Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Η σπάνια συλλογή των έργων του Κερκυραίου Νικολάου Βεντούρα

Συνέντευξη του Γρηγόρη Καρύδη,

εγγονού και διαχειριστή της συλλογής στη Ζέτα Τζιώτη

Ο Νικόλαος Βεντούρας ήταν από τους σημαντικότερους Έλληνες χαράκτες με έργο που εκτείνεται χρονικά σε περισσότερο από μισό αιώνα. Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1899, από αρχοντική οικογένεια της ευρύτερης περιοχής της Βενετίας, που συμπεριλαμβανόταν στο Libro d’ oro εγκαταστάθηκε στο νησί γύρω στα 1730.

Μάλιστα μία από τις προγόνους του υπήρξε η συγγραφέας Isabella Teotochi Albrizzi και μεγάλος θείος του, ο Ιωάννης Καποδίστριας. Οι σπουδές του στη χημεία τον οδήγησαν σε εύστοχους πρωτοποριακούς πειραματισμούς στη χαρακτική.

Gregory Καρύδης

Συναντήσαμε τον εγγονό του, Γρηγόρη Καρύδη, κάτοχο της σπάνιας αυτής συλλογής και μιλήσαμε μαζί του για τον ταλαντούχο παππού του.

– Γρηγόρη, η ιστορία του παππού σου έχει ενδιαφέρον; Θα ήθελες να αναφερθείς περιληπτικά στη ζωή του;

– Ο παππούς μου ήταν ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος και αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανος. Χαράκτης, επιστήμονας και καλλιτέχνης, ο Νικόλαος Βεντούρας, ο παππούς μου, γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1899 με ρίζες από το Βένετο της Ιταλίας. Μαζί με τον κατά κάτι χρόνια μεγαλύτερο αδερφό του μεγάλωσαν με αυστριακές νταντάδες (όπως συνηθιζόταν τότε) και σε σχετικά νεαρή ηλικία έχασαν τον πατέρα τους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να ασχολούνται με την τεράστια –τότε– περιουσία.

 

 

Φωτογραφική Μηχανή Νικολάου Βεντούρα

 

Το 1916 ξεκίνησε σπουδές Βιομηχανικής Χημείας στην ιδιωτική Βιομηχανική και Εμπορική Ακαδημία στον Πειραιά. «Ήδη από τας πολύ μικράς τάξεως του δημοτικού εδιδάχθη ιχνογραφίαν» όπως σημειώνει ο ίδιος.

 

 

Πειραιεύς, Θειαφένια Δύσις – 1966 Χαλκογραφία 31,5*43

Με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι του κατέγραφε τις φορεσιές των ανθρώπων της υπαίθρου, την παλαιά πόλη της Κέρκυρας και πολλά καράβια! Το National Geographic έχει δημοσιεύσει κάποιες από αυτές.

Λίγα χρόνια αργότερα θα παρακολουθήσει μαθήματα υδατογραφίας με τον Άγγελο Γιαλλινά. Τον κερδίζει όμως η χαρακτική που εκεί, αυτοδίδακτος πια, βρήκε τον ιδανικό για εκείνο τρόπο έκφρασης. Χάρη στις γνώσεις του στη χημεία μπόρεσε να εξελίξει την τέχνη της χαρακτικής και να δημιουργήσει έργα που μισό αιώνα αργότερα είναι ακόμα σύγχρονα.

ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΤΕΓΡΑΦΕ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ, ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΡΑΒΙΑ

– Ποιες ήταν οι κύριες θεματολογίες των έργων του;

– Ως επάγγελμα δήλωνε κτηματίας κι έτσι ξόδευε ως επί το πλείστον τον χρόνο του. Έτσι, στα έργα του θα συναντήσουμε την ύπαιθρο της Κέρκυρας, καθώς επισκεπτόταν τα κτήματα για το μάζεμα των ελιών ή άλλες εργασίες, πάντα με τα απαραίτητα εργαλεία για ένα γρήγορο σκίτσο ή μία υδατογραφία επιτόπου.

Σκίτσο με μολύβι -Νικολάου Βεντούρα 1964

Ταξίδευε πολύ και ένα άλλο αγαπημένο του θέμα ήταν τα καράβια. Πολεμικά, φορτηγά ή αλιευτικά, όλα έδιναν έμπνευση για τα έργα του.

