Connect with us

Ψυχολογία

Η κτητικότητα δημιουργεί τον φόβο της απώλειας;

Δικό μου – δικό μου – δικό μου..

Το παιδί μου, το αυτοκίνητό μου, μαμά μου, μπαμπάς μου, ο υπολογιστής μου, το κινητό μου, τα ρούχα μου, τα παιχνίδια μου..

Ο άνθρωπος μου, η γυναίκα μου, σχέση μου, το σπίτι μου..

Όλα καταλήγουν σε ένα ΜΟΥ..

Σε ένα .. «μου», το οποίο αυτομάτως κάνει κάτι/κάποιον κτήμα μας.

Η περιβόητη, Κτητικότητα!

Από την στιγμή που οτιδήποτε «κλείνει» με αυτό το “μου”, ξαφνικά τα κάνει όλα .. δικά μας!

Ξαφνικά όλα γύρω μας γυρνάνε γύρω από εμένα. Όλα γίνονται κτήμα μου, ή όλα είναι δικό μου δημιούργημα. Ένα μεγάλο εγώ αρχίζει να αναπτύσσεται και εκεί είναι που ξεκινάει το πρόβλημα.

Είναι απλό! Αν το σκεφτείς καλά σε αυτή τη ζωή ήρθαμε με τίποτα και θα φύγουμε με τίποτα! ‘Ήρθαμε χωρίς κανένα εφόδιο, υλικό ή πνευματικό μόνο και μόνο για να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο.

Οπότε, όλα αυτά τα “μου και εγώ”, όλα αυτά τα δημιουργήματα θα τα αφήσουμε κάποια στιγμή πίσω μας, για να τα χαρούν κάποιοι άλλοι, αλλά ίσως και κανένας.

Αλλά το σίγουρο είναι ότι το μόνο που θα πάρουμε μαζί μας, είναι στην ουσία ΕΝΑ πράγμα..

Πριν μιλήσω όμως για αυτό το ένα, που θα πάρουμε μαζί μας, πες μου πραγματικά..

Πόσοι άνθρωποι δεν φοβόμαστε την απώλεια;

Φοβόμαστε μην μας κλέψουν. Φοβόμαστε μην κλέψουν το σπίτι μας, μην πάθει κάτι το αυτοκίνητό μας, μην χάσουμε το κινητό μας, την ατζέντα μας.. Ακόμα μη χαθεί η σειρά μας στην ουρά της τράπεζας που τόση ώρα περιμένουμε..

Γενικά, να μην χάσουμε κάτι το οποίο είναι δικό μας!

Πόσες είναι οι φορές που προσέχουμε πιο πολύ τα δικά μας πράγματα από των άλλων; Συνήθως τις περισσότερες. Και εντάξει, καταλαβαίνω ότι κάποιοι άνθρωποι λένε ότι όταν παίρνουν το αυτοκίνητo ενός του φίλου τους νιώθουν μεγαλύτερη ανασφάλεια γιατί δεν είναι δικό τους,  κάτι το οποίο καταλαβαίνω και είναι τελείως φυσιολογικό.

Αλλά αν παρατηρήσεις στο πως είμαι με το ΔΙΚΟ ΜΟΥ, σε αυτό δηλαδή που έχω μεγάλη συναισθηματική σύνδεση, θα διαπιστώσεις ότι φτάνει πολλές φορές φτάνει τα όρια της υπερβολής..

Πρόσεξε τώρα ποιο είναι το πρόβλημα. Πριν μερικές εβδομάδες μίλησα για την επίγνωση  και την διάκριση. Όταν λοιπόν, μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι πραγματικά τίποτα δεν είναι δικό μου και όλα στην ζωή μου έρχονται και φεύγουν για έναν συγκεκριμένο σκοπό, τότε σίγουρα θα μπορώ να αισθάνομαι καλύτερα με εμένα και με τους γύρω μου.

Γιατί, οτιδήποτε έρχεται στην ζωή μου, έρχεται για να με διδάξει, να με εμπνεύσει και να με εξελίξει. Και αυτά είναι και το μόνα που θα πάρω μαζί μου.. Την γνώση και την εξέλιξη!

