Connect with us

Οικογένεια

Πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό

Η Ψυχολόγος & Εκπαιδεύτρια Παιγνιοθεραπευτών κα Όλγα Δημοπούλου κουβεντιάζει με την κα Τσακίρη για το Spring schooling… & προτείνει λύσεις για το πώς να κάνετε ηπιότερη την προσαρμογή του παιδιού σας στον παιδικό σταθμό & το σχολείο

-Κα Δημοπούλου πείτε μας πως είναι σωστό να διαχειριστούν καλύτερα οι νέοι γονείς τον πρώτο αποχωρισμό από τα παιδάκια τους:
-Ο αποχωρισμός των παιδιών απ’ τους γονείς τους είναι μια φυσιολογική διαδικασία. Ολοκληρώνεται με μια σειρά από στάδια που καταλήγουν στην ανάπτυξη της αυτονομίας του παιδιού. Βέβαια, φυσιολογική δεν σημαίνει «εύκολη» ή «ευχάριστη». Το καινούριο περιβάλλον είναι μια αλλαγή και η αλλαγή δημιουργεί συναισθήματα ανασφάλειας. Το παιδί δικαιούται να διαμαρτύρεται κλαίγοντας που χάνει την ασφάλεια που του πρόσφερε η μέχρι τότε συνήθειά του.
-Προτείνετε τους τρόπους που θα νιώσει ασφαλέστερο το αγγελούδι μας, ποιος ο δικός μας ρόλος:
-Για να νιώσει ένα παιδί ασφάλεια στο νέο του περιβάλλον χρειάζεται χρόνο χρειάζεται και αποφασισμένους γονείς γιατί αν εμείς ταλανιζόμαστε το παιδί εισπράττει τους κραδασμούς & δυσκολεύεται ακόμη περισσότερο να προσαρμοστεί . Χρειάζεται να του δώσουμε το περιθώριο χρόνου , πρώτα να βιώσει τα θετικά της καινούριας κατάστασης προκειμένου να έχει κίνητρο από μόνο του για να πάει στον παιδικό σταθμό ή το σχολείο – όχι απλά επειδή εμείς οι γονείς το στέλνουν. Για το σκοπό αυτό είναι ιδιαίτερα βοηθητικό να ξεκινά ένα παιδί στον παιδικό σταθμό από την περίοδο της άνοιξης που έχουν όλοι ενταχτεί και θα μπει σε ένα περιβάλλον χαράς & δημιουργίας , ενώ το φθινόπωρο τα περισσότερα παιδάκια είναι μελαγχολικά γιατί βιώνουν παράλληλα όλα μαζί τον πρώτο τους αποχωρισμό . Η επίσκεψη στο σχολείο την άνοιξη δίνει στην εμπειρία του παιδιού ένα χαρακτήρα εξερεύνησης, ενώ παράλληλα απομακρύνεται η εστίαση από την «απειλή» του αποχωρισμού.
Βέβαια, ακόμα και σ’ αυτή την περίπτωση απαιτείται μια περίοδος προσαρμογής, η οποία συνήθως είναι ηπιότερη από αυτή που θα χρειαζόταν αν το παιδί πήγαινε για πρώτη φορά στο σχολείο το Σεπτέμβρη.

