Connect with us

Υγεία

Αυτοανοσία θυροειδούς στην κύηση.

 Η εγκυμοσύνη προκαλεί σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, ιδιαίτερα σε γυναίκες με αυτοανοσία θυροειδούς. Οι μηχανισμοί αυτοανοσίας είναι οι κύριοι υπεύθυνοι των παθήσεων αυτών, ενώ η νόσος Hashimoto και η νόσος των Graves-Basedow αποτελούν τις κύριες μορφές δυσθυρεοειδισμού στην κύηση. Οι παθολογίες του θυρεοειδή αδένα ενδιαφέρουν περίπου το 1-2% όλων των κυήσεων, με την αυτοανοσία του θυρεοειδούς να είναι συχνή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Βέβαια, πιστεύεται ότι οι υποκλινικές παθήσεις, εκείνες οι παθήσεις δηλαδή που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές γιατί δεν δίνουν κλινική συμπτωματολογία, είναι πολύ  περισσότερες. Σε κάθε περίπτωση, η φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία είναι απαραίτητη για μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη.

 

Τι είναι, πού οφείλεται και πώς εκδηλώνεται η θυρεοειδίτιδα.

Ο όρος «θυρεοειδίτιδα» είναι ένας όρος «ομπρέλα» με τον οποίο περιγράφεται μία ετερογενής ομάδα φλεγμονωδών διαταραχών του θυρεοειδούς, διαφορετικής αιτιοπαθογένειας (από αυτοάνοση έως και λοιμώδης) και ξεχωριστών κλινικών χαρακτηριστικών. Γενικά, σε κάθε θυρεοειδίτιδα υπάρχει καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής των θυρεοειδικών θυλακίων και ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα. Η θυρεοειδίτιδα είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κληρονομική και σπανίως οφείλεται σε λοίμωξη από ιό ή βακτήριο ή σε άλλο εξωγενή παράγοντα. Με βάση τη διάρκειά τους διακρίνονται σε οξεία ή πυώδη, υποξεία και χρόνια. Η θυρεοειδίτιδα λοιπόν μπορεί να προκληθεί από κάποια αυτοάνοση διαταραχή (όπως η ΗΤ), μετά από μια εγκυμοσύνη θυρεοειδίτιδα της λοχείας, θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT), από ιούς ή βακτήρια προκαλώντας πόνο στον θυρεοειδή (υποξεία θυρεοειδίτιδα) και λόγω φαρμάκων ή έκθεσης σε ακτινοβολία.

 

Ο ρόλος της εγκυμοσύνης στην ενεργοποίηση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας.

Προκειμένου να ανεχθεί το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής, το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας υφίσταται αρκετές αλλαγές. Τόσο η συστηματική καταστολή της μητέρας όσο και η ανοσοκαταστολή του πλακούντα εμπλέκονται στη διατήρηση της κύησης, που προκαλείται από σημαντικές ορμονικές αλλαγές. Ρυθμιστικό ρόλο έχουν τα CD4 + CD25 + Τ λεμφοκύτταρα (T-Regulator, Treg), όντας σημαντικά όχι μόνο σε περιφερική ανοχή έναντι ξένων και αυτοαντιγόνων, αλλά και σε εμβρυϊκή ανοχή. Τα T-κύτταρα Treg αποδείχθηκε ότι ρυθμίζουν τη δραστικότητα Th1- τύπου, η οποία οδηγεί σε κυτταρική ανοσία, και τη δραστικότητα Th2- τύπου, που εμπλέκεται στην χυμική ανοσία. Δημιουργούνται στην αρχή της κύησης και αυξάνουν με ταχείς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της κύησης, ενώ οξύνονται στο δεύτερο τρίμηνο. Στην κύηση και μετά τον τοκετό, μπορεί να εμφανισθούν διαφορετικά είδη αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Graves (GD), της θυρεοειδίτιδας Hashimoto (HT) και της μετά τον τοκετό θυρεοειδίτιδας (PPT). Χαρακτηριστικά, τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (TgAbs και TPOAbs) μειώνονται κατά τη διάρκεια της κύησης, γεγονός που μπορεί να εξηγηθεί από την κατασταλτική μεσολάβηση των Treg. Μετά τη γέννα, επιστρέφουν στα προ- εγκυμοσύνης επίπεδα, καταλήγοντας συχνά στην μετά τον τοκετό επιδείνωση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας. Στην ΗΤ, τα βοηθητικά Τ- λεμφοκύτταρα (Th) που διηθούν τοπαρέγχυμα του θυρεοειδούς είναι τύπου 1 (Th1, προφλεγμονώδη) και εκκρίνουν τύπου 1 (προφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες, ενώ στη GD έχουν τύπου 2 φαινότυπο (Th2) και εκκρίνουν τύπου 2 (αντιφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες.

