Δευτέρα, 10 Ιανουάριος 2011 13:02

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΠΑΙΔΙΟΥ» ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.

Όλοι βλέπουμε και διαπιστώνουμε ότι η οικογένεια έχει αλλάξει πολύ. Τόσο που δεν διαδραματίζει πια τον ίδιο ρόλο στην κοινωνία .

Είναι λοιπόν εύλογο να αναρωτηθούμε και να εξετάσουμε αν έχουν αλλάξει εξίσου και οι θεμελιώδεις ανάγκες του ανθρώπου, δηλαδή των παιδιών αλλά και των γονέων…

Πολλοί από εμάς τους ενήλικες θέλοντας να επισημάνουμε χαριτολογώντας την απόσταση ανάμεσα στη δική μας γενεά και στων παιδιών και να εκφράσουμε πόσο ξένος μας φαίνεται ο κόσμος τους, τα χαρακτηρίζουμε ως «με- ταλλαγμένα», υπονοώντας τις ιδιαιτερότητες της κουλτούρας τους όπως τη νεανική τους ιδιόλεκτο, την προκλητική τους συμπεριφορά, την άρνηση ή τις απαιτήσεις τους.

Αποδεικνύεται όμως πως οι διαφορές αφο- ρούν περισσότερο τα επιφαινόμενα και τους συρμούς, ενώ τα «θεμέλια» του ατόμου δια- τηρούν μια αξιοσημείωτη σταθερότητα. Με άλλα λόγια, οι θεμελιώδεις ανάγκες του ανθρώπου παραμένουν σταθερές, όπως παραμένει και η οικογένεια υψηλή αξία και θεμελιώδες σημείο σταθερότητας, τόσο για την ανάπτυξη των παιδιών, όσο και για την πορεία του κόσμου.

Η πραγματική επιθυμία των νέων εκφράζε- ται συνήθως «αντίστροφα» από εκείνο που προβάλλουν. Ανεξάρτητα δηλαδή από την αρνητική τους στάση, τα παιδιά εξακολου- θούν να περιμένουν απαντήσεις από τους γονείς τους και να επιθυμούν το «χώρο» τους ως παιδιά μέσα στην οικογένεια και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον τους. Πίσω από την αντιπαράθεση, τις προκλή- σεις, την άρνηση μπορούμε να διακρίνου- με την προσδοκία, την επιθυμία αλλά και το φόβο από τη μία να μην ταυτιστούν με τους γονείς τους, διατηρώντας την αυτονομία τους, και από την άλλη να μην αποκαλυ- φτεί η αδεξιότητά τους και εισπράξουν την απόρριψή τους.

Γονείς και παιδιά εξακολουθούν να διακατέ- χονται από βαθιές συναισθηματικές ανάγκες όπως για ασφάλεια, για συναισθηματική σύνδεση, για αναγνώριση της προσωπικής αξίας, καθώς και για επιβεβαίωση της αυ- τοεκτίμησης. Έτσι, παρά τις ανατροπές που έφερε ο ει- κοστός αιώνας μέσα από τα άλματα της τεχνολογίας και τον μετασχηματισμό στους τρόπους έκφρασης, οι άνθρωποι δεν έχουν γίνει εξωγήινοι! Η οικογένεια παραμένει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι γονείς οφείλουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους, δια της διαπαιδαγώγησης, τα αναγκαία εφόδια που θα τους καταστίσουν ικανούς να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες και να ανοίξουν το δρόμο τους στη ζωή. Έχει αποδειχτεί ότι η διαπαιδαγώγηση αρ- χίζει από τη στιγμή της γέννησής μας και πως η στάση που θα υιοθετήσουμε στη ζωή απέναντι στους άλλους, απέναντι στην κοι- νωνία, εξαρτάται από την ποιότητα των σχέ- σεων που συνάψαμε με τον οικογενειακό μας περίγυρο.