-Γιατί πιστεύετε ότι η σχολική προσαρμογή γίνεται ευκολότερα την Άνοιξη?
-Την άνοιξη, όπως είπαμε & παραπάνω τα «καινούρια» παιδιά εισάγονται σε ένα ήδη εδραιωμένο και ήρεμο περιβάλλον που λειτουργεί αρμονικά. Τα παιδιά έχουν διαμορφώσει σχέσεις μεταξύ τους και με τους δασκάλους τους και έχουν  εξοικειωθεί με τη μαθησιακή διεργασία και τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες. Έχουν λοιπόν ένα κίνητρο για το Φθινόπωρο να πάνε με χαρά στο σχολείο, γιατί θα ξαναδούνε τους φίλους τους και συχνά περιμένουν με αγωνιά μετά τις διακοπές το χρόνο που θα ξαναπεράσουν μαζί τους .
-Οι πρωτόβγαλτοι μαθητές, μας λέτε λοιπόν ότι βρίσκονται σε ένα ήρεμο περιβάλλον, & έτσι γίνεται καλύτερη η διαχείριση της συναισθηματικής αγωνίας που προκαλεί ο αποχωρισμός. Αυτό μπορώ και εγώ να το επιβεβαιώσω με τα σχεδόν 20 χρόνια δουλειάς μου στην προσχολική αγωγή .
-Αυτό κα Τσακίρη είναι που επιτρέπει στους καινούριους μαθητές να επικεντρωθούν στη διαδικασία της ομαλής κοινωνικοποίησης στην ομάδα των συνομηλίκων τους χωρίς αγωνιώδη ενασχόληση με το θέμα της απομάκρυνσης τους από τη γονική εστία. Επιπλέον, το γεγονός ότι τόσα άλλα παιδιά δεν ανησυχούν που βρίσκονται μακριά από τους γονείς τους λειτουργεί κατευναστικά και για την αγωνία των νέων μαθητών.
Κατά συνέπεια, η προσαρμογή επιτυγχάνεται με πολύ ηπιότερες διαδικασίες και σαφώς γρηγορότερα. Όταν ο αποχωρισμός γίνεται για πρώτη φορά τον Σεπτέμβρη όλα τα παιδιά είναι άγνωστα μεταξύ τους και με τους δασκάλους, η μαθησιακή διαδικασία είναι ξένη, το περιβάλλον ανοίκειο, το παιδί δεν έχει κανένα σταθερό σημείο για να καθησυχάσει κάπως την αγωνία του. Αντίθετα, επιτείνεται από τα κλάματα και την αγωνία όλων των υπόλοιπων μαθητών.
-Θα σας παρακαλούσα να μας ορίσετε κάποια σημεία στη γονική συμπεριφορά που αν τα προσέξουμε θα διευκολύνουν την ένταξη των παιδιών μας στον παιδικό σταθμό:
-Η απροθυμία του παιδιού να αποχωριστεί τους γονείς του επιβεβαιώνει ότι μαζί τους έχει μια καλή σχέση, την οποία δεν θέλει να αλλάξει με κάτι διαφορετικό. Βέβαια, αυτό δε σημαίνει ότι η αντίδραση του παιδιού πρέπει να επηρεάσει τη στάση των γονιών ή να κλονίσει την απόφασή τους να στείλουν το παιδί τους στον παιδικό σταθμό. Είναι πολύ σημαντικό να μείνουν σταθεροί στην απόφασή τους και με τη στάση τους να μεταδίδουν στο παιδί την εμπιστοσύνη τους στο νέο χώρο και την πεποίθησή τους ότι εκεί θα περνάει καλά.
Συνήθως ανασφάλεια νιώθουν και οι γονείς καθώς δεν μπορούν να είναι κοντά στο παιδί τους για να του δείξουν τις νέες συμπεριφορές που χρειάζεται να μάθει και πολύ συχνά καταλήγουν να «βομβαρδίζουν» το παιδί με διάφορες οδηγίες. Όμως η «κατήχηση» συνήθως δεν είναι αποτελεσματική σε παιδιά αυτών των ηλικιών. Οι γονείς μπορούν να διευκολύνουν την προσαρμογή του παιδιού στο σχολείο κυρίως σε συναισθηματικό επίπεδο. Δηλαδή:
•Είναι σημαντικό να του επιτρέψουν να εκφράσει τη δυσφορία του για την αλλαγή.
•Χρειάζεται να μην δώσουν στο παιδί εναλλακτική επιλογή (π.χ. θέλεις να πας;) – ειδικά στην περίπτωση που το παιδί ξεκινά για πρώτη φορά το σχολείο τον Σεπτέμβρη.
•Χρειάζεται να νιώθουν οι ίδιοι σίγουροι ότι αυτό είναι μια καλή επιλογή για το συμφέρον του παιδιού τους.
•Χρειάζεται να ακολουθούν το πρόγραμμα και να το τηρούν με συνέπεια. Η ελλιπής παρακολούθηση μεγαλώνει την περίοδο προσαρμογής και δυσκολεύει την ομαλή ένταξη.
•Είναι βοηθητικό να εστιάζουν και στα θετικά κομμάτια της ημέρας {π.χ. στις δραστηριότητες που αρέσουν στο παιδί) και όχι μόνο στα άσχημα (σε αυτά που το δυσκολεύουν π.χ. τα άλλα παιδιά) όταν ρωτούν το παιδί πώς τα πέρασε στο σχολείο.
•Χρειάζεται να ακολουθούν την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών και να εμπιστεύονται τις συμβουλές τους.
•Τέλος, πολύ σημαντικό είναι μην αμελούν να περνούν ποιοτικό χρόνο με το παιδί τους. Το παιδί χρειάζεται να αισθανθεί ότι δεν θα χάσει τη σχέση με τους γονείς του, ότι το σχολείο θα προστεθεί στις ασχολίες του και δεν θα αντικαταστήσει τη γονική φροντίδα.
-Πείτε μας ποιες δυσκολίες θεωρείτε ότι έχει ο αποχωρισμός του γονέα με το παιδάκι του που βρίσκεται σε -βρεφική ηλικία
Οφείλω να πω ότι χρειάζεται να είναι σταθερή και ενθαρρυντική η στάση των γονιών ως προς τον αποχωρισμό, ακόμα και όταν το παιδί τους είναι βρέφος. Τα βρέφη δεν έχουν ακόμη την ικανότητα να μιλούν, ωστόσο συναισθηματικά αισθάνονται την ίδια ανάγκη για σταθερότητα και ασφάλεια όπως και ένα μεγαλύτερο παιδί. Επίσης, έχουν την ικανότητα να κατανοούν τις εξηγήσεις των γονιών τους για την αλλαγή που πρόκειται να συμβεί στη ζωή τους. Κυρίως όμως, αντιλαμβάνονται και ανταποκρίνονται στα συναισθήματα των γονιών τους για τη νέα κατάσταση. Γι’ αυτό πολύ συχνά ένα βρέφος επηρεάζεται πολύ έντονα από τη δυσκολία του ίδιου του γονιού να αποχωριστεί το παιδί του, την οποία στη συνέχεια εκδηλώνει το ίδιο ως άγχος αποχωρισμού.
Έτσι η πεποίθηση των γονιών ότι η επιλογή τους θα είναι καλή για το παιδί τους χωρίς να νιώθουν ενοχές, η σταθερότητα στη συμπεριφορά τους και η εμπιστοσύνη τους στο πλαίσιο θα βοηθήσουν και ένα βρέφος να αισθανθεί την ασφάλεια που χρειάζεται στο καινούριο πλαίσιο.
Όλγα Δημοπούλου
Ψυχολόγος – Παιγνιοθεραπεύτρια

