Connect with us

Υγεία

Ποια άσκηση επιλέγω για τον υποθυρεοειδισμό και υπερθυρεοειδισμό;

Η γυμναστική μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη δραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα. Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας ο οποίος βρίσκεται στο μπροστινό τμήμα ,χαμηλά του λαιμού και είναι σε σχήμα πεταλούδας .Οι ορμόνες που εκκρίνει είναι ,κυρίως ,η Τ3 και Τ4 μέσω των οποίων μπορεί να ασκεί επιρροή στο μεταβολισμό, στη θερμοκρασία του σώματος καθώς και στην αναπτυξιακή διαδικασία.

Γράφει η Νάντια Μαρκοπούλου, Γυμνάστρια, Αθήνα

Η παραγωγή των ορμονών από τον θυρεοειδή αδένα ελέγχεται από την υπόφυση, που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, η οποία απελευθερώνει την θυρεοειδική ορμόνη διέγερσης (TSH) στο αίμα, για να διεγείρει τον θυρεοειδή να παράγει περισσότερη ή λιγότερη ποσότητα ορμονών. Όπως ένας θερμοστάτης, εάν η υπόφυση διαπιστώσει χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών, τότε παράγει περισσότερο TSH για να διεγείρει στον θυρεοειδή αδένα να παράγει περισσότερη ποσότητα ορμονών και το αντίστροφο. Μόλις οι θυρεοειδικές ορμόνες στην κυκλοφορία του αίματος υπερβούν ένα συγκεκριμένο επίπεδο, η παραγωγή TSH διακόπτεται.

θυρεοειδής αδένας

Επομένως, μια γενική υπόθεση είναι πως ψηλά επίπεδα TSH δείχνουν ότι ο θυρεοειδής δεν παράγει αρκετή θυρεοειδική ορμόνη (πρωτογενής υποθυρεοειδισμός) και πως χαμηλά επίπεδα TSH δείχνουν ότι ο θυρεοειδής παράγει πάρα πολύ θυρεοειδική ορμόνη (υπερθυρεοειδισμός). Tα κυριότερα συμπτώματα του πρώτου περιλαμβάνουν κούραση, αύξηση βάρους, ξηροδερμία και κατάθλιψη, ενώ του δεύτερου νευρικότητα, ακούσιο αδυνάτισμα, ταχυπαλμία και συναισθηματική αστάθεια.

Ακόμη, μια δυσλειτουργία του θυρεοειδή αδένα, εκτός του ότι μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της υγείας ενός ατόμου, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη διαδικασία της μετα-προπονητικής προσαρμογής των αθλητών και των ασκουμένων, που σχετίζεται με τη μυοπλαστικότητα του σκελετικού μυ, θεμελιώδους σημασίας για την εξέλιξη των προπονήσεων και τη βελτίωση της σωματικής απόδοσης[2].

Οι συνήθεις θεραπείες για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους ορμονικών ανισορροπιών περιλαμβάνουν ραδιενεργό ιώδιο, συγκεκριμένα φάρμακα ή/και χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, σπανίως αναφέρεται η επίδραση της άσκησης στην ορμονική απόκριση, που θα μπορούσε να συντελέσει στη μείωση της πρόσθετης φαρμακευτικής αγωγής και στον βελτιωμένο έλεγχο της ορμονικής κατάστασης του ατόμου.

Μπορεί λοιπόν η άσκηση να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη λειτουργική ικανότητα του θυρεοειδή;

Ανασκόπηση βιβλιογραφίας

Παρά την περιορισμένη βιβλιογραφία, ποικίλες έρευνες έχουν φανερώσει πως η άσκηση μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη θυρεοειδική ορμονική απόκριση στους ανθρώπους[3].

Για παράδειγμα έρευνα έχει δείξει πως η άσκηση που πραγματοποιείται στο αναερόβιο κατώφλι (70% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού) προκαλεί τις πιο εμφανείς αλλαγές στη ποσότητα των θυρεοειδικών ορμονών, με αύξηση των επιπέδων των Τ3 και Τ4. Αντίθετα, στην προπόνηση με υψηλότερη ένταση (90% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού), ενώ οι ορμόνες Τ4 και TSH συνεχίζουν να παρουσιάζουν αύξηση, η T3 ξεκινά να μειώνεται[4]. Μια άλλη έρευνα που εξέτασε την επίδραση της αερόβιας άσκησης διάρκειας 15 έως 30 λεπτών επίσης εμφάνισε αυξημένα επίπεδα Τ3,Τ4, και μειωμένα TSH, έπειτα από 4 μήνες εφαρμογής αερόβιου προπονητικού προγράμματος[5].

