Connect with us

Ομορφιά

Παχαίνει το στρες;

Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη κατά 3.8 φορές ενώ παράλληλα μπορεί να προκαλέσει υπερχοληστερολαιμία και υπέρταση.

Η παχυσαρκία σχετίζεται επίσης με την εμφάνιση του μεταβολικού συνδρόμου Χ το οποίο αναφέρεται στην κατάσταση κατά την οποία συνυπάρχουν:

1) Δυασανοχή στη γλυκόζη

2) Υπερλιπιδαιμία

3) Υπέρταση

4) Καρδιακές παθήσεις όπως έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό

 

Πολλοί έχουν αναρωτηθεί για το εάν υπάρχει σχέση ανάμεσα στο έντονο

στρες, την παχυσαρκία και τη διατροφή. Σήμερα υπάρχει έντονη ερευνητική

δραστηριότητα για την έρευση αυτής της απάντησης. Πολλά άτοµα αυξάνουν τη

διατροφική τους πρόσληψη, ακόµα και όταν δεν πεινούν, όταν βρίσκονται κάτω από

συνθήκες έντονου στρες. Τροφές πλούσιες σε λίπος, όπως τα γλυκά, οι σοκολάτες, τα

παγωτά, τα τσιπς κ.α. είναι οι πιο συχνές επιλογές. Η υπερκατανάλωση τέτοιων

τροφών όµως µπορεί να οδηγήσει σε παχυσαρκία, κατάθλιψη και ακόµη περισσότερο

στρες. Τι προκαλεί όµως αυτό το φαινόμενο? Το µόνο που γνωρίζουµε όλοι µας είναι

ότι η παχυσαρκία και το στρες αποτελούν µάστιγες της εποχής µας.

Η συχνότητα της παχυσαρκίας λαµβάνει επιδηµικές διαστάσεις παγκοσµίως,

κυρίως εξαιτίας της επικράτησης του καθιστικού τρόπου ζωής και της διατροφής µε

τρόφιµα υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος και θερµίδες. Με βάση το δείκτη µάζας

σώµατος το 40% των Ελλήνων (αντρών και γυναικών) είναι υπέρβαροι, ενώ το 20%

των αντρών και το 52% των γυναικών, ηλικίας 30-60 χρονών, πάσχουν από

παχυσαρκία (δείκτης µάζας σώµατος πάνω από 30). Οι επιπλοκές της παχυσαρκίας

αποτελούν σηµαντική αιτία νοσηρότητας και θνησιµότητας του πληθυσµού, ενώ το

οικονοµικό φορτίο της θεραπείας τους για την κοινωνία είναι τεράστιο. Τα τελευταία

χρόνια, καλά σχεδιασµένες µελέτες σε όλο τον κόσµο, έχουν υποδείξει ότι η

παχυσαρκία αποτελεί ένα σηµαντικό παράγοντα κινδύνου για πολλές παθήσεις, όπως

ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2.

Υπάρχουν δύο είδη παχυσαρκίας, η ανδροειδής και η γυναικοειδής. Η

ανδροειδής ή κοιλιακή παχυσαρκία χαρακτηρίζεται από αυξηµένο ενδοκοιλιακό

λίπος, ενώ η γυναικοειδής ή περιφερική παχυσαρκία χαρακτηρίζεται από αυξηµένο

λίπος κυρίως στην περιοχή των γλουτών. Η σηµαντική διαφορά αυτών των δύο ειδών

έγκειται στην κατανοµή του σωµατικού λίπους. Το αυξηµένο ενδοκοιλιακό λίπος

είναι ένας σηµαντικός, και ανεξάρτητος από την ολική παχυσαρκία, παράγοντας

κινδύνου για την εµφάνιση υπερλιπιδαιµίας, υπέρτασης, καρδιαγγειακών νοσηµάτων,

εγκεφαλικού επεισοδίου και σακχαρώδους διαβήτη.

Πρόσφατες µελέτες έχουν αναγνωρίσει ένα επιπρόσθετο παράγοντα κινδύνου

για την εµφάνιση της παχυσαρκίας, κυρίως της κοιλιακής παχυσαρκίας, το στρες.

