Connect with us

Ψυχολογία

Κατάθλιψη και Παχυσαρκία

Γνωρίζουμε οι περισσότεροι πόσο επιβαρυντική είναι η κατάθλιψη στην ψυχική μας υγεία και συμπτώματα όπως η απώλεια ενδιαφέροντος για πρότερες ευχάριστες ενασχολήσεις, η θλίψη, η ευερεθιστότητα και ο διαρκής εκνευρισμός, η δυσφορία ή και η κακή εικόνα εαυτού, η απαισιοδοξία για το μέλλον, η δυσκολία συγκέντρωσης της σκέψης και της προσοχής, οι διαταραχές του ύπνου ή και της διατροφής, ο πονοκέφαλος, είναι κάποια από αυτά που παρουσιάζονται συχνότερα. Μάλιστα, οι διατροφικές διαταραχές και κυρίως η βουλιμία αλλά και η υπερφαγία, καθρεφτίζουν μία διαταραγμένη συμπεριφορά στις διατροφικές μας συνήθειες, όπου συχνά οδηγούν στην εκδήλωση παχυσαρκίας. Όσοι έχουν ασχοληθεί επίσης λίγο περισσότερο με το θέμα αυτό, αναγνωρίζουν πως η θλίψη, η απαισιοδοξία και η απόγνωση μαζί με την έλλειψη ενδιαφέροντος, κρύβονται  αρκετές φορές πίσω από την αύξηση του βάρους.  

Πολλές φορές τρώμε χωρίς να πεινάμε πραγματικά…

Πόσες φορές έχει τύχει να μην νιώθετε καλά ψυχολογικά και να καταλήγετε μπροστά στο ψυγείο ή κρατώντας ένα πιάτο με φαγητό ή γλυκά ή και τα δύο πολλές φορές, σαν να πρόκειται αυτό το πιάτο να σας δώσει πίσω την χαμένη χαρά και απόλαυση; Είναι γεγονός πως όταν η ψυχολογία μας δεν είναι σε καλή κατάσταση, χάνουμε χαρούμενες στιγμές που προσπαθούμε να τις αναπληρώσουμε μέσα από την απόλαυση που το φαγητό μας δίνει. Και ναι, πράγματι, το φαγητό εκτός από την ωραία του γεύση, μας δίνει την ευχαρίστηση που έχουμε ανάγκη εκείνη τη στιγμή, την ικανοποίηση που αναζητάμε με λάθος όμως τρόπους, μέσα από την ικανοποίηση που παίρνουν οι γευστικοί μας κάλυκες! Πολλές φορές μάλιστα, τρώμε χωρίς να πεινάμε πραγματικά, απλά έχουμε την ανάγκη μιας προσωρινής ευχαρίστησης και διαφυγής από μία στρεσογόνα ή δύσκολη συναισθηματικά κατάσταση, σαν να «ξεχνάμε» τα προβλήματά μας όταν τρώμε και τη μιζέρια που βιώνουμε. Πρόκειται για την παγίδα της συναισθηματικής πείνας, όπου μπερδεύουμε την συναισθηματική με τη βιολογική μας ανάγκη, «σαν να» θέλουμε να ικανοποιήσουμε την πείνα των συναισθημάτων μας… 

Δυστυχώς όμως, το συναισθηματικό αυτό κενό «δεν γεμίζει», εξακολουθεί να υπάρχει και μάλιστα χειροτερεύει καθώς η δυσφορία από την ποσότητα του φαγητού που βαραίνει το στομάχι μας, έρχεται να προσθέσει ακόμα περισσότερη δυσφορία αλλά και θυμό με τον εαυτό μας που «ωραία, φάγαμε και τι καταλάβαμε τώρα;» Η ευφορία που το φαγητό προσφέρει την ώρα που το τρώμε, είναι προσωρινή και ενισχύει τη κακή ψυχολογία εφόσον επιλέξαμε έναν λάθος τρόπο αντιμετώπισης.  

