Connect with us

Οικογένεια

6 πράγματα που θέλουν τα παιδιά από τη μητέρα τους…

Κάποιοι θησαυροί είναι ανεκτίμητοι ας μην έχουν τη λάμψη του χρυσού. Τέτοιοι ανεκτίμητοι θησαυροί είναι οι γονείς και κυρίως η μητέρα στη ζωή ενός παιδιού.

Στις ημέρες μας η μητέρα είναι αυτή που παρέχει την ενθάρρυνση που χρειάζονται τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να στρέφονται και στους

Πατέρες τους για κάποιες ανησυχίες τους, αλλά η μητέρα και ο πατέρας δεν είναι οι ίδιοι. Στις περισσότερες οικογένειες η μητέρα προσφέρει όλη τη βοήθεια στα παιδιά της, πολλές φορές υπερβάλλοντας. Αισθάνονται

Οι μητέρες με τις σημερινές ανάγκες υλικές και συναισθηματικές των παιδιών τους, ότι ποτέ δεν κάνουν αρκετά, αισθάνονται συμπιεσμένες, παρόλα αυτά θέλουν να κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους.

Όλες οι ανάγκες ωστόσο δεν είναι ίσες. Οι μητέρες πρέπει να σκέφτονται για το τι είναι πράγματι σημαντικό. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά χρειάζονται πιο πολύ τα εξής από την πολυάσχολη, εργαζόμενη μητέρα τους.

1. Εκπαιδεύστε τις καρδιές τους

Οι μητέρες χρειάζεται να τους δείχνουν ότι το να συμπεριφέρονται στους ανθρώπους καλά- με καλοσύνη και ευγένεια- είναι εξίσου σημαντικό με το να πετυχαίνουν στο σχολείο ή στα σπορτς.

Τα παιδιά, που εκπαιδεύονται συναισθηματικά, αναπτύσσουν κατά τον ψυχολόγο Daniel Goleman, αυτό που ονομάζεται ”συναισθηματική νοημοσύνη”, η ικανότητα να αντιλαμβάνονται όχι μόνο τις δικές τους ανάγκες, αλλά και τις ανάγκες των άλλων. Τα παιδιά αυτά αργότερα ως ενήλικες έχουν πολλές περισσότερες ευκαιρίες να προχωρήσουν πιο μπροστά στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική τους ζωή.

Οι μητέρες επίσης συχνά βοηθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν τις δεξιότητες φιλίας. Μια μητέρα μου έλεγε ότι ο γιος της δυσκολευόταν να δημιουργήσει φιλίες με συνομηλίκους του στο σχολείο. Κάποια ημέρα ένας συμμαθητής του γιου της τραυματίστηκε στο σχολείο.
Όταν της το είπε ο γιος της τον προέρεψε να τηλεφωνήσουν στο σπίτι του παιδιού να μάθουν πώς αισθανόταν. Ο γιος της της είπε ότι πιθανώς ο συμμαθητής του να μην τον ξέρει. Εκείνη του είπε όμως, ότι ήταν ευκαιρία να τον μάθει. Κάλεσαν μίλησαν με το παιδί και αυτό έγινε όχι μόνο η αρχή μιας μεγάλης φιλίας του γιου της με το συμμαθητή του αυτόν, αλλά και ένα σημαντικό μάθημα για το παιδί της ,πως οι φιλίες ξεκινούν δίνοντας σημασία στους άλλους.

2. Μιλάτε λιγότερο,χαμογελάτε περισσότερο

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο έπαινος κάνει θαύματα στους ανθρώπους. Η υπερβολική κριτική μπορεί να δημιουργήσει ένα υπερβολικά αυτοκριτικό παιδί,που φοβάται να πάρει τα ρίσκα, που οδηγούν σε επιτεύγματα. Υπάρχει ένας σωστός και ένας λανθασμένος τρόπος για να επαινέσετε. Ενώ οι περισσότεροι γονείς εξασκούν πολύ καλά την κριτική, ο έπαινος τείνει να είναι ασαφής. Για παράδειγμα “Είσαι ένα καταπληκτικό παιδί”, τέτοιες
παρατηρήσεις προκαλούν μια στιγμιαία λάμψη,που εξασθενεί. Έτσι γίνετε πιο συγκεκριμένοι. Αντί να πείτε ”Είσαι γενναίος” ,πείτε, ”Είμαι υπερήφανη για τον τρόπο που γύρισες πίσω στο ποδήλατό σου, μετά που έπεσες”. Αποσαφηνίστε γιατί η πράξη είναι άξια επαίνου. Επίσης ,επειδή τα παιδιά απορροφούν λίγο κάθε φορά, μοιράστε τους επαίνους φειδωλά σε μικρές και συχνές δόσεις.

