Connect with us

Οικογένεια

6 πράγματα που θέλουν τα παιδιά από τη μητέρα τους…

Κάποιοι θησαυροί είναι ανεκτίμητοι ας μην έχουν τη λάμψη του χρυσού. Τέτοιοι ανεκτίμητοι θησαυροί είναι οι γονείς και κυρίως η μητέρα στη ζωή ενός παιδιού.

Στις ημέρες μας η μητέρα είναι αυτή που παρέχει την ενθάρρυνση που χρειάζονται τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να στρέφονται και στους

Πατέρες τους για κάποιες ανησυχίες τους, αλλά η μητέρα και ο πατέρας δεν είναι οι ίδιοι. Στις περισσότερες οικογένειες η μητέρα προσφέρει όλη τη βοήθεια στα παιδιά της, πολλές φορές υπερβάλλοντας. Αισθάνονται

Οι μητέρες με τις σημερινές ανάγκες υλικές και συναισθηματικές των παιδιών τους, ότι ποτέ δεν κάνουν αρκετά, αισθάνονται συμπιεσμένες, παρόλα αυτά θέλουν να κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους.

Όλες οι ανάγκες ωστόσο δεν είναι ίσες. Οι μητέρες πρέπει να σκέφτονται για το τι είναι πράγματι σημαντικό. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά χρειάζονται πιο πολύ τα εξής από την πολυάσχολη, εργαζόμενη μητέρα τους.

1. Εκπαιδεύστε τις καρδιές τους

Οι μητέρες χρειάζεται να τους δείχνουν ότι το να συμπεριφέρονται στους ανθρώπους καλά- με καλοσύνη και ευγένεια- είναι εξίσου σημαντικό με το να πετυχαίνουν στο σχολείο ή στα σπορτς.

Τα παιδιά, που εκπαιδεύονται συναισθηματικά, αναπτύσσουν κατά τον ψυχολόγο Daniel Goleman, αυτό που ονομάζεται »συναισθηματική νοημοσύνη», η ικανότητα να αντιλαμβάνονται όχι μόνο τις δικές τους ανάγκες, αλλά και τις ανάγκες των άλλων. Τα παιδιά αυτά αργότερα ως ενήλικες έχουν πολλές περισσότερες ευκαιρίες να προχωρήσουν πιο μπροστά στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική τους ζωή.

Οι μητέρες επίσης συχνά βοηθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν τις δεξιότητες φιλίας. Μια μητέρα μου έλεγε ότι ο γιος της δυσκολευόταν να δημιουργήσει φιλίες με συνομηλίκους του στο σχολείο. Κάποια ημέρα ένας συμμαθητής του γιου της τραυματίστηκε στο σχολείο.
Όταν της το είπε ο γιος της τον προέρεψε να τηλεφωνήσουν στο σπίτι του παιδιού να μάθουν πώς αισθανόταν. Ο γιος της της είπε ότι πιθανώς ο συμμαθητής του να μην τον ξέρει. Εκείνη του είπε όμως, ότι ήταν ευκαιρία να τον μάθει. Κάλεσαν μίλησαν με το παιδί και αυτό έγινε όχι μόνο η αρχή μιας μεγάλης φιλίας του γιου της με το συμμαθητή του αυτόν, αλλά και ένα σημαντικό μάθημα για το παιδί της ,πως οι φιλίες ξεκινούν δίνοντας σημασία στους άλλους.

2. Μιλάτε λιγότερο,χαμογελάτε περισσότερο

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο έπαινος κάνει θαύματα στους ανθρώπους. Η υπερβολική κριτική μπορεί να δημιουργήσει ένα υπερβολικά αυτοκριτικό παιδί,που φοβάται να πάρει τα ρίσκα, που οδηγούν σε επιτεύγματα. Υπάρχει ένας σωστός και ένας λανθασμένος τρόπος για να επαινέσετε. Ενώ οι περισσότεροι γονείς εξασκούν πολύ καλά την κριτική, ο έπαινος τείνει να είναι ασαφής. Για παράδειγμα «Είσαι ένα καταπληκτικό παιδί», τέτοιες
παρατηρήσεις προκαλούν μια στιγμιαία λάμψη,που εξασθενεί. Έτσι γίνετε πιο συγκεκριμένοι. Αντί να πείτε »Είσαι γενναίος» ,πείτε, »Είμαι υπερήφανη για τον τρόπο που γύρισες πίσω στο ποδήλατό σου, μετά που έπεσες». Αποσαφηνίστε γιατί η πράξη είναι άξια επαίνου. Επίσης ,επειδή τα παιδιά απορροφούν λίγο κάθε φορά, μοιράστε τους επαίνους φειδωλά σε μικρές και συχνές δόσεις.

