Connect with us

Επιχειρηματικότητα

Έρευνα: Γυναίκες ηγέτες, εμπόδια, παράγοντες που βοηθούν και τον μέλλον τους.

Η έρευνα αυτή διενεργήθηκε ώστε να συμβάλει στην περαιτέρω διερεύνηση του θέματος της ισότητας των φύλων μέσα στις ελληνικές εταιρείες. Συγκεκριμένα, αναλύσαμε τις αντιλήψεις γυναικών που κατέχουν διευθυντικές θέσεις στην Ελλάδα αναλύοντας τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ως προς την κατάκτηση αυτών των θέσεων, τους παράγοντες που επιτρέπουν την επαγγελματική τους ανέλιξη και τις μελλοντικές αλλαγές που αναμένουν για τις γυναίκες- ηγέτες.

Η έρευνα διεγέρθηκε τον Ιούνιο στην Αθήνα στο πλαίσιο διπλωματικής εργασίας μεταπτυχιακής φοιτήτριας του Queen Mary University of London μέσω ποιοτικής ανάλυσης με τη διεξαγωγή 10 συνεντεύξεων με γυναίκες που κατέχουν διευθυντικές θέσεις ( CEO, CFO, Head of HR Department) είτε σε πολυεθνικές, διαφημιστικές , τηλεπικοινωνίες είτε στο retail. Τα ευρήματα έδειξαν ότι τα υφιστάμενα εμπόδια για τις γυναίκες ηγέτες της Ελλάδας δεν διαφέρουν σημαντικά από αυτά που υπάρχουν σε άλλα ελληνικά και διεθνή εμπειρικά στοιχεία. Το ανδροκρατούμενο εργασιακό περιβάλλον, οι έμμεσες και άμεσες διακρίσεις, τα στερεότυπα και η ισορροπία εργασίας/προσωπικής ζωής αποδείχθηκαν τα κύρια εμπόδια.

Πιο αναλυτικά, η ανδρική δικτύωση( male networking) αποδείχθηκε ένα μεγάλο εμπόδιο για πέντε ανώτερα στελέχη της Ελλάδας: «Μου πήρε πολύ περισσότερο χρόνο για να γίνω μέλος της ομάδας και να συμπεριληφθώ σε όλα τα επίσημα και ανεπίσημα networks της εταιρείας σε σύγκριση με τους άντρες συναδέλφους μου». Τέσσερις γυναίκες αισθάνονταν επίσης επαγγελματικά απομονωμένες. «Όλοι περίμεναν το πρώτο μου λάθος να με ξεφορτωθούν. Δεν μου έδωσαν το χρόνο να αποδείξω τις ικανότητές μου »(P4, Logistics).

Οι διακρίσεις, τόσο άμεσες όσο και έμμεσες, ήταν ένα σημαντικό εμπόδιο για οκτώ γυναίκες ηγέτες. «Όταν ο νέος βοηθός που θα προσλαμβάναμε στην εταιρεία κατάλαβε ότι επρόκειτο να είμαι η διευθύντρια του, η δυσαρέσκεια του ήταν κάτι παραπάνω από προφανής» (P6, Retail). Οι έμμεσες διακρίσεις ήταν αποτέλεσμα συνήθως μικροπολιτικών παιχνιδιών π.χ. μέσω ανεπαρκούς ενημέρωσης πριν από μια συνάντηση από τον άνδρα βοηθό τους ή από την μη προσθήκη τους στα εταιρικά emails. Ακόμα χειρότερα, αυτές οι συμπεριφορές έπαιρναν μερικές φορές μορφές εκφοβισμού: «Όταν ήμασταν μπροστά στο διοικητικό συμβούλιο, ο συν-διευθυντής πωλήσεών μου υποτιμούσε σκόπιμα όλες τις ιδέες μου μπροστά σε όλους. Δεν με άφηνε να ολοκληρώσω μια πρόταση χωρίς να με διακόψει. » (P8, retail).

