Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Γιάννης Ζουγανέλης: «Είμαστε κοινωνία των εντυπώσεων»

Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες»

Ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο συνθέτης, ο τραγουδιστής, ο στιχουργός, ο ηθοποιός, ο παρουσιαστής, ο άνθρωπος μας υποδέχτηκε φιλόξενα για ακόμα μία φορά στο καμαρίνι του στο Θέατρο Βέμπο που πρωταγωνιστεί αυτή τη σαιζόν στη θεατρική παράσταση «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες».

Ευγενικός, χειμαρρώδης και ειλικρινής όπως πάντα απάντησε στις ερωτήσεις μας με χιούμορ αλλά και με καυστικότητα.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη και στην Αλεξία Λυμπέρη

– Αυτή την σαιζόν, θεατρικά σας απολαμβάνουμε στην παράσταση «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» στο θέατρο Βέμπο. Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση.

Η παράσταση αυτή για τη σημερινή εποχή – νομίζω- είναι κομβική. Κατακεραυνώνει με κωμικό τρόπο το διχασμό χωρίς ρατσισμό. Ο θεατής γελώντας καταλαβαίνει πόσο κακό είναι οι άνθρωποι να διχάζονται μέσα σε μια χώρα πανέμορφη.

Έργο γραμμένο το 1960 από τον Σακελλάριο, διασκευασμένο χωρίς να ξεφεύγει από τη λογική και τη φιλοσοφία του. Θεωρώ πραγματικά φιλόσοφο τον Σακελλάριο. Τον θεωρώ «τεράστιο μέγεθος» στην Ελληνική κουλτούρα. Είναι ευτυχής συγκυρία για μένα το ότι έτυχε να παίζω ένα ρόλο, τον οποίο αγάπησα μέσα από την ταινία εκείνης της εποχής.  Το θεατρικό έργο δεν το είχα δει.

Παίζω με καλούς συναδέλφους που εκτιμώ και υποδύομαι το ρόλο του Στέλιου Κοντογιώργη, που είναι πιο αστός από τους υπόλοιπους επαρχιώτες, που έρχονται στην Αθήνα και του δημιουργούν προβλήματα.

Ο θεατής καταλαβαίνει ότι μπορεί κάποιος να τσακωθεί είτε για μια κότα, είτε για μια ιδεολογία.  Προσωπικά πιστεύω στην ισονομία και στην πάλη των ιδεολογιών και όχι στο διχασμό. Χαίρομαι που η παράσταση συνοδεύεται από επιτυχία.

Ο κόσμος γεμίζει το θέατρο κάθε μέρα ακόμα και σε αυτές τις εποχές που ο θεατής έρχεται να παρακολουθήσει τέχνη με το υστέρημα κι όχι με το περίσσευμά του.

Έχετε εκφράσει τη θέση σας ότι το μουσικό σας έργο δεν επικοινωνείται όσο θα έπρεπε.  Χαρακτηριστικά έχετε δηλώσει «Μα θα γίνει της τρελής όταν πεθάνω και γίνουν γνωστά όλα μου τα έργα». Για ποιους λόγους πιστεύετε ότι συμβαίνει αυτό;

Το είπα μεταξύ αστείου και σοβαρού. Στην Ελλάδα υπάρχει μια θανατολαγνία. Πεθαίνει κάποιος κι αξιολογείται το έργο του υπέρμετρα. Πιστεύω ότι τα πάντα πρέπει να αξιολογούνται την ώρα που πραγματοποιούνται. Πιστεύω πιο πολύ απ’ όλα στο παρόν. Και φυσικά αντλώ από το παρελθόν, από τις εμπειρίες. Γι’ αυτό και είμαι οπαδός της καθημερινότητας και της ποίησής της.

Ό, τι κάνω στη ζωή μου δεν το κάνω λόγω ματαιοδοξίας, αλλά για να επικοινωνήσω στον κόσμο τις σκέψεις μου. Καταθέτω τη ψυχή μου, το σώμα μου, το μυαλό μου κι αγωνιώ. Έχω πάρει θέση πολλές φορές για το ψέμα που κυριαρχεί στις μέρες μας.