3. Μιλάτε για τα «ταμπού»

Όλοι συμφωνούμε ότι ζούμε σε έναν επικίνδυνο κόσμο, όπου τα παιδιά μας εκτίθενται σε ναρκωτικά, ποτό και sex από τις πολύ νεαρές ηλικίες πλέον. Κάποιες μητέρες φοβούνται ότι με το να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτά θα έχει επιπτώσεις, όμως συμβαίνει το αντίθετο. Έχουν γίνει μελέτες με γονείς που μίλησαν και ενημέρωσαν με ειλικρίνεια στα παιδιά τους για αυτούς τους κινδύνους και με γονείς ,που δεν το έκαναν. Τα παιδιά που έγκαιρα ενημερώθηκαν από τους γονείς τους για τους ανωτέρω κινδύνους εξελίχθηκαν ομαλά,χωρίς κανένα επηρεασμό από το αρνητικό επικίνδυνο περιβάλλον. Οι μητέρες είναι ιδιαίτερα καλές στο να μιλούν στα παιδιά τους για αυτά τα ευαίσθητα θέματα. Πρώτα χρειάζεται οι ίδιες να έχουν σωστή ενημέρωση,κατόπιν να ρωτήσουν τα παιδιά τους τι γνωρίζουν για τα θέματα αυτά, για τα οποία τα παιδιά συζητούν στο προαύλιο του σχολείου από την πολύ μικρή πλέον ηλικία, όπως και από την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Επισημάνετε τους ότι τους μιλάτε για το θέμα αυτό που είναι όντως επικίνδυνο και όχι γιατί δεν τα εμπιστεύεσθε. Αφήστε τους να γνωρίζουν ότι μπορούν να σας ρωτήσουν και να τους απαντήσετε σε κάθε τους ανησυχία.

4. Αφήστε τα όρια να μεγαλώνουν σαν τα παιδιά

Τα παιδιά χρειάζεται να αγαπιούνται απρουπόθετα, έτσι ώστε οι σπόροι της
αυτοεκτίμησης να αναπτυχθούν μέσα τους. Τέτοια απρουπόθετη αγάπη δεν σημαίνει ότι δε θα θέσετε όρια. Θέτοντας όρια δείχνεις στο παιδί σου πόσο σημαντικό είναι για σένα. Όταν το παιδί ξεπερνά τα όρια, δείξε απογοήτευση με τη συμπεριφορά του, όχι με το παιδί. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και τα όρια μεγαλώνουν.Οι ψυχολόγοι λένε ότι τα αγόρια όσο μεγαλώνουν είναι φυσικό να θέλουν να διακινδυνεύουν κάνοντας πράγματα έξω από τα όρια, γιατί αυτό τους επιβεβαιώνει τον ανδρισμό τους. Όσο τα αγόρια μεγαλώνουν τα ίδια χρειάζεται να μεγαλώνουν και τα όρια. Οι μητέρες δε χρειάζεται να αισθάνονται ότι απορρίπτονται, ούτε όμως πάλι να χαλαρώνουν. Ακόμα και ένα δεκαεπτάχρονο χρειάζεται όρια. Τα κορίτσια πάλι το σκέφτονται περισσότερο να ξεπεράσουν τα όρια, γιατί θέλουν περισσότερο να ευχαριστούν τους γονείς τους. Προσπαθούν να πράξουν μέσα στα όρια της ασφάλειας χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις. Αν και όσο περνούν τα χρόνια προχωράμε προς την εξομοίωση των συμπεριφορών των δυο φύλων. Οι μητέρες είναι εξαιρετική πηγή ενθάρρυνσης και για τους γιους τους και για τις κόρες τους.

