Connect with us

Έρευνες

«Ηγεσία στην εποχή της Τεχνολογίας»

Ερευνα της PfB «Ηγεσία στην εποχή της Τεχνολογίας»

 

Βασικά συμπεράσματα 

  • 1 στις 2 εταιρείες έχει προχωρήσει σε ψηφιακό μετασχηματισμό, ενώ 1 στις 3 εταιρείες αναμένεται να προχωρήσει το διάστημα 2019-2021

 

  • Ο ψηφιακός μετασχηματισμός σε ποσοστό 58,75% συνδέεται με την γενικότερη κουλτούρα της εταιρείας και δεν αφορά μόνο την τεχνολογία

 

  • Ο ψηφιακός μετασχηματισμός περνάει από τους CEOs, καθώς 7 στους 10  έχουν ενεργό ρόλο σε αυτόν

 

  • 6 στις 10 εταιρείες εκπαιδεύουν στελέχη τους για την πραγματοποίηση του ψηφιακού μετασχηματισμού, 5 στις 10 εταιρείες συνεργάζονται και με εξωτερικούς συμβούλους ενώ  4 στις 10 εταιρείες θα προσλάβουν και εξειδικευμένα στελέχη

 

  • Η στρατηγική της εταιρείας διαμορφώνεται:
    • σε επίπεδο ανώτατης διοίκησης σε ποσοστό 78%
    • σε επίπεδο διευθύνοντος συμβούλου σε ποσοστό 46,34%
    • με την συμμετοχή της πρώτης γραμμής στελεχών σε ποσοστό 46,34%
    • σε συνεργασία με εξειδικευμένους συμβούλους σε ποσοστό 29,51%

 

  • Για τη διαμόρφωση της στρατηγικής, οι διευθύνοντες σύμβουλοι λαμβάνουν υπόψη τους, τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της εταιρείας, τις τεχνολογικές εξελίξεις, τις νέες τάσεις, τις υπάρχουσες ευκαιρίες στην αγορά και τις ενδεχόμενες απειλές

 

  • Για πρώτη φορά, 3 στους 4 CEOs αναγνωρίζουν την πολυμορφία (diversity) στελεχών στον εργασιακό χώρο ως αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής τους σε ότι αφορά τα ταλέντα

 

  • Για την ανάπτυξη των εργαζομένων τους, οι CEOs λαμβάνουν υπόψη κυρίως τις δεξιότητες και τις συμπεριφορές που επιδεικνύουν (75%) και λιγότερο την επίτευξη των ποσοτικών στόχων (35%)

 

  • Οι μισές επιχειρήσεις αναπτύσσουν τους εργαζομένους τους με συγκεκριμένο πλάνο, ενώ οι άλλες  μισές, ανά περίπτωση, βάσει αναγκών της εταιρείας

 

  • Με βάση την κουλτούρα της εταιρείας, «ανάπτυξη εργαζομένου» εξακολουθεί να θεωρείται ακόμη η προαγωγή σε ανώτερη θέση σε ποσοστό 80,73% και η εμβάθυνση στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο σε ποσοστό 60,49%, ενώ 1 στις 2 εταιρείες συνδέουν την «ανάπτυξη του εργαζομένου» με την οριζόντια μετακίνηση (αλλαγή ρόλου ή τμήματος)

 

  • Το 87,56% των CEOs επιδιώκει οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση να σκέφτονται με καινοτομία (out-of-the-box) και με δημιουργικότητα

 

  • 5 στους 10 CEOs έχουν ξεκινήσει να προετοιμάζουν την επόμενη γενιά ηγετών

 

  • 9 στους 10 CEOs θεωρούν ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ της παλιότερης και νέας γενιάς των leaders

 

  • Οι διευθύνοντες σύμβουλοι θεωρούν ως πιο σημαντικές δεξιότητες για έναν future leader:
    • τη διαχείριση αλλαγών (90%)
    • την επιμονή, την συνεργασία και την ακεραιότητα (82%)
    • την λήψη αποφάσεων (80%)
    • τη στρατηγική σκέψη (74%)
    • το πάθος και την αυτοϋποκίνηση (72%)

 

  • Τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς leaders που δεν είχε η παλαιότερη γενιά είναι οι ψηφιακές δεξιότητες (84,62%) και η ευελιξία και προσαρμοστικότητα (69,23%)

 

  • Ένας επιτυχημένος CEO οφείλει:
    • να μαθαίνει από τα λάθη του (77%)
    • να έχει εν-συναίσθηση (74%)
    • διάθεση για συνεχή μάθηση (67%)
    • προσανατολισμό στον πελάτη (67%)
    • να δίνει έμφαση στις συνέργειες (67%)
    • να αναζητά βοήθεια (65%)

 

  • Οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος CEO είναι:
    • η ανάπτυξη ταλέντου (48%)
    • ο ανταγωνισμός (40%)
    • ο ψηφιακός μετασχηματισμός (39%)
    • η αλλαγή στις συνήθειες των καταναλωτών (35%)

