Connect with us

Υγεία

Η διατροφή στην πρόληψη της οστεοπόρωσης

Η οστεοπόρωση αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές χρόνιες μη μεταδοτικές ασθένειες, η οποία πλήττει τόσο τις γυναίκες, όσο και τους άνδρες. Σε παγκόσμιο επίπεδο, 1 στις 3 γυναίκες, αλλά και 1 στους 5 άνδρες άνω των 50 ετών θα παρουσιάσουν στη ζωή της οστεοπορωτικό κάταγμα, ενώ στην Ευρώπη κάθε περίπου 30 δευτερόλεπτα συμβαίνει ένα κάταγμα εξαιτίας της οστεοπόρωσης.

Αν και η οστεοπόρωση μπορεί εύκολα να διαγνωστεί από το θεράποντα ιατρό σας και να αντιμετωπιστεί, πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι δε θεραπεύεται τελικά στο σύνολό της.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO), ως παγκόσμια ημέρα Οστεοπόρωσης έχει καθιερωθεί η 20η Οκτωβρίου

Τι είναι η οστεοπόρωση και οστεοπενία;

Οστεοπόρωση είναι η σκελετική εκείνη διαταραχή που οδηγεί στην αλλαγή της αρχικής «αρχιτεκτονικής» των οστών μας. Συνήθως παρατηρείται αραίωση στην πυκνότητα, καθώς και μία «πορώδης» σύσταση, σαν σφουγγάρι, στα οστά μας. Ονομάζεται και απασβεστοποιός οστεοπάθεια, γιατί παρατηρείται απώλεια ασβεστίου.  

osteoporosi stadia inside

Η κατάσταση αυτή τα οδηγεί να έχουν μειωμένη αντοχή και ευελιξία στις καθημερινές κινήσεις που πραγματοποιούν, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο εύθραστα και ικανά να πάθουν κάποιο κάταγμα.

Ετυμολογικά, η λέξη «οστεοπόρωση» προέρχεται από τις λέξεις «οστό» και «πόρωση», περιγράφοντας με αυτό τον τρόπο το οστό, το οποίο έχει πολλές τρύπες  και είναι πορώδες

Η οστεοπενία είναι κατά ένα τρόπο, η μειωμένη πυκνότητα των οστών, η οποία σταδιακά εξελίσσεται σε οστεοπόρωση.  Η οστεοπόρωση είναι μια συνήθης ασθένεια στα κόκκαλα που επηρεάζει γυναίκες και άντρες, συνήθως όσο μεγαλώνουν.

Αν και το κάταγμα αποτελεί το 1ο σημάδι της οστεοπόρωσης, ορισμένοι ηλικιωμένοι εμφανίζουν τη χαρακτηριστική «καμπούρα», την τάση δηλαδή να γέρνουν προς τα εμπρός. Αυτό προκύπτει από τη θραύση των οστών στην σπονδυλική στήλη, με αποτέλεσμα να αδυναμούν να κρατήσουν το βάρος του σώματος. Κατάγματα από οστεοπόρωση μπορούν να δημιουργηθούν από απλή πτώση ή έντονη μυϊκή προσπάθεια. Επιπλέον, μπορούν να δημιουργηθούν χωρίς να γίνονται αντιληπτά, αλλά να ανακαλύπτονται τυχαία από το θεράποντα ιατρό σε ακτινογραφίες για άλλους λόγους. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η οστεοπόρωση αποτελεί μία σιωπηλή νόσος, αφού η οστική αυτή διαφοροποίηση που εξελίσσεται αθόρυβα στο σώμα μας, με το πέρασμα των χρόνων, δεν εμφανίζει κάποιο σύμπτωμα ή πόνο.

Μεγαλώνοντας … γερά οστά!

Πόσες φορές είχατε ακούσει τη μαμά σας, ως παιδί, να σας λέει «Πιες το γάλα σου για να “χτίσεις” γερά οστά;». Εμείς σίγουρα αρκετές… και χωρίς να είναι τυχαίο!

Η οστική μας μάζα αυξάνεται κατά την εμβρυϊκή και νηπιακή ηλικία, ενώ ο ρυθμός αύξησης μειώνεται κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Κατά την εφηβική μάλιστα ηλικία, που ψηλώνουμε και αυξάνεται με αυτό τον τρόπο ο σκελετός μας, αυξάνεται ταυτόχρονα και η οστική πυκνότητα των οστών.

Η ανάπτυξη αυτή ολοκληρώνεται κατά το 18ο και 20ο έτος της ηλικίας μας, με γρηγορότερη ανάπτυξη στα κορίτσια σε σχέση με τα αγόρια

Η αλλαγή αυτή συνεχίζεται με μικρότερο ρυθμό και δημιουργείται μία μικρή ποσότητα οστού μέχρι τα 28 και 30 έτη. Στη συνέχεια, διατηρείται για αρκετά χρόνια σε σταθερή μορφή και αρχίζει να επηρεάζεται και να ελαττώνεται με την πρόοδο τη ηλικίας πιο γρήγορα στις γυναίκες από ότι στους άνδρες.