Ο φαύλος κύκλος της συναισθηματικής πείνας;

Συνήθως ένα αρνητικό γεγονός μπορεί να πυροδοτήσει την αιφνίδια και άμεση λήψη τροφής, πχ. ένας καυγάς με το σύντροφο, η επίπληξη στον εργασιακό χώρο, ένα δυσάρεστο γεγονός που προκαλεί πίκρα μπορεί να μας οδηγήσουν στην κατανάλωση γλυκού, ώστε να εξισορροπήσουμε την «ψυχική πικρία» μας. Αφού όμως έχουμε καταναλώσει τις …γλυκές θερμίδες, έχοντας υποκύψει στην παρόρμηση αυτή, οι ενοχές κάνουν την εμφάνισή τους – κυρίως όταν θέλουμε να διατηρήσουμε τα βάρος μας που παρουσιάζει αυξομειώσεις ή είμαστε σε διατροφή. Ο θυμός επίσης μπορεί να κάνει την εμφάνισή του καθώς «θυμώνω με τον εαυτό μου που δεν μπόρεσα να τον ελέγξω, υποκύπτοντας άλλη μία φορά στην αδυναμία μου!» Μπαίνω λοιπόν σε ένα φαύλο κύκλο, όπου συναισθήματα όπως ενοχές, θυμός αλλά και δυσφορία, οδηγούν σε μία καταθλιπτική συμπεριφορά που κάποιες φορές ενδεχομένως να καταλήξει σε αυτοκριτική διάθεση. Με τη σειρά της, η κριτική αυτή φέρνει ακόμη πιο αρνητικά συναισθήματα, αίσθηση αδυναμίας ως προς τον αυτοέλεγχο, καταλήγοντας σε μία αυτοτιμωρητική επίσης συμπεριφορά, όπου αρχίζει και παίρνει και άλλες διαστάσεις μέσα από την παραμέληση της εξωτερικής εμφάνισης, όπου δεν υπάρχει η διάθεση της αυτοφροντίδας αλλά της παραίτησης… Η αμφιθυμία είναι κυρίαρχη σε αυτή τη φάση, όπου από τη μία θέλω να φροντίσω τον εαυτό μου και να έχω μία καλή εικόνα, από την άλλη όμως είναι δύσκολο να ξεφύγω από τον φαύλο κύκλο όπου οι ενοχές συνδέονται τελικά με την καταθλιπτικόμορφη αυτή διάθεση.

Αποτέλεσμα, η αμφιθυμία αυτή να αντιλαμβάνεται από εμάς τους ίδιους ως αποτυχία ελέγχου αλλά και ματαίωση ως προς την εικόνα εαυτού που επιθυμούμε. Καταλήγουμε να περνάμε έτσι απλά, από το ένα επεισόδιο υπερφαγίας στο επόμενο, «χαλώντας» τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό… Γιατί; Μα επειδή ακριβώς, η «συναισθηματική πείνα», η πείνα για αγάπη, αποδοχή, ενδιαφέρον, δεν μπορεί να «χορτάσει» μέσα από το φαγητό…

Ίσως φαίνεται απλή η λειτουργία και εύκολο να ξεφύγει κάποιος από τον φαύλο κύκλο του, δεν είναι όμως έτσι. Τα συναισθήματα που κυριαρχούν, όπως ο θυμός για παράδειγμα, ζητούν εκτόνωση μέσα από ένα νέο επεισόδιο υπερφαγίας…. Η καταθλιπτική σημειολογία μας ξαναβάζει στην κυκλική αυτή τροχιά, όπου η φτωχή επίγνωση εύκολα φέρνει και άλλο θυμό όπου δεν μπορούμε να ελέγξουμε το στόμα μας «χτίζοντας» αυτή την μη αποδεκτή εικόνα εαυτού. 