3. Μιλάτε για τα “ταμπού”

Όλοι συμφωνούμε ότι ζούμε σε έναν επικίνδυνο κόσμο, όπου τα παιδιά μας εκτίθενται σε ναρκωτικά, ποτό και sex από τις πολύ νεαρές ηλικίες πλέον. Κάποιες μητέρες φοβούνται ότι με το να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτά θα έχει επιπτώσεις, όμως συμβαίνει το αντίθετο. Έχουν γίνει μελέτες με γονείς που μίλησαν και ενημέρωσαν με ειλικρίνεια στα παιδιά τους για αυτούς τους κινδύνους και με γονείς ,που δεν το έκαναν. Τα παιδιά που έγκαιρα ενημερώθηκαν από τους γονείς τους για τους ανωτέρω κινδύνους εξελίχθηκαν ομαλά,χωρίς κανένα επηρεασμό από το αρνητικό επικίνδυνο περιβάλλον. Οι μητέρες είναι ιδιαίτερα καλές στο να μιλούν στα παιδιά τους για αυτά τα ευαίσθητα θέματα. Πρώτα χρειάζεται οι ίδιες να έχουν σωστή ενημέρωση,κατόπιν να ρωτήσουν τα παιδιά τους τι γνωρίζουν για τα θέματα αυτά, για τα οποία τα παιδιά συζητούν στο προαύλιο του σχολείου από την πολύ μικρή πλέον ηλικία, όπως και από την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Επισημάνετε τους ότι τους μιλάτε για το θέμα αυτό που είναι όντως επικίνδυνο και όχι γιατί δεν τα εμπιστεύεσθε. Αφήστε τους να γνωρίζουν ότι μπορούν να σας ρωτήσουν και να τους απαντήσετε σε κάθε τους ανησυχία.

4. Αφήστε τα όρια να μεγαλώνουν σαν τα παιδιά

Τα παιδιά χρειάζεται να αγαπιούνται απρουπόθετα, έτσι ώστε οι σπόροι της
αυτοεκτίμησης να αναπτυχθούν μέσα τους. Τέτοια απρουπόθετη αγάπη δεν σημαίνει ότι δε θα θέσετε όρια. Θέτοντας όρια δείχνεις στο παιδί σου πόσο σημαντικό είναι για σένα. Όταν το παιδί ξεπερνά τα όρια, δείξε απογοήτευση με τη συμπεριφορά του, όχι με το παιδί. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και τα όρια μεγαλώνουν.Οι ψυχολόγοι λένε ότι τα αγόρια όσο μεγαλώνουν είναι φυσικό να θέλουν να διακινδυνεύουν κάνοντας πράγματα έξω από τα όρια, γιατί αυτό τους επιβεβαιώνει τον ανδρισμό τους. Όσο τα αγόρια μεγαλώνουν τα ίδια χρειάζεται να μεγαλώνουν και τα όρια. Οι μητέρες δε χρειάζεται να αισθάνονται ότι απορρίπτονται, ούτε όμως πάλι να χαλαρώνουν. Ακόμα και ένα δεκαεπτάχρονο χρειάζεται όρια. Τα κορίτσια πάλι το σκέφτονται περισσότερο να ξεπεράσουν τα όρια, γιατί θέλουν περισσότερο να ευχαριστούν τους γονείς τους. Προσπαθούν να πράξουν μέσα στα όρια της ασφάλειας χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις. Αν και όσο περνούν τα χρόνια προχωράμε προς την εξομοίωση των συμπεριφορών των δυο φύλων. Οι μητέρες είναι εξαιρετική πηγή ενθάρρυνσης και για τους γιους τους και για τις κόρες τους.