 

Θυρεοειδίτιδα κατά την κύηση.

Η επικράτηση των αυτοάνοσων νοσημάτων του θυρεοειδούς (AITDs) στον έγκυο πληθυσμό είναι συγκρίσιμη με αυτή που βρέθηκε στο γενικό γυναικείο πληθυσμό με ένα παρόμοιο εύρος ηλικίας, δηλαδή μεταξύ 5-15%. Η προσεκτική μελέτη των γυναικών με αντισώματα του θυρεοειδούς κατά την κύηση έχει δείξει ότι, παρά την αναμενόμενη μείωση στους τίτλους των αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, η λειτουργία του θυρεοειδούς σταδιακά επιδεινώθηκε προς υποθυρεοειδισμό κατά ένα σημαντικό ποσοστό. Κατά την κύηση, ο γυναικείος οργανισμός εκτίθεται σε πληθώρα ξένων αντιγόνων καθώς το κύημα, φέροντας και πατρικά αντιγόνα, αποτελεί κατά το ήμισυ ένα ξένο οργανισμό. Αυτά τα εμβρυϊκά αντιγόνα, καθώς και η έκφραση αρκετών επαγόμενων από οιστρογόνα χημειοκινών, πιθανόν προκαλούν την επέκταση των Τ- λεμφοκυττάρων Treg.

 

Θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT).

Η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό είναι μια καταστροφική αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από ένα αυτοάνοσο μηχανισμό κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τον τοκετό και φέρεται να επηρεάζει 4-10% των γυναικών. Η PPT μπορεί να προκύψει και μετά από αυτόματη ή προκλητή έκτρωση. Συνήθως η κλασική κλινική πορεία της θυρεοειδίτιδας παρουσιάζεται με έναν από τους παρακάτω τρεις τρόπους:

  1. Παροδική θυρεοτοξίκωση (συνήθως 1-4 μήνες μετά τον τοκετό, διαρκεί για 1–3 μήνες) και μόνo.
  2. Παροδικό υποθυρεοειδισμό (συνήθως 4-8 μήνες μετά τον τοκετό και διαρκεί έως και 9 -12 μήνες) και μόνο.
  3. Παροδική θυρεοτοξίκωση, ακολουθούμενη από υποθυρεοειδισμό και στη συνέχεια ανάκαμψη.

Τα σημεία και συμπτώματα και των δύο φάσεων μπορεί να μην αναγνωρισθούν από τη γυναίκα, δεδομένου ότι αυτά τα συμπτώματα αποδίδονται συχνά στη νέα ζωή της μετά τον τοκετό, στο άγχος της, την αϋπνία ή την κατάθλιψη της λοχείας. Ωστόσο, ο εντοπισμός τους είναι πολύ σημαντικός καθώς περίπου το 20% των γυναικών που πέρασαν PPT, θα αναπτύξουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Συνιστάται λοιπόν ετήσια αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς, κυρίως σε περίπτωση επόμενης εγκυμοσύνης.

 

Η παθογένεια της θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό (PPT).  

Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό όπως και η ανώδυνη θυρεοειδίτιδα, θεωρείται μια μορφή παραλλαγής της χρόνιας αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας (θυρεοειδίτιδα Hashimoto). Τα παθολογικά ευρήματα στις δύο διαταραχές είναι παρόμοια και οι δύο συνδέονται με συγκεκριμένους HLA-B και HLA-D απλότυπους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κληρονομούμενοι παράγοντες κινδύνου είναι σημαντικοί. Οι γυναίκες που προορίζονται για ανάπτυξη θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό συνήθως έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ΤΡΟAbs στον ορό στην αρχή της κύησης, όπου μειώνονται αργότερα (όσο αυξάνεται η ανοσολογική ανοχή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) και, στη συνέχεια, αυξάνονται και πάλι μετά τον τοκετό.

