Connect with us

Ψυχολογία

ΣΤΟ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ ΕΝΟΣ ΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΑΣ ΑΡΧΗΣ

Έφτασε λοιπόν η μέρα της Πρωτοχρονιάς! Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία. Να πρέπει να αντιμετωπίσεις τα ίδια πράγματα.

Κι όσο περνούν τα χρόνια τόσο περισσότερο μας  σφίγγεται το στομάχι όταν σκεφτόμαστε πως θα περάσει αυτή η νύχτα. Υπάρχουν λόγοι για τους οποίους μπορεί να νιώθουμε μια πίεση μέσα μας για το πως πρέπει να περάσουμε την πρωτοχρονιά μας.

Νιώθουμε πως θα έπρεπε να διασκεδάζουμε με το ζόρι, , να είμαστε χαρούμενοι, περιτριγυρισμένοι από φίλους σε κάποιο εξαιρετικό μαγαζί και να το επιβεβαιώσουμε αυτό είτε με διάφορες φωτογραφίες, είτε με βιντεάκια, για το πόσο υπέροχα περνάμε την μαγική στιγμή της αλλαγής του χρόνου.

Μια ερώτηση που ακούει κανείς σχεδόν εμμονικά αυτές τις ημέρες από φίλους, γνωστούς και συγγενείς είναι: “ Τι θα κάνεις την Πρωτοχρονιά;”

Και δεν είναι μόνο αυτό. Η Πρωτοχρονιά έρχεται μετά την γιορτή των Χριστουγέννων, όπου έχει περάσει σχεδόν μια εβδομάδα με αμέτρητα οικογενειακά τραπέζια που μας έχουν κάνει να νιώθουμε γεμάτοι μέχρι τον λαιμό. Έτσι άλλο ένα φαγοπότι μας μπουκώνει και μόνο στην ιδέα. Και σαν να μην έφτανε αυτή η εξιδανικευμένη εικόνα της Πρωτοχρονιάς, έρχεται και το θέμα του απολογισμού της χρονιάς που περνάει, μαζί με τις θετικές προσδοκίες που συνοδεύουν τον ερχομό της νέας.

Και αυτές οι σχεδόν ψυχαναγκαστικές σκέψεις: “ αυτή η χρονιά θα είναι η σωστή, πρέπει να είναι η σωστή”, κυριαρχούν στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων. Και όλη μας η ύπαρξη μοιάζει να εστιάζεται σε μια συμβολική στιγμή που αλλάζει ο χρόνος και μαζί του είναι λες και περιμένουμε μαγικά σχεδόν να αλλάξει και η ζωή μας.

Και μέσα στην ψυχή μας αυτή η ημερομηνία είναι εντυπωμένη ως μια στιγμή μετάβασης : ένα κλείσιμο και μια αρχή….

Με την έλευση της 31ης Δεκεμβρίου σηματοδοτείται η ολοκλήρωση ενός κύκλου ημερολογιακού αλλά και συμβολικού που αναπόφευκτα ανακινεί μέσα μας συναισθήματα, σκέψεις, αναμνήσεις, απολογισμούς προθέσεις και στόχους για την νέα χρονιά.

Δεν είναι τυχαίο που η γιορτή της πρωτοχρονιάς πέφτει την ίδια περίοδο που γιορτάζονταν οι αρχαίες τελετουργίες που ήταν αφιερωμένες στον θεό Ιανό (Janus), ο θεός με τα δύο πρόσωπα. Από τον Ιανό έχει πάρει και ο μήνας Ιανουάριος την ονομασία του. Είναι ο μήνας που κοιτάμε μαζί μπροστά και πίσω. Ο θεός Ιανός ήταν ο προστάτης – φύλακας κάθε αρχής  και τέλους κάθε πράγματος. Ο Ιανός ο κύριος του χρόνου, άνοιγε και έκλεινε τον ετήσιο κύκλο του Ήλιου.  Στην εικονογραφία ο Ιανός παρουσιάζεται με δύο προσωπεία που είναι διαφορετικά μεταξύ τους. Το ένα πρόσωπο είναι ηλικιωμένο με γένια και το άλλο νεανικό, αμούστακο, σχεδόν θυληπρεπές, που συμβολίζουν το παρελθόν και το μέλλον, την αρσενική αρχή του Ήλιου και την θηλυκή αρχή της Σελήνης, την ημέρα και την νύχτα. Το ένα πρόσωπο κοιτάζει μπροστά και το άλλο πίσω. Ο νέος χρόνος πάντα κουβαλάει μέσα του κάτι από τον παλιό και ο νέος είναι απόγονος του παρελθόντος. Από το παρελθόν προέρχεται αυτό που είναι χρήσιμο  και μας καθιστά καλύτερους στο παρόν και στο μέλλον.

