Connect with us

Τέχνη πολιτισμός

Ο ατμοσφαιρικός ρεαλισμός του Έντουαρντ Χόππερ

Ο Έντουαρντ Χόππερ (Edward Hopper) γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1882 στο Νάιακ, ένα παραθαλάσσιο χωριό στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, από γονείς Ολλανδικής καταγωγής. Εκπαιδεύτηκε ως εικονογράφος, αλλά από το 1901 έως το 1906 σπούδασε ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών της Νέας Υόρκης, με δάσκαλο τον ρεαλιστή ζωγράφο Ρόμπερτ Χένρι, που ήταν μέλος της «Ομάδας των Οκτώ» και αργότερα της «Σχολής του Σταχτοδοχείου» («Ashcan School»), τα μέλη της οποίας εμπνέονταν κριτικά από την καθημερινή ζωή στις μεγαλουπόλεις.

Έχει αναγνωριστεί ως ένας σημαντικός ζωγράφος της Αμερικάνικης ρεαλιστικής τέχνης, που με τους πίνακες και τα χαρακτικά του άσκησε μεγάλη επιρροή στους εικαστικούς της pop art και του νεορεαλισμού. Στο έργο του, ιδιαίτερα αυτό του αστικού τοπίου, αποτυπώνεται η μοναξιά του ανθρώπου των μεγαλουπόλεων.

Γράφει ο Κώστας Ευαγγελάτος*

Έντουαρν Χόππερ, Αυτοπροσωπογραφία, λάδι σε καμβά, 1925-30

Ο Χόππερ ταξίδεψε τρεις φορές στην Ευρώπη μεταξύ 1906 και 1910 κι έζησε για ένα διάστημα στο Παρίσι την εποχή της εμφάνισης του κινήματος των κυβιστών. Παρέμεινε όμως αποστασιοποιημένος από την καλλιτεχνική πρωτοπορία εκείνης της εποχής και σ’ όλη του την καριέρα ακολούθησε το δικό του καλλιτεχνικό μοναχικό όραμα.

Αν και εξέθεσε έργα του στην «Έκθεση του Οπλοστασίου» («Armory Show»), το 1913, με την οποία η Αμερική γνώρισε την καλλιτεχνική πρωτοπορία της Ευρώπης, ο Χόππερ αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο του έως το 1924 στην τέχνη της διαφήμισης και της εικονογράφησης. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη ζωγράφο Τζόζεφιν Νίβιζον (1883-1968), που άφησε την προσωπική καριέρα της και αφοσιώθηκε σε αυτόν.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 όπως και οι ζωγράφοι της «Σχολής του Σταχτοδοχείου», ο Χόππερ ζωγράφιζε κοινοτοπίες της αστικής ζωής. Όμως, σε αντίθεση με τους χαλαρά οργανωμένους και γεμάτους ζωηράδα πίνακές τους, (1925-1932) οι συνθέσεις του έδειχναν ανώνυμες φιγούρες και αυστηρές γεωμετρικές μορφές, που θύμιζαν φωτογραφικά στιγμιότυπα, δημιουργώντας έτσι μία αναπόφευκτη αίσθηση μοναξιάς.

Αυτή η αίσθηση ενισχυόταν από τη χαρακτηριστική χρήση του φωτός, είτε το σκληρό φως του πρωινού είτε το απόκοσμο ενός νυχτερινού καφέ. Σε ορισμένα εξαιρετικής ποιότητας χαρακτικά του ο «απογευματινός αέρας» προξενεί στον θεατή μια ευχάριστη ανατριχίλα και οι «σκιές της νύχτας» συγκινεί με τον άνθρωπο που απλά βαδίζει και πρέπει να διασχίσει την απειλητική σκιά της κολώνας του δρόμου.

Έντουαρν Χόππερ, Απόγευμα, λάδι σε καμβά, 1939

Από τη δεκαετία του 1930 και μετά ο Έντουαρντ Χόππερ ανέπτυξε ένα αρκετά πρωτότυπο, αυστηρό ρεαλιστικό ύφος, συμβάλλοντας σημαντικά τόσο στην αναβιωματική εξέλιξη ενός καθαρά αμερικανικού ρεαλισμού, όσο και στην αντίσταση στις κυρίαρχες την εποχή εκείνη επιδράσεις της αφηρημένης πλέον τέχνης και της ευρωπαϊκής εκκεντρικής πρωτοπορίας.