5. Δείξτε τους τον δρόμο

Τα παιδιά χρειάζονται τα ηθική πυξίδα. Να τους δείχνετε καθημερινά ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, όχι μόνο στα μεγάλα θέματα, αλλά και στα καθημερινά. Όταν οι μητέρες δίνουν προσοχή σε θέματα, όπως η υπευθυνότητα, η ακεραιότητα και η αφοσίωση, χτίζουν ένα σύστημα αξιών στα παιδιά τους, που θα γίνει αυτό το καλύτερο, ανεκτίμητο απόκτημα στη ζωή τους. Η καλύτερη ηθική πυξίδα είναι η συμπεριφορά της ίδιας της μητέρας. Εάν δεν λέει την αλήθεια, δεν ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων, δεν κρατά τις υποσχέσεις της, φροντίζει περισσότερο τον εαυτό της εις βάρος της οικογένειά της, τότε δεν μπορεί να ασκήσει τη μητρική της ηγεσία. Δεν μπορεί να εμπνεύσει τα παιδιά της. Σίγουρα δε θέλουμε να ακούσουμε τα παιδιά μας να λένε »Μα μαμά, εσύ το έκανες».

6. Απολαύστε τα

Με την περιορισμένη ώρα στη διάθεση τους οι μητέρες προσπαθούν να εστιαστούν στο τι είναι σημαντικό. Προσπαθούν να ακούσουν τα νέα τους και να τα βοηθήσουν στην μελέτη και τις σχολικές εργασίες στο σπίτι, όμως τα παιδιά θέλουν κάτι ακόμα. Ποιοτικό χρόνο με τη μητέρα τους. Δε χρειάζεται μεγάλη ποσότητα χρόνου, αλλά ένα παιχνιδιάρικο πνεύμα,η διάθεση κάποιων στιγμών μελέτης να γυρίσει σε πειράγματα και παιχνίδι. Μπορεί να τα αφήνει να φτιάχνουν τα »projects» τους και κάποιες ασκήσεις στην κουζίνα με τη μητέρα τους που μαγειρεύει. Να ανταλλάσσουν σκέψεις, ιδέες, να οργανώνουν και να συζητάνε μαζί. Η Μητρότητα είναι μεγάλη δουλειά, αλλά ποτέ μη γίνει βάρος. Μερικές φορές ας φαίνεται ότι γινόσαστε λιγότερο υπεύθυνες στα καθήκοντα σας και ας διασκεδάσετε με τα παιδιά σας, γιατί αυτά θα πάρουν μαζί τους και θα θυμούνται αυτά και εσείς, τον όμορφο χρόνο που περάσατε μαζί.

Από:

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου ΙAPC&M Accredited Life coach,
parenting coach, εισηγήτρια σε σεμινάρια προσωπικής ανάπτυξης

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Η Ευτυχία έρχεται «ουρανοκατέβατα»

«Ζήσε στο τώρα και συνάντησε την ευτυχία… ξαφνικά!»

Για να ζήσεις την επιτυχία και την ευτυχία «ξαφνικά», πρέπει να είσαι θετική και δεκτική στα μικρά θαύματα. Από το πουθενά, έχουν έρθει πολλοί coachees μου και μου είπαν ότι τους πρότειναν μια δουλειά που κυνηγούσαν καιρό, πως κέρδισαν κάποιο ποσό, ότι τακτοποιήθηκαν τα οικονομικά τους, πως, «ουρανοκατέβατα», αυτός που τους έσπαγε τα νεύρα εξαφανίστηκε, άλλαξε περιβάλλον, άλλαξε τάξη.

Εμείς οι άνθρωποι είμαστε εδώ για να μεγαλουργήσουμε. Είμαστε από μόνοι μας δημιουργοί θαυμάτων. Αλλά τι θα ήταν ένα θαύμα χωρίς πίστη; Το θαύμα είναι, άλλωστε, συσσωρευμένη πίστη. Αλλά όχι σκέτη πίστη. Κάνε και εσύ κάτι. Μπες στη δράση για να παραγάγεις θετικότητα, αγάπη, για να φύγεις από τον φόβο και την αναβολή.

Η αναβλητικότητα δε βοηθάει. Από την άλλη, όμως, δε βοηθάει ούτε και ένα πανικόβλητο «πρέπει να κάνω τα πάντα». Σημαντική προϋπόθεση για να ζήσω και να αναγνωρίσω αυτό το «ξαφνικά» είναι να μπορώ να επικοινωνώ καλύτερα με τον εαυτό μου. Να με πάω μια βόλτα. Να μάθω να έχω και προσωπικές, ιδιωτικές στιγμές. Δε μιλάμε για απομόνωση, αλλά για χρόνο… συμφιλίωσης με τον εαυτό μου.