Βλέπουμε, λοιπόν ότι η οστική μάζα που δημιουργούμε στην παιδική και εφηβική μας ηλικία είναι η μέγιστη που επιτυγχάνει το άτομο και ποικίλει πολύ επηρεαζόμενη από διάφορους παράγοντες.

Προλαμβάνεται η οστεοπόρωση;

Δεν υπάρχει θεραπεία ικανή να αποκαταστήσει την απώλεια της οστικής μάζας, όταν αυτή έχει ήδη επέλθει. Η καλύτερη λύση είναι η πρόληψη, εφόσον υιοθετηθεί ένας υγιεινός τρόπος ζωής, με καλή διατροφή και άσκηση, από πολύ μικρή ηλικία, οπότε και χτίζονται τα γερά οστά.

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν την οστική πυκνότητα;

Μελέτες έχουν δείξει ότι αρκετοί είναι οι παράγοντες που ευνοούν την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης. Μάλιστα, η οστεοπόρωση κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης είναι η συχνότερη μορφή. Τόσο η ηλικία, όσο και το γυναικείο φύλο αποτελούν 2 από τους πιο συχνούς παράγοντες για να εμφανίσει κάποιος οστεοπόρωση. Ωστόσο, δεν αποτελεί «προνόμιο» μόνο των γυναικών!

gunaika megaliteris ilikias trwei prwino

Άλλοι παράγοντες που ευνοoύν την ανάπτυξη της οστεοπόρωσης είναι:

Α. Γενετικοί παράγοντες:

  • Λευκή και ασιατική φυλή
  • Οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης – ιδιαίτερα το ιστορικό κάταγμα ισχύου σε ένα γονέα
  • Πρώιμη εμμηνόπαυση – πριν την ηλικία των 45 ετών

Β. Διατροφικοί παράγοντες:

  • Ιδιαίτερα χαμηλό σωματικό βάρος
  • Διατροφικές διαταραχές, όπως ανορεξία ή βουλιμία
  • Δυσανεξία στο γάλα
  • Χορτoφαγία

Γ. Παράγοντες του τρόπου ζωής:

  • Κάπνισμα
  • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ
  • Υπερβολική κατανάλωση καφεϊνούχων τροφίμων και ροφημάτων
  • Καθιστικός τρόπος ζωής – απουσία άσκησης

Δ. Διάφορες χρόνιες παθήσεις & φάρμακα:

  • Διαταραχές της λειτουργίας του θυρεοειδούς, των παραθυροειδών αδένων και των επινεφριδίων, που συμβάλλουν στην παραγωγή ορμονών, σημαντικών για την υγεία των οστών
  • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
  • Λήψη φαρμάκων στο παρελθόν ή παρόν για μεγάλο χρονικό διάστημα, που επηρεάζουν την οστική πυκνότητα, όπως για παράδειγμα κορτιζονούχα, αντιπηκτικά.

Χρόνιες παθήσεις, όπως ο υπερθυρεοειδισμός, ο διαβήτης, παχυσαρκία κ.α αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο οστεοπόρωσης.

Ποιες εξετάσεις χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της οστεοπόρωσης;

Για την εκτίμηση της οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται ειδικές αιματολογικές εξετάσεις, καθώς και η μέτρηση της απορροφησιομετρίας ακτίνων Χ διπλής ενέργειας (μέθοδος DEXA). Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε το θεράποντα ιατρό σας για τις ακριβείς εξετάσεις που πρέπει να πραγματοποιήσετε.

Ποιος ο ρόλος του ασβεστίου στην οστεοπόρωση;

Η πρόσληψη επαρκούς ποσότητας ασβεστίου είναι το «κλειδί» για ένα γερό σκελετό! Aποτελεί το κύριο συσταστικό για το «χτίσιμο» των οστών μας. Πέρα από αυτή τη βασική λειτουργία, συμμετέχει και σε μία πληθώρα ενεργειών, όπως στη μεταφορά των νευρικών σημάτων στους μύες μας για να πραγματοποιήσουμε οποιαδήποτε κίνηση, καθώς και στην πήξη του αίματος. Ωστόσο, το ασβέστιο που βρίσκεται στα οστά μας αποτελεί και την «αποθήκη» μας, καθώς θα είναι εκείνο που θα κινητοποιηθεί άμεσα και γρήγορα, ώστε να εφοδιάσει την αιματική κυκλοφορία με την απαραίτητη ποσότητα ασβεστίου για να πραγματοποιήσει τις λειτουργίες του, αλλά και για να διατηρήσει σταθερά τα επίπεδά του.