Παρά το εικονιστικό τους περιεχόμενο, τα έργα του διακρίνονται για το μοντέρνο κατά βάση πνεύμα τους, τόσο στη σύλληψη όσο και στην πραγμάτωση.

Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι το τέλος της ζωής του ταλαιπωρήθηκε από σοβαρά προβλήματα υγείας. Δεν εγκατέλειψε όμως τον χρωστήρα και δημιούργησε αρκετά σημαντικά έργα. Αναδρομικές εκθέσεις έργων του έγιναν το 1933 στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και στο Μουσείο Ουίτνευ / Whitney Museum of American Art το 1950 και το 1964.

Ο Έντουαρντ Χόππερ πέθανε στις 15 Μαΐου 1967 στη Νέα Υόρκη. Λίγους μήνες αργότερα έφυγε από τη ζωή και η σύντροφός του, η οποία χάρισε μεγάλο αριθμό πινάκων του στο Μουσείο Ουίτνεϊ του Μανχάταν. Τα έργα αυτά του σημαντικού κληροδοτήματος εκτέθηκαν στο Μουσείο και μετά ταξίδεψαν στο Άμστερνταμ, το Ντύσελντορφ, καταλήγοντας στο Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο.

Όσο ήταν εν ζωή οι πίνακες του Χόππερ δεν έπαιζαν δυνατά στο χρηματιστήριο της τέχνης και μέχρι τα 42 χρόνια του οι πωλήσεις έργων του ήταν ελάχιστες. Αν και από το 1932 η κατάσταση άλλαξε ριζικά έφερε πάντα το σύνδρομο της αγωνίας για την θέση του και το αίσθημα του αδικημένου.

Δεν ξέχασε ποτέ ότι τον είχε απορρίψει η Ακαδημία Τέχνης στα νιάτα του και όταν μετά την επιτυχία του τον έκαναν τιμητικά μέλος τους απέρριψε την πρόταση τους. Σε κάποιες από τις τελευταίες συνθέσεις του πρωταγωνιστεί το φως του ήλιου μέσα σε ένα άδειο δωμάτιο και δημιουργεί ένα συγκλονιστικό συνδυασμό φωτός και σκιάς. Όταν οι ανθρώπινες μορφές που είχαν το κεντρικό ενδιαφέρον αρχίζουν να απουσιάζουν από τις συνθέσεις του όλα δείχνουν πλέον πιο φιλοσοφημένα και γαλήνια.

Έντουαρν Χόππερ, Άδειο δωμάτιο, λάδι σε καμβά, 1963

Αν και ο Χόππερ δημιούργησε τα έργα του στην πιο ταραχώδη πενηκονταετία της σύγχρονης Αμερικάνικης ιστορίας παρέμεινε ενσυνείδητα ανεπηρέαστος ζωγραφίζοντας παραστατικά τους εσωστρεφείς καθημερινούς του ήρωες της και τα αποξενωμένα μεταξύ τους και ταυτόχρονα οικεία στα μάτια των φιλότεχνων τοπία του.

Η αίσθηση της μοναξιάς κατοπτρίζεται στις εκφράσεις των προσώπων, στις στατικές κινήσεις, στα ζοφερά, σκληρά, αμείλικτα ή θερμά και δυνατά φώτα της υπαίθρου και των πόλεων, παραμένουν με παράδοξο τρόπο ψυχρά παρόλη την λαμπρότητα τους. Η ευρηματική πρόσπτωση του φωτός στα θέματα από τα ανοικτά παράθυρα είναι μια ποιητική απόπειρα του εξωτερικού με τον εσωτερικό κόσμο.

Ζώντας στην εποχή μεγάλων καλλιτεχνικών κινημάτων στο Παρίσι που επισκέφθηκε το 1906 και το 1907 και δούλεψε παραγωγικά αλλά και στη Νέα Υόρκη, της νέας μεγαλούπολης της διεθνούς τέχνης που έσφυζε από απόψεις, τάσεις και θεωρητικές διενέξεις για τον μοντερνισμό, τις πρωτοπορίες και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό αυτός δεν ακολούθησε καμία σχολή.