Με τον όρο «διαπαιδαγώγηση» αναφερόμα- στε στη συνειδητή μετάδοση αξιών, αρχών, προτύπων και συμπεριφορών. Ωστόσο, πολλοί γονείς σήμερα εξαιτίας της κατάρρευσης του παραδοσιακού μοντέλου της οικογένειας και του ρόλου τους, καθώς και της γενικευμένης κρίσης των αξιών, βρί- σκονται σε σύγχυση ως προς το ρόλο τους και αισθάνονται κρινόμενοι και υπόλογοι ως προς τα παιδιά τους και την κοινωνία. Ομολογουμένως σήμερα οι γονείς δεν είναι εξιδανικευμένοι, κρίνονται πολύ περισσό- τερο από τα παιδιά τους, δέχονται πολύ πε- ρισσότερες ερωτήσεις, ακόμη και πιέσεις, ανταποκρίνονται λιγότερο απ’ ότι παλιότερα στους ρόλους τους, χωρίς να μπορούν πια να βασιστούν στις προϋπάρχουσες κοινω- νικές σταθερές και αξίες.

Απαιτείται όμως να τολμήσουν να ορίσουν οι ίδιοι το διαπαιδαγωγητικό πλαίσιο των παι- διών τους μέσα από μια προσεκτική σκέψη του τι θα ήθελαν οι ίδιοι να επιβάλλουν. Γι’ αυτό χρειάζεται να είναι σε θέση να πουν το γιατί, διότι για ορισμένα τουλάχιστον θέματα θα τους ζητηθεί να εξηγήσουν ή να δικαιο- λογήσουν τη στάση τους. Τέλος, απαιτείται οι γονείς να μη φοβηθούν την εγγύτητα στη σχέση με τα παιδιά τους, να τους δώσουν ενεργητικό ρόλο και μέσα από μια ποιοτική σχέση αλληλεπίδρασης να τους μεταδώσουν τα απαραίτητα όρια για τη διαμόρφωσή τους και τις κατευθυντήριες αρχές

Από την Αναστασία Μουστάκα

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it

Παρασκευή, 03 Δεκέμβριος 2010 14:22

Έχετε αναρωτηθεί γιατί πολλές φορές παρά τις καλύτερες προθέσεις μας να αλλάξουμε τα πράγματα, εξακολουθούμε να μην μπορούμε να τα καταφέρουμε; Αρνητικές συνήθειες και πρότυπα συμπεριφορών, παραλυτικές πεποιθήσεις, αυτό-ματαιωτικές υποβολές που έχουμε δεχθεί κατά την παιδική μας ηλικία, απωθημένα συναισθήματα κατάλοιπα επώδυνων ή τραυματικών εμπειριών παραμένουν καλά ριζωμένα στο «υποσυνείδητό μας», ελέγχοντας με έναν «λεπτό και αδιόρατο» τρόπο τη συνειδητή συμπεριφορά μας.

ΚΛΙΝΙΚΗ – ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ - ΥΠΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αν υπήρξε ποτέ μια λέξη που κάνει τη φαντασία να οργιάζει με εντυπωσιακές εικόνες, είναι η λέξη «Ύπνωση». Δυστυχώς, σε ό,τι αφορά την ιατρική ύπνωση ή υπνοθεραπεία, οι περισσότερες από αυτές τις εικόνες είναι λανθασμένες. Ακόμη και η ίδια η λέξη είναι λανθασμένη : προέρχεται από τη λέξη «ύπνος», στην πραγματικότητα όμως δεν πρόκειται για ύπνο, αλλά για μια ιδιαίτερη υπνωτική κατάσταση.

Η υπνοθεραπεία έχει μακρά ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Ίσως είναι η πιο παλαιά μέθοδος ψυχοθεραπείας και ιστορικά χρησιμοποιείται από την αιγυπτιακή εποχή.

Ένας από τους κυριότερους λόγους για τους οποίους ή υπνοθεραπεία δεν διαδόθηκε περισσότερο, είναι ο φόβος με τον οποίο την αντιμετωπίζει ο κόσμος λόγω των εσφαλμένων πληροφοριών που κυκλοφορούν γι΄αυτό το θέμα. Ρώτησα μερικά άτομα τι πίστευαν ότι θα τους κάνει η υπνοθεραπεία, αν πήγαιναν σε έναν υπνοθεραπευτή. Οι απαντήσεις τους:

«Δεν θα πήγαινα, γιατί θα έχανα τον έλεγχο».