Το μόνο που θα έχω μαζί μου σε όλο τον χωροχρόνο, σε όλο αυτό το ταξίδι της ζωής, είναι η πληροφορία της γνώσης σε ένα επίπεδο που πολλές φορές δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε με τα φυσικά όργανα τα οποία μας έχουν δοθεί, για να μπορούμε να λειτουργούμε στην καθημερινότητα και να απολαμβάνουμε το δώρο της ζωής με τον τρόπο που το απολαμβάνουμε.

Έτσι λοιπόν, πώς θα άλλαζε η ζωή σου αν το «δικό σου», ήταν απλά κάτι μέσα από το οποίο έμαθες, απέκτησες μια εμπειρία, εμπνεύστηκες και απλά προχωρούσες μπροστά; Που θέλω να καταλήξω; Γνωρίζω ότι πολλοί άνθρωποι έχουν ενδόμυχα μέσα τους τον φόβο της απώλειας, ειδικά των ανθρώπων που αγαπούν. Είναι σκληρό και εννοείται ενδεχομένως δεν θα γίνει ποτέ όμορφο. Ειδικά για την Ελληνική κουλτούρα όπως και για πολλές άλλες ακόμα.

Το λέω αυτό, γιατί υπάρχουν κάποιες κουλτούρες που θεωρούν πώς όταν ένας άνθρωπος φεύγει από την ζωή, αυτό είναι κάτι καλό! Τόσο που το γιορτάζουν κιόλας. Ίσως λοιπόν στην δική μας κουλτούρα ένα τέτοιο γεγονός να είναι πάντα κάτι κακό. Αλλά αν το σκεφτείς, αυτό που το κάνει κακό και πολλές φορές δύσκολα διαχειρίσιμο είναι η έννοια αυτής της κτητικότητας. Του «δικού μου». Γιατί δεν αποκτούμε την επίγνωση ότι δεν ζούμε αυτόν τον άνθρωπο, δεν ευχαριστιόμαστε αυτόν τον άνθρωπο, δεν μαθαίνουμε από αυτόν, δεν προσφέρουμε σε αυτόν, σε όλη την διάρκεια της ζωής του και με όλους τους τρόπους.

Έτσι λοιπόν να θυμάσαι ότι τίποτα δεν είναι δικό σου. Ακόμα και η ζωή… Ήρθες και θα φύγεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συσχετιζόμαστε με πράγματα, καταστάσεις και ανθρώπους, να παίρνουμε την εμπειρία στο μέγιστο δυνατό, να προσφέρουμε όσο περισσότερο γίνεται και να εξελίσσουμε την ψυχή μας. Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό μένει. Και όσο πιο πολύ εξελισσόμαστε, τόσο πιο πολύ μπορούμε να προσφέρουμε.

Αλλάζει όλη η συνειδητότητα, και η δικιά μας αλλά και των γύρω μας.

Και γιατί όχι, σιγά σιγά όλης της ανθρωπότητας..

Μη ξεχνάς, Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Το δικό σου.. πάθος.. τον δικό σου εαυτό.. την δική σου ζωή..

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Τι ζητάμε τέλος πάντων οι γυναίκες;

Από τη μία, οι άνδρες λένε πως είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν μία γυναίκα, πάνω κάτω δηλαδή ότι λέμε και εμείς για εκείνους! Από την άλλη, θεωρούμε πως δεν είναι και τόσο δύσκολο σε έναν άνδρα να μας νιώσει και να αντιληφθεί τι θα μας κάνει ευτυχισμένες! Παρόλα αυτά, η σύγχυση ανάμεσα στα δύο φύλα, καλά κρατεί…

Ας δούμε μερικά κλειδιά της γυναικείας ψυχολογίας που θα μας κάνουν πιο προσιτές και θα βοηθήσουν στην κατανόησή μας. Ίσως τελικά να μην είμαστε τόσο …περίπλοκες!

