Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αχιλλέας Δρούγκας: “Η ζωγραφική είναι ποίηση”

Ο εικαστικός Αχιλλέας Δρούγκας μας υποδέχτηκε στο εργαστήριό του και μας μύησε στην πρωτότυπη ρεαλιστική ζωγραφική του, γεμάτη από ζωντανά χρώματα και ελληνικό φως

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη 

Διασχίσαμε τον πεζόδρομο γύρω από την Ακρόπολη και στο ύψος του Θησείου, μπήκαμε στα γραφικά στενάκια της περιοχής. Αφού περπατήσαμε για λίγα λεπτά, καταλήξαμε σ’ ένα εντυπωσιακό νεοκλασικό κτίριο, στο χώρο που ζει και εργάζεται ο εικαστικός, Αχιλλέας Δρούγκας. Καλλιτέχνης με σπουδές λιθογραφίας στο Λονδίνο, στο Slade School of Fine Arts, κοντά στους A. Gross και B. Dos Santos, με χαρακτικά που ξεχώρισαν και προωθήθηκαν από τη Redferm Gallery, Christie’s Contemporary και τις εκδόσεις Alecto, σε μεγάλα μουσεία της Ευρώπης. Δημιουργός με σπάνιο ταλέντο, αναγνωρισμένο σε διεθνές επίπεδο, στη χαρακτική αρχικά,  και μετέπειτα με τις μεγάλες συνθέσεις του στη ζωγραφική.

Ο Αχιλλέας Δρούγκας μας υποδέχτηκε με ιδιαίτερη ευγένεια και μας ξενάγησε στο εργαστήριο του. Έργα κυρίως μεγάλων διαστάσεων αλλά και κάποια μικρότερα, γεμάτα από ζωντανά χρώματα , διαφόρων αποχρώσεων που διακατέχονται από φως αιθέριο και ελληνικό. Έργα ιδιαίτερης αισθητικής, συνθετικής και χρωματικής πανδαισίας, έντονης συνείδησης της ελληνικότητας με μοναδική αίσθηση του φωτορεαλισμού, που δεν στηρίζεται ωστόσο αποκλειστικά στη φωτογραφία. Θαυμάζοντας την πρωτότυπη ρεαλιστική ζωγραφική του Αχιλλέα Δρούγκα, διακρίναμε διάχυτη την οπτική της ψευδαίσθησης, τις κλασικές διαχρονικές αξίες της αρμονίας  και της συμμετρίας, του κανόνα, της τάξης  και του μέτρου, της σκηνικής παρουσίας και της χρωματικής πανδαισίας.

Ατενίζοντας τον βράχο της Ακρόπολης, το Αστεροσκοπείο και τον Λόφο του Λυκαβηττού, χαρήκαμε το απόγευμά μας, παρέα με τον καλλιτέχνη που απάντησε με ειλικρίνεια στις ερωτήσεις μας.

– Κύριε Δρούγκα, μιλήστε μας για τις θεματικές που έχετε καλύψει όλα αυτά τα χρόνια; Ποιες είναι οι πηγές της έμπνευσής σας;

Η έμπνευσή μου και τα θέματα των πινάκων μου έρχονται από το περιβάλλον μου. Από ένα ηλιοβασίλεμα μέχρι ένα αφηρημένο ρούχο μπορεί να μου δημιουργήσει μια εικόνα. Τα πρώτα ζωγραφικά μου έργα ήταν από εικόνες εσωτερικών χώρων. Στρωμένα τραπέζια περιμένοντας τους ανθρώπους να καθίσουν. Ρούχα αφηρημένα, γραβάτες, πουκάμισα και γενικά αντικείμενα από το περιβάλλον μου. Αργότερα, ζωγράφισα έργα εμπνευσμένα από τους ελληνικούς μύθους. Δεν έκανα ποτέ εικονογράφηση του μύθου. Τα στοιχεία του μύθου ήταν συνήθως άνθρωποι ή αντικείμενα περασμένα από τον Ευρωπαϊκό Νεοκλασικισμό.

«Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΩ ΕΝΑΝ ΠΑΝΘΗΡΑ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΖΩΟ, ΜΕ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΙΝΑΚΕΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ”

– Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τα σύμβολα που χρησιμοποιείτε στους πίνακές σας;

Χρησιμοποιώ σύμβολά που διατηρήθηκαν στο πέρασμα των αιώνων, στοιχεία κάποιων μύθων, χωρίς να τον περιγράφουν επ’ ακριβώς. Στην «Εκλογή του Πάριδος», για παράδειγμα, ένα αντρικό γυμνό, καθισμένο σε ένα νεοκλασικό ανάκλιντρο, δείχνει ένα μπούστο της Αφροδίτης της Μήλου. Ένα χρυσό μήλο είναι αφημένο στο πρώτο πλάνο του πίνακα. Έτσι, έχουμε την θεά Αφροδίτη περασμένη από τους αιώνες. Στο έργο υπάρχουν τα στοιχεία του μύθου χωρίς να τον περιγράφουν απόλυτα.

Αργότερα  στον «Ενδυμίωνα»ένας ωραίος βοσκός, που τον ερωτεύτηκε η Άρτεμις-Σελήνη και ζήτησε από τον Δία να τον κάνει αθάνατο, κοιμάται τον αιώνιο ύπνο. Η Σελήνη όμως που δεν είναι η Άρτεμις, που τον επισκεπτόταν και του φιλούσε Ο Δίας από ζήλια τον αφήσει να κοιμάται για πάντα τον αγέραστο ύπνο. Ο μύθος του αποτελεί μια αλληγορία του μύθου του ύπνου και του θανάτου. Η επιθυμία μου να ζωγραφίσω έναν πάνθηρα, αυτό το όμορφο ζώο με οδήγησε σε μια σειρά από πίνακες με θέμα τον Διόνυσο. Στην αρχαία εποχή, ο πάνθηρας ήταν ακόλουθος και σύμβολο του Διονύσου.

Ζωγράφισα λουλούδια γιατί μπορούσα να χρησιμοποιήσω τα χρώματα τους, όπου ήθελα μέσα στον πίνακα. Μέσα σε διαφανή βάζα, αφηρημένα πάνω σε τραπέζια, μπροστά σε θάλασσες και ωκεανούς. Η αστραπή είναι ένα φυσικό στιγμιαίο και σχεδόν δεν προλαβαίνεις να το δεις. Την ζωγράφισα σε πολλά έργα μου, γιατί θέλω να την κάνω να διαρκεί για πάντα.

«Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΧΝΗ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ ΔΕ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΣΟΚΑΡΕΙ ΤΟΝ ΘΕΑΤΗ. ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΟΚΑΡΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟ ΤΙΠΟΤΕ”

– Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε με την δουλεία σας; Τα οπτικοποιείτε κατά κάποιο τρόπο;

Σε όλη μου τη δουλειά,  ήθελα να δείξω ότι η ομορφιά μπορεί να υπάρχει ακόμα και σε μια τέχνη που λέγεται σύγχρονη και σκοπός δε είναι μόνο να σοκάρει τον θεατή. Είναι γεγονός ότι κανείς δεν σοκάρεται πλέον από τίποτε. Η ομορφιά είναι διαχρονική και μπορεί κανείς να την παρουσιάσει με έναν νέο και φρέσκο τρόπο. Θέλοντας να ξορκίσω αυτή την θεώρηση διάλεγα να ζωγραφίζω όμορφα θέματα, όπως ένα ωραίο ηλιοβασίλεμα, ένα όμορφο λουλούδι, ένα ωραίο κορμί. Προσωπικά, θα ήθελα στην ζωγραφική μου να ξαναδώσω στους ανθρώπους και στα αντικείμενα την χαμένη τους αξιοπρέπεια και να δημιουργήσω την προσωπική μου ποίηση.

– Δηλαδή θεωρείτε την ζωγραφική ποίηση;

Βέβαια, η ζωγραφική είναι ποίηση. Έτσι θέλησα να δημιουργήσω την προσωπική μου χροιά, όχι από ματαιοδοξία αλλά από αγάπη προς την ομορφιά. Βλέπω την ζωγραφική από την πλευρά του καλλιτέχνη, σαν τον ποιητή που χρησιμοποιεί τις λέξεις και με τον τρόπο που κάνει συνειρμούς δημιουργεί το προσωπικό του ύφος. Έτσι κι εγώ χρησιμοποιώ τα διάφορα στοιχεία του πίνακα, σαν τις λέξεις ενός ποιήματος. Αυτό γίνεται συνήθως με μια θεατρικότητα. Ο πίνακας μοιάζει για μένα με σκηνή θεάτρου.