Μία άλλη μεγάλη ενότητα αποτελούν τα αφηρημένα έργα του με την Ελένη Βακαλό να λέει «τολμώ να πω πως ίσως και αν ακόμη δεν υπήρχε αφηρημένη τέχνη, ο Βεντούρας θα την είχε ανακαλύψει».

Τρέφοντας μία ιδιαίτερη αγάπη για τη Βενετία δεν θα μπορούσε ούτε αυτή να λείψει από τη θεματολογία του.

Μικρότερες αλλά εξίσου σημαντικές ενότητες αποτελούν οι αστερισμοί και οι λιτανείες, σημαντικό μέρος της ζωής στην Κέρκυρα.

Αστερισμός του Ταύρου 1967 Χαλκογραφία 33*44,5

 – Τι τεχνοτροπίες χρησιμοποιούσε; Πειραματιζόταν;

– Οι τεχνικές του προσαρμόζονταν ειδικά για τις ανάγκες κάθε έργου. Πολλά από αυτά τον οδηγούσαν σε μελέτες και πειραματισμούς που κρατούσαν χρόνια. Με τη μεθοδικότητα ενός επιστήμονα κατέγραφε κάθε στάδιο από επιτυχίες ή αποτυχίες, αφήνοντας πλήθος σημειώσεων και δοκιμαστικών εκτυπώσεων που εξιστορούν τη δημιουργία ενός έργου. Από δοκιμές για την ανθεκτικότητα του βουτύρου ή καλλυντικών απέναντι σε συνδυασμούς οξέων, μέχρι τις συνθετικές πλάκες που δημιουργούσε για κάθε έργο.

Αυτά και πολλά ακόμα συνθέτουν το ταξίδι του στον χώρο της βαθυτυπίας, όπως συνολικά αποκαλούσε τις διάφορες μορφές χαρακτικής που συναντάμε στα έργα του.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΚΟΥΦΙΚΗ ΓΡΑΦΗ, ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΡΦΗ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΣΑΝ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΜΟΤΙΒΑ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ

– Καταλαβαίνουμε ότι εμπνεόταν και από τα ταξίδια του. Έχεις να μας αναφέρεις κάποιο ανέκδοτο περιστατικό;

– Ταξίδευε πολύ και συχνά επισκεπτόταν πόλεις της Ευρώπης με αγαπημένους προορισμούς τη Βενετία, το Παρίσι και το Λονδίνο. Το 1923 μαζί με τρείς φίλους ξεκίνησαν με ποδήλατο από το Μπρίντεζι έκαναν «λα τραβερσάτα ντι Ιτάλια» και έφτασαν στη Βιέννη σε ενάμιση μήνα, χωρίς άσφαλτο τότε, διανύοντας 125 χιλιόμετρα την ημέρα.

Είχε τόση αγάπη για την τέχνη που να φανταστείτε φτάνοντας στα σύνορα με την Αυστρία άφησε τους φίλους του για λίγο και επέστρεψε στη Βενετία για να πάρει κάτι πινέλα που είχε ξεχάσει. Στη συνέχεια επέστρεψε και τους βρήκε για το υπόλοιπο του ταξιδιού.

– Μίλησέ μας για τα χαρακτικά με τα καράβια που φιλοτεχνούσε.

– Τα καράβια ήταν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες θεματικές της δουλειάς του, που αγαπώ πολύ. Αποτυπώνοντας καραβιά, ναυπηγεία και πολεμικά πλοία στην Κέρκυρα όσο και στον Πειραιά, η ενότητα αυτή αριθμεί πάνω από 300 έργα.

Όπως είχε πει η Αθηνά Σχοινά το 1988 «από τα πιο κλασικότροπα και ρεαλιστικά καράβια του, μέχρι τις σουρεαλιστικές και κυβιστικές εκδοχές τους, ο Ν. Βεντούρας εκφράζεται με μια αυθεντικότητα μοναδική. Μοναδική από την άποψη της αυτοτέλειας, μιας αυτοτελούς εκφραστικής δυνατότητας που δεν έχει υποστηρικτική θεωρητική ανάγκη για να πείσει τον θεατή του. Η δουλειά του είναι ορόσημο». 

