Connect with us

Κινηματογράφος

Φεστιβάλ Κινηματογράφου

11 ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας – ArtFools

Αφιέρωμα: « Έρευνα και καινοτομία» στο 11 ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας –
Artfools
Στην ιστορία του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας είναι πλέον θεσμός να υπάρχει
αφιέρωμα σε άμεσα κοινωνικά θέματα. Η 11 η διοργάνωση έχει συμπεριλάβει στο πρόγραμμά
της, ένα πολύ επίκαιρο θέμα, αυτό της έρευνας και της καινοτομίας. Οι κινητήριες δυνάμεις της
καινοτομίας, η επινοητικότητα και το πάθος, βρίσκουν λύσεις σε προβλήματα που αφορούν
λίγους ανθρώπους ή ακόμα και ολόκληρο τον πλανήτη.
Οι κινηματογραφιστές απεικονίζουν με το δικό τους πάθος την ανθρώπινη δυναμική των
καινοτόμων σχεδίων. Ο κινηματογράφος γνωστοποιεί στο κοινό τις ιδέες και το πάθος αυτών των
ανθρώπων, δίνοντας έναυσμα σε επίδοξους ερευνητές να δραστηριοποιηθούν.
Στο πλαίσιο του παραπάνω αφιερώματος θα προβληθούν οκτώ σημαντικές ταινίες που
καλύπτουν όλο το φάσμα των καινοτόμων επιτευγμάτων του ανθρώπου.
Θα προβληθούν σε Α΄προβολή στην Ελλάδα οι ταινίες:
The Man Who Stopped the Desert (2010), Mark Dodd, 64’, Ηνωμένο Βασίλειο.
Η ταινία πραγματεύεται την ιστορία του Yacouba Sawadogo, ενός αναλφάβητου αγρότη από τη
Μπουρκίνα Φάσο που έχει αλλάξει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων στη Δυτική Αφρική.
The next black (2014), David Dworsky & Victor Kohler, 47’, Σουηδία.
Μια εξερεύνηση του μέλλοντος των ειδών ένδυσης. Καινοτόμες προοπτικές σε νέα υλικά και
διαφορετικές αντιλήψεις για το ρούχο ως καθημερινό εργαλείο.
The Finland phenomenon: Inside the World’s Most Surprising School System (2011), Sean Faust,
62’ Η.Π.Α.
Το εκπαιδευτικό σύστημα της Φινλανδίας κατατάσσεται σταθερά μεταξύ των καλύτερων στον
κόσμο για περισσότερο από μια δεκαετία. Η απορία είναι, γιατί η Φινλανδία.
Thin Ice:The Inside Story of Climate Science (2015), Simon Lamb & David Sington, 56’, Νέα
Ζηλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο.
Ο γεωλόγος Simon Lamb διερεύνησε την ιστορία της κλιματικής αλλαγής.Συμμετοχή σε Διεθνή
Φεστιβάλ
Βραβεία: Καλύτερη Δημοφιλής Επιστημονική Ταινία, Lake Baikal Film Festival 2013, Audience
Favorite, Princeton Environmental Film Festival 2014, Καλύτερο Περιβαλλοντικό Φιλμ, Bigger
Picture Film Awards 2016
Θα προβληθούν ακόμη σε Β΄προβολή στην Ελλάδα οι ταινίες: Neubeginn auf Griechisch (Νέο
ξεκίνημα), (2013), Where to invade next (Πού να κάνετε την επόμενη εισβολή) (2015), Michael
Moore, 120’, Waste Land (Άγονη Γη) (2010), Lucy Walker, Karen Harley, João Jardim, 99’ The true
cost (2015), Andrew Morgan, 92’
Σημαντική θέση στο αφιέρωμα κατέχει το στρογγυλό τραπέζι στο οποίο άνθρωποι που
διακρίθηκαν και βραβεύτηκαν για καινοτόμες ιδέες και λύσεις θα καταθέσουν τις εμπειρίες και
τις απόψεις τους. Την Τετάρτη 13 Μαρτίου στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Λάρισας,
μετά τις προβολές θα μιλήσουν οι Δημήτριος Μπαλαούρας (Chief Technical Officer στην SB

Technologies) και ο Παναγιώτης Καρακίτσιος (εταιρεία Geomiso),με συντονιστή τον Γιάννη
Γιαλαμά (Operations Manager της startup “Dr Button”).
Οι προβολές θα γίνουν στα Victoria cinemas και στο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο Δήμου
Λαρισαίων.
Η ενότητα «Έρευνα και Καινοτομία» υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού
Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και
συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από
εθνικούς πόρους.
Η είσοδος σε όλες τις προβολές και όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη και εξασφαλίζεται η
πρόσβαση σε ΑμεΑ.

