Connect with us

Οικογένεια

Πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό

Η Ψυχολόγος & Εκπαιδεύτρια Παιγνιοθεραπευτών κα Όλγα Δημοπούλου κουβεντιάζει με την κα Τσακίρη για το Spring schooling… & προτείνει λύσεις για το πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό & το σχολείο

-Κα Δημοπούλου πείτε μας πως είναι σωστό να διαχειριστούν καλύτερα οι νέοι γονείς τον πρώτο αποχωρισμό από τα παιδάκια τους:
-Ο αποχωρισμός των παιδιών απ’ τους γονείς τους είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Ολοκληρώνεται με μια σειρά από στάδια που καταλήγουν στην ανάπτυξη της αυτονομίας του παιδιού. Βέβαια, φυσιολογική δεν σημαίνει «εύκολη» ή «ευχάριστη». Το καινούριο περιβάλλον είναι μια αλλαγή και η αλλαγή δημιουργεί συναισθήματα ανασφάλειας. Το παιδί δικαιούται να διαμαρτύρεται κλαίγοντας που χάνει την ασφάλεια που του πρόσφερε η μέχρι τότε συνήθειά του.
-Προτείνετε τους τρόπους που θα νιώσει ασφαλέστερο το αγγελούδι μας, ποιος ο δικός μας ρόλος:
-Για να νιώσει ένα παιδί ασφάλεια στο νέο του περιβάλλον χρειάζεται χρόνο χρειάζεται και αποφασισμένους γονείς γιατί αν εμείς ταλανιζόμαστε το παιδί εισπράττει τους κραδασμούς & δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να προσαρμοστεί . Χρειάζεται να του δώσουμε το περιθώριο χρόνου , πρώτα να βιώσει τα θετικά της καινούριας κατάστασης προκειμένου να έχει κίνητρο από μόνο του για να πάει στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο – όχι απλά επειδή εμείς οι γονείς το στέλνουν. Για το σκοπό αυτό είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να ξεκινά ένα παιδί στον παιδικό σταθμό από την περίοδο της άνοιξης που έχουν όλοι ενταχτεί και θα μπει σε ένα περιβάλλον χαράς & δημιουργίας , ενώ το φθινόπωρο τα περισσότερα παιδάκια είναι μελαγχολικά γιατί βιώνουν παράλληλα όλα μαζί τον πρώτο τους αποχωρισμό . Η επίσκεψη στο σχολείο την άνοιξη δίνει στην εμπειρία του παιδιού ένα χαρακτήρα εξερεύνησης, ενώ παράλληλα απομακρύνεται η εστίαση από την «απειλή» του αποχωρισμού.
Βέβαια, ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση απαιτείται μια περίοδος προσαρμογής, η οποία συνήθως είναι ηπιότερη από αυτή που θα χρειαζόταν αν το παιδί πήγαινε για πρώτη φορά στο σχολείο το Σεπτέμβρη.

