Connect with us

Οικογένεια

Είσαι σίγουρος ότι γνωρίζεις ποια είναι η πραγματική σου αξία;

Ένα από τα πράγματα που δεν μπορώ να διαχειριστώ είναι όταν βλέπω υπέροχους ανθρώπους, όμορφους, έξυπνους, ταλαντούχους, με δεξιότητες, να καταστρέφουν την ζωή τους. Να καταστρέφουν την ζωή τους γιατί έτσι κάποια στιγμή αποφάσισαν.

Ο πολύτιμος λίθος

Επίτρεψε μου να μοιραστώ μαζί σου μια ιστορία. Έστω λοιπόν ότι έχω στα χέρια μου έναν πολύτιμο λίθο. Μια πέτρα. Φαντάσου λοιπόν ότι παίρνω αυτή την πέτρα και πηγαίνω σε έναν άνθρωπο στον δρόμο και του λέω “Την αγοράζεις;”. Και μου απαντάει “Φυσικά και όχι”.

Παίρνω την ίδια πέτρα και πηγαίνω σε έναν φίλο μου ο οποίος ασχολείται λίγο με λίθους. Του λέω “Τον αγοράζεις;” και μπορεί να μου πει “Ναι την αγοράζω” για 30 € ή 60 € ή 100 €.

Πηγαίνοντας όμως με την ίδια πέτρα σε έναν αρχαιολόγο που γνωρίζει πολύ καλά από λίθους, την αξία τους και την ιστορία τους, του δείχνω αυτή την πέτρα και μου λέει “Μα αυτή είναι ανεκτίμητης αξίας. Αυτή κάνει πολλές χιλιάδες ευρώ”

Με την ίδια πέτρα είχα τρεις διαφορετικές εκτιμήσεις. Αυτό που θέλω να μοιραστώ μαζί σου με αυτό το παράδειγμα, με αυτή την υπέροχη ιστορία, είναι το εξής: Πολλές φορές οι άνθρωποι δανειζόμαστε την αξία μας σε σχέση με το πως μας κοστολογεί κάποιος εκεί πέρα έξω. Αλλά αυτό που δεν σκεφτόμαστε είναι ότι η αξία που θα μας δώσει ο άλλος είναι η αξία που έχει προσδώσει στον εαυτό του. Γιατί σε εμάς, στο πρόσωπο μας, καθρεφτίζει τον εαυτό του.

Σταμάτα να είσαι ζητιάνος της αξίας σου

Έτσι λοιπόν, αν θέλεις πραγματικά να αναγνωρίσεις την αξία σου, σταμάτα να είσαι ζητιάνος αυτής, ειδικά σε ανθρώπους που δεν έχουν να δώσουν. Είναι σαν να πας να ζητήσεις δανεικά από έναν άνθρωπο που πεινάει. Δεν γίνεται. Πήγαινε σε έναν άνθρωπο που έχει. Και όταν λέω δανεικά δεν εννοώ μόνο χρήματα. Εννοώ και συναισθήματα.

Πόσοι άνθρωποι τσακώνονται, πόσα ζευγάρια, φίλοι, σχέσεις, γιατί; Για μία προσδοκία.

Προσδοκώ να μου γυρίσεις πίσω την αγάπη που σου έδωσα.”

Προσδοκώ να με βοηθήσεις όπως σε βοήθησα.”

Προσδοκώ να κάνεις αυτό που σου έκανα.”

Αυτό είναι προσδοκία όμως και είναι λάθος. Γιατί δεν είναι απαραίτητο ότι εσύ έχεις να μου δώσεις αυτό που εγώ θέλω από εσένα να μου δώσεις.

“Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος”

Αλλά αν είχες μηδέν ευρώ στον λογαριασμό σου θα έλεγα ότι είμαι τρελός αν πάω να σου ζητήσω 500 ευρώ. Από την άλλη όταν σου ζητάω μια αγάπη την οποία ενδεχομένως εσύ ποτέ δεν έλαβες, – και δεν ξέρω την ιστορία σου, μπορεί να είσαι πληγωμένος, μπορεί να την φοβάσαι, μπορεί να μην την αντιλαμβάνεσαι ή να μην έχουμε τον ίδιο κώδικα επικοινωνίας – και τσαντίζομαι κι από πάνω… Αυτό δεν είναι τρελό;