Έρευνα που εξέτασε την αντίστοιχη ορμονική απόκριση σε υψηλής έντασης διαλλειματική (HIIT) και συνεχόμενη προπόνηση, έδειξε πως ενώ και στις 2 προπονήσεις αμέσως μετά την λήξη τους οι ορμόνες παρουσίασαν αύξηση, η πρώτη απαιτούσε μεγαλύτερο χρόνο επαναφοράς των ορμονών σε φυσιολογικά επίπεδα, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο της υπερπροπόνησης και τις συνέπειες αυτής στις ορμονικές αποκρίσεις του οργανισμού[6].

Ακόμη, έρευνες με παρατεταμένη άσκηση αντοχής (> 25 χλμ.) ή δραστηριότητα χαμηλής-μέτριας έντασης για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, υπο στρεσογόνες και απαιτητικές συνθήκες, έδειξαν να οδηγούν σε παροδική ανεπάρκεια θυρεοειδικής ορμόνης, διάρκειας 24 έως 72 ωρών[7],[8].

Όσον αφορά τις μελέτες σε ήδη ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, φαίνεται πως η τακτική σωματική άσκηση μέσης έντασης προκαλεί σημαντική μείωση στα επίπεδα της TSH και αντίστοιχη αύξηση στα επίπεδα των Τ3 και Τ4. Το μέσο βάρος επίσης μπορεί να παρουσιάσει μείωση  στα άτομα που ακολουθούν τέτοιου είδους άσκηση, οδηγώντας τους ερευνητές στο συμπέρασμα πως κάθε ασθενής που πάσχει από υποθυρεοειδισμό και λαμβάνει θυροξίνη (Τ4) επωφελείται από την ένταξη τέτοιου είδους φυσικής δραστηριότητας.[9]

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τι διατροφή να κάνω αν έχω πρόβλημα στον θυρεοειδή;

Τι γυμναστική να κάνω αν έχω υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό;

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πως άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα στη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, η άσκηση ή/και η προπόνηση θα τους βοηθήσει ιδιαίτερα:

  • Στον έλεγχο του βάρους και την πρόληψη της αύξησής του.
  • Στον έλεγχο των επιπέδων του στρες.
  • Στη βελτίωση της ενέργειας.
  • Στη βελτίωση των ορμονικών παραμέτρων.
  • Στη γενικότερη βελτίωση της διάθεσης, του αυτοέλεγχου και της αυτοπεποίθησης.

Γενικότερα, με βάση τα ερευνητικά δεδομένα, το καλύτερο είδος γυμναστικής αν πάσχετε απο υποθυρεοειδισμό ή υπερθυροειδισμό είναι ένα προπονητικό πλάνο μέτριας έντασης, που περιλαμβάνει αερόβιες ασκήσεις, όπως και ασκήσεις ενδυνάμωσης, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην αύξηση της μυϊκής μάζας και κατ’ επέκταση στην άνοδο του μεταβολισμού. Ιδιαίτερα, στα άτομα με υποθυροειδισμό συστήνονται ασκήσεις χαμηλής ή και καθόλου πρόσκρουσης, καθώς συχνά τα άτομα αυτά αισθάνονται πόνο στις αρθρώσεις τους.

Ιδανικές δραστηριότητες

Επομένως, δραστηριότητες όπως: το ήπιο τζόκινγκ, ο χορός, το πιλάτες, η κολύμβηση, το περπάτημα και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, είναι ιδανικές. Το σημαντικό είναι να μην υπερβαίνετε τα όρια του εαυτού σας, αφού έρευνες έχουν δείξει πως άτομα με υπολειτουργικό θυρεοειδή συχνά έχουν υψηλά επίπεδα κορτιζόλης, δηλαδή στρες[10].

Είναι γνωστό πως η άσκηση βοηθά στη μείωση του ψυχολογικού στρες, ωστόσο είναι σημαντικό να τονιστεί πως αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν αυτή δεν βρίσκεται σε υπερβολικό βαθμό δυσκολίας. Μια λάθος προπόνηση ή υπερπροπόνηση μπορεί να προκαλέσει άνοδο της κορτιζόλης (είτε στιγμιαία, είτε χρόνια) σε υπερβολικά επίπεδα, κάτι που ιδιαίτερα ασθενείς με ορμονικές ανισσοροπίες οφείλουν να αποφύγουν. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για άτομα με υπερθυρεοειδισμό, καθώς η υπερβολική άσκηση, ειδικά σε υψηλή ένταση, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και καρδιακή ανεπάρκεια, αφού προκαλεί άνοδο της καρδιακής συχνότητας[11].

Ινσουλίνη και Θυρεοειδής

Επιπλέον, ολοένα και περισσότερες έρευνες δείχνουν πως τα επίπεδα ινσουλίνης σχετίζονται με τη λειτουργία του θυρεοειδή. Συγκεκριμένα, άτομα που πάσχουν από αντίσταση της ινσουλίνης, βρίσκονται σε προδιαβητικό στάδιο ή έχουν διαγνωστεί με διαβήτη, είναι πιθανόν να πάσχουν από προβλήματα στη λειτουργική ικανότητα του εν λόγω αδένα[12]. Επομένως, είναι αναγκαίο για εκείνους να εντάξουν την άσκηση στην καθημερινότητά τους, που χρόνια αποδεδειγμένα βοηθά πολύ στη βελτίωση της κυτταρικής ευαισθησίας στην ινσουλίνη[13].