Είναι σε όλους γνωστό πως το έντονο στρες είναι βλαβερό για την υγεία. Το στρες

είναι µια δυσάρεστη κατάσταση φόβου ή έντασης που προετοιµάζει τον οργανισµό

για φυγή από οτιδήποτε τον «τρόµαζει». Όταν ο εγκέφαλος αντιληφθεί την παρουσία

του στρες τότε στέλνει σήµατα στα επινεφρίδια του σώµατος, τα οποία

απελευθερώνουν µια σειρά ορµονών του στρες, όπως η κορτιζόλη. Ενώ κατά τη

διάρκεια ενός οξέος επεισοδίου στρες οι αυξηµένες ορµόνες του στρες

αλληλεπιδρούν µε τους υποδοχείς του εγκεφάλου και σταµατούν το σύστηµα, στην

περίπτωση του χρόνιου ή έντονου στρες, οι ορµόνες του στρες είναι διαρκώς

αυξηµένες και εκπέµπουν ακόµη περισσότερα σήµατα προς τα επινεφρίδια. Αυτό έχει

ως αποτέλεσµα την απελευθέρωση ακόµη περισσότερων ορµονών του στρες. Η

υπερδιέγερση του συστήµατος καταλήγει σε ένα φαύλο κύκλο µε όλες τις αρνητικές

συνέπειες του.

Αποτελέσµατα πολλών µελετών έχουν υποδείξει ότι υπάρχει στενή σχέση

ανάµεσα στο χρόνιο στρες, την παχυσαρκία και το ενδοκοιλιακό λίπος. Μάλιστα

σύµφωνα µε επιδηµιολογικές µελέτες, η κοιλιακή παχυσαρκία είναι συσχετισµένη µε

έντονες ψυχολογικές καταστάσεις, όπως η κατάθλιψη και το άγχος, και µε κοινωνικές

δυσκολίες, όπως η ανεργία και το διαζύγιο. Το φαινόµενο αυτό εξηγείται από το

γεγονός ότι η εκκρινόµενη λόγω του στρες κορτιζόλη τροφοδοτεί την εναπόθεση

λίπους στην κοιλιά, αυξάνοντας το µέγεθος των λιποκυττάρων.

Ωστόσο το παράδοξο είναι ότι κάτω από συνθήκες στρες επειδή ο οργανισµός

χρησιμοποιεί αποτελεσματικά τις ενεργειακές του αποθήκες θα έπρεπε να

παρατηρείται απώλεια βάρους. Εντούτοις, αυτό δεν προκύπτει. Σειρά από πρόσφατες

µμελέτες υπέδειξαν ότι τα άτοµα που είναι πιο ευάλωτα στο στρες έχουν µια

µεγαλύτερη έκθεση στην κορτιζόλη. Πιο συγκεκριµένα, βρέθηκε ότι τα παχύσαρκα

άτοµα είναι περισσότερο ευάλωτα στο χρόνιο στρες συγκριτικά µε τα άτοµα

φυσιολογικού βάρους. Το έτος 2000 οι Εlissa Epel και οι συνεργάτες της από το

Πανεπιστήµιο της Καλιφόρνια των Η.Π.Α., υπέδειξαν ότι το αυξηµένο στρες µπορεί

να οδηγήσει σε αυξηµένη αποθήκευση ενδοκοιλιακού λίπους τόσο σε παχύσαρκες

όσο και σε λεπτές γυναίκες. Μελέτες που ακολούθησαν κατέδειξαν ότι πράγµατι το

στρες αυξάνει το ενδοκοιλιακό λίπος σε όλα τα άτοµα ανεξάρτητα του βάρους τους.

Έτσι δεν είναι πλέον ασύνηθες να βλέπουµε άτοµα φυσιολογικού βάρους, τα οποία

έχουν όµως αυξηµένο λίπος στην περιοχή της κοιλιάς.