– Αγαπήσατε τόσο πολύ την σκηνογραφία. Γιατί δεν ασχοληθήκατε ποτέ μ’ αυτήν;

Σπούδασα σκηνογραφία μαζί με την χαρακτική στην Σχολή Καλών Τεχνών. Ο σκοπός μου ήταν να γίνω σκηνογράφος. Γιατί δεν έκανα ποτέ σκηνογραφίες, δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω. Ίσως επειδή έμαθα να δουλεύω απόλυτα μόνος και όχι συλλογικά όπως είναι απαραίτητο σ’ ένα θεατρικό έργο.

– Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία σίγουρα θα θυμούνται την παλιά διακόσμηση της καφετέριας στο ξενοδοχείο Athenaeum InterContinental. Θα θέλατε να θυμηθείτε μαζί μας πως είχε προκύψει αυτή η δουλειά σας;

Το 1982 ο παλιός μου φίλος, Δάκης Ιωάννου μου παρήγγειλε ένα μεγάλο έργο ζωγραφικής μήκους 45 μέτρων για τη διακόσμηση του «καφέ Πέργκολα» του Ξενοδοχείου Athenaeum InterContinental. Έκανα μια σειρά από ασύμμετρα πανό που ακολουθούσαν τον τοίχο. Το «concept» ήταν οι επισκέπτες του καφέ να αισθάνονται σαν να βρίσκονται σε κλειστό κήπο, που από την μία πλευρά ήταν το έργο και από την άλλη η τζαμαρία με τους καταρράκτες.

– Μιλήστε μας για τη γνωριμία σας και τη συνεργασία σας με τον Γιάννη Τσαρούχη.

Γνώριζα τον Γιάννη Τσαρούχη όπως σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες της γενιάς μου. Ο Τσαρούχης είχε φιλοτεχνήσει μερικές ακουαρέλες για την φίλη του, Τίγκη Γκίκα, μια συλλογή ποιημάτων με τίτλο «η δίψα του καλαμιού». Ήθελε έναν χαράκτη να τυπώσει αυτά τα σχέδια σε χαρτί χειροποίητο και για λίγα αριθμημένα αντίτυπα. Ο Βασίλης Βασιλειάδης, δάσκαλός μου στη σκηνογραφία με πρότεινε γι αυτήν την δουλειά. Τον συνάντησα στο ατελιέ του, στην Αναγνωστοπούλου με μεγάλο δέος. Ο Τσαρούχης την εποχή εκείνη μεσουρανούσε. Έφτιαχνε σκηνικά και κοστούμια για την Κάλας, συνεργαζόταν με τον Τζεφιρέλι… Γίναμε φίλοι και πήρα πολλά παρακολουθώντας τον να ζωγραφίζει, Θυμάμαι ότι για πολλά χρόνια του μιλούσα στον πληθυντικό.

– Τα έργα σας  συνεχίζονται στην κορνίζα. Είστε εναντίον της κορνίζας;

Δεν είμαι εναντίον της κορνίζας φυσικά, αρκεί να συνδυάζεται αρμονικά με ένα έργο. Σε πολλά έργα μου βάζω κορνίζες. Ζωγραφίζω την κορνίζα θέλοντας να δώσω την αίσθηση της τρίτης διάστασης και του tromp l’ oeil, θέλοντας να φαίνεται ότι βγαίνει μέσα από τον πίνακα και πλησιάζει τον θεατή.

– Μιλήστε μας για την τελευταία σας δουλειά και για τα στοιχεία που έχετε δώσει έμφαση;

Στην τελευταία μου δουλειά το «concept», η έννοια είναι ο κύριος στόχος του πίνακα. Η χρωματική αρμονία, η σύνθεση, η «ζωγραφικότητα» δεν είναι ο κύριος σκοπός. Το φόντο είναι ο συνήθως παραλλαγή του ίδιου σκούρου μπλε και μπροστά σ αυτό στέκουν αντικείμενα ή ανθρώπινα μέλη, που συντελούν στη δημιουργία ενός θέματος ή είναι αποτέλεσμα μιας ανθρώπινης πράξης. Θα ονόμαζα αυτήν την σειρά «χειρονομίες». Η τεχνική του tromp l’ oeil και της ζωγραφισμένης κορνίζας μεγαλώνει την αίσθηση της τρίτης διάστασης και το αποτέλεσμα μοιάζει με κατασκευή.