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Θέατρο

Χρήστος Καραβέβας: Η υποκριτική είναι η τέχνη της «εξαφάνισης»

Σεμνός, ευγενικός, μετρημένος, εξαιρετικά ταλαντούχος, ο νεαρός ηθοποιός, Χρήστος Καραβέβας συμμετέχει φέτος στην παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί» σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, ενώ παράλληλα ετοιμάζει ένα μικρού μήκους stop motion animation σε συνεργασία με τη Μαριλού Κουτσονάσιου.

Αποφοίτησε από το Καλλιτεχνικό Σχολείο του Γέρακα και από τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης. ‘Έχει κάνει αισθητή την παρουσία του στον κινηματογράφο σε μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες και στο θέατρο.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

-Χρήστο, πώς προέκυψε και ασχολήθηκες με την υποκριτική;

-Με την υποκριτική δε θυμάμαι πότε ακριβώς αποφάσισα να ασχοληθώ επαγγελματικά, ωστόσο η πρώτη επαφή που είχα μαζί της ήταν στο δημοτικό, λόγω του καλύτερου παιδικού μου φίλου, του Θοδωρή, με τον οποίο πήγαμε σε διαφορετικά δημοτικά και μου έλειπε.

Έτσι όταν μου είπε για το θεατρικό παιχνίδι που γινόταν στο σχολείο του εκτός σχολικών ωρών μου φάνηκε ένας τρόπος να μπορώ να περνάω παραπάνω χρόνο μαζί του. Κάπως έτσι ξεκίνησα να πηγαίνω. Θυμάμαι να νιώθω ένα βάρος στο στήθος κάθε φορά που πήγαινα. Ποτέ δε θα σήκωνα το χέρι μου, προκειμένου να σηκωθώ και να κάνω κάτι. Η ιδέα του να έχω τόσα βλέμματα καρφωμένα πάνω μου, μου προκαλούσε τρόμο. Προς το τέλος εκείνης της χρονιάς, ωστόσο, ένιωσα κάποια ψήγματα απελευθέρωσης τα οποία η δασκάλα μου η κυρία Γρηγορία ενθάρρυνε.

Γενικότερα όμως, το μεγαλύτερο μέρος της παραμονής μου στην ομάδα το πέρασα προσπαθώντας να παραμείνω απαρατήρητος.

Αργότερα συνειδητοποίησα πως η υποκριτική εκτός των άλλων είναι η τέχνη της εξαφάνισης, καθώς σου δίνει τη δυνατότητα να «κρύβεσαι» πίσω από τη συμπεριφορά άλλων χαρακτήρων και αυτό είναι κάτι το βαθιά απελευθερωτικό.

Ο Χρήστος Καραβέβας

Η δεύτερη επαφή έγινε όταν πήγα στο Καλλιτεχνικό σχολείο του Γέρακα. Θυμάμαι πολύ καθαρά την ημέρα που έδινα για το τμήμα θεάτρου – κινηματογράφου. Κοιτούσα τις ζωγραφιές που υπήρχαν στους τείχους και τις κατασκευές που είχαν κάνει τα παιδιά και ένιωθα την καρδιά μου να πάλλεται και τον αέρα να μη μου αρκεί από την επιθυμία να βρεθώ κι εγώ σε αυτό το χώρο, να γίνει το σχολείο μου. Έτσι και έγινε!

Η ενασχόλησή μου με το θέατρο με βοήθησε να απελευθερωθώ ουσιαστικά και μου έδωσε τα ερεθίσματα να τα ψάξω περεταίρω.