Κάνε μια ωραία συζήτηση με τον εαυτό σου.

«Έχω βαρίδια στα πόδια μου».

Ρώτησέ τον αν είναι αλήθεια.

«Δε θα τα καταφέρω. Θα αποτύχω».

Είναι αλήθεια;

Ζήτα άφεση αμαρτιών από τους προηγούμενους στόχους και θέσε καινούριους, για νέα πράγματα. Κάνε περισσότερα από αυτά που έκανες έως τώρα και φρόντισε να μην είσαι ούτε στο μετά ούτε στο πριν. Συγκεντρώσου και συνδέσου με τις πέντε αισθήσεις σου στο τώρα.

Η αγάπη δεν είναι σύγκριση. Αγάπη σημαίνει να γίνομαι καλύτερος, να νικάω τις αδυναμίες μου, να περιορίζω τους φόβους μου, να μαθαίνω να αναπνέω, να ηρεμώ, να γαληνεύω.

Αυτά είναι τα μαθήματα που πρέπει να διδάξεις στον εαυτό σου. Το να μαθαίνεις να δίνεις χώρο και χρόνο σε εσένα και να αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου σε κάνει να διακοινωνείς καλύτερα τις βαθύτερες ανάγκες σου. Σε φέρνει πιο κοντά στο μοναδικό πράγμα που έχει αξία: να πετύχεις τα όνειρά σου!

Τίποτα δεν είναι άπιαστο, εξάλλου, αν έχεις καταφέρει να το ονειρευτείς!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στο summer retreat μας στην Κρήτη αυτόν τον Αύγουστο, σε μια μοναδική εμπειρία exclusive αυτοανάπτυξης! Μάθε περισσότερα στο  https://www.jillandnikolas.com/crete.html!

Continue Reading

Οικογένεια

Διαπραγματευτείτε για έναν επιτυχημένο έγγαμο βίο!

Στον έγγαμο βίο καθημερινά προκύπτουν ζητήματα που μας απασχολούν. Πως όμως διαπραγματευόμαστε αποφεύγοντας τη σύγκρουση και τον κίνδυνο δικαστικής διαμάχης; Η διαπραγμάτευση αποτελεί μέθοδο εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών και γίνεται μέσω της επικοινωνίας των δύο πλευρών. Μερικά tips για το πώς θα πρέπει να διαπραγματευόμαστε καθημερινά με το/τη σύζυγό μας σε ζητήματα που μας απασχολούν στο γάμο μας:

1)Συζητείστε για το τι σας απασχολεί με την άλλη πλευρά, όταν η άλλη πλευρά θα έχει χρόνο και θα είναι διαθέσιμη.

2)Να είστε καλοί ακροατές.

3)Να προσπαθείτε να μπαίνετε στη θέση της άλλης πλευράς.

4)Να αποφεύγετε τις εντάσεις και να είστε ήρεμοι. Εφόσον δημιουργηθεί ένταση, διακόψτε για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί τη διαπραγμάτευση.

5)Να κρατάτε οπτική επαφή.

6) Όταν αναφέρεστε στο τι σας απασχολεί, να εξηγείτε το λόγο και να φέρνετε παραδείγματα.

7)Να προσπαθείτε να βρίσκετε μια κοινή λύση για το θέμα που σας απασχολεί με την άλλη πλευρά, ώστε να είστε και οι δύο κερδισμένοι.

8)Κάνετε αμοιβαίες υποχωρήσεις.

9) Δώστε χρόνο στις διαπραγματεύσεις σας, μπορεί να κρατήσουν και εβδομάδες.

10) Να είστε ξεκάθαροι ως προς τη θέση σας και αντικειμενικοί.

11) Να ακούτε με συγκέντρωση την άλλη πλευρά και να μην απαντάτε αμέσως.

12) Να θυμάστε ότι μια επιτυχημένη διαπραγμάτευση πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα το κοινό συμφέρον των δύο συζύγων.