5. Δείξτε τους τον δρόμο

Τα παιδιά χρειάζονται τα ηθική πυξίδα. Να τους δείχνετε καθημερινά ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, όχι μόνο στα μεγάλα θέματα, αλλά και στα καθημερινά. Όταν οι μητέρες δίνουν προσοχή σε θέματα, όπως η υπευθυνότητα, η ακεραιότητα και η αφοσίωση, χτίζουν ένα σύστημα αξιών στα παιδιά τους, που θα γίνει αυτό το καλύτερο, ανεκτίμητο απόκτημα στη ζωή τους. Η καλύτερη ηθική πυξίδα είναι η συμπεριφορά της ίδιας της μητέρας. Εάν δεν λέει την αλήθεια, δεν ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων, δεν κρατά τις υποσχέσεις της, φροντίζει περισσότερο τον εαυτό της εις βάρος της οικογένειά της, τότε δεν μπορεί να ασκήσει τη μητρική της ηγεσία. Δεν μπορεί να εμπνεύσει τα παιδιά της. Σίγουρα δε θέλουμε να ακούσουμε τα παιδιά μας να λένε ”Μα μαμά, εσύ το έκανες”.

6. Απολαύστε τα

Με την περιορισμένη ώρα στη διάθεση τους οι μητέρες προσπαθούν να εστιαστούν στο τι είναι σημαντικό. Προσπαθούν να ακούσουν τα νέα τους και να τα βοηθήσουν στην μελέτη και τις σχολικές εργασίες στο σπίτι, όμως τα παιδιά θέλουν κάτι ακόμα. Ποιοτικό χρόνο με τη μητέρα τους. Δε χρειάζεται μεγάλη ποσότητα χρόνου, αλλά ένα παιχνιδιάρικο πνεύμα,η διάθεση κάποιων στιγμών μελέτης να γυρίσει σε πειράγματα και παιχνίδι. Μπορεί να τα αφήνει να φτιάχνουν τα ”projects” τους και κάποιες ασκήσεις στην κουζίνα με τη μητέρα τους που μαγειρεύει. Να ανταλλάσσουν σκέψεις, ιδέες, να οργανώνουν και να συζητάνε μαζί. Η Μητρότητα είναι μεγάλη δουλειά, αλλά ποτέ μη γίνει βάρος. Μερικές φορές ας φαίνεται ότι γινόσαστε λιγότερο υπεύθυνες στα καθήκοντα σας και ας διασκεδάσετε με τα παιδιά σας, γιατί αυτά θα πάρουν μαζί τους και θα θυμούνται αυτά και εσείς, τον όμορφο χρόνο που περάσατε μαζί.

Από:

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου ΙAPC&M Accredited Life coach,
parenting coach, εισηγήτρια σε σεμινάρια προσωπικής ανάπτυξης

Ψυχολογία

Γιατί η πειθαρχία είναι το όχημα προς την καλύτερη ζωή;

Αν θέλουμε πραγματικά να απολαύσουμε μια καλύτερη ζωή και καλύτερες σχέσεις, η πειθαρχία είναι το όχημα που γνωρίζει τόσο καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτόν τον προορισμό. 

Ζώντας μέσα στην ανειλικρίνεια και την ασυδοσία των επιπόλαιων σχέσεων, είναι λογικό η πρόταση για αυτοπειθαρχία να ξεβολεύει. Η αυτοπειθαρχία, όμως, δεν είναι συνώνυμη της στέρησης και της έλλειψης. Είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, προϋπόθεση για να έρθουμε στο δρόμο της αληθινής αγάπης, χρησιμοποιώντας τεχνικές που μας κινητοποιούν και ενεργοποιούν την ανάγκη μας για περισσότερη γνώση. 

Έχοντας πειθαρχία, κατανοούμε τη θέση μας στον κόσμο καλύτερα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται όχι ως εμπόδια αλλά ως ευκαιρίες για εξέλιξη. Η αυτοπειθαρχία χτίζεται και κατακτιέται μέρα με τη μέρα, εφαρμόζοντας τεχνικές που μελλοντικά αποδεικνύονται αποτελεσματικές στη σταθερότητα και τη σοβαρότητα των ερωτικών αλλά και των υπόλοιπων σχέσεών μου. Η αναβολή της ικανοποίησης, η αποδοχή της ευθύνης, η αλήθεια και η στάθμιση είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της συμπεριφοράς μας που δεν θα μας αποκόψουν, φυσικά, από το να είμαστε αυθόρμητοι, αλλά θα μας θυμίζουν τον απώτερο στόχο, τη δημιουργία δηλαδή καλύτερων και ειλικρινέστερων σχέσεων.