Έτσι, οι γυναίκες που προορίζονται να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό έχουν μια υποκείμενη ασυμπτωματική αυτοάνοση νόσο θυρεοειδίτιδας στη αρχή της κύησης, που διευρύνεται και εμφανίζεται κλινικά κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, όταν υπάρχουν διακυμάνσεις στην ανοσολογική λειτουργία.

 

Υποξεία θυρεοειδίτιδα (De Quervain) και διάγνωση.

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μία αυτοπεριοριζόμενη αντιδραστική φλεγμονή του θυρεο-ειδούς αδένα σε προηγηθείσα ίωση του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Χαρακτηρίζεται από την ξαφνική έναρξη πόνου στο θυρεοειδή με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, που μπορεί να ποικίλλουν σε βαρύτητα. Ο θυρεοειδής διογκώνεται απότομα και είναι επώδυνος στη ψηλάφηση και, λόγω της καταστροφής του από την φλεγμονή, απελευθερώνει αποθηκευμένες ορμόνες στην κυκλοφορία, σε μεγάλες ποσότητες, προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό. Περίπου τα 2/3 των ασθενών με τη νόσο έχουν γονότυπο ΗLΑ-Β35, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση της νόσου.

Βασικό στοιχείο στη διάγνωση είναι η κλινική εικόνα και ο τρόπος που ξεκίνησε το πρόβλημα. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν τον υπερθυρεοειδισμό (αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες, χαμηλή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη TSH), αλλά τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα είναι αρνητικά, ενώ είναι αυξημένοι οι δείκτες φλεγμονής όπως η ταχύτητα καθίζησης (ΤΚΕ) και η CRP. H οριστική διάγνωση γίνεται με το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς, που δείχνει πολύ χαμηλή λειτουργικότητα του αδένα (λόγω της καταστροφής του ο θυρεοειδής δεν μπορεί να προσλάβει το ραδιενεργό ιώδιο ή τεχνήτιο). Αναμφίβολα, η εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ένα γερό crash test για τον οργανισμό, μία μοναδική ευκαιρία να διαφανούν όλες οι ανεπάρκειες. Η θυρεοειδική αυτοανοσία αποτελεί τη συχνότερη οργανοειδική αυτοάνοση διαταραχή σε γυναίκες αναπαραγωγικ

Αυτοανοσία θυροειδούς στην κύηση.

 

Η εγκυμοσύνη προκαλεί σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, ιδιαίτερα σε γυναίκες με αυτοανοσία θυροειδούς. Οι μηχανισμοί αυτοανοσίας είναι οι κύριοι υπεύθυνοι των παθήσεων αυτών, ενώ η νόσος Hashimoto και η νόσος των Graves-Basedow αποτελούν τις κύριες μορφές δυσθυρεοειδισμού στην κύηση. Οι παθολογίες του θυρεοειδή αδένα ενδιαφέρουν περίπου το 1-2% όλων των κυήσεων, με την αυτοανοσία του θυρεοειδούς να είναι συχνή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Βέβαια, πιστεύεται ότι οι υποκλινικές παθήσεις, εκείνες οι παθήσεις δηλαδή που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές γιατί δεν δίνουν κλινική συμπτωματολογία, είναι πολύ  περισσότερες. Σε κάθε περίπτωση, η φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία είναι απαραίτητη για μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη.

 

Τι είναι, πού οφείλεται και πώς εκδηλώνεται η θυρεοειδίτιδα.