-Γιατί πιστεύετε ότι η σχολική προσαρμογή γίνεται ευκολότερα την Άνοιξη?
-Την άνοιξη, όπως είπαμε & παραπάνω τα «καινούρια» παιδιά εισάγονται σε ένα ήδη εδραιωμένο και ήρεμο περιβάλλον που λειτουργεί αρμονικά. Τα παιδιά έχουν διαμορφώσει σχέσεις μεταξύ τους και με τους δασκάλους τους και έχουν  εξοικειωθεί με τη μαθησιακή διεργασία και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Έχουν λοιπόν ένα κίνητρο για το Φθινόπωρο να πάνε με χαρά στο σχολείο, γιατί θα ξαναδούνε τους φίλους τους και συχνά περιμένουν με αγωνιά μετά τις διακοπές το χρόνο που θα ξαναπεράσουν μαζί τους .
-Οι πρωτόβγαλτοι μαθητές, μας λέτε λοιπόν ότι βρίσκονται σε ένα ήρεμο περιβάλλον, & έτσι γίνεται καλύτερη η διαχείριση της συναισθηματικής αγωνίας που προκαλεί ο αποχωρισμός. Αυτό μπορώ και εγώ να το επιβεβαιώσω με τα σχεδόν 20 χρόνια δουλειάς μου στην προσχολική αγωγή .
-Αυτό κα Τσακίρη είναι που επιτρέπει στους καινούριους μαθητές να επικεντρωθούν στη διαδικασία της ομαλής κοινωνικοποίησης στην ομάδα των συνομηλίκων τους χωρίς αγωνιώδη ενασχόληση με το θέμα της απομάκρυνσης τους από τη γονική εστία. Επιπλέον, το γεγονός ότι τόσα άλλα παιδιά δεν ανησυχούν που βρίσκονται μακριά από τους γονείς τους λειτουργεί κατευναστικά και για την αγωνία των νέων μαθητών.
Κατά συνέπεια, η προσαρμογή επιτυγχάνεται με πολύ ηπιότερες διαδικασίες και σαφώς γρηγορότερα. Όταν ο αποχωρισμός γίνεται για πρώτη φορά τον Σεπτέμβρη όλα τα παιδιά είναι άγνωστα μεταξύ τους και με τους δασκάλους, η μαθησιακή διαδικασία είναι ξένη, το περιβάλλον ανοίκειο, το παιδί δεν έχει κανένα σταθερό σημείο για να καθησυχάσει κάπως την αγωνία του. Αντίθετα, επιτείνεται από τα κλάματα και την αγωνία όλων των υπόλοιπων μαθητών.
-Θα σας παρακαλούσα να μας ορίσετε κάποια σημεία στη γονική συμπεριφορά που αν τα προσέξουμε θα διευκολύνουν την ένταξη των παιδιών μας στον παιδικό σταθμό:
-Η απροθυμία του παιδιού να αποχωριστεί τους γονείς του επιβεβαιώνει ότι μαζί τους έχει μια καλή σχέση, την οποία δεν θέλει να αλλάξει με κάτι διαφορετικό. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι η αντίδραση του παιδιού πρέπει να επηρεάσει τη στάση των γονιών ή να κλονίσει την απόφασή τους να στείλουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό. Είναι πολύ σημαντικό να μείνουν σταθεροί στην απόφασή τους και με τη στάση τους να μεταδίδουν στο παιδί την εμπιστοσύνη τους στο νέο χώρο και την πεποίθησή τους ότι εκεί θα περνάει καλά.
Συνήθως ανασφάλεια νιώθουν και οι γονείς καθώς δεν μπορούν να είναι κοντά στο παιδί τους για να του δείξουν τις νέες συμπεριφορές που χρειάζεται να μάθει και πολύ συχνά καταλήγουν να «βομβαρδίζουν» το παιδί με διάφορες οδηγίες. Όμως η «κατήχηση» συνήθως δεν είναι αποτελεσματική σε παιδιά αυτών των ηλικιών. Οι γονείς μπορούν να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο κυρίως σε συναισθηματικό επίπεδο. Δηλαδή:
•Είναι σημαντικό να του επιτρέψουν να εκφράσει τη δυσφορία του για την αλλαγή.
•Χρειάζεται να μην δώσουν στο παιδί εναλλακτική επιλογή (π.χ. θέλεις να πας;) – ειδικά στην περίπτωση που το παιδί ξεκινά για πρώτη φορά το σχολείο τον Σεπτέμβρη.
•Χρειάζεται να νιώθουν οι ίδιοι σίγουροι ότι αυτό είναι μια καλή επιλογή για το συμφέρον του παιδιού τους.
•Χρειάζεται να ακολουθούν το πρόγραμμα και να το τηρούν με συνέπεια. Η ελλιπής παρακολούθηση μεγαλώνει την περίοδο προσαρμογής και δυσκολεύει την ομαλή ένταξη.
•Είναι βοηθητικό να εστιάζουν και στα θετικά κομμάτια της ημέρας {π.χ. στις δραστηριότητες που αρέσουν στο παιδί) και όχι μόνο στα άσχημα (σε αυτά που το δυσκολεύουν π.χ. τα άλλα παιδιά) όταν ρωτούν το παιδί πώς τα πέρασε στο σχολείο.
•Χρειάζεται να ακολουθούν την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών και να εμπιστεύονται τις συμβουλές τους.
•Τέλος, πολύ σημαντικό είναι μην αμελούν να περνούν ποιοτικό χρόνο με το παιδί τους. Το παιδί χρειάζεται να αισθανθεί ότι δεν θα χάσει τη σχέση με τους γονείς του, ότι το σχολείο θα προστεθεί στις ασχολίες του και δεν θα αντικαταστήσει τη γονική φροντίδα.
-Πείτε μας ποιες δυσκολίες θεωρείτε ότι έχει ο αποχωρισμός του γονέα με το παιδάκι του που βρίσκεται σε -βρεφική ηλικία
Οφείλω να πω ότι χρειάζεται να είναι σταθερή και ενθαρρυντική η στάση των γονιών ως προς τον αποχωρισμό, ακόμα και όταν το παιδί τους είναι βρέφος. Τα βρέφη δεν έχουν ακόμη την ικανότητα να μιλούν, ωστόσο συναισθηματικά αισθάνονται την ίδια ανάγκη για σταθερότητα και ασφάλεια όπως και ένα μεγαλύτερο παιδί. Επίσης, έχουν την ικανότητα να κατανοούν τις εξηγήσεις των γονιών τους για την αλλαγή που πρόκειται να συμβεί στη ζωή τους. Κυρίως όμως, αντιλαμβάνονται και ανταποκρίνονται στα συναισθήματα των γονιών τους για τη νέα κατάσταση. Γι’ αυτό πολύ συχνά ένα βρέφος επηρεάζεται πολύ έντονα από τη δυσκολία του ίδιου του γονιού να αποχωριστεί το παιδί του, την οποία στη συνέχεια εκδηλώνει το ίδιο ως άγχος αποχωρισμού.
Έτσι η πεποίθηση των γονιών ότι η επιλογή τους θα είναι καλή για το παιδί τους χωρίς να νιώθουν ενοχές, η σταθερότητα στη συμπεριφορά τους και η εμπιστοσύνη τους στο πλαίσιο θα βοηθήσουν και ένα βρέφος να αισθανθεί την ασφάλεια που χρειάζεται στο καινούριο πλαίσιο.
Όλγα Δημοπούλου
Ψυχολόγος – Παιγνιοθεραπεύτρια