Ο σεξισμός ήταν επίσης εμφανής στις συνεντεύξεις 5 ερωτηθέντων. Μια από αυτές είπε ότι «Όταν πρώτο έγινα Διευθύντρια Επικοινωνίας, ήμουν μόλις 32 ετών. Μετά από μερικούς μήνες κατάλαβα ότι όλοι πίσω από την πλάτη μου ρωτούσαν με ποιον από το διοικητικό συμβούλιο κοιμήθηκα προκειμένου να πάρω αυτή τη θέση!» (P1, Media). Υπήρχαν ακόμη περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, καθώς δύο ερωτηθέντες ομολόγησαν: «Ένας από τους διευθυντές μου μου είπε κάποτε:« Αρνήθηκες να κοιμηθείς μαζί μου, δεν θα πάρεις ποτέ προαγωγή» (P7, Banking).

Η ηλικία ήταν ένα εμπόδιο για δύο γυναίκες. «Στην Ελλάδα δίνουν μεγάλη προσοχή στα χρόνια εμπειρίας που έχεις πάνω στη δουλειά . Δεν δίνουν εύκολα ευκαιρίες σε νεαρά άτομα. « Ήμουν μόλις 29 όταν έγινα αρχισυντάκτρια σε ένα από τα κορυφαία περιοδικά της χώρας μας με διεθνή παρουσία και όλοι με κοίταζαν με καχυποψία, υποθέτοντας ότι δεν μπορούσα να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις της δουλειάς. Ωστόσο, δεν είναι το ίδιο για τους άντρες στα 30 τους »(P2, Print Media).

Τα στερεότυπα με βάση το φύλο αποδείχθηκαν καθημερινή φαινόμενο στον ελληνικό χώρο εργασίας για 7 ερωτηθέντες. Μια Διευθύνουσα Σύμβουλος (P10, Advertising) είπε ότι «ήμουν παρών σε μια συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου όταν δεν ήθελαν να προωθήσουν την« Έλενα »επειδή ήταν νεαρή μητέρα. Δυστυχώς, εξακολουθούν να θεωρούν ότι η φροντίδα των παιδιών είναι αποκλειστικά ευθύνη μιας γυναίκας ». Μερικά από τα πιο προφανή στερεότυπα σχόλια, επίσης, σχετίζονταν με την εξωτερική τους εμφάνιση, συνδέοντας πάντα μια ελκυστική εξωτερική εμφάνιση με χαμηλές δυνατότητες.

Δυστυχώς, για οκτώ ερωτηθέντες το μεγαλύτερο εμπόδιο για την επαγγελματική τους ανέλιξη φαίνεται να ήταν η ίδια τους η οικογένεια. Εκείνες που είχαν παιδιά ανέφεραν ότι «η ισορροπία εργασίας / προσωπικής ζωής είναι σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί». Όλες οι εργαζόμενες μητέρες, ωστόσο, τόνισαν ότι είχαν ένα πολύ υποστηρικτικό οικογενειακό και συζυγικό περιβάλλον, και ως εκ τούτου κατάφεραν να πετύχουν. Όσοι ήταν άτεκνοι απέδωσαν το γεγονός στον μεγάλο φόρτο εργασίας τους που δεν τους επέτρεψε να προχωρήσουν στη δημιουργία μας οικογένειας .

Ωστόσο, μία εκ των 10 συνεντευξιαζόμενων γυναικών είπε ότι «Οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για τη θέση που έχουν τοποθετηθεί. Εγκλωβίζονται στα κοινωνικά στερεότυπα και εγκαταλείπουν την καριέρα τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Από την εμπειρία μου, μια γυναίκα προσπαθεί πάντα να προσαρμόζει τη δουλειά της στον οικογενειακό τρόπο ζωής της, ενώ ένας άντρας προσπαθεί να προσαρμόσει τη ζωή του στο περιεχόμενο της εργασίας».

Το πιο εντυπωσιακό αυτής της έρευνας ήταν ότι 4 στις 10 γυναίκες ενώ ήταν υποστηρικτικές απέναντι στις εργαζόμενες μητέρες και παρόλο που οι ίδιες ήταν μητέρες, ήταν αρκετά εχθρικές σχετικά με τη μητρική άδεια καθώς , όπως είπαν, «το να καλύπτεις τα κενά που σου αφήνει μια έγκυος γυναίκα δεν είναι εύκολη υπόθεση». Μία εκ των ερωτηθέντων εξομολογήθηκε -αρκετά μετανιωμένη πλέον – ότι αρνήθηκε να προσλάβει μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα με το φόβο ότι η τελευταία θα μείνει έγκυος σύντομα!!!

