Connect with us

Υγεία

Ποια άσκηση επιλέγω για τον υποθυρεοειδισμό και υπερθυρεοειδισμό;

Η γυμναστική μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη δραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα. Ο θυρεοειδής είναι ένας αδένας ο οποίος βρίσκεται στο μπροστινό τμήμα ,χαμηλά του λαιμού και είναι σε σχήμα πεταλούδας .Οι ορμόνες που εκκρίνει είναι ,κυρίως ,η Τ3 και Τ4 μέσω των οποίων μπορεί να ασκεί επιρροή στο μεταβολισμό, στη θερμοκρασία του σώματος καθώς και στην αναπτυξιακή διαδικασία.

Γράφει η Νάντια Μαρκοπούλου, Γυμνάστρια, Αθήνα

Η παραγωγή των ορμονών από τον θυρεοειδή αδένα ελέγχεται από την υπόφυση, που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, η οποία απελευθερώνει την θυρεοειδική ορμόνη διέγερσης (TSH) στο αίμα, για να διεγείρει τον θυρεοειδή να παράγει περισσότερη ή λιγότερη ποσότητα ορμονών. Όπως ένας θερμοστάτης, εάν η υπόφυση διαπιστώσει χαμηλά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών, τότε παράγει περισσότερο TSH για να διεγείρει στον θυρεοειδή αδένα να παράγει περισσότερη ποσότητα ορμονών και το αντίστροφο. Μόλις οι θυρεοειδικές ορμόνες στην κυκλοφορία του αίματος υπερβούν ένα συγκεκριμένο επίπεδο, η παραγωγή TSH διακόπτεται.

θυρεοειδής αδένας

Επομένως, μια γενική υπόθεση είναι πως ψηλά επίπεδα TSH δείχνουν ότι ο θυρεοειδής δεν παράγει αρκετή θυρεοειδική ορμόνη (πρωτογενής υποθυρεοειδισμός) και πως χαμηλά επίπεδα TSH δείχνουν ότι ο θυρεοειδής παράγει πάρα πολύ θυρεοειδική ορμόνη (υπερθυρεοειδισμός). Tα κυριότερα συμπτώματα του πρώτου περιλαμβάνουν κούραση, αύξηση βάρους, ξηροδερμία και κατάθλιψη, ενώ του δεύτερου νευρικότητα, ακούσιο αδυνάτισμα, ταχυπαλμία και συναισθηματική αστάθεια.

Ακόμη, μια δυσλειτουργία του θυρεοειδή αδένα, εκτός του ότι μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της υγείας ενός ατόμου, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη διαδικασία της μετα-προπονητικής προσαρμογής των αθλητών και των ασκουμένων, που σχετίζεται με τη μυοπλαστικότητα του σκελετικού μυ, θεμελιώδους σημασίας για την εξέλιξη των προπονήσεων και τη βελτίωση της σωματικής απόδοσης[2].

Οι συνήθεις θεραπείες για την αντιμετώπιση τέτοιου είδους ορμονικών ανισορροπιών περιλαμβάνουν ραδιενεργό ιώδιο, συγκεκριμένα φάρμακα ή/και χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, σπανίως αναφέρεται η επίδραση της άσκησης στην ορμονική απόκριση, που θα μπορούσε να συντελέσει στη μείωση της πρόσθετης φαρμακευτικής αγωγής και στον βελτιωμένο έλεγχο της ορμονικής κατάστασης του ατόμου.

Μπορεί λοιπόν η άσκηση να επηρεάσει θετικά ή αρνητικά τη λειτουργική ικανότητα του θυρεοειδή;

Ανασκόπηση βιβλιογραφίας

Παρά την περιορισμένη βιβλιογραφία, ποικίλες έρευνες έχουν φανερώσει πως η άσκηση μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη θυρεοειδική ορμονική απόκριση στους ανθρώπους[3].