Πολύ γρήγορα οι ελληνικές εταιρίες φαίνεται να έχουν προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα, καθώς 1 στις 2 εταιρείες (51%) έχει ήδη προχωρήσει σε ψηφιακό μετασχηματισμό, ενώ το 35% αναμένεται να το κάνει, το επόμενο διάστημα 2019-2021. Τον «πρωταγωνιστικό ρόλο» στην ψηφιακή μετάβαση εξακολουθούν να έχουν οι διευθύνοντες σύμβουλοι σε ποσοστό 70,38%. Ωστόσο, η ενεργή συμμετοχή των CEOs επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο ψηφιακός μετασχηματισμός συνδέεται με τη γενικότερη κουλτούρα της επιχείρησης σε ποσοστό 58,75% και δεν αφορά μόνο την τεχνολογία. 

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα της εταιρείας Στρατηγικών Λύσεων Υπηρεσιών Ανθρωπίνου Δυναμικού People for Business με θέμα «Ηγεσία στην εποχή της Τεχνολογίας», που πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα, από 23 Μαΐου 2019 έως 23 Ιουνίου 2019 και στην οποία συμμετείχαν 282 CEOs επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα (ξένες πολυεθνικές 48%, ελληνικές 47%) από τρεις κλάδους της οικονομίας, Παροχή Υπηρεσιών (48,72%), Παραγωγή / Μεταποίηση (20,61%) και Εμπορική Δραστηριότητα (30,77%), με μέσο όρο αριθμό εργαζομένων τους 180. 

Στόχος της έρευνας ήταν να αποτυπώσει, τον τρόπο με τον οποίο οι Ελληνες CEOs, βιώνουν τις αλλαγές, που συντελούνται λόγω της τεχνολογίας, πόσο προετοιμασμένοι είναι για τον ψηφιακό μετασχηματισμό, πώς αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους εργαζόμενους-ταλέντα και κατά πόσο έχουν ξεκινήσει να προετοιμάζουν την επόμενη γενιά ηγετών. Μέσα από τις απαντήσεις, προέκυψαν χρήσιμα συμπεράσματα, για τις τάσεις στο leadership στην ψηφιακή εποχή και πώς αυτές επηρεάζουν τις επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα.

«Σε έναν κόσμο που μιλάμε για έλλειψη ταλέντου οι εταιρείες σχεδιάζουν την στρατηγική τους, κυρίως με βάση τις ανάγκες της αγοράς. Όμως τόσο το διαθέσιμο ταλέντο όσο και η ανάπτυξη νέων ταλέντων σε συνδυασμό με την εταιρική κουλτούρα είναι κρίσιμοι παράγοντες επιτυχίας – παράγοντες τους οποίους οι επιχειρήσεις οφείλουν να λαμβάνουν σοβαρά υπόψιν τους, να επενδύουν πόρους αλλά και χρόνο για να κτιστούν. Σε αυτή την πορεία χρειάζονται “συνοδοιπόρους” με εμπειρία, τεχνογνωσία και γνώση της αγοράς, ώστε να κινηθούν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά», δήλωσε η Ελενα Κατσίνα, Director People & Culture της People for Business, αναφερόμενη στα αποτελέσματα της έρευνας. 

 

Ψηφιακός μετασχηματισμός

Το 51% των εταιρειών έχει ήδη προχωρήσει σε ψηφιακό μετασχηματισμό, ενώ το 35% αναμένεται να προχωρήσει το διάστημα 2019-2021.

Προκειμένου, να πραγματοποιήσει την ψηφιακή μετάβαση το 64,58% των CEOs, θα εκπαιδεύσει υπάρχοντα στελέχη του οργανισμού, το 47,92% θα συνεργαστεί και με εξειδικευμένους εξωτερικούς συμβούλους και το 43,75% θα προσλάβει εξειδικευμένα στελέχη. Παράλληλα, όπως προκύπτει από την έρευνα, μόνο 1 στους 2 CEOs είναι ενημερωμένοι για τις νέες ειδικότητες που δημιουργούνται λόγω της τεχνολογίας. 

Την ίδια στιγμή, οι δεξιότητες στις οποίες δίνουν μεγαλύτερη έμφαση οι CEOs, σε σχέση με το παρελθόν είναι η καινοτομία (out- of-the-box) και η δημιουργικότητα σε ποσοστό 87,56% και ο πελατοκεντρικός προσανατολισμός σε ποσοστό 77,8% – δεξιότητες που δεν αντικαθίστανται από την τεχνητή νοημοσύνη και αυξάνουν την αξία του ανθρώπινου παράγοντα. 