Δεν ήταν επαναστάτης καλλιτέχνης ούτε όμως και σνομπ. Δεν είχε την ικανότητα όσο ζούσε να έλκει τους συλλέκτες και τους μεγάλους εμπόρους τέχνης. Πιθανόν αν είχε αντιληφθεί ότι μερίδα ιστορικών και κριτικών της σύγχρονης τέχνης τον είχαν κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του ανακηρύξει σαν πρόδρομο της pop art να είχε δυσαρεστηθεί βαθιά.

Ο σκληρός ρεαλισμός, η καταναλωτική διάθεση, η πλακάτ και επιφανειακή προβολή που επεδίωκε η pop ήταν στον αντίποδα της λυρικής προσωπικής του φυσιοκρατικής προσέγγισης, όσον αφορά την αντιγραφή του ορατού κόσμου, που τον απέδωσε ποιητικά με ψυχολογική εγρήγορση και εσωστρεφή ένταση.

*Ο Κώστας Ευαγγελάτος είναι Ζωγράφος, Λογοτέχνης, Θεωρητικός της Τέχνης

Έντουαρν Χόππερ, Δύο στο διάδρομο, λάδι σε καμβά, 1927

Αρχικό Άρθρο

Για να δείτε περισσότερα άρθρα τέχνης και πολιτισμού κάντε κλικ εδώ

Τέχνη πολιτισμός

Γυναίκες Leaders: Καδιώ Σιγάλα (1882-1962)

Στην Πάνω Μεριά της Σαντορίνης ( την Οία) γεννήθηκε μήνα Νοέμβριο του 1882 η Καδιώ Νομικού από πατέρα καπετάνιο, που έκαμνε εμπόριο στην Μαύρη Θάλασσα  το βισάντο , το γλυκό κρασί της Σαντορίνης. Νοικοκυρεμένη οικογένεια είχε την σειρά της και όπως όλοι οι πανέξυπνοι νησιώτες καπετανέοι, όργωναν τις θάλασσες και ευημερούσε το σπιτικό τους με τις οικονόμες και κουμανταδόρες γυναίκες τους.

Η πανέξυπνη Καδιώ παρακολουθεί και μαθαίνει σαν σφουγγάρι την διαχείριση και την οικονομία ενώ κατανοεί και την τύχη των γυναικών του νησιού. Άνδρες φευγάτοι στη δουλειά της Θάλασσας , γυναίκες στην στεριά στα κουμάντα των σπιτικών και της μητρότητας.

Στα 15 της και μόλις με τις γνώσεις της Γ΄ Δημοτικού  την παντρεύουν με τον συντοπίτη καπετάνιο Γεώργιο Σιγάλα. Έμελλε να είναι ο μόνος και παντοτινός σύντροφος της ζωής της σε μια ζωή σα μυθιστόρημα γεμάτη περιπέτεια, θάνατο, πλούτη, κόπο, προβλήματα αλλά και πολλές νίκες και θριάμβους. Όπως είναι η ζωή.

Είχε την προίκα της από τα κουμάντα του πατέρα της, όμως η αξιοσύνη της φάνηκε στο δικό της σπίτι. Δουλειά στη θάλασσα ο Σιγάλας, επέστρεφε και άφηνε στην γυναίκα του τα κέρδη του να τα διαχειριστεί. Μικρή αλλά πανάξια κατάφερε να λειτουργεί το σπιτικό , τα αμπέλια και τα έσοδα της θάλασσας, να ξεχρεώνει το δάνειο του άνδρα της για το καράβι της δουλειάς του, να αγοράζει την μια σκούνα  μετά την άλλη και το ένα καραβάκι μετά το άλλο, να κατανοεί δρομολόγια, καιρούς και εμπορεύματα, να διαχειρίζεται υπαλλήλους και εργάτες και με όλα αυτά στο κεφάλι της να γεννά 14 παιδιά .

14 εγκυμοσύνες, 14 γέννες -σκέψου το εσύ που το διαβάζεις- και την διαχείριση του πόνου από 7 θανάτους γιατί της επέζησαν μόνο τα 7 παιδιά.

Ο καπετάνιος της ερχόταν τον Οκτώβρη , απολάμβανε την οικογένειά του και την προκοπή της, κανόνιζε τις επόμενες δουλειές και τον Απρίλη ξανά στα πέλαγα. Και πέρασαν τα χρόνια και μεγάλωσαν οι δουλειές . Έφτασε τα 40 η Καδιώ και ο στόλος της μεγάλωνε μαζί της.

