Connect with us

Οικογένεια

ΠΟΝΑΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Δεύτερη επιλογή. Βαριά κουβέντα. Για μένα συνώνυμο της καβάτζας.

Γιατί είσαι κάτι που χρησιμοποιείται σε ώρα ανάγκης. Για στιγμές που δεν υπάρχει άλλη παρέα για καφέ, για τις φορές που δεν υπάρχει αυτός που θέλει να μιλήσει, για τις νύχτες που ο άλλος απουσιάζει από το κρεβάτι του και δεν έχει με τι να το γεμίσει.

Μη τολμήσεις και κάνεις το λάθος να πιστέψεις πώς είσαι για κάτι περισσότερο. Μη λες τέτοια ψέματα στον εαυτό σου.

Όταν είσαι δεύτερη επιλογή για κάποιον, είσαι το περιθώριο, η κούκλα που θα βγάλει από το κουτί και θα την ξαναβάλει όποτε αυτός βαρεθεί.

Είσαι η εκκρεμότητα, η εύκολη λύση. Λες και είστε λεφτά που κάποιος κρατάει στη άκρη ή παιχνίδια που κοιτάνε πάντα από το ράφι γιατί δεν είμαστε τ’ αγαπημένα και μας θυμούνται μια στο τόσο. Λες και δεν είστε άνθρωποι.

Πονάει για πολλούς λόγους να έρχεσαι δεύτερος στη ζωή κάποιου. Πονάει γιατί σε κάνει να πιστεύεις πως δεν ήσουν αρκετός, πως ήσουν λίγος για το κάτι παραπάνω που ζητούσες, ακόμα κι αν είχες δώσει ό,τι καλύτερο είχες μέσα σου.

Πονάει, όπως πονάει καθετί που δεν είναι αμοιβαίο. Γιατί στις ανθρώπινες σχέσεις δεν μπορεί να δίνει και να δίνεται μόνο ο ένας. Όταν δίνεις συνέχεια χωρίς να πάρεις στο τέλος αδειάζεις κι εσύ. Κι αυτό είναι άδικο.

Αλλά πιο πολύ απ’ όλα πονάει, όταν είσαι η δεύτερη επιλογή και το ξέρεις. Και όχι απλά το ξέρεις αλλά το δέχεσαι κιόλας, το επιτρέπεις.

Γιατί πιστεύεις πως κάτι θα γίνει και θ’ αλλάξουν τα πράγματα. Πως θα γίνει κάτι και θα πάρεις προαγωγή στην καρδιά του άλλου.

Τέτοιοι ηλίθιοι είμαστε και σε τέτοια παραμύθια πιστεύουμε.

Η ευθύνη σου είναι ανάλογη του απέναντι, μη σου πω και μεγαλύτερη. Θες να το δεις; Αντέχεις να το δεις;

 Αγάπη μου, αν ήρθες μια φορά δεύτερος, πάντα δεύτερος θα ‘ρχεσαι.

Κακό πράγμα η δεύτερη επιλογή. Δε σ’ αφήνει να ηρεμήσεις. Κι όσο και να λυσσάς για κάποιους θα είσαι πάντα μόνο αυτό. Γιατί έτσι έμαθες, ίσως γιατί φοβήθηκες την μοναξιά. Έγινες η δεύτερη επιλογή κάποιου χωρίς να το καταλάβεις. Δεν έγινε συνειδητά…. Έγινε όμως!

Κάποια στιγμή της ζωής μας όλοι έχουμε έρθει δεύτεροι στη ζωή κάποιου και  κυρίως δεύτεροι για κάποιους που για εμάς ήταν η πρώτη μας επιλογή.

Όλοι κάποια στιγμή γίναμε από πρωταγωνιστές κομπάρσοι για χάρη κάποιων ανθρώπων που αγαπήσαμε πολύ και βάλαμε ψηλά.

Αυτό που έχει σημασία και δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι ότι οφείλουμε να δεχόμαστε να είμαστε μόνο προτεραιότητες. Για να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που δε μας χορταίνουν.

Ανθρώπους για τους οποίους δεν αποτελούμε εναλλακτικές, αλλά θέλουν να μας γνωρίσουν εις βάθος, να μας απολαύσουν και να επενδύσουν στο μεταξύ μας.

Και εννοώ βέβαια όχι μόνο στην ερωτική μας ζωή αλλά και στις φιλικές μας σχέσεις, στις οικογενειακές, στις συναδελφικές …. Ξέρετε εσείς ….

Ανοίξτε αγαπημένοι το μυαλό και την καρδιά και δείτε την αλήθεια κατάματα… Και κάντε αυτό που πρέπει για να μην είστε πια η Δεύτερη επιλογή … Για να μην πονάτε πλέον .. Γιατί η ζωή σας είναι λίγη και μοναδική και αξίζετε πολλά !!

Με αγάπη Βαλεντίνη Βασιλειάδου

Continue Reading

Παιδί

Η πραγματική «προίκα» του παιδιού σας.