«Θυμώνω με τον εαυτό μου που δεν μπορώ να ελέγξω τον εαυτό μου και ξεσπώ και πάλι με επεισόδια υπερφαγίας για να καταπολεμήσω αυτό το θυμό μου…» Ενδιάμεσα προστίθενται και τα καταθλιπτικόμορφα συναισθήματα επιδεινώνοντας την κατάσταση, κάνοντας ακόμα μεγαλύτερο το ψυχοσυναισθηματικό μου μπέρδεμα, που προσπαθώ να ξεμπερδέψω με ένα ψυχαναγκαστικό τρόπο κυρίως… Στο μυαλό μου αυτό που κυριαρχεί είναι πως πρέπει «άμεσα και γρήγορα» να αλλάξω το σώμα μου, να χάσω το ανεπιθύμητο βάρος, όπου το θεωρώ αιτία για «τα δεινά που μου συμβαίνουν…» Και όσο θεωρώ το βάρος και την απώλεια ελέγχου της διατροφής μου αιτία των δεινών, τόσο μεγαλώνει η καταθλιπτική χροιά ενώ και η καθημερινότητά μου σε αρκετούς τομείς αρχίζει και γίνεται δυσλειτουργική, για παράδειγμα, αποφεύγω τις κοινωνικές συναναστροφές επειδή ντρέπομαι για το «πως έγινα», η σεξουαλική ζωή δεν μου δίνει πλέον ικανοποίηση, όπου μπορεί και να μην έχω ερωτική επιθυμία καθώς δεν νιώθω άνετα με το σώμα μου, κλπ. 

Οι παλιές συνήθειες, οι παλιές εγγραφές…

Όλοι μας έχουμε μάθει να λειτουργούμε και να συμπεριφερόμαστε με τρόπους που είτε έχουμε αντιγράψει από τα πολύ μικρά μας χρόνια μέσα από την συμπεριφορά των γονιών μας, είτε έχουμε «φτιάξει» στην πορεία της ζωής μας. Τρόπους που κάποτε μπορεί να μας βοηθούσαν και να ήτα ότι καλύτερο για να επιβιώσουμε, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως είναι και το καλύτερο στο σήμερα… Έτσι, οι παιδικές εγγραφές μας μπορεί να περιλαμβάνουν τις διατροφικές συνήθειες που «μάθαμε και αντιγράψαμε» από τους γονείς μας αλλά και τον συμβολισμό που το φαγητό λαμβάνει, όπως η χαρά, η απόλαυση, η ευχαρίστηση και φυσικά η επιβίωση, η εκπλήρωση των επιθυμιών τρίτων και η ανάγκη αποδοχής μας – «αν δεν φας όλο το φαΐ σου δεν με αγαπάς…, δεν είσαι καλό παιδί, …θα πεθάνεις…» Μπορεί επίσης το φαγητό να λειτουργεί ως αναπλήρωση σωματικών ή και ψυχοσυναισθηματικών αναγκών μέσα από τον καθησυχασμό για παράδειγμα όταν το βρέφος έκλαιγε, όπου η προσφορά του φαγητού ήταν «η λύση του προβλήματος». Αποτέλεσμα, να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες του ως «πείνα» που μέσα από τη λήψη τροφής θα ικανοποιηθούν, αποτελώντας μάλιστα και ένδειξη φροντίδας ή και αυτοφροντίδας ως απάντηση σε πιθανό συναισθηματικό κενό…

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως η ψυχολογία μας εύκολα συσχετίζει την λήψη τροφής με την «συναισθηματική τροφή» που οδηγεί σε παχυσαρκία και την καταθλιπτική σημειολογία. Βέβαια, δεν σημαίνει πως όλοι οι άνθρωποι που έχουν παραπάνω βάρος είναι καταθλιπτικοί, ούτε και πως όλοι οι καταθλιπτικοί είναι και παχύσαρκοι!  

Ας κρατήσουμε πως η αναγνώριση των συναισθημάτων και των αναγκών μας – σωματικών και ψυχικών – είναι απαραίτητη ώστε μέσα από μία λίγο καλύτερη επίγνωση του εαυτού μας να μπορούμε να ικανοποιήσουμε την πραγματική μας ανάγκη, ώστε να μην μένουμε με μία διάθεση αρνητική, παρασέρνοντας την εικόνα εαυτού και την αυτοεκτίμησή μας επίσης…

Μαρίνα Μόσχα 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Φροντίζοντας τον εαυτό μας το Καλοκαίρι

Έφτασε κι αυτό το καλοκαίρι… Το καλοκαίρι μέσα στην πανδημία του κορωνοϊού.