Who is who?
Η κ. Όλγα Δημοπούλου είναι ψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια και εκπαιδεύτρια στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας, ΤΟ ΑΘΥΡΜΑ που εδρεύει στη Αθήνα.
Το 2006 ίδρυσε στη Λάρισα το Χώρο Ψυχοθεραπείας μέσα από Παιχνίδι & Παραμύθια, ΑΝΕΜΗ, όπου εργάζεται ψυχοθεραπευτικά με παιδιά και τις οικογένειές τους. Ειδικεύεται στην υποστήριξη οικογενειών που κάποιο μέλος τους ανήκει στο αυτιστικό φάσμα.
Επίσης, είναι επόπτρια ψυχολόγων, εκπαιδευτικών και ανθρωπιστικών οργανισμών.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παιδί

Πως να βοηθήσετε τα παιδιά σας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις

Οι εξετάσεις αποτελούν ένα θεμελιώδες στάδιο στην ζωή των παιδιών αλλά κι εκείνη των γονιών. Υπάρχουν σημαντικά στάδια στην ζωή των παιδιών μας και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένα από αυτά. Η συναισθηματική ένταση που συνοδεύει αυτές τις εξετάσεις είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Μια υπερβολική ένταση και άγχος μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως παροδικές απώλειες μνήμης, δυσκολία συγκέντρωσης και δυσκολία στην ανάπτυξη του θέματος, τραύλισμα… καθώς και άλλα σωματικά συμπτώματα όπως τρέμουλο, ταχυκαρδίες, εφίδρωση, κρίσεις πανικού κ.α. Την ίδια στιγμή όμως, ένα γεγονός τόσο σημαντικό όπως οι εξετάσεις απαιτεί ένα βαθμό συναισθηματικής έντασης και άγχους την οποία θα ονομάζαμε “παραγωγική ένταση” γιατί πρόκειται για μια κατάσταση ενεργοποίησης του εγκεφάλου, και της μέγιστης ενέργειας σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο που μας επιτρέπουν να είμαστε έτοιμοι για να συγκεντρωθούμε στο συγκεκριμένο στόχο.