Αστερισμός του Ταύρου 1967 Χαλκογραφία 33*44,5

ΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ ΚΕΝΤΡΙΣΑΝ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ

– Τι σήμαιναν οι αστερισμοί για αυτόν; Στη δουλειά του διακρίνουμε αναφορές στην κουφική γραφή και σε σπηλαιογραφίες. Θα ήθελες να μας εξηγήσεις πώς αποτυπώνονται στα έργα του;

– Ως επιστήμονας και μελετητής του κόσμου γύρω μας δεν ήταν λίγες οι φορές που του κέντρισαν το ενδιαφέρον οι αστερισμοί.

Στον Αστερισμό της Παρθένου 1968 Χαλκογραφία Βαθυτυπία 20*24,3

Όπως και οι λιτανείες με τη μυσταγωγία τους, έτσι και οι αστερισμοί σαν κάτω τόσο απόμακρο αλλά ταυτόχρονα πολύ οικείο, τους παρατηρούσε με το τηλεσκόπιό του και αντλώντας από «το θυμικόν» του δημιούργησε τον αστερισμό του Ταύρου που απεικονίζει τον ηνίοχο που ζεύει έναν ταύρο με μορφές εμπνευσμένες από τις σπηλαιογραφίες Lascaux και Altamira.

Για τον αστερισμό της παρθένου, όπως και για κάποια άλλα έργα μελέτησε την κουφική γραφή, την πρώτη μορφή αραβικής γραφής που παραλλαγή της συναντάμε σαν διακοσμητικά μοτίβα στη βυζαντινή αγιογραφία.

 

 

Κέρκυρα, Λιτανεία Αναστάσεως Αγ. Νικολάου, 1971 Χαλκογραφία 19,5*31,5 (British Museum)

– Έχεις παρουσιάσει και επιμεληθεί προσωπικά τη δουλειά αυτή με εξαιρετική επιτυχία στην Αθήνα και στην Κέρκυρα. Μίλησέ μας για τις πρόσφατες εκθέσεις.

– Οι πρώτες μου αναμνήσεις από τον Νικόλαο Βεντούρα, τον παππού μου, είναι να δουλεύουμε μαζί στο εργαστήριό του στην Κέρκυρα, φτιάχνοντας σχέδια και χαράσσοντας πλάκες.

Τον θυμάμαι να μου κρατάει το χέρι δείχνοντάς μου πώς να χρησιμοποιώ διάφορα αιχμηρά εργαλεία πάνω σε πλάκες χαλκού, που το παιδικό μου χέρι δεν είχε αρκετή δύναμη να χαράξει. Τον άφηνα να χρησιμοποιεί τα διάφορα μείγματα οξέων με τη χαρακτηριστική οσμή, από ασφαλή απόσταση, αλλά χρησιμοποιούσαμε την πρέσα του μαζί και μου έδειχνε πως να γυρίζω αυτή την τεράστια ρόδα ώστε να περάσει η πλάκα με το μελάνι μαζί με το νωπό χαρτί και να αποτυπωθεί η χάραξη.

Και βέβαια θυμάμαι όταν στα γενέθλιά μου, το 1987, ήρθε στην Αθήνα ο «νονός» μου και ανακοίνωσε πως μου χαρίζει όλα του τα έργα σαν δώρο. 

Τότε είχα πει ένα απλό ευχαριστώ. Όμως μετά από χρόνια κατάλαβα πόσο σημαντικό ήταν αυτό το δώρο και αντίστοιχα πόσο μεγάλη η ευθύνη του δώρου αυτού.

Μετά από χρόνια θυμάμαι τη μητέρα μου να συζητά με τον θείο μου, τον Άγγελο Δελιβοριά, στο καινούργιο τότε γραφείο του στην Οδό Κριεζώτου, στο κτίριο της Πινακοθήκης Χατζηκυριάκου Γκίκα που ετοιμαζόταν να ανοίξει προς το κοινό για την κοινή τους επιθυμία να πραγματοποιηθεί μία μεγάλη αναδρομική έκθεση με σκοπό τη γνωριμία του κόσμου και συγκεκριμένα του φιλότεχνου κοινού με τον «άγνωστο» σε πολλούς καλλιτέχνη και χαράκτη Νικόλαο Βεντούρα.