Για παράδειγμα έρευνα έχει δείξει πως η άσκηση που πραγματοποιείται στο αναερόβιο κατώφλι (70% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού) προκαλεί τις πιο εμφανείς αλλαγές στη ποσότητα των θυρεοειδικών ορμονών, με αύξηση των επιπέδων των Τ3 και Τ4. Αντίθετα, στην προπόνηση με υψηλότερη ένταση (90% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού), ενώ οι ορμόνες Τ4 και TSH συνεχίζουν να παρουσιάζουν αύξηση, η T3 ξεκινά να μειώνεται[4]. Μια άλλη έρευνα που εξέτασε την επίδραση της αερόβιας άσκησης διάρκειας 15 έως 30 λεπτών επίσης εμφάνισε αυξημένα επίπεδα Τ3,Τ4, και μειωμένα TSH, έπειτα από 4 μήνες εφαρμογής αερόβιου προπονητικού προγράμματος[5].

Έρευνα που εξέτασε την αντίστοιχη ορμονική απόκριση σε υψηλής έντασης διαλλειματική (HIIT) και συνεχόμενη προπόνηση, έδειξε πως ενώ και στις 2 προπονήσεις αμέσως μετά την λήξη τους οι ορμόνες παρουσίασαν αύξηση, η πρώτη απαιτούσε μεγαλύτερο χρόνο επαναφοράς των ορμονών σε φυσιολογικά επίπεδα, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο της υπερπροπόνησης και τις συνέπειες αυτής στις ορμονικές αποκρίσεις του οργανισμού[6].

Ακόμη, έρευνες με παρατεταμένη άσκηση αντοχής (> 25 χλμ.) ή δραστηριότητα χαμηλής-μέτριας έντασης για παρατεταμένες χρονικές περιόδους, υπο στρεσογόνες και απαιτητικές συνθήκες, έδειξαν να οδηγούν σε παροδική ανεπάρκεια θυρεοειδικής ορμόνης, διάρκειας 24 έως 72 ωρών[7],[8].

Όσον αφορά τις μελέτες σε ήδη ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, φαίνεται πως η τακτική σωματική άσκηση μέσης έντασης προκαλεί σημαντική μείωση στα επίπεδα της TSH και αντίστοιχη αύξηση στα επίπεδα των Τ3 και Τ4. Το μέσο βάρος επίσης μπορεί να παρουσιάσει μείωση  στα άτομα που ακολουθούν τέτοιου είδους άσκηση, οδηγώντας τους ερευνητές στο συμπέρασμα πως κάθε ασθενής που πάσχει από υποθυρεοειδισμό και λαμβάνει θυροξίνη (Τ4) επωφελείται από την ένταξη τέτοιου είδους φυσικής δραστηριότητας.[9]

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τι διατροφή να κάνω αν έχω πρόβλημα στον θυρεοειδή;

Τι γυμναστική να κάνω αν έχω υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό;

Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πως άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα στη λειτουργία του θυρεοειδή αδένα, η άσκηση ή/και η προπόνηση θα τους βοηθήσει ιδιαίτερα:

  • Στον έλεγχο του βάρους και την πρόληψη της αύξησής του.
  • Στον έλεγχο των επιπέδων του στρες.
  • Στη βελτίωση της ενέργειας.
  • Στη βελτίωση των ορμονικών παραμέτρων.
  • Στη γενικότερη βελτίωση της διάθεσης, του αυτοέλεγχου και της αυτοπεποίθησης.

Γενικότερα, με βάση τα ερευνητικά δεδομένα, το καλύτερο είδος γυμναστικής αν πάσχετε απο υποθυρεοειδισμό ή υπερθυροειδισμό είναι ένα προπονητικό πλάνο μέτριας έντασης, που περιλαμβάνει αερόβιες ασκήσεις, όπως και ασκήσεις ενδυνάμωσης, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην αύξηση της μυϊκής μάζας και κατ’ επέκταση στην άνοδο του μεταβολισμού. Ιδιαίτερα, στα άτομα με υποθυροειδισμό συστήνονται ασκήσεις χαμηλής ή και καθόλου πρόσκρουσης, καθώς συχνά τα άτομα αυτά αισθάνονται πόνο στις αρθρώσεις τους.

Ιδανικές δραστηριότητες

Επομένως, δραστηριότητες όπως: το ήπιο τζόκινγκ, ο χορός, το πιλάτες, η κολύμβηση, το περπάτημα και οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, είναι ιδανικές. Το σημαντικό είναι να μην υπερβαίνετε τα όρια του εαυτού σας, αφού έρευνες έχουν δείξει πως άτομα με υπολειτουργικό θυρεοειδή συχνά έχουν υψηλά επίπεδα κορτιζόλης, δηλαδή στρες[10].

