Connect with us

Ψυχολογία

Βρίσκοντας νόημα ζωής σε μια περίοδο αβεβαιότητας, ανατροπών και μεγάλης κρίσης.

Ξέρουμε ήδη αρκετές από τις συνέπειες που έχει επιφέρει ο παρατεταμένος εγκλεισμός με την επιβολή της καραντίνας όπως είναι η αύξηση του άγχους, κρίσεις πανικού, καταθλίψεις, αϋπνίες, αυτοκτονικότητα, ιδεοψυχoκαταναγκαστικές διαταραχές, αρρωστοφοβία και η λίστα θα μπορούσε να είναι αρκετά μακριά.

 Εκτός δηλαδή από όλο αυτό που μας απειλεί εξωτερικά έχουμε να αντιμετωπίσουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό καθώς τα αρνητικά συναισθήματα έρχονται στην επιφάνεια και η ισορροπία και η εσωτερική μας συνοχή χάνονται και προσπαθούμε όσο μπορούμε να ισορροπήσουμε πάνω στα κύματα. Προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να διαχειριστεί αυτή την αντικειμενικά απρόβλεπτη και απειλητική κατάσταση.

 Καταλαβαίνουμε πως όσον αφορά την προσωπική μας ζωή και την διαχείριση της καθημερινότητας μας πρέπει να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Για όλα τα άλλα, δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά, υπάρχει μια κατάσταση που είναι απρόβλεπτη, που δεν ξέρουμε πως θα εξελιχθεί και που άλλοι παίρνουν αποφάσεις για εμάς… Που πρέπει να είμαστε απομονωμένοι από τους δικούς μας ανθρώπους, να εργαζόμαστε από το σπίτι, να φοβόμαστε πως μπορεί να έχουμε χάσει τη δουλειά μας, να φοβόμαστε για τα οικονομικά μας, για την υγεία μας, για τους αγαπημένους μας…

 Εκείνο που μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε όμως είναι να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Να πιάσουμε το τιμόνι και να οδηγήσουμε τη ζωή μας στον επόμενο προορισμό. Δεν μπορούμε να αφήσουμε το αυτοκίνητο μας ανεξέλεγκτο, πρέπει να πιάσουμε το τιμόνι και να πάρουμε τον έλεγχο,  γιατί  αλλιώς οι συνέπειες θα είναι δυσάρεστες.

 Αν θυμηθούμε τον πρωταγωνιστή στην ταινία La Vita e Bella – “Η Ζωή είναι Ωραία”, όπου ο Ρομπέρτο Μπενίνι που σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην ταινία, περιγράφει την ιστορία ενός ιταλού Εβραίου τον Γκουίντο,  ο οποίος κρατείται μαζί με την οικογένειά του σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Όταν ο  Γκουίντο μαζί με το γιο του και τον θείο του πρέπει να ανέβουν στο τρένο που θα τους οδηγήσει στο στρατόπεδο, η Ντόρα η γυναίκα του, και μητέρα του γιου τους, αν και ιταλικής καταγωγής και μη Εβραία δεν μπορεί να αποχωριστεί τους αγαπημένους τους και ζητάει με την θέλησή της να πάει μαζί τους παρόλο που δεν μπορεί να φανταστεί πως αργότερα θα τους χωρίσουν.  Ο Γκουίντο επιστρατεύει όλη την φαντασία του και επινοεί ένα παιχνίδι για να προστατεύσει το γιο του από αυτό το τρομακτικό που συμβαίνει, κρύβει τον γιο του από τους ναζί και πείθει το παιδί πως όλο αυτό που ζει είναι ένα παιχνίδι, και πως  ο παίκτης που θα καταφέρει να μαζέψει χίλιους πόντους θα κερδίσει ένα τανκ. Εξηγεί πως μέσα στους κανόνες του παιχνιδιού είναι πως το παιδί δεν πρέπει να κλάψει,  δεν πρέπει να παραπονεθεί, ούτε να ζητήσει τη μαμά του, ούτε να πει ότι πεινάει γιατί θα χάσει. Ακόμη και όταν το παιδί κουράζεται και του λέει πως δεν θέλει να παίξει άλλο και πως θέλει να γυρίσει στο σπίτι,ο πατέρας του το πείθει πως θέλουν λίγους πόντους ακόμη για να νικήσουν. Ακόμη και φτάνοντας στο τέλος όταν οι Αμερικάνοι εισβάλλουν στο στρατόπεδο ο Γκουίντο λέει στο γιο του να μπει μέσα σ’ ένα κουτί μέχρι να φύγουν όλοι, καθώς αυτό υποτίθεται πως ήταν το τελευταίο μέρος του παιχνιδιού.