Με τον θάνατο της μητέρας μου και την επιστροφή μου στην Κέρκυρα το 2014 ξανά συζητήθηκε η επιθυμία του μουσείου για τη διοργάνωση της έκθεσης και βλέποντάς το σαν προσωπική υποχρέωση προς τον κόσμο γενικότερα αλλά και προς τη μητέρα μου και τον παππού μου, με τη βοήθεια μίας παιδικής μου φίλης ανέλαβα να φέρω σε πέρας αυτό το έργο χωρίς να έχουμε ιδέα τι μας περιμένει…

Στα μισά της ετοιμασίας για την έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, εκφράστηκε το ενδιαφέρον από τη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας για την πραγματοποίηση μικρής αναδρομικής με έργα του Βεντούρα για την επέτειο των 300 ετών από την πολιορκία του νησιού από τους Τούρκους.

Στην πορεία διαπιστώσαμε πως δεν είναι πολλοί αυτοί που κατανοούν τι είναι η τέχνη της χαρακτικής, με τη χαρακτηριστική φράση «οι ζωγραφιές του παππού σου». Έτσι αναλάβαμε ακόμα μία ευθύνη: να παρουσιαστεί η έκθεση με τέτοιο τρόπο ώστε να γνωρίσει το κοινό όχι μόνον το έργο του Βεντούρα, αλλά και την τέχνη της χαρακτικής.

Κέρκυρα, Στη Συνοικία Αγίων Πατέρων, αεροπορικός βομβαρδισμός 1940

Το δυσκολότερο ήταν να αποφασίσουμε τι να αφήσουμε για μια άλλη φορά, για μια επόμενη έκθεση και να μην το δείξουμε τώρα…

Εκτός από τα περισσότερα από 500 έργα και σημειώσεις δεν μπορούσαμε να παραλείψουμε τη σημαντικότατη (και χαμένη) εικονογράφηση του ηθογραφήματος του Θεοτόκη «Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα» που εικονογράφησε ο Βεντούρας με ψευδώνυμο για τον εκδοτικό οίκο Βασιλείου.

Στη μεγάλη πρόκληση του βιβλίου που θα συνόδευε την έκθεση, συνέβαλλε ο κ. Martin Royalton Kisch, τ. Πρεσβύτερος Επιμελητής του Τμήματος Χαρακτικών και Σχεδίων του Βρετανικού Μουσείου, δεχόμενος την πρόσκλησή μου να γράψει για τον Βεντούρα και την ιδιαίτερή τους συνάντηση στο μουσείο το Νοέμβριο του 1982.

Το Μουσείο Μπενάκη μας διέθεσε ολόκληρο τον ισόγειο χώρο στο κτίριο της οδού Πειραιώς και η έκθεση παρουσιάστηκε για τρεις μήνες, μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2018.

«Η ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΟΡΕΣΜΟ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ»

– Θεωρείς την τέχνη επένδυση; 

– Βλέπω την πραγματική τέχνη σαν κάτι που μιλάει στον κάθε ένα από εμάς ξεχωριστά και προσφέρει έναν ευχάριστο κορεσμό στο πνεύμα μας. Η αξία που προσδίδουμε σε ένα έργο τέχνης συνδέεται με χίλιους δύο παράγοντες αλλά πάνω από όλα θα πρέπει να μας ευχαριστεί η παρουσία του.

Η επένδυση στην τέχνη είναι μία επένδυση που ξεπερνά το εφήμερο και μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη συνεχίζει να δίνει ζωή στη φαντασία και ομορφαίνει τη ζωή μας.

– Πού αλλού θα παρουσιάσεις αυτήν την εθνική κληρονομιά;

– Εκτός από το Μουσείο Μπενάκη, την Εθνική Πινακοθήκη, τη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας και το Βρετανικό Μουσείο που ήδη έχουν έργα του Βεντούρα στις συλλογές τους, η έκθεση είναι έτοιμη να ταξιδέψει και εξετάζονται προσκλήσεις από αρκετά μουσεία σε Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Ασία.

– Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια;

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Η Κτηνοτροφία σε γυναικεία χέρια.

  • Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία της επιχείρησής σας.

Η κτηνοτροφία δεν είναι επάγγελμα, αλλά τρόπος ζωής. Με αυτήν την υποσημείωση η πορεία της σημερινής κτηνοτροφικής μας επιχείρησης είναι στην ουσία η πορεία της ζωής μας. Και πάλι είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτήν την πορεία δεν είμαστε μόνοι, αλλά όλη η οικογένεια μαζί. 

Την σημερινή μας κτηνοτροφική επιχείρηση την λειτουργούμε μαζί με τον αδελφό μου, Γιάννη Κοντογιάννη, και βέβαια στο σπίτι βρίσκεται πάντα η μητέρα μας κα Κατερίνα Κοντογιάννη, θησαυρός εμπειρίας, φύλακας της αγροτικής κληρονομιάς και ζωντανός γαστρονομικός πολιτισμός. 