«Με βάση την έρευνα, είναι σαφές ότι οι CEOs θεωρούν απαραίτητη την αλλαγή κουλτούρας για τον ψηφιακό μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, ωστόσο χρειάζεται παράλληλα να βελτιώσουν τόσο τα τεχνικά χαρακτηριστικά των εργαζομένων τους όσο και τις δεξιότητες αυτών (reskilling  / upskilling). Αυτά τα δύο είναι αλληλένδετα, το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο. Για να είναι όμως αποτελεσματική αυτή η επένδυση στους εργαζόμενους και κατά συνέπεια στην εταιρεία, είναι σημαντικό να γίνει στοχευμένα και μεθοδικά, μέσα από δομημένες αξιολογήσεις του διαθέσιμου ταλέντου, των γνώσεων και της εταιρικής κουλτούρας, ώστε η εταιρεία να γνωρίζει ακριβώς που βρίσκεται σήμερα και να προσδιορίζει με σαφήνεια την επόμενη ημέρα», επισημαίνει η Ελενα Κατσίνα, Director People & Culture της PfB Group.

 

Διαμόρφωση στρατηγικής

Σε ότι αφορά τη διαμόρφωση της στρατηγικής, στο 78% των επιχειρήσεων γίνεται σε επίπεδο ανώτατης διοίκησης, στο 46,34% σε επίπεδο διευθύνοντος συμβούλου, με την συμμετοχή της πρώτης γραμμής στελεχών (management committees) σε ποσοστό 46,34% και σε συνεργασία με εξειδικευμένους συμβούλους σε ποσοστό 29,51%. 

Οι κύριοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψιν είναι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της εταιρείας (61%), οι τεχνολογικές εξελίξεις (56%), οι νέες τάσεις (54%) και οι υπάρχουσες ευκαιρίες στην αγορά (51%) – ενώ ακολουθούν οι ενδεχόμενες απειλές (46%), το διαθέσιμο talentpool (34%), οι κινήσεις του ανταγωνισμού (26%) και οι ευκαιρίες χρηματοδότησης σε ποσοστό10%. 

Οι CEOs πάντως φαίνεται να έχουν ξεκάθαρη εικόνα για τις αξίες της εταιρείας τους (65%), την θέση της εταιρείας στην αγορά (52%),τουςστρατηγικούς πυλώνες δράσης της επόμενης 3τίας, την προστιθέμενη αξία που προσφέρουν στους πελάτες τους (50%) και φυσικά το όραμα του οργανισμού που ηγούνται (50%). 

Αισιόδοξο, πάντως, είναι ότι το 75% των CEOs αναγνωρίζει την πολυμορφία (diversity) στελεχών στον εργασιακό χώρο ως αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής του.

Σχολιάζοντας τα παραπάνω ευρήματα, η Ελενα Κατσίνα, Director People & Culture της PFB Group, υπογραμμίζει, «Βλέπουμε ότι πλέον η στρατηγική διαμορφώνεται όχι μόνο από τον ηγέτη, αλλά από την ηγετική ομάδα, την ομάδα διοίκησης. Εξίσου σημαντικό όμως με την διαμόρφωση της στρατηγικής είναι και η παρακολούθησή της, ώστε έγκαιρα να εντοπίζονται αποκλίσεις και να γίνεται η ανάλογη αναπροσαρμογή. Αυτό απαιτεί ένα δομημένο και τεχνοκρατικό πλαίσιο διαμόρφωσης και παρακολούθησης της στρατηγικής και κατά συνέπεια δυνατά PMΟ. Και αυτό δεν αφορά μόνο μεγάλες ή πολυεθνικές εταιρείες, αφορά κάθε εταιρεία που θέλει να μεγαλώσει και να επεκταθεί, περνώντας από το “οικογενειακό ΔΣ” σε ένα δομημένο σύστημα εταιρικής διακυβέρνησης. Το μόνο που χρειάζεται είναι να μάθουν τον τρόπο που αυτό γίνεται.»

 

 

Ανάπτυξη εργαζομένων

 

Στην ερώτηση, ποιους παράγοντες λαμβάνουν υπόψη οι διευθύνοντες σύμβουλοι για την ανάπτυξη των εργαζομένων τους, το 75% απάντησε τις δεξιότητες και τις συμπεριφορές -κάτι που δεν συνέβαινε έως τώρα- και μόλις το 35% απάντησε την επίτευξη των ποσοτικών στόχων.

 

Σε ότι αφορά την ανάπτυξη των εργαζομένων, 1 στις 2 επιχειρήσεις, εφαρμόζει  συγκεκριμένο πλάνο ανάπτυξης – συνολικά και ανά εργαζόμενο. Όμως, το 49% των εταιρειών, εφαρμόζει πλάνο ανάπτυξης ανά περίπτωση, βάσει των τρεχουσών αναγκών της εταιρείας.