Φρενάροντας, λοιπόν, τα ένστικτά μας, θέτουμε όρια και συνάμα διαμορφώνουμε τις κατάλληλες τεχνικές αυτοπειθαρχίας που εξασφαλίζουν επιτυχημένες σχέσεις.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Σχεδίασε από την αρχή τη ζωή σου

Ένα από τα βασικά συστατικά του μοντέρνου ορισμού της αγάπης είναι η προσωπική μας δράση και δημιουργικότητα. Όλες εκείνες οι ενεργές επιλογές που θα αποφασίσουμε να εντάξουμε στη σκαλέτα της καθημερινότητάς μας και χρειάζονται από εμάς κινητοποίηση και αποφασιστικότητα για να τελεσφορήσουν. Αυτό είναι το σημείο όπου αποφασίζω να σχεδιάσω από την αρχή την καθημερινή μου δράση, αφαιρώντας μηχανικότητα και προσθέτοντας συνειδητότητα.

Ένας καλός άξονας για να ξεκινήσω να επανασχεδιάζω το πλάνο μου είναι να καταγράψω όλες τις βασικές ανάγκες που χρειάζομαι ως άνθρωπος να ικανοποιήσω για να αισθάνομαι ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος. Θα διαπιστώσω πως όχι απλώς θα καλύψω με καλύτερο τρόπο τις ανάγκες μου, αλλά μέσα από τη δράση θα κατακτήσω και ένα νέο επίπεδο ατομικής υπευθυνότητας και πειθαρχίας, που θα με οδηγήσει με μια νέα αυτοπεποίθηση.

Ένα ολοκληρωμένο πλάνο δράσης έχει ως εξής :

Ενθαρρύνω τις κλίσεις και τα ταλέντα μου: λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πού και ως προς τι ένα ταλέντο μας είναι οξυμμένο ή έχει τον τρόπο να αναπτυχθεί. Κάπου, κάπως, κάποτε «είχα πειστεί» πως «μεγάλωσα», πως «δεν είχα χρόνο», πως «είχα άλλες προτεραιότητες», αλλά τώρα πια είναι εξόχως σημαντικό να αναγνωρίσω και να δώσω και πάλι αξία στις εκφάνσεις που ξεχωρίζω και να τις αναπτύξω. Τώρα είναι η ώρα να ασχοληθώ με την καλλιτεχνική μου ροπή στην ποίηση ή στην υποκριτική, να εντρυφήσω στα εικαστικά ή στη φωτογραφία.

Μου δίνω χρόνο, προσοχή και επικεντρώνω στην αυτοπαρατήρηση: Βρίσκω πάντα χρόνο για μικρά διαλείμματα με τον εαυτό μου μέσα στη μέρα, όπου ανασυντάσσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο που είμαι σε κίνηση φροντίζω να μη χάνω επαφή με τη «γεύση της ζωής», έτσι όπως ακριβώς ξεδιπλώνεται κάθε στιγμή μέσα μου.

Δε φοβάμαι τις εξόδους ή το να πηγαίνω σε μέρη μόνη μου: Προσωπικά, μπορεί να πήγα πρώτη φορά στο σινεμά μόνος μου όταν συμπλήρωσα τα 33 μου χρόνια, αλλά μόλις τότε ανακάλυψα τι έχανα έως εκείνη τη στιγμή. Αν δε φροντίσω να είμαι καλή και συναρπαστική παρέα για εμένα, πάρα πολύ δύσκολα θα είμαι καλή παρέα και αργό-

τερα για τον/τη σύντροφό μου. Επιπλέον, παύει η χαρά και η διασκέδασή μου να είναι συνδεδεμένη με την παρουσία κάποιου άλλου. Προσθέτω έτσι μια δυναμική στο ενεργητικό μου, έχοντας παράλληλα και την πολυτέλεια σε αυτή την προσωπική μου διαδρομή να ακούσω καθαρότερα το ένστικτό μου και να παρατηρήσω καλύτερα

τα «σημάδια» και ό,τι «τυχαίο» εκδηλώνεται γύρω μου.

Βγαίνω από τον «αυτόματο πιλότο»:  Είναι σημαντικό η κάθε μέρα μου να περιέχει εκπλήξεις και για να μην τις περιμένω παθητικά. Γίνομαι ο ίδιος αυτός που τις επιδιώκει. Είχα μάθει καλά να δρω μηχανικά και να προωθώ τη ρουτίνα του προγράμματός μου αφήνοντάς τη στον «αυτόματο πιλότο». Τουλάχιστον μία φορά τη μέρα είναι καθοριστικής σημασίας να προκαλείς τον εαυτό σου να κάνει κάτι το διαφορετικό. Να είσαι ανοιχτή στο «καινούριο». Ακόμα και μια μικρή αλλαγή, λόγου χάρη, το να αλλάξεις το κατάστημα απ’ όπου ψωνίζεις ή να ακολουθήσεις μια διαφορετική διαδρομή σε ένα συνηθισμένο σου δρομολόγιο, θα σε κάνει να δίνεις «προσοχή» και να ζεις όλο και περισσότερο στο παρόν σου.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Γεφύρωσε το χάσμα της επικοινωνίας στη σχέση σου

Lead: Δεν υπάρχει υγιής σχέση χωρίς ένα καλά δομημένο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων. 