«Φοβάμαι ότι δεν θα ξυπνούσα ποτέ»

«Είμαι σίγουρος ότι θα κοιμόμουν και όταν θα ξυπνούσα το πρόβλημα θα είχε λυθεί»

«Θα άνοιγε το κουτί της Πανδώρας και δεν θα μπορούσα να συνέλθω ποτέ».

«Ο υπνοθεραπευτής θα μ΄έβαζε να κάνω πράγματα που δεν θέλω»

Όλες αυτές οι αντιλήψεις είναι εσφαλμένες. Το παράξενο είναι ότι όλοι μας μπαίνουμε σε μια υπνωτική κατάσταση και βγαίνουμε από αυτήν, αρκετές φορές κάθε μέρα. Πολλά προβλήματα συντηρούνται επειδή υπνωτίζουμε τον εαυτό μας και του υποβάλλουμε εσφαλμένες αντιλήψεις.

Η ύπνωση είναι ένα φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει επανειλημμένως, ακολουθώντας έναν κυκλικό ρυθμό σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Είναι μια τελείως διαφορετική κατάσταση από τον ύπνο και επηρεάζει πολύ διαφορετικά το νου και το σώμα.

Όταν λέμε πως είμαστε «αφηρημένοι», εννοούμε ότι ο συνειδητός νους μας «απουσιάζει», γεγονός που σημαίνει ότι είναι παρών ο ασυνείδητος νους {το υποσυνείδητο}. Όταν ονειροπολούμε «πάμε» κάπου αλλού, και «επανερχόμαστε» στη συνειδητή αντίληψη από κάποιο θόρυβο ή σχόλιο. Αυτή η κατάσταση της ονειροπόλησης μοιάζει πολύ με αυτήν που αισθανόμαστε στη διάρκεια της ύπνωσης.

Όσο είμαστε ξύπνιοι {σε εγρήγορση} κινούμαστε ανάμεσα στο συνειδητό και το ασυνείδητο και επηρεαζόμαστε και από τα δύο. Συχνά, το υποσυνείδητο μας βοηθά, ενώ σε άλλες περιπτώσεις οι πράξεις του είναι «απαρχαιωμένες» και ακατάλληλες για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε. Αν αντιμετωπίζουμε ψυχολογικά προβλήματα που σχετίζονται με παλιές εμπειρίες , τα προβλήματα αυτά προκαλούνται από το υποσυνείδητο. Η υπνοθεραπεία βοηθάει να μάθουμε ποιόν ρόλο παίζει αυτό το μέρος του νου μας.

΄Ενας από τους ορισμούς της υπνοθεραπείας είναι : «Επικοινωνούμε με το υποσυνείδητο και το συγχρονίζουμε με το παρόν». Το παρελθόν μας δημιουργεί πολλές πεποιθήσεις που τις δεχόμαστε και λειτουργούν μέσα μας. Η υπνοθεραπεία θα μας βοηθήσει ν΄αναλύσουμε αυτές τις πεποιθήσεις και ν΄αποφασίσουμε αν θέλουμε να συνεχίσουμε να τις έχουμε για όλη την υπόλοιπη ζωή μας. Είναι δηλαδή ένα φυσικό καθημερινό φαινόμενο που το χρησιμοποιούμε για να επικοινωνήσουμε με το υποσυνείδητο και να το ενημερώσουμε, ώστε ο άνθρωπος να μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει τις δικές του δυνάμεις για να λύσει τα προβλήματά του.

Η ύπνωση που χρησιμοποιείται για κλινική αγωγή ασθενών, ονομάζεται υπνοθεραπεία. Σ΄ αυτή την περίπτωση, ο θεραπευτής πρέπει να είναι εκπαιδευμένος στη συμβουλευτική, την ψυχοθεραπεία και την ύπνωση. Στη διάρκεια μιας συνεδρίας γίνεται κυρίως ψυχοθεραπεία, και σε συνειδητή και σε υπνωτική κατάσταση, όπου η υπνοθεραπεία είναι ένα εργαλείο που βοηθάει στην θεραπεία.

Γιατί να επιλέξουμε την υπνοθεραπεία, αντί για κάποια άλλη μορφή θεραπείας από το πλήθος που υπάρχουν σήμερα;

Η ύπνωση από μόνη της δεν είναι θεραπευτική. Οι τεχνικές θεραπείας μέσω ύπνωσης είναι θεραπευτικές.