Είναι γνωστό πως η άσκηση βοηθά στη μείωση του ψυχολογικού στρες, ωστόσο είναι σημαντικό να τονιστεί πως αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν αυτή δεν βρίσκεται σε υπερβολικό βαθμό δυσκολίας. Μια λάθος προπόνηση ή υπερπροπόνηση μπορεί να προκαλέσει άνοδο της κορτιζόλης (είτε στιγμιαία, είτε χρόνια) σε υπερβολικά επίπεδα, κάτι που ιδιαίτερα ασθενείς με ορμονικές ανισσοροπίες οφείλουν να αποφύγουν. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει και για άτομα με υπερθυρεοειδισμό, καθώς η υπερβολική άσκηση, ειδικά σε υψηλή ένταση, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και καρδιακή ανεπάρκεια, αφού προκαλεί άνοδο της καρδιακής συχνότητας[11].

Ινσουλίνη και Θυρεοειδής

Επιπλέον, ολοένα και περισσότερες έρευνες δείχνουν πως τα επίπεδα ινσουλίνης σχετίζονται με τη λειτουργία του θυρεοειδή. Συγκεκριμένα, άτομα που πάσχουν από αντίσταση της ινσουλίνης, βρίσκονται σε προδιαβητικό στάδιο ή έχουν διαγνωστεί με διαβήτη, είναι πιθανόν να πάσχουν από προβλήματα στη λειτουργική ικανότητα του εν λόγω αδένα[12]. Επομένως, είναι αναγκαίο για εκείνους να εντάξουν την άσκηση στην καθημερινότητά τους, που χρόνια αποδεδειγμένα βοηθά πολύ στη βελτίωση της κυτταρικής ευαισθησίας στην ινσουλίνη[13].

Τα παραπάνω δεν αντικαθιστούν την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή που θα σας υποδείξει ο γιατρός, αλλά έχουν ως στόχο την καλύτερη κατανόηση της σπουδαιότητας της φυσικής δραστηριότητας σε ασθενείς που πάσχουν από προβλήματα στον θυρεοειδή, σπουδαιότητα που συχνά παραλείπεται.

Τέλος, είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε πως το κάθε σώμα είναι ξεχωριστό και χαρακτηρίζεται από διαφορετικές απαιτήσεις και ανάγκες, και επομένως τα παραπάνω αποτελούν συστάσεις για τον γενικότερο πληθυσμό. Ένα ορμονικό πρόβλημα αποτελεί ένδειξη μιας σωματικής δυσλειτουργίας και είναι ιδιαίτερα σημαντικό να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί η αρχική αιτία που το προκάλεσε, και όχι μόνο τα συμπτώματα.

Έτσι, μια φρόνιμη τακτική αποτελεί η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε συνδυασμό με την καθοδήγηση ενός επιστημονικά καταρτισμένου γυμναστή και ενός επιστημονικά καταρτισμένου διατροφολόγου, ώστε να ληφθούν υπόψη και εξωγενείς παράγοντες, όπως η προγενέστερη σωματική δραστηριότητα, το ψυχολογικό στρες, το επίπεδο φυσικής κατάστασης, η διατροφική πρόσληψη κ.α.

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

personal trainer αθηνα

Νάντια Μαρκοπούλου, Γυμνάστρια, Αθήνα

Διατροφή

Πώς θα υπολογίσεις τον Βασικό σου Μεταβολισμό;

Πάρης Παπαχρήστος, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος M.Sc.


Ο Βασικός Μεταβολισμός και η λειτουργία του είναι ένα από τα θέματα που συναντώ πολύ συχνά στο Διαιτολογικό μου Γραφείο, καθώς απασχολεί πολλούς ανθρώπους. Πολλοί πιστεύουν πως ο Μεταβολισμός τους δεν λειτουργεί σωστά και προβληματίζονται μήπως εκεί βρίσκεται η αιτία που δυσκολεύονται να χάσουν βάρος.

