Connect with us

Οικογένεια

Αγάπα τον εαυτό σου και μάθε να ζεις

Οποιαδήποτε απόφαση κι αν πάρεις στην ζωή σου, είτε για τον εαυτό σου, είτε για την σχέση σου, την οικογένεια σου, το παιδί σου, είτε για τα επαγγελματικά σου, εάν την πάρεις κάτω από φόβο, θυμό, λύπη, ή οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα, είναι η λάθος απόφαση.

Μόνο σε κατάσταση ενθουσιασμού μπορείς να πάρεις την καλύτερη απόφαση. Και αν το δούμε λίγο και από μία άλλη οπτική ενθουσιασμός τι σημαίνει; Εν + Θεό. Έχοντας τον Θεό μέσα μου. Και το συγκλονιστικό ήταν ότι αυτό το άκουσα από έναν Αμερικανό εκπαιδευτή.

Πρόσεξε λοιπόν τι γίνεται: Οι περισσότεροι άνθρωποι στην ζωή δεν οδηγούνται μέσα από τα θέλω τους, μέσα από τις επιθυμίες τους, οδηγούνται μέσα από τον φόβο τους. Μέσα από αυτό που φοβούνται. Έτσι λοιπόν για να μην βιώσουν τον φόβο τους, κάνουν συνέχεια αυτά που δεν θέλουν να κάνουν, με αποτέλεσμα να ελαχιστοποιούν τις δράσεις τους, τις πράξεις τους, να ελαχιστοποιούν τα αποτελέσματα τους, να συρρικνώνουν τον εαυτό τους και… να απογοητεύονται. Δηλαδή καταλήγουν σε αυτό που δεν ήθελαν να πάθουν.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, όταν ήμουν 13-15 ετών, και παίζαμε μπάλα στην γειτονιά της γιαγιάς μου. Η γιαγιά μου ήταν Μικρασιάτισσα. Μεγάλωσα σε αυτές τις μονοκατοικίες που άνοιγες την πόρτα, έβγαινες στο πεζοδρόμιο και έπαιζες με το άλλο παιδί της γειτονιάς το οποίο άνοιγε την πόρτα και έβγαινε στο πεζοδρόμιο. Εξαιρετικά χρόνια. Έπαιζα λοιπόν με τον φίλο μου τον Μιχάλη έξω, τον Τάσο και τον Περικλή. Ήταν η παρέα μου. Παίζαμε Γερμανικό. Το Γερμανικό ήταν ένα παιχνίδι που δεν έπρεπε η μπάλα να πέσει κάτω. Ήταν εκπληκτικό ότι κέρδιζα συνέχεια. Κέρδιζα!! Κατάφερνα να κερδίζω συνέχεια! Αλλά όμως το τραγικό ήταν όταν συνειδητοποίησα ότι κέρδιζα γιατί φοβόμουν να μην χάσω.

Κέρδιζα γιατί φοβόμουν να μην χάσω. Τι σημαίνει αυτό; Όπως ανέφερα και πριν σ’ αυτό το παιχνίδι η μπάλα δεν έπρεπε να πέσει κάτω και έπρεπε να βάλεις ας πούμε γκολ. Για να μην μου πέσει κάτω η μπάλα εγώ δεν πήγαινα ποτέ να πάρω αυτή την μπάλα και ναι μεν κέρδιζα τυπικά γιατί είχα τους πόντους, τους βαθμούς, αλλά έχασα. Τι έχασα; Την δυνατότητα να παίξω.

Ξέρεις τι άλλο έχασα; Την δυνατότητα να συνδεθώ με τους άλλους ανθρώπους τόσο καλά όσο συνδέονταν αυτοί μεταξύ τους. Γιατί καλώς ή κακώς αν είμαστε μέσα σε ένα παιχνίδι 10 άτομα και ο ένας είναι πίσω για να μην χάσει και οι άλλοι είναι μέσα στο παιχνίδι, παίζουν, μιλάνε, ακόμα κι αν χάνουν, ακόμα και αν υπάρχει κάποια μικρή ίντριγκα αυτοί οι 2-3 άνθρωποι στο τέλος του παιχνιδιού ή των παιχνιδιών, θα έχουν αποκτήσει μία άλλη σχέση από αυτόν που έκατσε πίσω. Γιατί αυτός που στεκόταν πίσω δεν συμμετείχε στην διαδικασία. Γιατί ήταν ανενεργός συναισθηματικά. Και αυτό έκανα στον εαυτό μου. Κέρδιζα αλλά έφερα την μεγαλύτερη ήττα.