Προσφέρει εστίαση της προσοχής, χαλάρωση, ηρεμία και μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος απλώς «είναι», αντί «προσπαθεί» να πετύχει κάτι. Αυτό εξισορροπεί τον πυρετώδη ρυθμό της καθημερινής ζωής. Η υπνοθεραπεία είναι μια διαδικασία που σε κάθε συνεδρία λειτουργούν πολλοί παράγοντες:

Είναι ένα διάστημα που αφιερώνεται αποκλειστικά και μόνο στο άτομο και τις ανάγκες του.

Ο εξειδικευμένος ψυχολόγος- υπνοθεραπευτής παρέχει υποστήριξη, κατανόηση και προσηλωμένη ακρόαση.

Χρησιμοποιούνται πολλές τεχνικές {ειδικές για κάθε περίπτωση} για να πετύχει ο άνθρωπος τους στόχους του.

Βασικοί στόχοι της υπνοθεραπείας είναι:

Να βοηθήσει τον άνθρωπο να καταλάβει πως συντηρεί ο ίδιος το πρόβλημά του.

Να του προσφέρει τεχνικές για να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα

Να του διδάξει αυτοϋπνωση, ώστε να μπορεί να εκμεταλλευτεί τα οφέλη της υπνοθεραπείας και να λύνει μόνος του τα προβλήματά του στο μέλλον.

Η θεραπευτική ύπνωση (ή κλινική υπνοθεραπεία) είναι μια ασφαλής και ωφέλιμη μέθοδος θεραπείας χωρίς παρενέργειες που έχει χρησιμοποιηθεί για εκατοντάδες χρόνια σε διάφορες χώρες και κουλτούρες και έχει εγκριθεί ως θεραπευτική πρακτική από το Βρετανικό Ιατρικό Σύλλογο από το 1955 και από τον Αμερικανικό από 1958. Η υπνοθεραπεία μας παρέχει τη δυνατότητα, όχι με κανένα μαγικό τρόπο, αλλά μέσω αλλαγών στη νεύρο-φυσιολογία του οργανισμού μας, να αποκτήσουμε πρόσβαση στο «υποσυνείδητό μας» και να βρούμε τους τρόπους να κάνουμε τις επιθυμητές αλλαγές.

Η κλινική υπνοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να δείτε άμεσα αποτελέσματα σε θέματα όπως:

Άγχος/στρες, ανάκληση μνήμης, αδυναμία συγκέντρωσης, εθισμοί, κατάθλιψη, σεξουαλικά προβλήματα ψυχολογικής προέλευσης, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, άσθμα, έλεγχος πόνου, κρίσεις πανικού, εξάλειψη από κάθε είδους φοβίες, υπερένταση λόγω εξετάσεων, ημικρανίες, προεγχειρητική προετοιμασία, οδοντιατρικές εργασίες, σε κάθε ψυχοσωματικό πρόβλημα, απόκτηση θάρρους, προετοιμασία για δημόσιες ομιλίες, αυτοβελτίωση, αυτοπεποίθηση και σε πολλές άλλες περιπτώσεις σαν συνδυαστική μέθοδος με οποιαδήποτε άλλη θεραπεία από τον θεράποντα ιατρό.

ΣΟΒΑΡΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ:

Διαφορά ύπνωσης και Κλινικής Υπνοθεραπείας

Η Κλινική Υπνοθεραπεία αναφέρεται στη χρήση της ύπνωσης ως ένα μέσο θεραπευτικής παρέμβασης ή ως μέρος ενός ευρύτερου θεραπευτικού προγράμματος. Η κύρια διαφορά μεταξύ αυτής και της κοινής ύπνωσης είναι ότι η κλινική υπνοθεραπεία χορηγείται από έναν άρτια εκπαιδευμένο και πιστοποιημένο επαγγελματία, που έχει αφιερώσει χρόνια για να αποκτήσει το θεωρητικό και πρακτικό υπόβαθρο που χρειάζεται για να βοηθήσει τους πελάτες να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους παρά κάποιον ο οποίος έχει μόνο μια γενική κατανόηση γύρω από την ύπνωση. Συνήθως, η κλινική υπνοθεραπεία εφαρμόζεται από ψυχολόγους, ιατρούς, ή ψυχίατρους.

ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΥ

ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