Ο Πειραιάς το μεγάλο λιμάνι την καλούσε πια. Έτσι έφυγε από την Σαντορίνη και την γη που την γέννησε και την ανάπτυξε. Αγόρασε σπίτι στον Πειραιά , άνοιξε ναυτιλιακό γραφείο και οι δουλειές της μεγάλωσαν . Τα καραβάκια και οι σκούνες γίναν μεγάλα καράβια, πολλά καράβια. Ναυτιλιακές και οικονομικές επιχειρήσεις, όλες στο κεφάλι της, μαζί με φροντίδα της   μεγάλης οικογένειας και το πολύ προσωπικό . Όλα περνούσαν από τον έλεγχο της . Αγόρασε κι άλλα ακίνητα και άλλα καράβια. Με την κοινή λογική και το γυναικείο της ψυχόρμητο  διάλεγε εξαιρετικούς συνεργάτες, καπετάνιους, δικηγόρους, συμβούλους. Με το ένστικτο της μάνας -βασίλισσας τους ενσωμάτωνε στην οικογένειά της. Ήταν όλοι τους η μεγάλη οικογένεια της, τους φρόντιζε σαν συγγενείς. Και όσους άφησε πίσω στην Σαντορίνη και τα πληρώματα και τους υπαλλήλους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Τους ήξερε με τα ονόματά τους. Τους νοιάζονταν για τα προβλήματα, για τις οικογένειές τους.

Και αν και η προκοπή μεγάλη και ο αγώνας της διαχείρισης τεράστιος, η ζωή έχει άλλα σχέδια. Και η ζωή της Καδιώς ήταν σαν την θάλασσα. Πιότερες οι φουρτούνες από την νηνεμία. Ήρθε ο πόλεμος. Ήρθε η κατοχή. Επιτάχθηκαν καράβια και σπίτια, άλλα καράβια χάθηκαν, τα σπίτια καταστράφηκαν από τους κατακτητές. Θρήνησε τον χαμό αγαπημένων ανθρώπων. Συμφορές.

Στάθηκε εκεί ψυχωμένη και δυνατή η καπετάνισσα για την οικογένειά της και για τις δουλειές της. Μετά τον πόλεμο πήρε πάλι τα πάνω της . Σπούδασε και πάντρεψε τα παιδιά της, μεγάλωσε ακόμη την οικογένειά της και παράλληλα τον στόλο της. Εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία της μεταπολεμικής κρίσης , με την πείρα και την εγγενή της ευφυία. Μπήκε στα liberties, έκανε συνεργασίες και συμμαχίες. Αυτή η γυναίκα της Γ’ Δημοτικού , η πολύτεκνη μάνα από την ταπεινή τότε Σαντορίνη, έφτασε να μιλά με πρωθυπουργούς και υπουργούς και διοικητές Τραπεζών. Με τα καράβια των αποζημιώσεων και τα έξυπνα ναύλα που διαχειρίστηκε  προσκυνούσαν μπροστά της οι εξουσίες. Ο στόλος της μεγάλωνε και μαζί του οι κίνδυνοι, οι ζημιές, ο ανταγωνισμός. Όμως εκεί αυτή, ανθεκτική και έξυπνη. Ο αείμνηστος Ωνάσης συνομιλούσε μόνο μαζί της για να ανταλλάξουν εμπειρίες και στρατηγικές και ο σεβασμός του απέναντί της ήταν μεγάλος.

Σε έναν τόσο ανταγωνιστικό και ανδροκρατούμενο χώρο αυτή η καταπληκτική γυναίκα έβαλε το όνομά της στους καταλόγους των Lloyd’s ως «Madame Kadio Sigala”(Tζελίνα Χαρλαυτη, ιστορικός Ναυτιλίας).

Ανθεκτική Καπετάνισσα της ζωής και των επιχειρήσεων !

Άντεξε και αντιμετώπισε τις φουρτούνες στις επιχειρήσεις της , μα άντεξε και αντιμετώπισε τις φουρτούνες στην οικογένειά της. Χήρεψε, αρρώστησε σοβαρά, είδε θανάτους των παιδιών αλλά και της εγγονής της, ψυχολογικές ανημποριές των παιδιών της, δεν παραδόθηκε ποτέ στην θλίψη, αγκαλιάστηκε με την ελπίδα, δεν άφησε τα κανδήλια και της μνήμες των δικών της χωρίς φως. Ναυάγια, δάνεια, πόλεμος, καταστροφές, ο μεγάλος σεισμός στην Σαντορίνη, αρρώστιες . Τίποτα δεν της χαρίστηκε αν μελετήσεις την ζωή της.