Το ξέρατε ότι το 99% του ασβεστίου που υπάρχει στο σώμα μας βρίσκεται στα οστά και στα δόντια;

Κι όμως! Αυτός είναι και ο λόγος που το καθιστά σημαντικό στην πρόληψη και θεραπεία της οστεοπόρωσης, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητη η καθημερινή πρόσληψή του.

Ποιες είναι οι συστάσεις σε ασβέστιο;

Καθημερινά, χάνουμε ποσότητες ασβεστίου από τα ούρα, τα κόπρανα και τον ιδρώτα, συνεπώς είναι απαραίτητη η επανατροφοδότηση του οργανισμού μας.

Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου μέσα από τη διατροφή μας μπορεί να μειώσει σημαντικά την εμφάνιση ή την εξέλιξη της οστεοπόρωσης.

asvestio kai diatrofikes piges

Η ποσότητα ασβεστίου που συνίσταται να προσλαμβάνει καθημερινά ένα άτομο εξαρτάται από την ηλικία του και την κατάσταση της  υγείας του όπως φαίνεται και στον πίνακα 1.

Πίνακας 1.: Συνιστώμενη επαρκής πρόσληψη ασβεστίου

Ηλικία (άνδρες & γυναίκες)Ασβέστιο (mg/ημέρα)Φλιτζάνια γάλα
4-8 έτη8003
9-13 έτη13004-5
14-18 έτη13004-5
19-50 έτη10003-3.5
51+ έτη15005
Έγκυοι & θηλάζουσες12004

Η ποσότητα αυτή μπορεί να καλύπτεται συνολικά μέσα από την καθημερινή κατανάλωση τροφίμων που είναι πλούσια σε ασβέστιο, καθώς και από τη συμπληρωματική λήψη εμπορικών σκευασμάτων (φάρμακα ή συμπληρώματα διατροφής), έπειτα από τη σύσταση του θεράποντα ιατρού ή του διαιτολόγου σας.

Οι απώλειες στα οστά επέρχονται φυσιολογικά στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση και στους άνδρες, μετά την ηλικία των 45. Η έλλειψη ασβεστίου μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες όπως οστεοπενία, οστεοπόρωση, αυξημένο κίνδυνο κατάγματος και υπερευερεθιστότητα των μυών και των νεύρων.

Τρόφιμα πλούσια σε ασβέστιο

Η επαρκής πρόσληψη του ασβεστίου μπορεί, όπως είδαμε να καλυφθεί μέσα από τη διατροφή μας, αρκεί να μπορέσουμε να εντάξουμε σε ημερήσια βάση ορισμένες πηγές του. Ποιες είναι αυτές;

Γάλα & γιαούρτι (πλήρη, χαμηλά σε λιπαρά)

2-3 μερίδες γάλακτος ή γιαουρτιού είναι αρκετές για να καλύψουν τις ημερήσιες ανάγκες μας σε ασβέστιο.

Τυριά

Ρικότα, μοτσαρέλα και cheddar αποτελούν το top 3 σε ασβέστιο! Σχεδόν τη μισή ποσότητα ασβεστίου περιέχει η αγαπημένη μας φέτα (138mg/ 30γρ. τυριού)!

Ψάρια & θαλασσινά που τρώγονται ολόκληρα με το κόκκαλο

Σαρδέλες, γαύρος, αθερίνα, σολομός κονσέρβα μπορούν να αποτελέσουν επιπλέον πηγή ασβεστίου!

sardeles me to kokkalo osteoporosi

Πράσινα λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο kale, χόρτα, σπανάκι)

Αν και περιέχουν ασβέστιο, τα οξαλικά οξέα που περιέχονται μειώνουν την απορρόφησή του. Ωστόσο, μπορούν να ενταχθούν εύκολα μαγειρεμένα στο καθημερινό μας διαιτολόγιο, ώστε να μειωθεί η δράση των οξαλικών.

Ξηροί καρποί (αμύγδαλα, φουντούκια, καρύδια, φιστίκια)

Προτιμείστε τους ανάλατους ξηρούς καρπούς, καθώς το νάτριο (αλάτι) αυξάνει την απέκκριση του ασβεστίου από τα ούρα!

Αποξηραμένα σύκα

8 αποξηραμένα σύκα μας δίνουν 10% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Πρόσληψης

Όσπρια & φασόλια

Αποτελούν χαμηλότερες πηγές, ωστόσο μέσα στο πλαίσιο μία ισορροπημένης διατροφής μπορούν να συμβάλουν στην ημερήσια ποσότητα ασβεστίου. 1 φλιτζάνι άσπρα φασόλια μαγειρεμένα δίνουν 10% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Πρόσληψης σε ασβέστιο.