*Η συνέντευξη δημοσιεύθηκε στην «axianews”

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δήμητρα Μαρίνη: Η τέχνη απελευθερώνει

Δήμητρα Μαρίνη (φωτο Άρτεμις Σκούλικα}

Η εικαστικός παρουσίασε εικαστική της εγκατάσταση στο περίπτερο του ΟΣΕ στη φετινή ΔΕΘ που είναι αφιερωμένο στη δίδυμη σήραγγα του Καλλίδρομου

Δήμητρα, πώς είναι μια αρχιτέκτονας να ασχολείται με την τέχνη;

Πολύ απελευθερωτικό. Ως αρχιτέκτονας συνηθίζεις να παραμετροποιείς κάθε συνθήκη, ως εικαστικός να αυθαιρετείς. Επομένως, φαντάζεστε τι σημαίνει μια αρχιτέκτονας να κάνει εικαστικά έργα και μια εικαστικός να κάνει αρχιτεκτονικά έργα.

Αποκλειστική συνέντευξη της εικαστικού στην Αλεξία Λυμπέρη

φωτο: Αλέξανδρος Σικαλιάς

 –Πώς εμπνέεσαι;

Αντλώ έμπνευση από το περιβάλλον που ζω, από το αστικό τοπίο και τον τρόπο που οι άνθρωποι το οικειοποιούνται. Έμπνευση είναι και ο κινηματογράφος, αλλά και μια συζήτηση με έναν άνθρωπο που έχει εμβαθύνει σε μια άλλη επιστήμη, φιλοσοφία ή φυσική για παράδειγμα.

-Είσαι και σκηνογράφος. Έκανες τα σκηνικά της παράστασης “Easter Island”, του Λύσανδρου Σπετσιέρη. Μίλησε μας για αυτή την εμπειρία σου;

Σε μια σκηνογραφική δουλειά το έργο δε σου ανήκει κατ’ αποκλειστικότητα. Το παραδίδεις στα χέρια ενός εμπνευσμένου σκηνοθέτη κι αυτός το μεταφράζει μέσα από τη θεατρική δράση. Το έργο τέχνης αυτονομείται μετά την ολοκλήρωσή του. Το θεατρικό σκηνικό, από την άλλη, παραμένει σε διαρκή επικοινωνία με τον σκηνοθέτη και τον ηθοποιό, ανοιχτό σε κάθε ενδεχόμενο. Είναι δυναμικό πράγμα.

φωτο: Άρτεμις Σκούλικα

-Έχεις μια εικαστική εγκατάσταση στο περίπτερο του ΟΣΕ στη φετινή ΔΕΘ που είναι αφιερωμένο στη δίδυμη σήραγγα του Καλλίδρομου. Ποιο είναι το concept;

Το περίπτερο του ΟΣΕ είναι μια εικαστική εγκατάσταση 80 τ.μ παρουσιαζόμενη όχι σε κάποιο “βένιου” τέχνης αλλά σε μια πολιτική διοργάνωση.

Πρόκειται για ένα μεγάλων διαστάσεων βιωματικό παιχνίδι για ενήλικους και παιδιά. Η κατασκευή δημιουργεί συνειδητά ένα ισχυρό κέλυφος προς τον διερχόμενο εσωκλείοντας ένα σκηνογραφημένο περιβάλλον, που μιλάει με εικαστικό λεξιλόγιο για την ιστορία και τα επιτεύγματα του Ελληνικού Σιδηροδρόμου.

Όπως το περίπτερο του ΟΣΕ, έτσι και της iSquare που σχεδίασα και παρουσιάζεται στο USA Pavillion επίσης στη φετινή ΔΕΘ, διατυπώνουν μήνυμα με εικαστικό τρόπο, με μορφή.

 –Τι ακούς από τους επισκέπτες; Πώς αισθάνονται όταν αντικρίζουν το έργο;

Οι επισκέπτες , σε ποσοστό 90%, βγάζουν επιφωνήματα μόλις εισέλθουν στο περίπτερο, πολλοί φωτογραφίζονται μπροστά στις αναπαραστάσεις και άλλοι χαίρονται όταν αναγνωρίζουν τα ψευδαισθησιακά μέσα. Αυτή η κατανόηση, παρότι συνιστά μια ανακάλυψη, δεν είναι ικανή να τους στερήσει την απόλαυση.

