Connect with us

Υγεία

Αυτοανοσία θυροειδούς στην κύηση.

 Η εγκυμοσύνη προκαλεί σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, ιδιαίτερα σε γυναίκες με αυτοανοσία θυροειδούς. Οι μηχανισμοί αυτοανοσίας είναι οι κύριοι υπεύθυνοι των παθήσεων αυτών, ενώ η νόσος Hashimoto και η νόσος των Graves-Basedow αποτελούν τις κύριες μορφές δυσθυρεοειδισμού στην κύηση. Οι παθολογίες του θυρεοειδή αδένα ενδιαφέρουν περίπου το 1-2% όλων των κυήσεων, με την αυτοανοσία του θυρεοειδούς να είναι συχνή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Βέβαια, πιστεύεται ότι οι υποκλινικές παθήσεις, εκείνες οι παθήσεις δηλαδή που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές γιατί δεν δίνουν κλινική συμπτωματολογία, είναι πολύ  περισσότερες. Σε κάθε περίπτωση, η φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία είναι απαραίτητη για μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη.

 

Τι είναι, πού οφείλεται και πώς εκδηλώνεται η θυρεοειδίτιδα.

Ο όρος «θυρεοειδίτιδα» είναι ένας όρος «ομπρέλα» με τον οποίο περιγράφεται μία ετερογενής ομάδα φλεγμονωδών διαταραχών του θυρεοειδούς, διαφορετικής αιτιοπαθογένειας (από αυτοάνοση έως και λοιμώδης) και ξεχωριστών κλινικών χαρακτηριστικών. Γενικά, σε κάθε θυρεοειδίτιδα υπάρχει καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής των θυρεοειδικών θυλακίων και ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα. Η θυρεοειδίτιδα είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κληρονομική και σπανίως οφείλεται σε λοίμωξη από ιό ή βακτήριο ή σε άλλο εξωγενή παράγοντα. Με βάση τη διάρκειά τους διακρίνονται σε οξεία ή πυώδη, υποξεία και χρόνια. Η θυρεοειδίτιδα λοιπόν μπορεί να προκληθεί από κάποια αυτοάνοση διαταραχή (όπως η ΗΤ), μετά από μια εγκυμοσύνη θυρεοειδίτιδα της λοχείας, θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT), από ιούς ή βακτήρια προκαλώντας πόνο στον θυρεοειδή (υποξεία θυρεοειδίτιδα) και λόγω φαρμάκων ή έκθεσης σε ακτινοβολία.

 

Ο ρόλος της εγκυμοσύνης στην ενεργοποίηση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας.

Προκειμένου να ανεχθεί το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής, το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας υφίσταται αρκετές αλλαγές. Τόσο η συστηματική καταστολή της μητέρας όσο και η ανοσοκαταστολή του πλακούντα εμπλέκονται στη διατήρηση της κύησης, που προκαλείται από σημαντικές ορμονικές αλλαγές. Ρυθμιστικό ρόλο έχουν τα CD4 + CD25 + Τ λεμφοκύτταρα (T-Regulator, Treg), όντας σημαντικά όχι μόνο σε περιφερική ανοχή έναντι ξένων και αυτοαντιγόνων, αλλά και σε εμβρυϊκή ανοχή. Τα T-κύτταρα Treg αποδείχθηκε ότι ρυθμίζουν τη δραστικότητα Th1- τύπου, η οποία οδηγεί σε κυτταρική ανοσία, και τη δραστικότητα Th2- τύπου, που εμπλέκεται στην χυμική ανοσία. Δημιουργούνται στην αρχή της κύησης και αυξάνουν με ταχείς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της κύησης, ενώ οξύνονται στο δεύτερο τρίμηνο. Στην κύηση και μετά τον τοκετό, μπορεί να εμφανισθούν διαφορετικά είδη αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Graves (GD), της θυρεοειδίτιδας Hashimoto (HT) και της μετά τον τοκετό θυρεοειδίτιδας (PPT). Χαρακτηριστικά, τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (TgAbs και TPOAbs) μειώνονται κατά τη διάρκεια της κύησης, γεγονός που μπορεί να εξηγηθεί από την κατασταλτική μεσολάβηση των Treg. Μετά τη γέννα, επιστρέφουν στα προ- εγκυμοσύνης επίπεδα, καταλήγοντας συχνά στην μετά τον τοκετό επιδείνωση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας. Στην ΗΤ, τα βοηθητικά Τ- λεμφοκύτταρα (Th) που διηθούν τοπαρέγχυμα του θυρεοειδούς είναι τύπου 1 (Th1, προφλεγμονώδη) και εκκρίνουν τύπου 1 (προφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες, ενώ στη GD έχουν τύπου 2 φαινότυπο (Th2) και εκκρίνουν τύπου 2 (αντιφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες.