Εμπλουτισμένα τρόφιμα σε ασβέστιο

Το γάλα σόγιας ή αμυγδάλου μπορούν να αποτελέσουν επιπλέον πηγές. Θυμηθείτε να ανακινείτε τη συσκευασία πριν την κατανάλωση, καθώς το ασβέστιο έχει την τάση να κατακάθεται στον πάτο της. Επιπλέον, άλλα προϊόντα όπως δημητριακά πρωϊνού ολικής αλέσεως, αλλά και τύποι εμφιαλωμένου νερού, μπορούν να προσθέσουν επιπλέον… mg ασβεστίου στη διατροφή σας!

Πίνακας 2.: Περιεκτικότητα κυριότερων τροφίμων σε ασβέστιο

ΤρόφιμαΜερίδαΑσβέστιο (mg)
Γάλα1 φλιτζάνι300
Γιαούρτι1 φλιτζάνι274
Κίτρινο τυρί30 γρ250
Τυρί cottage1/2 φλιτζάνι70
Παγωτό1 φλιτζάνι188
Σπανάκι μαγειρεμένο1/2 φλιτζάνι122
Μπρόκολο μαγειρεμένο1/2 φλιτζάνι90
Σαρδέλες με κόκκαλο90 γρ321

«Σύμμαχοι» … στην οστεοπόρωση!

Υπάρχουν θρεπτικά συστατικά στη διατροφή μας που βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου και συνεπώς, συμβάλλουν θετικά ενάντια στην οστεοπόρωση. Πάμε να δούμε τι επιπλέον πρέπει να έχουμε στη διατροφή μας:

Βιταμίνη D

Είναι το «κλειδί» για να μπορέσει να ξεκινήσει να απορροφάται το ασβέστιο από τα οστά μας! Το μεγαλύτερος μέρος της συντίθεται στο δέρμα, έπειτα από έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, ενώ τρόφιμα που την περιέχουν είναι τα αυγά, τα λιπαρά ψάρια, το κρέας και τα εμπλουτισμένα προϊόντα (π.χ. δημητριακά, γάλα). 20 λεπτά έκθεσης στον ήλιο την ημέρα είναι αρκετά για να παραχθεί η απαραίτητη ποσότητα που χρειαζόμαστε από τον οργανισμό μας.

vitamini d kai diatrofikes piges osteoporosi

Μαγνήσιο

Είναι απαραίτητο για την έκκριση της παραθυρεοειδούς ορμόνης (PTH), η οποία είναι συμβάλλει στη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων του ασβεστίου στον οργανισμό μας. Το βρίσκουμε σε τρόφιμα ολικής αλέσεως (πχ δημητριακά πρωινού), όσπρια, ξηρούς καρπούς και πράσινα λαχανικά.

Κάλιο

Εξισορροπεί την υψηλή ποσότητα νατρίου (αλάτι) στον οργανισμό μας, με αποτέλεσμα να μειώνει την απέκκριση του ασβεστίου από τα ούρα. Βρίσκεται σε αρκετές τροφές που καταναλώνουμε καθημερινά, όπως μπανάνα, φακές, φασόλια, πατάτα, κ.α..

Βιταμίνη Κ

Συμβάλλει στην παραγωγή της οστεοκαλσίνης, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό του ασβεστίου στα οστά μας. Τη συναντάμε κυρίως στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως μαρούλι, σπανάκι, κ.α.

Τι τρόφιμα είναι καλό να αποφεύγετε;

Κάπνισμα, αλκοόλ και νάτριο

Το κάπνισμα και η αυξημένη κατανάλωση αλκοόλης (>2 ποτά/ ημέρα για γυναίκες & >3 ποτά/ ημέρα για άνδρες) έχουν συσχετιστεί με οστεοπόρωση. Επιπλέον, η αυξημένη κατανάλωση νατρίου αποτελεί ένα από τα βασικά αίτια απώλειας ασβεστίου από τα ούρα.

Πρωτεΐνη & ζωικά λίπη

Η μεγάλη κατανάλωση πρωτεϊνών έχει συσχετισθεί με αυξημένη απέκκριση ασβεστίου από τα ούρα. Ενώ η αυξημένη κατανάλωση λίπους εμποδίζει την απορρόφηση ασβεστίου.

Οστεοπόρωση, δυσανεξία στη λακτόζη και χορτοφαγία

Σε άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη και στους αυστηρούς  χορτοφάγους κρίνεται αναγκαία η εύρεση εναλλακτικών πηγών ασβεστίου, προκειμένου να καλυφθούν οι καθημερινές διατροφικές τους ανάγκες στο συγκεκριμένο μέταλλο. Καλό είναι να χορηγηθεί και ένα συμπλήρωμα ασβεστίου, παρόλο που το μέταλλο είναι σε λιγότερο απορροφήσιμη μορφή, σε σχέση με το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Και από άσκηση… τι κάνουμε;

Η άσκηση μπορεί να συμβάλλει και αυτή στη μείωση της απώλειας της οστικής μάζας. Στην ενήλικη ζωή, η άσκηση επιδρά θετικά στην αύξηση και διατήρηση της μυϊκής μας δύναμης. Με το τρόπο αυτό, δίνει άμεσα οφέλη στα οστά, διατηρώντας την ισορροπία, το συντονισμό, καθώς και τη νευρομυϊκή συναρμογή, μειώνοντας τον κίνδυνο των πτώσεων.

gunaikes poy trexon askisi kai osteoporosi

Συμπερασματικά

Είναι αναγκαία η ενημέρωση του κοινού για την πρόληψη της οστεοπενίας και οστεοπόρωσης και στη συνεχεία η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής που θα περιλαμβάνει προσεγμένη διατροφή και αυξημένη φυσική δραστηριότητα.