Ο όρος «θυρεοειδίτιδα» είναι ένας όρος «ομπρέλα» με τον οποίο περιγράφεται μία ετερογενής ομάδα φλεγμονωδών διαταραχών του θυρεοειδούς, διαφορετικής αιτιοπαθογένειας (από αυτοάνοση έως και λοιμώδης) και ξεχωριστών κλινικών χαρακτηριστικών. Γενικά, σε κάθε θυρεοειδίτιδα υπάρχει καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής των θυρεοειδικών θυλακίων και ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα. Η θυρεοειδίτιδα είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κληρονομική και σπανίως οφείλεται σε λοίμωξη από ιό ή βακτήριο ή σε άλλο εξωγενή παράγοντα. Με βάση τη διάρκειά τους διακρίνονται σε οξεία ή πυώδη, υποξεία και χρόνια. Η θυρεοειδίτιδα λοιπόν μπορεί να προκληθεί από κάποια αυτοάνοση διαταραχή (όπως η ΗΤ), μετά από μια εγκυμοσύνη θυρεοειδίτιδα της λοχείας, θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT), από ιούς ή βακτήρια προκαλώντας πόνο στον θυρεοειδή (υποξεία θυρεοειδίτιδα) και λόγω φαρμάκων ή έκθεσης σε ακτινοβολία.

 

Ο ρόλος της εγκυμοσύνης στην ενεργοποίηση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας.

Προκειμένου να ανεχθεί το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής, το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας υφίσταται αρκετές αλλαγές. Τόσο η συστηματική καταστολή της μητέρας όσο και η ανοσοκαταστολή του πλακούντα εμπλέκονται στη διατήρηση της κύησης, που προκαλείται από σημαντικές ορμονικές αλλαγές. Ρυθμιστικό ρόλο έχουν τα CD4 + CD25 + Τ λεμφοκύτταρα (T-Regulator, Treg), όντας σημαντικά όχι μόνο σε περιφερική ανοχή έναντι ξένων και αυτοαντιγόνων, αλλά και σε εμβρυϊκή ανοχή. Τα T-κύτταρα Treg αποδείχθηκε ότι ρυθμίζουν τη δραστικότητα Th1- τύπου, η οποία οδηγεί σε κυτταρική ανοσία, και τη δραστικότητα Th2- τύπου, που εμπλέκεται στην χυμική ανοσία. Δημιουργούνται στην αρχή της κύησης και αυξάνουν με ταχείς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της κύησης, ενώ οξύνονται στο δεύτερο τρίμηνο. Στην κύηση και μετά τον τοκετό, μπορεί να εμφανισθούν διαφορετικά είδη αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Graves (GD), της θυρεοειδίτιδας Hashimoto (HT) και της μετά τον τοκετό θυρεοειδίτιδας (PPT). Χαρακτηριστικά, τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (TgAbs και TPOAbs) μειώνονται κατά τη διάρκεια της κύησης, γεγονός που μπορεί να εξηγηθεί από την κατασταλτική μεσολάβηση των Treg. Μετά τη γέννα, επιστρέφουν στα προ- εγκυμοσύνης επίπεδα, καταλήγοντας συχνά στην μετά τον τοκετό επιδείνωση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας. Στην ΗΤ, τα βοηθητικά Τ- λεμφοκύτταρα (Th) που διηθούν τοπαρέγχυμα του θυρεοειδούς είναι τύπου 1 (Th1, προφλεγμονώδη) και εκκρίνουν τύπου 1 (προφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες, ενώ στη GD έχουν τύπου 2 φαινότυπο (Th2) και εκκρίνουν τύπου 2 (αντιφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες.

 

Θυρεοειδίτιδα κατά την κύηση.

Η επικράτηση των αυτοάνοσων νοσημάτων του θυρεοειδούς (AITDs) στον έγκυο πληθυσμό είναι συγκρίσιμη με αυτή που βρέθηκε στο γενικό γυναικείο πληθυσμό με ένα παρόμοιο εύρος ηλικίας, δηλαδή μεταξύ 5-15%. Η προσεκτική μελέτη των γυναικών με αντισώματα του θυρεοειδούς κατά την κύηση έχει δείξει ότι, παρά την αναμενόμενη μείωση στους τίτλους των αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, η λειτουργία του θυρεοειδούς σταδιακά επιδεινώθηκε προς υποθυρεοειδισμό κατά ένα σημαντικό ποσοστό. Κατά την κύηση, ο γυναικείος οργανισμός εκτίθεται σε πληθώρα ξένων αντιγόνων καθώς το κύημα, φέροντας και πατρικά αντιγόνα, αποτελεί κατά το ήμισυ ένα ξένο οργανισμό. Αυτά τα εμβρυϊκά αντιγόνα, καθώς και η έκφραση αρκετών επαγόμενων από οιστρογόνα χημειοκινών, πιθανόν προκαλούν την επέκταση των Τ- λεμφοκυττάρων Treg.