 

Θυρεοειδίτιδα κατά την κύηση.

Η επικράτηση των αυτοάνοσων νοσημάτων του θυρεοειδούς (AITDs) στον έγκυο πληθυσμό είναι συγκρίσιμη με αυτή που βρέθηκε στο γενικό γυναικείο πληθυσμό με ένα παρόμοιο εύρος ηλικίας, δηλαδή μεταξύ 5-15%. Η προσεκτική μελέτη των γυναικών με αντισώματα του θυρεοειδούς κατά την κύηση έχει δείξει ότι, παρά την αναμενόμενη μείωση στους τίτλους των αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, η λειτουργία του θυρεοειδούς σταδιακά επιδεινώθηκε προς υποθυρεοειδισμό κατά ένα σημαντικό ποσοστό. Κατά την κύηση, ο γυναικείος οργανισμός εκτίθεται σε πληθώρα ξένων αντιγόνων καθώς το κύημα, φέροντας και πατρικά αντιγόνα, αποτελεί κατά το ήμισυ ένα ξένο οργανισμό. Αυτά τα εμβρυϊκά αντιγόνα, καθώς και η έκφραση αρκετών επαγόμενων από οιστρογόνα χημειοκινών, πιθανόν προκαλούν την επέκταση των Τ- λεμφοκυττάρων Treg.

 

Θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT).

Η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό είναι μια καταστροφική αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από ένα αυτοάνοσο μηχανισμό κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τον τοκετό και φέρεται να επηρεάζει 4-10% των γυναικών. Η PPT μπορεί να προκύψει και μετά από αυτόματη ή προκλητή έκτρωση. Συνήθως η κλασική κλινική πορεία της θυρεοειδίτιδας παρουσιάζεται με έναν από τους παρακάτω τρεις τρόπους:

  1. Παροδική θυρεοτοξίκωση (συνήθως 1-4 μήνες μετά τον τοκετό, διαρκεί για 1–3 μήνες) και μόνo.
  2. Παροδικό υποθυρεοειδισμό (συνήθως 4-8 μήνες μετά τον τοκετό και διαρκεί έως και 9 -12 μήνες) και μόνο.
  3. Παροδική θυρεοτοξίκωση, ακολουθούμενη από υποθυρεοειδισμό και στη συνέχεια ανάκαμψη.

Τα σημεία και συμπτώματα και των δύο φάσεων μπορεί να μην αναγνωρισθούν από τη γυναίκα, δεδομένου ότι αυτά τα συμπτώματα αποδίδονται συχνά στη νέα ζωή της μετά τον τοκετό, στο άγχος της, την αϋπνία ή την κατάθλιψη της λοχείας. Ωστόσο, ο εντοπισμός τους είναι πολύ σημαντικός καθώς περίπου το 20% των γυναικών που πέρασαν PPT, θα αναπτύξουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Συνιστάται λοιπόν ετήσια αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς, κυρίως σε περίπτωση επόμενης εγκυμοσύνης.

 

Η παθογένεια της θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό (PPT).  

Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό όπως και η ανώδυνη θυρεοειδίτιδα, θεωρείται μια μορφή παραλλαγής της χρόνιας αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας (θυρεοειδίτιδα Hashimoto). Τα παθολογικά ευρήματα στις δύο διαταραχές είναι παρόμοια και οι δύο συνδέονται με συγκεκριμένους HLA-B και HLA-D απλότυπους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κληρονομούμενοι παράγοντες κινδύνου είναι σημαντικοί. Οι γυναίκες που προορίζονται για ανάπτυξη θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό συνήθως έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ΤΡΟAbs στον ορό στην αρχή της κύησης, όπου μειώνονται αργότερα (όσο αυξάνεται η ανοσολογική ανοχή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) και, στη συνέχεια, αυξάνονται και πάλι μετά τον τοκετό.

Έτσι, οι γυναίκες που προορίζονται να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό έχουν μια υποκείμενη ασυμπτωματική αυτοάνοση νόσο θυρεοειδίτιδας στη αρχή της κύησης, που διευρύνεται και εμφανίζεται κλινικά κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, όταν υπάρχουν διακυμάνσεις στην ανοσολογική λειτουργία.

 

Υποξεία θυρεοειδίτιδα (De Quervain) και διάγνωση.