  1. Θέλουμε να νιώθουμε την «επαφή» και τη σταθερότητα: Μας δίνει ασφάλεια η αίσθηση αυτή, μας ηρεμεί και νιώθουμε πως έχουμε σταθερό έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Μία καλή σχέση, καλά παιδιά, καλή δουλειά, κλπ.
  2. Θέλουμε να νιώθουμε το ενδιαφέρον: Και ποιος δεν το θέλει; Όταν λοιπόν επιστρέφει το ταίρι μας στο σπίτι, θέλουμε να ενδιαφερθεί για εμάς, να μας ακούσει, να νιώσουμε πως μας σκέφτεται και προφανώς θέλει και εκείνος το ίδιο. Βέβαια, μπορεί να είμαστε κουρασμένοι και οι δυο, όπου εδώ οι «χρυσοί κανόνες» του διαλόγου μπορούν να φανούν χρήσιμοι με το να ρωτήσουμε ο ένας τον άλλο τι κάνει και πως πέρασε την ημέρα του, μετά από λίγη ώρα χαλάρωσης και να μιλήσουμε σε 15-20 λεπτά…
  3. Θέλουμε να καταλάβει αν έχουμε πρόβλημα: Πως είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται στη φωνή μας ή στον τρόπο μας την πιθανή ένταση, ανησυχία, χαρά, ενθουσιασμό, κλπ και να μην μας ρωτήσει για αυτό; Βέβαια, και εμείς πολλές φορές ίσως το παρακάνουμε, καθώς περιμένουμε ο άλλος να …μαντέψει τι νιώθουμε, τι θέλουμε, τι σκεφτόμαστε…
  4. Θέλουμε να μας …θέλει! Αν νιώσουμε πως ο σύντροφός μας ενδιαφέρεται λιγότερο για το σεξ από εμάς, συνήθως το φέρουμε βαρέως, εφόσον στο μυαλό μας έχει γραφτεί από πολύ παλιά πως ο άνδρας είναι πάντα ετοιμοπόλεμος! Ναι, αυτό το γνωστό στερεότυπο, που ασφαλώς είναι λάθος καθώς και ο άνδρας είναι άνθρωπος με διάθεση, επιθυμίες και συμπεριφορές που επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες. Παρόλα αυτά, ως γυναίκες έχουμε την τάση να παίρνουμε προσωπικά την σεξουαλική απόρριψη φτάνοντας ακόμα και σε σκηνές ζηλοτυπίας, θεωρώντας πως «υπάρχει άλλη».
  5. Θέλουμε να θέλουμε, όταν εμείς …θέλουμε! Βέβαια, όταν γίνεται λόγος για τη δική μας ερωτική επιθυμία, νιώθουμε πως έχουμε το δικαίωμα να του πούμε «όχι» και αν εκείνος δεν αποδεχτεί την άρνησή μας, το μεταφράζουμε ως «πίεση» για πιο συχνή ερωτική ζωή… Όπως καταλάβατε, πρόκειται για την αντίθετη από την προηγούμενη στάση…
  6. Θέλουμε να κατανοεί την κούρασή μας: Κυρίως όταν εργαζόμαστε και εμείς και επιστρέφοντας έχουμε να ασχοληθούμε με τις δουλειές του σπιτιού, το μαγείρεμα, το διάβασμα των παιδιών και την φροντίδα τους, την …δική του φροντίδα, την δική μας φροντίδα! Εξαντληθήκατε; Και όμως, αν εκείνος προσφερθεί ή έστω ζητήσουμε εμείς τη βοήθειά του, τα πράγματα θα είναι σαφώς καλύτερα!
  7. Θέλουμε να νιώθουμε ελεύθερες να εκφράσουμε πιθανές ανησυχίες ή φόβους μας: Χρειαζόμαστε την στήριξη του συντρόφου μας και όχι την αδιαφορία ή κατακραυγή του! Συνήθως ο άνδρας δεν μπορεί να «στηρίξει» έτσι απλά, καθώς νιώθει πως «κάτι πρέπει να κάνει» για να νιώσουμε καλύτερα και να μην φοβόμαστε για παράδειγμα! Νιώθει πως πρέπει να βρει τη λύση του προβλήματος και όχι απλά «να είναι εκεί!» Αυτό βέβαια, χρειάζεται εμείς να του το μάθουμε…
  8. Θέλουμε να επικοινωνούμε! Και η επικοινωνία είναι μία τέχνη που έχει την διαδικασία της. Δεν μαθαίνεται από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά μέσα από την πρόκληση και την πρόσκληση. Στην πραγματικότητα, τα ζευγάρια επικοινωνούν, εφόσον συνεννοούνται έστω για τα απλά και καθημερινά, όχι όμως με τόσο εποικοδομητικό τρόπο κάποιες φορές. Ακόμα και μέσα από τη διαφορετικότητά μας, αν την αποδεχτούμε, μπορούμε να φτάσουμε το δυναμικό της σχέσης μας σε άλλα επίπεδα…
  9. Θέλουμε να …μιλάμε! Η ομιλία είναι για εμάς τρόπος να εκφράσουμε όλα όσα γίνονται μέσα μας, τα συναισθήματά μας, τις ανησυχίες και την αγωνία μας, τις φοβίες αλλά και το ενδιαφέρον μας… Η έκφραση μέσω της ομιλίας είναι το …οξυγόνο μας! Ο άνδρας από την άλλη πλευρά, είναι πολύ πιο πρακτικός και μένει σε αυτό που βλέπει μπροστά του. Δεν θέλει τα πολλά λόγια, ούτε όμως και …τις υποδείξεις μας! Βέβαια εδώ, χρειάζεται και πάλι να καταλάβουμε την διαφορετικότητά μας και να μην περιμένουμε πως θα γίνει εκείνος όπως εμείς θέλουμε αλλά και εκείνος να μην περιμένει πως θα …μιλάμε λιγότερο! Φτάνει όλο αυτό να το εκφράσουμε ο ένας στον άλλον…
  10. Θέλουμε να …αρέσουμε! Και για αυτό θέλουμε να αγοράζουμε διάφορα προϊόντα ομορφιάς, ρούχα, παπούτσια… Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μία ολόκληρη βιομηχανία στηρίζεται πάνω μας! Μόνο που ένας άνδρας δεν το πολυκαταλαβαίνει αυτό, δεν καταλαβαίνει γιατί είναι τόσο σημαντικό για εμάς! Και εδώ που τα λέμε, και εμείς πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε γιατί το έχουμε τόση ανάγκη…

