Connect with us

Οικογένεια

Πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό

Η Ψυχολόγος & Εκπαιδεύτρια Παιγνιοθεραπευτών κα Όλγα Δημοπούλου κουβεντιάζει με την κα Τσακίρη για το Spring schooling… & προτείνει λύσεις για το πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό & το σχολείο

-Κα Δημοπούλου πείτε μας πως είναι σωστό να διαχειριστούν καλύτερα οι νέοι γονείς τον πρώτο αποχωρισμό από τα παιδάκια τους:
-Ο αποχωρισμός των παιδιών απ’ τους γονείς τους είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Ολοκληρώνεται με μια σειρά από στάδια που καταλήγουν στην ανάπτυξη της αυτονομίας του παιδιού. Βέβαια, φυσιολογική δεν σημαίνει «εύκολη» ή «ευχάριστη». Το καινούριο περιβάλλον είναι μια αλλαγή και η αλλαγή δημιουργεί συναισθήματα ανασφάλειας. Το παιδί δικαιούται να διαμαρτύρεται κλαίγοντας που χάνει την ασφάλεια που του πρόσφερε η μέχρι τότε συνήθειά του.
-Προτείνετε τους τρόπους που θα νιώσει ασφαλέστερο το αγγελούδι μας, ποιος ο δικός μας ρόλος:
-Για να νιώσει ένα παιδί ασφάλεια στο νέο του περιβάλλον χρειάζεται χρόνο χρειάζεται και αποφασισμένους γονείς γιατί αν εμείς ταλανιζόμαστε το παιδί εισπράττει τους κραδασμούς & δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να προσαρμοστεί . Χρειάζεται να του δώσουμε το περιθώριο χρόνου , πρώτα να βιώσει τα θετικά της καινούριας κατάστασης προκειμένου να έχει κίνητρο από μόνο του για να πάει στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο – όχι απλά επειδή εμείς οι γονείς το στέλνουν. Για το σκοπό αυτό είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να ξεκινά ένα παιδί στον παιδικό σταθμό από την περίοδο της άνοιξης που έχουν όλοι ενταχτεί και θα μπει σε ένα περιβάλλον χαράς & δημιουργίας , ενώ το φθινόπωρο τα περισσότερα παιδάκια είναι μελαγχολικά γιατί βιώνουν παράλληλα όλα μαζί τον πρώτο τους αποχωρισμό . Η επίσκεψη στο σχολείο την άνοιξη δίνει στην εμπειρία του παιδιού ένα χαρακτήρα εξερεύνησης, ενώ παράλληλα απομακρύνεται η εστίαση από την «απειλή» του αποχωρισμού.
Βέβαια, ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση απαιτείται μια περίοδος προσαρμογής, η οποία συνήθως είναι ηπιότερη από αυτή που θα χρειαζόταν αν το παιδί πήγαινε για πρώτη φορά στο σχολείο το Σεπτέμβρη.