Ως γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εξετάσεις:

Φροντίζουμε την διατροφή τους. Τα βοηθάμε να βλέπουν το θετικό και μέσα σε δύσκολες καταστάσεις. Τα ενθαρρύνουμε και δείχνουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Διατηρούμε γενικότερα μια θετική στάση. Αποφεύγουμε να αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα μ΄έναν τρόπο απόλυτο: οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένας σημαντικός σταθμός αλλά δεν αποτελούν ολόκληρο το ταξίδι. Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις: με άλλους συμμαθητές, με τις δικές μας εξετάσεις, με άλλες χώρες, με άλλα σχολεία κλπ. Τα βοηθάμε να δώσουν την σωστή σημασία στην προετοιμασία και στην μελέτη, που είναι οι βάσεις για να αντιμετωπίσουν στο μέλλον το Πανεπιστήμιο και την εργασία. Προσπαθούμε να ελέγξουμε την δική μας ένταση, τις δικές μας προσδοκίες ή φιλοδοξίες για να αποφύγουμε να τα επιβαρύνουμε με την ευθύνη αυτή. Πρέπει να είμαστε ήρεμοι και σταθεροί: το άγχος που μπορεί να έχουμε εμείς, μερικές φορές είναι αναπόφευκτο. Το να το εκφράζουμε όμως στα παιδιά μας μπορεί να έχει πολύ αρνητικές επιδράσεις, κυρίως γιατί ενδεχομένως μπορεί να αυξήσει τον δικό τους φόβο. Προσπαθούμε να μην ελαχιστοποιούμε την σημασία του γεγονότος τως εξετάσεων: π.χ. Εκφράσεις του τύπου “είναι μόνο κάποιες εξετάσεις” , κ.α. Μπορεί να λέγονται από τους γονείς αλλά δεν έχουν καμία βαρύτητα, καθώς οι έφηβοι σε αυτή την περίοδο βρίσκονται σε μια κατάσταση συναισθηματικού αυτισμού.Το ξέρουν πως αυτό που ζουν τώρα το έχουν περάσει και χιλιάδες άλλοι, αλλά αυτό δεν έχει καμιά επίδραση πάνω τους. Μπορείτε να τους μιλήσετε για το προκαταβολικό άγχος. Συχνά οι έφηβοι σκέφτονται τον εαυτό τους την ημέρα των εξετάσεων και αυτό παράγει φοβίες και τους κυριεύει ο πανικός. Για να τους καθησυχάσουμε μπορούμε να τους εξηγήσουμε πως το να φαντάζονται την ημέρα των εξετάσεων είναι φυσικό να τους κάνει να νιώθουν άγχος, αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία τους. Δεν προσπαθούμε να τους επιβάλουμε τους δικούς μας τρόπους. Μια τυπική
φράση: “εγώ έτσι έκανα….” μπορεί να προκαλέσει ένταση στο μεγαλύτερο ποσοστό των εφήβων. Είναι καλύτερο να τους ενημερώσουμε πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι μελέτης και προετοιμασίας και πως θα πρέπει να πειραματιστούν με διάφορους τρόπους για να καταλάβουν ποιός τρόπος τους ταιριάζει. Είναι προτιμότερο να μην μιλάμε για την ενδεχόμενη αποτυχία καθώς δεν είναι η κατάλληλη στιγμή και μπορεί να αποβεί πολύ αποκαρδιωτικό για τους εφήβους. Ελέγχουμε με διακριτικότητα να μην κάνουν κατάχρηση διεγερτικών, φαρμάκων, αλκοόλ, και καπνού. Καλή ξεκούραση και καλός ύπνος είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες που βοηθούν στην συγκέντρωση και στην καλύτερη απόδοση. Δεν αναποδογυρίζουμε όλο το οικογενειακό πρόγραμμα. Επειδή μπορεί να υπάρχει ένα παιδί μέσα στην οικογένεια που δίνει εξετάσεις, δεν σημαίνει πως η υπόλοιπη οικογένεια πρέπει να σταματήσει να αναπνέει. Μπορούμε να κάνουμε το σπίτι ένα ευχάριστο περιβάλλον για μελέτη, χωρίς να κάνουμε μεγάλες αλλαγές. Το να του ετοιμάσουμε το αγαπημένο του φαγητό ή να ζητήσουμε από τα αδέλφια του να ακούσουν λίγο χαμηλότερα την μουσική, είναι αρκετό για να τους ζητήσουμε με αυτό τον τρόπο να δείξουν την συμπαράστασή τους και να αποφύγουμε τις εντάσεις.