Τι θεωρείται όμως «ανάπτυξη εργαζομένου» με βάση την κουλτούρα της εταιρείας;

 Η προαγωγή σε ανώτερη θέση (promotion) εξακολουθεί να κατέχει τα πρωτεία με ποσοστό 80,73%, η εμβάθυνση στο γνωστικό του αντικείμενο (expertise) για το 60,49%, η οριζόντια μετακίνηση (rotation) για το 53,41% και η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του εργαζομένου στον ίδιο ρόλο για το 52,53%.

 

Σύμφωνα, με την Ελενα Κατσίνα, Director People & Culture της PfB Group, «Παρά τις αλλαγές στις δομές των εταιρειών, η ανάπτυξη ενός εργαζόμενου γίνεται αντιληπτή είτε προς τα πάνω (προαγωγή), είτε μέσα από την εμβάθυνση στο γνωστικό αντικείμενο (level of expertise). Όμως σε μια εποχή που ο μετασχηματισμός των εταιρειών είναι συνεχής, γιατί συνεχείς είναι και οι μεταβολές στην αγορά και στην οικονομία, η εξέλιξη ενός εργαζόμενου επιβάλλεται να “περνάει” μέσα από άλλα γνωστικά αντικείμενα, σε οριζόντια μορφή. Με αυτό τον τρόπο χτίζουμε ολοκληρωμένους επαγγελματίες, με επιχειρηματική αντίληψη, που γνωρίζουν την λειτουργία της επιχείρησης στο σύνολό της και μπορούν να προσθέσουν ουσιαστική αξία. Επαγγελματίες ευέλικτους, που προσαρμόζονται σε νέες απαιτήσεις και δεδομένα, με ευρύτητα σκέψης και αντίληψης.»

 

Παλιοί και νέοι ηγέτες

Σχεδόν 9 στους 10 CEOs συμφωνούν ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ της παλαιότερης και της νέας γενιάς των ηγετών, ενώ 1 στους 2 έχει ξεκινήσει να προετοιμάζει την επόμενη γενιά.

 

Οι διευθύνοντες σύμβουλοι θεωρούν ως πιο σημαντικές δεξιότητες για έναν future leader τις εξής:

  • τη διαχείριση αλλαγών (90%)
  • την επιμονή, τη συνεργασία και την ακεραιότητα (82%)
  • την λήψη αποφάσεων (80%)
  • τη στρατηγική σκέψη (74%)
  • το πάθος και την αυτοϋποκίνηση (72%)

 

Αντίστοιχα, τα χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει ένας επιτυχημένος CEO είναι τα εξής:

  • να μαθαίνει από τα λάθη του (77%)
  • αναπτυγμένη εν-συναίσθηση (74%)
  • έμφαση στις συνέργειες, με τον χρυσό κανόνα 1+1=3 (67%)
  • διάθεση για συνεχή μάθηση (67%)
  • προσανατολισμό στον πελάτη (67%)
  • να αναζητά βοήθεια (65%)
  • να δίνει έμφαση στη δημιουργία πλάνων διαδοχής με έμφαση στην ανάπτυξη των εργαζομένων του (64%)

 

Σε ότι αφορά τώρα, τα χαρακτηριστικά της νέας γενιάς leaders που δεν είχε η παλαιότερη, την πρώτη θέση καταλαμβάνουν οι ψηφιακές δεξιότητες (84,62%) και ακολουθούν η ευελιξία και η προσαρμοστικότητα (69,23%).

 

Τέλος, σύμφωνα με την έρευνα, οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος CEO, είναι η ανάπτυξη ταλέντου (48%), ο ανταγωνισμός (40%) και η αλλαγή στις συνήθειες των καταναλωτών (35%).

 

Ταυτότητα έρευνας

Στην έρευνα της People for Business με θέμα «Ηγεσία στην εποχή της Τεχνολογίας», που πραγματοποιήθηκε το χρονικό διάστημα, από 23 Μαΐου 2019 έως 23 Ιουνίου 2019, συμμετείχαν 282 CEOs επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα (ξένες πολυεθνικές 48%, ελληνικές 47%) από τρεις κλάδους της οικονομίας, Παροχή Υπηρεσιών (48,72%), Παραγωγή / Μεταποίηση (20,61%) και Εμπορική δραστηριότητα (30,77%), με μέσο όρο αριθμού εργαζομένων τους 180. 

Πηγή

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Έρευνες

Θεωρίες Συνομωσίας : Κοινωνικό Φαινόμενο ή Ψυχοπαθολογική Κατάσταση τροφοδοτούμενη από την Παρανοϊκή Σκέψη;

Μπορούν υπό συγκεκριμένες συνθήκες να εξελιχθούν σε Δημόσιο Κίνδυνο ?

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα του πανεπιστημίου Johns Hopkins η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με ποσοστό 46% ανάμεσα στους ερωτηθέντες  στη λίστα των χωρών με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανθρώπων που θεωρούν ότι ο απολογισμός των θανάτων από τον κορωνοϊό παρουσιάζεται σκόπιμα ως πολύ μεγαλύτερος από την πραγματικότητα, με πρώτη στη λίστα των χωρών τη Νιγηρία και ποσοστό 59%, ενώ ακολουθούν η Νότια Αφρική, το Μεξικό και οι ΗΠΑ.