 Ακόμη και πριν τον σκοτώσουν ο Γκουίντο κάνει το γιο του να γελάσει για τελευταία φορά. Το παιδί νομίζει ότι έχει κερδίσει το παιχνίδι όταν το τανκ των αμερικανών απελευθερώνουν το στρατόπεδο. Όταν συναντιέται με τη μητέρα του δε γνωρίζει πως ο πατέρας του έχει πεθάνει και μόνο πολλά χρόνια αργότερα συνειδητοποιεί το μεγαλείο του πατέρα του και πως του έσωσε τη ζωή μέσα από την μεγάλη δύναμη ψυχής που είχε.

 Η ταινία είναι ένας πραγματικός ύμνος στην αγάπη  στην δύναμη ψυχής και στην δύναμη της ζωής!

 Στη ζωή υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορεί να την ομορφαίνουν και να την κάνουν ωραία ακόμη και μέσα στις μεγαλύτερες δυσκολίες και αντιξοότητες. Είναι σημαντικό λοιπόν να εστιάσουμε στον εαυτό μας και να πάρουμε την προσωπική μας ευθύνη να κάνουμε επιλογές όχι μόνο σχετικά με την ατομική μας υγιεινή αλλά κυρίως και την συναισθηματική μας υγιεινή .

 Όλο τον τελευταίο καιρό βομβαρδιζόμαστε με πληροφορίες για το πως πρέπει να απολυμαίνουμε τα χέρια μας, τις επιφάνειες, τα ρούχα μας, το σώμα μας, τα τρόφιμα, να φοράμε μάσκες, να κρατάμε αποστάσεις… Και περισσότεροι από μας τα κάναμε όλα σχεδόν με ευλαβικό τρόπο.

 Τι γίνεται όμως με τα συναισθήματα μας  και με την συναισθηματική μας υγεία; Τι κάνουμε για να φροντίσουμε τον εαυτό μας και την ψυχή μας ώστε να γίνει πιο ανθεκτική σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ως συστημική θεραπεύτρια, μου είναι αρκετά κατανοητό πως λειτουργούν τα συστήματα και πως είμαστε αλληλοσυνδεδεμένοι και αλληλοεξαρτώμενοι και πως τα συναισθήματά μας επηρεάζουν τους άλλους καθώς επίσης και πως εμείς επηρεαζόμαστε από τα συναισθήματα των άλλων. Ο Χρηστάκης εχει μιλήσει με μεγάλη σαφήνεια για την επιρροή των κοινωνικών δικτύων  στο βιβλίο του “Συνδεδεμένοι” και εξήγησε πως η λύπη είναι μεταδοτική αλλά και η χαρά είναι μεταδοτική .

 Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα αγνωρίσουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα και θα προσπαθήσουμε να τα καταπνίξουμε. Αντίθετα χρειάζεται να αναγνωρίσουμε πως νιώθουμε, να κοιτάξουμε μέσα μας και να δούμε την προσωπική μας αλήθεια και να αντιμετωπίσουμε την εξωτερική πραγματικότητα με όλες τις εσωτερικές δυνάμεις και αποθέματα που έχουμε.