Όλα τα παραπάνω είναι κάποια από τα κλειδιά του γυναικείου μυαλού και ψυχισμού, όπου όταν ένας άνδρα ασχοληθεί και κατανοήσει θα δει μεγάλη διαφορά στη σχέση με τη σύντροφό του. Αν όμως εκείνος δεν μπορεί, ας προσπαθήσουμε εμείς οι γυναίκες με τον τρόπο μας να του τα κάνουμε γνωστά και ας μην περιμένουμε να μαντέψει από μόνος του…

Από : Μαρίνα Μόσχα

https://marinamoscha.wordpress.com

https://www.facebook.com/marinamoscha

Continue Reading

Ψυχολογία

Γυναίκα, γίνεσαι όλο και πιο όμορφη!

«Δεν υπάρχουν άσχημες γυναίκες σήμερα!» ακούμε να λέγεται… Πράγματι, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος σε αυτόν το τομέα και δεν μιλώ μόνο για τις παρεμβατικές τεχνικές από πλαστικούς, δερματολόγους, και μία πλειάδα γιατρών που ασχολείται με την γυναικεία ομορφιά και που έχουν συμβάλλει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως η κάθε γυναίκα «πρέπει» να ανατρέξει στον ειδικό για να την ομορφύνει!

Γιατί οι γυναίκες σήμερα είναι πιο όμορφες;

Η γυναικεία ομορφιά στις μέρες μας αναβλύζει περισσότερο από την αυτοφροντίδα, από την τάση που υπάρχει να μάθουμε να προσέχουμε όχι μόνο την εξωτερική εμφάνιση αλλά και την υγεία μας: σωματική και ψυχική. Όσο περισσότερο προσέχω τον εαυτό μου – και δεν εννοώ ναρκισσιστικά – τόσο πιο όμορφη γίνομαι.

Η γυναίκα γυμνάζεται, προσέχει τη διατροφή της, θέλει να αρέσει, δεν αφήνεται, περιποιείται το δέρμα της. Βγαίνει, διασκεδάζει, διεκδικεί τη ζωή, διεκδικεί τη νιότη της: «Πόσο είμαι; Μα, όσο αισθάνομαι!» είναι το σλόγκαν της, σπάζοντας ταμπού και στερεότυπα…

Φτάνει η φροντίδα της εικόνας για να είναι όμορφη;