Έτσι λοιπόν αν θέλεις να δεις πραγματικά ποια είναι η αξία σου αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου και δώσε την τιμή με την οποία πιστεύεις ότι θέλεις να ζήσεις την ζωή σου. Η αξία σου είναι ανεκτίμητη. Από εκεί και πέρα η ζωή θα σου δώσει αυτό που θα της ζητήσεις. Αν κοστολογήσεις τον εαυτό σου για 5 ευρώ, 5 ευρώ θα πάρεις πίσω. Αν κοστολογήσεις τον εαυτό σου για 10 ευρώ, 10 ευρώ θα πάρεις πίσω. Αν αξιολογήσεις τον εαυτό σου για x αγάπη, x αγάπη θα πάρεις πίσω. Για ψ αγάπη, ψ αγάπη θα πάρεις.

Η ζωή είναι σκληρή αλλά είναι και υπέροχη

Οπότε σταμάτα να είσαι ζητιάνος από εδώ κι από εκεί, ειδικά από ανθρώπους που δεν έχουν να σου δώσουν, αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου, δες ποια είναι η αξία σου και βγες έξω να πας να το πάρεις. Η ζωή πολλές φορές είναι σκληρή αλλά είναι και υπέροχη γιατί είναι σκληρή.

Βγες έξω, ανεξάρτητα με το τι συμβαίνει, και πάρε αυτό που σου αξίζει στην ζωή σου σε προσωπικό, συναισθηματικό και οικονομικό επίπεδο, χωρίς δικαιολογίες. Και όταν λέω χωρίς δικαιολογίες τι εννοώ; Υπάρχουν άνθρωποι που λένε “Εγώ είμαι υπέροχος. Κάνω διαλογισμό και όλα είναι τέλεια. Δεν χρειάζονται τα χρήματα.”. Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που λένε “Sex, drugs and Rock n’ Roll”. Όχι. Η ζωή δεν είναι ή το ένα ή το άλλο. Η ζωή είναι και το ένα και το άλλο και το παρ’ άλλο.

Ισορροπία

Το κλειδί είναι στην ισορροπία. Δεν θα μπορούσες να φτιάξεις ένα ωραίο φαγητό εάν δεν μπορούσες να φτιάξεις τις επιμέρους γεύσεις. Αν δεν είναι τα επιμέρους συστατικά, τα επιμέρους υλικά, το ίδιο καλά. Ισορροπία λοιπόν στην ζωή σου.

Δώσε στην ζωή σου, στον εαυτό σου, στην καθημερινότητα σου αυτό που θέλεις και αξίζεις και στους τρεις τομείς. Σε προσωπικό επίπεδο, να νιώθεις χαρούμενος και δυνατός. Σε συναισθηματικό επίπεδο, να έχεις μια υπέροχη σχέση να μοιράζεσαι την ζωή σου. Και σε οικονομικό, να βγαίνεις έξω και να απολαμβάνεις εμπειρίες. Και να έχεις χρόνο, διάθεση και χώρο για να αναπτύξεις την πνευματικότητα σου και να προσφέρεις στους άλλους ανθρώπους.

Είσαι υπέροχος! Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Ψυχολογία

Η άμυνα ενάντια στα συναισθήματα

Η παρόρμηση να αφεθείτε σε έναν έρωτα, μπορεί να έρχεται σε αντίθεση με τις ηθικές σας αρχές, πράγμα που μπορεί να δημιουργεί περισσότερα πολύπλοκα προβλήματα απ’ όσα φαντάζεστε.

Ο πατέρας της ψυχανάλυσης ο Φρόιντ, θεώρησε πως το ανθρώπινο μυαλό αποτελείται από τρεις περιοχές: το id (προεγώ), το ego (εγώ) και το superego (υπερεγώ).

Το id κυριαρχείται από την «αρχή της ηδονής» και είναι μη-λογικό, δηλαδή είναι ά-λογο. Λειτουργεί ως δεξαμενή από πρωτόγονα ένστικτα και παρορμήσεις τα οποία είναι και τα τελικά (τα απόλυτα) κίνητρα της συμπεριφοράς μας. Δεν έχει χρονικό προσδιορισμό, γιατί οι αναμνήσεις που θα παγιδευτούν σ’ αυτό μέσω της καταπίεσης μπορεί να είναι το ίδιο δυνατές όσο όταν συνέβη αρχικά το γεγονός που τις καταπίεσε.

