Connect with us

Ψυχολογία

ΣΤΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΕΝΟΣ ΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΑΡΧΗΣ

Έφτασε λοιπόν η μέρα της Πρωτοχρονιάς! Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Να πρέπει να αντιμετωπίσεις τα ίδια πράγματα.

Κι όσο περνούν τα χρόνια τόσο περισσότερο μας  σφίγγεται το στομάχι όταν σκεφτόμαστε πως θα περάσει αυτή η νύχτα. Υπάρχουν λόγοι για τους οποίους μπορεί να νιώθουμε μια πίεση μέσα μας για το πως πρέπει να περάσουμε την πρωτοχρονιά μας.

Νιώθουμε πως θα έπρεπε να διασκεδάζουμε με το ζόρι, , να είμαστε χαρούμενοι, περιτριγυρισμένοι από φίλους σε κάποιο εξαιρετικό μαγαζί και να το επιβεβαιώσουμε αυτό είτε με διάφορες φωτογραφίες, είτε με βιντεάκια, για το πόσο υπέροχα περνάμε την μαγική στιγμή της αλλαγής του χρόνου.

Μια ερώτηση που ακούει κανείς σχεδόν εμμονικά αυτές τις ημέρες από φίλους, γνωστούς και συγγενείς είναι: “ Τι θα κάνεις την Πρωτοχρονιά;”

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η Πρωτοχρονιά έρχεται μετά την γιορτή των Χριστουγέννων, όπου έχει περάσει σχεδόν μια εβδομάδα με αμέτρητα οικογενειακά τραπέζια που μας έχουν κάνει να νιώθουμε γεμάτοι μέχρι τον λαιμό. Έτσι άλλο ένα φαγοπότι μας μπουκώνει και μόνο στην ιδέα. Και σαν να μην έφτανε αυτή η εξιδανικευμένη εικόνα της Πρωτοχρονιάς, έρχεται και το θέμα του απολογισμού της χρονιάς που περνάει, μαζί με τις θετικές προσδοκίες που συνοδεύουν τον ερχομό της νέας.

Και αυτές οι σχεδόν ψυχαναγκαστικές σκέψεις: “ αυτή η χρονιά θα είναι η σωστή, πρέπει να είναι η σωστή”, κυριαρχούν στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων. Και όλη μας η ύπαρξη μοιάζει να εστιάζεται σε μια συμβολική στιγμή που αλλάζει ο χρόνος και μαζί του είναι λες και περιμένουμε μαγικά σχεδόν να αλλάξει και η ζωή μας.

Και μέσα στην ψυχή μας αυτή η ημερομηνία είναι εντυπωμένη ως μια στιγμή μετάβασης : ένα κλείσιμο και μια αρχή….

Με την έλευση της 31ης Δεκεμβρίου σηματοδοτείται η ολοκλήρωση ενός κύκλου ημερολογιακού αλλά και συμβολικού που αναπόφευκτα ανακινεί μέσα μας συναισθήματα, σκέψεις, αναμνήσεις, απολογισμούς προθέσεις και στόχους για την νέα χρονιά.

Δεν είναι τυχαίο που η γιορτή της πρωτοχρονιάς πέφτει την ίδια περίοδο που γιορτάζονταν οι αρχαίες τελετουργίες που ήταν αφιερωμένες στον θεό Ιανό (Janus), ο θεός με τα δύο πρόσωπα. Από τον Ιανό έχει πάρει και ο μήνας Ιανουάριος την ονομασία του. Είναι ο μήνας που κοιτάμε μαζί μπροστά και πίσω. Ο θεός Ιανός ήταν ο προστάτης – φύλακας κάθε αρχής  και τέλους κάθε πράγματος. Ο Ιανός ο κύριος του χρόνου, άνοιγε και έκλεινε τον ετήσιο κύκλο του Ήλιου.  Στην εικονογραφία ο Ιανός παρουσιάζεται με δύο προσωπεία που είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Το ένα πρόσωπο είναι ηλικιωμένο με γένια και το άλλο νεανικό, αμούστακο, σχεδόν θυληπρεπές, που συμβολίζουν το παρελθόν και το μέλλον, την αρσενική αρχή του Ήλιου και την θηλυκή αρχή της Σελήνης, την ημέρα και την νύχτα. Το ένα πρόσωπο κοιτάζει μπροστά και το άλλο πίσω. Ο νέος χρόνος πάντα κουβαλάει μέσα του κάτι από τον παλιό και ο νέος είναι απόγονος του παρελθόντος. Από το παρελθόν προέρχεται αυτό που είναι χρήσιμο  και μας καθιστά καλύτερους στο παρόν και στο μέλλον.