Για περισσότερες πληροφορίες:

https://www.mednutrition.gr/portal/ygeia/osteoporosi/4008-i-diatrofi-stin-prolipsi-tis-osteoporosis.

Continue Reading

Υγεία

Μελάνωμα: Απο πού προέρχεται?

Το μελάνωμα είναι μια μορφή καρκίνου που προέρχεται από τα  μελανοκύτταρα.Τα  μελανοκύτταρα είναι τα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη. Εμφανίζεται ως μελάνωμα του δέρματος αλλά και σε άλλους ιστούς βλενογόννοι, έντερο, μάτι.

Είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε ανοιχτόχρωμα άτομα, σε χώρες όπως Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Σκανδιναβία και λιγότερο στις Μεσογειακές χώρες. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο σε νεαρές γυναίκες 25-30 ετών στις ΗΠΑ.

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος είναι:

  • Τύπος του δέρματος: Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Άτομα με φακίδες και ανοιχτόχρωμα μάτια έχουν αυξημένο κίνδυνο. Στους Ασιάτες και στη μαύρη φυλή είναι σπάνιο.
  • Ύπαρξη σπίλου στο δέρμα. Η παρουσία πολλών σπίλων στο δέρμα αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα.
  • Έκθεση στον ήλιο. Η έκθεση σε παιδική-βρεφική ηλικία, η διαλείπουσα έκθεση, τα πολλά ηλιακά εγκαύματα ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία, η μη χρήση αντηλιακού και η έκθεση σε ώρες με 

έντονη ηλιοφάνεια, όπως επίσης και η έκθεση σε τεχνητή ακτινοβολία(solarium), αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος.

  • Κληρονομικότητα.
  • Γονίδια
  • Ιστορικό μελανώματος
  • Φύλο(πιο συχνό στις γυναίκες)
  • Ηλικία (ο κίνδυνος αυξάνεται αναλογικά με την ηλικία)
  • Ανοσοκαταστολή
  • Αποχρωματική ξηροδερμία

Η διάγνωση γίνεται σε πρώτη φάση με την κλινική εξέταση και την δερματοσκόπηση.

Με την κλινική εξέταση παρατηρούμε την όποια δερματική βλάβη υπάρχει ακολουθώντας ένα απλό κανόνα ABCDE και ελέγχουμε τα εξής:

Α   Ασυμμετρία     (Asymmetry)

B    Όρια                 (Border)

C    Χρώμα              (Colour)

D    Διάμετρος        (Diameter)

E     Εξέλιξη             (Evolution-Evolving)    

Τι σημαίνει αυτό; Μια ύποπτη ελιά έχει τα εξής χαρακτηριστικά(όλα ή μερικά): Ασυμμετρία σχήματος, ανώμαλο  ή ασαφές περίγραμμα, εναλλαγές χρώματος και αλλάζει με τον χρόνο.

Εφόσον υπάρχει κάποιο από αυτά τα χαρακτηριστικά η βλάβη θα πρέπει να εξαιρεθεί  χειρουργικά και να σταλεί για βιοψία.

Αν μιλάμε πλέον για μελάνωμα, η βιοψία θα μας δείξει τον τύπο του μελανώματος την έκταση και το βάθος της βλάβης. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το μελάνωμα είναι μια κακοήθεια που δίνει μεταστάσεις είτε στους λεμφαδένες είτε σε άλλους ιστούς και όργανα.

Σήμερα στην φαρέτρα των θεραπευτικών μέσων εκτός από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία υπάρχουν σύγχρονες ανοσοθεραπείες.

Από τους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος, εκείνος ο οποίος μπορεί να προβλεφθεί είναι ο ήλιος και η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Αποφεύγοντας λοιπόν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο κυρίως τις ώρες 11:00-16:00, τα ηλιακά εγκαύματα σε μικρή ηλικία, την χρήση solarium και εάν χρησιμοποιούμε πάντα αντηλιακό το οποίο και πρέπει να ανανεώνουμε συχνά, μειώνουμε τις πιθανότητες ανάπτυξης μελανώματος. 

Ο τακτικός έλεγχος των σπίλων και οποιασδήποτε δερματικής βλάβης που αλλάζει με τον χρόνο, το χρώμα του, το μέγεθός του ή αιμορραγεί, από τον πλαστικό χειρουργό ή τον δερματολόγο, είναι σημαντικός για την πρόληψη του μελανώματος ή άλλων καρκίνων του δέρματος(βασικοκυτταρικό ή ακανθοκυτταρικό επιθηλίωμα).