Τι είναι ο βασικός μεταβολισμός ηρεμίας;

O βασικός μεταβολισμός ηρεμίας είναι ο συνολικός αριθμός θερμίδων που χρειάζεται καθημερινά το σώμα σου για να επιτελέσει όλες τις ζωτικές του λειτουργίες, όπως η αναπνοή, η λειτουργία της καρδιάς, η διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος κ.ά..

Το σύνολο των θερμίδων που χρειάζεται κάθε άτομο σε κατάσταση ηρεμίας είναι διαφορετικό και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες.

Ο μεταβολισμός αυτός καλύπτει περίπου το 75% των ημερήσιων ενεργειακών δαπανών σου.

Από τι επηρεάζεται ο βασικός μεταβολισμός ηρεμίας;

Ο βασικός μεταβολισμός ηρεμίας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες:

  • Επιφάνεια σώματος

Οι άνθρωποι με μεγαλύτερη επιφάνεια σώματος, έχουν κατά κανόνα υψηλότερο βασικό μεταβολισμό.

  • Φύλο

Οι άντρες έχουν, συνήθως, μεγαλύτερο μέγεθος σώματος και περισσότερη μυϊκή μάζα και επομένως μεγαλύτερο βασικό μεταβολισμό.

  • Ηλικία

Η ηλικία και το στάδιο ανάπτυξης, επιπλέον, επηρεάζουν το βασικό μεταβολισμό. Για παράδειγμα, τα παιδιά εξαιτίας της ανάπτυξής τους έχουν μεγαλύτερο βασικό μεταβολισμό ανά μονάδα επιφάνειας.

  • Σύσταση του σώματος

Η άλιπη μάζα καταναλώνει σημαντικά περισσότερη ενέργεια, αφού οι μύες και τα ζωτικά όργανα βρίσκονται διαρκώς σε λειτουργία ακόμα και στην ηρεμία, ενώ ο λιπώδης ιστός χρησιμοποιείται ως αποθήκη ενέργειας και συνεπώς δε δαπανά πολλή ενέργεια .

  • Άλλοι παράγοντες

Στις γυναίκες, η εγκυμοσύνη και ο θηλασμός αυξάνουν τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού, ενώ η εμμηνόπαυση τις μειώνει, αντίστοιχα.

Πως μπορεί να αυξηθεί ο μεταβολισμός;

Πολλές φορές δέχομαι αυτή την ερώτηση στο γραφείο!Ο βασικός μεταβολισμός επηρεάζεται από τη σύσταση σώματος. Όσο περισσότερη άλιπη μάζα (συγκεκριμένα μυϊκή μάζα) έχει κάποιος, τόσο περισσότερες θερμίδες καταναλώνει μέσα στη μέρα.

Αυτό συμβαίνει γιατί οι μύες και τα ζωτικά όργανα είναι διαρκώς σε λειτουργία, ενώ ο λιπώδης ιστός είναι αδρανής. Επομένως, όταν αυξάνεται η μυϊκή μάζα, αυξάνεται και ο βασικός μεταβολισμός του ατόμου.

Πως η διατροφή επηρεάζει το βασικό μεταβολισμό;

Σύσταση δίαιτας

Η αύξηση της πρωτεΐνης στη διατροφή, μπορεί να βοηθήσει να κάψεις περισσότερες θερμίδες, καθώς η πρωτεΐνη απαιτεί λίγο περισσότερη προσπάθεια στο σώμα σου στη διάρκεια της πέψης σε σχέση με το λίπος ή τους υδατάνθρακες. Επιπλέον, η πρωτεΐνη μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της μυϊκής μάζας, η οποία όπως σου ανέφερα παραπάνω είναι καθοριστικός παράγοντας, που επηρεάζει το μεταβολισμό.

Ενεργειακή πρόσληψη

Όπως σου ανέφερα παραπάνω το βάρος σου εξαρτάται από το ισοζύγιο ενέργειας. Σκέψου ότι πρόκειται για μια ζυγαριά. Αν καταναλώνεις περισσότερες θερμίδες από αυτές που καις, το βάρος σου θα αυξηθεί. Αν κάνεις το αντίθετο, το βάρος σου θα μειωθεί. Ωστόσο, αν επιλέξεις να τρως πολύ λιγότερες θερμίδες από αυτές που χρειάζεσαι, ο μεταβολισμός σου θα μειωθεί.