Μεγάλα τα καράβια , μεγάλες οι φουρτούνες ! μα πιο μεγάλη φάνηκε η ψυχή της !

Αισιόδοξη, συμπονετική με ισχυρή Πίστη στον Θεό και έμπρακτη ανθρωπιά , ευέλικτη και προσανατολισμένη στην λύση και την δράση , γεμάτη κουράγιο και γενναιότητα, ήθος και σθένος. Όρθια μέχρι το τέλος της. Πως αλλιώς είναι ο ηγέτης?

Τίμησε την γη που την γέννησε, τίμησε την οικογένειά της, τίμησε την θάλασσα και τα δώρα της , μα πάνω από όλα τίμησε με υπομονή και αποδοχή τον ρόλο της και την ζωή της .

« Ήμουν πλασμένη  για να προβλέπω τα πάντα» γράφει στα ημερολόγιά της και ο σύντροφος της καπετάν Σιγάλας στα ύστερά του , έδωσε την ευχή του στα παιδιά του και είπε « Εικόνισμα  να την κάνετε την μάνα σας. Χωρίς αυτήν δεν θα ‘ μεστε σήμερα….. Είναι του Θεού άνθρωπος, γι’ αυτό και την αγαπάει ο Θεός. Και γω δοξάζω το όνομά Του που μου’ δωσε τέτοιον σύντροφο ο Θεός».

Κρατήθηκε η μνήμη της τιμημένη και από τα παιδιά και τα εγγόνια της, τους εργαζόμενους στη δούλεψή της, τους συνεργάτες της και τον Εφοπλιστικό κόσμο. Μια γυναίκα θρύλος και έμπνευση μαζί !

Πηγές : Καδιώς Κολύμβα «Η πάνω Μεριά του Κόσμου» εκδόσεις ΑΡΜΟΣ

http://www.aeinaytes.com/shipowners/kadio_sigala/

Μαριάννα Τσουλιά , Crisis management, Consultant ,Διαπιστευμένη Διαμεσολαβητής

Continue Reading

Βιβλία

Λητώ Τσακίρη : «Η ΡΑΛΛΟΥ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ»

Μαθητική Δράση ευαισθητοποίησης για την Κοινωνική Δικαιοσύνη με εικαστικές και ερμηνευτικές δημιουργίες   

 

Η UNESCO ΠΕΙΡΑΙΩΣ & ΝΗΣΩΝ, η International Action Art  και το μέλος τους  συγγραφέας Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου υλοποιούν  εκπαιδευτικό πρόγραμμα βιωματικής μάθησης με ερέθισμα το υπέροχο νέο παραμύθι «Η ΡΑΛΛΟΥ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ» με θέμα την πολύτιμη αξία της προσφοράς. Η συγγραφέας είναι  παιδαγωγός με εξειδίκευση στην Ψυχική Υγεία,  μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και με την υπογραφή της κυκλοφορούν πολλά παραμύθια, αρκετά από αυτά μουσικά και με σημαντικές βραβεύσεις.

 

Το βιβλίο της  «Η ΡΑΛΛΟΥ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ» έχει γραφτεί, τιμώντας το πολύτιμο έργο της UNESCO Πειραιώς και Νήσων στην οποία είναι ενεργό μέλος του Τμήματος Παιδιού τα τελευταία  χρόνια .Το κλασσικό αυτό παραμύθι κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Τζιαμπίρης Πυραμίδα και  το έχει εικονογραφήσει μοναδικά η Ναταλία Καπατσούλια, το έχει επιμεληθεί ο Χρήστος Βάρφης, ενώ το σχολιάζει στο οπισθόφυλλο του ο ίδιος ο πρόεδρος του ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων κος Ιωάννης Μαρωνίτης.