Ποιές σκέψεις όμως κυριαρχούν κυρίως την Πρωτοχρονιά;

“ Θα ξαναρχίσω από την αρχή”, “ Θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο”.

Σαν να είναι αυτή η μέρα μια ευκαιρία να σκεφτούμε όλους τους πιθανούς τρόπους να καλυτερεύσουμε τον εαυτό μας. Είναι λες και πιστεύουμε πως σε μια στιγμή μπορούμε να ξανά επινοήσουμε τον εαυτό μας και να ξαναγράψουμε τις σελίδες από το βιβλίο της προσωπικής μας ιστορίας. Αρχίζουμε να κάνουμε νοητικές προβολές σ΄ένα κοντινό μέλλον σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Βλέπουμε ήδη τον εαυτό μας διαφορετικό.

Όμως η ζωή  δεν εξελίσσεται με βάση αυτό που έχουμε προγραμματίσει ή που επιθυμούμε. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε τα πάντα, ούτε να προβλέψουμε αυτό που θα μας δώσει χαρά. Χάνουμε τόσο πολύτιμο χρόνο από το να ζούμε την ζωή μας εγκλωβισμένοι από τις προσδοκίες που καλλιεργούμε για πράγματα που θα έπρεπε δυνητικά να συμβούν και για τον εαυτό μας. Και τα περισσότερα από αυτά που ζούμε και νιώθουμε δεν είναι συνειδητά.

Πολύ συχνά συμβαίνει αυτό που ονειρευόμαστε πως θα μας κάνει ευτυχισμένους όταν το πετύχουμε να μην μας ικανοποιεί πραγματικά, ενώ ένα ξαφνικό και απροσδόκητο γεγονός να μας γεμίσει χαρά και ικανοποίηση.

Και οι προσδοκίες μας όπως επίσης και απολογισμοί μας είναι γεμάτοι κατασκευές που μας κάνουν να σκοντάφτουμε πάνω σε ότι δεν μας πήγε καλά η μας έλειπε.

Συχνά προσβλέπουμε στον νέο χρόνο επιθυμώντας να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, όλο και περισσότερο πιέζοντας τον εαυτό μας να πάμε μπροστά αλλά μέσα από ένα βλέμμα κριτικής και ελέγχου. Και συχνά μπορεί να γίνουμε αυστηροί και σκληροί με τον εαυτό μας  και ακόμη και άκαμπτοι. Όταν όμως κοιτάμε προς τα πίσω με λύπη και νιώθουμε ένταση γι΄αυτό που πιστεύουμε πως πρέπει να έρθει, υπονομεύουμε το μέλλον μας. Αυτά τα συναισθήματα συνδέονται με συμπεριφορές αποφυγής και απόδρασης και μας απομακρύνουν από μια ουσιαστική αλλαγή.

Τι γίνεται όμως με τις θετικές προθέσεις για τον νέο χρόνο;

Συνήθως οι θετικές μας προθέσεις για την νέα χρονιά έχουν σύντομη διάρκεια και είναι εντελώς άχρηστες. Επειδή είναι δύσκολο να κρατηθούμε στις προϋποθέσεις που χρειάζεται μια συγκεκριμένη αλλαγή και γρήγορα ξαναγυρνάμε στις γνωστές μας συνήθειες, δεν έχουμε αποτελέσματα  και νιώθουμε να αποτυγχάνουμε παταγωδώς.