Για παράδειγμα στην μουσική. «Έντεχνοι» αυτοπροσδιορίζονται κάποιοι νέοι μουσικοί, που είναι παιδιά που δεν παιδεύτηκαν στη γνώση και κάτω από την ομπρέλα αυτή, θεωρούν πως είναι μέσα στη διαδικασία της κουλτούρας. Κουλτούρα είναι αυτό που συμβαίνει, όχι αυτό που νομίζουμε ότι υπάρχει. Η κουλτούρα δεν «κυκλοφορεί» μόνο στα υπόγεια του Θεάτρου Τέχνης. Κουλτούρα είναι και αυτό που ορισμένοι μέμφονται βάζοντας σε τίτλους, όπως «εμπορικός»,  «λαϊκός».

Ο Μπαχ ήταν λαϊκός;  Ο Μότσαρτ ήταν λαϊκός; Δεν είναι κουλτούρα το θαμπό. Η κουλτούρα είναι κάτι το φωτεινό.

Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΥΠΟΓΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ. ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΜΕΜΦΟΝΤΑΙ ΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ, ΟΠΩΣ «ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ»,  «ΛΑΪΚΟΣ».

Όλα αυτά βέβαια που έχω δηλώσει έχουν δημιουργήσει κάποιες εμπάθειες, διότι είμαι απέναντι σε όλους αυτούς που παρουσιάζουν τη ζωή με αυτόν τον τρόπο είτε αμειβόμενοι, είτε παραχαράζοντας τη.  Γι΄ αυτό εξέφρασα αυτό το παράπονο.

Έχω ένα τεράστιο μουσικό έργο έχοντας δουλέψει και κοπιάσει πολύ. Δεν ξέρω αν είναι καλό, αλλά είναι τεράστιο. Είναι ανάγκη επικοινωνίας και μόνο. Δεν είναι ματαιοδοξία, ούτε καν φιλοδοξία.

Παράπονο μου είναι ότι δίνω τους δίσκους μου, τα cd μου και δεν ήρθε ποτέ κανείς να μου πει μια κουβέντα Είτε καλή, είτε κακή.

Έχετε ευαισθησία στους ανθρώπους με αναπηρία.  Πιστεύετε ότι στις μέρες μας έχει αλλάξει η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντι στα άτομα αυτά ή ακόμα είμαστε προκατειλημμένοι και τα ωθούμε εκτός κοινωνίας;

Είμαστε πολύ προκατειλημμένοι δυστυχώς. Σαφέστατα και είμαι πολύ ευαίσθητος σ αυτό το θέμα, καθώς είμαι γόνος αναπήρων. Τους γονείς μου, τους έχω κορώνα στο κεφάλι μου. Όχι μόνο όταν ζούσαν αλλά και τώρα που έχουν φύγει. Τους αγαπώ.

Έζησα πλούσια παιδικά χρόνια απ’ όλες τις απόψεις χωρίς έλλειψη υλικών αγαθών ή βιωμάτων. Βίωσα τον κοινωνικό ρατσισμό, αλλά δεν έζησα ποτέ κανένα bulling διότι ήμουν από τους ανθρώπους που είχα δυναμική επίθεση  στους ανθρώπους που έμπαιναν σε αυτή τη διαδικασία.

Ένα μεγάλο μέρος του λαού είναι ψεύτες. Τους χαρακτηρίζουν ανθρώπους με ειδικές ικανότητες.  Τι είναι αυτή η ηλιθιότητα; Ποιες ειδικές ικανότητες εννούν; Έχει ο ανάπηρος  ή ο ειδικών αναγκών ικανότητες; ποιων ειδικών αναγκών είναι άτομα με αναπηρία τελεία, ΑμεΑ. και προσπαθούν χρόνια να αποσπαστεί η ισονομία;

Αναφέρονται με «χάδι» στους παραολυμπιακούς αγώνες και στον κόσμο των αναπήρων. Είναι γεγονός ότι υπάρχουν προβλήματα τεράστια, καθώς και οι ανάπηροι είναι άνθρωποι κι αυτοί με αδυναμίες. Άλλοι εκμεταλλεύονται την αναπηρία τους για πολλούς λόγους. Κάτι που δεν το γουστάρω. Εγώ έχω αντιπαρατεθεί με ανάπηρους. Δεν θα έπρεπε να το αντιμετωπίζουν έτσι.

Είμαστε κοινωνία των εντυπώσεων, δεν είμαστε της αλήθειας. Κι όλα αυτά συνέβαλαν σε αυτό που μετά ονομάσαμε αφελώς κρίση, διότι δεν περνάμε καμιά κρίση παρά μόνο παρακμή, η οποία είναι πολλή χειρότερη από την κρίση.