 

Με μηνύματα για τη φιλαλήθεια, την ανιδιοτέλεια και  την αλληλεγγύη,  η συγγραφέας ενεργοποιεί με τα γραφόμενα της, τη συνείδηση μεγάλων και μικρών αναγνωστών και προάγει την πολύτιμη αξία του εθελοντισμού, που είναι θείο δώρο και μπορεί να προσφέρει στον άνθρωπο πληρότητα.Η Ραλλού των αστεριών είναι μία υφάντρα προικισμένη με αξιοσύνη και υψηλές ηθικές αξίες, μέσα από τις πράξεις και τα λόγια της, μας δείχνει πόσο σημαντικό είναι να μάθουμε να δίνουμε ο ένας το χέρι στον άλλον και να προχωράμε μπροστά με αλληλοβοήθεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Το βιβλίο το ακολουθεί και το όμορφο τραγούδι σε στίχους της συγγραφέως, το οποίο ερμηνεύει η παιδική χορωδία «Νότες με Χρώμα» , συντροφιά με την εξαίρετη  ερμηνεύτρια Έλενα Γκατζά. Τη μουσική έχει γράψει η Θώμη Μπουμπάρη ενώ στο φλάουτο συνοδεύει η Ειρήνη Τσερώνη.

Μπορείτε να ακούσετε το τραγούδι αυτό, στην παρακάτω διαδρομή από το κανάλι της κας Τσακίρη στο youtube https://youtu.be/j5InkuJS3kA

Στόχος του βιβλίου της Ραλλούς, είναι να ευαισθητοποιήσει τα μικρά παιδιά μας, μαθαίνοντας τους αξίες ζωής που θα τα κάνουν αύριο

ευαισθητοποιημένους και υπεύθυνους πολίτες.

Φέτος έχουν ενεργοποιηθεί πανελλαδικά αρκετά σχολεία εθελοντές, που θα τραγουδήσουν το τραγούδι της Ραλλούς των αστεριών και θα στείλουν  βίντεο  με την ερμηνεία τους, συνοδευόμενο από εικόνες με εικαστικά των μαθητών, τα σχολεία δουλεύουν και διαδικτυακά τη δράση με τους μαθητές τους και την περίοδο του lockdown. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα είναι ξεχωριστό αφού τα μικρά και μεγαλύτερα παιδιά με την αγνότητα που τα διακατέχει θα μας δείξουν πως αντιλαμβάνονται το θέμα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προσφοράς στο συνάνθρωπο.

Οι εκπαιδευτικές δομές των μικρών μας εθελοντών που συμμετέχουν στη δράση αυτή,  παράλληλα με την προετοιμασία του τραγουδιού θα συλλέξουν, κουπόνια ΑΒ Βασιλόπουλος ώστε να στρώσουν το τραπέζι στα παιδιά των αστέγων του Πειραιά, της Νίκαιας και της Κορίνθου για τα Χριστούγεννα τη δύσκολη αυτή φετινή χρόνια . Οι υπεύθυνοι της δράσης από τις δομές και τα  σχολεία που θα συμμετέχουν μπορούν να επικοινωνούν στα τηλέφωνα 2410546568 – 6972271968 ώρες 13.30 -15.00 ή στο mail [email protected] ώστε να τους αποστέλλει περεταίρω υλικό για τη δράση ή να λάβουν διευκρινήσεις στις ερωτήσεις τους .

Τα σχολεία που συμμετέχουν στη δράση και στη ανθρωπιστική βοήθεια των δόμων του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς και Νήσων θα βραβευθούν την Άνοιξη και το υλικό τους θα τρέξει διαδικτυακά στα κανάλια των εμπλεκόμενων φορέων.
Ο Όμιλος UNESCO Πειραιώς και Νήσων  συνεχίζει να  διανέμει, τρόφιμα, ενδύματα, είδη ατομικής υγιεινής, παιδικά παιχνίδια, καθώς και βιβλία σε κατοίκους  με βιοποριστικό πρόβλημα. Στην τράπεζα τροφίμων που έχουμε δημιουργήσει στην έδρα της Νίκαιας  προσέρχονται όλο και περισσότεροι νέοι άνεργοι, ηλικιωμένοι, οικογένειες που ζουν αβοήθητες με σοβαρό βιοποριστικό πρόβλημα, καταθέτουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα που πιστοποιούν την οικογενειακή και οικονομική τους κατάσταση και εγγράφονται στις λίστες μας. Η προτεραιότητα στη διανομή βοήθειας έχει να κάνει με το μέγεθος του προβλήματος κάθε οικογένειας. Το Διοικητικό Συμβούλιο του ομίλου και όλοι οι ωφελούμενοι που συμμετέχουν στις διανομές μας, ενημερώνονται πάντα για την προσφορά σας. Με την ουσιαστική συμμετοχή, την πολύτιμη στήριξη και τις ευγενικές χορηγίες των εθελοντών , συμβάλλουμε όλοι  καθοριστικά στο έργο του Ομίλου  Ευχόμαστε καλή επιτυχία! Στα σχολεία εθελοντές !!