 Και μας κάνει να αναπολούμε εκείνα τα ξένοιαστα καλοκαίρια που μπορούσαμε να προγραμματίσουμε και να πραγματοποιήσουμε τις διακοπές μας χωρίς τόσες πολλές δεύτερες σκέψεις και περιορισμούς, χωρίς ταλαιπωρία ψυχική και σωματική από το άγχος που προκαλεί η συμπλήρωση εντύπων και οι θερμομετρήσεις, οι κανόνες απόστασης, η αβεβαιότητα σχετικά με τον ιό, με τους τουρίστες, με την ασφάλεια και τόσα πολλά άλλα που συχνά μπορεί να μας βάζουν σε αγωνία και μπορεί να μας μπλοκάρουν και να μας αποσυντονίζουν.

 Και ως λαός έχουμε περάσει πολλά χρόνια με δυσκολίες με τον καιρό του μνημονίου που τα χρήματα δεν υπήρχαν και δεν αποφάσιζε κάνεις εύκολα να πάει διακοπές 10-15 μέρες σε κάποιο νησί του Αιγαίου και να ξοδέψει χρήματα που πιθανόν θα χρειαζόταν αργότερα για να ανταποκριθεί στις ανάγκες που θα προέκυπταν.

Συνήθως οι διακοπές εξαντλούνταν είτε στο εξοχικό για εκείνους που είχαν σπίτι, είτε στο σπίτι κάποιου φίλου ή συγγενή.

Και σιγά-σιγά άρχισαν τα πράγματα να καλυτερεύουν και άρχισαν όλοι να σκέφτονται πως ήρθε η ώρα να χαλαρώσουν και να απολαύσουν τις διακοπές τους ως άνθρωποι και τότε ήταν που έκανε την εμφάνισή του ο κορωνοϊός.

Και παρόλο που το καλοκαίρι είναι η εποχή που προσπαθούμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας να χαλαρώσει, να αποφορτίσει όλο το άγχος που είχε απορροφήσει την προηγούμενη περίοδο, και να γεμίσουμε ξανά τις μπαταρίες μας ενισχύοντας την ψυχή και το σώμα μας για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε το Σεπτέμβριο με περισσότερη ενέργεια και διάθεση αυτό το καλοκαίρι είναι διαφορετικό από όλα τ’άλλα.

Η αβεβαιότητα για το πως θα είναι τα πράγματα το Σεπτέμβριο από την μια πλευρά μας κάνει να νιώθουμε μεγαλύτερη ανησυχία και ανασφάλεια, από την άλλη μας αναγκάζει να εκμεταλλευτούμε και να απολαύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τους μήνες του καλοκαιριού.

 Και μέσα σε όλη αυτή την ταραχή και γενικευμένη ανασφάλεια, προσπαθούμε να αποφασίσουμε αν θα πάμε διακοπές ή όχι, αν ναι που θα πάμε; Πώς θα πάμε; Κινδυνεύουμε εκεί που θα πάμε; Τι μέσα θα χρησιμοποιήσουμε; Χρειάζονται κάποια έγγραφα; Να βγάλουμε εισιτήρια; Ή θα ανατραπούν τα πράγματα τελευταία στιγμή από τα νέα δεδομένα; Και πόσο ήσυχος μπορεί να είναι κανείς με όλα αυτά όταν μάλιστα στις σκέψεις του προστίθεται και εκείνη του κατά πόσο το μέρος που θα πάμε θα διαθέτει και ένα ασφαλές νοσοκομείο  ή πόσο γρήγορα θα μπορούμε να φτάσουμε στο κοντινότερο νοσοκομείο; Και εκείνοι που θα πάμε διακοπές σε ξενοδοχεία, είμαστε ήσυχοι πως θα τηρηθούν τα υγειονομικά πρωτόκολλα;