Τα παραπάνω δεν αντικαθιστούν την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή που θα σας υποδείξει ο γιατρός, αλλά έχουν ως στόχο την καλύτερη κατανόηση της σπουδαιότητας της φυσικής δραστηριότητας σε ασθενείς που πάσχουν από προβλήματα στον θυρεοειδή, σπουδαιότητα που συχνά παραλείπεται.

Τέλος, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε πως το κάθε σώμα είναι ξεχωριστό και χαρακτηρίζεται από διαφορετικές απαιτήσεις και ανάγκες, και επομένως τα παραπάνω αποτελούν συστάσεις για τον γενικότερο πληθυσμό. Ένα ορμονικό πρόβλημα αποτελεί ένδειξη μιας σωματικής δυσλειτουργίας και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί η αρχική αιτία που το προκάλεσε, και όχι μόνο τα συμπτώματα.

Έτσι, μια φρόνιμη τακτική αποτελεί η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε συνδυασμό με την καθοδήγηση ενός επιστημονικά καταρτισμένου γυμναστή και ενός επιστημονικά καταρτισμένου διατροφολόγου, ώστε να ληφθούν υπόψη και εξωγενείς παράγοντες, όπως η προγενέστερη σωματική δραστηριότητα, το ψυχολογικό στρες, το επίπεδο φυσικής κατάστασης, η διατροφική πρόσληψη κ.α.

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

personal trainer αθηνα

Νάντια Μαρκοπούλου, Γυμνάστρια, Αθήνα

Διατροφή

Πόσες θερμίδες έχουν τα παγωτά και ποια είναι η θρεπτική αξία τους;

Ήρθε πάλι η περίοδος που το παγωτό έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατροφή των ανθρώπων ως επιλογή για επιδόρπιο. Το παγωτό αποτελεί μια επιλογή που συνδυάζει τόσο τη δροσιά, όσο και την κάλυψη της επιθυμίας για γλυκό, δηλαδή είναι ένα παγωμένο γλύκισμα. Καταναλώνεται στην παραλία, στο σπίτι, στη βόλτα, στις διακοπές, κυριολεκτικά παντού! Μπορεί να το βρει κάποιος σε όλες τις γεύσεις από σοκολάτα μέχρι φρούτα, από τσιχλόφουσκα μέχρι τις πιο ιδιαίτερες συνταγές, που ικανοποιούν όλες τις γευστικές προτιμήσεις.

Γράφει η Δανάη Ευλογημένου, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Η πιο συχνή ερώτηση είναι εάν μπορεί κάποιος να καταναλώνει παγωτό σε μια ισορροπημένη διατροφή με στόχο την απώλεια βάρους ή τη διατήρησή του. Η απάντηση είναι ναι, με την προϋπόθεση το άτομο να γνωρίζει τι ακριβώς καταναλώνει τόσο θρεπτικά όσο και θερμιδικά και ανάλογα να το προσαρμόζει στη διατροφή του.

Τα παγωτά διαχωρίζονται σε διαφορετικά είδη ανάλογα με τα συστατικά και τον τρόπο παρασκευής τους.

Τα πιο γνωστά είδη παγωτών αποτελούν:

  • Το κλασσικό παγωτό – κρέμα: Το κυριότερο συστατικό αποτελεί το γάλα, το οποίο χτυπιέται σε μίξερ παγώνει, ξαναχτυπιέται παγωμένο και ξαναπαγώνει όσες φορές χρειαστεί για να αποκτήσει την επιθυμητή υφή.
  • Το παγωτό παρφέ: Περιέχει κρέμα γάλακτος σε υψηλή περιεκτικότητα, αυγό, ενώ συνήθως περιέχει ξηρούς καρπούς και φρούτα. Η κρέμα του έχει γεύση σοκολάτα ή βανίλια.
  • Το παγωτό σορμπέ: Παρασκευάζεται χωρίς γάλα ή κρέμα γάλακτος, μόνο με χυμό ή πουρέ φρούτων.
  • Το παγωτό γρανίτα: Τα κυριότερα συστατικά είναι το σιρόπι και το νερό, τα οποία παγώνουν σε ένα ειδικό μηχάνημα.
  • Το παγωτό μηχανής: Περιέχει γάλα ή κρέμα γάλακτος και παρασκευάζεται στη στιγμή σε ειδικές μηχανές. Συγκεκριμένα, το κρύο γάλα αναμιγνύεται με μίγμα παγωτού σε σκόνη, ανάλογα τη γεύση που επιθυμούμε, και ταυτόχρονα παγώνει. Η υφή του είναι πιο μαλακή και είναι λιγότερο παγωμένο από τα υπόλοιπα είδη.
παγωτα και θερμιδες