-Γιατί πιστεύετε ότι η σχολική προσαρμογή γίνεται ευκολότερα την Άνοιξη?
-Την άνοιξη, όπως είπαμε & παραπάνω τα «καινούρια» παιδιά εισάγονται σε ένα ήδη εδραιωμένο και ήρεμο περιβάλλον που λειτουργεί αρμονικά. Τα παιδιά έχουν διαμορφώσει σχέσεις μεταξύ τους και με τους δασκάλους τους και έχουν  εξοικειωθεί με τη μαθησιακή διεργασία και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Έχουν λοιπόν ένα κίνητρο για το Φθινόπωρο να πάνε με χαρά στο σχολείο, γιατί θα ξαναδούνε τους φίλους τους και συχνά περιμένουν με αγωνιά μετά τις διακοπές το χρόνο που θα ξαναπεράσουν μαζί τους .
-Οι πρωτόβγαλτοι μαθητές, μας λέτε λοιπόν ότι βρίσκονται σε ένα ήρεμο περιβάλλον, & έτσι γίνεται καλύτερη η διαχείριση της συναισθηματικής αγωνίας που προκαλεί ο αποχωρισμός. Αυτό μπορώ και εγώ να το επιβεβαιώσω με τα σχεδόν 20 χρόνια δουλειάς μου στην προσχολική αγωγή .
-Αυτό κα Τσακίρη είναι που επιτρέπει στους καινούριους μαθητές να επικεντρωθούν στη διαδικασία της ομαλής κοινωνικοποίησης στην ομάδα των συνομηλίκων τους χωρίς αγωνιώδη ενασχόληση με το θέμα της απομάκρυνσης τους από τη γονική εστία. Επιπλέον, το γεγονός ότι τόσα άλλα παιδιά δεν ανησυχούν που βρίσκονται μακριά από τους γονείς τους λειτουργεί κατευναστικά και για την αγωνία των νέων μαθητών.
Κατά συνέπεια, η προσαρμογή επιτυγχάνεται με πολύ ηπιότερες διαδικασίες και σαφώς γρηγορότερα. Όταν ο αποχωρισμός γίνεται για πρώτη φορά τον Σεπτέμβρη όλα τα παιδιά είναι άγνωστα μεταξύ τους και με τους δασκάλους, η μαθησιακή διαδικασία είναι ξένη, το περιβάλλον ανοίκειο, το παιδί δεν έχει κανένα σταθερό σημείο για να καθησυχάσει κάπως την αγωνία του. Αντίθετα, επιτείνεται από τα κλάματα και την αγωνία όλων των υπόλοιπων μαθητών.
-Θα σας παρακαλούσα να μας ορίσετε κάποια σημεία στη γονική συμπεριφορά που αν τα προσέξουμε θα διευκολύνουν την ένταξη των παιδιών μας στον παιδικό σταθμό:
-Η απροθυμία του παιδιού να αποχωριστεί τους γονείς του επιβεβαιώνει ότι μαζί τους έχει μια καλή σχέση, την οποία δεν θέλει να αλλάξει με κάτι διαφορετικό. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι η αντίδραση του παιδιού πρέπει να επηρεάσει τη στάση των γονιών ή να κλονίσει την απόφασή τους να στείλουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό. Είναι πολύ σημαντικό να μείνουν σταθεροί στην απόφασή τους και με τη στάση τους να μεταδίδουν στο παιδί την εμπιστοσύνη τους στο νέο χώρο και την πεποίθησή τους ότι εκεί θα περνάει καλά.
Συνήθως ανασφάλεια νιώθουν και οι γονείς καθώς δεν μπορούν να είναι κοντά στο παιδί τους για να του δείξουν τις νέες συμπεριφορές που χρειάζεται να μάθει και πολύ συχνά καταλήγουν να «βομβαρδίζουν» το παιδί με διάφορες οδηγίες. Όμως η «κατήχηση» συνήθως δεν είναι αποτελεσματική σε παιδιά αυτών των ηλικιών. Οι γονείς μπορούν να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο κυρίως σε συναισθηματικό επίπεδο. Δηλαδή:
•Είναι σημαντικό να του επιτρέψουν να εκφράσει τη δυσφορία του για την αλλαγή.
•Χρειάζεται να μην δώσουν στο παιδί εναλλακτική επιλογή (π.χ. θέλεις να πας;) – ειδικά στην περίπτωση που το παιδί ξεκινά για πρώτη φορά το σχολείο τον Σεπτέμβρη.
•Χρειάζεται να νιώθουν οι ίδιοι σίγουροι ότι αυτό είναι μια καλή επιλογή για το συμφέρον του παιδιού τους.
•Χρειάζεται να ακολουθούν το πρόγραμμα και να το τηρούν με συνέπεια. Η ελλιπής παρακολούθηση μεγαλώνει την περίοδο προσαρμογής και δυσκολεύει την ομαλή ένταξη.
•Είναι βοηθητικό να εστιάζουν και στα θετικά κομμάτια της ημέρας {π.χ. στις δραστηριότητες που αρέσουν στο παιδί) και όχι μόνο στα άσχημα (σε αυτά που το δυσκολεύουν π.χ. τα άλλα παιδιά) όταν ρωτούν το παιδί πώς τα πέρασε στο σχολείο.
•Χρειάζεται να ακολουθούν την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών και να εμπιστεύονται τις συμβουλές τους.
•Τέλος, πολύ σημαντικό είναι μην αμελούν να περνούν ποιοτικό χρόνο με το παιδί τους. Το παιδί χρειάζεται να αισθανθεί ότι δεν θα χάσει τη σχέση με τους γονείς του, ότι το σχολείο θα προστεθεί στις ασχολίες του και δεν θα αντικαταστήσει τη γονική φροντίδα.
-Πείτε μας ποιες δυσκολίες θεωρείτε ότι έχει ο αποχωρισμός του γονέα με το παιδάκι του που βρίσκεται σε -βρεφική ηλικία
Οφείλω να πω ότι χρειάζεται να είναι σταθερή και ενθαρρυντική η στάση των γονιών ως προς τον αποχωρισμό, ακόμα και όταν το παιδί τους είναι βρέφος. Τα βρέφη δεν έχουν ακόμη την ικανότητα να μιλούν, ωστόσο συναισθηματικά αισθάνονται την ίδια ανάγκη για σταθερότητα και ασφάλεια όπως και ένα μεγαλύτερο παιδί. Επίσης, έχουν την ικανότητα να κατανοούν τις εξηγήσεις των γονιών τους για την αλλαγή που πρόκειται να συμβεί στη ζωή τους. Κυρίως όμως, αντιλαμβάνονται και ανταποκρίνονται στα συναισθήματα των γονιών τους για τη νέα κατάσταση. Γι’ αυτό πολύ συχνά ένα βρέφος επηρεάζεται πολύ έντονα από τη δυσκολία του ίδιου του γονιού να αποχωριστεί το παιδί του, την οποία στη συνέχεια εκδηλώνει το ίδιο ως άγχος αποχωρισμού.
Έτσι η πεποίθηση των γονιών ότι η επιλογή τους θα είναι καλή για το παιδί τους χωρίς να νιώθουν ενοχές, η σταθερότητα στη συμπεριφορά τους και η εμπιστοσύνη τους στο πλαίσιο θα βοηθήσουν και ένα βρέφος να αισθανθεί την ασφάλεια που χρειάζεται στο καινούριο πλαίσιο.
Όλγα Δημοπούλου
Ψυχολόγος – Παιγνιοθεραπεύτρια