Μας βολεύει να λέμε κρίση διότι πετάμε το μπαλάκι των ευθυνών μας στους ξένους. Παρακμή είναι και μάλιστα σε όλα τα επίπεδα: στις σχέσεις των ανθρώπων, στον έρωτα, στη φιλία, στην αγάπη και κυρίως στην ισονομία.

-Στα έργα σας χρησιμοποιείτε πολύ το χιούμορ και τη διάδραση ως μέσα επικοινωνίας με το ακροατήριό σας. Το ίδιο συμβαίνει και στην προσωπική σας ζωή; Αντιμετωπίζετε την καθημερινότητα με χιούμορ;

Μερικές φορές όταν βγαίνω με φίλους, ναι έχω χιούμορ. Συνήθως όμως δεν είμαι έτσι.

Και  παρατηρώ το εξής:  όταν με βλέπει κάποιες φορές ο κόσμος στο δρόμο για πρώτη φορά, με ρωτoύν:  Τι έχετε, είστε κουρασμένος;

Περιμένει μάλλον να με δει να απογειώνομαι. Είμαι από τους ανθρώπους που κουράζομαι πάρα πολύ, όχι τώρα από παιδί. Ό,τι κάνω, το κάνω με πολλή κατάθεση ψυχής κι ενέργειας. Διαφορετικά δεν θα μπορέσω να το φέρω εις πέρας.

Τα πάντα είναι μια συνουσία για μένα. Είναι σαν να μπεις σε μια διαδικασία συνουσίας στα ψέματα. Κάνουμε έρωτα στα ψέματα; Φυσικά και δεν είμαι μελαγχολικός.

Τι θα πει κωμικός;  Δεν υπάρχει κωμικός ή μη. Υπάρχει ηθοποιός, μάλλον υπάρχει actor.  Υπάρχει υποκριτιστής, αυτός που υπηρετεί την υποκριτική που είναι η τέχνη, που δεν έχει καθόλου υποκρισία.

Η κωμικότητα είναι πιο σοβαρή και πιο δύσκολη. Είναι δυσκολότερο να κάνεις τον άλλον να γελάσει , από να τον έχεις βουβό. Διότι εμείς αν βγούμε έξω και δεν ακούσουμε το κόσμο να γελάει, αποτύχαμε. Ενώ σε ένα δραματικό έργο, υπάρχει σιγή στο κοινό, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχει σύγκριση. Δεν πιστεύω στη σύγκριση ή ότι το ένα είναι καλύτερο από το άλλο.

-Πιστεύετε στην έννοια της φιλίας; Πως την έχετε βιώσει στη ζωή σας;

Πιστεύω στην έννοια των ανθρωπίνων σχέσεων. Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι μόνο φιλία. Είναι πολλά πράγματα μαζί. Είναι συναισθηματική ευθύνη. Είμαι από τους ανθρώπους που λέω σ’ αγαπώ. Το λέω το σ’ αγαπώ και σε όσους το λέω είναι κάθε φορά διαφορετικό, καθώς η φυσιογνωμία που το εισπράττει είναι διαφορετική. Άλλος κόσμος, οπότε η κάθε λέξη παίρνει κάθε φορά άλλη διάσταση.

Αγαπώ πολύ τους ανθρώπους που δίνουν χώρο στους άλλους. Οπότε κι αυτό είναι μια φιλία, το να αποδέχεσαι τον άλλον κι αν έχει κάνει λάθη. Κι αν τσακώνονται δύο άνθρωποι και λέει ο άλλος δεν πειράζει, τον αγαπώ αυτόν που λέει δεν πειράζει. Αυτόν που υποχωρεί τον αγαπώ, αυτόν που λέει παρακαλώ τον αγαπώ, αυτόν που λέει ευχαριστώ τον αγαπώ. Γίνομαι φίλος του.

-Έχετε δηλώσει ότι η μητρότητα ολοκληρώνει τη θηλυκότητα. Πιστεύετε ότι θα ήσασταν τρυφερός σαν παππούς;

Πιστεύω πάνω απ’ όλα στη θηλυκότητα κι η θηλυκότητα ωριμάζει στη μητρότητα, βέβαια σε δημιουργικές ηλικίες. Μια γυναίκα όταν γίνει μάνα ανθίζει σε όλα τα επίπεδα, στο μυαλό, στο σώμα, στις εκχυμώσεις.