Ποια είναι θρεπτική αξία των παγωτών;

Η θρεπτική του αξία εξαρτάται από το είδος και τον τρόπο παρασκευής του. Συγκεκριμένα, τα παγωτά με γάλα ή κρέμα γάλακτος είναι πλούσια σε ασβέστιο, βιταμίνες Α, D και E, μαγνήσιο, φώσφορο και καζεΐνη, ενώ περιέχουν λίπος και ζάχαρη. Από την άλλη, τα παγωτά τύπου σορμπέ περιέχουν βιταμίνη C και όλες τις υπόλοιπες βιταμίνες που περιέχουν τα φρούτα τα οποία έχουν παρασκευαστεί, ενώ είναι πλούσια σε ζάχαρη και περιέχουν ελάχιστο ή καθόλου λίπος.

Πόσες θερμίδες έχουν τα παγωτά;

Η θερμιδική αξία των παγωτών εξαρτάται από τα συστατικά με τα οποία έχει παρασκευαστεί ή έχουν προστεθεί στη συνέχεια. Όσο περισσότερα συστατικά έχει ένα παγωτό, τόσο μεγαλύτερη είναι και η θερμιδική του αξία. Εάν επιλέξετε ένα έτοιμο  παγωτό, αξίζει να ρίξετε μια ματιά στη διατροφική του ετικέτα, καθώς μπορεί να κυμαίνεται από 100 – 350 θερμίδες. Μία μπάλα παγωτό χύμα ανάλογα το είδος περιέχει από 150-250 θερμίδες, ενώ η θερμιδική αξία αυξάνεται ανάλογα με την προσθήκη διαφορετικών συστατικών όπως σιρόπι, μπισκότο, ξηρούς καρπούς.

Το παγωτό που δεν περιέχει γάλα ή κρέμα γάλακτος, π.χ. το σορμπέ ή η γρανίτα, είναι αυτό με τις λιγότερες θερμίδες καθώς έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε νερό. Συνήθως οι θερμίδες κυμαίνονται από 80-130 θερμίδες, όμως δεν παύει να έχει αυξημένη περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Ποιο παγωτό να επιλέξω και πόσο συχνά πρέπει να το καταναλώνω;

Το παγωτό στη διατροφή ενός ατόμου παίρνει την θέση του γλυκού, όπως ακριβώς μια σοκολάτα ή ένα κομμάτι κέικ και έτσι θα πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο. Ενδεικτικά, ένα άτομο θα πρέπει να καταναλώνει παγωτό λιγότερο από 3 φορές την εβδομάδα.

Εάν θέλετε να διατηρήσετε το βάρος σας ή ακόμα βρίσκεστε σε φάση απώλειας βάρους και θέλετε να μειώσετε τις θερμίδες προτιμήστε να καταναλώσετε παγωτό σορμπέ ή να φτιάξετε σπιτικό παγωτό παγώνοντας χυμό από φρούτα δηλαδή παρασκευάζοντας γρανίτα, είτε κτυπώντας κάποιο φρούτο στο μίξερ και στη συνέχει παγώνοντας το π.χ. μπανάνα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα καταναλώσετε καθόλου κάποιο άλλο είδος παγωτού εάν το επιθυμείτε!

Θυμήσου! Τα παγωτά χαμηλά σε περιεκτικότητα ή καθόλου σε λίπος ή ζάχαρη, δεν σημαίνει ότι δεν περιέχουν θερμίδες. Συμβουλέψου τη διατροφική ετικέτα πριν τα αγοράσεις.

Συμπερασματικά, το παγωτό παρόλο που αποτελεί κατά βάση τρόφιμο με «κενές» θερμίδες, δηλαδή τρόφιμο με ελάχιστη ή καθόλου θρεπτική αξία, μπορεί να έχει θέση σε μια ισορροπημένη διατροφή αρκεί το άτομο να το απολαμβάνει υπεύθυνα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τρώγοντας μισό κιλό παγωτό θα αυξηθεί και το βάρος μας κατά μισό κιλό;

Ακολούθησε το fmh.gr στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

διαιτολογος καισαριανη

Δανάη Ευλογημένου, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

Continue Reading

Ομορφιά

ΝΤΕΚΟΛΤΕ: 10 θεραπείες για την αναζωογόννησή του

Το ντεκολτέ ή μπούστο είναι η περιοχή που ξεκινάει από το κάτω μέρος του λαιμού και καταλήγει στις θηλές. Ο όρος ντεκολτέ (décolleté) αφορά το άνοιγμα στο ύφασμα ενός ρούχου που αφήνει ακάλυπτο το λαιμό και μέρος του στήθους. Αυτή η περιοχή είναι συνήθως έντονα εκτεθειμένη στην ηλιακή ακτινοβολία (UV). Η αφυδάτωση, το κάπνισμα, η έκθεση στον ήλιο, η έλλειψη τοπικής ενυδάτωσης και αντηλιακής προστασίας, η στάση στον ύπνο και το μεγάλο στήθος είναι οι κύριες αιτίες εμφάνισης ρυτίδων, δυσχρωμιών, χαλάρωσης και γηρασμένου μπούστου.