13) Να θυμάστε ότι ένας επιτυχημένος γάμος βασίζεται στην αμοιβαία ειλικρίνεια, το σεβασμό και τον υγιή διάλογο.

14) Να απευθυνθείτε με τους δικηγόρους σας σε διαμεσολαβητή δηλαδή ουδέτερο τρίτο ώστε να επιλυθούν ειρηνικά οι οικογενειακές διαφορές σας και τα ζητήματα των τέκνων σας σε περίπτωση που το διαζύγιο είναι τελικά μονόδρομος ώστε να αποφύγετε τις δικαστικές διαμάχες. Προτιμήστε το συναινετικό διαζύγιο και τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης ως προς τα ζητήματα που πρέπει να επιλυθούν.

Της Ράνιας Ι. Παυλοπούλου

Δικηγόρου – Iδρύτριας του ομώνυμου δικηγορικού γραφείου στην Αθήνα-Πιστοποιημένης Διαπραγματεύτριας Diploma In Negotiations ΚΕΚ ΟΠΑ -Πιστοποιημένης Διαμεσολαβήτριας Piraeus Mediation Center. https://pavlopouloulaw.gr/

Continue Reading

Ψυχολογία

Δεν είναι εγωϊστικό να αρνείσαι!

Mε πόσα «όχι» φτιάχνεται η ευτυχία;

Είναι ουτοπικό να θέλεις (και να πρέπει) να αρέσεις σε όλους! Αν η ζωή σου καθορίζεται ενστικτωδώς ή ενσυνείδητα από μια ατελείωτη αλυσίδα ξένων επιθυμιών, είναι βέβαιο πως σταδιακά θα απομακρύνεσαι όλο και πιο πολύ από των πυρήνα των δικών σου! Οι μεγάλες ευκαιρίες έρχονται στη ζωή μας όταν έχουμε ξεδιαλύνει το τοπίο ανάμεσα σε όσα θέλουμε και όσα έχουν ανάγκη οι άλλοι από εμάς. 

Αν απελευθερωθούμε από την ανάγκη να τα κάνουμε όλα σύμφωνα με τις προδιαγραφές των άλλων, θα κατανοήσουμε πόσο χρήσιμη λέξη είναι το «όχι». Σταμάτα, λοιπόν, να πληγώνεις την αυτοπεποίθησή σου, μετρώντας τη γνώμη των άλλων πάνω από τη δική σου αξία! Έχει ειπωθεί πως οι πεποιθήσεις μοιάζουν με παλιές πρόκες καρφωμένες στη σανίδα της συνείδησής μας. Και η αλήθεια είναι πως αυτή η ρήση δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Εν τω μεταξύ, όσο πιο παλιό το καρφί, τόσο και πιο δύσκολο να αφαιρεθεί. Όλοι μας ανεξαιρέτως έχουμε να διαχειριστούμε σε κάποιον βαθμό τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας. Κινούμαστε μία εμπρός και μία πίσω, αποφασίζοντας και ενεργώντας μέσα στις σχέσεις μας με βάση αυτά τα δύο κυρίαρχα «κατώτερα» συναισθήματα: τον φόβο μας και την αίσθηση της μοναξιάς μας.

Όσοι πατούν γερά στα πόδια τους δεν φοβούνται την άρνηση. Δεν συναρτούν τα συναισθήματα των άλλων από τη δική τους απόρριψη και δεν δομούν τη ζωή τους σύμφωνα με τις επιθυμίες που δεν θα απογοητεύσουν τους άλλους. Μη δομείς τις σχέσεις σου με βάση ένα φθηνό αλισβερίσι «μου χρωστάς-σου χρωστώ». Τα προσωπικά μας όρια είναι οι ασφαλείς γραμμές που συγκρατούν την προσωπικότητά μας και ορίζουν ποιοι είμαστε πραγματικά. 

Δεν είναι εγωιστικό ή αυτάρκεσκο να αρνείσαι.

Παίξε στο παιχνίδι των διαπροσωπικών σχέσεων με τους δικούς σου όρους!

 

Νικόλας Ουρανός
Life & Relationship Coach, #1 International Bestselling Author www.jillandnikolas.com

Σε περιμένουμε στις δωρεάν life coaching συνεδρίες, που πραγματοποιούμε, για να μη βάλεις στιγμή σε παύση τα όνειρά σου!

Continue Reading

Trending