Παρακολούθησα ένα εργαστήρι εφήβων στο Εθνικό Θέατρο και έκανα κάποια σεμινάρια μέχρι που αποφάσισα τελικά να δώσω στη δραματική σχολή όταν τελείωσα το σχολείο.

-Σε επέλεξαν πολύ νωρίς σε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία με τίτλο «Προσευχή» που είχε σχέση με την ενδοσχολική βία και κέρδισε το Χρυσό Διόνυσο στο φεστιβάλ Δράμας. Μίλησέ μας γι’ αυτό.

-Η συμμετοχή μου στην «Προσευχή» ήταν κομβική και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόφασή μου να ασχοληθώ με την υποκριτική.

Την περίοδο που γυρίστηκε ήμουν δεκατεσσάρων χρονών. Θυμάμαι πολύ καθαρά αυτόν τον περίεργο τύπο με την αλογοουρά που άρχισε να κόβει βόλτες στο σχολείο όλο και πιο συχνά και να με κοιτάζει επίμονα. Αυτός φυσικά ήταν ο Θανάσης Νεοφώτιστος, ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο οποίος την ώρα που εγώ αναρωτιόμουν ποιος να ήταν και γιατί στο καλό με κοιτούσε έτσι, εκείνος έβλεπε σε εμένα τον Δημήτρη, το αγόρι της ταινίας.

Μετά από λίγο καιρό ήρθε στο σπίτι μαζί με το σεναριογράφο Γρηγόρη Σκαράκη, να ζητήσει την άδεια των γονιών μου, για να παίξω στην ταινία. Όταν άκουσα πως επρόκειτο για τον κεντρικό χαρακτήρα σοκαρίστηκα. Μια αγωνία για το πώς θα ανταπεξέλθω σε κάτι τέτοιο με κυρίευσε.

Ο Θανάσης όμως την εξαφάνισε σιγά σιγά με τις πολυάριθμες συναντήσεις που είχαμε μαζί με το Στέλιο Καραμπίνα το άλλο παιδί που επέλεξε. Μου έδωσε να καταλάβω πως ο Δημήτρης ήταν ένα εσωστρεφές παιδί που φοβόταν την έκθεση και αυτό το συναισθάνθηκα.

Στην όλη διαδικασία του γυρίσματος ένιωθα ότι βρίσκομαι στο σωστό για εμένα χώρο. Ήταν μια πλούσια εμπειρία η οποία μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω ωραίους ανθρώπους, αλλά και να κατανοήσω τη διαδικασία πίσω από τη δημιουργία μιας ταινίας.

Προσευχή, μικρού μήκους

-Έχεις συμμετάσχει σε μία ταινία της Μαρίας Λάφη με τίτλο «Holy Boom». Τι πραγματευόταν η ταινία και ποιος ο ρόλος σου;

-Πρόκειται για μία ταινία με θέμα τη διαφορετικότητα και το ρατσισμό. Με φόντο τη μεγάλη εβδομάδα οι διαφορετικές πορείες ανθρώπων που μένουν στην ίδια γειτονιά συγκλίνουν με αφορμή την ανατίναξη ενός γραμματοκιβώτιου από μια παρέα παιδιών.

Σε αυτή την παρέα ανήκε και ο Αντρέας, ο χαρακτήρας που υποδύθηκα. Ένας έφηβος που προέρχεται από λαϊκά κοινωνικά στρώματα, δεν έχει ουσιαστική επαφή με την οικογένειά του και μοιράζεται το πάθος του για τα δυναμιτάκια με τον Ιγκέ και τον Κωστή, τα φιλαράκια του.

Είναι ένα παιδί με χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονη ανασφάλεια, που τελειώνει το σχολείο σε ένα κλίμα έντονης αβεβαιότητας για το μέλλον του και νιώθει την ανάγκη να τα σπάσει!

Με την Μαρία και τα παιδιά περάσαμε πολύ χρόνο πριν το γύρισμα έτσι ώστε όταν θα ερχόταν η ώρα να φέρουμε την αίσθηση της σχέσης που ήθελε, μιας παρέας φίλων δηλαδή. Πράγμα το οποίο πέτυχε γιατί κάναμε πολύ ωραία παρέα.