Who is who?
Η κ. Όλγα Δημοπούλου είναι ψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια και εκπαιδεύτρια στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας, ΤΟ ΑΘΥΡΜΑ που εδρεύει στη Αθήνα.
Το 2006 ίδρυσε στη Λάρισα το Χώρο Ψυχοθεραπείας μέσα από Παιχνίδι & Παραμύθια, ΑΝΕΜΗ, όπου εργάζεται ψυχοθεραπευτικά με παιδιά και τις οικογένειές τους. Ειδικεύεται στην υποστήριξη οικογενειών που κάποιο μέλος τους ανήκει στο αυτιστικό φάσμα.
Επίσης, είναι επόπτρια ψυχολόγων, εκπαιδευτικών και ανθρωπιστικών οργανισμών.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

Ζήσε το σήμερα

Έχεις αναλογιστεί πόσος είναι ο χρόνος που σου απομένει;

Συνήθως οι περισσότεροι άνθρωποι ξυπνούν το πρωί γρήγορα, παίρνουν πρωινό γρήγορα, λένε καλημέρα γρήγορα, τρέχουν να πάρουν το λεωφορείο ή το αμάξι γρήγορα, πάνε στην δουλειά γρήγορα, κάνουν την δουλειά τους γρήγορα, γυρνάνε στο σπίτι γρήγορα, πάνε τα παιδιά στο φροντιστήριο γρήγορα ή πάνε να κάνουν μια δεύτερη δουλειά γρήγορα… και η μέρα τελείωσε.

Αλλά αν αυτό το κάνεις κάθε μέρα, τότε η ζωή τελείωσε. Και το βράδυ λοιπόν αυτής της μέρας είσαι κατάκοπος. Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν μόνο 5 – 15 ημέρες τον χρόνο. Και αυτές το καλοκαίρι που πηγαίνουν διακοπές. Και κάποιοι δεν ζουν ούτε αυτές τις 5-15 ημέρες. Είτε γιατί δεν έχουν χρήματα να πάνε κάπου, είτε μπορεί να έχουν απεριόριστα χρήματα αλλά ακόμα κι εκεί όταν πάνε είναι τόσο πολύ “φυλακισμένοι” στις συνήθειες τους που είναι σαν να μην πηγαίνουν πουθενά.