 

Λίγα ακόμη λόγια για τη συγγραφέα και διευθυντικό μέλος του τμήματος παιδιού στον Όμιλο για την Unesco Πειραιώς και Νήσων.

Τα δύο τελευταία χρόνια κυκλοφορούν πανελλαδικά και στην Κύπρο σε συνεργασία με τον εκδοτικό οργανισμό Τζιαμπιρής Πυραμίδα. «Η κυρά Διατροφή πρώτη στη μαγειρική», 2018 Ένα βιβλίο εργαλείο στα χέρια γονέων και εκπαιδευτικών που μαθαίνει στα παιδιά με έμμετρο κείμενο την πολύτιμη αξία της σωστής διατροφής.  » Ο Ιντερνετούλης στην παρέα μας» 2019 το βιβλίο που με υλικό βραβευμένο από το saferinternet4kids.gr και το ΥΠΕΠΘ,  βάζει σε τάξη τη σχέση μικρών και μεγάλων με το διαδίκτυο,  και η ιστορία της Ραλλούς που ξεκίνησε το ταξίδι της μέσα, στο δύσκολο για όλους μας 2020 και μας μιλά για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση του ανθρώπου, χωρίς αποκλεισμούς και βία.

Παράλληλα η συγγραφέας έχει υλοποιήσει την επιμέλεια σε αρκετά  βιβλία ξένων συγγραφέων, με την απόδοσή τους στην ελληνική γλώσσα. Κάποια από αυτά είναι “Το Μίκρο Γιατί” του Jonny Lambert για το οποίο δημιούργησε και ομώνυμο τραγούδι που είναι κοινοποιημένο στον λογαριασμό της στο youtube ΛΗΤΩ ΤΣΑΚΙΡΗ , ”Οι πειρατές δεν πάνε σχολείο”  του Alan Mac Donald ένα βιβλίο για την ενθάρρυνση των παιδιών μας κατά την ένταξη τους στο σχολικό περιβάλλον  και «Το κόκκινο γιλέκο του μικρού Ρόμπιν» του Jan Fearnley που κι αυτό μιλά για την όμορφη εμπειρία και την ικανοποίηση που χαρίζει η προσφορά μας στον συνάνθρωπο .

Αναμένουμε σύντομα τα επόμενα γραφόμενα της αγαπημένης συγγραφέως, που από όσα  μας εκμυστηρεύτηκε θα είναι πολύ ενδιαφέροντα τόσο για τους ευαισθητοποιημένους γονείς όσο και για τα παιδιά μας

Continue Reading

Τέχνη πολιτισμός

Takashi Murakami, ο θρυλικός Ιάπωνας καλλιτέχνης

Η ζωγραφική έχει υπάρξει ο πιο διαδεδομένος τρόπος καλλιτεχνικής έκφρασης στη Ιαπωνία σε σημείο που οι καλλιτέχνες στη χώρα αυτή έχουν αναπτύξει διάφορα είδη στυλ σε όλα αυτά τα χρόνια.

Στα στυλ περιλαμβάνονται το sumi-e (πλύση μελάνης) και το ukiyo-e (ένα είδος ξύλινων εκτυπώσεων για πίνακες ζωγραφικής) και αυτά τα στυλ είναι πασίγνωστα σε όλο τον κόσμο. Οι σχολές Kano και Rimpa κατέχουν τη θέση των περισσότερο επιφανών σχολών στην ιστορία της Ιαπωνικής ζωγραφικής, και από αυτά τα καλλιτεχνικά ρεύματα έχουν ξεχωρίσει πολλοί αξιόλογοι ζωγράφοι.

Ο Τακάσι Μουρακάμι (Takashi Murakami) εκπροσωπεί την εποχή μας.

Συχνά αναφέρεται ως «ο Γουόρχολ της Ιαπωνίας» και φημίζεται οτι περιπλέκει την τέχνη με τον καταναλωτισμό. Το χρωματικά έντονο, χαρούμενο έργο του εμπνέεται από την ιαπωνική υποκουλτούρα otaku, έναν όρο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ανθρώπους αφιερωμένους στην ποπ κουλτούρα.