-Πέρσι έπαιξες σε μία μεγάλου μήκους ρομαντική κομεντί που διοργανώθηκε από το University Of Miami και σκηνοθέτιδα τη Sarah Hartman με τίτλο «Canada an allegory». Πώς προέκυψε;

-Με κάλεσε για την οντισιόν η Casting Director Λυδία Γεωργανά για το ρόλο του Κωνσταντίν, ωστόσο τελικά η σκηνοθέτιδα με επέλεξε για αυτόν του Κώστα που ήταν και ο δεύτερος μεγαλύτερος ρόλος της ταινίας. Η συγκυρία τα έφερε μάλιστα η ταινία να γυριστεί στη Σάμο απ’ όπου και κατάγομαι από την πλευρά της μητέρας μου.

Γενικότερα ήταν μία πολύ όμορφη εμπειρία οι έλληνες συνάδελφοι εξαιρετικοί τόσο στη δουλειά όσο και στην παρέα και ένα υπέροχο multi-cultural συνεργείο.

Η υπόθεση της ταινίας έχει κάτι το Λανθιμικό, ωστόσο το ύφος της δεν έχει την παραμικρή αποστασιοποίηση και κυριαρχούν το κωμικό στοιχείο και οι ανατροπές. Η ταινία βρίσκεται στη διαδικασία του post production. Ήταν μία όμορφη διαδικασία και περιμένω να δω το αποτέλεσμα.

Canada An allegory, short film

-Είχες μια μικρή συμμετοχή στις ταινίες «Καζαντζάκης» του Γ. Σμαραγδή, «Adults in the room” του Κ. Γαβρά και στη σειρά «Κόκκινο ποτάμι» του Μ. Μανουσάκη. Πως ήταν η εμπειρία αυτή;

-Τόσο στην ταινία του κ. Σμαραγδή και του κ. Γαβρά, όσο και στο «Κόκκινο ποτάμι» του κ. Μανουσάκη συμμετείχα ως βοηθητικός ηθοποιός. Και οι τρεις αυτές εμπειρίες ήταν ουσιαστικές, γιατί μου δόθηκε η δυνατότητα να παρακολουθήσω τρεις σημαντικούς σκηνοθέτες εν δράση, μαζί με τους εξίσου ταλαντούχους ηθοποιούς τους.

-Κωμωδία ή Δράμα;

-Και τα δύο! Ωστόσο μου αρέσει πολύ όταν υπάρχει το ένα μέσα στο άλλο, όταν δηλαδή προκύπτει το γέλιο σε μία δραματική σκηνή ή όταν μία κωμική προκαλεί τη συγκίνηση.

Σε τρομάζει το μέλλον του ηθοποιού στην Ελλάδα;

-Αυτή τη στιγμή περισσότερο με τρομάζει η τρέχουσα κατάσταση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε όσοι εργαζόμαστε στον τομέα της τέχνης.

Σε ότι αφορά στο θέαμα υπάρχει μία έντονη αίσθηση αβεβαιότητας που απορρέει από το γεγονός ότι ανά πάσα στιγμή τα θέατρα μπορεί να κλείσουν, ενώ όσο λειτουργούν θα επιτρέπετε μόνο το 30% της πληρότητάς τους. Παρ’ όλα αυτά επιλέγω να είμαι αισιόδοξος για το μέλλον. Βρισκόμαστε βλέπετε σε μία εποχή, η οποία σε αντίθεση με άλλες χαρακτηρίζεται από έλλειψη οράματος και αυτό αντανακλάται και στην τέχνη.

Η τάση που επικρατεί είναι αυτή μιας καταγγελτικής διάθεσης απέναντι στα πράγματα, και καλώς είναι, που όμως περιορίζεται μέσα από μία έντονη αίσθηση ματαιότητας που δεν οδηγεί, παρά στη μιζέρια. Ούτως ή άλλως σε αυτόν τον κόσμο τίποτα δεν έχει νόημα από μόνο του, ωστόσο εμείς είμαστε ζωντανοί και οφείλουμε να παλεύουμε, για να το δημιουργούμε.