Σύμφωνα πάλι με την ίδια έρευνα στο ερώτημα αν πιστεύουν στο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πέμπτη θέση με πρώτη τη Ν. Αφρική και ποσοστό 57% και ακολουθούν η Νιγηρία, το Μεξικό και η Σαουδική Αραβία.

Ο Covid-19 τροφοδότησε περισσότερες από 2.000 φήμες και θεωρίες συνωμοσίας… Οι επικρατέστερες εξ’ αυτών στη χώρα μας είναι ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει, όλα είναι ψέματα… Οι φαρμακοβιομηχανίες βρήκαν πώς θα πουλήσουν περισσότερα εμβόλια και οι κυβερνήσεις βρήκαν έναν τρόπο να μας ελέγχουν, να παρακολουθούν τις κινήσεις μας, τις αγορές μας, το μυαλό μας… Στο εύλογο ωστόσο ερώτημα αφού είναι όλα ψέματα πως γίνεται χιλιάδες άνθρωποι να περιγράφουν δημοσίως την περιπέτεια της υγείας τους, η απάντησή τους είναι : τους πληρώνουν…

Η αλήθεια όμως αποτελεί πάντα μια λεπτομέρεια που ελάχιστα εμποδίζει τις θεωρίες συνωμοσίας να διατυπώνονται και να διαδίδονται, και η παρούσα κατάσταση φαίνεται ότι τις ευνοεί με έναν τρόπο που δεν έχουμε συναντήσει ξανά στο παρελθόν.

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τις φράσεις…. «Δεν βάζω μάσκα γιατί καταπατώνται τα συνταγματικά μου δικαιώματα». Το δικαίωμα να μπορεί να ζει βέβαια ο διπλανός του δεν είναι συνταγματικό δικαίωμα. «Δεν βάζω μάσκα γιατί δεν έχω τον ιό». Το πού το ξέρει, ένας Θεός ξέρει. Προφανώς δεν πιστεύει στην ύπαρξη ασυμπτωματικών… «Δεν βάζω μάσκα, γιατί μου κόβει την ανάσα και το οξυγόνο». Δεν ισχύει σύμφωνα με έρευνες… αν ήταν έτσι, οι μισοί χειρουργοί και όλο το προσωπικό στα νοσοκομεία έπρεπε να είχαν παραιτηθεί ήδη…

Θα μπορούσαμε και να γελάσουμε μ’ αυτές τις θεωρίες συνομωσίας και τις δοξασίες αν δεν  είχαν δυνητικά σοβαρές επιπτώσεις στο άτομο και στην κοινότητα όταν υποβαθμίζεται με αφέλεια η απειλή που αντιμετωπίζουμε υπό τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές και όχι στις κατευθυντήριες γραμμές βάσει τεκμηριωμένων στοιχείων.

Στο ερώτημα τι οδηγεί έναν άνθρωπο να πιστεύει ή να δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας αλλά και στην κατανόηση της κοινής γνώμης που συντάσσεται με αυτές τις θεωρίες και αν αυτή η πεποίθηση σχετίζεται με την ψυχική ασθένεια, είναι το αντικείμενο της νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο Victoria του Wellington.

Σύμφωνα με την ερευνήτρια Dr. Kumareswaran, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να πιστεύουν σε, ή να δημιουργούν, θεωρίες συνωμοσίας για να προσπαθήσουν να βγάλουν νόημα από καταστάσεις όπου έχουν μικρό ή καθόλου έλεγχο.

Επίσης, βρήκε μέσα από την έρευνα ότι κάποιος που δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας είναι πιο πιθανό να έχει κάποια μορφή ψυχοπαθολογίας ή ψυχική ασθένεια, όπως η παρανοϊκή σκέψη, σε σύγκριση με εκείνους που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας αλλά δεν τις δημιουργούν ή τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε αυτές καθόλου!

Ο Αμερικανός αναλυτής θεωριών συνομωσίας Don De Lillo, στο βιβλίο του Running Dog (1978), λέει πως όλες οι συνωμοσίες ξεκινούν από μια αίσθηση προσωπικής αυτο-καταπίεσης. Ένας αυτο-καταπιεζόμενος άνθρωπος έχει την αίσθηση πως η κοινωνία συνωμοτεί εναντίον του.

Διακατέχεται από μια γενική φοβία και μια έλλειψη εμπιστοσύνης για το περιβάλλον του, που τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη συνωμοσιοπαράνοια. Αυτή η φοβία βασίζεται μερικές φορές στην πίστη ότι ο κόσμος είναι γεμάτος «προγραμματισμένους» ανθρώπους, που έχουν υποστεί «πλύση εγκεφάλου», γεμάτος με ανθρώπινα αυτόματα ή με πρόσωπα που είναι ουσιαστικά αντικείμενα μαζικής παραγωγής. Ένα άλλο συνηθισμένο μοτίβο των συνωμοσιοπαρανοϊκών είναι η πεποίθηση πως «κάποιοι» τούς ελέγχουν ή τους καταδιώκουν.