Και τι θα κάνουμε με τα παιδιά όσοι είμαστε γονείς και τα έχουμε μαζί μας στο ταξίδι και θέλουμε να περάσουμε χαλαρό χρόνο μαζί τους και να τα βοηθήσουμε και εκείνα να μπορέσουν να αποβάλουν όλο το άγχος και την πίεση που δέχτηκαν το διάστημα της καραντίνας; Σε όλα αυτά τα αντιφατικά συναισθήματα και σκέψεις που μπορεί να μας κατακλύζουν καλό είναι να αντισταθούμε και να μην αφήσουμε να μας κυριαρχήσουν και να οδηγηθούμε σε πανικό και σε  ακινητοποίηση.

Μπορούμε, ακολουθώντας όλα τα μέτρα προστασίας και τις οδηγίες που μας βοήθησαν να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε το πρώτο κομμάτι αυτού του αναπάντεχου “ταξιδιού”, να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να κάνουμε διακοπές  και να τον φροντίσουμε αυτό το καλοκαίρι.

Και είναι πολύ σημαντικό κομμάτι να μπορώ να αγαπήσουμε  και να φροντίσουμε  τον εαυτό μας, όπως κάνουμε με μεγαλύτερη ευκολία για τους άλλους καθώς έτσι έχουμε διδαχθεί από την κοινωνία μας από τους γονείς μας και από την κουλτούρα μας.

Για να μπορέσω όμως να το κάνω αυτό, για να μπορέσω να με αγαπήσω και να με φροντίσω, πρώτα πρέπει να με αποδεχτώ και να με καταλάβω. Να καταλάβω δηλαδή ποια είναι τα θέλω μου και οι ανάγκες μου. Είναι πολύ σημαντικό να βάλω προτεραιότητα σε αυτά που θέλω και μπορώ να κάνω αυτό το καλοκαίρι. Είτε είμαι μόνος μου είτε είμαι με την οικογένειά μου.

Θέλει κάποια προσπάθεια, στο να εξασκηθούμε να έχουμε μια στοργική στάση φροντίδας στον εαυτό μας. Και η φροντίδα αναφέρεται τόσο στο σωματικό όσο και στο ψυχικό επίπεδο. Μπορούμε να φροντίζουμε το σώμα μας τρώγοντας πιο υγιεινές και ελαφριές τροφές το καλοκαίρι, κάνοντας και κάποια ήπια φυσική άσκηση καθημερινά π.χ κολύμπι, περπάτημα, τρέξιμο, ρακέτες στην παραλία κι άλλα, να αφιερώσουμε κάποιο συγκεκριμένο χρόνο για χαλάρωση είτε με ασκήσεις αναπνοής, διαλογισμό κ.ά. Η επαφή με τη φύση βοηθάει πολύ να αποφορτίζουμε τις ψυχικές μας εντάσεις.

 Αν δεν μπορέσουμε να φύγουμε διακοπές ας φροντίσουμε τα σαββατοκύριακα να κάνουμε μικρές αποδράσεις που  θα μας επιτρέψουν να πάρουμε τονωτικές ενέσεις ενέργειας για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε ίσως ένα δύσκολο χειμώνα.

Οι μήνες του καλοκαιριού συνήθως αποτελούν και μια ευκαιρία να διαβάσουμε βιβλία που μας εμπνέουν, μας συγκινούν, μας ανοίγουν νέες προοπτικές και μας δίνουν την δυνατότητα να αποδράσουμε από την καθημερινότητα. Θα μπορούσαμε επίσης να σημειώσουμε σε ένα χαρτί τις δυσκολίες που είχαμε μέσα στο χειμώνα, αλλά και τις χαρές που βιώσαμε και μπορούμε να αναστοχαστούμε τι θα θέλαμε να συμβεί στη ζωή μας από το Σεπτέμβριο  για να κινηθούμε προς το στόχο αυτό.

