Connect with us

Ψυχολογία

Η κτητικότητα δημιουργεί τον φόβο της απώλειας;

Δικό μου – δικό μου – δικό μου..

Το παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, μαμά μου, μπαμπάς μου, ο υπολογιστής μου, το κινητό μου, τα ρούχα μου, τα παιχνίδια μου..

Ο άνθρωπος μου, η γυναίκα μου, σχέση μου, το σπίτι μου..

Όλα καταλήγουν σε ένα ΜΟΥ..

Σε ένα .. «μου», το οποίο αυτομάτως κάνει κάτι/κάποιον κτήμα μας.

Η περιβόητη, Κτητικότητα!

Από την στιγμή που οτιδήποτε «κλείνει» με αυτό το “μου”, ξαφνικά τα κάνει όλα .. δικά μας!

Ξαφνικά όλα γύρω μας γυρνάνε γύρω από εμένα. Όλα γίνονται κτήμα μου, ή όλα είναι δικό μου δημιούργημα. Ένα μεγάλο εγώ αρχίζει να αναπτύσσεται και εκεί είναι που ξεκινάει το πρόβλημα.

Είναι απλό! Αν το σκεφτείς καλά σε αυτή τη ζωή ήρθαμε με τίποτα και θα φύγουμε με τίποτα! ‘Ήρθαμε χωρίς κανένα εφόδιο, υλικό ή πνευματικό μόνο και μόνο για να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο.

Οπότε, όλα αυτά τα “μου και εγώ”, όλα αυτά τα δημιουργήματα θα τα αφήσουμε κάποια στιγμή πίσω μας, για να τα χαρούν κάποιοι άλλοι, αλλά ίσως και κανένας.

Αλλά το σίγουρο είναι ότι το μόνο που θα πάρουμε μαζί μας, είναι στην ουσία ΕΝΑ πράγμα..

Πριν μιλήσω όμως για αυτό το ένα, που θα πάρουμε μαζί μας, πες μου πραγματικά..

Πόσοι άνθρωποι δεν φοβόμαστε την απώλεια;

Φοβόμαστε μην μας κλέψουν. Φοβόμαστε μην κλέψουν το σπίτι μας, μην πάθει κάτι το αυτοκίνητό μας, μην χάσουμε το κινητό μας, την ατζέντα μας.. Ακόμα μη χαθεί η σειρά μας στην ουρά της τράπεζας που τόση ώρα περιμένουμε..

Γενικά, να μην χάσουμε κάτι το οποίο είναι δικό μας!

Πόσες είναι οι φορές που προσέχουμε πιο πολύ τα δικά μας πράγματα από των άλλων; Συνήθως τις περισσότερες. Και εντάξει, καταλαβαίνω ότι κάποιοι άνθρωποι λένε ότι όταν παίρνουν το αυτοκίνητo ενός του φίλου τους νιώθουν μεγαλύτερη ανασφάλεια γιατί δεν είναι δικό τους,  κάτι το οποίο καταλαβαίνω και είναι τελείως φυσιολογικό.

Αλλά αν παρατηρήσεις στο πως είμαι με το ΔΙΚΟ ΜΟΥ, σε αυτό δηλαδή που έχω μεγάλη συναισθηματική σύνδεση, θα διαπιστώσεις ότι φτάνει πολλές φορές φτάνει τα όρια της υπερβολής..

Πρόσεξε τώρα ποιο είναι το πρόβλημα. Πριν μερικές εβδομάδες μίλησα για την επίγνωση  και την διάκριση. Όταν λοιπόν, μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι πραγματικά τίποτα δεν είναι δικό μου και όλα στην ζωή μου έρχονται και φεύγουν για έναν συγκεκριμένο σκοπό, τότε σίγουρα θα μπορώ να αισθάνομαι καλύτερα με εμένα και με τους γύρω μου.

Γιατί, οτιδήποτε έρχεται στην ζωή μου, έρχεται για να με διδάξει, να με εμπνεύσει και να με εξελίξει. Και αυτά είναι και το μόνα που θα πάρω μαζί μου.. Την γνώση και την εξέλιξη!

Το μόνο που θα έχω μαζί μου σε όλο τον χωροχρόνο, σε όλο αυτό το ταξίδι της ζωής, είναι η πληροφορία της γνώσης σε ένα επίπεδο που πολλές φορές δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε με τα φυσικά όργανα τα οποία μας έχουν δοθεί, για να μπορούμε να λειτουργούμε στην καθημερινότητα και να απολαμβάνουμε το δώρο της ζωής με τον τρόπο που το απολαμβάνουμε.