Οι άνθρωποι κρινόμαστε από τον τρόπο που εκχυμώνουμε. Γι’ αυτό πιστεύω πολύ στο χιούμορ, η οποία είναι ελληνική λέξη, από τη λέξη χυμός. Το θηλυκό είναι το παν. Ωραίος είναι ο πατέρας, αλλά δεν υπάρχει χωρίς τη θηλυκότητα της μάνας, η οποία περιθάλπει, αγκαλιάζει. Δεν μπορώ να δω αρρενωπότητα χωρίς θηλυκότητα, δεν υπάρχει. Ενώ το αντίθετο υπάρχει.  Θηλυκότητα από μόνη της υπάρχει, δηλαδή δεν έχει ανάγκη την αρρενωπότητα για να σταθεί, στέκεται από μόνη της.

Μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να γίνω παππούς!  Και θα μου δοθεί η ευκαιρία επειδή έχω ένα παιδί εξαιρετικό, που αγαπάει πολύ τη ζωή.

Η Ελεωνόρα, αν έχει κάνει πολλή μεγάλη επικοινωνιακή δουλειά, αυτά τα σχεδόν δέκα χρόνια που κυριαρχεί, είναι επειδή πιστεύει στην αναπαραγωγή της ζωής.

Αναπαράγουμε και παρθενογενούμε. Δεν πιστεύω σε αυτό που λένε δεν υπάρχει παρθενογένεση. Αυτό το λένε αυτοί που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει παρθενικότητα. Από τη στιγμή που καταλαβαίνεις τι σημαίνει θηλυκότητα, καταλαβαίνεις και τι σημαίνει παρθενικότητα. Τη στιγμή που καταλαβαίνεις τι θα πει παρθενικότητα, μπορείς να γεννήσεις , να παράξεις  τα καινούργια πράγματα.

-Η Ελλάδα βίωσε πλημμύρες, φωτιές, σεισμούς στο πρόσφατο παρελθόν. Πόσο σημαντική είναι η έννοια της φιλανθρωπίας στη ζωή σας; Υπάρχει συνέπεια από την πολιτεία και από τους εθελοντές;

Η Ελλάδα είναι μία χώρα τόσο όμορφη, που πολλές φορές δεν αντέχει την ίδια της την ομορφιά κι αυτοκαταστρέφεται.

Για μένα η Ελλάδα είναι το μέτρο ομορφιάς, το brand της Μεσογείου. Αυτή η Ελλάδα δημιούργησε έναν τεράστιο πολιτισμό, κατά το παρελθόν, αλλά ούτε η ίδια άντεξε την ομορφιά, γι’ αυτό και μερικές φορές αναγεννάτε. Ο μύθος του Φοίνικα είναι εξαιρετικός.

Ευθύνες υπάρχουν βέβαια για τον τρόπο που αντιδράσαμε όλοι. Όχι μόνο να πετάμε το μπαλάκι στις κυβερνήσεις. Τις κυβερνήσεις,  εμείς τις επιλέξαμε. Το θέμα είναι τι κάνει ο καθένας από εμάς. Αυθαιρετούμε παντού. Αυθαιρεσία στο εικαστικό, στο αισθητικό, στην καθημερινότητά μας. Η καθημερινότητα είναι το μέλλον.

Πόνεσα πάρα πολύ. Τρόμαξα να συνέλθω ειδικά μετά από τις φωτιές.  Για κάθε τι που καίγεται, καίγομαι κι εγώ. Χάνω ένα μέρος της ψυχής μου.

Αυτό που έγινε ήταν τρομακτικό. Ήταν η κορύφωση του τέλματος της παρακμής  για να μπούμε σε μια διαδικασία αναγέννησης. Μόνο έτσι μπορώ να το αντιμετωπίσω για να αισιοδοξήσω.