Όχι κατηγορηματικά. Η ομορφιά δεν έχει να κάνει μόνο με τις ρυτίδες ή τις στρογγυλεμένες καμπύλες. Είναι συνδυασμός του «έξω» με το «μέσα», της εικόνας, του ψυχισμού και του αέρα που μία γυναίκα αποπνέει… Δεν είμαστε μονοδιάστατα όντα, αλλά σύνθετοι οργανισμοί που αποτελούνται από λογική, συναίσθημα, συμπεριφορά βαλμένα σε ένα κέλυφος που ονομάζεται εμφάνιση. Όταν ο εσωτερικός μας κόσμος είναι πλούσιος, ξεχειλίζει και ποτίζει το κέλυφος με ευωδιές. Όταν είναι κενός, στεγνός και μίζερος, το κέλυφος ξεραίνεται…

Βλέπουμε γύρω μας πανέμορφες γυναίκες που επενδύουν μόνο στην εξωτερική εμφάνιση. Κούκλες που παραμένουν …κούκλες άψυχες, καθώς ο ναρκισσισμός τους φτάνει στα ύψη περνώντας το μήνυμα: «Είμαι πανέμορφη, αυτό και μόνο φτάνει, δεν έχω, δεν μπορώ ή δεν θέλω να σου δώσω τίποτα άλλο!», όπως λέγεται «Όμορφη, κούκλα αλλά είναι κρύα, ψυχρή! Δεν με ελκύει!»

Αυτό έχει πετύχει σήμερα λοιπόν η γυναίκα, να συνδυάσει την φροντίδα του εαυτού της σε όλα τα επίπεδα. Φροντίζει για την πνευματική της καλλιέργεια, την σωματική της υγεία. Διψάει να μάθει τι μπορεί να την κάνει να νιώσει καλύτερα φροντίζοντας και την ψυχική της υγεία. Για παράδειγμα, πηγαίνει πολύ πιο εύκολα στον ειδικό επειδή δεν νιώθει καλά στις σχέσεις της, στο γάμο της, στη σχέση με τον εαυτό της, αντί να κάθεται και να μιζεριάζει, να αποδέχεται στωικά τη ζωή και να περιμένει να την …προσπεράσει και να την ξεπεράσει!

Φροντίζω τον εαυτό μου, σημαίνει με σέβομαι, με εκτιμώ, με αγαπώ!

Τι μπορεί να σημαίνει η παραμέληση εαυτού;

Η παραμέληση εαυτού, είναι ένδειξη αδιαφορίας, απάθειας, μια γενικότερης έλλειψης ενδιαφέροντος. Πολλές φορές, η έντονη παραμέληση, σκιαγραφεί ένα άτομο που δεν είναι ψυχικά υγιές και μπορεί να αντανακλά μια βαθύτερη, άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να αποτελεί ακόμα και σύμπτωμα κατάθλιψης, ενώ, αντίθετα η διάθεση να φροντίζει τον εαυτό της, φανερώνει πόσο πολύ αγαπάει τόσο τον ίδιο, όσο και τη ζωή γενικότερα.

Και η φύση; Παίζει ρόλο η φύση στην φροντίδα εαυτού;

Μα και βέβαια! Έρευνες μάλιστα έχουν δείξει ότι η επαφή με τη φύση και το πράσινο γενικότερα, μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα σε πολλά προβλήματα υγείας που χαρακτηρίζουν την εποχή μας, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτη τύπου 2, πρόωρη γέννα, έχουμε καλύτερο και πιο ποιοτικό ύπνο αλλά καταπολεμά και το άγχος, εφόσον μειώνει σημαντικά τα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο. Νομίζω ότι εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί όταν βρισκόμαστε στη φύση, έχουμε καλύτερη διάθεση, θέλουμε να κάνουμε διάφορα όπως περπάτημα, γυμναστική, να φροντίσουμε τον κήπο μας, να μαζέψουμε λουλούδια, να γεμίσουμε από χρώματα, ευωδιές και αρώματα… Πόση χαλάρωση και ηρεμία προσφέρει, πόση ζωντάνια και ευεξία!