Ποιές σκέψεις όμως κυριαρχούν κυρίως την Πρωτοχρονιά;

“ Θα ξαναρχίσω από την αρχή”, “ Θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο”.

Σαν να είναι αυτή η μέρα μια ευκαιρία να σκεφτούμε όλους τους πιθανούς τρόπους να καλυτερεύσουμε τον εαυτό μας. Είναι λες και πιστεύουμε πως σε μια στιγμή μπορούμε να ξανά επινοήσουμε τον εαυτό μας και να ξαναγράψουμε τις σελίδες από το βιβλίο της προσωπικής μας ιστορίας. Αρχίζουμε να κάνουμε νοητικές προβολές σ΄ένα κοντινό μέλλον σύμφωνα με τις επιθυμίες μας. Βλέπουμε ήδη τον εαυτό μας διαφορετικό.

Όμως η ζωή  δεν εξελίσσεται με βάση αυτό που έχουμε προγραμματίσει ή που επιθυμούμε. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε τα πάντα, ούτε να προβλέψουμε αυτό που θα μας δώσει χαρά. Χάνουμε τόσο πολύτιμο χρόνο από το να ζούμε την ζωή μας εγκλωβισμένοι από τις προσδοκίες που καλλιεργούμε για πράγματα που θα έπρεπε δυνητικά να συμβούν και για τον εαυτό μας. Και τα περισσότερα από αυτά που ζούμε και νιώθουμε δεν είναι συνειδητά.

Πολύ συχνά συμβαίνει αυτό που ονειρευόμαστε πως θα μας κάνει ευτυχισμένους όταν το πετύχουμε να μην μας ικανοποιεί πραγματικά, ενώ ένα ξαφνικό και απροσδόκητο γεγονός να μας γεμίσει χαρά και ικανοποίηση.

Και οι προσδοκίες μας όπως επίσης και απολογισμοί μας είναι γεμάτοι κατασκευές που μας κάνουν να σκοντάφτουμε πάνω σε ότι δεν μας πήγε καλά η μας έλειπε.

Συχνά προσβλέπουμε στον νέο χρόνο επιθυμώντας να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, όλο και περισσότερο πιέζοντας τον εαυτό μας να πάμε μπροστά αλλά μέσα από ένα βλέμμα κριτικής και ελέγχου. Και συχνά μπορεί να γίνουμε αυστηροί και σκληροί με τον εαυτό μας  και ακόμη και άκαμπτοι. Όταν όμως κοιτάμε προς τα πίσω με λύπη και νιώθουμε ένταση γι΄αυτό που πιστεύουμε πως πρέπει να έρθει, υπονομεύουμε το μέλλον μας. Αυτά τα συναισθήματα συνδέονται με συμπεριφορές αποφυγής και απόδρασης και μας απομακρύνουν από μια ουσιαστική αλλαγή.

Τι γίνεται όμως με τις θετικές προθέσεις για τον νέο χρόνο;

Συνήθως οι θετικές μας προθέσεις για την νέα χρονιά έχουν σύντομη διάρκεια και είναι εντελώς άχρηστες. Επειδή είναι δύσκολο να κρατηθούμε στις προϋποθέσεις που χρειάζεται μια συγκεκριμένη αλλαγή και γρήγορα ξαναγυρνάμε στις γνωστές μας συνήθειες, δεν έχουμε αποτελέσματα  και νιώθουμε να αποτυγχάνουμε παταγωδώς.

