
I.D.
Η Ελισάβετ Κουναλάκη γεννήθηκε στη Σύρο. Πήρε Δίπλωμα πιάνου από το Ωδείο Αθηνών με Άριστα και Α’ βραβείο παμψηφεί (τάξη Φ. Βάλληνδα, 1979). Συνέχισε τις σπουδές της στο Παρίσι, με υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών και της Γαλλικής κυβέρνησης, στο Conservatoire Européen, από το οποίο αποφοίτησε με την ανώτατη διάκριση και χρηματικό έπαθλο (τάξη Yvonne Lefebure, 1980). Σαν υπότροφος του ιδρύματος Nadia και Lili Boulanger παρακολούθησε μαθήματα τρίτου κύκλου σπουδών στο Εθνικό Ωδείο Τουλούζης (από το 1984 έως το 1987), στην τάξη της Therese Dussaut, και παράλληλα έκανε ανώτερα θεωρητικά μαθήματα με τη Marthe Nalet. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της στην Τουλούζη το 1987 (Δίπλωμα σολίστ με διάκριση), συμμετείχε σε διεθνή σεμινάρια πιάνου με καθηγητές τον Yevgeni Malinine, την Tatiana Nikolayeva, τον Kostantin Ganev, την France Clidat και τον Leon Fleicher. Έχει συμπράξει με όλες τις Ελληνικές ορχήστρες καθώς και με την Κρατική Συμφωνική Ορχήστρα Tchaikovsky της Μόσχας υπό την διεύθυνση του Vladimir Fedosseyev, ενώ έχει δώσει ρεσιτάλ σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες και την Ιαπωνία.
Έχετε ασχοληθεί από πολύ μικρή με την μουσική, πως προέκυψε;
Ήταν απόλυτα φυσικό για μένα να γοητευτώ από την κλασική μουσική μιας και οι γονείς μου την αγαπούσαν πολύ και έπαιζαν και οι δύο πιάνο.
Έχετε κυκλοφορήσει ένα νέο cd πείτε μας λίγα λόγια για τη νέα σας δουλειά.
Η συγκεκριμένη δουλειά γεννήθηκε εντελώς αυτονόητα μιά εποχή που είχα μεγάλη ανάγκη να ακούσω πάλι τον εαυτό μου από «μέσα». Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο για τον μουσικό από την ηχογράφηση. Εκτός αυτού στάθηκα σε μερικά έργα «σταθμούς» της ζωής μου, για τα οποία η εντελώς προσωπική μου κατάθεση νομίζω πως θα είχε να πει κάτι ολοκληρωμένο.
Κατά πόσο πιστεύετε ότι η μουσική επιδρά στην ψυχολογία μας και στον εργασιακό τομέα;
Η σπουδή της μουσικής δίνει την δυνατότητα στον καθένα να «οργανώσει» πολυάριθμες ικανότητες αντίληψης και κινητικότητας. Είτε κάνοντας, είτε ακούγοντας μουσική οι δράσεις είναι εντελώς άμεσες και οι συγκινήσεις το ίδιο. Πολύ λίγα πράγματα μας οδηγούν τόσο κοντά στον αληθινό μας εαυτό όσο η μουσική. Δε νομίζω πως μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, σίγουρα όμως μας βοηθάει να «ακούσουμε». Η ανεπτυγμένη ικανότητα επικοινωνίας και σωστής αντίδρασης προσθέτει ουσιαστικές ποιότητες στην προσωπικότητα του καθενός μας.
Από ποια ηλικία ένα παιδί μπορεί να ασχοληθεί με την μουσική;
Από τριών χρονών τα παιδιά μπορούν να ασχοληθούν με κάποιο μουσικοκινητικό ομαδικό πρόγραμμα που θα τα μυήσει στο ρυθμικό παιχνίδι, το τραγούδι, τα διαφορετικά ηχοχρώματα και θα καλλιεργήσει τη φαντασία τους. Μετά ανάλογα με την προτίμηση του καθενός η αρχή για συστηματική διδασκαλία ενός οργάνου ποικίλει. Πιάνο μπορεί να ξεκινήσει ένα παιδάκι από τα πέντε του χρόνια.
Έχετε δουλέψει με σημαντικά πρόσωπα στο εξωτερικό, πιστεύετε ότι η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει σε έναν μουσικό μια σοβαρή επαγγελματική πορεία στον χώρο σας;
Ζούμε σ’ ένα υπέροχο τόπο με ταλαντούχους ανθρώπους ο οποίος όμως στερείται θεσμών και απωθεί συνεχώς την καλλιέργεια μιας υγιούς νοοτροπίας παραγωγής έργου σε κάθε τομέα. Επιπλέον η κλασική μουσική και η παιδεία της δεν έχει στην Ελλάδα το βάρος που έχει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η πορεία λοιπόν είναι δύσκολη, πολύ μοναχική και χρειάζεται προσπάθεια για να μη «σκορπίζεσαι».
Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σας;
Οι στόχοι μου προσδιορίζονται πια από βαθειές ανάγκες και μεγάλη αγάπη σ’ αυτό που ετοιμάζω κάθε φορά, αντίθετα από την κυρίαρχη τάση του «πανταχού παρών». Άμεσα σχέδια: συναυλίες σε ελληνικές πόλεις, τη Δανία και Νορβηγία, ένα νέο CD ίσως.