  • Πότε ξεκίνησε τη δραστηριότητα στο χώρο αυτό;

Με την υποσημείωση ότι μιλάμε για τρόπο ζωής, η δραστηριότητά μας αυτή σε εμένα ξεκίνησε από γεννήσεως, και επειδή μας ακολουθούν εικόνες και βιώματα από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειας, ο πατέρας μας ήταν Βλάχος από τον Δάφνο Δωρίδας (Λιδωρίκι) και η μητέρα μας Αρβανίτισα από την Χασιά Αττικής. 

Στον ίδιο χώρο, στην Λαθέα, Μενιδιού, Αττικής, στους πρόποδες της Πάρνηθας, δημιουργήθηκε στον ιδιόκτητο στάβλο μας, η αδειοδοτημένη κτηνοτροφική μας εκτροφή το 1966, από μετακίνηση από το Περιστέρι Αττικής. 

Τότε είμασταν μόνοι στον χώρο. Βλέπαμε μακριά τα φώτα της Αθήνας και για να πάμε σχολείο περπατούσαμε 4χλμ. Γύρω μας ήταν ελαιώνες, περιβόλια και ανθοπαραγωγοί. Όλοι φίλοι και στενά συνεργαζόμενοι. Τους δίναμε κοπριές και μας έδιναν τα κλαδέματα από τις ελιές και τα μη εμπορεύσιμα κηπευτικά. Σε τοπικό επίπεδο έρχονταν οι γείτονες και έπαιρναν γάλα. 

  • Οι σπουδές σας βοήθησαν στην εξέλιξη της δραστηριότητας;

Δεν υπάρχει επαρκής αγροτική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε όλη την Ελλάδα και σε όλη την Αττική το μόνο «Αγροτικό» σχολείο στο Μαρούσι προσφέρει εκπαίδευση σε κηπουρούς για τις βίλλες των αστών. Το Δημοτικό σχολείο και το Γυμνάσιο με έδωσαν κυρίως αστικά πρότυπα και ΔΕΝ με βοήθησαν στην παραγωγική κτηνοτροφική μου δραστηριότητα. 

Μόνοι μας, συμμετέχοντας στον Κτηνοτροφικό Σύλλογο Περιφέρειας Αττικής, οργανώσαμε τοπικές συναντήσεις με εξειδικευμένους γνώστες, κάναμε οργανωμένη ανταλλαγή εμπειριών, πήγαμε σε άλλες περιοχές με study visit, προσκαλέσαμε σε παρουσιάσεις εμπειριών που άντλησε κάποιο μέλος του Συλλόγου μας από επίσκεψη, συμμετείχαμε ή πήγαμε οργανωμένα σε εκθέσεις και συνέδρια σχετικά με τις επιχειρηματικές μας δραστηριότητες, κάναμε διαδικτυακές εκδηλώσεις, συζητήσεις και σεμινάρια και πολλά άλλα. 

Και όλα αυτά ενώ οι απαιτήσεις των ζωντανών ψυχών που φροντίζουμε μας θέλουν 365 μέρες τον χρόνο, 24 ώρες διαθεσιμότητα («εφημερία») την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς τις αστικές συνήθειες για weekend και «διακοπές». 

  • Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Η αγροτική επιχειρηματικότητα είναι μια απολύτως υποτιμημένη δραστηριότητα στην Ελληνική πραγματικότητα. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων δεν εντοπίσαμε Γεν. Διεύθυνση Επιχειρηματικότητας, ούτε καν Διεύθυνση. 

Οι αγρότες, ενώ είναι η επιτομή της επιχειρηματικότητας (όπου επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση για ανάληψη δράσης με μεγάλες αβεβαιότητες) ΔΕΝ εγγράφονται στα τοπικά Επιμελητήρια, ούτε υπάρχει ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ. 

Είναι ειρωνεία να σχεδιάζεις για το  μέλλον της κτηνοτροφικής σου επιχείρησης με το 90% των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων στην Αττική να μην έχει άδεια λειτουργίας, λόγω ανεδαφικών μαξιμαλιστικών απαιτήσεων «τεχνοκρατών», που ΔΕΝ εξυπηρετούν την παραγωγή ζωικών τροφών και ΔΕΝ βοηθούν στην ισορροπία του περιβάλλοντος, παρά μόνο το real estate όσης υπαίθρου έμεινε στην Αττική.