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μία αυτοπεριοριζόμενη αντιδραστική φλεγμονή του θυρεο-ειδούς αδένα σε προηγηθείσα ίωση του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Χαρακτηρίζεται από την ξαφνική έναρξη πόνου στο θυρεοειδή με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, που μπορεί να ποικίλλουν σε βαρύτητα. Ο θυρεοειδής διογκώνεται απότομα και είναι επώδυνος στη ψηλάφηση και, λόγω της καταστροφής του από την φλεγμονή, απελευθερώνει αποθηκευμένες ορμόνες στην κυκλοφορία, σε μεγάλες ποσότητες, προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό. Περίπου τα 2/3 των ασθενών με τη νόσο έχουν γονότυπο ΗLΑ-Β35, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση της νόσου.

Βασικό στοιχείο στη διάγνωση είναι η κλινική εικόνα και ο τρόπος που ξεκίνησε το πρόβλημα. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν τον υπερθυρεοειδισμό (αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες, χαμηλή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη TSH), αλλά τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα είναι αρνητικά, ενώ είναι αυξημένοι οι δείκτες φλεγμονής όπως η ταχύτητα καθίζησης (ΤΚΕ) και η CRP. H οριστική διάγνωση γίνεται με το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς, που δείχνει πολύ χαμηλή λειτουργικότητα του αδένα (λόγω της καταστροφής του ο θυρεοειδής δεν μπορεί να προσλάβει το ραδιενεργό ιώδιο ή τεχνήτιο). Αναμφίβολα, η εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ένα γερό crash test για τον οργανισμό, μία μοναδική ευκαιρία να διαφανούν όλες οι ανεπάρκειες. Η θυρεοειδική αυτοανοσία αποτελεί τη συχνότερη οργανοειδική αυτοάνοση διαταραχή σε γυναίκες αναπαραγωγικ

Αυτοανοσία θυροειδούς στην κύηση.

 

Η εγκυμοσύνη προκαλεί σημαντικές αλλαγές στα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών, ιδιαίτερα σε γυναίκες με αυτοανοσία θυροειδούς. Οι μηχανισμοί αυτοανοσίας είναι οι κύριοι υπεύθυνοι των παθήσεων αυτών, ενώ η νόσος Hashimoto και η νόσος των Graves-Basedow αποτελούν τις κύριες μορφές δυσθυρεοειδισμού στην κύηση. Οι παθολογίες του θυρεοειδή αδένα ενδιαφέρουν περίπου το 1-2% όλων των κυήσεων, με την αυτοανοσία του θυρεοειδούς να είναι συχνή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Βέβαια, πιστεύεται ότι οι υποκλινικές παθήσεις, εκείνες οι παθήσεις δηλαδή που δεν γίνονται άμεσα αντιληπτές γιατί δεν δίνουν κλινική συμπτωματολογία, είναι πολύ  περισσότερες. Σε κάθε περίπτωση, η φυσιολογική θυρεοειδική λειτουργία είναι απαραίτητη για μία επιτυχημένη εγκυμοσύνη.

 

Τι είναι, πού οφείλεται και πώς εκδηλώνεται η θυρεοειδίτιδα.

Ο όρος «θυρεοειδίτιδα» είναι ένας όρος «ομπρέλα» με τον οποίο περιγράφεται μία ετερογενής ομάδα φλεγμονωδών διαταραχών του θυρεοειδούς, διαφορετικής αιτιοπαθογένειας (από αυτοάνοση έως και λοιμώδης) και ξεχωριστών κλινικών χαρακτηριστικών. Γενικά, σε κάθε θυρεοειδίτιδα υπάρχει καταστροφή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής των θυρεοειδικών θυλακίων και ιδιαίτερη ιστολογική εικόνα. Η θυρεοειδίτιδα είναι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κληρονομική και σπανίως οφείλεται σε λοίμωξη από ιό ή βακτήριο ή σε άλλο εξωγενή παράγοντα. Με βάση τη διάρκειά τους διακρίνονται σε οξεία ή πυώδη, υποξεία και χρόνια. Η θυρεοειδίτιδα λοιπόν μπορεί να προκληθεί από κάποια αυτοάνοση διαταραχή (όπως η ΗΤ), μετά από μια εγκυμοσύνη θυρεοειδίτιδα της λοχείας, θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT), από ιούς ή βακτήρια προκαλώντας πόνο στον θυρεοειδή (υποξεία θυρεοειδίτιδα) και λόγω φαρμάκων ή έκθεσης σε ακτινοβολία.