 

Θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT).

Η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό είναι μια καταστροφική αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από ένα αυτοάνοσο μηχανισμό κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τον τοκετό και φέρεται να επηρεάζει 4-10% των γυναικών. Η PPT μπορεί να προκύψει και μετά από αυτόματη ή προκλητή έκτρωση. Συνήθως η κλασική κλινική πορεία της θυρεοειδίτιδας παρουσιάζεται με έναν από τους παρακάτω τρεις τρόπους:

  1. Παροδική θυρεοτοξίκωση (συνήθως 1-4 μήνες μετά τον τοκετό, διαρκεί για 1–3 μήνες) και μόνo.
  2. Παροδικό υποθυρεοειδισμό (συνήθως 4-8 μήνες μετά τον τοκετό και διαρκεί έως και 9 -12 μήνες) και μόνο.
  3. Παροδική θυρεοτοξίκωση, ακολουθούμενη από υποθυρεοειδισμό και στη συνέχεια ανάκαμψη.

Τα σημεία και συμπτώματα και των δύο φάσεων μπορεί να μην αναγνωρισθούν από τη γυναίκα, δεδομένου ότι αυτά τα συμπτώματα αποδίδονται συχνά στη νέα ζωή της μετά τον τοκετό, στο άγχος της, την αϋπνία ή την κατάθλιψη της λοχείας. Ωστόσο, ο εντοπισμός τους είναι πολύ σημαντικός καθώς περίπου το 20% των γυναικών που πέρασαν PPT, θα αναπτύξουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Συνιστάται λοιπόν ετήσια αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς, κυρίως σε περίπτωση επόμενης εγκυμοσύνης.

 

Η παθογένεια της θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό (PPT).  

Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό όπως και η ανώδυνη θυρεοειδίτιδα, θεωρείται μια μορφή παραλλαγής της χρόνιας αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας (θυρεοειδίτιδα Hashimoto). Τα παθολογικά ευρήματα στις δύο διαταραχές είναι παρόμοια και οι δύο συνδέονται με συγκεκριμένους HLA-B και HLA-D απλότυπους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κληρονομούμενοι παράγοντες κινδύνου είναι σημαντικοί. Οι γυναίκες που προορίζονται για ανάπτυξη θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό συνήθως έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ΤΡΟAbs στον ορό στην αρχή της κύησης, όπου μειώνονται αργότερα (όσο αυξάνεται η ανοσολογική ανοχή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) και, στη συνέχεια, αυξάνονται και πάλι μετά τον τοκετό.

Έτσι, οι γυναίκες που προορίζονται να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό έχουν μια υποκείμενη ασυμπτωματική αυτοάνοση νόσο θυρεοειδίτιδας στη αρχή της κύησης, που διευρύνεται και εμφανίζεται κλινικά κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, όταν υπάρχουν διακυμάνσεις στην ανοσολογική λειτουργία.

 

Υποξεία θυρεοειδίτιδα (De Quervain) και διάγνωση.

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μία αυτοπεριοριζόμενη αντιδραστική φλεγμονή του θυρεο-ειδούς αδένα σε προηγηθείσα ίωση του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Χαρακτηρίζεται από την ξαφνική έναρξη πόνου στο θυρεοειδή με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, που μπορεί να ποικίλλουν σε βαρύτητα. Ο θυρεοειδής διογκώνεται απότομα και είναι επώδυνος στη ψηλάφηση και, λόγω της καταστροφής του από την φλεγμονή, απελευθερώνει αποθηκευμένες ορμόνες στην κυκλοφορία, σε μεγάλες ποσότητες, προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό. Περίπου τα 2/3 των ασθενών με τη νόσο έχουν γονότυπο ΗLΑ-Β35, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση της νόσου.