Έτσι λοιπόν, στην καθημερινότητα, οι πιο πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν στα 25 και τους θάβουν στα 85. Ο χρόνος τους έχει περιοριστεί. Και αυτό που θέλω να σε ρωτήσω είναι το εξής: Αν κάνεις έναν απολογισμό της ζωής σου, σε προσωπικό, συναισθηματικό και οικονομικό επίπεδο, που βρίσκεσαι; Αν θα μπορούσες να βαθμολογήσεις την ποιότητα αυτών των τομέων, την ζωή σου, από το 0 έως το 10 με 0 το χείριστο και 10 το τέλειο, αυτό που θα ήθελες, αυτό που αξίζεις, τι βαθμό θα έβαζες;

Τώρα θέλω να σκεφτείς, σε όποιον τομέα από τους τρεις που αυτή την περίοδο είναι ο πιο σημαντικός για εσένα, τι είναι αυτό που διψάς να ζήσεις και δεν έχεις ζήσει;  Και δεν το έχεις ζήσει για οποιονδήποτε λόγο. Είτε γιατί δεν μπορούσες πρακτικά, είτε γιατί δεν μπορούσες νοητικά, είτε γιατί ίσως υπήρχε κάποιος άλλος λόγος που μπορεί να μην σου το επέτρεπε. Όποιος κι αν είναι ο λόγος, θέλω να δεις τι είναι αυτό που δεν έζησες.

Και τώρα θέλω να κάνεις κάτι ακόμη. Θέλω να πεις στον εαυτό σου, ανεξάρτητα από το ποια είναι η ηλικία σου, πόσο χρονών πιστεύεις ή ευελπιστείς να φτάσεις. Ογδόντα; Ενενήντα; Εκατό; Εκατόν δέκα; Πόσος είναι ο χρόνος που έχεις; Αν δεν πιστεύεις ότι θα φτάσεις αυτά τα χρόνια συμβαίνουν τα εξής πράγματα. Ή δεν έχεις όνειρα στην ζωή σου ή δεν φροντίζεις τον εαυτό σου σε σωματικό, συναισθηματικό, ψυχικό, νοητικό και πνευματικό επίπεδο.

Ας κάνουμε κάτι. Πάρε μια μεζούρα. Έστω λοιπόν ότι θέλεις να φτάσεις ενενήντα χρονών. Τέντωσε την μεζούρα από το 0 μέχρι το 90. Τώρα θέλω να αρχίσεις να τυλίγεις αυτή την μεζούρα από το μέρος του 0 και να την μικραίνεις μέχρι να φτάσεις στον αριθμό που αντιστοιχεί στην ηλικία σου. Πόσος χρόνος σου απομένει; Αυτό που έχει μείνει στην μεζούρα είναι τα χρόνια που σου απομένουν. Η υπόλοιπη μεζούρα είναι τα χρόνια που πέρασαν και δεν θα ξανάρθουν ποτέ.

Μένουν λοιπόν αυτά τα χρόνια, από την ηλικία σου μέχρι τα έτη που υποθέτεις πως θα φτάσεις. Και τώρα θέλω να σε ρωτήσω το εξής: Πόσο χρόνο έχεις για να αναβάλλεις; Για να έχεις δικαιολογίες; Πόσο γρήγορα πέρασε η ζωή σου μέχρι τώρα; Έχεις μόνο τα χρόνια που υπολείπονται στην μεζούρα για να κάνεις αυτά που δεν έκανες. Για τις δικαιολογίες που είχες στο μυαλό σου. Για τους φόβους που είχες. Για ότι κι αν σε κράταγε πίσω.

Θέλω λοιπόν να σκεφτείς τι ήταν πραγματικά αυτό που σε κράταγε πίσω σε προσωπικό, συναισθηματικό και οικονομικό επίπεδο; Τώρα, κράτησε στα χέρια σου αυτή την μεζούρα και είμαι σίγουρος ότι θα πάρεις τις σωστές αποφάσεις για εσένα και την ζωή σου.

Αυτό το άρθρο θα ήθελα να το αφιερώσω στην Ιωάννα που μου μίλησε για αυτή την μεζούρα και όταν μου το είπε έπαθα σοκ. Την βρήκα εκπληκτική ιδέα. Είναι απίστευτη ιδέα γιατί συνειδητοποίησα πόσο έχει μικρύνει ο χρόνος που έχω για να κάνω αυτά που θέλω και αυτά που ονειρεύομαι στην ζωή μου. Και συνειδητοποιώ πόσο μικραίνει το περιθώριο των δικαιολογιών μου και της σημασίας που δίνω στους φόβους μου σε σχέση με τα όνειρα μου.

Σκέψου λοιπόν τι θέλεις, γράψε τους στόχους σου σε ένα χαρτί, γράψε τους στο κινητό σου, στο tablet σου, στο ταβάνι, στο πάτωμα, παντού, και ζήσε τα όνειρα σου.. Ζήσε με πάθος!