Η καθημερινότητα, η δύναμη του παλιού μοτίβου παίρνουν το πάνω χέρι κι εμείς αισθανόμαστε χειρότερα από ποτέ, ανίκανοι να πετύχουμε την μεταμόρφωση.

Είναι πολύ ωφέλιμο για εμάς να στοχαστούμε πότε ήταν η τελευταία φορά που οι πράξεις μας ήταν συντονισμένες με τα συναισθήματά μας;

Πότε ακολουθήσαμε αυτό που εμείς θέλαμε κι όχι αυτό που έπρεπε να κάνουμε για να μην απογοητεύσουμε τους άλλους;

Ας σκεφτούμε πόσες φορές λέμε ΝΑΙ αντί για ΟΧΙ, αλλά θα θέλαμε να κάνουμε το αντίθετο;

Ας ξανά εξετάσουμε τους στόχους που θεωρούμε πως είναι δικοί μας μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι περιμένουν από εμάς να τους πετύχουμε.

Να αναλογιστούμε ποιές είναι οι βαθύτερες ανάγκες μας, που θυσιάζονται για να ευχαριστήσουμε τους άλλους;

Ας αναστοχαστούμε πόσο σημαντικό είναι να κατορθώσουμε να αφήσουμε πίσω, όλα αυτά που δεν χρειαζόμαστε πια.

Ένα απαραίτητο πέρασμα για την αλλαγή είναι να εγκαταλείψουμε κάποια κομμάτια του εαυτού μας. Ακόμη κι αν χρειαστεί κατά κάποιο τρόπο να ακινητοποιηθούμε εξωτερικά σε μια κατάσταση ληθάργου ενώ εσωτερικά πραγματοποιούνται μεγάλες μετακινήσεις.

Να μπορούμε να μείνουμε για λίγο και να αιωρηθούμε στην αβεβαιότητα, να αποδεχτούμε το διαφορετικό και να δώσουμε χρόνο σε αυτή την διαδικασία.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε παρόντες στις ζωές μας, συνειδητοί και να να αποδεχόμαστε και να κατανοούμε όσο μπορούμε τον εαυτό μας και να απολαμβάνουμε τις μικρές στιγμές μας.

Ας έχουμε όλοι μια καλή και γαλήνια χρονιά, με αποδοχή για όλα όσα θα φέρει!

Αιμιλία Αξιωτίδου

Οικογειακή Ψυχοθεραπεύτρια- Ψυχοπαιδαγωγός

Μέλος ΕΛΕΣΥΘ, ΕΕΣ, EAC

Επιστ. Συνεργάτης ΑΠΘ , ΑΧΕΠΑ

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Μία Διαφορετική Προσέγγιση Της Αεροφοβίας

Η αεροφοβία, ο φόβος για τις πτήσεις, αποτελεί μία σύγχρονη μορφή φοβίας που έχει ως αποτέλεσμα, είτε να αποτρέψει το ταξίδι με το αεροπλάνο, είτε να το μετατρέψει σε μια δυσάρεστη εμπειρία. Η φοβία αυτή απασχολεί μεγάλο μέρος του πληθυσμού και αξίζει να την προσεγγίσουμε με μία διαφορετική οπτική.

Το αεροπορικό ταξίδι προσφέρει γρήγορη και ασφαλή μετακίνηση, είναι μία μοναδική εμπειρία. Κυρίως όμως προσφέρει το έναυσμα για στοχασμούς. Δίνεται στον ταξιδιώτη η ευκαιρία να κατανοήσει το πόσο «μικρός» είναι, να «δει» τις συνθήκες της ζωής του από ψηλά (αποστασιοποιημένα), απλώς κοιτώντας έξω από το παράθυρο του αεροπλάνου. Του δίνεται η ευκαιρία να συνειδητοποιήσει ότι εμπιστεύεται τη ζωή του στα χέρια πολλών ανθρώπων που δε γνωρίζει (πιλότοι, μηχανικοί, τεχνικοί) και ίσως να αναγνωρίσει ότι αυτό το κάνει και στην καθημερινότητά του.