Βασικό στοιχείο στη διάγνωση είναι η κλινική εικόνα και ο τρόπος που ξεκίνησε το πρόβλημα. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν τον υπερθυρεοειδισμό (αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες, χαμηλή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη TSH), αλλά τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα είναι αρνητικά, ενώ είναι αυξημένοι οι δείκτες φλεγμονής όπως η ταχύτητα καθίζησης (ΤΚΕ) και η CRP. H οριστική διάγνωση γίνεται με το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς, που δείχνει πολύ χαμηλή λειτουργικότητα του αδένα (λόγω της καταστροφής του ο θυρεοειδής δεν μπορεί να προσλάβει το ραδιενεργό ιώδιο ή τεχνήτιο). Αναμφίβολα, η εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ένα γερό crash test για τον οργανισμό, μία μοναδική ευκαιρία να διαφανούν όλες οι ανεπάρκειες. Η θυρεοειδική αυτοανοσία αποτελεί τη συχνότερη οργανοειδική αυτοάνοση διαταραχή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

 

 

Τάκης Αποστολόπουλος,

Κλινικός Βιοχημικός – Βιολόγος,

Επιστημονικός Συνεργάτης

Medisyn

 

Μάθετε περισσότερα για το Vrisko Diagnostiko εδώ.

Ολόκληρο το αφιέρωμα, εδώ.

 

 

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Υγεία

Αν νοσείς με σκλήρυνση κατά πλάκας διάβασε αυτό το άρθρο!

Η σκλήρυνση κατά πλάκας (MS) είναι μία χρόνια εκφυλιστική νόσος που προκαλεί στον ασθενή  εκτός από κινητικά προβλήματα (σπαστικότητα, κακή ισορροπία, δυσκαμψία) και χρόνια κόπωση (33-75% των ασθενών), πόνο, διαταραχές της όρασης, της συνείδησης και των αισθήσεων.

Ο γυμναστής κος. Τσακίρης, όμως, μας συμβουλεύει πως «η άσκηση βελτιώνει την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων που νοσούν. Οι βελτιώσεις είναι ποικίλες σε σωματικό αλλά και ψυχολογικό επίπεδο». Υπάρχουν πολλές μορφές άσκησης που μπορούν να βοηθήσουν  στην καλύτερη λειτουργία συνολικά του οργανισμού.

Μπείτε στο παρακάτω link και μάθετε πως μπορείτε να κάνετε τη ζωή σας πιο εύκολη:

https://www.fmh.gr/askisi-kai-sklirynsi-kata-plakas/

Continue Reading

Υγεία

Παιδιά με Καρκίνο και Διατροφή

Η διατροφή των παιδιών που πάσχουν από καρκίνο είναι άκρως σημαντική για την υγεία τους και την ομαλή διεκπεραίωση της θεραπείας. Έκδηλος υποσιτισμός εμφανίζεται στο 17% των παιδιών με νεοδιαγνωσθέντες όγκους και στο 37% εκείνων με μεταστατική νόσο, ενώ το 50% των παιδιών με καρκίνο είναι ήδη σε κάποιο ποσοστό υποσιτισμένο κατά τη διάγνωση!

Γι’αυτό οι Διαιτολόγοι-Διατροφολόγοι Ελένη Βούτου & Διονυσία Βουτσά μας ενημερώνουν για τα εξής σημαντικά θέματα:

– Ποιες είναι οι συνέπειες του σοβαρού υποσιτισμού;
– Οφέλη σωστής διατροφής σε παιδιά που πάσχουν από καρκίνο
– Ποια είναι τα απαραίτητα, για αυτά, θρεπτικά συστατικά;
– Τι άλλο μπορεί να επηρεάσει η διατροφική κατάσταση;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο παρακάτω link:

https://www.mednutrition.gr/portal/ygeia/alles-pathiseis/8483-diatrofi-se-paidia-me-karkino?utm_source=newsletter_1570&utm_medium=email&utm_campaign=

 

Continue Reading

Ομορφιά

7 μαγικές συμβουλές για να διατηρήσεις την φρεσκάδα και την νεότητα στην περιοχή των ματιών!

ΓΙΑΤΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ; 

  • Η επιδερμίδα είναι πολύ λεπτή
  • Οι αδένες στην περιοχη αυτή είναι λιγότεροι απ’ ότι στο υπόλοιπο πρόσωπο με αποτέλεσμα το υδρολιπιδικό φίλμ να έχει αρκετά μικρότερη ικανότητα προστασίας.
  • Οι ίνες ελαστίνης και κολλαγόνου είναι λιγότερες στο δέρμα γύρω απο τα μάτια, ενώ υπάρχουν 3 φορές περισσότερα μαστoκύτταρα απο ότι στο μέτωπο, που δικαιολογούν την συχνή εμφάνιση αλλεργιών ή διάφορων δυσανεξιών σε αυτήν την περιοχή.
  • Κάτω απο το δέρμα στην περιοχή γύρω απο τα μάτια βρίσκεται ένας χαλαρός ιστός όπου η παρουσία λίπους είναι περιορισμένη και είναι εύκολο να διασταλλεί.
  • Η λεμφική λειτουργία και η αιμάτωση της περιοχής είναι πιο αργή. Επιπρόσθετα, είναι μια ζώνη που κινείται διαρκώς, ενώ εκτείθεται σε συνεχή βάση σε διάφορους επιθετικούς παράγοντες (κακή ψυχολογία, ασθένειες, γήρανση) είτε (κλιματολογικές συνθήκες, ρύπανση, ακατάλληλα καλλυντικά προιόντα, έντονες κινήσεις κτλ.), που δημιουργούν τις συνθήκες για πρόωρες βλάβες.

 

ΠΩΣ ΕΚΔΗΛΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΒΛΑΒΕΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ; 

Οι αλλοιώσεις που είναι πιθανόν να παρατηρήσουμε στην ευαίσθητη περιοχή γύρω απο τα μάτια εκδηλώνονται με διάφορους τρόπους, ενώ διάφορες είναι και οι αιτίες που τις προκαλούν:

  • Πρήξιμο των βλεφάρων (που συνήθως οφείλεται σε στάση της λεμφικής μικροκυκλοφορίας, και στην χρήση ακατάλληλων καλλυντικών, με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπίδια).
  • Σακούλες (που οφείλεται αφενός στην χαλάρωση των ιστών στην περιοχή και σε λεμφική ανεπάρκεια, με αποτέλεσμα την δημιουργία μιας μικρής κήλης λίπους).
  • Κύκλοι (που οφείλεται στην συσσώρευση χρωστικών του αίματος στην περιοχή λόγω ανεπάρκειας της κυκλοφορίας. Σε μερικούς απο εμάς αυτό μπορεί να είναι κληρονομικό με πολύ δύσκολη την αντιμετώπιση του φαινομένου).
  • Λεπτές ή βαθιές ρυτίδες (που οφείλονται στην διάσπαση των ινών του δέρματος που έρχεται με την φυσιολογική γήρανση, είτε γιατί δεν προστατεύουμε ικανοποιητικά την περιοχή απο τον ήλιο, ενώ επίσης κακές συνήθειες όπως το κάπνισμα μπορεί να επιδεινώσουν σημαντικά το πρόβλημα!!).
  • Ξηρότητα της επιδερμίδας των βλεφάρων (ανεπάρκεια του υδρολιπιδικού φιλμ)
  • Πτώση των μυών των βλεφάρων και των φρυδιών (χαλάρωση των μυών του δέρματος λόγω γήρανσης).
  • Πτώση των βλεφαρίδων (παθολογικής προέλευσης ή λόγω κακής χρήσης των προϊόντων ντεμακιγιάζ).
  • Ερεθισμοί, κοκκινίλες, τσιμπήματα, αίσθηση καύσου, δακρύρροια κτλ. (σημεία υπερβολικής ευαισθησίας των ματιών ή και αλλεργίας, λόγω ακατάλληλων προϊόντων ή κακής χρήσης προϊόντων).

 

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ

Οι στόχοι:

  • Διατήρηση ή ενίσχυση αυτής της ζώνης, βελτιώνοντας την αιματική κυκλοφορία και καταπολεμώντας τη γήρανση του δέρματος.
  • Καταπράυνση αυτής της ζώνης σε περίπτωση εκδήλωσης υπερευαισθησίας.