Βρες την κατάλληλη ισορροπία στο ισοζύγιο ενέργειας, υποστηρίζοντας το μεταβολισμό σου! Να θυμάσαι ότι μια ισορροπημένη διατροφή που στοχεύει σε αργή και σταθερή μείωση του βάρους, χωρίς να υπονομεύει την υγεία σου πάντοτε υπερέχει, σε σχέση με στερητικές δίαιτες που υπόσχονται θεαματικά αποτελέσματα σε σύντομο χρονικό διάστημα!

Αν τρως κάθε 3-4 ώρες επιταχύνεται ο μεταβολισμός σου;

Ο αριθμός των γευμάτων μέσα στην ημέρα σου δεν καθορίζει την επιτάχυνση του μεταβολισμού σου. Μπορείς να καταναλώνεις τα γεύματα σου ανάλογα με τις υποχρεώσεις μέσα στην ημέρα σου, δηλαδή μπορείς να κάνεις λιγότερα από 5 γεύματα μέσα στην ημέρα και αυτό να μην επηρεάσει το μεταβολισμό σου.

Αυτό που ισχύει κυρίως για τη συχνότητα των γευμάτων είναι να καταναλώνεις 3 κύρια γεύματα μέσα στη μέρα (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και να μην μένει πολλές ώρες το στομάχι σου άδειο, γιατί μετά δεν θα στραφείς σε υγιεινές επιλογές, εξαιτίας της λαιμαργίας που θα σου δημιουργηθεί.

Όσα γεύματα κι αν επιλέξεις να καταναλώσεις μέσα στην ημέρα, αυτό που έχει σημασία είναι να ακούς το σώμα σου, να αναγνωρίζεις πότε πεινάς πραγματικά, πότε έχεις απλά… λιγούρα ή πότε καταναλώνεις φαγητό ως αντιστάθμιση για κάποιο θετικό ή αρνητικό συναίσθημα! Να κάνεις συνειδητές και ισορροπημένες επιλογές, οι οποίες θα αποτελέσουν το σύμμαχό σου στη ρύθμιση του βάρους σου!

Continue Reading

Ομορφιά

Laser CO2 Fractional: Η ιδανική θεραπεία ανάπλασης του δέρματος.

Το LASER CO2 fractional προκαλεί στο δέρμα μία επιλεκτική κλασματική θερμόλυση.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την διέγερση των κυττάρων του δέρματος και κυρίως την διαδικασία της επούλωσης έτσι ώστε να παραχθεί νέο κολλαγόνο και ελαστίνη.Ουσιαστικά προκαλούμε ένα ελεγχόμενο ¨έγκαυμα¨,αφήνοντας όμως και υγιείς περιοχές για να βοηθήσουμε την διαδικασία της επούλωσης.Η διαδικασία γίνεται με την  εφαρμογή αναισθητικής κρέμας για 30 min περίπου και διαρκεί περίπου 20 min.Το δέρμα παρουσιάζει έντονη ερυθρότητα για 3-4 ημέρες και ακολουθεί συνήθως μία ήπια απολέπιση.Η πλήρης επούλωση γίνεται σε περίπου 10 ημέρες όπου και το νέο δέρμα είναι πιο σφριγηλό ,πιο ενυδατωμένο.Τις επόμενες ημέρες της εφαρμογής συνιστάται αρκετή ενυδάτωση με κρέμες και αποφυγή της ηλιακής ακτινοβολίας.Η χρήση αντιηλιακού είναι απαραίτητη.Η θεραπεία εφαρμόζεται κυρίως τους χειμερινούς μήνες.

Εφαρμόζεται κυρίως σε πρόσωπο, λαιμό, ντεκολτέ, χέρια αλλά και όπου χρειάζεται.

Το LASER CO2 fractional είναι ιδανικό για :

-σημάδια ,ουλές ακμής

-πανάδες, δυσχρωμίες, μέλασμα

-λεπτές ρυτίδες κυρίως γύρω από το στόμα και τα μάτια

-ανοιχτούς πόρους

-ρύθμιση λιπαρότητας του δέρματος

-ραγάδες

– μετεγχειρητικές ουλές

– δίνει τόνωση και σφριγηλότητα στο δέρμα

-ομαλοποιεί την ακμή

-ανανέωση και ανάπλαση του δέρματος

-κάτω από τα μάτια για την ανάπλαση της περιοχής

-θηλώματα και μυρμηγκιές(αφαίρεση)

Ανάλογα με το πρόβλημα χρειάζονται 3-4 συνεδρίες ανά 4 εβδομάδες .