Ωστόσο, οι πιο ειλικρινείς και αυθόρμητοι επισκέπτες είναι τα παιδιά! Στα εγκαίνια της έκθεσης θυμάμαι τουλάχιστον δύο περιπτώσεις που τα παιδιά τραβούσαν επίμονα τον γονιό για να μπουν στο περίπτερό μας. Το πιο συγκινησιακό απ’ όλα είναι ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά αφήνονται να τους συνεπάρει το αφήγημα.

φωτο:Αλέξανδρος Σικαλιάς

-Με ποιες τεχνοτροπίες παίρνεις από το έργο σου το αποτέλεσμα που σε ικανοποιεί; Σ’ αρέσει να πειραματίζεσαι με υλικά;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Πάρις Αγγέλικα «Η Ευεξία είναι γυναικεία υπόθεση»

H Πάρις Αγγέλικα, είναι από τις γυναίκες που κατάφεραν να κάνουν το πάθος τους επάγγελμα.  Απόφοιτη του Τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Sports & Leisure Management από το Πανεπιστήμιο Loughborough στην Μ.Βρετανία, ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα σε θέση πωλήσεων σε πολυεθνική εταιρία όπου εξελίχθηκε μέσα από διάφορες διοικητικές θέσεις, ενώ εργάστηκε και στην Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας 2004, κερδίζοντας σημαντική εμπειρία και τεχνογνωσία στην οργάνωση και διοίκηση Αθλητικών Εγκαταστάσεων και Αθλητικών Διοργανώσεων. Το  2016 ήρθε η στιγμή να ιδρύσει την Premium Wellness,το πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα Wellness Consulting Agency.
H εφαρμογή των λύσεων και η αποτελεσματικότητα τους που έχει προσφέρει η Premium Wellness μέχρι σήμερα σε γνωστά ξενοδοχεία, τμήματα HR μεγάλων εταιριών, αθλητικά κέντρα καθώς και η οργάνωση Wellness Retreats σε πολυτελείς προορισμούς στην Ελλάδα, αποδεικνύουν ότι η ευεξία είναι γένους θηλυκού και ένα στοίχημα που μπορούν όλοι να κερδίσουν, αρκεί να επιλέξουν τον σωστό συνεργάτη.

Ποιο είναι σήμερα το προφίλ , οι δραστηριότητες και το μέγεθος της εταιρίας σας. 

H Premium Wellness είναι μία εταιρία με όραμα να δημιουργεί και να προσφέρει εμπειρίες Eυεξίας και Αυτοβελτίωσης. Είμαστε μία ομάδα επαγγελματιών με πολυετή εμπειρία στην αγορά της Ευεξίας και με πολύ αγάπη για το αντικείμενό μας. Το κεντρικό ΤΕΑΜ αποτελείται από 4 άτομα και συνεργαζόμαστε με πολλούς επαγγελματίες γυμναστές, δασκάλους, θεραπευτές, coaches στα διάφορα projects μας σε εταιρίες, ξενοδοχεία και βίλες στην Ελλάδα.

Τι θα συμβουλεύατε σε μια νέα επιχειρηματία που θα επιθυμούσε να ασχοληθεί με το αντικείμενο σας. Ποιες δυσκολίες και προκλήσεις καλείται να αντιμετωπίσει. 

Βασικό συστατικό είναι η αγάπη, το πάθος και ο ενθουσιασμός για το αντικείμενο όπως και σε όλες τις αγορές. Οι δυσκολίες και οι προκλήσεις είναι καθημερινό φαινόμενο για κάθε επιχειρηματία είτε αυτές αφορούν χρηματοδότηση, συνεργασίες αλλά και το πιο βασικό που είναι η ενέργεια που χρειάζεται καθημερινά για να γίνει μία ιδέα πραγματικότητα. Η υλοποίηση των ιδεών ζητούν εστίαση, μελέτη, συνεργασία και πολύ ενέργεια από τον εμπνευστή. Θα την συμβούλευα να βρει έναν mentor στο αντικείμενο που την ενδιαφέρει ώστε να κερδίσει χρόνο στο ταξίδι της.