Η καθημερινότητα, η δύναμη του παλιού μοτίβου παίρνουν το πάνω χέρι κι εμείς αισθανόμαστε χειρότερα από ποτέ, ανίκανοι να πετύχουμε την μεταμόρφωση.

Είναι πολύ ωφέλιμο για εμάς να στοχαστούμε πότε ήταν η τελευταία φορά που οι πράξεις μας ήταν συντονισμένες με τα συναισθήματά μας;

Πότε ακολουθήσαμε αυτό που εμείς θέλαμε κι όχι αυτό που έπρεπε να κάνουμε για να μην απογοητεύσουμε τους άλλους;

Ας σκεφτούμε πόσες φορές λέμε ΝΑΙ αντί για ΟΧΙ, αλλά θα θέλαμε να κάνουμε το αντίθετο;

Ας ξανά εξετάσουμε τους στόχους που θεωρούμε πως είναι δικοί μας μόνο και μόνο επειδή οι άλλοι περιμένουν από εμάς να τους πετύχουμε.

Να αναλογιστούμε ποιές είναι οι βαθύτερες ανάγκες μας, που θυσιάζονται για να ευχαριστήσουμε τους άλλους;

Ας αναστοχαστούμε πόσο σημαντικό είναι να κατορθώσουμε να αφήσουμε πίσω, όλα αυτά που δεν χρειαζόμαστε πια.

Ένα απαραίτητο πέρασμα για την αλλαγή είναι να εγκαταλείψουμε κάποια κομμάτια του εαυτού μας. Ακόμη κι αν χρειαστεί κατά κάποιο τρόπο να ακινητοποιηθούμε εξωτερικά σε μια κατάσταση ληθάργου ενώ εσωτερικά πραγματοποιούνται μεγάλες μετακινήσεις.

Να μπορούμε να μείνουμε για λίγο και να αιωρηθούμε στην αβεβαιότητα, να αποδεχτούμε το διαφορετικό και να δώσουμε χρόνο σε αυτή την διαδικασία.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε παρόντες στις ζωές μας, συνειδητοί και να να αποδεχόμαστε και να κατανοούμε όσο μπορούμε τον εαυτό μας και να απολαμβάνουμε τις μικρές στιγμές μας.

Ας έχουμε όλοι μια καλή και γαλήνια χρονιά, με αποδοχή για όλα όσα θα φέρει!

Αιμιλία Αξιωτίδου

Οικογειακή Ψυχοθεραπεύτρια- Ψυχοπαιδαγωγός

Μέλος ΕΛΕΣΥΘ, ΕΕΣ, EAC

Επιστ. Συνεργάτης ΑΠΘ , ΑΧΕΠΑ

Continue Reading

Οικογένεια

Πώς να αναπτύξετε τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών σας

Πολύς λόγος γίνεται σήμερα για τη μεγάλη σημασία της Συναισθηματικής Νοημοσύνης
στην ευτυχία μας, στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική μας ζωή.
Σύμφωνα με τον ψυχολόγο Goleman, o οποίος πρόβαλε τον όρο και την αξία της
συναισθηματικής νοημοσύνης στη ζωή μας, ο ορισμός της είναι: ‘’To πλέγμα των ανθρωπίνων
ιδιοτήτων πάνω στο οποίο μπορεί ν’ υφανθεί μια ολοκληρωμένη ανθρώπινη προσωπικότητα. Είναι
μαζί υπομονή, επιμονή, δυνατότητα προσαρμογής, έλεγχος παρορμήσεων, αισιοδοξία, ελπίδα.
Συναισθηματική Νοημοσύνη σημαίνει να βρίσκεις κίνητρα για τον εαυτό σου, ν ’αντέχεις
στις απογοητεύσεις, να ελέγχεις την παρόρμηση, να χαλιναγωγείς την ανυπομονησία σου, να
ρυθμίζεις σωστά τη διάθεση σου και να εμποδίζεις την απογοήτευση να καταπνίγει την ικανότητά
σου για σκέψη.’’