 Είναι ο καιρός να αφήσουμε πίσω εκείνα που μας στεναχωρούν και θεωρήσαμε τον εαυτό μας υπαίτιο και να αποδεχτούμε πως κάποια πράγματα δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε, μπορούμε όμως να διαχειριστούμε τον τρόπο που θα αντιδράσουμε σε αυτά τα γεγονότα. Κάποιες φορές μπορεί να μας έρχονται αρνητικές σκέψεις  και να νιώθουμε πως δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς και να μας γίνεται μια συνήθεια να σκεφτόμαστε έτσι. Αυτή η συνήθεια όμως επηρεάζει την σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας και κατά συνέπεια τις σχέσεις μας με τους άλλους και μπορεί να επηρεάσει την εργασία μας αλλά και την υγεία μας καθώς όταν είμαστε αγχωμένοι το σώμα μας απελευθερώνει ορμόνες που επηρεάζουν την διάθεσή μας.

Θα μας βοηθούσε  να γράψουμε τις αρνητικές μας σκέψεις ένα χαρτί και να το αφήσουμε στην άκρη και να το ξανά πιάσουμε μερικές ώρες αργότερα έτσι δίνουμε την ευκαιρία στον εαυτό μας να πάρουμε μια απόσταση από τη σκέψη που  “σφηνώθηκε” στο μυαλό μας.

 Μπορούμε επίσης να επιλέξουμε να μιλήσουμε σε έναν φίλο ή φίλη μας και να περάσουμε ένα χαλαρό απόγευμα μαζί τους. Αφήνοντας τις σκέψεις μας πίσω έχουμε ήδη κάνει ένα από τα πιο σημαντικά βήματα για να βοηθήσουμε το ανήσυχο μυαλό μας και να αποδεχτούμε πως όλοι κάνουμε λάθη και δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω και να διορθώσουμε το παρελθόν αλλά να δούμε τι μάθαμε και πως εξελίχθηκαμε μέσα από αυτή την κατάσταση.

Είναι απαραίτητες οι καλοκαιρινές διακοπές για τον άνθρωπο καθώς τον ανανεώνουν τον ξεκουράζουν και τον φέρνουν κοντά στους δικούς του ανθρώπους ακόμη λοιπόν και δεν μπορούμε να πάρουμε παρατεταμένες διακοπές μπορούμε να απορροφήσουμε ενέργεια από την επαφή μας με τη φύση, από τον ήλιο από τη θάλασσα και από τι είναι κοντινή επαφή με τους δικούς μας ανθρώπους και τους φίλους μας.

 Η επαφή μας με τη θάλασσα και το κολύμπι μας βοηθάει να χαλαρώσουμε και να μειώσουμε σε μεγάλο βαθμό τα επίπεδα του στρες.

 Γενικά η επαφή με τη φύση και με τον εαυτό μας, μας δίνει τη δυνατότητα να σκεφτούμε, να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες μας, και τις επιθυμίες μας να κάνουμε σχέδια για τον επόμενο χειμώνα. Το καλοκαίρι είναι η εποχή όπου οι ενδορφίνες  αυξάνονται στον εγκέφαλο μας και υπάρχει μια έντονη επιθυμία για ζευγάρωμα. Αναζητούμε περισσότερες κοινωνικές επαφές συνδεόμαστε βαθύτερα με τους φίλους μας την οικογένειά μας, κάνουμε νέους φίλους που κάνουν τη ζωή μας πλουσιότερη.

 Ας προσφέρουμε λοιπόν στον εαυτό μας την δυνατότητα να διακόψουμε την ρουτίνα μας και να “αδειάσουμε” τον εαυτό μας από τους καταναγκασμούς και τις υποχρεώσεις. Με τις διακοπές μειώνεται το στρες, η κατάθλιψη, βελτιώνεται ο ύπνος και οι σχέσεις μας. Συχνά αυξάνεται η ικανοποίηση από τη ζωή μας και ίσως να γινόμαστε και πιο δημιουργικοί.