 Δεν θέλουμε να αποφύγουμε την πραγματικότητα αλλά να διευρύνουμε την οπτική της. Ίσως μας είναι αδύνατον να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτό που έκανε ο πρωταγωνιστής της ταινίας, γιατί συνήθως η τέχνη παρουσιάζει με ένα τρόπο συμβολικό και συχνά πιο ποιητικό την δυνατότητα που έχουμε μέσα μας να συνδεθούμε με τις εσωτερικές μας πήγες και αποθέματα για να φροντίσουμε τον εαυτό μας και να δώσουμε ένα νόημα στη ζωή μας.

 Όταν μιλάμε για θετική σκέψη δεν εννοούμε να παραβλέπουμε την πραγματικότητα και να δημιουργούμε μια πλασματική θετική θεώρηση της ζωής.

 Και το να είμαστε ανθεκτικοί φυσικά δε σημαίνει το να είμαστε πάντα δυνατοί.

 Ένα άλλο παράδειγμα που μου έρχεται στο νου είναι ο Βίκτορ Φράνκλ ψυχίατρος οποίος επέζησε από το ολοκαύτωμα, αφού έχασε τους γονείς του τα αδέρφια του και την έγκυο γυναίκα του μέσα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και από αυτή την δύσκολη και τρομακτική εμπειρία προέκυψε το βιβλίο του “ Η Αναζήτηση του Ανθρώπου για Νόημα”.

Ο ίδιος λέει σε μια φράση του μέσα στο βιβλίο: ” Μπορεί κανείς να πάρει τα πάντα από έναν άνθρωπο εκτός από ένα πράγμα την τελευταία από τις ανθρώπινες ελευθερίες – να επιλέξει τη στάση του σε οποιεσδήποτε συνθήκες να επιλέξει το δικό του δρόμο. “

 Σύμφωνα με τον Φράνκλ κάθε στιγμή της ζωής μας αποτελεί μια ευκαιρία να πάρουμε μια απόφαση αν θα αφήσουμε τον εαυτό μας να λυγίσει μπροστά σε εκείνες τις δυνάμεις που μας απειλούν να μας κλέψουν τον ίδιο μας τον εαυτό, την εσωτερική μας ελευθερία .

 Ο Νίτσε έχει πει: ”Αυτός που έχει ένα γιατί για να ζήσει μπορεί να υπομείνει σχεδόν το καθετί”.

 Αν η ζωή μας έχει νόημα θα έχει νόημα και μέσα στην πανδημία καθώς αυτή τη στιγμή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Αν καταφέρουμε μέσα από αυτές τις δύσκολες συνθήκες να υπομένουμε την ανησυχία, την θλίψη, τον φόβο που είναι μοναδικά και ξεχωριστά για τον καθένα και ταυτόχρονα συλλογικά, καθώς αφορούν όλη την ανθρωπότητα, θα μπορέσουμε να αφομοιώσουμε και να ερμηνεύσουμε την κρίση αυτή ως μια δυνατότητα για ένα διαφορετικό μέλλον.

 Παρόλο που δεν έχουμε έλεγχο πάνω σε αυτό που αφορά το μέλλον της ανθρωπότητας και παρόλη την μεγάλη αβεβαιότητα, το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτή την κρίση είναι στα δικά μας χέρια.

 Όπως λέει και η Χάρις Κατάκη η λέξη κρίση περιλαμβάνει μέσα της και το πρόβλημα και την λύση του προβλήματος.

Όταν νιώθουμε πως έχουμε μια δυσκολία είναι καλό να την αποδεχτούμε και να την φροντίσουμε.  Αν χτυπούσαμε  μικροί τα γόνατα μας ερχόταν η μαμά μας και μας καθάριζε την πληγή και μας φρόντιζε για να μη μολυνθούμε και όλη  αυτή η φροντίδα μας έκανε να νιώθουμε καλύτερα και σωματικά και ψυχικά.