Να θυμάσαι ότι είσαι μοναδικός, είσαι υπέροχος… Να θυμάσαι ότι δεν υπάρχει χρόνος για φόβους, δικαιολογίες, οτιδήποτε, και το μόνο που πρέπει να κάνεις από εδώ και πέρα είναι να ζήσεις τα όνειρα σου με την μέγιστη δυνατή ισχύ.

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

 

Aπό:Μανώλης Ισχάκης

Continue Reading

Οικογένεια

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

Οι μέρες των εξετάσεων πλησιάζουν η ανησυχία & τα ερωτήματα όσων έχουν στην οικογένεια παιδί που δίνει είναι πολλά. Σήμερα θα είναι μαζί μας η Σχολική Ψυχολόγος κα Γεωργία Κιζιρίδου που θα απαντήσει σε σημαντικές ερωτήσεις για την καλύτερη αντιμετώπιση του στρες των τελευταίων ημερών.

Ερώτηση :Αγαπητή κυρία Γεωργία Κιζιρίδου είστε Σχολική Ψυχολόγος με μεγάλη εμπειρία σε θέματα που απασχολούν τους εφήβους η στήλη μου «Μαγικό κλειδί για το παιδί» σας ζητά να μας πείτε τους τρόπους που θα βοηθήσουν τους εφήβους μας να ανταπεξέλθουν καλύτερα στην εξεταστική περίοδο?
Απάντηση: Αγαπητή μου κα Τσακίρη σας ευχαριστώ για την συγκεκριμένη συνέντευξη, καθώς είναι ένα θέμα που απασχολεί ιδιαιτέρως εδώ στην Ελλάδα, αφού δίνεται τεράστια σημασία στη σχολική επίδοση και στα ακαδημαϊκά επιτεύγματα. Η αυτό φροντίδα και η εξοικονόμηση δυνάμεων είναι φράσεις κλειδιά στην προκειμένη περίπτωση. Πάν μέτρων άριστον όπως έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες. Σε καμία περίπτωση δε βοηθάει η υπερβολή. Καλό θα είναι να υπάρχει ένα οργανωμένο καθημερινό πρόγραμμα που να περιλαμβάνει απαραιτήτως ώρες για ξεκούραση και διασκέδαση. Όταν υπάρχει οργάνωση, αναπτύσσεται ο εσωτερικός έλεγχος και κατά συνέπεια μειώνεται το άγχος.
Ερώτηση :Γνωρίζουμε ότι το άγχος σε λογικά πλαίσια μπορεί να αποβεί δημιουργικό αν το παιδί το διαχειριστεί σωστά και δημιουργικά χωρίς να επιτρέψει από αυτό να του καταβάλλει τις δυνάμεις πείτε μας. Ποιοι είναι οι τρόποι που θα συντελέσουν? Όταν η οικογένεια έχει η ίδια πολύ μεγάλο άγχος για την επιτυχία του παιδιού στις πανελλήνιες εξετάσεις τι μπορεί να κάνει αυτό το παιδί για να τα καταφέρει στο ήδη αγχωτικό περιβάλλον του?
Απάντηση: Στην Ελλάδα υπάρχει το κοινωνικό στερεότυπο ότι ο καλός μαθητής, δηλαδή όποιος έχει υψηλές σχολικές επιδόσεις, είναι ταυτόχρονα και καλός άνθρωπος, δηλαδή πετυχημένο κι ευτυχισμένο άτομο. Αποτέλεσμα αυτού είναι οι γονείς να ταυτίζονται σε σημείο συγχώνευσης με τα παιδιά τους και να μεταδίδουν το άγχος από τις υψηλές προσδοκίες τους. Πολύ συχνά ακούγεται ο Έλληνας γονέας να αναφέρεται σε α πληθυντικό εννοώντας τον εαυτό του και το παιδί του. (π.χ. περάσαμε στις εξετάσεις, μπήκαμε στο πανεπιστήμιο κ.ο.κ.). Οι γονείς καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουν πως η προσπάθεια του παιδιού τους είναι ατομική υπόθεση και σε καμία περίπτωση δε βοηθά να μεταδίδεται η αγωνία τους στο παιδί. Αντιθέτως, το να δίνουν χώρο και χρόνο στους εφήβους να λαμβάνουν υπεύθυνες αποφάσεις και να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους προετοιμάζει για την απαραίτητη συναισθηματική ωρίμανση προς την ενηλικίωση. Λιγότερη εμπλοκή λοιπόν και περισσότερη εμπιστοσύνη στους νέους είναι τα συστατικά προς ορθή διαχείριση της περιόδου των εξετάσεων.