Και παρόλο που η καθημερινή άσκηση, ο καλός ύπνος, η διαχείριση του άγχους μας βοηθούν να έχουμε πιο υγιή ζωή και να ζήσουμε πιο πολύ, οι διακοπές είναι κάτι αναντικατάστατο.

Ας φροντίσουμε λοιπόν  να αφιερώσουμε χρόνο στον εαυτό μας να αποφορτιστούμε να ξεκουραστούμε και να δημιουργήσουμε ένα χώρο για μας μακριά από όλα εκείνα μας αγχώνουν για να έχουμε μια καλύτερη και μακροπρόθεσμη υγεία και ευεξία !

Καλό καλοκαίρι ! 

Αιμιλία Αξιωτίδου
Οικογενειακή Σύμβουλος – Ψυχοθεραπεύτρια – Ψυχοπαιδαγωγός,
Επιστημονικός Συνεργάτης Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Α ΠΡΠ ΑΧΕΠΑ.

Continue Reading

Ψυχολογία

«Υπάρχει μόνο το ΤΩΡΑ»

Πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά επουλώνεις τις πληγές σου;

Οι πληγές που χαράκτηκαν μέσα μας δεν είναι τόσο βαθιές όσο νομίζουμε. Δεν μας προσδιορίζουν και δεν μας καθορίζουν. Ό,τι πέρασε μας κατακλύζει με φόβο και αγωνία μήπως ξαναέρθει, μήπως μας αφήσει αιώνια έκθετους στα ίδια λάθη και στις ίδιες πληγές. Θέλω, όμως, να πάρετε θάρρος από μια αποκαλυπτική αλήθεια! Ό,τι κι αν έχουμε περάσει, όσο τραυματικό και αν ήταν, είναι μονάχα μια ανεπαίσθητη γρατζουνιά στην αλεξίσφαιρη καρδιά μας! Αυτό που τραυματίζεται, ταλαιπωρείται και στη συνέχεια μας ταλαιπωρεί με τύψεις, φόβους και μπερδεμένα συναισθήματα είναι το αδούλευτο Εγώ μας. Το ανώτερο κομμάτι μας, που βρίσκεται πολύ πιο βαθιά, δεν κινδυνεύει, δεν ζει στην απόρριψη, δεν ζει στο δράμα, μένει ανέπαφο. Είναι σαν ένα τρακάρισμα που σε ταράζει το χτύπημα, αλλά διαπιστώνεις πως έχεις βρει μονάχα τον «προφυλακτήρα». Είναι αρκετό για να σου δώσει μαθήματα αυτό το τράνταγμα, αλλά όχι ικανό για να σε στιγματίσει! Αυτό που κινεί πραγματικά το νήμα της ζωής μας είναι ο ανώτερος εαυτός, με τον οποίον κρατάμε ανάπηρη σύνδεση. 

Πώς προχωράς, λοιπόν, μετά από αυτά τα επιφανειακά αλλά επώδυνα «τρακαρίσματα»; Πώς αντιμετωπίζεις τις γρατζουνιές στο Εγώ σου; Τις κάνεις μάθημα, τις αγαπάς, τις επουλώνεις και… ξαναπαίρνεις το τιμόνι στα χέρια σου! Η συγχώρεση είναι το κλειδί της απελευθέρωσης. Είναι μια διαδικασία αγάπης και όχι αποδοχής. 