Μέσα από τον γονεικό μας ρόλο συμβάλλουμε σημαντικά στην προετοιμασία των παιδιών μας για τις εξετάσεις. Πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε την σωστή στάση για να αποτελέσουμε τον καλύτερο προπονητή και να καθησυχάσουμε τις δικές τους φοβίες αντί να τις ενισχύουμε.

“Οι γονείς πρέπει να γεμίζουν τον κάδο αυτοεκτίμησης ενός παιδιού τόσο πολύ, ώστε ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να τον τρυπήσει για να τον αποστραγγίσει”
Alvin Price

 

Αιμιλία Αξιωτίδου

Continue Reading

Οικογένεια

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος, τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!

Αν η αγάπη είναι ο παράδεισος , τότε το χαμόγελο είναι το κλειδί της πύλης του παραδείσου!

Ένα από τα πιο δυνατά όπλα του ανθρώπου είναι το χαμόγελο. Λύνει χιλιάδες προβλήματα και αποτρέπει πολλά δεινά.

Έτσι λοιπόν φρόντισε ένα εξασκείς το χαμόγελό σου , χαρίζοντας το με ευγένεια και καλοσύνη και από τα βάθη της καρδιάς σου.

Το να χαμογελάς στους άλλους έχει πολλά πλεονεκτήματα.

Τα περισσότερα είναι για σένα. Για να δούμε τι «κερδίζεις»;

  • Το χαμόγελο βελτιώνει την εμφάνισή σου. Ο πιο ανέξοδος τρόπος για να αλλάξεις την εμφάνισή σου. Για σκέψου πως νοιώθεις ή αντιλαμβάνεσαι έναν κατσουφιασμένο πρόσωπο και πως σου φαίνεται ένα χαμογελαστό – ποιο είναι ποιο όμορφο;
  • Με ένα χαμόγελο μπορείς να διορθώσεις και να ξεπεράσεις μια παρεξήγηση. Ξανακερδίζεις τους φίλους σου και τα βρίσκεις με τους εχθρούς σου
  • Με ένα χαμόγελο χτίζεις μια βάση αλληλοσυμπάθειας και εμπιστοσύνης και σε συνδέει άμεσα με τον άλλο , ανοίγοντας τους δίαυλος επικοινωνίας και συνεργασίας.
  • Το χαμόγελο σε κάνει να νοιώθεις όμορφα. Σκέψου κάτι ευχάριστο, βάλε και ένα πλατύ χαμόγελο και αυτόματα η διάθεσή σου βελτιώνεται αισθητά.
  • Το χαμόγελό σου κάνει τους άλλους να αισθάνονται καλά με σένα. Τους καθησυχάζει , τους ενθαρρύνει να σε πλησιάσουν και δέχονται την παρέα σου ευχάριστα.
  • Οι ρυτίδες από το χαμόγελο είναι πιο όμορφες από αυτές του θυμού και του κατσουφιάσματος.
  • Το χαμόγελο είναι σημάδι επιτυχίας. Σχετίζεται με την υγεία, την μακροβιότητα, την ευτυχία, την καλοσύνη και της θετικής στάσης ζωής.

Και όπως είπαμε και στην αρχή, το χαμόγελο οδηγεί στον παράδεισο της αγάπης που είναι ο ομορφότερος προορισμός του ανθρώπου.

Πηγή

Continue Reading

Οικογένεια

Τρώτε οικογενειακά το βραδινό σας; Ξεκινήστε από σήμερα!