Πιστεύετε  ότι μία γυναίκα πρέπει να επιδιώξει μια καριέρα αν το επιθυμεί, με όποιο τίμημα και αν συνεπάγεται αυτό. 

Ως μητέρα δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω την άποψη ‘με όποιο τίμημα’. Πιστεύω ότι η ισορροπία μεταξύ οικογενειακής – προσωπικής ζωής και καριέρας είναι απαραίτητο συστατικό για έναν ευτυχισμένο άνθρωπο. Υποστηρίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να εργάζεται μία γυναίκα για να αξιοποιεί το δυναμικό της, είναι όμως προσωπική επιλογή το πόσο χρόνο θα αφιερώσει και με ποιόν τρόπο θα το εκφράσει. Είμαι εξάλλου υποστηρικτής της ευέλικτης εργασίας και το εφαρμόζω με την ομάδα μου.

Πόσο businesswomen πιστεύετε ότι είναι οι Ελληνίδες; Και αν ναι, είναι αυτό θετικό ή αρνητικό. 

Πιστεύω στο δυναμικό της Ελληνίδας και έχω συναντήσει πολλές γυναίκες στην πορεία μου που πραγματικά είναι γεννημένες για το επιχειρείν. Δεν πιστεύω στα θετικά και αρνητικά, όλα στην ζωή είναι σχετικά και έχουν να κάνουν με την οπτική μας.

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και εφόδια που πρέπει να διαθέτει μια γυναίκα ώστε να μπορέσει να δραστηριοποιηθεί με επιτυχία στο χώρο των επιχειρήσεων. 

Πάθος, ενθουσιασμό, αγάπη και τόλμη. Επίσης, χρειάζεται αρκετή μελέτη για να εξελίσσεσαι συνεχώς στο αντικείμενό σου. Η αγορά αλλάζει καθημερινά και πάντα υπάρχουν πολλά νέα πραγματα να μάθουμε. Και επειδή θεωρώ πολύ σημαντική την καινοτομία θα πω ότι χρειάζεται να αναπτύξει την δημιουργία της και την φαντασία της και γιατί όχι να οδηγεί εκείνη την αγορά και όχι να την ακολουθεί!

Από την μέχρι τώρα εμπειρία σας πιστεύετε ότι μία γυναίκα επιχειρηματίας μπορεί να συνεργαστεί καλύτερα με μία γυναίκα ή με έναν άντρα. 

Μπορεί να συνεργαστεί και με τα δύο φύλα αρκεί να υπάρχει κοινό όραμα και αλληλοσεβασμός. Έχω κάνει εξαιρετικές συνεργασίες και με γυναίκες και με άνδρες. Και το αντίθετο βέβαια. Είναι σημαντικό να εξετάζουμε τον άνθρωπο πριν προχωρήσουμε σε μία συνεργασία. Όπως λέει και ο mentorWarrenBuffet χρειάζεται να κάνεις 3 ερωτήσεις στον εαυτό σου πριν προχωρήσεις σε μία συνεργασία: Τον συμπαθώ; τον εκτιμώ; τον σέβομαι; Αν μία από τις 3 απαντήσεις είναι αρνητική η συνεργασία δεν μπορεί να προχωρήσει.

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό.

Your life is an autobiography, write an Epic.

www.premiumwellness.gr

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Σόνια Θεοδωρίδου: «Κάθε ρόλος… μία μοναδική διαδρομή προς την αλήθεια»

Σόνια Θεοδωρίδου (φωτο: Αραμπατζάκης)

Η Σόνια Θεοδωρίδου, η παγκοσμίου φήμης Ελληνίδα σοπράνο, έχει εμφανιστεί στα μεγαλύτερα λυρικά θέατρα της Ευρώπης με ηχηρά ονόματα της όπερας και του λυρικού τραγουδιού μαγεύοντας το κοινό με την ξεχωριστή φωνή και ερμηνεία της. Τιμή για τη χώρα μας, γεννήθηκε στη Βέροια και λαμβάνοντας την υποτροφία Maria Callas σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία της Κολωνίας και στη συνέχεια μετακόμισε στο Λονδίνο για να σπουδάσει με τη Βέρα Ρότσα. Η λαμπερή παρουσία της, η υπέροχη φωνή της, ο γλυκός της λόγος, η γενναιόδωρη και πολύπλευρη προσωπικότητά της την καθιστούν αξιαγάπητη στο ελληνικό κοινό.