Η πτήση με το αεροπλάνο είναι μια ευχάριστη, γεμάτη συγκινήσεις διαδικασία που πρέπει να είναι απολαυστική.

Τα στατιστικά αποδεικνύουν ότι είναι το ασφαλέστερο μεταφορικό μέσο. Παρόλαυτα, ατυχήματα και δυστυχήματα συμβαίνουν. Τα αεροπλάνα πέφτουν και αυτό κάνει τους ανθρώπους να φοβούνται. Κανείς δεν μπορεί να εξασφαλίσει ότι το αεροπλάνο δεν μπορεί να πέσει.

Για να απελευθερωθεί ο άνθρωπος από τους φόβους του χρειάζεται να αποκτήσει μια νέα οπτική στην ζωή του, μια νέα νοοτροπία πέρα από στερεότυπα. Τον σκοπό αυτόν βοηθάει και η γνώση επί των τεχνικών θεμάτων, διαδικασιών, εκπαίδευσης πιλότων και τεχνικών.

Γιατί εμπλεκόμαστε στις συνθήκες της καθημερινότητάς μας και τις θεωρούμε ανυπέρβλητες, είναι άραγε τόσο σημαντικές; Γιατί δεν εμπιστευόμαστε ανθρώπους που έχουν την ίδια προσδοκία με μας (π.χ. μία ασφαλή πτήση); Γιατί θέλουμε να ελέγχουμε τα πάντα, ενώ στην ουσία δε μπορούμε να ελέγξουμε τίποτα, παρά μόνο την στάση μας στη ζωή;

Όταν κατανοηθούν οι νόμοι της Φυσικής που διέπουν την πτήση, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το αεροπλάνο, θα απογειωθεί, θα διανύσει μία συγκεκριμένη απόσταση και θα προσγειωθεί, επιτελώντας τον προορισμό του. Όταν κατανοηθούν οι νόμοι της Φυσικής που διέπουν τη ζωή, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο άνθρωπος θα «απογειωθεί», θα διανύσει μία συγκεκριμένη απόσταση και θα «προσγειωθεί» επιτελώντας τον προορισμό του.

Είθε αυτό να γίνει με απόλαυση και όχι με φόβο…

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Ζήτα Και Δεν Θα Σου Δοθεί…

Πολλές φορές αναρωτιούνται οι άνθρωποι γιατί δεν έχουν αυτά που επιθυμούν. Γιατί δεν έχουν δουλειά, υγεία, χρήματα, υλικά αγαθά…

Πολλές φορές, επίσης, αναρωτιούνται γιατί τους συμβαίνουν γεγονότα και καταστάσεις που τους «ζορίζουν», είτε συναισθηματικά είτε υλικά.

Αυτές τις «δύσκολες» ώρες οι άνθρωποι απευθύνονται σε «ειδικούς» που τους προτείνουν λύσεις γενικές και αόριστες, οι οποίες προκύπτουν χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα της πορείας τους.

Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά το Σύμπαν δεν δίνει ό,τι του ζητήσεις. Παρέχει με απόλυτη συνέπεια ό,τι χρειάζεται ο καθένας μας ώστε να εξελιχθεί και να γίνει αυτεξούσιος. Να γίνει δηλαδή κυρίαρχος του εαυτού του και απρόσβλητος από την κάθε είδους μικρότητα, με σκοπό να απολαύσει την παρουσία του εδώ στην Γη εν ενότητα.