Έτσι λοιπόν, πώς θα άλλαζε η ζωή σου αν το «δικό σου», ήταν απλά κάτι μέσα από το οποίο έμαθες, απέκτησες μια εμπειρία, εμπνεύστηκες και απλά προχωρούσες μπροστά; Που θέλω να καταλήξω; Γνωρίζω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ενδόμυχα μέσα τους τον φόβο της απώλειας, ειδικά των ανθρώπων που αγαπούν. Είναι σκληρό και εννοείται ενδεχομένως δεν θα γίνει ποτέ όμορφο. Ειδικά για την Ελληνική κουλτούρα όπως και για πολλές άλλες ακόμα.

Το λέω αυτό, γιατί υπάρχουν κάποιες κουλτούρες που θεωρούν πώς όταν ένας άνθρωπος φεύγει από την ζωή, αυτό είναι κάτι καλό! Τόσο που το γιορτάζουν κιόλας. Ίσως λοιπόν στην δική μας κουλτούρα ένα τέτοιο γεγονός να είναι πάντα κάτι κακό. Αλλά αν το σκεφτείς, αυτό που το κάνει κακό και πολλές φορές δύσκολα διαχειρίσιμο είναι η έννοια αυτής της κτητικότητας. Του «δικού μου». Γιατί δεν αποκτούμε την επίγνωση ότι δεν ζούμε αυτόν τον άνθρωπο, δεν ευχαριστιόμαστε αυτόν τον άνθρωπο, δεν μαθαίνουμε από αυτόν, δεν προσφέρουμε σε αυτόν, σε όλη την διάρκεια της ζωής του και με όλους τους τρόπους.

Έτσι λοιπόν να θυμάσαι ότι τίποτα δεν είναι δικό σου. Ακόμα και η ζωή… Ήρθες και θα φύγεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συσχετιζόμαστε με πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους, να παίρνουμε την εμπειρία στο μέγιστο δυνατό, να προσφέρουμε όσο περισσότερο γίνεται και να εξελίσσουμε την ψυχή μας. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό μένει. Και όσο πιο πολύ εξελισσόμαστε, τόσο πιο πολύ μπορούμε να προσφέρουμε.

Αλλάζει όλη η συνειδητότητα, και η δικιά μας αλλά και των γύρω μας.

Και γιατί όχι, σιγά σιγά όλης της ανθρωπότητας..

Μη ξεχνάς, Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Το δικό σου.. πάθος.. τον δικό σου εαυτό.. την δική σου ζωή..

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Ψυχολογία

Γιατί η πειθαρχία είναι το όχημα προς την καλύτερη ζωή;

Αν θέλουμε πραγματικά να απολαύσουμε μια καλύτερη ζωή και καλύτερες σχέσεις, η πειθαρχία είναι το όχημα που γνωρίζει τόσο καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτόν τον προορισμό. 

Ζώντας μέσα στην ανειλικρίνεια και την ασυδοσία των επιπόλαιων σχέσεων, είναι λογικό η πρόταση για αυτοπειθαρχία να ξεβολεύει. Η αυτοπειθαρχία, όμως, δεν είναι συνώνυμη της στέρησης και της έλλειψης. Είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, προϋπόθεση για να έρθουμε στο δρόμο της αληθινής αγάπης, χρησιμοποιώντας τεχνικές που μας κινητοποιούν και ενεργοποιούν την ανάγκη μας για περισσότερη γνώση. 

Έχοντας πειθαρχία, κατανοούμε τη θέση μας στον κόσμο καλύτερα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται όχι ως εμπόδια αλλά ως ευκαιρίες για εξέλιξη. Η αυτοπειθαρχία χτίζεται και κατακτιέται μέρα με τη μέρα, εφαρμόζοντας τεχνικές που μελλοντικά αποδεικνύονται αποτελεσματικές στη σταθερότητα και τη σοβαρότητα των ερωτικών αλλά και των υπόλοιπων σχέσεών μου. Η αναβολή της ικανοποίησης, η αποδοχή της ευθύνης, η αλήθεια και η στάθμιση είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της συμπεριφοράς μας που δεν θα μας αποκόψουν, φυσικά, από το να είμαστε αυθόρμητοι, αλλά θα μας θυμίζουν τον απώτερο στόχο, τη δημιουργία δηλαδή καλύτερων και ειλικρινέστερων σχέσεων.