Ο Συναισθηματικά Νοήμων άνθρωπος έχει τέσσερεις (4) δεξιότητες:

  • Αυτεπίγνωση (Επίγνωση του εαυτού του και των δυνατοτήτων του)
  • Αυτοδιαχείριση (Έχει μάθει να διαχειρίζεται τα αισθήματά του)
  • Κοινωνική Επίγνωση (Αντιλαμβάνεται με ακρίβεια τα συναισθήματα των άλλων) και
  • Διαχείριση σχέσεων (κατανοεί τη συμπεριφορά και τα κίνητρα των άλλων και χειρίζεται
    σωστά τις σχέσεις του).

Τα κύρια συναισθήματα, στα οποία καλούμαστε να έχουμε τον έλεγχο είναι ο θυμός, η
θλίψη, ο φόβος, η απόλαυση, η αγάπη, και η ντροπή. Πέρα από τα συναισθήματα χρειάζεται να
μάθουμε να χειριζόμαστε τις αντιξοότητες, τις ματαιώσεις, τις δυσκολίες στην οικογένεια και στη
δουλειά.
Καταλαβαίνετε λοιπόν, ως γονείς, πόσο σημαντικό είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να
αναπτύξουν την Συναισθηματική τους Νοημοσύνη. Είναι ένα από τα πιο βασικά εφόδια, που τους
δίνουμε στο ξεκίνημα της νέας τους ζωής, όταν εγκαταλείψουν το πατρικό τους σπίτι.

Η καλλιέργεια και η ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης ξεκινά από τα πρώτα
βήματα της ζωής του παιδιού. Αρχικά χρειάζεται να μάθει το παιδί πώς να αναγνωρίζει τα
συναισθήματά του και να τα εκφράζει με θετικό τρόπο.

Ο γονέας μπορεί να βοηθήσει το παιδί του να συνειδητοποιήσει την αξία του, τα ταλέντα
του, τις δυνατότητες του. Να υποστηρίζει και να ενισχύει την ικανότητα του παιδιού του να δέχεται
την απόρριψη, να την αντιμετωπίζει με τέτοιο τρόπο, χωρίς να χάνει την πίστη στον εαυτό του.

Τα βασικά στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού, που ο γονέας χρειάζεται να βοηθήσει
το παιδί του ν’ αναπτυχτούν, ώστε να είναι συναισθηματικό ώριμο, είναι:

  • Η υπομονή και η επιμονή.
  • Η δυνατότητα προσαρμογής. Να είναι ευέλικτο σε όποια κατάσταση.
  • Ο έλεγχος των παρορμήσεων και του θυμού.
  • Ο έλεγχος της θλίψης. Να μάθουν το παιδί οι γονείς να αντιμετωπίζει τη ζωή με αισιοδοξία
    και ελπίδα.
  • Να βάζει κίνητρα στον εαυτό του και να αντέχει στις απογοητεύσεις, στις ματαιώσεις και
    στις δυσκολίες.
  • Να ελέγχει το φόβο.
  • Να μη ντρέπεται.
  • Να ελέγχει την αγάπη και την απόλαυση.
    Να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του και να μη ρίχνει το φταίξιμο σε άλλους.
  • Να το βοηθήσουν να αντιλαμβάνεται με ακρίβεια τα συναισθήματα των άλλων και να
    καταλαβαίνει τι τους συμβαίνει.
  • Να διαχειρίζεται τις σχέσεις του με τους άλλους με τον καλύτερο τρόπο.

Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν ότι η δική τους Συναισθηματική Νοημοσύνη
επηρεάζει άμεσα το επίπεδο της Συναισθηματικής Νοημοσύνης του παιδιού τους. Τα παιδιά
διδάσκονται τις δεξιότητες της Συναισθηματικής Νοημοσύνης από τους γονείς τους. Εάν ο γονέας
είναι συναισθηματικά μη νοήμων (ανώριμος), τα παιδιά χάνουν την καλύτερη πηγή μάθησης. Για
παράδειγμα ένας γονέας, που θυμώνει, φωνάζει με το παραμικρό, χάνει τον έλεγχο των νεύρων
του, του θυμού του και πέφτει σε κρίσεις υστερίας προς το/τη σύζυγο και τα παιδιά του, τι
παράδειγμα δίνει στο παιδί του; Είναι άκρως βέβαιο ότι το παιδί θα υιοθετήσει την ίδια
συμπεριφορά.