Αυτή είναι η θεωρία… Στην πράξη:

Μην ασχολείσαι με τον άλλον. Ασχολήσου με τον εαυτό σου και την εξέλιξη του. Ο καθένας εκπληρώνει την δική του πορεία και μπορεί ΌΛΟΙ να έχουν τον ίδιο προορισμό, οι δρόμοι τους όμως είναι διαφορετικοί. Ο καθένας βρίσκεται στην δική του τάξη συνειδητότητας, άλλος π.χ. στην 1η δημοτικού και άλλος στην 1η γυμνασίου. Δεν μπορεί το παιδί του δημοτικού να συνυπάρξει με του γυμνασίου αλλά μπορεί να υπάρξει κατανόηση από την μεριά του γυμνασιόπαιδο προς το μικρότερο παιδί.

Όταν ασχολείσαι με τον άλλον, δεν μπορείς να ξέρεις το τι χρειάζεται εσύ να κάνεις για να εκπληρώσεις τον δικό σου προορισμό. Δεν χρειάζεται να έχουν ΟΛΟΙ λεφτά και καλές δουλείες, αυτά δεν έχουν σημασία, σημασία έχει αυτά που σου παρέχονται να τα εκτιμάς. Αυτά που σου δίνει η ζωή είναι για το όφελος σου. Τίποτα δεν γίνεται τυχαία, υπάρχει μία σοφή σύμπραξη πίσω από όλα.

Πόσες φορές εσείς ζορίζετε τα παιδιά σας να διαβάσουν ή αρνείστε να τους πάρετε ένα παιχνίδι που μπορείτε να το αντέξετε οικονομικά και θα ευχαριστούσε και τα παιδιά σας, αλλά δεν το κάνετε γιατί πιστεύετε ότι είναι ενάντια στη σωστή διαπαιδαγώγηση τους.

Καμία διαφορά δεν υπάρχει ανάμεσα στην σχέση γονιού-παιδιού και ενήλικα-ζωής.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Τι είναι πιο σημαντικό, πόσο θα ζήσεις ή πώς θα ζήσεις;

Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι γύρω στα 17, λάτρης της μουσικής, με μια Fender Stratocaster να προσπαθώ να παίξω μπλουζ. Αγαπημένος μου ο Stevie Ray Vaughan. Προσπαθούσα πολλές ώρες την μέρα να μάθω, να γίνω πολύ καλός σε αυτό. Γενικά πιστεύω ότι καλό είναι στην ζωή ή να κάνουμε κάτι – τέρμα όμως – ή καθόλου.

Μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, και ζούσα με το όνειρο του Woodstock, Jimi Hendrix, δεν ξέρω αν πάμε έτσι λίγο πίσω στο παρελθόν, και εκεί πέρα που πολλές φορές ταξιδεύω με την φαντασία μου ρώτησα πολλές φορές τον εαυτό μου: Μάνο θα ήθελες να ζήσεις 70, 80, 90, 100 ή θα ήθελες να γίνεις ένας από αυτούς όπως ο Jimi Hendrix, Rolling Stones, Jim Morrison κ.ο. και να πεθάνεις όπως πέθαναν;

Ξέρεις σ’ αυτό το παιχνίδι του μυαλού πάντα ήταν πάρα πολύ έντονο μέσα στο μυαλό μου “Ας πεθάνω και στα 30 μου, δεν με νοιάζει. Αλλά θα ήθελα πάρα πολύ να γίνω ένας Jimi Hedrix”. Αυτό έλεγα στον εαυτό μου όταν ήμουν μικρός.

Έτσι λοιπόν μελετούσα, μελετούσα, μελετούσα, έπαιζα, έπαιζα, έπαιζα.. Ok για τους δικούς μου περιοριστικούς λόγους τότε σταμάτησα την μουσική. Δεν έγινα ποτέ Jimi Hendrix, δεν έγινα ποτέ πάρα πολύ καλός, σταμάτησε η μουσική στο κομμάτι των φίλων, κανένα studio κι αυτά παρόλα αυτά είναι κάτι το οποίο αγαπάω πάρα μα πάρα μα πάρα πολύ.