Πολλοί έχουν αναρωτηθεί αν υπάρχει σχέση ανάµεσα στη διατροφή και την

αυξηµένη ευαισθησία των ατόµων στο στρες. Η απάντηση δόθηκε σε µια πολύ

πρόσφατη µελέτη από την ερευνητική οµάδα της Ruth Harris από το Πανεπιστηµίο

της Γεωργίας των Η.Π.Α. που υπέδειξε ότι υπάρχει άµεση σχέση της διατροφής µε το

στρες σε παχύσαρκα πειραµατόζωα. Πιο συγκεκριµένα οι ερευνητές υπέδειξαν ότι η

πρόσληψη υψηλής ποσότητας κορεσµένου λίπους, και όχι η παχυσαρκία, ευθύνεται

για την αύξηση των επιπέδων της κορτιζόλης, η οποία κατ’επέκταση προκαλεί

αύξηση του ενδοκοιλιακού λίπους. ∆εδοµένου του γεγονότος ότι το ενδοκοιλιακό

λίπος είναι ένα σηµαντικό αίτιο νοσηρότητας και θνησιµότητας, τα αποτελέσµατα

αυτά είναι εξαιρετικής σηµασίας, αφού δίνουν καινούργια ώθηση στις συµβουλές που

δίνονται στον κόσµο για µείωση τόσο του κορεσµένου λίπους στη διατροφή όσο και

για µείωση του καθηµερινού στρες.

Ο γρήγορος τρόπος ζωής και οι σύγχρονες απαιτήσεις διαβίωσης κάνουν τη

δεύτερη συµβουλή, µείωση του στρες, να φαίνεται ως ένας σχεδόν ακατόρθωτος

στόχος. Εάν λοιπόν το διατροφικό λίπος, και κυρίως το κορεσµένο, αυξάνει το στρες

σε ήδη ευάλωτα άτοµα, ο στόχος για µείωση του είναι εφικτός και µια τέτοια µείωση

είναι ευεργετική για τη γενικότερη υγεία. Οι διατροφικές συστάσεις που δίνονται από

τους οργανισµούς υγείας όσον αφορά το ολικό λίπος είναι οι θερµίδες του να µην

ξεπερνούν το 30-35%, ενώ το κορεσµένο λίπος να µη ξεπερνά το 7%, των συνολικών

θερµίδων.

Παρότι η Ελληνική παραδοσιακή διατροφή θεωρείται ιδανική για την υγεία,

εντούτοις οι Έλληνες ακολουθούν διατροφή «δυτικού» τύπου που χαρακτηρίζεται

από υψηλά ποσοστά λίπους. Οι διατροφικές επιλογές των Ελλήνων καθρεφτίζονται

από τα δραµατικά αυξηµένα επίπεδα παχυσαρκίας τόσο στους ενήλικες όσο και στα

παιδιά. Επιπρόσθετα, οι περισσότεροι Έλληνες δηλώνουν ότι ζούν κάτω από

συνθήκες έντονου στρες. Η πρόληψη και αντιµετώπιση και των δύο αυτών

σηµαντικών προβληµάτων στηρίζεται εν µέρη στις αρχές µιας σωστής διατροφής που

είναι η ποικιλία, η ισορροπία, και το µέτρο. Είναι επιτακτική η ανάγκη για σωστή

ενηµέρωση και πρόληψη της παχυσαρκίας και του στρες και αποτελεί µια µεγάλη

πρόκληση για τη δηµόσια υγεία.

Αναστασία Δουλγέρη
Κλινική Διαιτολόγος
MSc Διατροφής Αθλητών

Continue Reading

Ομορφιά

Εχω Φλεβίτιδα: Τι ασκήσεις να κάνω για να την αντιμετωπίσω;

Η φλεβίτιδα είναι μια πάθηση που εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερη ηλικία (μετά τα 40) και η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Πρακτικά σημαίνει φλεγμονή της φλέβας. Μπορεί να προκύψει και επιφανειακά αλλά και πιο βαθιά.