Τώρα είμαστε εμείς που καλούμαστε να δώσουμε τις “πρώτες βοήθειες” στον ευάλωτο και εύθραυστο εαυτό μας. Μπορούμε να μοιραστούμε αυτό που μας πονάει με έναν άνθρωπο που εμπιστευόμαστε και αν αυτό δε φτάνει τότε πρέπει να πάρουμε ακόμη πιο σημαντικές αποφάσεις και να πάμε σε έναν ειδικό όπως θα πηγαίναμε αν η πληγή στα ματωμένα γόνατα μας δεν έκλεινε και βλέπαμε την κατάσταση να επιδεινώνεται. Τότε θα πηγαίναμε στο γιατρό για να φροντίσει την πληγή μας με πιο κατάλληλο τρόπο.

 Αυτή τη στιγμή η πανδημία μοιάζει να είναι  ο εχθρός μας.

Όμως με αυτό που ερχόμαστε στ’ αλήθεια αντιμέτωποι είναι ο ίδιος μας ο εαυτός!

Ο Νέλσον Μαντέλα όμως είχε πει:” Αν θέλεις να κάνεις ειρήνη με τον εχθρό σου, πρέπει να δουλέψεις μαζί του, και τότε γίνεται σύμμαχος σου “

 Αν ο εχθρός μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός είναι καλό να κάνουμε ειρήνη μαζί του, να δουλέψουμε μαζί του, να τον φροντίσουμε και τότε θα γίνει σύμμαχος μας. !

Αιμιλία Αξιωτίδου

Οικογενειακή Σύμβουλος – Ψυχοθεραπεύτρια – Ψυχοπαιδαγωγός,

Επιστημονικός Συνεργάτης Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Α ΠΡΠ ΑΧΕΠΑ.

 

Ψυχολογία

Πόσο βοηθάει η θετικότητα την αλλαγή;

Η αλήθεια είναι πως έχουμε συνδέσει τον πόνο με την αλλαγή. Έχουμε συνηθίσει οι πιο σημαντικές αποφάσεις της ζωής μας να παίρνουμε μετά από τα μεγαλύτερα πλήγματα. Και έτσι όταν δεν πονάμε, δεν αποφασίζουμε να δράσουμε. Είμαι εδώ όμως για να σου πω πως αυτό δεν είναι νομοτέλεια. Σίγουρα τα παθήματα γίνονται… πολύτιμα μαθήματα, αλλά πολλές φορές η αλλαγή το μόνο που χρειάζεται για να ενισχυθεί είναι θετική ενέργεια και διάθεση για δημιουργία!

Πώς μπορεί, λοιπόν, να γίνει η διαδικασία της ανόδου μας ευχάριστη και ποιο είναι τελικά το ισχυρότερο κίνητρο εξέλιξης;

Ακόμα και το μεγαλύτερο λάθος μάς έχει πάει ένα βήμα πιο πέρα από το μηδέν, μας έχει δώσει μια μοναδική ευκαιρία να χτίσουμε, να δημιουργήσουμε πάνω στη σοφία που μας έδωσε, γι’ αυτό δεν είναι απαραίτητο μετά από κάθε πάθημα να γυρνάμε πάλι στην… αφετηρία.

Μάθαμε από τους δικούς μας πως μόνο μέσα από τον πόνο και τις αρνητικές καταστάσεις βγαίνουμε πιο δυνατοί. Δεν χρειάζεται όμως πάντα πόνος για να ανθίσει κάτι καλό. Όπως και στην ανοιξιάτικη φύση, η ανάταση, η άνοδος, η αγάπη δεν έχουν ανάγκη το δράμα. Δεν το απαιτούν, δεν το έχουν ως προϋπόθεση. Απλά συμβαίνουν ως φυσική εξέλιξη σε αυτό το ανώτερο φως που έχουμε μέσα μας.

Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι να λάβουμε θετικά κίνητρα ενίσχυσης για να μεταμορφώσουμε τη ζωή μας με τον πιο δημιουργικό τρόπο! Υπάρχει, λοιπόν, και άλλος τρόπος να μάθουμε. Ένας τρόπος μακριά από το δράμα και πολύ κοντά στη δημιουργία και την αναγέννηση.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, λίγο στην άκρη τη βουτηγμένη στα μελοδράματα ζωή μας και ας δούμε την εξέλιξη διαφορετικά. Μέσα από το να γίνουμε πρεσβευτές της χαράς, της δημιουργικότητας, της ανωτερότητας. Γιατί το χαμόγελο είναι τις περισσότερες φορές το πιο ισχυρό κίνητρο και η πιο δυνατή έμπνευση για να πάμε παρακάτω. 