Κυνηγώντας συνεχώς το δίκιο σου, ανακυκλώνεις την τραυματική εμπειρία. Πέρασαν πολλοί όλη τους τη ζωή αναζητώντας το δίκιο τους και το μόνο που κέρδισαν είναι να μην κοιμούνται, να ζουν κολλημένοι στο παρελθόν, να μη βρίσκουν πουθενά την ευτυχία, να νιώθουν συνέχεια ανεπαρκείς και ανικανοποίητοι. Υπάρχει μόνο το ΤΩΡΑ. Ό,τι κι αν μου έχουν κάνει, όσες φορές κι αν μου το έκαναν, η μηχανή είναι ανέπαφη, τα κυβικά είναι εκεί, η βενζίνη είναι εκεί. Είναι ώρα, λοιπόν, να ξαναβγούμε στο δρόμο και να τον ξεμπλοκάρουμε για εμάς και για τους άλλους!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author https://jillandnikolas.com/

Σε περιμένουμε στο summer retreat μας στην Κρήτη αυτόν τον Αύγουστο, σε μια μοναδική εμπειρία exclusive αυτοανάπτυξης! Μάθε περισσότερα στο  https://jillandnikolas.com/workshops/retreats/crete/!

Continue Reading

Ψυχολογία

«Πάρε την Υπόθεση στα Χέρια σου»

Όλα είναι στο χέρι σου! 

Μήπως θεωρείς αποκλειστικούς υπεύθυνους για την πορεία της ζωής σου τους άλλους; Μήπως τρομάζεις να πάρεις στα δικά σου χέρια το τιμόνι που θα σε φέρει στο δρόμο της ευτυχίας;

Υπάρχει κάτι που κάνουμε όλοι λάθος. Αναβάλλουμε, παγώνουμε, ακυρώνουμε την προσωπική μας εξέλιξη, χαρίζοντας σε τρίτους την τύχη της ίδιας μας της ζωής. Αποκοιμίζουμε τη συνείδησή μας με ένα παθητικό «εγώ δεν μπορούσα/μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό» και περιμένουμε το μαγικό ραβδί των άλλων να αλλάξει όλα όσα μας πνίγουν. Σας έχω νέα, λοιπόν. Κανείς δεν θα το προσπαθήσει αντί για εσάς, γιατί κανείς δεν το θελει όσο ή όπως εσείς! Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να μιλήσουμε για την προσωπική ευθύνη. Την προσωπική ευθύνη, όχι ως μέσο καταλογισμού και ενοχών αλλά ως τρόπο που ξεριζώνει την παθητικότητα και τη μεμψιμοιρία. Ως κινητήρια δύναμη που μας ωθεί να δράσουμε, να τα αλλάξουμε όλα.

Αν κάτι δεν σε κάνει ευτυχισμένη, πάρε την υπόθεση στα χέρια σου. Αναθεώρησε, άλλαξε στρατηγικές, κάνε νέες συμμαχίες, κατάστρωσε νέους τρόπους που θα σε οδηγήσουν κατευθείαν στο στόχο. 

Σταμάτα να χάνεσαι στους παραδρόμους των βολεμένων αναγκών και των ασφαλών επιλογών, όταν το ζητούμενό σου είναι να τρέξεις ευθεία στην Εθνική της ζωής, με τελικό σταθμό την πραγματική ευτυχία! Κανείς δεν χρειάζεται και δεν πρέπει να πάρει τις αποφάσεις για τη δική σου ζωή. Αν εναποθέσεις μόνο στα δικά τους χέρια αυτή τη δυνατότητα, θα ακολουθήσεις το δικό τους μονοπάτι. Δεν θα έχεις αφήσει τίποτα που να μπορείς να ελέγξεις εσύ.

Με το coaching θα καταλάβεις πως δεν είσαι φτερό στον άνεμο των επιθυμιών των άλλων. Πως δεν εξαρτώνται όλα από αστάθμητους παράγοντες, αλλά πως ο πρώτος και τελευταίος υπεύθυνος για την πορεία της ζωής σου, είσαι ΕΣΥ.

Τόλμησε να αναλάβεις την ευθύνη για τις αλλαγές που θέλεις!

Άλλαξε την ενέργεία σου και… ξεβολέψου!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author https://jillandnikolas.com/

Σε περιμένουμε στο summer retreat μας στην Κρήτη αυτόν τον Αύγουστο, σε μια μοναδική εμπειρία exclusive αυτοανάπτυξης! Μάθε περισσότερα στο  https://jillandnikolas.com/workshops/retreats/crete/!

Continue Reading

Trending