Γράφει ο Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

  • Η θρομβοφλεβίτιδα ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση οφείλεται σε έναν ή περισσότερους θρόμβους σε μία φλέβα που μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή. Συχνά προκύπτει στα πόδια αλλά δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και στα χέρια ή σε άλλα μέρη του σώματος. Ο θρόμβος στη φλέβα προκαλεί πόνο και ερεθισμό και μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κυκλοφορία του αίματος. Επηρεάζει τα μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία και μπορούν να σχηματιστούν μεγάλοι θρόμβοι, οι οποίοι μπορεί να σπάσουν και να ταξιδέψουν προς τους πνεύμονες. Αυτή είναι μία σοβαρή κατάσταση που ονομάζεται πνευμονική εμβολή.
  • Η επιφανειακή φλεβίτιδα από την άλλη επηρεάζει τις φλέβες στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια επικίνδυνη και με κατάλληλη αντιμετώπιση συχνά αντιμετωπίζεται. Μερικές φορές άνθρωποι με επιφανειακή φλεβίτιδα έχουν επίσης και εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, οπότε είναι αναγκαία η ιατρική αξιολόγηση.

Αιτίες φλεβίτιδας

Η επιφανειακή βλεφίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί φαρμακευτικά ή χειρουργικά. Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορούν να την προκαλέσουν είναι οι παρακάτω:

  • Παρατεταμένη απραξία. Παραμονή στο κρεβάτι για πολλές ώρες, καθιστός σε αμάξι ή αεροπλάνο. Γενικά ότι δημιουργεί στασιμότητα ή αργή ροή αίματος στα πόδια
  • Καθιστική ζωή – Όχι αρκετή άσκηση
  • Παχυσαρκία
  • Κάπνισμα
  • Παθήσεις (π.χ. καρκίνος)
  • Τραυματισμός στα χέρια ή τα πόδια
  • Αντισυλληπτικά ή κάποια θεραπεία που επηρεάζει τις ορμόνες
  • Εγκυμοσύνη

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι η συχνή άσκηση κάνει καλό. Μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, να μειώσει τον κίνδυνο ασθένειας, ακόμα και να βελτιώσει τη νοητική λειτουργία. Ωστόσο λιγότεροι γνωρίζουν ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στην υγεία των φλεβών.

Η σωματική δραστηριότητα ευνοεί την καλή κυκλοφορία του αίματος. Η παχυσαρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση φλεβικής νόσου η φλεβικής ανεπάρκειας (στις οποίες η φλεβίτιδα είναι ένα σύμπτωμα).

Τι ασκήσεις να κάνω αν εχω φλεβίτιδα;

Όταν αναφερόμαστε σε προπόνηση που ευνοεί την υγεία των φλεβών, δεν είναι όλες οι δραστηριότητες εξίσου σημαντικές. Μερικές από αυτές που ευνοούν στην αντιμετώπιση της φλεβίτιδας είναι οι παρακάτω:

Περπάτημα

Το να καθόμαστε ή να στεκόμαστε όρθιοι για πολλές ώρες είναι ένας μεγάλος παράγοντας κινδύνου για φλεβική ανεπάρκεια. Αυτή η συνήθεια για παρατεταμένα διαστήματα οδηγεί σε κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια και καθιστά δυσκολότερη την επιστροφή του στην καρδιά. Επομένως το αίμα λιμνάζει στα πόδια, αυξάνει την πίεση και στρεσάρει το φλεβικό τοίχωμα. Με τον καιρό αυτό τις κάνει πιο αδύναμες και προκαλεί ζημιά.

Αν έχεις μία από τις παραπάνω συνήθειες, προσπάθησε να κάνεις ένα διάλειμμα κάθε μισή ώρα για να περπατάς. Αυτό θα βοηθήσει στην κυκλοφορία του αίματος. Το περπάτημα είναι μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και συστήνεται για ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων φυσικής κατάστασης.