Η συμβουλή:

Οι λεπτές ρυτίδες στην περιοχή γύρω από τα μάτια είναι οι πρώτες που εμφανίζονται. Τα προϊόντα φροντίδας της περιοχής αυτής πρέπει να αρχίσουν να εφαρμόζονται από την ηλικία των 25 ετών (ή και νωρίτερα, αν το δέρμα είναι πολύ λεπτό), καθημερινά, πρωί και/ ή βράδυ. Τα προϊόντα αυτά παρέχονται σε μορφή τζελ, τζελ-κρέμας, κρέμας. Υπάρχουν επίσης και επιθέματα, τα οποία χρησιμεύουν περισσότερο ως αντιγηραντική θεραπεία, παρά για καθημερινή, μακροχρόνια χρήση. Η εφαρμογή τους πρέπει να γίνεται σε τέλεια καθαρισμένο δέρμα.

  • Τοποθετείτε μια πολύ μικρή ποσότητα προϊόντος επάνω στο δέρμα. Η ιδανική εφαρμογή γίνεται με τον παράμεσο με χτυπηματάκια που βοηθούν στην απορρόφηση των ουσιών.
  • Το προϊόν εφαρμόζεται με ελαφρές κυκλικές κινήσεις γύρω από το μάτι
  • Συνιστάται η χρήση μιας ενυδατικής, λειαντικής, καταπραϋντικής και αποσυμφορητικής κρέμας σε αυτή την ζώνη, η οποία βοηθά να απαλυνθούν τα σημάδια της κόπωσης. Θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε καθημερινή βάση πρωί και/ή βράδυ.

Bonus συμβουλές:

Για την διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερο της φρεσκάδας και της νεανικής όψης που κάνουν πιο λαμπερό το βλέμμα στην περιοχή γύρω από τα μάτια, θα πρέπει επίσης:

  • Το προϊόν να απλώνεται με εξαιρετικά απαλές κινήσεις για να μην μετακινείται το δέρμα και για να μην εισχωρήσει στο μάτι ούτε προϊόν ντεμακιγιάζ ούτε υπολείμματα του μακιγιάζ.
  • Να υιοθετηθεί υγιεινός τρόπος ζωής: ισορροπημένη διατροφή, όχι κάπνισμα, κανονικός ρυθμός ζωής.
  • Να μειωθεί η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία, χρησιμοποιώντας καθημερινά αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας που θα ανανεώνεται συχνά. Όποτε είναι απαραίτητο, επιβάλλεται να φορά τα γυαλιά ηλίου, στα οποία θα αναγράφεται το σήμα CE (έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση). Προστατέψτε επίσης τα μάτια των παιδιών από πολύ μικρή ηλικία.

 

Όσοι φοράτε φακούς επαφής να τους τοποθετείτε πριν από το μακιγιάζ και τους βγάζετε πριν το ντεμακιγιάζ. Προσέξτε να μην εφαρμόζεται προϊόντα φροντίδας πέρα από τις ρίζες των βλεφαρίδων, μην εφαρμόζετε κανένα καλλυντικό σκεύασμα όταν τα μάτια είναι ερεθισμένα ή κόκκινα.

 

Η εταιρία Βιοτεχνολογικών δερμοκαλλυντικών ISSÉIMI MADRID προτείνει μια ισχυρή θεραπεία αντιγήρανσης ματιών με την κρέμα ματιών θρέψης και ενυδάτωσης CONTORNO DE OJOS (https://www.fw-trade.com/product/enydatiki-krema-mation-contorno-de-ojos/). Μια χαλαρωτική, απολαυστική Κρέμα Ματιών, που χαρίζει μοναδική ενυδάτωση, μειώνει το ορατό πρήξιμο χαρίζοντας στα μάτια σας την αίσθηση και την όψη της απόλυτης ξεκούρασης. Βαθιά ενυδατική, αυτή η πολυτελής Κρέμα, χάρη στην δύναμη των πεπτιδίων που περιέχει, ενεργεί κατά των μαύρων κύκλων, συσφίγγει σταθεροποιώντας το περίγραμμα των ματιών και σβήνει τις λεπτές γραμμές και το ορατό αίσθημα κόπωσης.

https://www.fw-trade.com/

 

Continue Reading

Trending