Who is who?
Η κ. Όλγα Δημοπούλου είναι ψυχολόγος, παιγνιοθεραπεύτρια και εκπαιδεύτρια στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παιγνιοθεραπείας και Δραματοθεραπείας, ΤΟ ΑΘΥΡΜΑ που εδρεύει στη Αθήνα.
Το 2006 ίδρυσε στη Λάρισα το Χώρο Ψυχοθεραπείας μέσα από Παιχνίδι & Παραμύθια, ΑΝΕΜΗ, όπου εργάζεται ψυχοθεραπευτικά με παιδιά και τις οικογένειές τους. Ειδικεύεται στην υποστήριξη οικογενειών που κάποιο μέλος τους ανήκει στο αυτιστικό φάσμα.
Επίσης, είναι επόπτρια ψυχολόγων, εκπαιδευτικών και ανθρωπιστικών οργανισμών.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Οικογένεια

 Μπορείς να διακρίνεις αν είσαι αληθινός ή συμβατικός γονιός;

  Ανησυχώντας για την απειρία των παιδιών τους, που μπαίνουν στον κόσμο των ενηλίκων, οι γονείς γίνονται προστατευτικοί, μερικές φορές μάλιστα υπερπροστατευτικοί. Φοβούνται, επίσης, πράγμα απόλυτα φυσικό και κατανοητό, μήπως «χάσουν» τα παιδιά τους καθώς αυτά μεγαλώνουν.
Kάποια στιγμή στη ζωή μας, το επιλέξαμε ή όχι, γίναμε γονείς. Κρατήσαμε ένα όμορφο πλασματάκι στα χέρια μας, που άλλαξε τη ζωή μας και μας έκανε να τη δούμε μέσα από μια νέα προοπτική. Κάποιοι από μας καταλάβαμε ότι η ζωή μας δεν μπορεί να είναι πια ποτέ η ίδια. Κάποιοι άλλοι τρομοκρατηθήκαμε, όταν το καταλάβαμε αυτό και ψάξαμε απεγνωσμένα για εναλλακτικές λύσεις. Κάποιοι προσαρμοστήκαμε στις αλλαγές, που φέρνει ένα νέο μέλος στην οικογένειά μας, αλλά κάποιοι αρνηθήκαμε να δεχτούμε την αλήθεια και την αλλαγή και χτίσαμε ένα ψεύτικο κόσμο για να την υπομείνουμε.