Στην εποχή μας παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο, που πρέπει να υπογραμμισθεί ιδιαιτέρως: όσο αυξάνεται ο όγκος των πληροφοριών τόσο αυτοί που τις συλλέγουν προσπαθούν να τις παραχαράξουν, ενώ την ίδια στιγμή οι αποδέκτες τους τις αποφεύγουν με περισσή αδιαφορία. Ακόμα χειρότερα, σημαντικές μετρήσεις σε διεθνές επίπεδο αποδεικνύουν ότι μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης στον αναπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς αδιάφορο στην γνώση και θεωρεί ότι αυτή είναι επικίνδυνη όταν διαψεύδει τις πεποιθήσεις του.

Ο παγκόσμιος πληθυσμός βρίσκεται κλεισμένος στο σπίτι μπροστά σε μια οθόνη: τερατώδεις απόψεις και ψευδείς πληροφορίες και ειδήσεις κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στα φόρουμ και στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ η απομόνωση και η εσωστρέφεια χαλαρώνουν τις νοητικές μας αντιστάσεις…

Ο ιστορικός Μαρκ Φερό έγραψε το 2015 στο βιβλίο του «Τύφλωση» (εκδ. Μεταίχμιο) ότι τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί στον κόσμο μια «αδιαφανής κατάσταση», εντός της οποίας «αμφισβητούμε την ίδια την ιδέα της προόδου. Οι κοινωνίες δεν είναι πλέον κύριες της μοίρας τους: δεν ξέρουν ποιον και τι να πιστέψουν».  Είναι ακριβώς το σημείο όπου καλλιεργείται η κουλτούρα του φόβου και της δυσπιστίας.

Τελικά, τι είναι οι θεωρίες συνωμοσίας; Παραληρήματα της φαντασίας ή αξιόπιστες ερμηνείες διαπλεκόμενων και ακατανόητων καταστάσεων; Παράνοιες και «μπουρδολογίες» ή απλά ελκυστικές ανορθολογικές δοξασίες; Το σίγουρο είναι πως οι θεωρίες συνωμοσίας συμφωνούν με μερικές από τις σκοτεινότερες πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Προδίδουν ένα συναίσθημα αλλοτρίωσης και μια «κουλτούρα της παράνοιας», στην οποία μπορεί να υποκύψει ο καθένας μας. Ιδιαίτερα, όταν αρκετές θεωρίες συνωμοσίας φαίνονται φαινομενικά άτρωτες στα όπλα της λογικής.

Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι αναμφισβήτητα ελκυστικές, αλλά δεν πρέπει να παραδιδόμαστε άνευ όρων στη γοητεία τους. Χρειάζεται και μια απαραίτητη δόση σκεπτικισμού για να τις προσεγγίσουμε.

Οι Αμερικάνοι, όπως άλλωστε και οι Έλληνες, έχουν μια «εθνική ροπή» προς τη συνωμοσιολογία. Η τάση τους να ερμηνεύουν τα γεγονότα μέσα από θεωρίες συνωμοσίας απορρέει τόσο από την αμάθειά τους, όσο και από τις συλλογικές και ατομικές νευρώσεις τους.

Η αναγκαιότητα του σκεπτικισμού έχει τις ρίζες της στην περίφημη ρήση του Πασκάλ πως οι άνθρωποι είναι «σκεπτόμενες καλαμιές», δηλαδή λαμπρά μοναδικοί και μοναδικά τρωτοί. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για τις χειρότερες φρικαλεότητες αλλά για τις πιο συγκινητικές πράξεις αγάπης, θάρρους και ευγένειας.

Εκείνο που μας σώζει από τις αυτοκαταστροφικές μας τάσεις δεν είναι η πίστη, αλλά η έλλογη πλευρά της ανθρώπινης νόησης. Η λογική αποτελεί τη σωτηρία μας, ιδιαίτερα από τη βίαιη και επικίνδυνη συμπεριφορά των μαζών, που αντιδρούν πάντα παρορμητικά, λες και πρόκειται για μηχανές αντανακλαστικών. Κάτι που προδίδει ανελευθερία. Και η ανελευθερία αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία κατασκευάζονται οι θεωρίες συνωμοσίας.

Η Παρατήρηση του Ολοφάνερου και η Διάκριση είναι τα εργαλεία που ξεχωρίζουν «την ήρα από το σιτάρι» την αλήθεια της στιγμής από την προπαγάνδα, το άσπρο από το μαύρο.