Το ego κυριαρχείται από την «αρχή της πραγματικότητας» και εκπροσωπεί το συνειδητό και λογικό κομμάτι του μυαλού μας, το οποίο παίρνει αποφάσεις και διαχειρίζεται την πραγματικότητα.

Το superego κυριαρχείται από την «αρχή της ηθικής» και είναι το κομμάτι, όπου αποθηκεύουμε τους κανόνες ή τα ταμπού για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε. Η νοοτροπία και στάση του υπερεγώ μας είναι ουσιαστικά η εσωτερίκευση της νοοτροπίας και στάσης των γονιών μας.

Οι μηχανισμοί της ψυχολογίας μας

Το id και το superego λειτουργούν στο ασυνείδητο. Είναι δηλαδή κομμάτια της ψυχικής-πνευματικής ζωής του ανθρώπου των οποίων τη λειτουργία δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα, γι’ αυτό και η συμπεριφορά που προκύπτει από τη λειτουργία τους μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο κοιτώντας «κάτω από την επιφάνεια», εξετάζοντας δηλαδή τι δεν λέει ή τι δεν κάνει κάποιος, μιας κι αυτά που λέει ή κάνει είναι μόνο ένα μέρος της ιστορίας και συνήθως όχι το πιο ενδιαφέρον.

Η σχέση του ego με τις άλλες δύο οντότητες του μυαλού (δηλαδή το id και το superego) είναι εν δυνάμει και σχεδόν αδιάκοπα σε σύγκρουση, γιατί το εγώ από τη φύση του εκλαμβάνει ως απειλή τόσο τις ενορμήσεις που προέρχονται από το προεγώ όσο και τα συναισθήματα (ενοχές, ηθικούς κανόνες) που προέρχονται από το υπερεγώ.

Η αίσθηση της απειλής του εγώ από το προεγώ και το υπερεγώ, δημιουργεί στο άτομο έναν πολύ υψηλό βαθμό εσωτερικής ταραχής και δυσφορίας, και προκειμένου να τα αντιμετωπίσει για να επιφέρει μια υποτιθέμενη ισορροπία, αναπτύσσει τους λεγόμενους «μηχανισμούς άμυνας».

Επομένως, οι μηχανισμοί άμυνας κινητοποιούνται ενάντια στις ενορμήσεις και τα συναισθήματα, προκαλώντας το σχηματισμό νευρώσεων (ή νευρωτικών συμπτωμάτων) που αλλοιώνουν τον χαρακτήρα μέσα από την παθολογική του θωράκιση.

Τα προβλήματα που προκαλούν

Οι μηχανισμοί άμυνας που αναπτύσσει ένα άτομο κατά τη διάρκεια της ζωής του για να μπορέσει να αντιμετωπίσει τον πόνο ή τα δυσάρεστα συναισθήματα, προκαλώντας έτσι παθολογικά συμπτώματα στην όλη λειτουργία του, είναι οι εξής : η απώθηση, η καταπίεση, η εξιδανίκευση, η διανοουμενικοκοποίηση, η παλινδρόμηση, ο σχηματισμός αντίδρασης, η μόνωση, η αναίρεση, η προβολή, η ενδοβολή, η στροφή ενάντια στον εαυτό και η αντιστροφή, και η μετουσίωση ή μετάθεση των ενορμητικών σκοπών και συναισθημάτων.

Ωστόσο, η έρευνα έχει αποδείξει ότι όλες αυτές οι μορφές άμυνας από τα επίπονα συναισθήματα που συνιστούν τις αβάσταχτες αλήθειες (εμπειρίες) μέσα μας, παρόλο που για να λειτουργήσουν χρειάζεται να καταναλώσουμε όλη την ενεργητικότητά μας περιορίζοντας έτσι τις ζωτικές μας δραστηριότητες, τελικά δεν καταφέρνουν να γαληνέψουν το εγώ μας. Αντίθετα, το οδηγούν σε αμέτρητες μεταμορφώσεις, διαστρεβλώσεις και παραμορφώσεις, με αποτέλεσμα η ζωή του ατόμου να παραμένει βαθιά παθολογική και ανολοκλήρωτη.

Πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε

Στο σημείο αυτό η ψυχοθεραπεία είναι απαραίτητη και αναγκαία, γιατί μπορεί να ξεσκεπάσει το υπαρξιακό «άγχος» που υποβόσκει κάτω από όλες τις μορφές άμυνας, να φέρει στην επιφάνεια τις απωθημένες ενορμήσεις και τα συναισθήματα, και να βοηθήσει το άτομο να τα αντιμετωπίσει μέσα από την ενεργοποίηση των ζωτικών του δυνάμεων και όχι μέσα από τις περιττές αμυντικές μεθόδους, με τις γνωστές παθολογικές τους συνέπειες. 


Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Παιδί

Από την αντιπαράθεση στην συνεργασία

Η αρνητική συμπεριφορά των εφήβων, οδηγεί συχνά σε ρήξη επικοινωνίας με τους γονείς. Οι λεπτοί χειρισμοί μπορούν να δώσουν τη λύση.

Τέσσερις είναι οι βασικοί λόγοι της αρνητικής συμπεριφοράς των εφήβων: η πρόκληση προσοχής, η επίδειξη δύναμης, η εκδίκηση και η επίδειξη ανικανότητας. Σήμερα θα ξεχάσουμε τους συνηθισμένους τρόπους αντιμετώπισης αυτής της αρνητικής συμπεριφοράς και θα αναζητήσουμε νέους τρόπους αντιμετώπισης.

Πώς να το χειριστείτε

Η μέθοδος που θ’ ακολουθήσουμε θα εξαρτηθεί από το σκοπό του εφήβου, την ιδιαίτερη περίπτωση και τον τρόπο αντίδρασης, που εσείς προτιμάτε.

Ας ξεκινήσουμε με τις συνέπειες (φυσικές και λογικές). Ως φυσική συνέπεια ορίζεται το φυσικό αποτέλεσμα μιας ενέργειας. Δεν επιβάλλεται από την εξουσία (δάσκαλο ή γονιό), αλλά από την πραγματικότητα. Όταν ο έφηβος παραβιάζει τη φυσική τάξη, θα υποστεί τις αναπόφευκτες συνέπειες. Αυτό θα συμβεί αν αποφασίσουμε να μην ενεργήσουμε στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου. Για παράδειγμα όταν ο έφηβος κάθεται μέχρι αργά στο internet, φυσικό είναι να αισθάνεται κουρασμένος και άρα να είναι ένας άσχημα προετοιμασμένος μαθητής. Οι φυσικές συνέπειες αφήνουν τον έφηβο να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα από την πείρα του, και όχι επειδή εμείς τον διορθώσαμε. Αν ενεργήσουμε στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου προκαλούμε την λογική συνέπεια, που σημαίνει ότι ο ενήλικας κανονίζει τις συνέπειες, αντί να τις αφήνει να είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πράξης του παιδιού. Οι λογικές συνέπειες βασίζονται στην πεποίθηση ότι τα παιδιά δε γεννιούνται ούτε καλά, ούτε κακά. Η αρνητική συμπεριφορά αντιμετωπίζεται σαν λάθος, όχι ως αμάρτημα. Γι’ αυτό ο ενήλικας αναλαμβάνει την ευθύνη να καθοδηγήσει το παιδί και να του δείξει τα λάθη (και τις δυνατότητές του) όχι να το τιμωρήσει ή να το κρίνει, βάζοντάς του την ταμπέλα «καλός» ή «κακός».

Βασικοί κανόνες

  • Όταν εφαρμόζετε τις λογικές συνέπειες, είναι απαραίτητο να δίνετε εναλλακτικές λύσεις, ώστε ο έφηβος να μπορεί να διαλέξει χωρίς εξωτερική πίεση. Επίσης ο τόνος της φωνής σας  πρέπει να είναι φιλικός, να δείχνει παραδοχή και καλή θέληση, και όχι θυμό, και απειλές. Μην προσπαθήσετε να δημιουργήσετε στους εφήβους αρνητικά συναισθήματα (ενοχή, κατωτερότητα, παραίτηση κ.τ.λ.).
  • Σημαντική είναι και η επιλογή των λέξεων. Για παράδειγμα, ο έφηβος βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού του με το στερεοφωνικό στο full. Εσείς θέλετε να καθίσετε εκεί με μία φίλη για καφέ. Προσέξτε! Δε λέτε «Κώστα κλείσε το στερεοφωνικό γρήγορα» ή «Κλείσε και φύγε, γιατί θέλω ησυχία»  αλλά λέτε: «Μπορείς αν θέλεις να χαμηλώσεις την ένταση και να καθίσεις ήσυχα μαζί μας ή να πας στο δωμάτιό σου. Αποφάσισε τι προτιμάς».
  • Άλλος τρόπος αντιμετώπισης της αρνητικής συμπεριφοράς είναι η επικοινωνία. Αντί να πείτε: «Κώστα, κλείσε το στερεοφωνικό γιατί με ενοχλείς αφάνταστα» πείτε: «Κώστα παιδί μου ενοχλούμαι πολύ από τη δυνατή  μουσική και δεν μπορώ να συζητήσω με τη φίλη μου».