Όμως μου έμεινε αυτό: Ότι τελικά τι είναι πιο σημαντικό στην ζωή; Πόσο θα ζήσεις ή πώς θα ζήσεις;

Προσωπική ανάπτυξη

Να μην στα πολυλογώ μπαίνω στην διαδικασία της προσωπικής ανάπτυξης, των σεμιναρίων, του well being.. Αρχίζουμε να παρατηρούμε αυτή την στιγμή όλο και περισσότερο τάσεις, μόδες, σχετικά με μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Δηλαδή σου λένε για παράδειγμα να φας κεφίρ το οποίο είναι ένας καλό μύκητας για να ζήσεις περισσότερα χρόνια, να κάνεις ωμοφαγίες, να κάνεις χορτοφαγίες, να να να να… Πολλά να.. Αλλά τελικά τι γίνεται;

Δεν θα ξεχάσω μια φορά που πήγαινα ταξίδι με κάτι φίλους σε ένα μέρος κοντά στην Πάτρα και τότε έτρωγα μόνο φρούτα, ξηρούς καρπούς και κάποιες σκόνες (superfoods) [Γενικά πειραματίζομαι πάρα πολύ, με τον εγκέφαλο, με το σώμα, πότε έχουμε μέγιστες αποδόσεις, πότε έχουμε, τι γίνεται, τι δεν γίνεται οπότε κάνω τα πάντα σχεδόν. Τα πάντα από αυτά που ξέρω ή από αυτά που μαθαίνω].

Και είναι μια φίλη από το εξωτερικό η οποία τρώει τα πάντα. Και θυμάμαι να μου λέει “Δώσε μου λίγο να δοκιμάσω” και της δίνω μία σκόνη που την λένε κάπως “Πράσινα λιβάδια” νομίζω, κάτι για το έντερο, και με το που την τρώει ξίνισε το πρόσωπο της, το έφτυσε και γυρίζει και μου λέει “Δηλαδή ρε συ Μάνο τι θέλεις να μου πεις τώρα; Να φάω όλα αυτά, να ταλαιπωρήσω τον εαυτό μου για τα επόμενα 20, 30 ή 40 χρόνια για να ζήσω 10 χρόνια παραπάνω;”

Οι ενοχές

Θέλω λίγο όλο αυτό να το πάρουμε αλληγορικά γιατί έχει μια πάρα πολύ μεγάλη αλήθεια όλο αυτό από πίσω. Θα σου το συνδυάσω με κάτι που διάβασα σε ένα βιβλίο του Deepak  Chopra τοSuper Brain. Εκεί πέρα λοιπόν λέει πως το να πας για τρέξιμο δεν είναι απαραίτητα πιο υγιεινό από το να μην τρέξεις. Το να φας υγιεινά δεν είναι απαραίτητα πιο σωστό από το να φας ανθυγιεινά.

Πάμε σε μία άλλη ψυχολόγο, την Βίκυ Σίμου, μια Ελληνίδα που έχει κάνει πολύ μεγάλο έργο στην Ελλάδα, έχει δουλέψει και πάρα πολύ με παιδιά που έχουν Σύνδρομο Down, η οποία έχει κάνει μια εξαιρετική έρευνα με τον Arian στην Αμερική και εκεί πέρα που μιλάω μαζί της και είναι με το τσιγάρο, της λέω “Καλά εσύ έχεις κάνει τόσα πράγματα και καπνίζεις;” και μου λέει την εξής κουβέντα “Μάνο την μεγαλύτερη ζημιά στο τσιγάρο και στο κάθε τσιγάρο δεν την κάνει το τσιγάρο αλλά την κάνουν οι ενοχές που έχουμε γι’ αυτό.”

Αυτό δεν σημαίνει να καπνίζεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τρως ανθυγιεινά, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να γυμνάζεσαι, δεν σημαίνει όλα αυτά. Δεν σημαίνει όλα αυτά. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτό το μήνυμα που θέλω να επικοινωνήσω.