 

Ο ρόλος της εγκυμοσύνης στην ενεργοποίηση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας.

Προκειμένου να ανεχθεί το έμβρυο, κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής, το ανοσοποιητικό σύστημα της μητέρας υφίσταται αρκετές αλλαγές. Τόσο η συστηματική καταστολή της μητέρας όσο και η ανοσοκαταστολή του πλακούντα εμπλέκονται στη διατήρηση της κύησης, που προκαλείται από σημαντικές ορμονικές αλλαγές. Ρυθμιστικό ρόλο έχουν τα CD4 + CD25 + Τ λεμφοκύτταρα (T-Regulator, Treg), όντας σημαντικά όχι μόνο σε περιφερική ανοχή έναντι ξένων και αυτοαντιγόνων, αλλά και σε εμβρυϊκή ανοχή. Τα T-κύτταρα Treg αποδείχθηκε ότι ρυθμίζουν τη δραστικότητα Th1- τύπου, η οποία οδηγεί σε κυτταρική ανοσία, και τη δραστικότητα Th2- τύπου, που εμπλέκεται στην χυμική ανοσία. Δημιουργούνται στην αρχή της κύησης και αυξάνουν με ταχείς ρυθμούς κατά τη διάρκεια της κύησης, ενώ οξύνονται στο δεύτερο τρίμηνο. Στην κύηση και μετά τον τοκετό, μπορεί να εμφανισθούν διαφορετικά είδη αυτοάνοσης νόσου του θυρεοειδούς, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Graves (GD), της θυρεοειδίτιδας Hashimoto (HT) και της μετά τον τοκετό θυρεοειδίτιδας (PPT). Χαρακτηριστικά, τα θυρεοειδικά αυτοαντισώματα (TgAbs και TPOAbs) μειώνονται κατά τη διάρκεια της κύησης, γεγονός που μπορεί να εξηγηθεί από την κατασταλτική μεσολάβηση των Treg. Μετά τη γέννα, επιστρέφουν στα προ- εγκυμοσύνης επίπεδα, καταλήγοντας συχνά στην μετά τον τοκετό επιδείνωση της θυρεοειδικής αυτοανοσίας. Στην ΗΤ, τα βοηθητικά Τ- λεμφοκύτταρα (Th) που διηθούν τοπαρέγχυμα του θυρεοειδούς είναι τύπου 1 (Th1, προφλεγμονώδη) και εκκρίνουν τύπου 1 (προφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες, ενώ στη GD έχουν τύπου 2 φαινότυπο (Th2) και εκκρίνουν τύπου 2 (αντιφλεγμονώδεις) κυτταροκίνες.

 

Θυρεοειδίτιδα κατά την κύηση.

Η επικράτηση των αυτοάνοσων νοσημάτων του θυρεοειδούς (AITDs) στον έγκυο πληθυσμό είναι συγκρίσιμη με αυτή που βρέθηκε στο γενικό γυναικείο πληθυσμό με ένα παρόμοιο εύρος ηλικίας, δηλαδή μεταξύ 5-15%. Η προσεκτική μελέτη των γυναικών με αντισώματα του θυρεοειδούς κατά την κύηση έχει δείξει ότι, παρά την αναμενόμενη μείωση στους τίτλους των αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της κύησης, η λειτουργία του θυρεοειδούς σταδιακά επιδεινώθηκε προς υποθυρεοειδισμό κατά ένα σημαντικό ποσοστό. Κατά την κύηση, ο γυναικείος οργανισμός εκτίθεται σε πληθώρα ξένων αντιγόνων καθώς το κύημα, φέροντας και πατρικά αντιγόνα, αποτελεί κατά το ήμισυ ένα ξένο οργανισμό. Αυτά τα εμβρυϊκά αντιγόνα, καθώς και η έκφραση αρκετών επαγόμενων από οιστρογόνα χημειοκινών, πιθανόν προκαλούν την επέκταση των Τ- λεμφοκυττάρων Treg.

 

Θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό (PPT).

Η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό είναι μια καταστροφική αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από ένα αυτοάνοσο μηχανισμό κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους μετά τον τοκετό και φέρεται να επηρεάζει 4-10% των γυναικών. Η PPT μπορεί να προκύψει και μετά από αυτόματη ή προκλητή έκτρωση. Συνήθως η κλασική κλινική πορεία της θυρεοειδίτιδας παρουσιάζεται με έναν από τους παρακάτω τρεις τρόπους:

  1. Παροδική θυρεοτοξίκωση (συνήθως 1-4 μήνες μετά τον τοκετό, διαρκεί για 1–3 μήνες) και μόνo.
  2. Παροδικό υποθυρεοειδισμό (συνήθως 4-8 μήνες μετά τον τοκετό και διαρκεί έως και 9 -12 μήνες) και μόνο.
  3. Παροδική θυρεοτοξίκωση, ακολουθούμενη από υποθυρεοειδισμό και στη συνέχεια ανάκαμψη.