Ερώτηση :Ποιος είναι ο ρόλος του διαλείμματος στη διάρκεια ενός οργανωμένου προγράμματος διαβάσματος?
Απάντηση :Τα διαλείμματα είναι απαραίτητα, ώστε να εκτονωθεί η περίσσια ενέργεια και να γεμίσουν με τα απαραίτητα αποθέματα οι έφηβοι που προετοιμάζονται για εξετάσεις. Ωστόσο, υπάρχουν κι εδώ κάποιοι χρήσιμοι κανόνες για μέγιστη απόδοση. Τα διαλείμματα θα πρέπει να γίνονται εφόσον έχει ολοκληρωθεί ένα μαθησιακό έργο, ως ένα βαθμό να είναι προκαθορισμένα, να μην είναι χρονοβόρα και σε καμία περίπτωση να μην αφιερώνεται χρόνος σε ηλεκτρονικά μέσα που μπορεί να αποσπάσουν την προσοχή από τους μαθησιακούς στόχους. Εν μέσω εντατικού διαβάσματος, τα διαλείμματα θα πρέπει να είναι περίπου δεκάλεπτα με στόχο να υπάρχει συγκέντρωση και προσοχή κατά την μελέτη στο σπίτι.
Ερώτηση :Κύρια Κιζιρίδου ξέρουμε πως ο σωστός ύπνος,το τζόκινγκ ή κάποια άλλη μορφή αερόβιας άσκησης, όπως η γιόγκα και ένα καλό μπάνιο είναι τα πρακτικά τιπς, καταπολέμηση του άγχους για όλους μας
Απάντηση : Κα Τσακίρη όπως γνωρίζετε η ελαφριά άσκηση συσχετίζεται με την έκκριση ενδορφινών, οι οποίες έχουν να κάνουν με τη θετική διάθεση. ‘Άρα η άθληση μας 3-4 φορές την εβδομάδα έχει φανεί ότι επιφέρει θετικά αποτελέσματα στη μείωση του άγχους και στη δημιουργία ευεξίας.
Ερώτηση: Αγαπητή μας κ. Κιζιρίδου θα ήθελα να κλείσουμε τον όμορφο διάλογο μας με ένα ερώτημα που ταλανίζει γονείς και παιδιά. Τι γίνεται σε μια πιθανή αποτυχία ? Πως τη διαχειριζόμαστε ? Ξέρουμε καλά ότι η εξεταστική περίοδος είναι καθοριστική για την εισαγωγή των παιδιών μας στα Πανεπιστήμια, δεν αποτελούν όμως την απαραίτητη προϋπόθεση ούτε για μία όμορφη ζωή ούτε για μία ευτυχισμένη ζωή. Αυτό θεωρείτε ότι πρέπει να τους το διευκρινίσουμε να τους δώσουμε να το καταλάβουν ώστε να μην νιώθουν ότι μία πιθανή αποτυχία στις εξετάσεις τους μπορεί να τους κοστίσει το μέλλον τους?
Απάντηση :Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό να πετυχαίνουμε στόχους στη ζωή μας. Ακόμα πιο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας. Μια ενδεχόμενη παρέκκλιση από τον αρχικό στόχο αν πλαισιωθεί θετικά από τον υποψήφιο μπορεί να είναι αφορμή για επαναπροσδιορισμό στόχων. Οι εξετάσεις είναι μια από τις πολλές δοκιμασίες που θα ακολουθήσουν στη ζωή. Πραγματικά πετυχημένος είναι αυτός που παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια βρίσκει τρόπο να επιβιώνει και να προσαρμόζεται. Η επιμονή και η υπομονή στην πράξη είναι οι έννοιες που έχει ταυτιστεί με τη μακρόχρονη επιτυχή πορεία στη ζωή. Εν κατακλείδι, να μην ξεχνάτε να μιλάτε ανοιχτά και θετικά στα παιδιά σας, να τονώνετε την αυτοεκτίμησή τους και να αποφεύγετε συναισθηματικές εξάρσεις που ενδεχομένως μπλοκάρουν την επιτυχή πορεία των παιδιών σας.