Αυτό φυσικά δεν χρειάζεται να σου το πει κάποιος ειδικός σχέσεων. Το διαπιστώνεις κάθε φορά που ακόμα και η πιο μικρή και ασήμαντη διαφωνία οδηγεί σε επικούς τσακωμούς. Το πιο σημαντικό, λοιπόν, συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης είναι η σωστή και αποτελεσματική επικοινωνία. Με τη σειρά της η καλή επικοινωνία αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και επουλώνει τυχόν προβλήματα στη σχέση που οφείλονται στην κακή συνεννόηση και την έλλειψη πίστης στις δυνατότητες και την αξιοπιστία του συντρόφου μας.

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας με το πέρασμα του χρόνου να μας φαίνεται πως ο άλλος έχει αλλάξει, πως ακούγεται σχεδόν σαν ένας ξένος κάθε φορά που μας μιλάει. Κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Η κακή επικοινωνία είναι ικανή να μεταφέρει μπερδεμένα μηνύματα και να αποκωδικοποιήσει λανθασμένα όσα θέλουμε να πούμε και όσα εννοούμε, συμμαχώντας βέβαια με τις προκαταλήψεις που χτίζει μοιραία ο χρόνος μέσα σε μία σχέση. 

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη επικοινωνίας που κάνουμε στη σχέση είναι να διαμορφώνουμε μοτίβα συμπεριφορών τα οποία περιμένουμε να επαληθευτούν. Με άλλα λόγια πολύ συχνά περιμένουμε από το σύντροφό μας να δρα και να σκέφτεται όπως ακριβώς εμείς. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο φαντάζει ξένο και εχθρικό,  γιατί πάντα στο μυαλό μας λειτουργεί υποσυνείδητα η επιθυμία της συναισθηματικής ταύτισης. Θέλουμε δηλαδή να νιώθει ο άλλος όπως ακριβώς νιώθουμε και εμείς. 

Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά. Ακόμα και τα μεγαλύτερα χάσματα επικοινωνίας οφείλονται συνήθως σε μια βασική και ουσιαστική παρεξήγηση μεταξύ αντρών και γυναικών. Κάθε φορά που πλησιάζουμε το σύντροφό μας για να του παραπονεθούμε, εκείνος αποκωδικοποιεί αυτή την προσπάθειά μας ως αίτημα για να αναλάβει δράση. Ως άλλος “Mr Fix it” προσπαθεί να καθησυχάσει και να αποκαταστήσει τον προβληματισμό της συντρόφου του, χωρίς ωστόσο πραγματικά να την ακούει! Το μόνο που θέλει είναι να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα! Η σύντροφος, από την άλλη, δεν επιθυμεί πάντα την εξεύρεση μιας μαγικής λύσης, καθώς υπάρχουν φορές που το μόνο που επιδιώκει είναι το ειλικρινές ενδιαφέρον και την προσοχή του συντρόφου της και τίποτα άλλο. 

Και όσο ο άντρας προσπαθεί να βρει μία λύση στην ανησυχία της γυναίκας, γιατί του προκαλεί αμηχανία και άγχος, τόσο εκείνη εκνευρίζεται γιατί δεν την ακούει πραγματικά. Αντίστοιχα κι εκείνος δοκιμάζει τα όριά του γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει  γιατί εκείνη παραμένει ανικανοποίητη αφού της παρέχονται εναλλακτικές λύσεις. 

Η πραγματική αγάπη, ωστόσο, δεν είναι ατομικό άθλημα. Δεν αρχίζει και τελειώνει σε μας. Έχει πάντα δύο άξονες, δύο πόλους. Η ελλειμματική επικοινωνία παρουσιάζει ως αναγκαία την κατάργηση αυτών των δύο πόλων και προβάλλει ως πραγματική την αγάπη όχι έτσι όπως τη νιώθουμε αλλά έτσι όπως την περιμένει ο άλλος.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Trending