Η πρόληψη πάντοτε είναι η καλύτερη θεραπεία.

Continue Reading

Διατροφή

Ετσι θα ενεργοποιήσεις τον μπλοκαρισμένο μεταβολισμό σου

Έχει μπλοκάρει ο μεταβολισμός σας; Νιώθετε ότι δεν μπορείτε να χάσετε βάρος, όση προσπάθεια και να κάνετε; Ψάχνετε να βρείτε τον τρόπο που θα ξεμπλοκάρει ο μεταβολισμός σας;

Είστε στο σωστό μέρος για να βρείτε την απάντηση!

Γράφει η Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Πολλοί διαιτώμενοι θεωρούν ότι ο μεταβολισμός τους είναι πολύ αργός ή έχει «μπλοκάρει».

Τι είναι ο μεταβολισμός και  από ποιους παράγοντες επηρεάζεται

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός, όπως ονομάζεται, είναι η ενέργεια (θερμίδες) που χρειάζεται το σώμα για να μπορεί να εκτελέσει τις βασικές του ανάγκες, όπως την αναπνοή, τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, την εγκεφαλική λειτουργία, τις κυτταρικές λειτουργίες και την μεταφορά του αίματος στους ιστούς.

Ο μεταβολισμός λοιπόν, δεν μπορεί να σταματήσει ή να μπλοκάρει!

Ο βασικός μεταβολισμός αποτελεί περί το 60-70% της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης και εξαρτάται από παράγοντες όπως, το φύλο, την ηλικία, το βάρος, το ύψος, τη σύσταση του σώματος (λίπος και μυϊκή μάζα), και τα γονίδια.

Η ημερήσια ενεργειακή δαπάνη περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση & τις καθημερινές κινήσεις, και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής.

Δηλαδή, άτομα με υψηλότερο βάρος έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερο βάρος, ενώ άτομα με υψηλότερη μυϊκή μάζα έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερη μυϊκή μάζα.

Νομίζω ότι έχω αργό μεταβολισμό και γι’ αυτό παχαίνω ή δεν μπορώ να χάσω βάρος

Αν και πολλές φορές ρίχνουμε το φταίξιμο στον μεταβολισμό, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε καλοί στο να εκτιμούμε πόσες θερμίδες προσλαμβάνουμε μέσω της τροφής και των ποτών και ροφημάτων.

Ακόμη και σε άτομα με υποθυρεοειδισμό, όπου οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι ρυθμισμένες, η απώλεια βάρους δεν επηρεάζεται.

Πώς μετράται ο μεταβολισμός;

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός στην καθημερινή πρακτική μπορεί να εκτιμηθεί μέσω εξισώσεων που λαμβάνουν υπόψιν το βάρος, το ύψος, την ηλικία και το φύλο του ατόμου, καθώς και να μετρηθεί μέσω της έμμεσης θερμιδομετρίας, με την μέτρηση της χρήσης του οξυγόνου από τον οργανισμό, με τον αναλυτή βασικού μεταβολικού ρυθμού.

Έχοντας μετρήσει τον μεταβολισμό, μπορούμε να αξιολογήσουμε αν είναι φυσιολογικός, ή είναι «αργός» ή «γρήγορος», σε σχέση με τον εκτιμώμενο από τις εξισώσεις εκτίμησης βασικού μεταβολισμού.

Πώς μπορούμε να αυξήσουμε τον μεταβολισμό, αν ο μεταβολισμός είναι «αργός»;

Αν και κατά καιρούς ακούμε για τρόφιμα, σκευάσματα και ροφήματα που αυξάνουν τον μεταβολισμό, στην πραγματικότητα η άσκηση είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την αύξηση του βασικού μεταβολικού ρυθμού. Συγκεκριμένα η αερόβια άσκηση χρησιμοποιεί αρκετή ενέργεια (καίει θερμίδες) ενώ οι ασκήσεις ενδυνάμωσης αυξάνουν τον βασικό μεταβολισμό, μέσω της αύξησης της μυϊκής μάζας.

Αναφορικά με την αύξηση της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης, η οποία περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής, και πάλι η άσκηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Η άσκηση μπορεί να είναι οργανωμένη (πχ. περπάτημα, γυμναστήριο, χορός), ή μη οργανωμένη (πχ. χρήση σκάλας, δουλειές του σπιτιού, κηπουρική).

Δεν υπάρχει τρόπος μέσω της διατροφής να επηρεάσουμε το μεταβολισμό;

Η επίδραση της -πέψης της- τροφής στην ενεργειακή δαπάνη είναι σχετικά μικρή, με την πρωτεΐνη να οδηγεί σε υψηλότερη ενεργειακή δαπάνη για την πέψη σε σχέση με τα λιπαρά και τους υδατάνθρακες, ενώ και τα καυτερά τρόφιμα οδηγούν σε πολύ μικρή και παροδική αύξηση του μεταβολισμού.