Απο : Μαρίνα Μόσχα

Επικοινωνία:

https://marinamoscha.wordpress.com

https://www.facebook.com/marinamoscha

Continue Reading

Ψυχολογία

Τι είναι πιο δύσκολο στην προσωπική σου επιτυχία;

Τι είναι πιο δύσκολο; Να βγάζεις 1.000 ευρώ τον μήνα ή 100.000 ευρώ το
μήνα; Τι είναι πιο δύσκολο; Να έχεις μια μέτρια σχέση έναν σύντροφο που να
μην σου αρέσει και πολύ ή να έχεις τον άντρα ή την γυναίκα των ονείρων
σου; Τι είναι πιο δύσκολο; Η διάθεση σου να είναι τη μία έτσι και την άλλη
αλλιώς και να είσαι λίγο χαρούμενος, λίγο στεναχωρημένος, λίγο
θυμωμένος… ή να είσαι κάθε στιγμή μέσα στο πάθος;

Πάρα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το πιο δύσκολο είναι να κάνουν τα
όνειρα τους πραγματικότητα. Πιστεύουν πως το πιο δύσκολο είναι να βγάλουν
100.000 ευρώ τον μήνα, να έχουν μία σχέση πάθους και να είναι
ευτυχισμένοι, να είναι πλήρεις και να απολαμβάνουν την κάθε στιγμή της
ζωής τους. Ισχύει όμως αυτό; Θα το δούμε παρακάτω.
Πώς δουλεύει ο εγκέφαλος μας

Καταρχήν, να μοιραστώ μαζί σου πώς δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Φαντάσου τον εγκέφαλο σαν ένα έξυπνο σπίτι. Τι είναι τα έξυπνα σπίτια;
Έξυπνα σπίτια είναι εκείνα τα σπίτια που ξέρουν πότε πρέπει να ρίξουν τα
παντζούρια, πότε πρέπει να ανοίξουν οι τέντες, πότε πρέπει να ανοίξει ή να
κλείσει ο θερμοσίφωνας, πότε πρέπει να ανοίξουν ή να κλείσουν τα φώτα και
κάνουν όλες αυτές τις λειτουργίες μόνα τους, αυτόματα. Είναι εκπληκτικά τα
έξυπνα σπίτια γιατί δουλεύουν για εμάς χωρίς εμάς.
Αυτό ακριβώς κάνει και ο  εγκέφαλος μας. Ποιο είναι λοιπόν το κοινό
στοιχείο του εγκεφάλου μας με τα έξυπνα σπίτια; Ότι δουλεύουν για εμάς
χωρίς εμάς. Αλλά για να δουλέψει σωστά το έξυπνο σπίτι για εσένα και να
ανοίξει τον θερμοσίφωνα όποτε εσύ το θέλεις , για να κατεβάσει τις τέντες
όταν εσύ το χρειάζεσαι και γενικά να κάνει όλες τις λειτουργίες που μπορεί
όποτε εσύ το θέλεις, πρέπει να προγραμματιστεί σωστά και να
προγραμματιστεί σωστά από εσένα.

Σωστός προγραμματισμός

Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τον εγκέφαλο. Για να κάνει αυτά που
θέλεις, όποτε τα θέλεις, με τον τρόπο που θέλεις έτσι ώστε να έχεις τα
χρήματα που αξίζεις, τη σχέση που ονειρευόσουν αλλά πάνω απ’ όλα την
διάθεση που θα σου δώσει την δυνατότητα στο τέλος της ζωής σου να πεις
“Άξιζε αυτό το δώρο της ζωής” πρέπει να προγραμματίσεις πολύ σωστά τον
εγκέφαλο σου.
Φαντάσου λοιπόν ότι για να προγραμματίσεις το έξυπνο σπίτι βρίσκεσαι
μπροστά σε έναν πίνακα ελέγχου που έχει πάρα πολλά κουμπιά. Ας υποθέσουμε
λοιπόν ότι έχεις τρία κουμπιά, το ένα που θα σου ανοίξει το φως του
σαλονιού, το δεύτερο που θα σου ανοίξει το φως της κουζίνας και το τρίτο
που θα σου ανοίξει τον υπολογιστή σου. Ανάλογα με το ποιο κουμπί θα
πατήσεις, θα ενεργοποιηθεί και η αντίστοιχη συσκευή, η αντίστοιχη
λειτουργία. Τι γίνεται όμως; Όταν ενεργοποιείς το λάθος κουμπί τότε δεν
μπορείς να έχεις τις δυνατότητες που θα είχες εάν ενεργοποιούσες το σωστό
κουμπί.