Who is Who:

Η Γεωργία Κιζιρίδου είναι απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας Α.Π.Θ. και Μεταπτυχιακού στην Εξελικτική – Σχολική Ψυχολογία Από το 2007 διατηρεί διεπιστημονικό πολυδύναμο κέντρο Αντιμετώπισης Διαταραχών Λόγου, Ομιλίας, Φωνής και Μαθησιακών Δυσκολιών. Διδάσκει στο Μεσογειακό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης Ειδική Αγωγή και Λογοθεραπεία. Είναι μέλος του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος και της Ένωσης Σχολικών Ψυχολόγων Ελλάδας, της Επιστημονικής Εταιρίας μελέτης για τη ΔΕΠ-Υ και της Πανελλήνιας Ένωσης Ειδικών Παιδαγωγών.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

 

Continue Reading

Οικογένεια

Tips: πέτυχε το στόχο σου!

Σήμερα θα μιλήσουμε για το πως μπορείς να πετύχεις τόσο γρήγορα όσο δεν φανταζόσουν ποτέ.

 

Είναι ένας απλός τρόπος.. Ένα μυστικό αν θέλεις.. Ένα μυστικό που το γνωρίζουμε όλοι οι άνθρωποι αλλά για κάποιον λόγο στην καθημερινότητα το ξεχνάμε. Έτσι λοιπόν σήμερα είμαι εδώ για να στο θυμίσω. Γιατί εάν το εφαρμόσεις θα αρχίσουν να αλλάζουν τα αποτελέσματα σου πάρα πολύ γρήγορα.

 

Επίτρεψε μου να μοιραστώ μαζί σου μια προσωπική ιστορία. Όταν ξεκίνησα να κάνω εκπαιδεύσεις, σεμινάρια, να παρακολουθώ προγράμματα, coaches, ψυχολόγους, ψυχοθεραπευτές, οποιονδήποτε ειδικό θα μπορούσε να μου δώσει μια πληροφορία που θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στην ζωή μου, παρατηρούσα το εξής: Ενώ μελετούσα και διάβαζα ασταμάτητα, το αποτέλεσμα δεν ερχόταν.

 

Έτσι λοιπόν κάποια στιγμή αναρωτήθηκα – αφού πρώτα, ξεπέρασα το στάδιο του “Αυτά δεν δουλεύουν”, “Δεν είναι για εμένα”, “Είναι φούσκα”, “Είναι λίγο ενθουσιασμός και ξανά πάλι τα ίδια..”, “Λεφτά θέλουν να μου πάρουν” –  Αφού τα ξεπέρασα όλα αυτά μέσα στο μυαλό μου γιατί είδα ότι ήταν μάταια και στην ουσία δεν ήταν αληθινά, άρχισα να ψάχνω την αιτία μέσα σ’ εμένα.

 

Έτσι λοιπόν παρατήρησα ένα μοτίβο. Ενθουσιαζόμουν, μάζευα λεφτά, έπαιρνα το βιβλίο, το σεμινάριο, είτε ήταν Online είτε ήταν Offline, πήγαινα σε ένα σεμινάριο, ή πήγαινα να κάνω μια προσωπική συνεδρία..  Έπαιρνα την γνώση, είτε την έγραφα στο τετράδιο είτε δεν την έγραφα στο τετράδιο, και όταν γύρναγα σπίτι μου το άφηνα και συνέχιζα την καθημερινότητα μου.

 

Στην αρχή ήμουν ενθουσιασμένος από αυτό το καινούργιο “παιχνίδι”, το οποίο είχα αποκτήσει, αλλά στο τέλος της ημέρας τα αποτελέσματα δεν είχαν αλλάξει.

 

Κάποια στιγμή λοιπόν σε ένα σεμινάριο που έκανα άκουσα το εξής. Μας ρώτησε ο εισηγητής  “Πόσα είναι αυτά που ξέρετε;” Οι πιο πολλοί, είχαμε έναν πολύ μεγάλο όγκο πληροφοριών μέσα στο μυαλό μας. Πάρα πολύ μεγάλος ο όγκος των πληροφοριών ο οποίος υπήρχε στα τετράδια, στις σημειώσεις μας.

 

Δεύτερη ερώτηση: “Πόσοι από εσάς χρησιμοποιείτε αυτή την γνώση;” Χμμμ… Εδώ τα χέρια άρχισαν να πέφτουν. Άρχισαν να γίνονται πολύ λιγότερα.