Άλλα εμπόδια που αναφέρθηκαν ήταν η παντελής έλλειψη mentoring και coaching (8/10), τα ανεπαρκή συστήματα αξιολόγησης και προαγωγών (3/10), η έλλειψη ευέλικτων ωρών εργασίας (7/10) και οι υπερβολικά πολλές ώρες εργασίας που τους εμπόδισαν (6/10) να εξισορροπούν τις άλλες τους υποχρεώσεις.

Μόνο 2 από τους 10 ερωτηθέντες ανέφεραν ότι δεν αντιμετώπισαν κανένα εμπόδιο στην καριέρα τους και οι δύο εργάζονταν για πολυεθνικές.

Καταλυτικοί παράγοντες για την επαγγελματική τους ανέλιξη ήταν η ίδια τους η δυναμική προσωπικότητα, η αποφασιστικότητα τους, η σκληρή δουλειά και η αφοσίωση, ενώ όλες θεωρήσαν τους μέντορες εξαιρετικά ευεργετικούς, αλλά μόνο δύο από αυτές είχαν, ενώ όλες είχαν κάποιον σαν πρότυπο στην εργασία τους (role model) και τις περισσότερες φορές αποδείχθηκε ότι ήταν τα ίδια τους τα αφεντικά. Οι γυναίκες σε αυτό το ερευνητικό έργο τόνισαν ότι οι αναμενόμενες μελλοντικές δράσεις προκειμένου να αυξηθούν οι γυναίκες που κατέχουν ηγετικές θέσεις στην Ελλάδα περιλαμβάνουν την διασφάλιση της άδειας μητρότητας, την εισαγωγή της πατρικής άδειας, ευέλικτες ώρες εργασίας, αξιοκρατικά συστήματα προαγωγών και ,τέλος, περισσότερο on the job training μέσω διαρκών σεμιναρίων.

Στέλλα Πετράκη – MSc στην Διεθνή Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού

Επιχειρηματικότητα

10 βήματα για σωστές διαπραγματεύσεις

Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη: την προετοιμασία, και την πραγματοποίηση. Και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά για την επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος των διαπραγματεύσεων και υλοποιούνται με βάση συγκεκριμένους κανόνες και βήματα.

1ο Βήμα: Να είστε προετοιμασμένοι. Περιληπτικά, μία σωστή προετοιμασία περιλαμβάνει την καταγραφή των επιθυμητών και μη επιθυμητών δικών μας στόχων, της εκάστοτε αντίθετης μεριάς, καθώς και την καταγραφή των στοιχείων που μπορούμε να παραχωρήσουμε,  των εναλλακτικών μας λύσεων, και την μελέτη των βασικών χαρακτηριστικών που διέπουν τους ανθρώπους, με τους οποίους πρόκειται να διαπραγματευτούμε.

2ο Βήμα: Ντυθείτε επαγγελματικά και ανάλογα με την περίσταση. Αποτελέσματα ερευνών έχουν δείξει ότι η δημιουργία της πρώτης εντύπωσης εξαρτάται κατά 87% από τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε μέσω της όρασης. Δημιουργήστε μία όσο το δυνατόν πιο πλήρη γκαρνταρόμπα, συμπεριλαμβάνοντας διάφορους χρωματικούς συνδυασμούς και υφάσματα, έτσι ώστε να έχετε πολλές και ικανοποιητικές επιλογές.

3ο Βήμα: Ακούστε πολύ προσεκτικά τους συνομιλητές σας. Οι περισσότερες παρεξηγήσεις κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων δημιουργούνται είτε γιατί μία από τις δύο πλευρές δεν άκουσε καποιες λεπτομέρειες, είτε γιατί παρερμήνευσε κάποια δεδομένα που δεν εξηγήθηκαν με σαφήνεια. Οι έμπειροι διαπραγματευτές γνωρίζουν πολύ καλά τα 5 επίπεδα της ακρόασης και συνήθως επιλέγουν το 5ο (ακούνε συμμετοχικά).