Τι είναι αυτό που σε κινητοποιεί;

Πες μου λοιπόν με το χέρι στην καρδιά, τι σου δίνει μεγαλύτερη
αίσθηση
της απόλαυσης του να ξεπεράσεις τον εαυτό σου; Το να ξεπληρώσεις τους
λογαριασμούς σου στο τέλος του μήνα ή το να μπορείς να ταξιδέψεις σε όλο
τον κόσμο, να μπορείς να κεράσεις τους φίλους σου, να μπορείς να πας σε
ένα ακριβό εστιατόριο, να μπορείς να προσφέρεις στους συνανθρώπους σου; Τι
σου δίνει μεγαλύτερη απόλαυση, το να έχεις έναν άνθρωπο να του κρατάς το
χέρι χωρίς να σε ενδιαφέρει πάρα πολύ ή το να έχεις τον άνθρωπο που
πραγματικά δεν βλέπεις την ώρα να περάσει για να τον συναντήσεις; Το να
μην παίρνεις κάποια φάρμακα προκειμένου να βγει η μέρα ή το να
απολαμβάνεις την κάθε στιγμή και να βλέπεις τον ήλιο σαν ένα δώρο ζωής,
ένα δώρο Θεού;
Τι είναι αυτό που θα δώσει περισσότερη κινητοποίηση στον εαυτό σου;
Όταν
ξέρεις ότι ζεις για να ξεπληρώσεις τους λογαριασμούς; Το να είσαι με έναν
άνθρωπο που δεν σε ενδιαφέρει; Το να είσαι έτσι κι έτσι; Ή το να ζεις με
πάθος, να έχεις τα χρήματα να κάνεις αυτά που θέλεις και να μοιράζεσαι την
ζωή σου με τον άνθρωπο που αγαπάς;

Υπάρχουν πράγματι εμπόδια;

Είμαι σίγουρος πως η απάντηση σου είναι η δεύτερη εκδοχή. Τώρα να σε
ρωτήσω κάτι ακόμη. Όταν έχεις αυτή την αίσθηση μέσα σου, αυτή τη φωνή,
αυτή τη φωτιά, αυτό το πάθος μέσα σου, τότε ακριβώς δεν είναι που μπορείς
να ξεπεράσεις πολύ πιο εύκολα τα εμπόδια; Για την ακρίβεια τότε ακριβώς
δεν είναι που τα εμπόδια έπαψαν να είναι εμπόδια και είδες ότι απλά ήταν
κάποιες πετρούλες στον δρόμο σου που τις προσπερνάς περπατώντας και
συνεχίζεις;
Αυτό ακριβώς θέλω να σου εξηγήσω. Ότι όταν ενεργοποιείς εκείνο το
τμήμα
στον εγκέφαλο σου που δεν δημιουργεί, δεν ενεργοποιεί το πάθος, την
έμπνευση τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα. Και σε ποια παγίδα
πέφτουν οι άνθρωποι; Κατεβάζουν πάρα πολύ τα standards τους, και επειδή τα
κατεβάζουν τόσο πολύ δεν πετυχαίνουν. Γιατί; Γιατί δεν έχουν αυτή την
κινητοποίηση, αυτό το πάθος, αυτή τη φλόγα μέσα τους για να κάνουν το
αδύνατο δυνατόν. Και η επόμενη σκέψη που υπάρχει μέσα ποια είναι; “Μα άν
δεν πετύχω αυτό που είναι πολύ απλό και βατό τότε θα πετύχω το άλλο που
φαίνεται μεγάλο και τεράστιο;”