Φρενάροντας, λοιπόν, τα ένστικτά μας, θέτουμε όρια και συνάμα διαμορφώνουμε τις κατάλληλες τεχνικές αυτοπειθαρχίας που εξασφαλίζουν επιτυχημένες σχέσεις.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Σχεδίασε από την αρχή τη ζωή σου

Ένα από τα βασικά συστατικά του μοντέρνου ορισμού της αγάπης είναι η προσωπική μας δράση και δημιουργικότητα. Όλες εκείνες οι ενεργές επιλογές που θα αποφασίσουμε να εντάξουμε στη σκαλέτα της καθημερινότητάς μας και χρειάζονται από εμάς κινητοποίηση και αποφασιστικότητα για να τελεσφορήσουν. Αυτό είναι το σημείο όπου αποφασίζω να σχεδιάσω από την αρχή την καθημερινή μου δράση, αφαιρώντας μηχανικότητα και προσθέτοντας συνειδητότητα.

Ένας καλός άξονας για να ξεκινήσω να επανασχεδιάζω το πλάνο μου είναι να καταγράψω όλες τις βασικές ανάγκες που χρειάζομαι ως άνθρωπος να ικανοποιήσω για να αισθάνομαι ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος. Θα διαπιστώσω πως όχι απλώς θα καλύψω με καλύτερο τρόπο τις ανάγκες μου, αλλά μέσα από τη δράση θα κατακτήσω και ένα νέο επίπεδο ατομικής υπευθυνότητας και πειθαρχίας, που θα με οδηγήσει με μια νέα αυτοπεποίθηση.

Ένα ολοκληρωμένο πλάνο δράσης έχει ως εξής :

Ενθαρρύνω τις κλίσεις και τα ταλέντα μου: λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πού και ως προς τι ένα ταλέντο μας είναι οξυμμένο ή έχει τον τρόπο να αναπτυχθεί. Κάπου, κάπως, κάποτε «είχα πειστεί» πως «μεγάλωσα», πως «δεν είχα χρόνο», πως «είχα άλλες προτεραιότητες», αλλά τώρα πια είναι εξόχως σημαντικό να αναγνωρίσω και να δώσω και πάλι αξία στις εκφάνσεις που ξεχωρίζω και να τις αναπτύξω. Τώρα είναι η ώρα να ασχοληθώ με την καλλιτεχνική μου ροπή στην ποίηση ή στην υποκριτική, να εντρυφήσω στα εικαστικά ή στη φωτογραφία.

Μου δίνω χρόνο, προσοχή και επικεντρώνω στην αυτοπαρατήρηση: Βρίσκω πάντα χρόνο για μικρά διαλείμματα με τον εαυτό μου μέσα στη μέρα, όπου ανασυντάσσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο που είμαι σε κίνηση φροντίζω να μη χάνω επαφή με τη «γεύση της ζωής», έτσι όπως ακριβώς ξεδιπλώνεται κάθε στιγμή μέσα μου.

Δε φοβάμαι τις εξόδους ή το να πηγαίνω σε μέρη μόνη μου: Προσωπικά, μπορεί να πήγα πρώτη φορά στο σινεμά μόνος μου όταν συμπλήρωσα τα 33 μου χρόνια, αλλά μόλις τότε ανακάλυψα τι έχανα έως εκείνη τη στιγμή. Αν δε φροντίσω να είμαι καλή και συναρπαστική παρέα για εμένα, πάρα πολύ δύσκολα θα είμαι καλή παρέα και αργό-

τερα για τον/τη σύντροφό μου. Επιπλέον, παύει η χαρά και η διασκέδασή μου να είναι συνδεδεμένη με την παρουσία κάποιου άλλου. Προσθέτω έτσι μια δυναμική στο ενεργητικό μου, έχοντας παράλληλα και την πολυτέλεια σε αυτή την προσωπική μου διαδρομή να ακούσω καθαρότερα το ένστικτό μου και να παρατηρήσω καλύτερα

τα «σημάδια» και ό,τι «τυχαίο» εκδηλώνεται γύρω μου.