Κατά τ’άλλα, ως άνθρωπος συμπαραστάθηκα, αλλά από την άλλη πλευρά όλη αυτή η μικροπολιτική που αναπτύχθηκε γύρω από αυτή την ιστορία και τη ψηφοθηρία, τα θεωρώ χυδαιότητες και δεν μπορώ να αντιληφθώ τέτοιες εποχές, τέτοιες πολιτικές. Είμαι σε κάθε τι μαζικό απέναντι. Life and style, παγκοσμιοποίηση, νομίζω αυτή η λογική μας ισοπεδώνει. Kαι με αυτή τη λογική ενεργώ κι αποτελεί και μέρος γραφής μου στη μουσική μου θεματολογία.

Η φιλανθρωπία για μένα είναι αυτονόητη. Δεν χρησιμοποιώ τη λέξη φιλανθρωπία. Είναι αλληλεγγύη.

-Πιστεύετε στο ομαδικό πνεύμα . Ο καλλιτέχνης όμως εκ φύσεως δεν έχει ανάγκη τη μοναχικότητα ώστε να δημιουργήσει ή να επεξεργαστεί το έργο του;

Πιστεύω στις ομάδες με προσωπικότητες. Πιστεύω στη μοναδικότητα, αλλά όχι στον ατομισμό. Πιστεύω ότι είμαστε ούτως ή άλλως μοναδικοί κι όσο δεν συγκρινόμαστε, η μοναδικότητα μας εξελίσσεται. Μεγαλώνει κι αναπτύσσεται. Όταν η καταναλωτικότητα κυριαρχεί και αρχίζουμε να συγκρίνουμε τα αποκτήματά μας με εκείνα των διπλανών μας, πάμε χαμένοι. Αυτό είναι μέσα στα ένστικτα του ανθρώπου και είναι άγρια ένστικτα αυτά.

Δεν πιστεύω στον ατομισμό, καθώς ο ατομισμός φέρνει τη μαζικότητα. Η μάζα φέρνει την χυδαία καταναλωτικότητα. Η μάζα φέρνει την παγκοσμιοποίηση. Η μοναδικότητα φέρνει την αναφορά κάθε προσωπικότητας ως μοναδικής, σαν θεό απέναντι στο σύμπαν.

-Που αλλού σας βλέπουμε εκτός σκηνής. Μουσικά θα σας απολαύσουμε κάπου;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Ελληνίδες της Ελβετίας:Μαρία Σκιαδά

Το 2017 η Μαρία ίδρυσε στη Ζυρίχη το Σχολείο Ελληνικού Πολιτισμού (Hellenic Culture School), όπου έχει  την επιστημονική ευθύνη και δραστηριοποιούμαι ως καθηγήτρια της Ελληνικής ως δεύτερης/ξένης γλώσσας. Γενικά, το HCS προσφέρει μαθήματα ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας (δια ζώσης και διαδικτυακά) σε αλλόγλωσσους ενήλικες  κάθε επιπέδου σπουδών σε μικρές ομάδες ή ατομικά. Η γλωσσική διδασκαλία βασίζεται σε μία μέθοδο που ενθαρρύνει την αξιοποίηση αυθεντικών -καθημερινών ή λογοτεχνικών – κειμένων και αναδεικνύει την συμβιωτική σχέση μεταξύ γλώσσας και πολιτισμού. Εκτός από τα γλωσσικά μαθήματα οργανώνονται πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως: βραδιές κινηματογράφου ή ανάγνωσης, διαλέξεις, αλλά και επιμορφωτικά σεμινάρια που απευθύνονται σε εκπαιδευτικούς. Ετησίως, το σχολείο διοργανώνει ένα σεμινάριο γλώσσας και πολιτισμού στην Ελλάδα (Αθήνα, Τήνο, Σαντορίνη), όπου οι μαθητές οικειοποιούνται την εμπειρία εκμάθησης της γλώσσας-στόχου στο περιβάλλον όπου αυτή μιλιέται φυσικά, μέσα από την διάδραση με τους φυσικούς ομιλητές για να καλύψουν πραγματικές επικοινωνιακές τους ανάγκες.