Τα σημεία και συμπτώματα και των δύο φάσεων μπορεί να μην αναγνωρισθούν από τη γυναίκα, δεδομένου ότι αυτά τα συμπτώματα αποδίδονται συχνά στη νέα ζωή της μετά τον τοκετό, στο άγχος της, την αϋπνία ή την κατάθλιψη της λοχείας. Ωστόσο, ο εντοπισμός τους είναι πολύ σημαντικός καθώς περίπου το 20% των γυναικών που πέρασαν PPT, θα αναπτύξουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό μέσα στα επόμενα 10 χρόνια. Συνιστάται λοιπόν ετήσια αξιολόγηση της λειτουργίας του θυρεοειδούς, κυρίως σε περίπτωση επόμενης εγκυμοσύνης.

 

Η παθογένεια της θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό (PPT).  

Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, η θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό όπως και η ανώδυνη θυρεοειδίτιδα, θεωρείται μια μορφή παραλλαγής της χρόνιας αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας (θυρεοειδίτιδα Hashimoto). Τα παθολογικά ευρήματα στις δύο διαταραχές είναι παρόμοια και οι δύο συνδέονται με συγκεκριμένους HLA-B και HLA-D απλότυπους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι κληρονομούμενοι παράγοντες κινδύνου είναι σημαντικοί. Οι γυναίκες που προορίζονται για ανάπτυξη θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό συνήθως έχουν υψηλές συγκεντρώσεις ΤΡΟAbs στον ορό στην αρχή της κύησης, όπου μειώνονται αργότερα (όσο αυξάνεται η ανοσολογική ανοχή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης) και, στη συνέχεια, αυξάνονται και πάλι μετά τον τοκετό.

Έτσι, οι γυναίκες που προορίζονται να αναπτύξουν θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό έχουν μια υποκείμενη ασυμπτωματική αυτοάνοση νόσο θυρεοειδίτιδας στη αρχή της κύησης, που διευρύνεται και εμφανίζεται κλινικά κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, όταν υπάρχουν διακυμάνσεις στην ανοσολογική λειτουργία.

 

Υποξεία θυρεοειδίτιδα (De Quervain) και διάγνωση.

Η υποξεία θυρεοειδίτιδα είναι μία αυτοπεριοριζόμενη αντιδραστική φλεγμονή του θυρεο-ειδούς αδένα σε προηγηθείσα ίωση του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Χαρακτηρίζεται από την ξαφνική έναρξη πόνου στο θυρεοειδή με συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού, που μπορεί να ποικίλλουν σε βαρύτητα. Ο θυρεοειδής διογκώνεται απότομα και είναι επώδυνος στη ψηλάφηση και, λόγω της καταστροφής του από την φλεγμονή, απελευθερώνει αποθηκευμένες ορμόνες στην κυκλοφορία, σε μεγάλες ποσότητες, προκαλώντας υπερθυρεοειδισμό. Περίπου τα 2/3 των ασθενών με τη νόσο έχουν γονότυπο ΗLΑ-Β35, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την εμφάνιση της νόσου.

Βασικό στοιχείο στη διάγνωση είναι η κλινική εικόνα και ο τρόπος που ξεκίνησε το πρόβλημα. Οι εξετάσεις αίματος δείχνουν τον υπερθυρεοειδισμό (αυξημένες θυρεοειδικές ορμόνες, χαμηλή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη TSH), αλλά τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα είναι αρνητικά, ενώ είναι αυξημένοι οι δείκτες φλεγμονής όπως η ταχύτητα καθίζησης (ΤΚΕ) και η CRP. H οριστική διάγνωση γίνεται με το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς, που δείχνει πολύ χαμηλή λειτουργικότητα του αδένα (λόγω της καταστροφής του ο θυρεοειδής δεν μπορεί να προσλάβει το ραδιενεργό ιώδιο ή τεχνήτιο). Αναμφίβολα, η εγκυμοσύνη φαίνεται να είναι ένα γερό crash test για τον οργανισμό, μία μοναδική ευκαιρία να διαφανούν όλες οι ανεπάρκειες. Η θυρεοειδική αυτοανοσία αποτελεί τη συχνότερη οργανοειδική αυτοάνοση διαταραχή σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας.