Η θετική επίδραση δε, δεν περιορίζεται μόνο στις φλέβες αλλά αφορά τη γενικότερη υγεία. 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα δυναμώνει και διατείνει τους μύες των ποδιών και βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ποδηλασία

Η ποδηλάτηση είναι ακόμα μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και ιδιαίτερα ωφέλιμη. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τις αρθρώσεις και βοηθώντας στην ενδυνάμωση των μυών των ποδιών (όπως οι γάμπες).

Η άσκηση στις γάμπες βοηθάει την επαναφορά του αίματος προς την καρδιά μέσω της μυϊκής αντλίας. Η σύσπαση δηλαδή που επιτυγχάνεται σε αυτές λειτουργεί σαν αντλία που σπρώχνει το αίμα προς τα πάνω.

Ασκήσεις για γάμπες

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η σύσπαση της γάμπας βοηθά στη φλεβική επαναφορά του αίματος. Οι ασκήσεις που επιφέρουν κινητικότητα στην ποδοκνημική λοιπόν είναι ιδανικές για να επιτευχθεί αυτό. Και οι πρώτες που έρχονται στο μυαλό είναι συγκεκριμένα εκείνες που στοχεύουν στο γαστροκνήμιο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Ασκήσεις για γάμπες στο σπίτι με το βάρος του σώματος

Κολύμβηση

Αν κάποιος θέλει να βελτιώσει συνολικά όσο περισσότερους παράγοντες της φυσικής κατάστασης γίνεται, χωρίς να κάνει πολλά είδη διαφορετικών ασκήσεων, τότε η κολύμβηση είναι ιδανική επιλογή. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη και σε ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα (καθώς λείπουν οι κραδασμοί).

Η χαμηλή καταπόνηση δεν επιβαρύνει τις αρθρώσεις, τους μύες και τις φλέβες. Πολλές και μεγάλες μυϊκές ομάδες ενεργοποιούνται ταυτόχρονα βοηθώντας στη συνολική ενδυνάμωση χωρίς εκτεταμένη επιβάρυνση. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος και συνεισφέρει στη διατήρηση υγειών φλεβών.

Άρσεις ποδιών

Οι άρσεις ποδιών (άσκηση για κοιλιακούς), όπως και οι διατάσεις, βοηθούν στην επαναφορά του αίματος προς την καρδιά και μειώνουν το ενδεχόμενο πρήξιμο που προκύπτει από τη φλεβίτιδα. Στα συν ότι δεν χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος εξοπλισμός και μπορεί να γίνει οπουδήποτε. Απλά ξάπλωσε στο έδαφος και σήκωσε ένα ένα τα πόδια ή και τα δύο μαζί και κατέβασε τα ελεγχόμενα προς τα κάτω για μερικές φορές.

Ποιες ασκήσεις να αποφύγεις

Υπάρχουν μερικές ασκήσεις και δραστηριότητες που θα πρέπει να γίνονται περιορισμένα ή και να αποφεύγονται αν υπάρχει φλεβίτιδα. Αν είναι πολύ επιβαρυντικές μπορεί να έχουν αντίθετη επίδραση από την επιθυμητή και να χειροτερέψουν τα συμπτώματα.

Τρέξιμο

Παρότι το τρέξιμο δυναμώνει τις γάμπες, είναι επιβαρυντικό για τις αρθρώσεις και τους μύες. Οι κρούσεις και η μεγάλη καταπόνηση από αυτές δε βοηθούν τη φλεβίτιδα. Οι ασθενείς με αυτό το πρόβλημα μπορεί να δουν χειροτέρευση των συμπτωμάτων. Ωστόσο το τρέξιμο σε πιο μαλακό έδαφος ή/και φορώντας κάλτσες συμπίεσης μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση.

Άρση βαρών

Άρση μεγάλων φορτίων αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση και την πίεση στις φλέβες. Κάτι που δεν θέλουμε στην περίπτωση της φλεβικής ανεπάρκειας. Η σωστή τεχνική και η εξάσκηση με λιγότερα βάρη μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση. Σε κάθε περίπτωση οι ασθενείς με φλεβίτιδα θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν κάνουν αυτή τη δραστηριότητα. Η άσκηση αντιστάσεων σε όργανα είναι μια καλή εναλλακτική.