ΧΩΡΙΣ σταθερές χρήσεις γης, με καταπατημένα τα βοσκοτόπια μας, χωρίς αγροτικά σχολεία, χωρίς Αγροτικό Επιμελητήριο, τα πλάνα μας για το άμεσο μέλλον μπορεί να είναι ΜΟΝΟ να μας επιτραπεί να κάνουμε οικοτεχνία μεταποίησης των ζωικών μας προϊόντων, με τις παραδοσιακές αρβανίτικες συνταγές. 

Θέλουμε να στηρίξουμε την τοπική εφοδιαστική αλυσίδα, να τροφοδοτήσουμε τις νομοθετημένες (2014) τοπικές Αγορές Αγροτών που δεν έχουν υπάρχουν ακόμα, και να συνεργασθούμε συμβολαιακά με τοπικές επιχειρήσεις για να προβάλουμε ενιαία την τοπική Αρβανίτικη πολιτιστική μας κληρονομία. 

  • Ποίο είναι το προσωπικό slogan σας;

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ

  • Ποιά πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν κάποιον σωστό επαγγελματία;

Η ικανότητα για δημιουργία οράματος και επί μέρους στόχων, η επαρκής επικοινωνία και πληροφόρηση των εμπλεκομένων (πάντα σκεφτόμαστε για τον αγρότη, ο οποίος είναι ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ του περιβάλλοντος), ο σχεδιασμός των «βημάτων» υλοποίησης, η συνεργασία για την αξιολόγηση και τον επανασχεδιασμό, και η σταθερή επίμονη προσήλωση στους στόχους. 

Ένας φίλος μου έλεγε: εάν σε αρέσει να φας λαγό, δεν αρκεί η επιθυμία (όραμα, στόχος, πληροφόρηση κλπ), πρέπει να έχεις εξοπλισμό (όπλο, σκύλο κλπ), να εκπαιδευτείς στην σκοποβολή, να βρεις φυσίγγια, να ξέρεις τις συνήθειες των λαγών, να γνωρίζεις την περιοχή, να μπορείς να περπατήσεις και πολλά άλλα, αλλά κυρίως να έχεις διάθεση να εκτεθείς σε όλες τις αβεβαιότητες του κυνηγιού, αν σε αρέσει να φας λαγό.

Κοντογιάννη Μαγδαληνή (Μάγδα)

Γραμματέας Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής ‘Αγιος Γεώργιος’

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ

Τηλ 6932094231

[email protected]

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αφιέρωμα Ινστιτούτο Κομφούκιος ΑΠΘ: Bao Xiaoying 鲍晓英

Η Κινέζα Διευθύντρια του Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ, καθηγήτρια SISU (Κίνα) Μέλος της Επιτροπής Διοίκησης του Ικ του ΑΠΘ Bao Xiaoying 鲍晓英 έχει κάνει σπουδές στην πολιτισμική επικοινωνία μέσω της μετάφρασης και στην εκμάθηση της γλώσσας που την οδήγησαν στην επαγγελματική της καριέρα. 

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς στο χώρο που εργάζεστε;

Όταν οι μαθητές/τριές μας από την Ελλάδα θέλουν να μάθουν την κινέζικη γλώσσα και τον πολιτισμό και όταν υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση ανάμεσα στην Κίνα και στην Ελλάδα, αυτό είναι μεγάλη επιτυχία στη δουλειά μου.  

Ποιά έργα ή υπηρεσίες πιστεύετε οτι πρέπει να πραγματοποιηθούν στο άμεσο μέλλον , τα οποιά θα συμβάλουν ουσιαστικά στη ανάπτυξη του Ινστιτούτου;

Στο άμεσο μάλλον θα έχουμε την τελετή έναρξης του Ινστιτούτο Κομφούκιοςτου ΑΠΘ που θα βοηθήσει πολύ στην περαιτέρω ανάπτυξη του Ινστιτούτου μας. 

Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές, το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο;

Θεωρώ το πάθος το πιο σημαντικό στην επιτυχία. Έχοντας πάθος, θα επιχειρήσουμε να κατακτήσουμε τον στόχο μας με κάθε μέσο, επίσης καλές σπουδές σε αυτό που κάνουμε, συνειδητές επιλογές, υποστήριξη από άλλα άτομα… 

Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Να επικεντρωθώ στη δουλειά μου στο Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ.