4ο Βήμα: Δώστε ιδιαίτερη έμφαση στον ανθρώπινο

παράγοντα. Στις διαπραγματεύσεις, υπάρχουν τέσσερα βασικά προβλήματα που συνδέονται με τον ανθρώπινο παράγοντα και τα οποία χρίζουν ιδιαίτερης αντιμετώπισης: α) ύπαρξη διαφορετικών αντιλήψεων, β) δυσκολία ελέγχου των συναισθημάτων, γ) δυσκολία εύρεσης κοινού κώδικα επικοινωνίας, και δ) ανεπαρκής χρόνος για το «χτίσιμο» ανθρώπινης επαφής.

5ο Βήμα: Πρέπει να δείχνετε ότι πιστεύετε πολύ τόσο στους στόχους σας, όσο και στη δυνατότητα δημιουργίας καλής συνεργασίας. Η πίστη σε αυτά που κάνουμε και που πρεσβεύουμε αντικατοπτρίζεται ανάγλυφα στα λόγια μας, στη φωνή μας, στο βλέμμα μας, και γενικά σε όλες μας τις κινήσεις και στάσεις, ενισχύοντας με αυτόν τον τρόπο το μήνυμα που περνάμε και τη δημιουργία εμπιστοσύνης.

6ο Βήμα:Αντλήστε πληροφορίες χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της μη λεκτικής επικοινωνίας. Η γλώσσα του σώματος θεωρείτε για τις διαπραγματεύσεις ένα από τα σπουδαιότερα και πιο αναγκαία εργαλεία. Η βασικότερη αιτία κρύβεται στο γεγονός, ότι τα μηνύματα που μεταδίδονται μέσω της μη λεκτικής επικοινωνίας είναι πιο πιστευτά και αληθινά, αφού η γλώσσα του σώματος είναι οντογενετικό χαρακτηριστικό.

7ο Βήμα: Εστιάστε στα κοινά σας οφέλη. Μία συμφωνία η οποία ικανοποιεί κυρίως τα δικά μας συμφέροντα είναι ανώφελη και δύσκολα επιτεύξιμη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ιστορία με τα δύο παιδιά τα οποία μαλώναν για ένα καρπούζι. Τελικά, μοιράσανε το καρπούζι στη μέση. Το ένα παιδί έφαγε το εσωτερικό και πέταξε τη φλούδα, ενώ το άλλο πήρε τη φλούδα για να φτιάξει γλυκό και πέταξε το εσωτερικό του φρούτου. Πολλές επιχειρηματικές διαπραγματεύσεις καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Μαθαίνοντας να επικεντρωνόμαστε στα κοινά ενδιαφέροντα και όχι στις στενές μας θέσεις, μπορούμε να καταλήξουμε σε καλύτερες συμφωνίες,  και να χτίσουμε ουσιαστικότερες συνεργασίες.

8ο Βήμα: Εξετάστε όλες τις πιθανές επιλογές που καταλήγουν σε κοινή συμφωνία. Η σωστή εκτέλεση της παραπάνω διαδικασίας περιλαμβάνει: α) την καταγραφή όλων των δυνατών επιλογών, β) τη δημιουργία επιπλέον επιλογών μέσα από διαδικασίες brainstorming, γ) την αποφυγή οποιασδήποτε αρχικής και αυθόρμητης κριτικής – σχολιασμού πάνω στις πιθανές επιλογές, και δ) στην κοινή συμφωνία της καταλληλότερης επιλογής.

9ο Βήμα: Εξετάστε όλες τις πιθανές εναλλακτικές που έχετε εάν τελικά δεν καταλήξετε σε συμφωνία. Τι θα κάνουμε εάν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν; Πριν από κάθε διαπραγμάτευση, είναι πολύ σημαντικό να έχουμε σκεφτεί κάποιες εναλλακτικές λύσεις. Μπορεί να μην είναι όλες ελκυστικές, αλλά θα πρέπει να γνωρίζουμε την ύπαρξή τους.

10ο Βήμα: Για το κλείσιμο μιας συμφωνίας πρέπει να προωθήσετε και να εξασφαλίσετε την ύπαρξη νομιμότητας, ισονομίας, και δικαιοσύνης και για τις δύο πλευρές. Κανένας δεν θα υποκύψει σε μία άδικη και καταχρηστική συμφωνία. Για να μπορέσουν οι δύο πλευρές να καταλήξουν σε μια κοινή πορεία θα πρέπει, σε γενικές γραμμές, να ικανοποιούνται τα συμφέροντα όλων, ενώ ταυτόχρονα είναι απαραίτητο να διαφυλάσσεται η μακροπρόθεσμα εύρυθμη συνεργασία τους μέσα από ασφαλιστικές δικλίδες και εξωγενή πρότυπα, τα οποία θα πιστοποιούν την ύπαρξη δικαιοσύνης.