 

Τρίτη ερώτηση: “Πόσοι από εσάς εκτελείτε ακριβώς τις πληροφορίες όπως σας την δίνουν οι ειδικοί, οι εισηγητές;”. Κι εκεί γυρίζω το κεφάλι μου προς τους υπόλοιπους συμμετάσχοντες και ψάχνω στον χώρο. Κανένα χέρι. Και είναι μαγικό. Είναι μαγικό γιατί, κοίταξε τι γίνεται, ποια είναι τα στάδια..

 

Το πρώτο είναι να μην έχουμε την πληροφορία την σωστή. Το δεύτερο είναι αφού αποκτήσουμε την πληροφορία να μην την εφαρμόσουμε. Και το επόμενο στάδιο ποιο είναι; Να την εφαρμόζουμε αλλά με τον δικό μας τρόπο. Και αυτό δεν δουλεύει. Είναι σαν να σου δώσω μία συνταγή από ένα γλυκό, και να την εφαρμόσεις με έναν δικό σου τρόπο. Στην ουσία δεν εκτελείς την συνταγή, εκτελείς αυτό που έχεις μέσα στο μυαλό σου.

 

Αυτό ήταν λοιπόν που έκανα το οποίο με καθυστερούσε πάρα πολύ στο να πετυχαίνω στην ζωή μου. Έτσι λοιπόν ξέρεις τι έμαθα; Έμαθα να γίνομαι πολύ καλός αντιγραφέας. Δηλαδή να μου λες κάτι, να σε παρακολουθώ σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο σε αυτόν τον κόσμο και να το κάνω ακριβώς όπως μου το πεις.

 

Ξέρεις τι άλλο σκέφτηκα; Ένας κλέφτης για να μπορέσει να σπάσει έναν συναγερμό και να μπει μέσα και να διαρρήξει το σπίτι, τι κάνει; Μαθαίνει ακριβώς πως δουλεύει ο συγκεκριμένος συναγερμός.

 

‘Έτσι λοιπόν για να μπορέσω να αναβαθμίσω την γνώση την οποία έχω πάρει, για να κερδίσω χρόνο, τι χρειάζεται να κάνω; Να την εκτελέσω ακριβώς και αφού την επαναλάβω πάρα πολλές φορές και την κάνω δικιά μου τότε και μόνο μπορώ έχοντας διάφορες γνώσεις, διάφορες στρατηγικές να συνθέσω μία άλλη η οποία θα είναι πολύ καλύτερη από αυτές τις οποίες έχω μάθει.

 

Πάνω εκεί βασίζεται και η επιτυχημένη εξέλιξη όλων όσων γνωρίζουμε. Έτσι λοιπόν αν θέλεις να πετύχεις τόσο γρήγορα όσο δεν φανταζόσουν ποτέ τότε πρόσεξε πολύ καλά ποια είναι τα βήματα τα οποία πρέπει να ακολουθήσεις.

 

  1. Να ξέρεις που θέλεις να πας
  2. Να αποκτήσεις την κατάλληλη γνώση που δίνει αποτελέσματα. Όχι οποιαδήποτε γνώση. Εκείνη την γνώση που πραγματικά μπορεί να σε βοηθήσει.
  3. Να εκτελέσεις αυτή την γνώση, δηλαδή να την εφαρμόσεις και
  4. Να την εφαρμόσεις ακριβώς όπως στην δίνει ο ειδικός, ο εισηγητής, ο μέντορας, ο άνθρωπος που ήδη το έχει πετύχει. Ή έχει μελετήσει αυτούς που το έχουν πετύχει.

 

Ακολούθησε αυτά τα #4 βήματα και θα με θυμηθείς.. Τα πράγματα πολλές φορές είναι πολύ πιο απλά απ’ ότι φανταζόμαστε. Αλλά επειδή είτε δεν πάει το μυαλό μας, είτε έχουμε έναν δικό μας μοναδικό τρόπο να κάνουμε τα πράγματα, και ξεχνάμε ότι αυτός ο τρόπος μας αποδυνάμωνε στο παρελθόν, αυτός είναι ο λόγος που πολλές φορές καθυστερούμε, παιδευόμαστε, κουραζόμαστε, απογοητευόμαστε και κάποιες φορές παραιτούμαστε.

 

Έτσι λοιπόν, σύνοψη..

 

  • Που θέλεις να πας
  • Βρες την κατάλληλη γνώση
  • Εφάρμοσε την και
  • Ακολούθησε ακριβώς τις οδηγίες

 

Και η ζωή είναι εκεί πέρα έξω και σε περιμένει.

 

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος.

 

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

 

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Trending