Όλοι μας από τη στιγμή που γινόμαστε γονείς και όσο περνάει ο καιρός και μεγαλώνουν τα παιδιά μας, έχουμε στο νου μας και στη φροντίδα μας να ετοιμάσουμε την προίκα τους. Όμως τι θα λέγατε να κάνουμε μαζί μία λίστα για αυτά που είναι σημαντικά να βάλουμε στις αποσκευές των παιδιών μας, πριν φύγουν από την οικογενειακή εστία; Ίσως αυτή η λίστα σας φανεί παράξενη, αλλά αξίζει να φορέσετε τα νέα σας γυαλιά και να δείτε τα πράγματα από μία νέα προοπτική.


Τι θα λέγατε αντί για σπίτι να του αφήνατε μια περιουσία αμύθητης αξίας που ονομάζεται «συναισθηματική νοημοσύνη»; Με άλλα λόγια, αν το εξασκούσατε από μικρό να διαχειρίζεται τα
συναισθήματα της ντροπής, της απόρριψης, του θυμού, της ζήλιας βγάζοντας το από τη γυάλα και
βάζοντας το λίγο στα δύσκολα; Αν το βοηθούσατε να αποκτήσει αυτεπίγνωση; Να αναγνωρίζει τα
συναισθήματα του και να κατανοεί τη σχέση μεταξύ των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συμπεριφορών του; Έτσι σταδιακά θα μπορέσει να αποκτήσει και την κοινωνική συναισθηματική
νοημοσύνη. Να βλέπει πέρα από τον εαυτό του και τις ανάγκες του, να ακούει τους άλλους και να
συναισθάνεται τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων ανθρώπων.


Τι θα λέγατε, αν αντί για εξοχικό να του μαθαίνατε πώς να γίνει άριστος xειριστής των ανθρώπινων σχέσεων; Να του μάθετε όχι απλά να μην φοβάται τους ανθρώπους, αλλά να ξέρει πώς να τους χειρίζεται με τον καλύτερο τρόπο. Κάποιος μεγάλος ηγέτης είπε: «Όποιος γνωρίζει πώς να διαχειρίζεται τέλεια τους συνανθρώπους του κρατάει τον κόσμο στα χέρια του». Επίσης, αντί για αυτοκίνητο δεν του αφήνετε την κληρονομιά της αγάπης; Μάθετέ το να μην είναι εγωιστής, αλλά να έχει μεγάλη καρδιά γεμάτη αγάπη και σεβασμό προς τον εαυτό του, τους συνανθρώπους του και προς την πατρίδα του, που τον φέρει απαλά στους κόλπους της. Τέλος, αντί για πολύτιμους λίθους σε κάποια θυρίδα αφήστε του τα πολύτιμα για τη ζωή και αξιολάτρευτα πετράδια του σεβασμού, της υπομονής, της επιμονής, της συγχώρεσης, της υπευθυνότητας και της εσωτερικής ειρήνης.


Φίλοι μου ,αν οι δικοί μας γονείς δεν μπόρεσαν ίσως να μας αφήσουν μια τέτοια «κληρονομιά», δεν πειράζει. Προετοιμάζοντας την «προίκα» των δικών μας παιδιών, κληρονομούμε και εμείς ατίμητους θησαυρούς, χρήσιμους για την προσωπική, αλλά και την επαγγελματική μας επιτυχία.


Και εσείς που τα παιδιά σας μεγάλωσαν, μην σκεφτείτε ότι είναι αργά. Αξίζει τον κόπο να δώσουμε όσο ζούμε και είμαστε γονείς. Όσον αφορά τα υλικά αγαθά που θέλετε να αφήσετε στα παιδιά σας και αυτά ευπρόσδεκτα είναι. Το ένα δεν αναιρεί, αλλά συμπληρώνει το άλλο. Να θυμάστε όμως ότι καμία υλική περιουσία δεν «ζυγίζει» πιο πολύ από την πνευματική κληρονομιά, που μπορείτε και οφείλετε να τους κληροδοτήσετε.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Εκπαιδευτικός- Life and parenting Coach

Continue Reading

Οικογένεια

Σωστοί Γονείς: υποχωρητικοί ή αυταρχικοί;


Σας παραθέτω δύο σκηνές που μπορεί να έχουν διαδραματιστεί σε δύο σπίτια στη γειτονιά σας. Στην πρώτη σκηνή πρωταγωνιστεί η οικογένεια του κ. Τάκη και της κας Μαρίνας. Στο δωμάτιο υπάρχει και το γ΄ πρόσωπο της ιστορίας μας, ο γιος τους, Γρηγόρης. Χτυπώντας το χέρι στο τραπέζι απαιτεί από τους γονείς του ένα laptop τελευταίας τεχνολογίας, κατηγορώντας τους μάλιστα, για ανευθυνότητα, που δεν το είχαν ήδη αγοράσει! Η αντίδραση των γονέων; Άκρως υποχωρητική. Με χαμηλωμένη φωνή δέχτηκαν την απαίτηση του γιόκα τους και φορτώθηκαν την μομφή τους. Όπως ίσως αργότερα δεχθούν την απαίτηση του να του αγοράσουν αυτοκίνητο ή και να φύγουν από το σπίτι τους, αν τους το ζητήσει. Τι συμβαίνει σε αυτό το σπίτι; Αντεστράφησαν οι όροι. Ο γιος πήρε την θέση των γονέων και οι γονείς του γιου τους.