Άρθρο αρχείου

Αλμπέρτο Αζαρία

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Η συνεισφορά του χαμόγελου στην επαγγελματική μας επιτυχία

Πολλές έρευνες στο παρελθόν έχουν αναδείξει την ανεκτίμητη αξία που έχει το χαμόγελο στη σκληρή καθημερινότητα των ανθρώπων.

Τα αποτελέσματα των πραγματικά πολυάριθμων μελετών που έχουν διεξαχθεί αναφορικά με το ρόλο που διαδραματίζει το χαμόγελο στην προσωπική ζωή των ανθρώπων, καταδεικνύουν τη σπουδαιότητά του. Σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα το χαμόγελο συμβάλλει: στην επιμήκυνση της συνολικής διάρκειας της ζωής, στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και προστασία του οργανισμού από διάφορες αρρώστιες (π.χ. κατάθλιψη), στην ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, στην αύξηση της αισιοδοξίας, στη δημιουργία καλύτερης διάθεσης κ.α.

Παράλληλα όμως, με την προσωπική ζωή, το χαμόγελο μπορεί να συμβάλλει δυναμικά και στην επαγγελματική μας επιτυχία. Σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους που υπάρχει κοινωνική συναναστροφή, ένα ζεστό χαμόγελο όχι μόνο μπορεί να προσφέρει πολύτιμη αρωγή, αλλά δύναται και να αποτρέψει δύσκολες καταστάσεις. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά και ας εξετάσουμε την κάθε παράμετρο ξεχωριστά.

Ποια είναι τα επαγγέλματα εκείνα που ένα χαμόγελο θεωρείται πλέον απαραίτητο προσόν; Την πρώτη θέση στη συγκεκριμένη λίστα καταλαμβάνουν τα επαγγέλματα παροχής υπηρεσιών (όπου η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο θεωρείται αναγκαία) και οι πωλήσεις! Πράγματι, μία εταιρία ερευνών αγοράς στο Σικάγο, παρακολούθησε τις αντιδράσεις 340 ατόμων απέναντι στο χαμόγελο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες να δεχθεί ο υποψήφιος αγοραστής να μιλήσει με έναν πωλητή αυξάνονται από 8% σε 33% όταν ο πωλητής χαμογελάει! Ακόμα, βρήκαν ότι μέσα στα υποκαταστήματα των τραπεζών ή των εμπορικών καταστημάτων, ο υποψήφιος αγοραστής αποφασίζει εάν και σε ποιον θα απευθυνθεί ανάλογα με τις εκφράσεις των προσώπων που θα παρατηρήσει γύρω του (πηγή: Επιστημονικό Μάρκετινγκ, Ιανουάριος 2004, σελ. 108).

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, ένας χαμογελαστός υπάλληλος μπορεί να αποτελέσει για την επιχείρηση σημείο υπέροχης αλλά και επίλυσης προβλημάτων. Σε τμήματα παροχής υπηρεσιών, service και ανταλλακτικών, πολλών μεγάλων εταιριών στην Ελλάδα, καταγράφεται συχνά και με μεγάλη περιοδικότητα το φαινόμενο να εισέρχεται ο πελάτης πολύ εκνευρισμένος, είτε γιατί το ακριβό προϊόν που αγόρασε την προηγούμενη μέρα που του βγήκε ελαττωματικό, είτε γιατί τη συγκεκριμένη μέρα έχει βρεθεί αντιμέτωπος με μία σειρά από αναπάντεχα ατυχή συμβάντα, είτε και για τα δύο, και να φεύγει ήρεμος και ικανοποιημένος, όχι γιατί απαραίτητα βρήκε λύση στο πρόβλημά του, αλλά γιατί αντιμετωπίστηκε από τον υπάλληλο με ψυχραιμία, ευγένεια και χαμόγελο! Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι ο κόσμος που περιμένει στην ουρά, είτε κάποιων τραπεζών, είτε κάποιων δημοσίων υπηρεσιών (φαινόμενο όχι και πολύ σπάνιο για τη χώρα μας…), εκνευρίζεται και παραπονιέται πολύ λιγότερο σε περίπτωση αργοπορίας, εάν οι υπάλληλοι που βλέπει πίσω από τα γκισέ σηκώνουν που και που το κεφάλι και χαμογελούν. Με αυτόν τον τρόπο, ο πελάτης νιώθει ότι γίνεται αντιληπτή η παρουσία του και ότι δεν περνάει απαρατήρητη η ταλαιπωρία του.