H Superflat έχει πλέον καταξιωθεί ως προεξέχων μετα- πολεμικό ρεύμα στην Ιαπωνία και ο Μουρακάμι αποτελεί πλέον τον πιο διάσημο ζωγράφο και γλύπτη στην Ιαπωνία του 21ου αιώνα, και θεωρείται εφάμιλλος του Αντι Γουόρχολ στην Ανατολή.

Μέσα από την τέχνη του, ο Murakami διερευνά τον σύγχρονο πολιτισμό της Ιαπωνίας, καθώς και τη συνεχώς αυξανόμενη επιρροή της Δύσης σε αυτό.

«Θέλουμε να δούμε τα νεότερα πράγματα», λέει ο Murakami για την καλλιτεχνική του φιλοσοφία. Αυτό συμβαίνει επειδή θέλουμε να δούμε το μέλλον, έστω και για λίγο. Είναι η στιγμή κατά την οποία, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουμε εντελώς αυτό που έχουμε δει, το αγγίζουμε. Αυτό είναι αυτό που έχουμε καλέσει τέχνη. ”

Ιδρυτής του καλλιτεχνικού κινήματος SUPERFLAT

Η Superflat art χαρακτηρίζεται από έντονα περιγράμματα, επίπεδα χρώματα και έλλειψη προοπτικής και τρισδιάστατο βάθος. Στην ιαπωνική τέχνη, οι επίπεδες συνθέσεις βρίσκονται σε όλη την ιστορία της, από τις ukiyo-e ξύλινες εκτυπώσεις της περιόδου Edo έως σύγχρονα manga και anime.

Ο Murakami επινόησε τον όρο «Superflat» το 2001, όταν επιμελήθηκε μια περιοδεία με το ίδιο όνομα. Παρουσίασε το έργο 19 σύγχρονων καλλιτεχνών (συμπεριλαμβανομένου του δικού του) που δημιουργήθηκε με την «επίπεδη» αισθητική της παραδοσιακής ιαπωνικής τέχνης αναφέροντας ταυτόχρονα τη ρηχή δυτική καταναλωτική κουλτούρα.

Σύμφωνα με τον Murakami, η «ισοπέδωση» δεν αναφέρεται μόνο στο επιπεδο της εικόνας αλλά και στην ισοπέδωση των διαιρέσεων μεταξύ της υψηλής και της χαμηλής τέχνης, καθώς και μεταξύ της τέχνης και του καταναλωτικού πολιτισμού.

Στην πραγματικότητα, πολλά από τα έργα Superflat του Murakami διερευνούν την καταναλωτική κουλτούρα της μεταπολεμικής Ιαπωνίας. Ο καλλιτέχνης εξηγεί: «Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν πάντα το θέμα μου – πάντα σκεφτόμουν πώς ο πολιτισμός επανεμφανίστηκε μετά τον πόλεμο».

 
Tan-Tan-Bo by Takashi Murakami

Χαρακτηριστική φιγούρα ο MR. DOB

Ο πρώτος και πιο διάσημος χαρακτήρας του Murakami, ο κ. DOB, αποκαλύφθηκε το 1992. Η μασκότ που μοιάζει με ποντίκι εμφανίζεται σε όλη τη δουλειά του σε πολλά διαφορετικά στυλ και χρώματα, αλλά είναι πάντα αναγνωρίσιμη από τα γιγαντιαία μάτια, το χαμογελαστό πρόσωπο και τα δύο αυτιά. Στο αριστερό αυτί είναι χαραγμένο με το γράμμα “D” και στο δεξί φέρει το γράμμα “B.”

Το όνομα του κ. DOB προέρχεται από την ιαπωνική φράση “dobojite” ή “γιατί;”

Αυτή η ερώτηση αντικατοπτρίζει τη μπερδεμένη άποψη του Murakami για την κοινωνία των καταναλωτών.

Ο καλλιτέχνης αποκάλυψε ότι ήρθε με αυτο το σχέδιο, τον κ. DOB αφού ερεύνησε την παγκόσμια έκκληση διάσημων χαρακτήρων όπως ο Mickey Mouse του Walt Disney.

«Ξεκίνησα να διερευνήσω το μυστικό της επιβίωσης της αγοράς», εξηγεί, «την καθολικότητα των χαρακτήρων όπως οι Mickey Mouse, Sonic the Hedgehog, Doraemon, Miffy, Hello Kitty και τα νοκ-άουτ τους, που παράγονται στο Χονγκ Κονγκ».

Continue Reading

Trending