Σόνια Θεοδωρίδου

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Πρόσφατα τη λατρέψαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά που μας χάρισε «Μια θάλασσα τραγούδια» και μας ταξίδεψε με τη μελωδική της φωνή σε ακούσματα της Μεσογείου, συνθέσεις κορυφαίων Ελλήνων και ξένων συνθετών, όπως του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη, του Σταύρου Ξαρχάκου και πολλών άλλων. Συναντήσαμε την καλλιτέχνιδα στην Αθήνα και μιλήσαμε μαζί της.

– Είστε ποντιακής καταγωγής και γεννηθήκατε στη Βέροια. Τι μουσικά ακούσματα είχατε σαν παιδί και αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το κλασικό τραγούδι και την όπερα;

– Στην οικογένειά μας ο πατέρας μου είχε μία όμορφη φωνή και η μητέρα μου το ίδιο.

Στο σπίτι ακούγαμε Μίκη Θεοδωράκη, προσωπικός φίλος και συναγωνιστής του πατέρα μου στα χρόνια της εξορίας, Μάνο Χατζιδάκι και άλλους Έλληνες συνθέτες.

Κάτω από το σπίτι είχαμε ένα λαϊκό μαγαζί από όπου ακουγόταν μία άλλη μουσική –περισσότερο μοντέρνα– και βαριά λαϊκά.

Όταν αργότερα άκουσα τη Μαρία Κάλλας στο ραδιόφωνο, τότε αποφάσισα με μία σπάνια κατάφαση για το νεαρό της ηλικίας μου πως αυτό θα γίνω και εγώ όταν μεγαλώσω.

Μια μεγάλη τραγουδίστρια της όπερας!

-Φύγατε από την Ελλάδα και δουλέψατε στο εξωτερικό για 37 ολόκληρα χρόνια.

Πόσο δύσκολο ήταν αυτό για σας;

– Όσον αναφορά στην ευκολία του να ζεις στο εξωτερικό και να περιβάλλεσαι από σεβασμό και θαυμασμό για την τέχνη σου, αυτό οπωσδήποτε υπήρξε το εύκολο μέρος.

Το δύσκολο ήταν η ξενιτιά, τα μοναχικά Χριστούγεννα, το Πάσχα στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία όπου κλαίγαμε από νοσταλγία για τη μακρινή μητέρα, την Ελλάδα μας.

Ερχόμενη στην πατρίδα κατάλαβα με πικρό τρόπο πως άλλη είναι η Ελλάδα που φυλάξαμε τόσο καιρό στην καρδιά μας και άλλη είναι η επίσημη ελλάδα που κάνει το παν για να απαξιώσει την εργασία σου και τη σταδιοδρομία σου, όταν φυσικά δεν ανήκεις σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, σε συγκεκριμένη παρέα, σε συγκεκριμένο μαγαζάκι…

– Ποιες αποφάσεις που πήρατε θεωρείτε σταθμούς στην καριέρα σας;

– Σίγουρα το να φύγω από την Ελλάδα υπήρξε η πρώτη και κρισιμότερη απόφαση για εμένα.

Η γνωριμία μου με τον αξέχαστο Χρήστο Λαμπράκη που με στήριξε ηθικά και οικονομικά και μου επέτρεψε να γίνω αυτό που κατάφερα στη σταδιοδρομία μου.

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε ο πρώτος που επισήμανε το ταλέντο μου και μου είπε πως θα πρέπει να φύγω στο εξωτερικό για να σπουδάσω εκεί.

Επίσης, η Βέρα Ρόζα, η θρυλική δασκάλα φωνητικής υπήρξε πηγή έμπνευσης για εμένα, μιας και μου έμαθε τα ακριβά μυστικά της τέχνης μας.

-Πρωταγωνιστήσατε στον ρόλο της Γκριζαμπέλα στο Cats, ένα από τα διασημότερα μιούζικαλ όλων των εποχών που παρουσιάστηκε πρόπερσι στην Αθήνα.