Οι φρενήρεις και πιεστικοί ρυθμοί ζωής και εργασίας κάνουν την καθημερινότητά μας να φαίνεται με αγώνα ταχύτητας και την κατανάλωση ενός σωστού γεύματος με οργανωτική πρόκληση και πολυτέλεια! Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το δείπνο να θεωρείται για πολλούς από εμάς ως το κύριο γεύμα της ημέρας, ταυτισμένο με την χαλάρωση και την δικαιωματική απόλαυση της ημέρας.

Μάλιστα, το δείπνο καταλήγει συχνά να είναι το πιο βαρύ και ανθυγιεινό γεύμα της ημέρας, το οποία καταναλώνεται βιαστικά και πολλές φορές μοναχικά, είτε λόγω διαφορετικών ρυθμών των μελών της οικογένειας, είτε σε μία προσπάθεια επιτάχυνσης της διαδικασίας της κατανάλωσης που θα μας αφήσει χρόνο για προσωπική χαλάρωση στην συνέχεια.

Μπορεί πολλές φορές να μοιάζει με απλή υπόθεση, αλλά φαίνεται ότι τελικά η έλλειψη χρόνου αποτρέπει πολλές οικογένειες από το να μαζευτούν μαζί για δείπνο. Παλαιότερα δεδομένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υποδεικνύουν ότι μόλις το 58% των εφήβων ηλικίας 12 με 17 ετών απολαμβάνουν το δείπνο με τις οικογένειές τους τα περισσότερα βράδια της εβδομάδας.

Παρ’ όλα αυτά, το οικογενειακό δείπνο θα μπορούσε να αναδειχθεί σε μία πολύ απολαυστική και ωφέλιμη εμπειρία, εάν συμπεριλάβει και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Εσείς τρώτε οικογενειακά το δείπνο σας; Αν όχι, καιρός να δείτε την συνάθροιση στο οικογενειακό τραπέζι με μία άλλη ματιά!

Τι μας προσφέρει ένα οικογενειακό δείπνο;

Υιοθέτηση καλών διατροφικών συμπεριφορών στα παιδιά

Πρώτα απ’ όλα, το οικογενειακό δείπνο αποτελεί μία ιδανική περίσταση για κοινωνική συναναστροφή των μελών της οικογένειας που καθίσταται αδύνατη κατά την διάρκεια της ημέρας, επιτρέποντας στους γονείς να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση και να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση καλύτερων διατροφικών συμπεριφορών στα παιδιά, οδηγώντας παράλληλα σε βελτίωση της συμπεριφοράς και της ψυχολογίας τους.

Πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας

Επίσης φαίνεται ότι το οικογενειακό δείπνο συμβάλλει στην πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας, καθώς με αυτόν τον τρόπο οι γονείς μπορούν να ελέγξουν πιο αποτελεσματικά την ποιότητα και την ποσότητα της τροφής που καταναλώνουν τα παιδιά, ειδικότερα στην περίοδο της εφηβείας που χαρακτηρίζεται από πιο ανθυγιεινές και ακραίες διατροφικές συμπεριφορές, να ενθαρρύνουν την υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών, ενώ η ενεργός συμμετοχή των ατόμων στην προετοιμασία του φαγητού, κάνει την διαδικασία πιο διασκεδαστική, ενισχύει την αίσθηση ικανοποίησης και απόλαυσης από την κατανάλωση του φαγητού και ενθαρρύνει την επιθυμία επανάληψης της διαδικασίας.

Περιορισμός ανθυγιεινών τροφίμων

Ειδικότερα, φαίνεται ότι η αυξημένη συχνότητα του οικογενειακού δείπνου αλλά και η συμμετοχή των ατόμων στην προετοιμασία του φαγητού σχετίζεται αρνητικά με την κατανάλωση τηγανητών τροφίμων, κορεσμένων λιπαρών και αναψυκτικών, ενώ ενθαρρύνεται περαιτέρω η επιλογή υγιεινών τροφίμων στο οικογενειακό τραπέζι.