Αν αδιαφορείτε για τα συναισθήματά του, όταν σας μιλά και σας λέει ‘’τον πόνο του’’, δε
το βοηθάτε να οδηγηθεί στην αυτεπίγνωση. Ενώ, όταν το παρατηρείτε και ρωτάτε το παιδί σας
γιατί είναι λυπημένο, μαθαίνει να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του, δεν τα αποφεύγει, τα
αντιμετωπίζει, μαθαίνει να τα διαχειρίζεται και επίσης μαθαίνει να δείχνει κατανόηση στη λύπη ή
στα συναισθήματα των φίλων του.

Αν σας μιλά για αυτά που του αρέσουν, τις επιθυμίες και τα όνειρά του και εσείς
αδιαφορείτε ή γελάτε, το παιδί όχι μόνο δε θα οδηγηθεί στην αυτεπίγνωση, αλλά θα χάσει την
πίστη στον εαυτό του και θα δημιουργήσει χαμηλή αυτοεκτίμηση και θα παραιτηθεί από τα όνειρα
του και γενικότερα από τη ζωή.

Γονείς αυταρχικοί, που ασκούν πίεση και φόβο, θα δουν το παιδί τους να μένει
συναισθηματικά ανώριμο σαν το δενδράκι, που δεν πρόλαβε να κάνει ρίζες και εκτέθηκε στις πιο
αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Γονείς που εξασκούν τη Συναισθηματική Νοημοσύνη με τα παιδιά τους , ανατρέφουν
αγόρια και κορίτσια, τα οποία είναι πιο ευτυχισμένα, προσαρμόζονται καλύτερα στο κοινωνικό
περιβάλλον, παίρνουν καλύτερους βαθμούς και φθάνουν αργότερα σε υψηλότερο επίπεδο
επαγγελματικής επιτυχίας. Επίσης παρουσιάζουν χαμηλότερα επίπεδα προβληματικής
συμπεριφοράς π.χ αδικαιολόγητες απουσίες στο σχολείο, τσιγάρο, ποτό, ναρκωτικά.
Ο αγώνας σας για την ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης των παιδιών σας
χρειάζεται να είναι συνεχής και αμείωτος. Είναι ό,τι καλύτερο έχετε να κάνετε για αυτά,
εκφράζοντας στην πράξη την αληθινή σας αγάπη.

Ευκαρπίδου Αλεξάνδρα

Παιδαγωγός-Σύμβουλος επικοινωνίας και επιχειρήσεων

Continue Reading

Ψυχολογία

Αντιμετωπίστε την κρίση με… αισιοδοξία

Διάφορες έρευνες που έχουν γίνει κατά καιρούς έχουν αποδείξει ότι ο παράγοντας αισιοδοξία, η ικανότητα χειρισμού των συναισθημάτων του άγχους και της έντασης, αλλά και η ικανότητα κατανόησης των συναισθημάτων των άλλων δηλαδή η ενσυναίσθηση, συμβάλλουν θεαματικά στην αύξηση της αποδοτικότητας κυρίως στον εργασιακό χώρο. Για να είναι λοιπόν ένα  άτομο αποδοτικό και καταξιωμένο επαγγελματικά, θα πρέπει να διαθέτει εκτός από υψηλή γνωστική νοημοσύνη και συναισθηματική νοημοσύνη.

Είναι  απόλυτα σαφές ότι δεν μπορούμε να “διατάξουμε” τον εαυτό μας να αισθάνεται και να συμπεριφέρεται με έναν συγκεκριμένο, προκαθορισμένο τρόπο ή ένταση εφόσον γνωρίζουμε την πηγή δημιουργίας και προέλευσης των συναισθημάτων μας.

Και όμως παρόλου την νοητή ύπαρξη αυτού  του μονόδρομου ή άλλου τι συνόρου που φράζει τέλος πάντων την ανέλεγκτη έκρηξη των συναισθημάτων, θεωρείται ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν νευρώνες που μπλοκάρουν τα συναισθήματα και δημιουργούν αυτό που λέμε αυτοέλεγχο ή αλλιώς mind control. 