Συμπέρασμα

Παρότι η άσκηση δεν μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει πλήρως τις φλεβικές παθήσεις, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων και στη βελτίωση της υγείας των φλεβών. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μη γίνονται δραστηριότητες που αυξάνουν πολύ την πίεση καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο η δυσφορία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Έχω Πλατυποδία: Τι να προσέχω και τι ασκήσεις να κάνω

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

Continue Reading

Διατροφή

Λιποαναρόφηση: Αλήθειες και Μύθοι

ΑΛΗΘΕΙΕΣ

  • Η λιποαναρρόφηση γίνεται παντού όπου υπάρχει λίπος.

Η λιποαναρρόφηση μπορεί να γίνει όπου υπάρχει λίπος(εντοπισμένη λιποδυστροφία). Στις γυναίκες η λιποδυστροφία εντοπίζεται κυρίως στην κοιλιά και στους μηρούς-γλουτούς(σώμα-“αχλάδι”), ενώ στους άνδρες στο στήθος και την κοιλιά(σώμα-“μήλο”).

Με την λιποαναρρόφηση αφαιρούμε λίπος το οποίο είναι ανθεκτικό στην δίαιτα και την άσκηση. Η αφαίρεση αυτή γίνεται μέσω μικρών τομών στο δέρμα μήκους μικρότερου του 1 εκατοστού και αφού εισχωρήσουμε κάνουλες οι οποίες είναι συνδεδεμένες  με συσκευή αρνητικής πίεσης.

Μπορεί να γίνει επίσης στην περιοχή του λαιμού(προγούλι), στα μπράτσα, στα πλαινά της πλάτης, στους προσαγωγούς , στα γόνατα, στους μηρούς, στην περιοχή κάτω από τους γλουτούς(banana  roll).

  • Η λιποαναρρόφηση είναι μόνιμη

Ναι , είναι μόνιμη διότι ο αριθμός των λιποκυττάρων μας παραμένει σταθερός μετά την ενηλικίωσή μας. Τα λιποκύτταρα είναι ουσιαστικά αποθήκες ενέργειας, έτσι ώστε όταν το θερμιδικό μας ισοζύγιο είναι θετικό, οι θερμίδες αυτές αποθηκεύονται στα λιποκύτταρα  και αυτά αυξάνουν τον όγκο τους, όχι όμως τον αριθμό τους. Έτσι επειδή τα λιποκύτταρα δεν ΄΄ξαναγεννιούνται΄΄ δεν συσσωρεύεται λίπος εκεί όπου έχει γίνει λιποαναρρόφηση.

  • Υπάρχουν πολλές τεχνικές λιποαναρρόφησης

Ναι. Υπάρχουν πολλές τεχνικές λιποαναρρόφησης πέρα από την κλασσική μέθοδο. Οι τεχνικές αυτές έχουν ως σκοπό την καλύτερη αποθεραπεία, την σμίλευση της περιοχής, λιγότερα οιδήματα και εκχυμώσεις και καλύτερη απομάκρυνση του λίπους.

Η Power Assisted Lipoplasty(PAL) χρησιμοποιεί κάνουλες οι οποίες δονούνται πάνω από 4000 φορές το λεπτό και έτσι διασπούν ευκολότερα το λίπος.

Η λιποαναρρόφηση με Laser η οποία λιώνει το λίπος και μετά το αναρροφά.

Η λιποαναρρόφηση με Υπερήχους όπου τα υψηλής συχνότητας κύματα υπερήχων καταστρέφουν την μεμβράνη του λιποκυττάρου και υγροποιούν το λίπος.

Η λιποαναρρόφηση με παλμικό jet νερού κάνει διάσπαση λιποκυττάρων με λιγότερο τραυματικό τρόπο.

Όλες οι τεχνικές έχουν και πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα.

  • Το λίπος ανακυκλώνεται

Η λιποανακύκλωση πλέον γίνεται όλο και περισσότερο.