Ένα σημαντικό στατιστικό στοιχείο, είναι ότι οι ενήλικοι χαμογελούν κατά μέσο όρο 21 φορές την ημέρα, οι έφηβοι 30, ενώ τα παιδάκια κάτω των 5 ετών χαμογελούν έως και 300 φορές την ημέρα…! Αυτή η αντιστρόφως ανάλογη πορεία της ηλικίας με το μέσο όρο που χαμογελάμε (με άλλα λόγια όσο μεγαλώνουμε τόσο λιγότερο χαμογελάμε), πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού για όλους, ειδικά αν λάβουμε υπόψη μας το σωρευτικό αποτέλεσμα των αρνητικών συνεπειών που επιφέρουν στη ζωή μας οι γρήγοροι ρυθμοί, η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, και ο πολλαπλασιασμός των απλών και καθημερινών δυσκολιών. Η λίγο κλισέ συμβουλή μου είναι απλή: «Χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό», ή αλλιώς «Χαμογελάτε, γιατί χανόμαστε» ή ακόμα και «Χαμογελάστε και κάντε τους άλλους να ανησυχούν»…


Άρθρο αρχείου

Αλμπέρτο Αζαρία

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Προσωπική ανάπτυξη και επιχειρείν

Έμφυτη ή επίκτητη ικανότητα;

«Δεν πνίγεσαι αν πέσεις στο νερό.

Πνίγεσαι αν μείνεις μέσα.»

Η προσωπική ικανότητα που αναπτύσσουν ορισμένα άτομα συνίσταται στο να γνωρίζει κανείς  πολύ καλά τον εαυτό του και να κάνει ότι είναι δυνατόν για  την ανάπτυξή του με τα μέσα που διαθέτει. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει να είναι κάποιος τέλειος ή να έχει τον απόλυτο έλεγχο των συναισθημάτων του. Αντιθέτως σημαίνει να τα επιτρέπει να τον ενεργοποιούν και να οδηγούν την συμπεριφορά του  την κατάλληλη στιγμή.

Αποτέλεσμα πολλών ερευνών καταδεικνύει ότι επικοινωνιακές δεξιότητες παίζουν  μεγαλύτερο ρόλο ως προς την εργασιακή επίδοση  και απόδοση  από οποιαδήποτε άλλη ηγετική ικανότητα.

Στον σημερινό κόσμο της ταχύτητας και του ανταγωνισμού όλοι αποζητούμε τα μέσα για την επαγγελματική μας επιτυχία και την προσωπική μας διάκριση.

Παρ’ όλα, αυτά πρέπει να παραδεχθούμε ότι το χάος της προσωπικής μας ζωής, μας αναγκάζει  να αναζητούμε συνεχώς τα κατάλληλα εργαλεία που θα βελτιώσουν την συμπεριφορά  μας και κατά συνέπεια, ότι αυτή επηρεάζει.

Το κατά πόσο θα επιτύχουμε τους στόχους μας, είτε προσωπικούς, είτε επιχειρηματικούς είναι θέμα τακτικής που θα ακολουθήσουμε.

Ικανότητα ή Μάθηση;

Καλώς ή κακώς όμως το επιχειρείν είναι δυναμικό και όχι στατικό. Άρα θα πρέπει  κάθε στιγμή να εξετάζουμε που βρισκόμαστε,  καθρεφτίζοντας δυνατά και αδύνατά μας σημεία, και που θέλουμε να φτάσουμε, χαράζοντας ξεκάθαρους στόχους χωρίς να αγνοούμε το εξωτερικό περιβάλλον που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Παλαιότερα οι επιχειρήσεις έσκαβαν τάφρους ή ύψωναν τοίχους ολόγυρά τους. Σήμερα οι επιχειρήσεις φτιάχνουν γέφυρες.  Η γνώση, η καινοτομία και η οργάνωση είναι τα κρίσιμα χαρακτηριστικά για να στηθεί και να κρατηθεί μια επιχείρηση. Οι δεξιότητες – κλειδιά που απαιτούνται για την προαναφερθείσα προϋπόθεση είναι οι ικανότητες και οι γνώσεις που αφορούν την επικοινωνία με τους άλλους την εργασία σε ομάδες, την στρατηγική σκέψη και της ηγετικές ικανότητες.