* Δεν κρίνεται τον έφηβο. Στείλετε το μήνυμα σε α’ πρόσωπο (εγώ….) και περιγράφεται το πώς αισθάνεστε εσείς. Έχει επίκεντρο εσάς και όχι τον έφηβο. Με αυτό τον τρόπο δεν βλάπτεται τη σχέση σας μαζί του και έχετε πολλές πιθανότητες να δημιουργήσετε την επιθυμία για αλλαγή. Θυμηθείτε λοιπόν :

  1. Να καθορίσετε τις συνέπειες, που έχει πάνω σας αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς του παιδιού.
  2. Να περιγράψτε τη συμπεριφορά που σας επηρεάζει (κάνετε την περιγραφή χωρίς να κρίνετε).
  3. Να αναφέρετε ποιες συνέπειες έχει αυτή η συμπεριφορά πάνω σας.

Αγαπητοί μου, ας αλλάξουμε τους δικούς μας τρόπους συμπεριφοράς απέναντι στους εφήβους μας και θα αλλάξουν και αυτοί τον δικός του αρνητικό τρόπο απέναντί μας.


Άρθρο αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Ψυχολογία

Πέντε Ερωτήσεις για να Αλλάξει η Ζωή σας

Πόσο συχνά αλλάζει η ζωή μας;  Μία δύο φορές τον χρόνο; Μια φορά το μήνα ή την εβδομάδα; 

Η ζωή αλλάζει κάθε μέρα και είναι εύκολο να αλλάζουμε, αν θυμόμαστε να ζούμε στο παρόν.

Η ζωή είναι ουσιαστικά η συνεχής ροή της παρούσας στιγμής. Αναπτυσσόμαστε σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Θυμόμαστε το χθες και προβλέπουμε το αύριο, όμως η «πραγματική ζωή» είναι αυτή που ζούμε εδώ και τώρα.

Πολλοί κολλάνε στο παρελθόν ή περιμένουν το μέλλον, οι έξυπνοι συνειδητοποιούν ότι το τώρα είναι το μόνο πραγματικό στοιχείο. Τα παρακάτω ίσως σας βοηθήσουν να ξεφύγετε από τις παγίδες του παρελθόντος και του μέλλοντος και να ζείτε ελεύθερα στο παρόν.

1) Τι μου δίνει χαρά;

Όσο μεγαλώνουμε και αναλαμβάνουμε συνεχώς περισσότερες ευθύνες, εύκολα ξεχνάμε ότι η ζωή περιλαμβάνει χαρά και ικανοποίηση. Έχουμε σοβαρά και σημαντικά θέματα να αντιμετωπίσουμε αλλά ξεχνάμε πώς να χαιρόμαστε τη ζωή μας. Ασχολείστε με πράγματα που σας δίνουν χαρά και ικανοποίηση; Γνωρίζετε πραγματικά ποια είναι αυτά; Στη δουλειά, στο σπίτι, στις σχέσεις, σε άλλες δραστηριότητες; Αφιερώστε λίγο χρόνο και σκεφτείτε τι σας αρέσει να κάνετε, τι σας δίνει ενέργεια και σας εμπνέει.

2) Τι κάνω καλά;

Πολλοί δυσκολεύονται να εκφράσουν στο τι είναι καλοί. Όμως το να είστε καλοί σε κάποια πράγματα (και να τα κάνετε συχνά) χτίζει την αυτοπεποίθησή σας.