Η αφαίρεση του λίπους, η επεξεργασία του και η επανατοποθέτησή του όπου χρειάζεται, είναι πλέον μια συνηθισμένη διαδικασία. Το λίπος ιδιαίτερα εκείνο της κοιλιάς είναι πλούσιο σε βλαστοκύτταρα. Έτσι το εγχύουμε μέσω κάνουλας είτε για να γεμίσουμε ελλείματα, είτε για να σμιλέψουμε περιοχές όπως γλουτούς, μαστός, γάμπες, ζυγωματικά, χείλη, ραχιαία επιφάνεια των χεριών, η περιοχή αναγεννάται κυριολεκτικά χάρη στα βλαστοκύτταρα με μόνιμα αποτελέσματα. Το λίπος στη νέα περιοχή του συμπεριφέρεται όπως και στην παλιά αποτελεί  και είναι αποθήκη  ενέργειας.

ΜΥΘΟΙ

  • Η λιποαναρρόφηση είναι μέθοδος αδυνατίσματος.

Η λιποαναρρόφηση δεν είναι μέθοδος αδυνατίσματος, παρότι αφαιρείται λίπος, είναι μέθοδος βελτίωσης του περιγράμματος του σώματος και διορθώνει την εντοπισμένη λιποδυστροφία. Δεν χάνουμε κιλά με την λιποαναρρόφηση, παρόλα αυτά σε ορισμένες περιπτώσεις  βοηθάει ή αποτελεί κίνητρο για απώλεια βάρους.

  • Η λιποαναρρόφηση είναι για όλους.

Όχι δεν είναι για όλους. 

Οι ιδανικοί υποψήφιοι είναι άτομα με κανονικό και σταθερό βάρος ή υπέρβαροι με καλή ελαστικότητα του δέρματος και εντοπισμένη περίσσεια λίπους.

Είναι απαραίτητο να έχουν ρεαλιστικές προσδοκίες, να είναι υγιείς και ψυχολογικά σταθεροί.

  • Το δέρμα κρεμάει μετά από λοποαναρρόφηση.

Όχι όταν γίνεται σε άτομα νέα, χωρίς μεγάλες απώλειες βάρους και με καλή ελαστικότητα δέρματος, το δέρμα δεν κρεμάει. Άλλωστε οι παραπάνω προϋποθέσεις είναι και εκείνες που καθορίζουν τον ιδανικό υποψήφιο.

  • Μπορώ να κάνω όσες φορές θέλω.

Συνήθως στην πρώτη λιποαναρρόφηση αφαιρείται ένα 60-70% λιποκυττάρων της περιοχής. Εάν χρειάζεται και δεύτερη φορά αυτό σημαίνει ότι το άτομο έχει πάρει υπερβολικά βάρος  και πλέον το πιο πιθανό είναι να μην αποτελεί τον κατάλληλο υποψήφιο.

  • Η λιποαναρρόφηση είναι επικίνδυνη και πονάει.

Όχι δεν είναι επικίνδυνη όταν γίνεται σε συνθήκες χειρουργείου κλινικής από ειδικό πλαστικό χειρουργό και τηρούνται όλες οι προεγχειρητικές και μετεγχειρητικές οδηγίες και προφυλάξεις. Δεν πονάει ούτε κατά την διάρκεια γιατί γίνεται με τοπική αναισθησία και νευροληπτοαναλγησία (μέθη), ούτε μετά γιατί οι σύγχρονες πλέον τεχνικές είναι σχεδόν ατραυματικές.

Νικόλαος Μπέσκος
Πλαστικός Χειρουργός

Continue Reading

Ομορφιά

Αυξητική Μαστού: Ότι πρέπει να γνωρίζουμε

Μια από τις πιο δημοφιλείς επεμβάσεις παγκοσμίως της πλαστικής χειρουργικής είναι η αυξητική  των μαστών.

Αφορά περιπτώσεις στις οποίες οι μαστοί είναι μικροί(υποπλαστικοί), δύσμορφοι, ασύμμετροι ή έχουν υποστεί τις φυσιολογικές φθορές του χρόνου, της εγκυμοσύνης και του θηλασμού.