Όμως υπάρχει η δυνατότητα βελτίωσης και ανανέωσης του ντεκολτέ. Οι θεραπείες αυτές είναι:

1 . FILLERS (ενέσιμο υαλουρονικό οξύ)

    Υαλουρονικό οξύ για την βελτίωση και ενυδάτωση του δέρματος, είτε ως filler (γέμισμα ), είτε με την τεχνική της μεσοθεραπείας (λεπτόρευστο υαλουρονικό οξύ). Μαζί με την ταυτόχρονη έγχυση και υδροξυαπατίτη ενεργοποιούμε και τους ινοβλάστες για την παραγωγή κολλαγόνου.

2 . ΒΟΥΤΙΛΙΚΗ ΑΛΛΑΝΤΟΤΟΞΙΝΗ

    Με την έγχυση DYSPORT ή BOTOX στην περιοχή βελτιώνουμε τις ρυτίδες. Η έγχυση γίνεται με την τεχνική της μεσοθεραπείας (MESOBOTOX).

3 . FRACTIONAL CO2 LASER

    Το Fractional CO2 Laser αποτελεί την πλέον αποτελεσματική και ασφαλή θεραπεία Laser. Με την μέθοδο αυτή προκαλούμε ένα ¨ελεγχόμενο¨ και ελάχιστο θερμικό έγκαυμα αφήνοντας όμως και υγιείς περιοχές για καλύτερη επούλωση, στοχεύοντας έτσι στην διέγερση των ινοβλαστών ,ώστε να παράγουν  περισσότερο κολλαγόνο και ελαστίνη.Είναι κατάλληλο για λεπτές γραμμές και ρυτίδες, δυσχρωμίες και μελαγχρωματικές βλάβες, διορθώνει την τραχύτητα και τους ανοιχτούς πόρους και ανανεώνει το δέρμα. Μετά την θεραπεία υπάρχει η αίσθηση όπως ένα ελαφρύ ηλιακό έγκαυμα, μία ερυθρότητα δηλαδή που υποχωρεί σε περίπου 48 ώρες.

4 . ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΕΣ (RF)

    Η εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων προκαλεί νεοκολλαγένεση βοηθώντας έτσι την περιοχή να αποκτήσει μία πιο σφριγηλή και υγιή όψη. Οι ραδιοσυχνότητες εισχωρούν βαθιά στο δέρμα, μεταφέροντας θερμότητα, που ενεργοποιεί τους ινοβλάστες ώστε να παράγουν κολλαγόνο. Παράλληλα η θερμότητα βελτιώνει την αιματική ροή και ενεργοποιεί την λέμφο, βοηθώντας στην καλύτερη θρέψη του δέρματος.

5 .ΜΕΣΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Με την τεχνική της μεσοθεραπείας εγχύουμε ουσίες στο κυρίως δέρμα (χόριο), όπως υαλουρονικό οξύ, οργανικό πυρίτιο, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και μέταλλα, συσφικτικούς και ενυδατικούς παράγοντες, αλλά και αυτόλογους παράγοντες(PRP-αυξητικοί παράγοντες των αιμοπεταλείων). Έτσι επιτυγχάνουμε ενυδάτωση, σύσφιξη νεοκολλαγένεση, λείανση των λεπτών ρυτίδων, αντιγήρανση και αποχρωματισμό των δυσχρωμιών.

6 . ΝΗΜΑΤΑ

    Με τα νήματα PDO στην περιοχή του ντεκολτέ, οι ρυτίδες βελτιώνονται, το δέρμα ανανεώνεται, δείχνει πιο σφριγηλό και παράγεται νέο κολλαγόνο.

7 . ΧΗΜΙΚΟ PEELING

    Το χημικό PEELING βοηθάει στην ανανέωση της επιδερμίδας, στην λείανση του δέρματος, στην βελτίωση της υφής του από τις φθορές του ήλιου, αφαιρεί δυσχρωμίες και βελτιώνει τις λεπτές ρυτίδες. Με το χημικό PEELING προκαλούμε απολέπιση της επιδερμίδας μέσω της εφαρμογής οξέων με σκοπό την ανανέωση της. Ανάλογα το οξύ και τον χρόνο εφαρμογής του τα PEELINGS διαχωρίζονται σε επιφανειακά και βαθιά, με ανάλογα αποτελέσματα. Με τα νέας γενιάς PEELINGS η επιστροφή στις καθημερινές μας δραστηριότητες, είναι άμεση.