Συνήθως σε αυτά που είμαστε καλοί είναι και αυτά που μας δίνουν χαρά και ικανοποίηση. Για παράδειγμα στην εργασία όταν ανακαλύπτουμε και αναπτύσσουμε τα ταλέντα μας έχουμε πολύ περισσότερες επιτυχίες και ικανοποίηση. Σε τι είστε λοιπόν καλοί;

3) Τι θέλω από τη ζωή;

Μεγάλο ερώτημα για να απαντηθεί άμεσα. Ίσως σας απασχολεί για χρόνια ή απλά το αποφεύγετε.  Επιχειρήστε όμως να δημιουργήσετε μια απάντηση για τον εαυτό σας.

Συχνά άλλο νομίζουμε και άλλο θέλουμε στα αλήθεια. Θέλουμε χρήματα, δόξα, δύναμη, επιτυχία, όμως κατά βάθος το πιθανότερο είναι ότι θέλουμε ασφάλεια, αγάπη, κατανόηση. Ακόμα και αν δυσκολεύεστε, καταλήξετε σε λίγες λέξεις που να περιγράφουν αυτό που θέλετε. Για παράδειγμα αν κάποιος θέλει πάντα την ελευθερία για ότι αποφασίζει να κάνει, πρέπει πρώτα να ρωτά αν αυτό θα του την εξασφαλίζει. Αν ναι το επιλέγει, αλλιώς επανεξετάζει την αξία αυτού που θέλει να κάνει για εκείνον.

4) Πόσο στοιχίζει;

Φαντάζεστε να ήταν όλα δωρεάν στη ζωή σας; Δεν θα ήταν υπέροχο να έχετε ότι θέλετε χωρίς να πληρώνετε τίποτα; Ίσως για κάποιους και ίσως για κάποιο διάστημα. Όμως όλοι στα αλήθεια θέλουμε να κερδίζουμε αυτά που επιθυμούμε στη ζωή μας. Είναι ένα περίεργο χαρακτηριστικό όλων μας και ο λόγος που τίποτα δεν μας παρέχεται δωρεάν.

Ότι και εάν επιλέξετε να κάνετε ή να μην κάνετε (δουλειά, σχέσεις, παιδιά, οικογένεια, κλπ) έχει κάποιο κόστος, το οποίο πρέπει να υπολογίσετε πριν ξεκινήσετε οτιδήποτε. Όσα περισσότερα θέλετε τόσο περισσότερα θα πρέπει να είστε διατεθειμένοι να πληρώσετε.

5)  Θέλω να πληρώσω;

Όταν πλέον ξέρουμε τι θέλουμε και τι θα μας στοιχίσει σε χρόνο και σε προσπάθεια, μετά πρέπει να  αποφασίσουμε εάν είμαστε πραγματικά πρόθυμοι να πληρώσουμε το απαιτούμενο κόστος.

Στην αρχή είναι ποιο εύκολο να απαντήσουμε. Όταν για παράδειγμα ξεκινάμε μια δική μας επιχείρηση είναι εύκολο να πούμε ότι θα πληρώσουμε το κόστος. Στην πορεία όμως το κόστος συνεχώς αυξάνεται. Το ίδιο ισχύει και στις σχέσεις, στο γάμο, στην οικογένεια, και σε όλα τα άλλα. Όταν μας πιέζουν οι υποχρεώσεις είναι σημαντικό να θυμόμαστε, ότι έχουμε συμφωνήσει να πληρώσουμε το κόστος.

Εξετάζοντας τις ερωτήσεις αυτές σε τακτά διαστήματα μπορεί να σας βοηθήσει να αποκτήσετε μια καλύτερη εικόνα για τη ζωή σας στην καθημερινή της ροή. Όποτε αισθάνεστε στασιμότητα, κοιτάξτε τις απαντήσεις σας και σκεφτείτε αν μπορείτε να κάνετε κάτι σήμερα που μπορεί να σας φέρει ποιο κοντά στο σημείο που θέλετε να βρίσκεστε.

Και αν ξεχάσετε τις πέντε ερωτήσεις να θυμάστε απλά: το χθες είναι μια ακυρωμένη επιταγή, το αύριο είναι μια υποσχετική επιστολή, το σήμερα είναι μετρητά στο χέρι!


Άρθρο αρχείου

Τζούλη Κυριακάκη

Continue Reading

Trending