 Ο νους μας, δηλαδή το μυαλό μας έχει πολλαπλές δυνατότητες ενέργειας και σκέψης, παρόλα αυτά εμείς σε καθημερινή βάση χρησιμοποιούμε μόνο το 10% από αυτές.

  1. Πως μπορούμε λοιπόν να επιτύχουμε απόλυτο έλεγχο του νου ?
  2. Τι είναι το mind control και πως ενεργοποιείται μέσω της συμπεριφοράς κάποιων ανθρώπων ?
  3. Γιατί κάποιοι υφίστανται “συναισθηματική τύφλωση” με αποτέλεσμα πλήρη απώλεια του ελέγχου των συναισθημάτων τους ?
  4. Πως  σκεπτόμενοι θετικά κάποιοι βλέπουν το ποτήρι τους πάντα μισογεμάτο, χωρίς ποτέ να  υποστούν  “συγκινησιακή πειρατεία “?

Η βάση της κατανόησης του mind control είναι η σωματική κατά πρώτο λόγο και η νοητική  κατά δεύτερο λόγο χαλάρωση. Ο χαλαρός νους έχει την δυνατότητα να πολλαπλασιάζει την θετική σκέψη δημιουργώντας ευεργετικά αποτελέσματα όχι μόνο ψυχοσωματικά αλλά και διανοητικά με απεριόριστη εμβέλεια αναλόγως των περιστάσεων.

Σ΄ αυτήν την δεδομένη  χαλαρή χρονική στιγμή το μυαλό αδειάζει εντελώς, φρεσκάρεται και επαναφορτίζεται με εντολές  που καθοδηγούνται από το υποσυνείδητό μας. Είναι η μαγική στιγμή που διαγράφουμε ότι θέλουμε και στοχεύουμε ότι επιζητούμε, είναι η στιγμή που σαν να ξυπνούμε από λήθαργο έχοντας την λύση του όποιου προβλήματος χαρτογραφημένη μπροστά μας.

Με το mind control εκπαιδευόμαστε στο να αναγνωρίζουμε και να αφυπνίζουμε τις προσωπικές δυνατότητες του καθενός, να αξιοποιούμε κομμάτια του μυαλού μας  που λησμονήσαμε στο διάβα μας, και συγχρόνως να δημιουργούμε θετικά και παραγωγικά αποτελέσματα.

Σύμφωνα με τον Goleman η συναισθηματική νοημοσύνη είναι μια μορφή κοινωνικής νοημοσύνης, δηλαδή είναι η ικανότητα να κατανοεί κάποιος τον τρόπο που λειτουργούν  τα συναισθήματα των άλλων και να ελέγχει τα δικά του. Η συναισθηματική νοημοσύνη συμβάλλει στην προσωπική και επαγγελματική επιτυχία δεδομένης της σωστής δόσης διαχείρισης γνώσης.

Διαχείριση γνώσης σημαίνει καλύτερη επικοινωνία, καλύτερη απόδοση.

Εξασφάλιση γνώσης για το εργασιακό περιβάλλον, σημαίνει πηγή πλούτου και δύναμης, σημαίνει καλλίτερη επικοινωνία των ανθρώπων, σημαίνει αύξηση παραγωγικότητας.

Διαχείριση γνώσης σημαίνει συγκέντρωση πνευματικών παγίων γνώσης και μεθόδων επικοινωνίας, με αποτέλεσμα σωστή εκμετάλλευση τεχνογνωσίας και τεχνολογίας, σχεδιασμό και επιθετική προώθηση νέων προϊόντων  στην αγορά,  ανάπτυξη δημιουργικότητας, διασφάλιση καινοτόμου  και φιλικού περιβάλλοντος.

Η διαχείριση γνώσης  [knowledge Management] εστιάζεται στην σωστή αντιμετώπιση του ανθρώπινου παράγοντα. Αποτελεί διαδικασία σύζευξης ανθρωπίνων πόρων και τεχνολογικών μέσων με στόχο την αποτελεσματικότητα. Αποτελεί πυλώνα συγκέντρωσης ατομικής γνώσης, αποθήκευση αυτής της γνώσης σε δομές επεξεργασίας μέσα και έξω από την επιχείρηση  και επαναχρησιμοποίηση στην πρώτη ζήτηση  για αντιμετώπιση προβλημάτων ή εξεύρεση λύσεων πρακτικών με κυριότερο παράγοντα την σωστή διαχείριση των συναισθημάτων.