Συναισθηματικές τοξίνες

Αυτό που σημαίνει είναι το εξής και θα έρθει με μια άλλη γιατρό από την Ρωσία η οποία μελετάει το πως μπορούμε να είμαστε υγιείς μέσα από την μέθοδο του βιοσυντονισμού που αυτή την στιγμή πραγματικά στην Ρωσία και την Αμερική κάνουν θαύματα. Ειδικά στην Ρωσία όμως. Λέει λοιπόν αυτή η γυναίκα ότι το 60-70% των τοξινών στο σώμα που είναι και υπεύθυνες για τις ασθένειες είτε σωματικές, είτε συναισθηματικές, είναι οι συναισθηματικές τοξίνες.

Άρα λοιπόν που θέλω να καταλήξω; Σε ένα ερώτημα βασικό: Τελικά τι είναι πιο σημαντικό για εσένα; Να ζήσεις 70 χρόνια ή να ζήσεις 20 χρόνια και καλά; Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να ζήσεις και 50 και  60 και 100 χρόνια, όσα να ζήσεις, πάρα πολύ καλά.

Αλλά θέλω να σου πω πρόσεξε γιατί πολλές φορές οι άνθρωποι περνάμε στο άλλο άκρο. Από εκεί πέρα που ήμασταν sex, drugs και rock n’ roll και κάναμε ότι να’ναι.. ποτά, τσιγάρα, φαγητά, haburger, κρέατα, οτιδήποτε, περάσαμε στο άλλο άκρο αλλά ψυχαναγκαστικά, χωρίς να το υποστηρίζουμε συναισθηματικά.

Δηλαδή: “Να πάω να τρέξω”, “Να προσέξω τι θα φάω”, “Να μην κάνω το ένα”, “Να μην κάνω το άλλο”.. για να είμαι υγιής.

Ψυχαναγκασμός

Κι εδώ θα σου πω ένα παράδειγμα: Έχω έναν φίλο μου ο οποίος πήγε στο Voice. Είχε ξεκινήσει μια διατροφή προτού πάει στο Voice. Καλώς ή κακώς εκεί πέρα στην οντισιόν του Voice, κι έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο απ’ ότι έχω μάθει, οι άνθρωποι εκείνη την ημέρα που είναι να εξετασθούν είναι μια δύσκολη ημέρα γι’ αυτούς. Μπορεί να έχουν να φάνε πολλές ώρες, μπορεί να είναι όρθιοι, μπορεί, μπορείς, χίλια δυο μπορεί.. Αυτός λοιπόν ο άνθρωπος είχε ξεκινήσει μια διατροφή και επειδή στο μυαλό του έπρεπε να την τηρήσει πιστά όπως ακριβώς του την είπαν στο Voice δεν είχαν την διατροφή που αυτός έπρεπε να φάει και έμεινε νηστικός. Και από τις 09.30 το πρωί που ήταν εκεί και τραγούδησε στις 12.00 το βράδυ ήταν νηστικός, μόνο με μια μπανάνα. Το αποτέλεσμα; Δεν είχε καθόλου ενέργεια. Και έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο ώστε τελικά τον κόψανε. Γιατί; Γιατί It’s alla about energy. That’s it.

Μάθε να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή

Αυτό που θέλω να σου πω είναι ότι χρειάζεται να έχεις διάκριση για ότι κι αν κάνεις στην ζωή σου. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να το απολαμβάνεις. Άρα λοιπόν σταμάτα να πέφτεις με τα μούτρα γιατί τελικά μπορεί να μην κινδυνεύεις από το κρέας, μπορεί να μην κινδυνεύεις από την αγυμνασιά, μπορεί να μην κινδυνεύεις από όλα αυτά αλλά μπορεί να κινδυνεύσεις από την καταπίεση, από τον ψυχαναγκασμό.. “Πρέπει να κάνω εκείνο”, “Πρέπει να κάνω το άλλο”, πρέπει, πρέπει, πρέπει.. Γιατί; Γιατί έτσι λέει το “Well Being”.. Όχι. Δημιούργησε ένα μέτρο στην ζωή σου. Και το πιο σημαντικό μέτρο ξέρεις ποιο είναι; Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή.

Πηγή

Continue Reading

Trending