Ποιες ήταν οι σπουδές που ακολουθήσατε και κατά πόσο σας βοήθησαν στην εξέλιξη της επαγγελματικής σας καριέρας;

Με την αποφοίτησή μου από τη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, παρακολούθησα ένα διετές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών με θέμα την Διδακτική και την Αξιολόγηση και, αργότερα, εκπόνησα στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, τη διδακτορική μου διατριβή στο πεδίο διδακτικής μεθοδολογίας των ξένων γλωσσών. Συγκεκριμένα ερεύνησα την παιδαγωγική ενσωμάτωση των αυθεντικών κειμένων στις γλωσσικές τάξεις ενηλίκων.  Στην ουσία, λοιπόν,  οι σπουδές μου, με τον κατεξοχήν παιδαγωγικό, διδακτικό και γλωσσολογικό τους προσανατολισμό, είναι αυτές που με οδήγησαν σταδιακά σε συγκεκριμένες επαγγελματικές επιλογές, που καθόρισαν την επαγγελματική μου εξέλιξη και συνεχίζουν να την ενισχύουν επιστημονικά.  Θεωρώ, επίσης, ότι η δραστηριοποίησή μου στην ακαδημαϊκή κοινότητα του ΕΑΠ, στο πεδίο της Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ως πηγή νέων επιστημονικών γνώσεων και εμπειριών, τροφοδοτεί και εμπλουτίζει το διδακτικό μου έργο.

Τι θα συμβουλεύατε σε μια νέα γυναίκα που φιλοδοξεί να ασχοληθεί με τον επιχειρηματικό τομέα;

Πολύ σημαντικό είναι το κίνητρο. Το σημείο εκκίνησης της δράσης θα πρέπει να είναι ένα γνήσιο, ουσιαστικό  ενδιαφέρον, μία  πραγματική επιστημονική, ερευνητική ή άλλη αναζήτηση και όχι μία πρόσκαιρη διέξοδος. Μόνο έτσι θα θεμελιωθεί σε στέρεη βάση και θα μπορέσει να  ανταποκριθεί στις προκλήσεις και τις δυσκολίες που, νομοτελειακά, θα ανακύψουν. 

Πώς ξεκινήσατε την καριέρα σας στο χώρο αυτό;

Ξεκίνησα ως καθηγήτρια της ελληνικής ως ξένης γλώσσας στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, στο πρότυπο του οποίου δομήθηκε και λειτουργεί σήμερα το σχολείο στη Ζυρίχη και στη συνέχεια συνέχισα να διδάσκω ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία σε ενήλικες σε εκπαιδευτικά ιδρύματα και δομές εκπαίδευσης ενηλίκων στην Ελλάδα και στην Ελβετία. 

Ποια θα χαρακτηρίζατε κομψή γυναίκα;

H κομψότητα δεν είναι θέμα εξωτερικής αισθητικής. Είναι περισσότερο ενέργεια εσωτερική, που εκπέμπεται προς τα έξω και έχει να κάνει με τον τρόπο συγκρότησης της προσωπικότητας, την αυτοπεποίθηση, την ικανότητα αυτοπροσδιορισμού. Κομψή θα χαρακτήριζα, επίσης, μία γυναίκα που αντιμετωπίζει με χιούμορ και διάθεση αυτοσαρκασμού τα λάθη και τις ήττες της.

Ποιοι είναι οι στόχοι και τα μελλοντικά σχέδια σας;

Με τον καιρό, προσδοκώ να μεγαλώσει η εμβέλεια του σχολείου, να αυξηθεί ο αριθμός των μαθητών και των φίλων του, να  δημιουργηθεί στη Ζυρίχη μία κοινότητα ενηλίκων που μελετούν την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό. Προσδοκώ επίσης την διαρκή ποιοτική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου, την ενσωμάτωση καινοτόμων διδακτικών μεθόδων και πρακτικών, την συμπόρευση της επαγγελματικής δράσης με την επιστημονική έρευνα, την προσαρμογή του διδακτικού έργου  στις σύγχρονες ανάγκες και συνθήκες διδασκαλίας. 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Ελληνίδες της Ελβετίας: Βιβέττα Λαϊνιώτη

Η Βιβέττα γεννήθηκε στον Πειραιά Αττικής πριν 37 χρόνια αλλά μεγάλωσε και έζησε στην Βούλα, δίπλα στην θάλασσα. Από μικρή θυμάται να λέει πως θέλει να γίνει ηθοποιός και έτσι αυτός ήταν και ο λόγος που σπούδασε Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών. Εκεί συμμετείχε σε πολλά σεμινάρια υποκριτικής, σκηνοθεσίας και αυτοσχεδιασμού και έτσι αποπειράθηκε για πρώτη φορά να σκηνοθετήσει το μιούζικαλ Grease με την θεατρική ομάδα του πανεπιστημίου, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές στο κοινό της Πάτρας, της Αθήνας και των Σερρών όπου παρουσιάστηκε το έργο μας!  Παράλληλα είχε την τιμή να ανήκει στο πρώτο καστ του θεατρικού έργου «Ποιος ήταν ο Κύριος;» του  Ιάκωβου Καμπανέλλη που παρουσιάστηκε στο Πανεπιστήμιο Πατρών σε συνέδριο προς τιμή του συγγραφέα, παρουσία του.