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το life coaching!

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Ελπίδα και Προσδοκία πόσο βοηθούν την ψυχολογία μας

Ελπίδα και Προσδοκία δύο λέξεις που για πολλούς ανθρώπους είναι ταυτόσημες. Ωστόσο τα συναισθήματα που η καθεμιά προκαλεί είναι τελείως διαφορετικά. Προσδοκία είναι η αναμονή μιας πιθανής μελλοντικής έκβασης η οποία ταυτόχρονα επενδύεται είτε με συναισθήματα φόβου είτε ελπίδας. Έχει ένα έτοιμο σενάριο που στηρίζεται στις πεποιθήσεις και τις εμπειρίες μας.

Όταν η προσδοκία εμπεριέχει την ελπίδα για επιτυχία, τότε μπορούμε να δράσουμε πιο αποτελεσματικά να βελτιώσουμε  την επίδοσή μας  και η στάση μας αυτή να έχει θετικό πρόσημο. Αντιθέτως, όταν υπάρχει φόβος αποτυχίας, τότε μπορεί να οδηγηθούμε σε  λαθεμένες ή ακραίες επιλογές και η προσδοκία να πάρει αρνητικό πρόσημο.  Η συμπεριφορά μας  επηρεάζεται ανάλογα με την αυτοεκτίμηση μας  και τις  προσδοκίες των ‘’σημαντικών άλλων’’ ατόμων. Οι προσδοκίες ενός θετικού περιβάλλοντος μας ασκούν ευεργετική επίδραση   όσον αφορά στην τροποποίηση της συμπεριφοράς μας.

Το πρόβλημα της προσδοκίας προκύπτει όταν περιμένουμε κάτι να συμβεί χωρίς να στηρίζουμε κάπου αυτή  την προσδοκία. Εάν πιστεύω ότι από μόνες τους οι προσδοκίες μου θα μου φέρουν αυτό που θέλω, χρησιμοποιώ τη «μαγική σκέψη» και υποβάλλω τον εαυτό μου σε απογοήτευση. Πολλοί από μας έχουμε  προσδοκίες που αφορούν σε άλλους ανθρώπους και εσφαλμένα πιστεύουμε ότι οι άλλοι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν με τον τρόπο που εμείς θέλουμε.

Ελπίδα είναι η πίστη που έχει κάποιος ότι διαθέτει τόσο τη θέληση όσο και τον τρόπο ή τις συνθήκες ώστε να πετύχει τους στόχους του, όποιοι κι αν είναι αυτοί.

Η ελπίδα είναι απαραίτητη στον άνθρωπο και αποτελεί κίνητρο για να αναλάβει δράση και να αντέξει τις αντιξοότητες της ζωής. Η ελπίδα χτίζει όνειρα αλλά δεν γραπώνεται άκαμπτα από αυτά. Ενθαρρύνει τις αποφάσεις μας και δίνει σκοπό και νόημα στη ζωή μας.

Η πορεία προς την ελπίδα είναι διαφορετική για κάθε άνθρωπο. Αυτό που εμπνέει ελπίδα σε ένα άτομο μπορεί να μην λειτουργεί για κάποιον άλλον. Ωστόσο, παρατηρώντας τον τρόπο που οι άλλοι άνθρωποι χρησιμοποιούν τις  εμπειρίες τους  και διαχειρίζονται τη ζωή τους μπορεί να μας εμπνεύσει και να μας βοηθήσει στο να είμαστε πιο αποτελεσματικοί στη διαχείριση της δικής μας ζωής. Η αίσθηση σκοπού και νοήματος στη ζωή, οι καλές διαπροσωπικές σχέσεις,  ένα σύνολο πεποιθήσεων σχετικά με το δίκαιο και το άδικο, η ικανότητα να ονειρεύεται κανείς, η πίστη και η ελπίδα να κάνει σχέδια κάποιος για τη ζωή του φαίνεται να ενισχύουν την ανθεκτικότητα ενός ατόμου . 