8 . Micro-Needling

    Το Micro-Needling η αλλιώς θεραπεία μικρονυγμών, πραγματοποιείται μέσω μίας συσκευής η οποία φέρει στην άκρη της ακίδες ελεγχόμενου μήκους. Μέσω των ακίδων αυτών, προκαλούμε μικρές οπές (μικροτραυματισμούς) στο δέρμα, διεγείροντας έτσι τις διαδικασίες επούλωσης. Μέσω των μικρών αυτών οπών μπορύμε να εισχωρήσουμε ουσίες όπως υαλουρονικό οξυ, βιταμίνες, συσφικτικούς και ενυδατικούς παράγοντες, αλλά και αυξητικούς παράγοντες των αιμοπεταλείων(PRP). Έτσι επιτυγχάνουμε νεοκολλαγένεση, ενυδάτωση και λείανση λεπτών ρυτίδων.

9 . ΥΔΡΟΔΕΡΜΟΑΠΟΞΕΣΗ (AQUA FACIAL)

    Με την μέθοδο της υδροδερμοαπόξεσης ενυδατώνουμε σε βάθος το δέρμα με ταυτόχρονη απολέπιση. Αυτό επιτυγχάνεται με την βοήθεια του υδρογονωμένου νερού απομακρύνοντας έτσι τα νεκρά κύτταρα, μέσω μίας ειδικής συσκευής . Η υδροδερμοαπόξεση δεν έχει κανένα ερεθισμό, είναι απόλυτα ασφαλής και έχει ευχάριστη αίσθηση. Το υδρογονωμένο νερό πέφτει με πίεση στο δέρμα αυξάνοντας τα επίπεδα υγρασίας, παράλληλα δυεισδύοντας ουσίες όπως υαλουρονικό, βιταμίνη C, οργανικό πυρίτιο με απόλυτη ακρίβεια σε επιλεγμένο βάθος. Έτσι το δέρμα δείχνει πιο υγιές, φωτεινό, σφριγηλό και ενυδατωμένο. Η υδροδερμοαπόξεση ενυδατώνει, λειτουργεί αντιοξειδωτικά(αντιγήρανση), ενεργοποιεί την αιματική κυκλοφορία, αυξάνει την παραγωγή κολλαγόνου και ελαστίνης.

10. ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΜΑΣΤΩΝ –ΜΕΙΩΤΙΚΗ ΜΑΣΤΩΝ

    Με την αυξητική μαστών (ενθέματα σιλικόνης) η περιοχή του ντεκολτέ αποκτά μία ¨στήριξη¨, το μπούστο δείχνει πιο σφριγηλό, πιο ¨τεντωμένο¨. Αντίθετα με την μειωτική μαστών απαλλάσουμε την περιοχή από ¨βάρος¨, που αποτελεί και αιτία δημιουργίας χαλάρωσης και ρυτίδων.

    Ο επιμελής και καθημερινός καθαρισμός του δέρματος της περιοχής, η καθημερινή ενυδάτωση με κρέμες και ορούς καθώς και η αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο, η χρήση αντηλιακής προστασίας, αποτελούν τους βασικούς πυλώνες περιποίησης και πρόληψης της γήρανσης της περιοχής του ντεκολτέ.

ΜΠΕΣΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΙΚΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ 

ΙΑΤΡΕΙΟ ΖΕΥΞΙΔΟΣ 1 ΚΑΙ ΙΚΤΙΝΟΥ ΤΗΛ 2314010087

Facebook: BESKOS PLASTIC SURGERY

INSTAGRAM :drbeskos

Continue Reading

Διατροφή

Fake healthy foods: Πώς να τα ξεχωρίζουμε

Τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές έρευνες με σκοπό οι
επιστήμονες να εξακριβώσουν το πώς προσδιορίζουν οι καταναλωτές την υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Το Πανεπιστήμιο του Cambridge (2016) διεκπεραίωσε μια έρευνα, όπου οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να επιλέξουν τρόφιμα που θεωρούσαν υγιεινά. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα μεγάλο ποσοστό των συμμετεχόντων επέλεξε χυμούς φρούτων, προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες, επεξεργασμένα δημητριακά και έτοιμα γεύματα πλούσια σε αλάτι. Τι μας δείχνει αυτό; Μας δείχνει ότι πολλές φορές οι καταναλωτές παρασύρονται από τα ελκυστικά διαφημιστικά σποτ και θεωρούν δεδομένα τρόφιμα υγιεινά, χωρίς να έχουν επίγνωση τον κινδύνων που μπορεί αυτά να έχουν για την υγεία τους.

Παρακάτω θα εξετάσουμε μερικά παραδείγματα τροφίμων που πολλοί θεωρούν ‘‘υγιεινά’’, ενώ στην πραγματικότητα επηρεάζουν αρνητικά όχι μόνο τη φυσική μας κατάσταση, αλλά ακόμα και τη διάθεση μας.