Έτσι λοιπόν αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να ξεκινήσεις να κάνεις αυτά που φοβάσαι. Εάν θέλεις να ζήσεις ασφαλής χρειάζεται να κάνεις ότι φοβόσουν να κάνεις. Χρειάζεται να βγαίνεις έξω από την ζώνη άνεσης σου. Και ένα μικρό μυστικό για να το καταφέρεις… Απέφυγε να κάνεις άλματα. Ξεκίνα κάνοντας το πρώτο μικρό βήμα. Και μετά το δεύτερο μικρό βήμα. Μωρουδιακά βήματα. Και άρχισε να φέρνεις μικρές νίκες στην ζωή σου, στην καθημερινότητα σου. Και έτσι θα χτίσεις την αυτοπεποίθηση σου. Και όταν χτίζεις την αυτοπεποίθηση σου θα κάνεις λίγο μεγαλύτερο βήμα και ακόμα λίγο μεγαλύτερο βήμα και μετά θα κάνεις άλματα. Αλλά χτίστο, δημιούργησε το.

Έτσι λοιπόν η ερώτηση μου για εσένα είναι η εξής: Ποιο είναι το επόμενο βήμα που θα κάνεις τελειώνοντας αυτή την εκπαίδευση;

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου

Συνειδητότητα

Continue Reading

Ψυχολογία

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου

O #1 παράγοντας που καθορίζει την ζωή σου-Συνειδητότητα

Αυτό το οποίο θα συζητήσουμε σήμερα, πραγματικά το σκέφτομαι, το διαβάζω και το μελετώ πάρα πολλά χρόνια τώρα.

Δεν θα σου πω ότι αυτό που θα μοιραστώ σήμερα μαζί σου είναι όλη η αλήθεια του κόσμου. Είναι αυτό που εγώ ξέρω τώρα, αυτό που συμφωνώ, αυτό που μου ταιριάζει και αυτό με το οποίο έχω επιλέξει να πορεύομαι την ζωή μου.

Τι είναι αυτό που καθορίζει την ζωή ενός ανθρώπου;

Θα το πω με μία λέξη, γρήγορα.. Η συνειδητότητα του. Πώς δουλεύει ο εγκέφαλος. Γίνεται ένα γεγονός, έχω μια άποψη γι’ αυτόν και αυτό καθορίζει όλη μου την ζωή..

 

Ας δούμε ένα παράδειγμα:

Πάω λοιπόν σε ένα ραντεβού, καθυστερεί η κοπέλα να έρθει, λέω μέσα μου “Δεν με σεβάστηκε. Δεν με σέβεται. Εγώ έχω έρθει εδώ στην ώρα μου, περιμένω.. κάνει κρύο.”. Τελικά φεύγω και δεν την περιμένω ή όταν έρχεται είμαι μέσα στα μούτρα και τα νεύρα και τσακωνόμαστε. Καθόρισε το μέλλον μας; Απόλυτα.Γιατί μία, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε… θα χωρίσουμε.

Το ίδιο και με την δουλειά. Βλέπω αυτό που συμβαίνει έξω, σε ένα παγκόσμιο επίπεδο αν θέλεις, λέω “Είναι κρίση”, “Είναι δύσκολο”, “Δεν γίνεται”, “Αποκλείεται”.. Ενδεχομένως δεν κάνω ποτέ επιχείρηση ή δεν φέρομαι καλά στους εργοδότες μου, στους συνεργάτες μου και δεν έχω χρήματα.

Το ίδιο και με τους φίλους μου. Με έναν ανάλογο τρόπο μπορώ να μείνω χωρίς φίλους.