Όσο περισσότερο είμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας και έχουμε επίγνωση των δυνατοτήτων των αξιών και των συναισθημάτων μας καθώς επίσης και της πραγματικότητας που μας περιβάλλει τόσο περισσότερο νιώθουμε ασφαλής στηριζόμαστε σε αυτόν και απαλλασσόμαστε από ψυχοφθόρες προσδοκίες που μας πληγώνουν και μας εξαντλούν ψυχικά.

Οι προσδοκίες εμπεριέχουν ένα έτοιμο σενάριο και κάποιες φορές λειτουργούν περιοριστικά για τις κινήσεις τις  επιλογές και τις αποφάσεις μας. Η ελπίδα εμπεριέχει ελευθερία πηγαίνει παράλληλα με τα γεγονότα αφήνει περιθώρια για εναλλακτικές λύσεις. Η ελπίδα ονειρεύεται χωρίς να κάνει το όνειρο αυτοσκοπό. Δίνει νόημα στη ζωή μας και δυνατότητα να απολαμβάνουμε την κάθε στιγμή.

Νάνσυ Πιλωνά

Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας 

Εκπαίδευσης και Σταδιοδρομίας

Continue Reading

Ψυχολογία

Το δικαίωμα στη δική μας… Ανάσταση!

Πολλές φορές στη ζωή μας δεν δεχόμαστε εύκολα πως μπορούμε να… αναστηθούμε συναισθηματικά χωρίς να είναι απαραίτητο πρώτα να «σταυρωθούμε» ή να «σταυρώσουμε» άλλους. Συμπεριφερόμαστε σαν ζωντανοί νεκροί, χάνοντας τον εαυτό μας μέσα στην τοξικότητα και υποκύπτοντας σε χαμηλές ενεργειακές δονήσεις που μας βάλλουν από παντού.

Οι τοξικές σχέσεις, άλλωστε, είναι αυτή τη στιγμή ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των ανθρώπινων σχέσεων. 

Η αγάπη είναι δράση, είναι ενεργητικότητα με πίστη και πάθος. Είμαστε μικροί θαυματοποιοί, ο καθένας ξεχωριστά από εμάς. Απλά ξεχνάμε πόσο σημαντικοί έχουμε υπάρξει, πόσα μικρά ή μεγάλα έχουμε καταφέρει και υποτιμάμε όλη τη δύναμη που κρατάμε φυλακισμένη μέσα μας. 

Όλοι έχουμε έναν προορισμό, μια ανώτερη αποστολή από τα βασικά και τα αναμενόμενα. 

Πολλές φορές θα πέσουμε, σίγουρα. Αλλά εξίσου πολλές χρειάζεται και να σηκωθούμε. 

Ακόμα και η ασχημότερη εμπειρία, είναι ευκαιρία επανεκκίνησης και… ανάστασης από τον συναισθηματικό και ψυχικό μου θάνατο. Αποκαλύπτει τα πιο πολύτιμα μαθήματα όπως:

  • ότι έχω υπευθυνότητα για το σημείο στο οποίο βρίσκομαι
  • ότι με έχω εγκαταλείψει και δεν με αγαπάω όσο πρέπει
  • ότι δεν έχω αναζητήσει τις συμμαχίες που θα με φέρουν πίσω σε όσα αξίζω

Φτιάξε τη δική σου λίστα με όλα τα μικρά ή μεγάλα θαύματα που μπορείς να φτάσεις, ανεξάρτητα από τι κάνουν ή τι πιστεύουν οι άλλοι για εσένα. 

Πέρνα από το «θάνατο» στην αληθινή ζωή της δημιουργίας, της δουλειάς και της ατομικής ευθύνης. 

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το life coaching!

Continue Reading

Trending