Εν κατακλείδι, εάν πιστεύετε ότι ο μεταβολισμός σας έχει μπλοκάρει, εστιάστε στην ποιότητα & ποσότητα των γευμάτων, σνακ και ροφημάτων που καταναλώνετε, και στην άσκηση, ενώ μπορείτε να μετρήσετε τον μεταβολισμό σας σε ένα διαιτολογικό γραφείο!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τι να προσέξεις στο πρωινό αν θέλεις να αδυνατίσεις

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Continue Reading

Ομορφιά

Εχω Φλεβίτιδα: Τι ασκήσεις να κάνω για να την αντιμετωπίσω;

Η φλεβίτιδα είναι μια πάθηση που εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερη ηλικία (μετά τα 40) και η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Πρακτικά σημαίνει φλεγμονή της φλέβας. Μπορεί να προκύψει και επιφανειακά αλλά και πιο βαθιά.

Γράφει ο Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

  • Η θρομβοφλεβίτιδα ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση οφείλεται σε έναν ή περισσότερους θρόμβους σε μία φλέβα που μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή. Συχνά προκύπτει στα πόδια αλλά δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και στα χέρια ή σε άλλα μέρη του σώματος. Ο θρόμβος στη φλέβα προκαλεί πόνο και ερεθισμό και μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κυκλοφορία του αίματος. Επηρεάζει τα μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία και μπορούν να σχηματιστούν μεγάλοι θρόμβοι, οι οποίοι μπορεί να σπάσουν και να ταξιδέψουν προς τους πνεύμονες. Αυτή είναι μία σοβαρή κατάσταση που ονομάζεται πνευμονική εμβολή.
  • Η επιφανειακή φλεβίτιδα από την άλλη επηρεάζει τις φλέβες στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια επικίνδυνη και με κατάλληλη αντιμετώπιση συχνά αντιμετωπίζεται. Μερικές φορές άνθρωποι με επιφανειακή φλεβίτιδα έχουν επίσης και εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, οπότε είναι αναγκαία η ιατρική αξιολόγηση.

Αιτίες φλεβίτιδας

Η επιφανειακή βλεφίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί φαρμακευτικά ή χειρουργικά. Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορούν να την προκαλέσουν είναι οι παρακάτω:

  • Παρατεταμένη απραξία. Παραμονή στο κρεβάτι για πολλές ώρες, καθιστός σε αμάξι ή αεροπλάνο. Γενικά ότι δημιουργεί στασιμότητα ή αργή ροή αίματος στα πόδια
  • Καθιστική ζωή – Όχι αρκετή άσκηση
  • Παχυσαρκία
  • Κάπνισμα
  • Παθήσεις (π.χ. καρκίνος)
  • Τραυματισμός στα χέρια ή τα πόδια
  • Αντισυλληπτικά ή κάποια θεραπεία που επηρεάζει τις ορμόνες
  • Εγκυμοσύνη

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι η συχνή άσκηση κάνει καλό. Μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, να μειώσει τον κίνδυνο ασθένειας, ακόμα και να βελτιώσει τη νοητική λειτουργία. Ωστόσο λιγότεροι γνωρίζουν ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στην υγεία των φλεβών.

Η σωματική δραστηριότητα ευνοεί την καλή κυκλοφορία του αίματος. Η παχυσαρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση φλεβικής νόσου η φλεβικής ανεπάρκειας (στις οποίες η φλεβίτιδα είναι ένα σύμπτωμα).

Τι ασκήσεις να κάνω αν εχω φλεβίτιδα;

Όταν αναφερόμαστε σε προπόνηση που ευνοεί την υγεία των φλεβών, δεν είναι όλες οι δραστηριότητες εξίσου σημαντικές. Μερικές από αυτές που ευνοούν στην αντιμετώπιση της φλεβίτιδας είναι οι παρακάτω:

Περπάτημα

Το να καθόμαστε ή να στεκόμαστε όρθιοι για πολλές ώρες είναι ένας μεγάλος παράγοντας κινδύνου για φλεβική ανεπάρκεια. Αυτή η συνήθεια για παρατεταμένα διαστήματα οδηγεί σε κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια και καθιστά δυσκολότερη την επιστροφή του στην καρδιά. Επομένως το αίμα λιμνάζει στα πόδια, αυξάνει την πίεση και στρεσάρει το φλεβικό τοίχωμα. Με τον καιρό αυτό τις κάνει πιο αδύναμες και προκαλεί ζημιά.