Όπως καταλαβαίνετε το μικρόβιο του Θεάτρου «φούντωσε» μέσα της και έτσι τελειώνοντας τις σπουδές της αποφάσισε να συνεχίσει στην Αθήνα τις σπουδές της πάνω στην υποκριτική για 4 χρόνια. Με περηφάνια δηλώνει Αριστούχος Απόφοιτος της Ακαδημίας Τέχνης του Ομίλου ΙΕΚ Ακμή. Ακολούθησαν πολλά σεμινάρια Υποκριτικής και Κίνησης στο Θέατρο των Αλλαγών,  και παρακολούθηση μαθημάτων στο Θέατρο Τέχνης, μικρού μήκους ταινίες και συμμετοχή σε βίντεο κλιπ.

Αργότερα συμμετείχε σε πολλές παραστάσεις, στο Φεστιβάλ Αθηνών και Δελφών με την παράσταση του Μιχαήλ Μαρμαρινού «Σε ποια χώρα», εργάστηκε ως σκηνοθέτης και συγγραφέας του έργου «Προς τα πού για την αγάπη;» που παρουσιάστηκε στο Θέατρο Ελυζέ στην Αθήνα, ως ηθοποιός στο Θέατρο της Άνοιξης σε παιδική παράσταση στο πλάι της Δέσποινας Στυλιανοπούλου, ως υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων και παραγωγής στο Θέατρο «Κάτω από την Γέφυρα» κ.α.

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σωματικού θέατρου, φωνητικής, θεατρικού παιχνιδιού, musical από την βραβευμένη σχολή της Αμερικής Jacob Pillow κ.α. 

Από τον Σεπτέμβριο ανήκει στην Ομάδα «ΜΙΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΩΝ» που διευθύνει και συντονίζει ο μέντορας της ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ Κώστας Γάκης στην Ελλάδα.

Το 2020 ίδρυσε την Πρώτη Ελληνόφωνη Ερασιτεχνική Θεατρική Σχολή της Ζυρίχης EPI SKINIS που μετράει ήδη 1,5 χρόνο λειτουργίας με 42 σπουδαστές!

Τον Σεπτέμβριο του 2021 ανέλαβαν την παραγωγή της παράστασης «ΘΑΛΑΜΟΣ Νο6» σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη και Νατάσας Φαίης Κοσμίδου που παίχτηκε στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ και μέρος των εσόδων δόθηκαν στο ΚΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ «ΔΙΟΤΙΜΑ».

Τον Μάρτιο του 2022 παρουσίασαν την πρώτη μας θεατρική δουλειά με το έργο του Γιώργου Ηλιόπουλου SPEED DATE στο κεντρικό θέατρο της Ζυρίχης COMEDY HAUS στα ελληνικά με Αγγλικούς και Γερμανικούς υπέρτιτλους όπου την παρακολούθησαν πάνω από 600 θεατές και επίσης για πρώτη φορά γράφτηκε κριτική για ερασιτεχνική ομάδα σε επίσημη εφημερίδα της Ζυρίχης και είναι πολύ περήφανοι για αυτό!

Βιβέττα: “Είμαι ερωτευμένη με το επάγγελμα μου και πιστεύω πως το Θέατρο ενώνει ανθρώπους και προσφέρει «φως» στις δύσκολες στιγμές της καθημερινότητας μας…Αυτό το φως ψάχνω καθημερινά στην ζωή μου και στην δουλειά μου…και στο τέλος της ημέρας με κάποιο μαγικό τρόπο πάντα το βρίσκω…

Από το 2016 ζω και εργάζομαι ως δασκάλα υποκριτικής στην Ζυρίχη μαζί με τον σύζυγο μου…”

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Ελληνίδες της Ελβετίας: Μαρία Ζιώγα

Η Μαρία είναι Wine Specialist και ιδρυτής της Geneva Wine Society. Οργανώνει εμπειρίες γευσιγνωσίας κρασιού για ιδιώτες και εταιρικούς πελάτες στη Γενεύη, την Ελβετία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό που κάνει ακριβώς είναι ότι βοηθάει τους ανθρώπους να εκτιμήσουν το κρασί και να μάθουν γι’ αυτό με διασκεδαστικούς και ευφάνταστους τρόπους.