Μπορεί να συνδυαστεί με ταυτόχρονη έγχυση αυξητικών παραγόντων των αιμοπεταλείων (PRP) για καλύτερα αποτελέσματα.

Μπέσκος Νικόλαος

Πλαστικός Χειρούργος

ΖΕΥΞΙΔΟΣ 1 ΚΑΙ ΙΚΤΙΝΟΥ

Τηλ. 2314010087

Continue Reading

Υγεία

Διαβήτης και Κορονοϊός

«Tα άτομα με διαβήτη αντιμετωπίζουν μεγαλύτερους κινδύνους επιπλοκών, όταν αντιμετωπίζουν ιογενείς λοιμώξεις, όπως η γρίπη και αυτό είναι πιθανόν να ισχύει και με το COVID-19», ανέφερε η Αμερικανική Ένωση Διαβήτη (ADA) σε δήλωσή της στις 28 Φεβρουαρίου, ενώ αν ο διαβήτης είναι καλά ρυθμισμένος, ο κίνδυνος να αρρωστήσει σοβαρά από το COVID-19 είναι περίπου ο ίδιος με τον γενικό πληθυσμό.

Σύμφωνα με την Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία τα άτομα με διαβήτη είναι πιο ευάλωτα στις λοιμώξεις και έχουν 2-3 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να νοσήσουν από τον κορονοϊό, ανεξάρτητα από το αν συνυπάρχουν ή όχι άλλα προβλήματα υγείαςΠροβολή

Ο διαβήτης είναι λοιπόν ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για νόσηση και για αυτό τόσο η Διεθνής Ομοσπονδία Διαβήτη – IDF όσο και το Αμερικανικό CDC και το Ευρωπαϊκό ECDC εντάσσoυν τα άτομα με διαβήτη στον πληθυσμό που κινδυνεύει να νοσήσει σοβαρά από COVID-19, ανεξαρτήτως επιπέδου γλυκαιμικής ρύθμισης.

Ποιοι παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο νόσησης;

Τα άτομα με ΣΔ λόγω της χρόνιας υπεργλυκαιμίας τους (του αυξημένου δηλαδή σακχάρου τους) παρουσιάζουν μειονεκτική ανοσιακή λειτουργία, μειωμένη αντίσταση στους ιούς και τα μικρόβια. Φαίνεται δηλαδή ότι ο διαβήτης αποδιοργανώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, και περιορίζει την επάρκειά του για αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού. Για αυτό και σύμφωνα με την πρόσφατη ανακοίνωση του IDF, «τα άτομα με Διαβήτη, όταν αναπτύσσουν ιογενή λοίμωξη, είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν λόγω διακυμάνσεων των επιπέδων γλυκόζης».

Ειδικότερα, τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, που αποτελούν και την πλειοψηφία, είναι άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή παχύσαρκα άτομα με συχνές συνοσηρότητες, όπως καρδιαγγειακή/χρόνια νεφρική νόσος και νευροπάθεια (πράγμα όχι σπάνιο) στοιχείο που αυξάνει κατά πολύ τον κίνδυνο σοβαρής έκβασης σε ενδεχόμενη λοίμωξη.

Ενώ δεν υπάρχει αποδεδειγμένη άμεση σχέση μεταξύ του διαβήτη και του θανάτου από το COVID-19, το περιοδικό της Αμερικανικής Ιατρικής Ένωσης (JAMA) αναφέρει υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ εκείνων με προϋπάρχουσες συνθήκες:

  • 10,5 τοις εκατό για καρδιαγγειακές παθήσεις
  • 7,3% για τον διαβήτη
  • 6,3% για χρόνια αναπνευστική νόσο
  • 6,0% για την υπέρταση
  • 5,6% για τον καρκίνο