Μια παράσταση που έχουν δει περισσότεροι από 73.000.000 θεατές σε όλο τον κόσμο, με το τραγούδι «Memory» που έχει διασκευαστεί επίσημα και ηχογραφηθεί από περισσότερες από 150 τραγουδίστριες. Ποια η εμπειρία σας;

– Υπήρξε μία εξαιρετική συνεργασία με όλη τη διανομή και τους συντελεστές.

Είναι ένας ρόλος από τους εμβληματικότερους που υπάρχουν. Στην τελευταία παράσταση, μετά το «Memory» ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος και χειροκροτούσε επί 10 λεπτά.

Νομίζω πως ήταν μια ακριβή στιγμή για εμένα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να ξεσπάσω σε δάκρυα λόγω της μεγάλης συγκίνησης. Ευχαριστώ από καρδιάς το αθηναϊκό κοινό για αυτήν τη μοναδική στιγμή που μου χάρισε.

-Ενώ είχατε μια θεαματική καριέρα στο εξωτερικό, επιστρέψατε στην Ελλάδα. Ποιος ήταν ο λόγος;

– Πάντοτε κρατάμε το διαμέρισμα του Βερολίνου, αλλά είμαστε πισ συχνά στην Αθήνα.

Μετά τον θάνατο της αδελφής μου, Μαρίας, πυκνώσαμε τις επισκέψεις και τις εμφανίσεις μας στη μητέρα Ελλάδα. Ο κόσμος δείχνει την αγάπη του σε κάθε ευκαιρία και αυτό το εισπράττω είτε βρίσκομαι στην Αθήνα, είτε στην Κατερίνη, είτε στη Θεσσαλονίκη, είτε στα Χανιά. Έρχονται κοντά μου και μου μιλούν με τα θερμότερα λόγια και αυτός είναι ο λόγος εξάλλου που κάνω μουσική.

Η επικοινωνία με τον κόσμο είναι το άλφα και το ωμέγα της τέχνης μας. «Από την καρδιά για την καρδιά» όπως έχει πει και ο μεγάλος Μπετόβεν!

 – Βγάζετε την χαρά και τη λύπη σας στη σκηνή;

– Κάθαρση ψυχής και απόλυτης λύτρωσης. Κάθε ρόλος, κάθε τραγούδι είναι μία διαδρομή προς την αλήθεια. Είναι αυτό που κάνει υπερβατική τη μουσική και την καθιστά μία παγκόσμια γλώσσα χωρίς σύνορα. Είναι η επικοινωνία με το κοινό που θα λυτρώσει εσένα ωσάν αγωγό της μουσικής και ωσάν κομιστή και το κοινό που θα αισθανθεί τα συναισθήματα και την κατάφασή τους.

– Συμμετέχετε σε έναν πολιτιστικό χώρο στου Ζωγράφου που λέγεται «Καλλιστώ». Θα θέλατε να μας πείτε δύο λόγια για αυτόν;

– Με τον σύζυγό μου και μαέστρο Θεόδωρο Ορφανίδη φτιάξαμε την άνοιξη του 2017 τον χώρο Πολιτισμού «Καλλιστώ» στου Ζωγράφου και το κάναμε διότι πιστεύουμε απόλυτα στη χρηστικότητα της μουσικής και της τέχνης.

Όταν συγκεντρώνεις την κοινότητα από δικηγόρους και δημοσίους υπαλλήλους, από οδοκαθαριστές έως φοιτητές και της διδάσκεις τα μεγάλα ελληνικά μουσικά έργα όπως «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Γιάννη Μαρκόπουλου κ.ά., τότε εκπαιδεύεις σωστά και χτίζεις θεμέλια για μία καλύτερη μελλοντική κοινωνία όπου ο άνθρωπος μαθαίνει να είναι λιγότερο εγωιστής και περισσότερο δοτικός με τον συγχορωδό του, περισσότερο ανθρώπινος όντας ένας μαθητής της μουσικής μέσω της οποίας θα ανεβάσει τον εαυτό του και τη ζωή του λίγο ψηλότερα.

Συνδυαστικά έχουμε μαθήματα γιόγκα, βρεφικά εργαστήρια μουσικοκινητικής ταϊτζί και άλλα που συμπληρώνουν την οπτική που έχουμε για έναν καλύτερο και πιο ανθρώπινο κόσμο.

– Τι όμορφο ετοιμάζετε αυτόν τον καιρό;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα axianews

Continue Reading

Trending