Όμως, αν εκείνη την στιγμή που η κοπέλα μου αργούσε, εγώ σκεφτόμουν πως ετοιμάζεται γιατί θέλει να είναι περιποιημένη. Ή αν σκεφτόμουν ότι είχε πολύ δουλειά και παρ’ ότι θα μπορούσε να μου πει ότι δεν θα βγούμε επέλεξε να αργήσει λίγο αλλά να έρθει, να βγούμε.

Ή αν σκεφτόμουν ότι τώρα στην κρίση, επειδή όπως έλεγαν οι Κινέζοι η κρίση κρύβει πάντα μια ευκαιρία, μπορώ να κάνω εγώ κάτι ξεχωριστό, κάτι μοναδικό και επειδή δεν το κάνουν οι περισσότεροι, καλώς ή κακώς, εγώ θα μπορώ να πάω παρακάτω.

Όμως τι δεν μου επιτρέπει να τα κάνω όλα αυτά;

Η συνειδητότητα μου.

 

Ας δούμε άλλο ένα παράδειγμα:

Αυτή την στιγμή είμαι σε ένα βουνό. Αυτή την στιγμή στο βουνό εγώ έχω μια συγκεκριμένη θέα. Δεν μπορώ να δω πίσω από το βουνό. Μπορώ να δω μέχρι εκεί πέρα που φτάνει η όραση μου. Έτσι λοιπόν, αλληγορικά μιλώντας, αυτό που μπορώ να δω είναι η συνειδητότητα μου. Αυτό που υπάρχει πίσω από το βουνό δεν μπορώ να το δω.

Όμως τι γίνεται, ότι και να συμβεί εδώ πέρα γύρω, εγώ θα το κρίνω με βάση τις γνώσεις που έχω. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα ότι είναι βράδυ και αρχίζω να ακούω θορύβους. Τι θα κάνω; Θα αρχίσω να σκέφτομαι ενδεχομένως, αν τρέξω στην παλιά ηλικία, φαντάσματα και τέτοια πράγματα ή αρκούδες και οτιδήποτε. Μπορεί να αρχίσω να φοβάμαι. Γιατί αυτή είναι η συνειδητότητα μου.

Αν όμως μπορούσα να δω πίσω από το βουνό, δηλαδή η συνειδητότητα μου ήταν αυξημένη, τότε τι γίνεται; Θα μπορούσα να δω ότι ενδεχομένως είναι κάποιες γάτες που παίζουν. Τόσο απλό. Έτσι δεν είναι;

Όμως τι είναι η συνειδητότητα;

Πολύ ωραίο ερώτημα. Το έμαθα πριν από λίγες ημέρες και γι’ αυτό έκανα άρθρο για να έρθω να το μοιραστώ μαζί σου. Κάποιοι άνθρωποι συνειδητότητα πιστεύουν ότι είναι το πως βλέπουμε τον κόσμο. Αυτό που σου περιέγραψα προηγουμένως. Ή ο τρόπος που αντιδρούμε ή το πως νιώθουμε. Αυτά όλα είναι η μία πτυχή της συνειδητότητας.

Αυτό όμως που έμαθα και συγκλονίστηκα πραγματικά είναι το εξής: Συνειδητότητα είναι το μέρος από το οποίο προερχόμαστε οι άνθρωποι. Είναι η ύλη σε πολύ υψηλή συχνότητα την οποία δεν μπορούμε να την δούμε με τα μάτια μας, από την οποία προερχόμαστε.

Έτσι λοιπόν τι συμβαίνει; Όταν οι άνθρωποι μάθουμε να σταματάμε τις σκέψεις μας και να αφήνουμε κενό ανάμεσα στις σκέψεις – γιατί οι άνθρωποι σκεφτόμαστε ακατάπαυστα – αν αφήσουμε ένα απειροελάχιστο κενό τότε μπορούμε να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτή την συνειδητότητα. Τότε μπορεί να αποκτήσουμε πρόσβαση σε μία σοφία άπειρης νοημοσύνης. Και είναι εξαιρετικό αυτό που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Αυτό που μπορεί να καταλάβει.