Προφυλάξεις από τον κορονοϊό για άτομα με Διαβήτη

Οι προτεινόμενες προφυλάξεις ασφαλείας είναι οι ίδιες με εκείνες που ισχύουν για την κοινή γρίπη, όπως το συχνό πλύσιμο των χεριών και η κάλυψη με τον αγκώνα. Eίναι γεγονός είναι ότι τα άτομα με διαβήτη διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο όταν πρόκειται για νόσους όπως η γρίπη, η πνευμονία και τώρα το COVID-19, δεδομένου ότι όταν τα επίπεδα γλυκόζης κυμαίνονται ή αυξάνονται σταθερά, έχουμε χαμηλότερη ανοσοαπόκριση, επομένως κινδυνεύουμε να χειροτερεύσει η κατάσταση της υγείας μας. Μπορεί επίσης να υπάρχει ένας υποκείμενος κίνδυνος εξάπλωσης της νόσου λόγω της ύπαρξης σακχαρώδη διαβήτη, ακόμη και αν τα επίπεδα γλυκόζης είναι στο φυσιολογικό εύρος.

Οι γενικές συστάσεις για την προστασία από το COVID-19 περιλαμβάνουν τον περιορισμό της έκθεσης σε άρρωστα άτομα, το σχολαστικό και συχνό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα και την παραμονή στο σπίτι. Είναι επίσης σημαντικό να κρατήσουμε τα χέρια μακριά από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας – επειδή αυτό επιτρέπει στα μικρόβια που προκαλούν λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος να εισέλθουν στο σώμα.

Τι να προσέχει ένα άτομο με διαβήτη όταν νοσεί;

  • Φροντίζουμε να παραμένουμε επαρκώς ενυδατωμένοι
  • Κάνουμε τακτικές μετρήσεις σακχάρου
  • Κάνουμε τακτική μέτρηση θερμοκρασίας
  • Τρεφόμαστε σωστά
  • Όταν οι ασθενείς με διαβήτη αρρωσταίνουν, μπορεί να χρειαστούν υψηλότερη δόση ινσουλίνης καθώς τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορεί να αυξηθούν παρά την μειωμένη πρόσληψη τροφής και υγρών.
  • Ακολουθούμε τις οδηγίες του γιατρού σας

Συστάσεις Διατροφής και Άσκησης

Δεδομένου ότι θα μείνουμε σπίτι, χωρίς τις καθημερινές μας δραστηριότητες φροντίζουμε τη διατροφή μας αλλά και τη σωματική μας δραστηριότητα. Προσπαθούμε να έχουμε πρόγραμμα στη διατροφή μας με συγκεκριμένα γεύματα και αποφεύγουμε το συνεχές τσιμπολόγημα. Καταναλώνουμε φρούτα και λαχανικά και ενυδατώνουμε επαρκώς τον οργανισμό μας, όλη την ημέρα. Επίσης συνεχίζουμε να ζυγιζόμαστε ώστε να παρακολουθούμε την πορεία του βάρους μας.

Για την κίνηση και τη σωματική δραστηριότητα, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για πολλή κίνηση εκτός σπιτιού συστήνονται ασκήσεις με βαράκια ή αντικείμενα που θα βρούμε στο σπίτι (μπουκαλάκια με νερό, σκουπόξυλο και άλλα), χρησιμοποιούμε όργανα που έχουμε ήδη όπως στατικό ποδήλατο ή διάδρομο και κάνουμε μικρούς και ελεγχόμενους περιπάτους γύρω από το σπίτι σας, με προσοχή και ασφάλεια. Επίσης, αν δε θέλουμε να βγούμε από το σπίτι οργανώνουμε ένα πρόγραμμα 30’-45’ ημερησίως με επιτόπιες αναπηδήσεις, ασκήσεις κάμψης και έκτασης και ασκήσεις διάτασης.

Χάρης Δημοσθενόπουλος

Χάρης Δημοσθενόπουλος Κλινικός Διαιτολόγος & Βιολόγος, M.Med.Sci. S.R.D.

O Xάρης Δημοσθενόπουλος είναι Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, με μεταπτυχιακές σπουδές (PostGraduate Diploma-MMedSci) και υποψήφιος διδάκτορας της Ιατρικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Συγγραφέας του βιβλίου “Διατροφή στο Διαβήτη – Μια «γλυκιά»… συνήθεια” των εκδόσεων medNutrition. Γνωρίστε τoν αρθογράφο

Continue Reading

Trending