Μερικοί από εμάς δέχτηκαν κάπως νομικιστικά και διδασκαλικά το ρόλο τους. Πίστεψαν δηλαδή, ότι το να είσαι γονιός σημαίνει ότι είσαι πάνω σε ένα θρόνο δικαστικό, εξουσιαστικό που αποφασίζεις εσύ για τα πάντα και τα παιδιά σου ως κατηγορούμενοι στο εδώλιο, απλά υπακούν. Πραγματικά δε γνωρίζω πώς δημιουργήσαμε αυτή την αντίληψη, αλλά γνωρίζω στα σίγουρα, ότι έχει πολλούς οπαδούς και βασιλεύει μέσα σε πολλά σπίτια. Οι γονείς αυτοί έχασαν το αληθινό τους πρόσωπο, έπαψαν να είναι αληθινοί. Φόρεσαν τη μάσκα του άμεμπτου κριτή, που πρέπει να «κοντρολάρει» τα πάντα και να τα κρατά υπό την εξουσία του. Όλα αυτά από το φόβο μήπως χάσουν το γονεΐκό σεβασμό και την εξουσία πάνω στα παιδιά τους.

Αυτό όμως που αξίζει να θυμόμαστε είναι ότι ο άνθρωπος που φοβάται, ουσιαστικά αισθάνεται ανασφαλής και μη επαρκής. Δεν τα έχει βρεί πραγματικά με τον εαυτό του. Όποιος είναι σίγουρος για τον εαυτό του δεν αισθάνεται φόβο και ανασφάλεια. Δε φοβάται να είναι ο εαυτός του. Να είναι αληθινός. Να σέβεται την ελευθερία του παιδιού του. Να σέβεται τις ιδιαιτερότητες και τα ταλέντα του. Να καταλαβαίνει τις αδυναμίες του και να μένει κοντά του υπομονετικά ως καλός προπονητής, να το εκπαιδεύει και να το δυναμώνει. Δεν ντρέπεται για το παιδί του γιατί δεν είναι σαν αυτόν. Γιατί υστερεί σ΄ αυτά, που ο ίδιος ο γονιός είναι δυνατός. Καταλαβαίνει την ιδιαιτερότητά του και το προτρέπει να είναι ο εαυτός του και να εκφράζεται ελεύθερα. Αυτός ο γονιός δε ντρέπεται να παραδεχθεί τα λάθη τα δικά του μπροστά στο παιδί του και να ζητήσει συγγνώμη. Έτσι διδάσκει στο παιδί του ότι στη ζωή μπορεί να κάνουμε λάθη, άλλα η συνειδητοποίηση των λαθών μας και η διόρθωσή τους βρίσκεται μέσα στη διαδικασία ωρίμανσής μας στη ζωή. Ο αληθινός γονιός επικοινωνεί ειλικρινά με το παιδί του. Ως καλός ακροατής το ακούει, το αφουγκράζεται, ακόμα και αν οι χτύποι της καρδιάς του δεν ταιριάζουν με τους δικούς του. Σέβεται τις επιλογές του παιδιού του, αν και ο ίδιος θα επέλεγε διαφορετικά. Ο αληθινός γονιός δε χρησιμοποιεί το παιδί για το δικό του συμφέρον ή για τη δική του εγωΐστική ικανοποίηση. Γνωρίζει καλά ότι δεν είναι ιδιοκτησία του, απλά βρίσκεται κοντά του να το προετοιμάσει για την ενηλικίωση, δίνοντάς του απροΰπόθετα την αγάπη του. Αυτή την απροϋποθέτη αγάπη, που είναι το θεμέλιο για μια επιτυχημένη και ευτυχισμένη ζωή. Δε χειραγωγεί το παιδί του, δε το «δένει» συναισθηματικά κοντά του. Το ωθεί στη ανεξαρτητοποίησή του. Η αληθινή αγάπη στα παιδιά μας δεν έχει ίχνος συναισθηματικής εξάρτησης. Οι γονείς χαίρονται να τα βλέπουν να ανεξαρτητοποιούνται λίγο λίγο και να οδηγούνται στην συναισθηματική ωριμότητα.