Η παρακάτω απεικόνιση  μιας συνολικής θεώρησης της ανάπτυξης της ανθρώπινης προσωπικότητας στον εργασιακό χώρο  όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα  ΤΑ ΝΕΑ  απαντά σε όλα τα πιθανά ερωτήματα.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

  • Γνώσεις
  • Δεξιότητες                                                                  
  • Τυπικά προσόντα                                                        
  • Εργασιακή Εμπειρία                                                   

   ΥΠΟΚΙΝΗΣΗ                                                                                  

  • Ενθουσιασμός
  • Πρωτοβουλία
  • Αυτοπεποίθηση
  •  Επαγγελματική Ευσυνειδησία

Που σκιαγραφούν την

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

  • Προσωπική Εικόνα
  • Πεποιθήσεις
  • Συνήθειες
  • Χαρακτήρας

Και δημιουργούν βελτιωμένη προσωπική απόδοση μια που …

από τις πιο σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή του, ο κάθε άνθρωπος τις  παίρνει στην ηλικία της εφηβείας του.. Είναι η απόφαση  της επιλογής του επαγγέλματος ή τουλάχιστον της κατεύθυνσης σπουδών που θα τον οδηγήσει σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα.

Κατά την διαδικασία αυτής της απόφασης πολλές φορές ο έφηβος δεν λαμβάνει υπ΄ όψη του  αν το επάγγελμα που επιλέγει του ταιριάζει, αν είναι  σε αρμονία  με την  προσωπικότητά του ή τον τρόπο ζωής του ή αν εκπληρώνει  τις προσωπικές του φιλοδοξίες και τα όνειρά του. Και αυτό συμβαίνει γιατί  οι επιλογές του εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα  από τα ενδιαφέροντα του και την επιρροή του οικογενειακού ή του κοινωνικού  περιβάλλοντός  του.

Τα ενδιαφέροντα   δεν καλλιεργούνται, ούτε αναπτύσσονται  στον ίδιο βαθμό σε όλους τους ανθρώπους, γιατί εξαρτώνται από το ύψος των ερεθισμάτων που δέχονται,  αλλά και από τις έμφυτες κλίσεις που έχουν.

Θεωρείται ευτυχής συγκυρία και μέθεξη, να συνδυάσει κανείς τα ενδιαφέροντα  με τις σπουδές του και την μελλοντική επαγγελματική του ενασχόληση, γιατί αυτό θα αποβεί σε πλήρη εργασία ικανοποίηση, ψυχική εφορία και συναισθηματική ασφάλεια

Οι μεταβολές που προέκυψαν στην τεχνολογία, στην οικονομία και στις κλιματολογικές συνθήκες αφ΄ ενός  και το φαινόμενο της δημογραφικής γήρανσης αφ΄ ετέρου,  δημιούργησαν  πολλές παραμέτρους που συνδέονται  με την τελική κατεύθυνση σπουδών, την  επιλογή του επαγγέλματος  και  τον εργασιακό χώρο  ενασχόλησης. Από την άλλη πλευρά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας βομβαρδίζουν με εικόνες επιτυχημένων ανθρώπων και  γλαφυρότατες περιγραφές του τρόπου ζωής των, με αποτέλεσμα  να οδηγούμαστε   σε ποικίλες επιλογές και αποφάσεις αλλά και αδιέξοδα ή τρομερά διλήμματα…

Καταλήγουμε λοιπόν πως η Ηγεσία διδάσκεται

Το επιχειρείν κτίζεται

Η ιδέα γεννιέται

Ο άνθρωπος γεννιέται και γίνεται


Άρθρο αρχείου

Ρούλα Κωτούδη

Continue Reading

Trending