Ποιές είναι οι τάσεις σήμερα στον τομέα της εκπαίδευσης στον χώρο των επιχειρήσεων;

Δεν είμαι πολύ ενήμερη για θέματα εκπαίδευσης στις επιχειρήσεις, αλλά θεωρώ ότι υπάρχει μία τάση για σπουδές στις επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε να ανακαλύψουμε τρόπους μέσα από τους οποίους διαφορετικές περιοχές και χώρες μπορούν να συνεργαστούν για μια καλύτερη παγκόσμια οικονομία. 

Πως μπορούμε να ενισχύσουν την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν περισσότερες ευκαιρίες στην επιχειρηματικότητα και περισσότερη πρόσβαση στον κόσμο των επιχειρήσεων. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό για τις γυναίκες να έχουν αυτοπεποίθηση στις ικανότητές τους για επιχειρηματική επιτυχία και να παίρνουν πρωτοβουλίες για είσοδο στον επιχειρηματικό κόσμο. 

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

Να κάνω αυτό που μου αρέσει και να μου αρέσει αυτό που κάνω.

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αφιέρωμα Ινστιτούτο Κομφούκιος ΑΠΘ: Hu Jingjing 胡晶晶 (Σοφία)

Η Διευθύντρια του Τμήματος Νεοελληνικών Σπουδών SISU (Κίνα) Μέλος της Επιτροπής Διοίκησης του Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ Hu Jingjing 胡晶晶 (Σοφία) τελείωσε τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές της σπουδές στην Κίνα στο SISU, αλλά κατά τη διάρκεια των σπουδών της, πήγε και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για κάποιο χρονικό διάστημα. Τώρα κάνει διδακτορικό στο Α.Π.Θ. 

Οι σπουδές της στην Κίνα της έδωσαν τις βασικές γνώσεις για να ξεκινήσει την καριέρα της, ενώ οι σπουδές της στην Ελλάδα την βοήθησαν να βελτιώσει τις γνώσεις της για την Ελλάδα, την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, ώστε να πραγματοποιήσει διάφορα στην καριέρα της. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι μετά τις σπουδές της στην Ελλάδα, νιώθει βαθιά και αληθινή αγάπη για την χώρα αυτή, τέτοια ώστε να αποφασίσει να αφιερώσει όλη της τη ζωή στην διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στους Κινέζους και στις ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. 

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς στο χώρο που εργάζεστε;

Για μένα, η επιτυχία σημαίνει ότι με την προσπάθεια μου όλο και περισσότεροι Κινέζοι γνωρίζουν την Ελλάδα και την αγαπάνε καθώς και όλο και περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουν την αληθινή Κίνα και την αγαπάνε. 

Ποιά έργα ή υπηρεσίες πιστεύετε οτι πρέπει να πραγματοποιηθούν στο άμεσο μέλλον , τα οποιά θα συμβάλουν ουσιαστικά στη ανάπτυξη του Ινστιτούτου;

Διάφορες δραστηριότητες ανταλλαγών θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη του Ινστιτούτου. Οι ανταλλαγές μπορούν να πραγματοποιηθούν μεταξύ της Ελλάδας και της Κίνας αλλά και μεταξύ των διάφορων Ινστιτούτο Κομφούκιος. 

Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές, το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο;

Όλα τα παραπάνω είναι σημαντικά και επίσης η επιμονή είναι σημαντική για την επιτυχία. 

Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Προσωπικά θα ήθελα να εκδώσω μια σειρά διδακτικών υλικών της ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι κατάλληλα για τους Κινέζους φοιτητές. 

Ποιές είναι οι τάσεις σήμερα στον τομέα της εκπαίδευσης στον χώρο των επιχειρήσεων;

Η εκπαίδευση δεν πραγματοποιείται πια σε παραδοσιακή μορφή αλλά προσθέτει διάφορα μέσα υψηλής τεχνολογίας και αναπτύσσεται με καινοτομία. 

Πως μπορούμε να ενισχύσουν την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Πρέπει να ενισχύσουμε την ενημέρωση στο κοινό για να αφαιρέσουν την προκατάληψη. Και να προσφέρει η κυβέρνηση ή άλλα ινστιτούτα ειδική παιδεία στις γυναίκες.  

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. 

Continue Reading

Trending