Τα παιδιά των γονέων, που τα «δέσμευσαν» συναισθηματικά συνήθως γίνονται φοβισμένα και ανασφαλή. Δεν καταφέρνουν να δημιουργήσουν τη δική τους ανεξάρτητη προσωπικότητα. Δε βρίσκουν την ταυτότητά τους, βουλιάζουν μέσα στους φόβους και τις ανασφάλειες των γονέων τους.
Αγαπητοί μου ας αποφασίσουμε όλοι μας να γίνουμε αληθινοί γονείς. Να παλέψουμε με τους δικούς μας φόβους και τις ανασφάλειες και να γίνουμε ευχαριστημένοι με τον εαυτό μας. Ας αφήσουμε τα παιδιά μας να γίνουν ανεξάρτητα. Να χαίρονται την ελευθερία τους και να απολαμβάνουν τους καρπούς των επιλογών τους. Μη πιστεύετε, ότι θα τα χάσετε, όταν γίνουν ανεξάρτητα.

Μια μητέρα, που μεγάλωσε μόνη τα παιδιά της, μου έλεγε, ότι είχε το δίλημμα, αν θα έπρεπε να τα αφήσει να ανεξαρτητοποιηθούν από αυτήν, μήπως και τα χάσει και μείνει μόνη της στη ζωή. Νίκησε όμως το φόβο και ανέθρεψε ανεξάρτητα παιδιά με αρχές και ήθος. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όσο ελεύθερα και ανεξάρτητα γίνανε, τόσο εκτίμησαν την ελευθερία, που τους πρόσφερε η μητέρα τους και με τη θέλησή τους παραμένουν «τριγύρω» της, απολαμβάνοντας συγχρόνως τις δικές τους ελεύθερες επιλογές.

Continue Reading

Οικογένεια

Παγκόσμια Εβδομάδα Θηλασμού 2018 με σύνθημα  «Θηλασμός: Θεμέλιο Ζωής»

Η έμπρακτη στήριξη της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων.

 

Το φετινό μήνυμα της Παγκόσμιας Εβδομάδας Θηλασμού είναι «Θηλασμός: Θεμέλιο Ζωής», δίνοντας έτσι έμφαση στη δικτύωση, την πληροφόρηση και τη δραστηριοποίηση όλων των φορέων με σκοπό την επίτευξη των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης έως το 2030 μέσω της διατροφής, της ασφάλειας τροφίμων και της μείωσης της φτώχειας.

 

Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Συμμαχίας Δράσης για το Θηλασμό, οι 823.000 θάνατοι παιδιών, οι 20.000 θάνατοι μητέρων και οι οικονομικές απώλειες ύψους 302 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως θα μπορούσαν να αποφευχθούν με την έμπρακτη στήριξη του θηλασμού σε ολόκληρο τον πλανήτη.

 

Επιπλέον, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη τα εξής:

  • ο υποσιτισμός ευθύνεται για το 45% των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών ετησίως
  • η απουσία θηλασμού συνδέεται με οικονομικές απώλειες περίπου τριακοσίων δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως ή αλλιώς με απώλεια του 0,49% του Παγκόσμιου ΑΕΠ
  • τα μωρά που θηλάζονται, έχουν υψηλότερο δείκτη ευφυΐας κατά 2,6 μονάδες σε σχέση με τα παιδιά με καθόλου θηλασμό
  • υπολογίζεται ότι απαιτούνται τέσσερις χιλιάδες λίτρα νερού για την παρασκευή ενός κιλού σκόνης υποκατάστατου μητρικού γάλακτος
  • ένα στα πέντε άτομα στις αναπτυσσόμενες περιοχές του πλανήτη διαβιεί με λιγότερο από 1,90 δολάρια ημερησίως
  • στον πληθυσμό των εξήντα εκατομμυρίων προσφύγων και εκτοπισμένων παγκοσμίως καταγράφονται υψηλά ποσοστά γυναικών και μικρών παιδιών με άμεση απειλή από διάφορες μορφές υποσιτισμού, όπου σε αυτές τις περιπτώσεις ο θηλασμός φαντάζει ως η μόνη δυνατή εναλλακτική.

 

Για την πληρέστερη ενημέρωσή σας, ακολουθεί η φετινή αφίσα στην αγγλική γλώσσα της Παγκόσμιας Συμμαχίας Δράσης για το Θηλασμό:

Πηγή

 

Η εβδομάδα 1-7 Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Εβδομάδα Θηλασμού, φόρος τιμής στη Διακήρυξη Innocenti της 1ης Αυγούστου 1990 στη Φλωρεντία, όπου εκπρόσωποι Κρατών, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της UNICEF και άλλων οργανώσεων δεσμεύτηκαν για την προστασία, την προώθηση και την υποστήριξη του θηλασμού (σχετικός σύνδεσμος με το κείμενο της Διακήρυξης)

 