 

 

Τάκης Αποστολόπουλος,

Κλινικός Βιοχημικός – Βιολόγος,

Επιστημονικός Συνεργάτης

Medisyn

 

Μάθετε περισσότερα για το Vrisko Diagnostiko εδώ.

Ολόκληρο το αφιέρωμα, εδώ.

 

 

 

Continue Reading
8 Comments

8 Comments

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Υγεία

Σύγχρονη Αισθητική Οδοντιατρική:Λύσεις με Ψηφιακή Τεχνολογία

Οδοντίατρος σε Σύγχρονο Οδοντιατρικό Κέντρο 

Ένας σύγχρονος οδοντίατρος δεν εστιάζει μόνο στη θεραπεία των δοντιών, αλλά στησυνολική υγεία και αισθητική του χαμόγελου. Σε ένα οργανωμένο οδοντιατρικό κέντρο, ηεξατομικευμένη προσέγγιση και η χρήση προηγμένης τεχνολογίας επιτρέπουν τον σωστόσχεδιασμό κάθε θεραπείας, από την πρόληψη έως τις πιο απαιτητικές αισθητικέςαποκαταστάσεις. Στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο Μαρούσι, το οδοντιατρικό κέντροDental Pearls προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες οδοντιατρικής φροντίδας, με στόχο τηλειτουργική και αισθητική αποκατάσταση του χαμόγελου. Η εμπειρία των οδοντιάτρων και ηεφαρμογή σύγχρονων τεχνικών συμβάλλουν στη δημιουργία φυσικού αποτελέσματος,προσαρμοσμένου στις ανάγκες κάθε ασθενούς. 

Όψεις Πορσελάνης: Φυσικό Αποτέλεσμα με Διάρκεια 

Οι όψεις πορσελάνης αποτελούν μία από τις πιο δημοφιλείς επιλογές αισθητικήςοδοντιατρικής για τη βελτίωση του χαμόγελου. Πρόκειται για λεπτές αποκαταστάσεις πουεφαρμόζονται στην εξωτερική επιφάνεια των δοντιών, βελτιώνοντας το σχήμα, το χρώμα καιτη συνολική συμμετρία τους. Η τιμή διαμορφώνεται ανάλογα με τον αριθμό των δοντιών καιτις απαιτήσεις κάθε περιστατικού, ενώ η διάρκεια ζωής τους μπορεί να ξεπεράσει τα 10–15χρόνια όταν τηρούνται σωστά οι κανόνες στοματικής υγιεινής. Παρότι προσφέρουνεξαιρετική αισθητική και αντοχή, υπάρχουν και ορισμένα μειονεκτήματα, όπως η ανάγκηελάχιστης τροποποίησης της φυσικής οδοντικής επιφάνειας και η μη αναστρέψιμη φύση τηςθεραπείας. Με σωστό σχεδιασμό και έμπειρο οδοντίατρο, οι όψεις πορσελάνης μπορούννα χαρίσουν ένα απόλυτα φυσικό και αρμονικό αποτέλεσμα. 

Ψηφιακή Οδοντιατρική με CAD/CAM και ΡομποτικήΑκρίβεια 

Η σύγχρονη ψηφιακή οδοντιατρική έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίοσχεδιάζονται και εφαρμόζονται οι αισθητικές αποκαταστάσεις. Μέσα από ψηφιακήαποτύπωση και τρισδιάστατο σχεδιασμό, ο οδοντίατρος μπορεί να δημιουργήσειαποκαταστάσεις με εξαιρετική ακρίβεια και καλύτερη εφαρμογή. Η τεχνολογία CAD/CAMεπιτρέπει την ρομποτική κατασκευή όψεων πορσελάνης και άλλων αποκαταστάσεων μευψηλή αισθητική λεπτομέρεια, μειώνοντας παράλληλα τον χρόνο ολοκλήρωσης τηςθεραπείας. Παράλληλα, η υψηλή ακρίβεια και τα σύγχρονα ψηφιακά συστήματα συμβάλλουνστη βελτίωση της λειτουργικότητας και της μακροχρόνιας σταθερότητας του αποτελέσματος.Η ψηφιακή τεχνολογία προσφέρει έτσι μια νέα εμπειρία οδοντιατρικής θεραπείας, πιοάνετη, προβλέψιμη και εξατομικευμένη για κάθε ασθενή. 