Ενώ φαντάζει σχετικά εύκολο να διαχωριστούν, εν τούτοις οι άνθρωποι υποκύπτουν στον νόμο της «ήσσονος προσπάθειας» και τρώνε ότι κουτόχορτο τους προσφέρουν.

Αυτή τη στιγμή όμως, ο πλανήτης βρίσκεται σε σοκ λόγω του covid-19 και οφείλουμε όλοι να ενεργοποιήσουμε το ποιο βασικό μας ένστικτο ως ανθρώπινο είδος το ένστικτο της επιβίωσης,  προτάσσοντας τη στοιχειώδη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεμνότητα προκειμένου να σταματήσουμε τον αφανισμό μας!

Είναι θεμιτό  να έχουν όλοι την ανάγκη έκφρασης της άποψης και της αυτοπροβολής, αρκεί όμως να μην βάζει σε κίνδυνο ζωές.

 

Αναστασία Μουστάκα

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Πώς η Εμπειρία του Πελάτη βοηθά τις επιχειρήσεις να διατηρήσουν μια καλή σχέση με τους πελάτες την εποχή του Covid-19; Hatzi Filax

H νοοτροπία της Εμπειρίας του Πελάτη σε επίπεδο οργανισμού αποτελεί προσχέδιο για το μέλλον και το παρόν. Παρά την σημερινή κατάσταση που χαρακτηρίζει τους τομείς δραστηριοτήτων διαφόρων επιχειρήσεων, πολλές από αυτές έχουν εντάξει συνειδητά σαν μέρος της αποστολής τους να υποστηρίξουν τους πελάτες τους και να προσφέρουν την καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη (CX).

Σαν Εμπειρία του Πελάτη ορίζουμε ότι νιώθει, ότι βιώνει και ότι μένει στον Πελάτη κατά τη διάρκεια και ύστερα από οποιαδήποτε αλληλεπίδραση ή επικοινωνία είχε με μία επιχείρηση.

Αν σε κάποιους μπορεί αυτό να φαίνεται ασήμαντο, πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι η Εμπειρία του Πελάτη δεν περιορίζεται στην πώληση μίας ηλεκτρονικής συσκευής ή της παροχή μίας υπηρεσίας.

Η σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων, καθώς και η άμεση παράδοση και η παροχή του σωστού προιόντος αποτελούν βασικό κομμάτι της επικοινωνίας με τον Πελάτη και αυτόματα με την Εμπειρία του. Με αυτήν τη σωστή διαχείριση διασφαλίζεται η αύξηση πωλήσεων και πελατών.

Στην εποχή του Covid-19 έχει σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις που γενικότερα δίνουν προτεραιότητα στην Εμπειρία του Πελάτη σημειώνουν επιτυχία με σταθερό βαθμό τους τελευταίους μήνες.

Δίνοντας έμφαση στην παροχή θετικής Εμπειρίας στον Πελάτη και στην επιβράβευση του συναισθηματικά αφοσιωμένου Πελάτη, μία επιχείρηση προσφέρει την εμπειρία της σταθερότητας, ακόμα και αν όλα γύρω από τον Πελάτη φαίνονται ασταθή. Με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσεται η εμπιστοσύνη της επιχείρησης και δημιουργείται μια σχέση εμπιστοσύνης που οδηγεί σε αύξηση των πωλήσεων και των πελατών μας.

Γι’ αυτό και οι επιχειρήσεις αυτή την περίοδο, περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να εντείνουν και να κάνουν ό, τι μπορούν για να προσφέρουν λύσεις στου συνεργάτες και τους πελάτες τους. Προκειμένου να παρέχουν Εμπειρία στον Πελάτη και να αναπτύξουν τόσο τις δεξιότητες τους αλλά και την εμπιστοσύνη που τους έχει κάποιος, ακόμα και στην περίοδο ενός lockdown, οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους και στο πως μπορούν να διατηρήσουν τους Πελάτες τους και τις πωλήσεις τους.

Οι εκπαιδεύσεις εξέλιξης βοηθούν σημαντικά το ανθρώπινο δυναμικό μίας επιχείρησης στην ανάπτυξη επικοινωνιακών εργαλείων και γνώσεων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, διασφαλίζοντας έτσι καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη, και άρα αυξημένες πωλήσεις.

Για παράδειγμα, θέματα όπως η διαχείριση χρόνου και η αντιμετώπιση παραπόνων με τον κατάλληλο τρόπο είναι δύο βασικά χαρακτηριστικά της εταιρικής καθημερινότητας. Πλέον δεν αρκεί να ξέρει κάποιος εργαζόμενος ότι η αναβλητικότητα «σκοτώνει» την παραγωγικότητα του, απλά σαν ιδέα. Πρέπει να γνωρίζει και πως να αντιμετωπίζει την αναβλητικότητα, τρόπους για να επικεντρώνεται στο να μην είναι απλά απασχολημένος αλλά και παραγωγικός.