Στην Ελλάδα η Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων στηρίζει έμπρακτα το μήνυμα του θηλασμού. Αξίζει να τονιστεί ότι την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017 η Γ.Γ.Ι.Φ., σε συνεργασία με το Γενικό Νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου – Αλεξάνδρα» και τον Δήμο Ιλίου Αττικής, διοργάνωσε στην Αθήνα μία επιτυχημένη ημερίδα με θέμα «Μητρικός Θηλασμός, Πολιτικές και Δράσεις». Ακολουθεί το ανάλογο υλικό τεκμηρίωσης:

 

α) πρόσκληση και πρόγραμμα εργασιών:

Πηγή

 

β) δελτίο τύπου της 6-11-2017 από τη Γ.Γ.Ι.Φ.: Πηγή .

 

Επιπλέον, τη Δευτέρα 30 Ιουλίου 2018 η αρμόδια Διεύθυνση της Γ.Γ.Ι.Φ. επέλεξε να προβάλει στον ιστότοπο του κρατικού φορέα ισότητας των φύλων στο διαδίκτυο και στη σελίδα αυτού σε δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης την αξιέπαινη δράση προαγωγής του θηλασμού στον Δήμο Αγίου Δημητρίου Αττικής (1-7 Αυγούστου 2018):

Πηγή

                      

Η συγκεκριμένη δράση ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων εντάσσεται στο θεματικό πεδίο «Γυναίκες και Υγεία» και υλοποιείται στο πλαίσιο αξιοποίησης όλων των εργαλείων στον αγώνα για την επίτευξη της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, σύμφωνα και με τις κατευθυντήριες γραμμές των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (Ατζέντα 2030).

Continue Reading

Οικογένεια

Mommmies world

Το mommies πραγματοποιήθηκε  για πρώτη φορά πριν από 3 χρόνια 

Η αρχική ιδέα ήταν η διοργάνωση μιας εκδήλωσης που θα επέτρεπε σε μαμάδες και μπαμπάδες , μέλλοντες ή νυν να ενημερωθούν για οποιοδήποτε θέμα απασχολεί την σύγχρονη οικογένεια, σχετικά με την σωματική και ψυχική υγεία. Ο σκοπός είναι η προαγωγή υγείας και η πρόληψη. Στοχεύοντας στην έγκυρη ενημέρωση , από έγκριτους επαγγελματίες και ακαδημαϊκούς στον τομέα της υγείας, δίνεται η δυνατότητα σε όσους παρακολουθούν το mommies  να έχουν άμεση πρόσβαση στην επιστημονική γνώση και τα πιο επικαιροποιημένα δεδομένα στον τομέα της υγείας, ενώ μπορούν να διαδρούν άμεσα με τους ομιλητές ώστε να  μπορούν να παίρνουν απαντήσεις στα ερωτήματα τους

Η ομάδα επαγγελματιών υγείας αποτελείται από γυναικολόγους , ενδοκρινολόγους, παιδιάτρους, μαίες, πλαστικούς χειρουργούς ,διαιτολόγους, ψυχολόγους, λογοθεραπευτές , επαγγελματίες άθλησης για παιδιά και  εγκύους και κάθε χρόνο η ομάδα αυτή εμπλουτίζεται και ανανεώνεται σύμφωνα με τις θεματικές ενότητες που θέλουμε να προσεγγίσουμε κάθε φορά

Τo mommies διοργανώνεται από την ομάδα EΠ7A , με πρωταρχικό σκοπό την πρόληψη σωματικής και ψυχικής υγείας με παρεμβάσεις που αφορούν το κοινό και στοχεύουν στην ενημέρωση μέσω των επιστημονικών ημερίδων και σε καμπάνιες προαγωγής υγείας. Προάγοντας την υγεία πετυχαίνουμε την μείωση της επίπτωσης –δηλαδή νέων περιστατικών – ενώ ενεργοποιούμε  την κοινότητα και τους πολίτες ώστε να αναλαμβάνουν δράση υπέρ της υγείας τους . Η διεπιστημονική ομάδα του ΕΠ7Α με Πρόεδρο την Δέσποινα Δριβάκου , Ψυχολόγο ιδρύθηκε το 2011 και έχουν υλοποιηθεί πολλές εκδηλώσεις για  θέματα προαγωγής υγείας και πρόληψης. Επιπλέον πληροφοριακό υλικό υπάρχει διαθέσιμο στη σελίδα μας στο  fb: https://www.facebook.com/Ep7a

 

Continue Reading

Trending