  1. Έτοιμοι χυμοί φρούτων

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που θεωρούν τους χυμούς φρούτων εξαιρετική πηγή βιταμινών και τους επιλέγουν καθημερινά στο διαιτολόγιο τους ή στο διαιτολόγιο των παιδιών τους. Στην πραγματικότητα όμως οι φρουτοχυμοί είναι αρκετά υψηλής περιεκτικότητας σε απλά σάκχαρα, ενώ οι φυτικές τους ίνες έχουν αφαιρεθεί. Παράλληλα αρκετοί χυμοί περιέχουν και επιπλέον ζάχαρη, ώστε να είναι περισσότερο ελκυστικοί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απότομη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα και συνεπώς την αύξηση του αισθήματος την πείνας. Συνεπώς, μια πιο ασφαλής επιλογή είναι τα smoothies, όπου χρησιμοποιείται ολόκληρο το φρούτο και προστίθενται και πηγές πρωτεΐνης (π.χ. γιαούρτι), που θα μας βοηθήσουν να αποφύγουμε ενδεχόμενη υπογλυκαιμία.

  1. Δημητριακά πρωινού

Πόσοι από εμάς είχαμε καθιερωμένο πρωινό από την παιδική μας ηλικία μέχρι και σήμερα τα δημητριακά με γάλα; Δυστυχώς, τα περισσότερα δημητριακά του εμπορίου είναι αρκετά επεξεργασμένα και περιέχουν πολλές φορές όχι μόνο ένα είδος, αλλά πολλά είδη γλυκαντικών (π.χ. ζάχαρη, σιρόπι ρυζιού, σουκραλόζη κ.α.). Εκφράσεις όπως ‘‘πηγή εδώδιμων ινών’’, ‘‘περιέχουν βρώμη’’ , ‘‘χαμηλά σε λιπαρά’’ δεν θα πρέπει να μας παραπλανούν. Μια καλή λύση είναι να επιλέγουμε ανεπεξέργαστο muesli, granola με ξηρούς καρπούς ή δημητριακά των οποίων τα συστατικά είναι βρώμη, ξηροί καρποί, σπόροι και γενικότερα συστατικά που καταλαβαίνουμε όλοι και θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και μόνοι μας σε μια σπιτική συνταγή.

  1. Προϊόντα χωρίς γλουτένη

Η γλουτένη αποτελεί μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στα περισσότερα δημητριακά, όπως το σιτάρι, η σίκαλη και το κριθάρι. Αντιθέτως, το ρύζι , το κεχρί, το φαγόπυρο, το καλαμπόκι και η κινόα δεν περιέχουν γλουτένη. Η βιομηχανία των τροφίμων έχει δημιουργήσει και αρκετά συσκευασμένα προϊόντα ελεύθερα γλουτένης. Τα προϊόντα αυτά δημιουργήθηκαν κυρίως για τα άτομα που πάσχουν από κοιλιοκάκη, μια αυτοάνοση νόσο, όπου όταν το άτομο καταναλώνει γλουτένη προκαλούνται αλλοιώσεις στον βλεννογόνο του εντέρου, με αποτέλεσμα να μην απορροφώνται σωστά πολύτιμα συστατικά των τροφών. Αυτό που πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι δίαιτες χωρίς γλουτένη δεν είναι βέβαιο ότι βοηθούν στο αδυνάτισμα, καθώς τα επεξεργασμένα gluten free προϊόντα συχνά έχουν περισσότερα σάκχαρα και άλλα πρόσθετα για να βελτιώνεται η γεύση τους, ενώ υπάρχει και ο κίνδυνος έλλειψης σημαντικών βιταμινών, φυτικών ινών και μετάλλων. Επομένως, αν δεν έχουμε ειδικούς λόγους να αποφεύγουμε τη γλουτένη δεν χρειάζεται να τη βγάλουμε από τη διατροφή μας.

  1. Vegan επεξεργασμένα τρόφιμα

Τα τελευταία χρόνια η vegan κοινότητα έχει αυξηθεί σημαντικά και είναι θετικό το γεγονός ότι πολλές επιχειρήσεις σέβονται τους vegans και προσαρμόζουν ανάλογα το μενού τους, αυξάνοντας τις επιλογές και την ποικιλία τους. Ωστόσο, πολλές εταιρείες παράγουν επεξεργασμένα vegan προϊόντα, τα οποία στην προσπάθειά τους να θυμίζουν γευστικά τα ζωικής προέλευσης προϊόντα, τα φορτώνουν με χημικά και συντηρητικά. Τα προϊόντα αυτά συχνά είναι υψηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένο λίπος, ή περιέχουν υπερβολική ποσότητα αλατιού, με αποτέλεσμα την αύξηση της LDL (κακής) χοληστερόλης, αλλά και της αρτηριακής πίεσης. Το πιο ασφαλές είναι τα vegan άτομα να επικεντρώνονται σε τρόφιμα όπως φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά και ελαιόλαδο. Παράλληλα υπάρχουν και συσκευασμένα προϊόντα, όπως γιαούρτια σόγιας ή φυτικά ροφήματα χωρίς ζάχαρη που αποτελούν ασφαλείς επιλογές.