Μην κατεβάζεις τα standards σου

Αυτή είναι η δεύτερη παγίδα που πέφτουν αυτοί οι άνθρωποι και στο
τέλος
της ημέρας, στο τέλος της ζωής τους δεν έχουν προλάβει να ζήσουν τίποτα.
Γιατί παγίδεψαν το μυαλό τους σε μία λάθος αλληλουχία σκέψεων. Να κατεβάσω
τα standards μου για να είναι πιο εύκολο και αφού δεν μπορώ να πετύχω αυτό
τότε θα μπορώ να πετύχω το άλλο; Όχι! Ποτέ δεν θα πετύχεις με αυτό τον
τρόπο.
Γιατί ο Νο #1 παράγοντας που θα σε βοηθήσει να πετύχεις να ζήσεις
μια
εξαιρετική ζωή είναι η συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι κάθε
στιγμή. Και για να βρεθείς σε μία εξαιρετική κατάσταση χρειάζεται να
ευθυγραμμίσεις τον εαυτό σου με κάτι που πραγματικά σε εμπνέει, με κάτι
που πραγματικά σου δίνει δύναμη. Γιατί η βενζίνη στη ζωή είναι το πάθος
που έχεις μέσα σου. Αυτό είναι που θα σε σηκώσει το πρωί πριν ακόμα
χτυπήσει το ξυπνητήρι. Αυτό είναι που ενώ θα ακούσεις έναν άνθρωπο να σου
λέει “Μα δεν γίνεται αυτό που θέλεις” εσύ θα πεις “Δεν πειράζει , έλα να
το δεις που εγώ θα το κάνω.” Αυτό είναι που θα βλέπεις τους άλλους
ανθρώπους να αποτυγχάνουν και λες “Πολύ όμορφα!  Είναι η ώρα, η δικιά μου
στιγμή για να πετύχω.”

Τι είναι αυτό που χρειάζεσαι για να πετύχεις;

Έτσι λοιπόν, αν θέλεις να πετύχεις, χρειάζεται να ενεργοποιήσεις
εκείνο
το τμήμα του εγκεφάλου σου που θα εκκρίνει εκείνες τις ορμόνες και θα
κάνει το σώμα σου να είναι ασταμάτητο. Θα κάνει το σώμα σου να ξυπνάει το
πρωί, να αναλαμβάνει δράση, να προχωράει, να βλέπει τα εμπόδια για
πετρούλες, γιατί είναι πετρούλες, να προχωράει, να συνεχίζει, και όταν
αποκτήσει αυτό το επίπεδο δέσμευσης και δύναμης ώστε να ευθυγραμμιστεί με
αυτό που πραγματικά θέλεις τότε και μόνο τότε θα μπορέσεις να πετύχεις τα
όνειρα σου σε αυτή τη ζωή. Τα όνειρα σου…. Την ίδια σου την ζωή.
Έτσι λοιπόν εάν δεν έχεις πετύχει στην ζωή σου, τότε δεν έχεις τόσο
υψηλά
standards όσο θα έπρεπε. Άρα αν αποτυγχάνεις τότε αυτό που πρέπει να
κάνεις είναι να ανεβάσεις τα standards σου. Μόνο όταν ανεβάσεις τα
standards σου θα ενεργοποιήσεις αυτό το μέρος του εγκεφάλου σου που θα
κάνει το αδύνατο δυνατό και το όνειρο σου πραγματικότητα.

Οι στόχοι σου

Έτσι λοιπόν γράψε κάτω τους στόχους σου και μοιράσου τους με τους
φίλους
σου και αν δεν γελούν τότε να ξέρεις ότι αυτοί οι στόχοι δεν είναι για
εσένα. Πρέπει να τους κάψεις, να τους πετάξεις στα σκουπίδια και να
ξαναγράψεις ξανά, να επαναπροσδιορίσεις τους στόχους σου. Γράψε τους
στόχους σου. Βρες τι θέλεις. Και θέλεις να είναι τόσο μεγάλο που όταν το
λες στους φίλους σου τότε αυτοί να γελούν. Δεν πειράζει αν δεν μπορούν
αυτοί να το δουν! Βγες έξω και βρες τους ανθρώπους που πραγματικά μπορούν
να είναι σύμμαχοι, να είναι δίπλα σου στο όνειρο σου. Σε αυτό που εσύ
βλέπεις ακόμη και αν οι άλλοι δεν το βλέπουν. Ένα είναι το σίγουρο. Όσο
χαμηλώνεις τα standards σου τόσο αυξάνεις τις πιθανότητες αποτυχίας. Όσο
μεγαλώνεις τα standards σου τόσο ελαχιστοποιείς τις πιθανότητες αποτυχίας
και για την ακρίβεια μεγιστοποιείς όλη εκείνη την δυναμική που έχεις μέσα
σου που αν την εκφράσεις θα πετύχεις τα όνειρα σου.

Να θυμάσαι… Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!!!

Για περισσότερες πληροφορίες:

www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Trending