Ή η διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων. Πλέον ο εργαζόμενος πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνεί και να λύνει τα θέματα του Πελάτη με βάση τα δεδομένα της ψηφιακής επικοινωνίας και του αυξημένου φόρτου εργασίας που μπορεί να έχει.

Η εποχή που ζούμε έχει αναδείξει την ανάγκη για επένδυση στην Εμπειρία του Πελάτη από κάθε επιχείρηση, εάν αυτή επιθυμεί αύξηση στις πωλήσεις και στους Πελάτες της. Στόχος δεν είναι απλά πλέον να τον εξυπηρετούμε, αλλά να του δείχνουμε ότι ακόμα και τώρα μπορούμε να του παρέχουμε κάτι μοναδικό.

 

Χάτζη Φύλαξ

www.hatzifilax.com

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Εμβόλιο και covid-19 επηρεάζουν τις οικονομικές εξελίξεις.

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της νόσου covid-19. Ζητήματα οικονομικής ενίσχυσης, ανεργίας και ρευστότητας αποτελούν μερικά μόνο από τα μεγάλα θέματα, που καλούνται να λύσουν οι ηγέτες της Ευρώπης.

Με αυστηρή δικλίδα ελέγχου των τραπεζών ξεκινά τις επόμενες ημέρες ο δεύτερος γύρος χρηματοδότησης του Ταμείου Εγγυοδοσίας, με το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης που θα προκύψει από τις εγγυήσεις του δημοσίου να κατευθύνεται προς τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στις συμβάσεις που θα υπογράψουν  οι τράπεζες με την Αναπτυξιακή Τράπεζα υπάρχει -σε αντίθεση με τον πρώτο γύρο του προγράμματος- η εξής ρήτρα: Τον Φεβρουάριο, το δημόσιο μέσω της Αναπτυξιακής θα προχωρήσει στον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων που έδωσε η κάθε τράπεζα και στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δεν κατευθύνθηκε ποσοστό της ρευστότητας που γεννάται από τις εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το δημόσιο, τότε αυτό θα χάνεται για την τράπεζα και θα δίνεται σε άλλη. Για παράδειγμα, αν μια τράπεζα έχει δεσμευθεί με βάση τους στόχους που έχει υπογράψει στη σύμβαση με την Αναπτυξιακή Τράπεζα ότι θα χορηγήσει δάνεια ύψους 100 εκατ. ευρώ και χορηγήσει τα 80 εκατ. ευρώ, για τα υπόλοιπα 20 εκατ. ευρώ θα χάνει τις εγγυήσεις και το δικαίωμα θα μεταφέρεται σε κάποια άλλη εκ των τραπεζών.

Ο δεύτερος γύρος του προγράμματος του Ταμείου Εγγυοδοσίας στηρίζεται σε εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το ελληνικό δημόσιο  και μέσω της μόχλευσης, οι τράπεζες θα παραγάγουν δάνεια ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Από την πλευρά των τραπεζών, υποστηρίζουν ότι είναι έτοιμες να τρέξουν τη διαδικασία χρηματοδότησης με στόχο όλη η ρευστότητα να διοχετευθεί μέχρι και τον Δεκέμβριο στις πληττόμενες επιχειρήσεις.

Στο διεθνές περιβάλλον, τα νέα στο μέτωπο των εμβολίων κατά του κορονοϊού έχουν επισκιάσει τις εξελίξεις στην πολιτική μέχρι στιγμής αυτήν την εβδομάδα, όπως σημειώνει ο οίκος αξιολόγησης Scope Ratings. Η επενδυτική διάθεση είναι risk-on και οι μετοχές που χτυπήθηκαν περισσότερο από την πανδημία έχουν ανακάμψει σημαντικά.

Η πολιτική του νέου προέδρου των ΗΠΑ κ. Μπάιντεν προς τις τράπεζες μπορεί να αποδειχθεί εποικοδομητική.

Οι ενδείξεις πριν από τις εκλογές ήταν ότι η νίκη του κ. Μπάιντεν θα οδηγούσε σε μετάβαση σε μια πολύ πιο αυστηρή ατζέντα πολιτικής σχετικά με το ρυθμιστικό περιβάλλον στις αμερικανικές τράπεζες, με τις αβεβαιότητες τόσο για το πώς αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις δραστηριότητές τους όσο και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ευρώπη, όπου τα αμερικάνικα ιδρύματα έχουν αναπτύξει ισχυρές ανταγωνιστικές θέσεις στη σειρά προϊόντων επενδυτικής τραπεζικής, να είναι έντονες.

Υπάρχει έντονη ανησυχία και οι αγορές αναμένουν να δουν τα πρώτα «δείγματα γραφής» του νέου προέδρου.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις και η ΕΚΤ θα ορίσει τη πολιτική της πάνω στα νέα δεδομένα που θα προκύψουν.

 

Κων/νος Σ. Μαργαρίτης
Δημοσιογράφος

Continue Reading

Trending