  1. Light αναψυκτικά

Υπάρχουν πλέον στο εμπόριο πολλά αναψυκτικά χωρίς ζάχαρη και συχνά χωρίς θερμίδες που πολλοί επιλέγουν να καταναλώνουν σε καθημερινή βάση. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα που πίνουν 2 ή 3 αναψυκτικά αυτού του τύπου την ημέρα. Τα συγκεκριμένα αναψυκτικά πολλές φορές περιέχουν τεχνητά γλυκαντικά, όπως η ασπαρτάμη, τα οποία μπορεί να έχουν σχεδόν αμελητέα επίδραση στις θερμίδες, αλλά η επίδρασή τους στον μεταβολισμό και τις ορμόνες μας δεν είναι αμελητέα. Η βιβλιογραφία έχει δείξει ότι τα τεχνητά γλυκαντικά μπορεί να αυξάνουν την όρεξη, μεσολαβώντας στο μονοπάτι του εγκεφάλου που περιμένει την ανταμοιβή μέσω της τροφής. Επιπλέον, τα τεχνητά γλυκαντικά, λόγω της γλυκιάς τους γεύσης, μπορεί να οδηγήσουν σε εξάρτηση, αυξάνοντας την επιθυμία για ζάχαρη.

  1. Chips λαχανικών

Τα chips λαχανικών είναι ιδιαίτερα παραπλανητικά, καθώς πολλοί τα επιλέγουν θεωρώντας πως αποτελούν καλύτερη επιλογή συγκριτικά με τα τυπικά πατατάκια. Τις περισσότερες φορές όμως τα chips λαχανικών περιέχουν ελάχιστες φυτικές ίνες, είναι τηγανισμένα σε φυτικά έλαια και περιέχουν αρκετά συντηρητικά. Παράλληλα συνήθως περιέχουν άμυλο πατάτας και δεν είναι λίγες οι φορές που δεν περιέχουν λαχανικά αλλά σκόνες (π.χ. σκόνη σπανακιού). Αν όμως τα παρασκευάσετε στο σπίτι, με λαχανικά της επιλογής σας στον φούρνο, τότε σίγουρα αποτελούν μια εξαιρετική επιλογή σνακ.

  1. Επιδόρπια γιαουρτιού

Παρά τις λίγες θερμίδες που έχουν, τα επιδόρπια γιαουρτιού συνήθως δεν αποτελούν την ασφαλέστερη επιλογή για σνακ, ιδιαίτερα για άτομα που προσέχουν το βάρος τους. Πολλά επιδόρπια γιαουρτιού περιέχουν αρκετή ζάχαρη, ανάλογη ποσοτικά με ένα γλυκό, ενώ η περιεκτικότητά τους σε πρωτεΐνη και προβιοτικά είναι φανερά χαμηλότερη. Επίσης, ενδέχεται ένα επιδόρπιο γιαουρτιού να περιέχει χρωστικές και άλλα πρόσθετα, τα οποία μακροπρόθεσμα μπορούν να επηρεάσουν ακόμα και τις νοητικές μας λειτουργίες. Συνεπώς, θα ήταν προτιμότερο να επιλέγουμε για σνακ το παραδοσιακό γιαούρτι με φρούτα της επιλογής μας.

  1. Έτοιμες σάλτσες και σως

Οι έτοιμες σάλτσες αναντίλεκτα μας λύνουν τα χέρια όταν έχουμε περιορισμένο χρόνο για να μαγειρέψουμε. Όμως πολλές από αυτές περιέχουν αρκετή ζάχαρη και αλάτι, σε ποσότητα υψηλότερη από την ημερήσια συνιστώμενη δόση. Παράλληλα, οι σάλτσες αυτές συχνά είναι υψηλής περιεκτικότητας σε κορεσμένα λιπαρά, η υπερπρόσληψη των οποίων μπορεί να επιφέρει καρδιαγγειακά νοσήματα. Ας τιμήσουμε λοιπόν το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο της χώρας μας, το οποίο είναι απαραίτητο για την απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών και αποτελεί ορόσημο της Μεσογειακής Διατροφής.

Επομένως, συμπεραίνουμε πως με λίγη παραπάνω προσοχή στις ετικέτες των τροφίμων μπορούμε να κάνουμε περισσότερο υγιεινές επιλογές, ώστε νιώθουμε μεγαλύτερη ευεξία.

Continue Reading

Trending