Ας μη λησμονούμε λοιπόν την ρήση του Αριστοτέλη:

Εκείνος που εξοργίζεται για εκείνο που πρέπει και με εκείνον που πρέπει, και επιπλέον όπως, όταν και για όσο χρόνο πρέπει, είναι αξιέπαινος ”.

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη το να θυμώνει κανείς είναι εύκολο, το να θυμώνει όμως τη σωστή στιγμή  με τον σωστό τρόπο και με το κατάλληλο πρόσωπο, αυτό είναι και  το δυσκολότερο σημείο που θα πρέπει να γνωρίζει πώς να  το αντιμετωπίζει.

Διαβάζοντας τα παραπάνω, τουλάχιστον στο θεωρητικό του κομμάτι  υπάρχει πλήρη κατανόηση, τι γίνεται όμως στην πράξη και ποιος είναι ο τρόπος  που θα μας βοηθήσει να επιτύχουμε απόλυτο έλεγχο του νου και της σκέψης μας;

Πράγματι είναι γνωστό ότι τα συναισθήματα προέρχονται και καθορίζονται από την αμυγδαλή, ένα από τα συναισθηματικά κέντρα του νευρωνικού κυκλώματος και παίζει σημαντικό ρόλο στην συναισθηματική και λογική ζωή μας. Για τον λόγο αυτόν δεν μπορούμε να επέμβουμε σε ισχυρά συναισθήματα ακριβώς γιατί αυτά επικρατούν πάντα. Είναι σαν να θεωρούμε ότι υπάρχει μια δίαυλος  που καταλήγει σε αδιέξοδο με κατεύθυνση από την αμυγδαλή στον εξωτερικό φλοιό του εγκεφάλου.

Ρούλα Κωτούδη

Σύμβουλος Επικοινωνίας

Continue Reading

Ψυχολογία

Συναισθηματική Νοημοσύνη ή Νοημοσύνη Της Καρδιάς :

Το πιο σημαντικό κριτήριο για διακεκριμένες επιδόσεις σε μεμονωμένα άτομα, ομάδες και οργανισμούς ( Daniel Goleman, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Harvard & πρόεδρος του Ιδρύματος Έρευνας για τη Συναισθηματική Νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας )

Συναισθηματική Νοημοσύνη: μια νέα φράση στο καθημερινό μας λεξιλόγιο που άλλαξε ριζικά όχι μόνο τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την προσωπική υπεροχή αλλά επαναπροσδιόρισε το κριτήριο για την επιτυχία στην εργασία.

Εδώ και δεκαετίες διακεκριμένοι άνθρωποι στο  χώρο των επιχειρήσεων επισημαίνουν ότι το κριτήριο που κάνει τη διαφορά όσον αφορά την επίδοση στην εργασία, δεν είναι μόνο πόσο έξυπνοι είμαστε, δηλαδή ο υψηλός Δείκτης Νοημοσύνης μας (ΔΝ), αλλά ούτε και η πείρα που διαθέτουμε, δηλαδή η εξειδίκευση στην εκτέλεση μιας συγκεκριμένης εργασίας.

Οι άνθρωποι αυτοί αναφέρονταν μέχρι σήμερα στα ταλέντα που εξασφαλίζουν την υπεροχή σε κάθε εργασία, με όρους όπως «χαρακτήρας» ή «προσωπικότητα» και εννοούσαν ένα σύνολο από προσωπικές και κοινωνικές ικανότητες όπως : να ακούν, να επηρεάζουν, να συνεργάζονται, να δημιουργούν κίνητρα στους ανθρώπους και να εργάζονται καλά μαζί τους.

Σήμερα όλα αυτά είναι επιτέλους πιο κατανοητά και ακούν στο όνομα «συναισθηματική νοημοσύνη». Η συναισθηματική νοημοσύνη παρέχει το νέο πλαίσιο σκέψης που απαντά, με συγκεκριμένα στοιχεία από εμπειρικές έρευνες 25 ετών σε ηγέτες επιχειρήσεων σε όλο τον κόσμο και σε περισσότερους από 500 -μεταξύ των πρώτων σύμφωνα με το Fortune- οργανισμούς, στο ερώτημα αν είναι ο νους ή η καρδιά που εξασφαλίζει τη διακεκριμένη επίδοση ή ηγεσία στην εργασία.