Ποιος θέτει τους κανόνες σ’ αυτή την οικογένεια;Ποιος έχει τον έλεγχο και κατευθύνει το τιμόνι αυτού του σπιτιού; Ποιος ξέχασε να ορίσει τα όρια; Οι γονείς του Γρηγόρη, ο κ. Τάκης και η κ. Μαρίνα, που βρίσκονται στο ένα άκρο.


Ας δούμε τώρα τη σκηνή που διαδραματίζεται σ’ ένα διπλανό διαμέρισμα. Η κ.Χριστίνα και ο κ. Μιχάλης βρίσκονται στην τραπεζαρία του δικού τους σπιτιού. Επικρατεί παντού μια άκρα σιωπή και τάξη και τα παιδιά του κ. Μιχάλη, ο Μάνος και η Παναγιώτα είναι στρατιωτάκια αμίλητα και ακούνητα. Κάθε έκκληση τους για έξοδο στο πάρτι γενεθλίων του φίλου τους Κώστα απαγορεύεται αυστηρά, ενώ παράλληλα, η σφυριχτή φωνή του πατέρα τους ηχεί συνέχεια στα αυτιά τους καθορίζοντας την κάθε τους κίνηση. Όσον αφορά τη δική τους πρωτοβουλία, αυτό είναι κάτι το απαγορευμένο και ανάξιο λόγου, ενώ ο διάλογος είναι άγνωστος στους χώρους αυτής της οικογένειας. Τι συμβαίνει σ’ αυτό το σπίτι; Μήπως ο κ. Μιχάλης νομίζει ότι το σπίτι του είναι στρατόπεδο και τα παιδιά του εκπαιδευόμενοι στρατιώτες;


Οι γονείς αυτού του σπιτιού βρίσκονται στο άλλο άκρο, του απόλυτου αυταρχισμού.
Αγνοούν τελείως τις προσωπικότητες των παιδιών τους και επιβάλλουν τη δική τους θέληση.


Αγαπητοί μου, ποιο από τα δυο ζευγάρια γονιών πιστεύετε ότι έχει το δίκαιο με το μέρος του; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Η αλήθεια βρίσκεται στο μέσον. Ούτε η αυταρχική, ούτε η άκρως υποχωρητική τακτική φέρνει καλά αποτελέσματα. Οι γονείς είναι εκείνοι που, αν αγαπούν πραγματικά τα παιδιά τους, θα βάλουν όρια και κανόνες μέσα στην οικογένεια. Μέσα σ’ αυτά τα όρια τα παιδιά τους θα κινηθούν ανάλογα με την προσωπικότητα τους, ώστε να μάθουν σταδιακά το δρόμο προς την ωριμότητα και την ανεξαρτησία.

Αλεξάνδρα Ευκαρπιδου

Εκπαιδευτικός- Life and parenting Coach

Continue Reading

Ψυχολογία

Η διαφορετικότητα και πώς θα τη χειριστείτε

Η διαφορετικότητα και ο τρόπος που επιλέγουμε να τη χειριστούμε αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στην κατανόηση και τη βελτίωση των σχέσεών μας. Ένα προφανές παράδειγμα αυτής της διαφορετικότητας είναι ο τρόπος που άντρες και γυναίκες αντιμετωπίζουν το άγχος σε περιόδους έντασης. Ενώ οι άντρες τείνουν να απομακρύνονται, οι γυναίκες αναζητούν περισσότερη συντροφικότητα και επικοινωνία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι ο τρόπος που αντιδρούμε σε δυσάρεστα γεγονότα επηρεάζει σημαντικά τις σχέσεις μας. Αν επιλέξουμε να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες με ανοιχτότητα, επικοινωνία και αναζήτηση συντροφικότητας, μπορούμε να ενισχύσουμε την επικοινωνία και την κοινωνική μας σύνδεση. Αντίθετα, η αποφυγή ή η αποστασιοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη απόσταση και σύγκρουση στις σχέσεις.

Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η αντιμετώπιση των διαφορών μας με ανοιχτό μυαλό και αμοιβαίο σεβασμό είναι κρίσιμη για την υγιή εξέλιξη των σχέσεών μας. Η υπερβολή στην αντιδραστικότητα μπορεί να επιδεινώσει τις διαφορές μας και να οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη σύγκρουση.

Τέλος, πρέπει να θυμόμαστε ότι η διαφορετικότητα είναι φυσιολογική και αναπόφευκτη σε κάθε σχέση. Το κλειδί για την επίλυση των προκλήσεων που προκύπτουν είναι η ανοιχτή επικοινωνία, ο σεβασμός και η προσπάθεια να βρούμε κοινά σημεία και λύσεις που να ικανοποιούν και τις δύο πλευρές.


Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Trending