Διαχρονικά ένα πλούσιο και στητό στήθος αποτελεί ένδειξη νεότητας, θηλυκότητας ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση.

Για την αυξητική μαστού χρησιμοποιούμε κυρίως ενθέματα σιλικόνης νέας γενιάς, τα οποία είναι απολύτως ασφαλή, δημιουργούν στατιστικά λιγότερες αντιδράσεις(δημιουργία κάψας), δεν επηρεάζουν τον θηλασμό ή την διενέργεια μαστογραφίας και δεν προκαλούν –επιστημονικά αποδεδειγμένα- κακοήθεια ή αυτοάνοσα νοσήματα.

Επιπλέον είναι δυνατή η μεταφορά λίπους από άλλο σημείο του σώματος στο μαστό για την μικρή αύξησή του προκειμένου να διορθώσουμε τυχόν μικροατέλειες.

Τελευταία ο συνδυασμός ενθέματος και λίπους μας δίνει την δυνατότητα να σμιλέψουμε τον μαστό, δημιουργώντας κυριολεκτικά ένα νέο μαστό.

Τα ενθέματα σιλικόνης τοποθετούνται είτε με μια τομή μήκους περίπου 4 εκ. στην υπομάστια πτυχή, είτε με τομή γύρω από την θηλή. Ανάλογα με το μέγεθος του υπάρχοντος μαστού τοποθετούνται είτε κάτω από τον μείζονα θωρακικό μυ, είτε κάτω από το δέρμα. Οι σύγχρονες τεχνικές τοποθέτησης θέτουν το ένθεμα είτε κάτω από την περιτονία ή σε ένα θα λέγαμε διπλό πλάνο(dual plane) κάτω από το μυ κατά το ήμισυ και κάτω από το δέρμα ταυτόχρονα. Αυτό μας δίνει και ένα πιο φυσικό αποτέλεσμα.

Σε μια αυξητική στήθους μεγάλη σημασία έχει ο προεγχειρητικός σχεδιασμός. Στον σχεδιασμό αυτόν λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις επιθυμίες, την σωματική διάπλαση, ορίζουμε την θέση των ενθεμάτων ανάλογα με το μέγεθος του προυπάρχοντος μαστού(κάτω από το μυ ή κάτω από το δέρμα) και αποφασίζουμε για το σχήμα και το μέγεθος των ενθεμάτων.

Συνήθως το χειρουργείο διαρκεί 2 ώρες με γενική αναισθησία, ένας αθλητικός στηθόδεσμος είναι απαραίτητος για τις επόμενες 4-5 εβδομάδες και η γυμναστική επιτρέπεται μετά από 4 εβδομάδες.

Το αποτέλεσμα είναι σίγουρα εμφανές από την πρώτη στιγμή όμως  τελικό αποτέλεσμα μπορούμε να πούμε ότι έχουμε σε 3 μήνες, όταν υποχωρήσουν πλήρως τα οιδήματα και ο μαστός αποκτήσει μια πιο φυσική θέση. 

Για τα ενθέματα σιλικόνης νέας γενιάς θα τολμούσαμε να πούμε ότι η διάρκειά τους είναι εφ΄όρου ζωής. Παρόλα αυτά το μεγάλο μέγεθος των ενθεμάτων υπόκειται γρηγορότερα στους νόμους της βαρύτητας. Οι μεγάλες αυξομειώσεις βάρους, εγκυμοσύνη και θηλασμός, είναι καταστάσεις που μπορεί να δημιουργήσουν την ανάγκη μιας δεύτερης επέμβασης διορθωτικής, είτε αλλαγής των ενθεμάτων, είτε ανόρθωσης(αφαίρεση μόνο δέρματος).

Με την αυξητική στήθους ο μαστός αποκτά όγκο, σχήμα, καλύτερο ντεκολτέ και ενδυναμώνεται η γυναικεία αυτοπεποίθηση.

Νικόλαος Μπέσκος
Πλαστικός Χειρουργός

Continue Reading

Trending