Continue Reading

Υγεία

Καρκίνος Μαστού: Τα συμπτώματα, η διάγνωση και η σημασία της έγκαιρης αντιμετώπισης

Ο καρκίνος μαστού είναι μία από τις πιο γνωστές παθήσεις που αφορούν τον γυναικείο μαστό, γι’ αυτό και η σωστή ενημέρωση γύρω από τα συμπτώματα, τη διάγνωση και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές είναι ιδιαίτερα σημαντική. Αν και κάθε εύρημα στο στήθος δεν σημαίνει απαραίτητα κακοήθεια, η έγκαιρη αξιολόγηση από εξειδικευμένο ιατρό είναι καθοριστική για την ασφαλή διερεύνηση και τη σωστή καθοδήγηση. 

Η προσοχή σε αλλαγές που εμφανίζονται στον μαστό, σε συνδυασμό με την τακτική κλινική παρακολούθηση και τον κατάλληλο απεικονιστικό έλεγχο, μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην πρώιμη διάγνωση. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς όσο νωρίτερα εντοπιστεί μια ύποπτη βλάβη, τόσο καλύτερα μπορεί να σχεδιαστεί η αντιμετώπισή της. 

Ποια συμπτώματα χρειάζονται διερεύνηση; 

Ένα από τα πιο γνωστά ευρήματα είναι η εμφάνιση μιας ψηλαφητής μάζας στο στήθος. Ωστόσο, τα πιθανά σημάδια δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστούν αλλαγές στο σχήμα του μαστού, αλλοιώσεις στο δέρμα, εισολκή της θηλής ή έκκριση υγρού από τη θηλή. 

Παράλληλα, δεν πρέπει να αγνοούνται ενοχλήματα όπως το τοπικό πρήξιμο, η αίσθηση βάρους ή ένα επίμονο εύρημα που δεν υπήρχε στο παρελθόν. Είναι σημαντικό να αξιολογείται κάθε αλλαγή με ψυχραιμία, αλλά και χωρίς καθυστέρηση, ώστε να αποκλειστούν σοβαρότερες καταστάσεις. 

Δεν είναι κάθε αλλοίωση καρκίνος μαστού 

Στην καθημερινή κλινική πράξη, αρκετές αλλοιώσεις του μαστού είναι καλοήθεις. Παραδείγματα αποτελούν η κύστη μαστού, η ινοκυστική μαστοπάθεια και το θήλωμα μαστού, καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν ανησυχία αλλά δεν ταυτίζονται απαραίτητα με κακοήθεια. Στα σχετικά κείμενα του iflessas.gr επισημαίνεται ότι πολλές καλοήθεις παθήσεις του μαστού έχουν διαφορετική βιολογική συμπεριφορά και χρειάζονται ξεχωριστή αξιολόγηση από ειδικό, ώστε να τεθεί σωστή διάγνωση και να αποφασιστεί αν απαιτείται παρακολούθηση ή θεραπεία. 

Για τον λόγο αυτό, η αυτοδιάγνωση δεν είναι ασφαλής. Μια γυναίκα μπορεί να ψηλαφήσει ένα ογκίδιο ή να παρατηρήσει μία αλλαγή, όμως μόνο η κλινική εξέταση και ο απαραίτητος έλεγχος μπορούν να δείξουν τι ακριβώς συμβαίνει. 

Πώς γίνεται η διάγνωση; 

Η διερεύνηση ξεκινά συνήθως με τη λήψη ιστορικού και την κλινική εξέταση από εξειδικευμένο ιατρό. Ανάλογα με την ηλικία, τα συμπτώματα και τα ευρήματα, μπορεί να ζητηθεί υπερηχογράφημα μαστών, μαστογραφία ή άλλες συμπληρωματικές εξετάσεις. 

Όταν υπάρχει ύποπτο εύρημα, ενδέχεται να χρειαστεί βιοψία, ώστε να γίνει ιστολογικός έλεγχος και να επιβεβαιωθεί η φύση της βλάβης. Αυτή η διαδικασία είναι που επιτρέπει τον ακριβή καθορισμό της διάγνωσης και τη λήψη των σωστών θεραπευτικών αποφάσεων. 

Ποιες είναι οι επιλογές αντιμετώπισης; 

Η αντιμετώπιση του καρκίνου μαστού εξατομικεύεται. Το θεραπευτικό πλάνο εξαρτάται από παράγοντες όπως το είδος της βλάβης, το μέγεθος, η έκτασή της και τα ιστολογικά χαρακτηριστικά. Σε αρκετές περιπτώσεις, το χειρουργείο αποτελεί βασικό κομμάτι της θεραπείας, ενώ ανάλογα με το περιστατικό μπορεί να χρειαστεί συνδυασμός με άλλες ογκολογικές θεραπείες. 

Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι η ασθενής να καθοδηγείται από εξειδικευμένο χειρουργό μαστού, ο οποίος μπορεί να εκτιμήσει σωστά τα δεδομένα και να προτείνει το κατάλληλο πλάνο με στόχο τόσο την ογκολογική ασφάλεια όσο και τη βέλτιστη ποιότητα ζωής. 

Γιατί η έγκαιρη αξιολόγηση είναι τόσο σημαντική; 

Ο φόβος συχνά οδηγεί πολλές γυναίκες στο να καθυστερούν την επίσκεψη στον γιατρό. Στην πράξη, όμως, η καθυστέρηση δεν βοηθά. Αντίθετα, η έγκαιρη διερεύνηση ενός ευρήματος μπορεί να προσφέρει σαφή απάντηση, να αποκλείσει μια σοβαρή διάγνωση ή να οδηγήσει σε πρώιμη αντιμετώπιση όταν αυτό είναι απαραίτητο. 

Η σωστή ενημέρωση, η πρόληψη και η υπεύθυνη ιατρική παρακολούθηση είναι τα βασικά βήματα για κάθε γυναίκα που θέλει να φροντίζει αποτελεσματικά την υγεία του μαστού της. 

Αν έχετε παρατηρήσει κάποιο ύποπτο σύμπτωμα ή θέλετε εξατομικευμένη εκτίμηση από ειδικό, ο χειρουργός μαστού Δρ. Ιωάννης Φλέσσας βρίσκεται στη διάθεσή σας για να λύση κάθε απορία. Προγραμματίστε το ραντεβού σας.

Continue Reading

Ομορφιά

Ανανεώστε το βλέμμα σας: Η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά

Το βλέμμα μας αποτυπώνει συναισθήματα, ενέργεια και αυτοπεποίθηση. Όταν όμως η περιοχή γύρω από τα μάτια δείχνει κουρασμένη, με χαλάρωση ή σακούλες, μπορεί να επηρεάσει τη συνολική εικόνα του προσώπου. Ευτυχώς, η σύγχρονη Αισθητική Χειρουργική προσφέρει λύσεις που αποκαθιστούν τη φρεσκάδα και τη φυσικότητα, χωρίς υπερβολές. 

Τι είναι η βλεφαροπλαστική;

 Η βλεφαροπλαστική αποτελεί μία στοχευμένη αισθητική επέμβαση που βελτιώνει την εικόνα των βλεφάρων, αφαιρώντας περίσσεια δέρματος και λίπους. Πραγματοποιείται από εξειδικευμένο γιατρό και συμβάλλει σε ένα πιο ξεκούραστο και νεανικό αποτέλεσμα. Πρόκειται για μία από τις πιο διαδεδομένες επεμβάσεις, με σύντομο χρόνο αποκατάστασης και ιδιαίτερα φυσικά αποτελέσματα.

 Άνω και κάτω βλεφαροπλαστική 

Η άνω βλεφαροπλαστική αφορά κυρίως τη διόρθωση της χαλάρωσης στο πάνω βλέφαρο, που μπορεί να δημιουργεί «βαρύ» βλέμμα ή ακόμα και λειτουργική ενόχληση. Από την άλλη, η κάτω βλεφαροπλαστική εστιάζει στη βελτίωση της περιοχής κάτω από τα μάτια, μειώνοντας τις σακούλες και τα σημάδια κόπωσης στο κάτω βλέφαρο.

 Η επιλογή μεταξύ άνω και κάτω βλεφαροπλαστικής – ή και ο συνδυασμός τους – εξαρτάται από τις ανάγκες του κάθε ασθενούς. Όσον αφορά το κόστος, η τιμή διαμορφώνεται εξατομικευμένα, αφού ληφθεί υπόψη η έκταση της επέμβασης και οιιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε περίπτωσης.

 Για όσους αναζητούν έναν έμπειρο ειδικό για βλεφαροπλαστική άνω ή κάτω βλεφάρου, ο γιατρός Νικόλαος Καρμίρης είναι ένας Πλαστικός Χειρουργός που προσφέρει εξειδικευμένη προσέγγιση και φυσικά αποτελέσματα. Μπορείτε να ενημερωθείτε αναλυτικά για τη διαδικασία και να κλείσετε το ραντεβού σας μέσω της σελίδας του. 

Continue Reading

Trending