Η απάντηση δίνει τη χρυσή τομή ανάμεσα στις ικανότητες του μυαλού και της καρδιάς, ή για να μιλήσουμε πιο επιστημονικά, ανάμεσα στις γνωστικές διεργασίες και στο συναίσθημα. Κάποιες ικανότητες είναι σαφώς γνωστικού τύπου, όπως η αναλυτική σκέψη ή η τεχνική εξειδίκευση. Άλλες συνδυάζουν σκέψη και συναίσθημα, οι οποίες ονομάζονται από τη θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης «συναισθηματικές δεξιότητες».

Η διαφορά που κάνει κάποιους τους καλύτερους γκουρού στην εργασία τους, δεν είναι η διανοητική τους υπεροχή, αλλά οι συναισθηματικές τους δεξιότητες που τους βοηθάνε να αξιοποιήσουν στο έπακρο τη διανοητική τους ιπποδύναμη. Ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν καταφέρνουν να χρησιμοποιήσουν όλο το δυναμικό τους είναι η συναισθηματική ανεπάρκεια .

Οι συναισθηματικές δεξιότητες αποτελούν τις βασικές διαστάσεις της συναισθηματικής νοημοσύνης, οι οποίες είναι ιδιαίτερα σημαντικές προκειμένου να μάθουν οι άνθρωποι τις ικανότητες που είναι απαραίτητες για να πετύχουν στο χώρο της εργασίας.

Αυτές είναι :

  • η Αυτοεπίγνωση (επίγνωση των συναισθημάτων, ακριβής αυτοαξιολόγηση, αυτοπεποίθηση)
  • η Αυτορύθμιση (αυτοέλεγχος, αξιοπιστία, ευσυνειδησία, προσαρμοστικότητα, καινοτομία)
  • τα Κίνητρα συμπεριφοράς (τάση προς επίτευξη, δέσμευση, πρωτοβουλία, αισιοδοξία)
  • η Ενσυναίσθηση (κατανόηση των άλλων, προσανατολισμός στην παροχή υπηρεσιών, ενίσχυση της ανάπτυξης των άλλων, σωστός χειρισμός της διαφορετικότητας, πολιτική αντίληψη) και
  • οι Κοινωνικές δεξιότητες (επιρροή, επικοινωνία, ηγεσία, καταλυτική δράση όσον αφορά την αλλαγή, χειρισμός διαφωνιών, καλλιέργεια δεσμών, σύμπραξη και συνεργασία, ομαδικές ικανότητες)

Για παράδειγμα, αν κάποιος είναι ανεπαρκής σε κοινωνικές δεξιότητες δεν θα είναι σε θέση να πείσει ή να εμπνεύσει άλλους, να παίξει το ρόλο του ηγέτη ομάδων ή να προβεί σε καταλυτικές αλλαγές. Αν πάλι κάποιος έχει χαμηλό επίπεδο αυτοεπίγνωσης, δεν θα κατανοεί τις δικές του αδυναμίες, ούτε θα διαθέτει την αυτοπεποίθηση που προέρχεται από την πίστη στα προσόντα του.

Το βέβαιον είναι ότι κανείς διακεκριμένος σε ηγετική θέση δεν είναι τέλειος σε όλες τις συναισθηματικές ικανότητες. Όλοι αναπόφευκτα έχουν ένα προφίλ ισχυρών και αδύνατων σημείων. Ωστόσο τα συστατικά για τη διακεκριμένη επίδοση απαιτούν να είναι κάποιος δυνατός μόνο σε μερικές από αυτές τις ικανότητες –κατά κανόνα περίπου σε έξι-  οι οποίες πρέπει να είναι μοιρασμένες σ’ όλες τις διαστάσεις της συναισθηματικής νοημοσύνης.

Αναστασία Μουστάκα

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια  

Continue Reading

Trending