Δεν είναι κάτι εύκολο. Θέλει δουλειά. Θέλει δουλειά γιατί ο εγκέφαλος έχει μάθει να σκέφτεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Πρώτον γιατί έχει κατασκευαστεί προκειμένου να μπορούμε να ζούμεεπιβιωτικός εγκέφαλος, όπως τον άκουσα τις προάλλες σε μία διάλεξη που άκουσα – και δεύτερον γιατί έτσι εκπαιδευόμαστε στην σημερινή κοινωνία. Δεν αναπτύσσουμε την κρίση μας.

Άρα λοιπόν ποιος είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου;

Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να πάρεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου, να έρχεσαι πιο συχνά στην φύση και στον χρόνο που μπορείς, να αρχίζεις να βάζεις, ακόμα κι αν είναι απειροελάχιστα στιγμές παύσης στην σκέψη σου. Και αφέσου σε αυτό.. Και δες τι μπορεί να γίνει.

Μόλις το κάνεις γράψε από κάτω ότι θέλεις. Πιστεύω ότι θα ζήσεις θαύματα. Ακόμη κι αν είναι μικρά.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος!

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Μανώλης Ισχάκης

Πηγή

Continue Reading

Οικογένεια

Ένα Μουσείο αφιερωμένο στα Συναισθήματα μας.

Το Μαγικό Κλειδί για το παιδί & η συγγραφέας Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου, προτείνουν ευχάριστες & δημιουργικές αποδράσεις με τα παιδιά μας. Όσοι σχεδιάζετε να κάνετε μία επίσκεψη με τα παιδιά  στην Αθήνα τον φετινό  Σεπτέμβρη, σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε μαζί τους το Μουσείο Συναισθημάτων.Το Μουσείο αυτό τον μήνα ασχολείται με δυο κορυφαία συναισθήματα των ανθρώπων, το συναίσθημα της αγάπης και το συναίσθημα του θυμού.

Παράλληλα στο χώρο του λειτουργεί η διαδραστική έκθεση «Στο παλάτι του θυμού». Το υπέροχο του Μουσείου Συναισθημάτων είναι ότι πραγματοποιούνται εργαστήρια για παιδιά, εφήβους και ενήλικες ώστε να επικοινωνήσουν να να εξερευνήσουν από κοινού γονείς & παιδιά, τα θέλω , τα μπορώ τους και όλα τα θέματα που πιθανά τους προκαλούν εντάσεις . Με σκοπό να εξερευνήσουν την ουσία των συναισθημάτων τους, οι συμμετέχοντες, αναζητούν κλειδιά που ανοίγουν πόρτες και φανερώνουν θησαυρούς για τον εαυτό μας, τη ζωή και το μεγάλωμα μας.

Τα βασικά εργαστήρια του Μουσείου πραγματοποιούνται κάθε μήνα χωρισμένα σε διαφορετικές ηλικιακές ομάδες και θεματικές όπως:Το εργαστήρι συναισθημάτων μέσα από παραμύθια, που απευθύνεται σε παιδιά από 5 έως 10 ετών μαζί με τους γονείς τους, το εργαστήρι «Παραμύθια μετά μουσικής» που αφορά παιδιά από 5 έως 115 χρόνων, το εργαστήρι «Συναισθήματα μέσα από ιστορίες» για παιδιά και εφήβους έως 15 χρόνων μαζί με τη συμμετοχή των γονέων, το εργαστήρι «Με θέμα τον εαυτό μου» για παιδιά από 7 έως 12 ετών μαζί με τους γονείς τους και το «Εργαστήρι Εξερεύνησης του θυμού» όπου τα παιδιά μαζί με τους γονείς τους αντιλαμβάνονται & αναγνωρίζουν το θυμό τους και τα άλλα συναισθήματα τους. Το Μουσείο Συναισθημάτων σας προσμένει να ξεκινήσετε μαζί του το μαγευτικό ταξίδι στα συναισθήματα σας. Εδρεύει στην Καρατζά 7 και Τσάμη Καρατάσου 56 στο Φιλοπάππου στην Αθήνα το τηλέφωνο είναι 210 92 18 329.

Από: Λητώ Τσακίρη

Πηγή

Continue Reading

Trending