Αν έχεις μία από τις παραπάνω συνήθειες, προσπάθησε να κάνεις ένα διάλειμμα κάθε μισή ώρα για να περπατάς. Αυτό θα βοηθήσει στην κυκλοφορία του αίματος. Το περπάτημα είναι μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και συστήνεται για ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων φυσικής κατάστασης.

Η θετική επίδραση δε, δεν περιορίζεται μόνο στις φλέβες αλλά αφορά τη γενικότερη υγεία. 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα δυναμώνει και διατείνει τους μύες των ποδιών και βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ποδηλασία

Η ποδηλάτηση είναι ακόμα μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και ιδιαίτερα ωφέλιμη. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τις αρθρώσεις και βοηθώντας στην ενδυνάμωση των μυών των ποδιών (όπως οι γάμπες).

Η άσκηση στις γάμπες βοηθάει την επαναφορά του αίματος προς την καρδιά μέσω της μυϊκής αντλίας. Η σύσπαση δηλαδή που επιτυγχάνεται σε αυτές λειτουργεί σαν αντλία που σπρώχνει το αίμα προς τα πάνω.

Ασκήσεις για γάμπες

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η σύσπαση της γάμπας βοηθά στη φλεβική επαναφορά του αίματος. Οι ασκήσεις που επιφέρουν κινητικότητα στην ποδοκνημική λοιπόν είναι ιδανικές για να επιτευχθεί αυτό. Και οι πρώτες που έρχονται στο μυαλό είναι συγκεκριμένα εκείνες που στοχεύουν στο γαστροκνήμιο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Ασκήσεις για γάμπες στο σπίτι με το βάρος του σώματος

Κολύμβηση

Αν κάποιος θέλει να βελτιώσει συνολικά όσο περισσότερους παράγοντες της φυσικής κατάστασης γίνεται, χωρίς να κάνει πολλά είδη διαφορετικών ασκήσεων, τότε η κολύμβηση είναι ιδανική επιλογή. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη και σε ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα (καθώς λείπουν οι κραδασμοί).

Η χαμηλή καταπόνηση δεν επιβαρύνει τις αρθρώσεις, τους μύες και τις φλέβες. Πολλές και μεγάλες μυϊκές ομάδες ενεργοποιούνται ταυτόχρονα βοηθώντας στη συνολική ενδυνάμωση χωρίς εκτεταμένη επιβάρυνση. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος και συνεισφέρει στη διατήρηση υγειών φλεβών.

Άρσεις ποδιών

Οι άρσεις ποδιών (άσκηση για κοιλιακούς), όπως και οι διατάσεις, βοηθούν στην επαναφορά του αίματος προς την καρδιά και μειώνουν το ενδεχόμενο πρήξιμο που προκύπτει από τη φλεβίτιδα. Στα συν ότι δεν χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος εξοπλισμός και μπορεί να γίνει οπουδήποτε. Απλά ξάπλωσε στο έδαφος και σήκωσε ένα ένα τα πόδια ή και τα δύο μαζί και κατέβασε τα ελεγχόμενα προς τα κάτω για μερικές φορές.

Ποιες ασκήσεις να αποφύγεις

Υπάρχουν μερικές ασκήσεις και δραστηριότητες που θα πρέπει να γίνονται περιορισμένα ή και να αποφεύγονται αν υπάρχει φλεβίτιδα. Αν είναι πολύ επιβαρυντικές μπορεί να έχουν αντίθετη επίδραση από την επιθυμητή και να χειροτερέψουν τα συμπτώματα.

Τρέξιμο

Παρότι το τρέξιμο δυναμώνει τις γάμπες, είναι επιβαρυντικό για τις αρθρώσεις και τους μύες. Οι κρούσεις και η μεγάλη καταπόνηση από αυτές δε βοηθούν τη φλεβίτιδα. Οι ασθενείς με αυτό το πρόβλημα μπορεί να δουν χειροτέρευση των συμπτωμάτων. Ωστόσο το τρέξιμο σε πιο μαλακό έδαφος ή/και φορώντας κάλτσες συμπίεσης μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση.

Άρση βαρών

Άρση μεγάλων φορτίων αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση και την πίεση στις φλέβες. Κάτι που δεν θέλουμε στην περίπτωση της φλεβικής ανεπάρκειας. Η σωστή τεχνική και η εξάσκηση με λιγότερα βάρη μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση. Σε κάθε περίπτωση οι ασθενείς με φλεβίτιδα θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν κάνουν αυτή τη δραστηριότητα. Η άσκηση αντιστάσεων σε όργανα είναι μια καλή εναλλακτική.

Συμπέρασμα

Παρότι η άσκηση δεν μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει πλήρως τις φλεβικές παθήσεις, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων και στη βελτίωση της υγείας των φλεβών. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μη γίνονται δραστηριότητες που αυξάνουν πολύ την πίεση καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο η δυσφορία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Έχω Πλατυποδία: Τι να προσέχω και τι ασκήσεις να κάνω

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

Continue Reading

Trending