Βγαίνω από τον «αυτόματο πιλότο»:  Είναι σημαντικό η κάθε μέρα μου να περιέχει εκπλήξεις και για να μην τις περιμένω παθητικά. Γίνομαι ο ίδιος αυτός που τις επιδιώκει. Είχα μάθει καλά να δρω μηχανικά και να προωθώ τη ρουτίνα του προγράμματός μου αφήνοντάς τη στον «αυτόματο πιλότο». Τουλάχιστον μία φορά τη μέρα είναι καθοριστικής σημασίας να προκαλείς τον εαυτό σου να κάνει κάτι το διαφορετικό. Να είσαι ανοιχτή στο «καινούριο». Ακόμα και μια μικρή αλλαγή, λόγου χάρη, το να αλλάξεις το κατάστημα απ’ όπου ψωνίζεις ή να ακολουθήσεις μια διαφορετική διαδρομή σε ένα συνηθισμένο σου δρομολόγιο, θα σε κάνει να δίνεις «προσοχή» και να ζεις όλο και περισσότερο στο παρόν σου.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Γεφύρωσε το χάσμα της επικοινωνίας στη σχέση σου

Lead: Δεν υπάρχει υγιής σχέση χωρίς ένα καλά δομημένο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων. 

Αυτό φυσικά δεν χρειάζεται να σου το πει κάποιος ειδικός σχέσεων. Το διαπιστώνεις κάθε φορά που ακόμα και η πιο μικρή και ασήμαντη διαφωνία οδηγεί σε επικούς τσακωμούς. Το πιο σημαντικό, λοιπόν, συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης είναι η σωστή και αποτελεσματική επικοινωνία. Με τη σειρά της η καλή επικοινωνία αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και επουλώνει τυχόν προβλήματα στη σχέση που οφείλονται στην κακή συνεννόηση και την έλλειψη πίστης στις δυνατότητες και την αξιοπιστία του συντρόφου μας.

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας με το πέρασμα του χρόνου να μας φαίνεται πως ο άλλος έχει αλλάξει, πως ακούγεται σχεδόν σαν ένας ξένος κάθε φορά που μας μιλάει. Κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Η κακή επικοινωνία είναι ικανή να μεταφέρει μπερδεμένα μηνύματα και να αποκωδικοποιήσει λανθασμένα όσα θέλουμε να πούμε και όσα εννοούμε, συμμαχώντας βέβαια με τις προκαταλήψεις που χτίζει μοιραία ο χρόνος μέσα σε μία σχέση. 

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη επικοινωνίας που κάνουμε στη σχέση είναι να διαμορφώνουμε μοτίβα συμπεριφορών τα οποία περιμένουμε να επαληθευτούν. Με άλλα λόγια πολύ συχνά περιμένουμε από το σύντροφό μας να δρα και να σκέφτεται όπως ακριβώς εμείς. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο φαντάζει ξένο και εχθρικό,  γιατί πάντα στο μυαλό μας λειτουργεί υποσυνείδητα η επιθυμία της συναισθηματικής ταύτισης. Θέλουμε δηλαδή να νιώθει ο άλλος όπως ακριβώς νιώθουμε και εμείς. 

Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά. Ακόμα και τα μεγαλύτερα χάσματα επικοινωνίας οφείλονται συνήθως σε μια βασική και ουσιαστική παρεξήγηση μεταξύ αντρών και γυναικών. Κάθε φορά που πλησιάζουμε το σύντροφό μας για να του παραπονεθούμε, εκείνος αποκωδικοποιεί αυτή την προσπάθειά μας ως αίτημα για να αναλάβει δράση. Ως άλλος “Mr Fix it” προσπαθεί να καθησυχάσει και να αποκαταστήσει τον προβληματισμό της συντρόφου του, χωρίς ωστόσο πραγματικά να την ακούει! Το μόνο που θέλει είναι να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα! Η σύντροφος, από την άλλη, δεν επιθυμεί πάντα την εξεύρεση μιας μαγικής λύσης, καθώς υπάρχουν φορές που το μόνο που επιδιώκει είναι το ειλικρινές ενδιαφέρον και την προσοχή του συντρόφου της και τίποτα άλλο. 

Και όσο ο άντρας προσπαθεί να βρει μία λύση στην ανησυχία της γυναίκας, γιατί του προκαλεί αμηχανία και άγχος, τόσο εκείνη εκνευρίζεται γιατί δεν την ακούει πραγματικά. Αντίστοιχα κι εκείνος δοκιμάζει τα όριά του γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει  γιατί εκείνη παραμένει ανικανοποίητη αφού της παρέχονται εναλλακτικές λύσεις. 

Η πραγματική αγάπη, ωστόσο, δεν είναι ατομικό άθλημα. Δεν αρχίζει και τελειώνει σε μας. Έχει πάντα δύο άξονες, δύο πόλους. Η ελλειμματική επικοινωνία παρουσιάζει ως αναγκαία την κατάργηση αυτών των δύο πόλων και προβάλλει ως πραγματική την αγάπη όχι έτσι όπως τη νιώθουμε αλλά έτσι όπως την περιμένει ο άλλος.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Trending