  • Ποιες ήταν οι σπουδές που ακολουθήσατε και κατά πόσο σας βοήθησαν στην εξέλιξη της επαγγελματικής σας καριέρας.

Μερικές φορές δεν καταφέρνουμε με την πρώτη προσπάθεια να βρούμε αυτό που πραγματικά μας αρέσει. Σπούδασα Διεθνείς Σχέσεις στο Λονδίνο και έχω μεταπτυχιακό στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας από το London School of Economics. Στην αρχή της καριέρας μου εργάστηκα για μερικά χρόνια στον κόσμο των επιχειρήσεων και τα ακαδημαϊκά μου πτυχία βοήθησαν λίγο για να μπω σε αυτόν τον κόσμο. Οταν αποφάσισα να αλλάξω πορεία και να ακολουθήσω το πάθος μου έπρεπε να “επανεκπαιδευτώ”. Πήγα πίσω στο σχολείο και εκπαιδεύτηκα ως Sommelier. Είναι σημαντικό είναι να μην τα παρατάμε ποτέ να συνεχίζουμε να αναπτύσσουμε τις δεξιότητές σας. 

  • Τι θα συμβουλεύατε σε μια νέα γυναίκα που φιλοδοξεί να ασχοληθεί με τον επιχειρηματικό τομέα, 

Θα της έλεγα απλά κάντο!  Πίστεψε στον εαυτό σου και κάνε το, αλλά να είσαι έτοιμη να κάνεις και τη δουλειά. Για να πετύχει θα χρειαστεί να πάρει πρωτοβουλίες, να έχει αποφασιστικότητα και επιμονή. Πρέπει να είναι ανθεκτική, αλλά κυρίως πρέπει να είναι πρόθυμη να αναλάβει την προσωπική της ευθύνη για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της.

  • Πώς ξεκινήσατε την καριέρα σας στο χώρο αυτό,

Αποφάσισα να αλλάξω επαγγελματική σταδιοδρομία και να ακολουθήσω το πάθος μου, το κρασί, το 2013. Εκπαιδεύτηκα ως sommelier στην καλύτερη σχολή τουρισμού στην Ελλάδα και από τότε έχω εντρυφήσει ενεργά στον κόσμο του κρασιού, παρακολουθώντας μαθήματα και αποκτώντας πιστοποιήσεις, επισκεπτόμενη οινοπαραγωγικές περιοχές και διοργανώνοντας σεμινάρια οινικής εκπαίδευσης και γευσιγνωσίες. Το 2019 ίδρυσα την εταιρεία μου, Geneva Wine Society, και έχω οργανώσει εκατοντάδες εκδηλώσεις κρασιού για ιδιώτες και εταιρικούς πελάτες με φυσική παρουσία αλλά και διαδικτυακά, ειδικά κατά τα δύο πρώτα χρόνια του Covid. 

  • Ποια θα χαρακτηρίζατε κομψή γυναίκα.

Μια κομψή γυναίκα είναι κάποια που συμπεριφέρεται με αυτοπεποίθηση, με εκλεπτυσμένο και μοντέρνο τρόπο. Είναι ευγενική και δείχνει καλοσύνη στους γύρω της.

  • Ποιοι είναι οι στόχοι και τα μελλοντικά σχέδια σας

Οι στόχοι μου είναι φυσικά να αναπτύξω και να εξελίξω την επιχείρησή μου και να ξεπεράσω τυχόν μελλοντικές προκλήσεις. Το να είσαι επιχειρηματίας απαιτεί πολλή δουλειά μερικές φορές όλο το εικοσιτετράωρο. Όντας μητέρα ενός υπέροχου 5χρονου αγοριού, ο απώτερος στόχος μου είναι να βρω την καλύτερη φόρμουλα που θα κρατήσει την επιχείρησή μου επιτυχημένη, αλλά ταυτόχρονα θα μου επιτρέπει να περνάω λίγο περισσότερο χρόνο μαζί του.

Continue Reading

Trending