Πώς επιδρά στην ψυχολογία;

Παράλληλα, τα οφέλη του δείπνου επεκτείνονται και σε ψυχολογικό επίπεδο, αφού περιλαμβάνουν την βελτίωση της ενδο-οικογενειακής επικοινωνίας, αποτρέπουν την απομόνωση των εφήβων και τον κίνδυνο ανάπτυξης κατάθλιψης και άλλων προβλημάτων που οδηγούν πολλά παιδιά στο να αναπτύξουν διατροφικές διαταραχές. Αυτό που έχει φανεί μάλιστα από μελέτες, είναι ότι τα παιδιά που συμμετέχουν ενεργά και συχνά στο δείπνο, έχουν λιγότερες πιθανότητες να κάνουν κατάχρηση ουσιών και καπνίσματος, να εμφανίσουν ψυχολογικά προβλήματα και προβληματική συμπεριφορά.

Πώς να εντάξετε το οικογενειακό δείπνο στο πρόγραμμά σας;

Τι χρειάζεται λοιπόν για να μπορέσουμε να ενσωματώσουμε αποτελεσματικά το βραδινό στο πρόγραμμά μας; Τα συστατικά που μπορούν να το μετατρέψουν σε μία υγιεινή και απολαυστική εμπειρία είναι η ισορροπία ανάμεσα στα θρεπτικά συστατικά, η ποικιλία, ο συνδυασμός άπαχης πρωτεΐνης, άφθονων λαχανικών, τροφίμων ολικής άλεσης και χαμηλού λίπους, και φυσικά η δημιουργικότητα! Το λευκό κρέας μπορεί να ενσωματωθεί στο πρόγραμμα 2-3 φορές την εβδομάδα, το κόκκινο κρέας 1 φορά την εβδομάδα, ενώ τα λαδερά και τα όσπρια μπορούν να έχουν την τιμητική τους 3-4 φορές την εβδομάδα, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με κάποια από τα υπόλοιπα τρόφιμα.

Κάποιες ιδέες έμπνευσης

  • Ψάρι/Φιλέτο κοτόπουλο στον ατμό/στο φούρνο με ψητά ή φρέσκα λαχανικά (π.χ μπρόκολο, κολοκυθάκια, πιπεριές, ντομάτα) και βραστή πατάτα
  • Ομελέτα με ασπράδια και λίγους κρόκους σε λίγο ελαιόλαδο, με λαχανικά (ντομάτα, πιπεριές, μανιτάρια), ψωμί ολικής άλεσης και ένα σπιτικό smoothie φρούτων
  • Πολύχρωμη σαλάτα με βραστές φακές/φασόλια, τυρί χαμηλών λιπαρών και παξιμάδι ολικής άλεσης
  • Άπαχο χοιρινό/μοσχάρι με μυρωδάτο βραστό αρακά ή φασολάκια
  • Noodles/μακαρόνια με σπιτική σάλτσα ντομάτας και λαχανικά
  • Σπιτικό σουβλάκι κοτόπουλο με πίτα ολικής, άφθονα λαχανικά και σπιτική σως γιαουρτιού με μουστάρδα και πάπρικα
  • Σούπα με βάση τα λαχανικά και πατάτες ή όσπρια, με άφθονα μπαχαρικά και λίγο γιαούρτι χαμηλών λιπαρών

Φυσικά, η ιεροτελεστία του οικογενειακού δείπνου θα μπορούσε να εφαρμοστεί και στα υπόλοιπα γεύματα της ημέρας, ενισχύοντας περαιτέρω τα παραπάνω πλεονεκτήματα, όπου ο ελεύθερος χρόνος το καθιστά εφικτό!

Για παράδειγμα, τα Σαββατοκύριακα αποτελούν μία ιδανική ευκαιρία συνάθροισης της οικογένειας για πρωινό, μεσημεριανό αλλά και βραδινό γεύμα, ενδυναμώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο τους οικογενειακούς δεσμούς, την αίσθηση της συνεργασίας και της συντροφικότητας και φυσικά την μακροπρόθεσμη υιοθέτηση πιο υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών!

Τι άλλο χρειάζεται για να σας πείσει;

Πηγή

Continue Reading

Trending