Πιστεύω λοιπόν πως σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία θα δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ζυμώσεις που σταδιακά θα φέρουν νέες εξελίξεις τόσο στην τέχνη όσο και στην κοινωνία, και οφείλουμε όλοι να μεριμνήσουμε, ώστε αυτές οι εξελίξεις να είναι προς το καλύτερο.

Ο Χρήστος Καραβέβας

-Αν σου δινόταν η ευκαιρία να μιλήσεις και να συμβουλευτείς κάποιον σπουδαίο συνάδελφό σου από το εξωτερικό, ποιος θα ήταν αυτός και γιατί;

-Θα ήταν οπωσδήποτε ο Daniel Day Lewis, ο αγαπημένος μου ηθοποιός. Κατά τη γνώμη μου είναι ο μοναδικός ηθοποιός που «εξαφανίζεται» μέσα στους χαρακτήρες που υποδύεται και αυτό είναι κάτι που με συναρπάζει. Δεν υπάρχει η παραμικρή ομοιότητα μεταξύ των χαρακτήρων που έχει ενσαρκώσει, όπως και κανενός είδους μανιερισμός που να προδίδει την προσωπικότητά του.

Γενικότερα αυτό που με γοητεύει στην υποκριτική είναι η διαδικασία της μεταμόρφωσης, οπότε σίγουρα θα τον ρωτούσα για τον τρόπο που λειτουργεί και αν μπορούσα να τον βλέπω από κάπου καθ’ όλη την περίοδο προετοιμασίας του για ένα ρόλο, θα το έκανα αναμφίβολα.

-Ποιος από τους ρόλους που έχεις ενσαρκώσει πιστεύεις πως είναι πιο κοντά στον πραγματικό σου χαρακτήρα;

-Πιο πολύ νιώθω πως υπάρχουν χαρακτήρες που καταλαβαίνω περισσότερο ή λιγότερο. Ο ρόλος που δουλεύω αυτήν την περίοδο, του Θωμά είναι αυτός που συναισθάνομαι περισσότερο.

Ο Θωμάς είναι ένα παιδί που δεν αντέχει την καταπίεση, ψάχνει τον εαυτό του και έχει τάσεις φυγής οι οποίες βρίσκουν διέξοδο στη ζωγραφική και τον κινηματογράφο. Ο Θωμάς πρεσβεύει την ανάγκη που έχουμε για αυτοπραγμάτωση και αυτό είναι ένα ζήτημα που με ενδιαφέρει πολύ.

Ένα σπίτι από γυαλί

-Ποιον ρόλο ονειρεύεσαι κάποια μέρα να ερμηνεύσεις στο θέατρο;

-Περισσότερο από το να ερμηνεύσω ένα συγκεκριμένο ρόλο θα με ενδιέφερε να καταπιαστώ με διαφορετικά πράγματα τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Εξίσου σημαντικό, όμως με την ποιότητα ενός κειμένου και ενός ρόλου είναι οι άνθρωποι με τους οποίους συνεργάζεσαι να είναι αξιόλογοι και να έχουν ήθος.

-Ποιο είναι το τελευταίο πράγμα που κάνεις πριν βγεις στη σκηνή; Πως ξεπερνάς το άγχος σου;

-Αυτό εάν μου επιτρέπετε λέω να το κρατήσω μυστικό!

-Ποιοι οι στόχοι σου για συνεργασία στο εξωτερικό;

Ο Χρήστος Καραβέβας

-Είμαι γραμμένος στο πρακτορείο Eloy που ειδικευτεί στην προώθηση Ελλήνων ηθοποιών στο εξωτερικό. Στην εποχή μας υπάρχει ένα άνοιγμα το οποίο επιτρέπει τη συνεργασία ανάμεσα σε ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων.

Πιστεύω πως και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, αλλά και γενικά ο πολιτισμός θα βγουν ωφελημένοι από αυτή τη διαδικασία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα καλλιτέχνη που κινείται έξω από τα στενά όρια μιας χώρας και συνθέτει διαφορετικές πολιτισμικές παραδόσεις είναι ο Wajdi Mouawad. Τον οποίο είχα την τύχη να γνωρίσω και να συμμετάσχω στο project του με τίτλο «inflammation du verbe vivre».

-Προσεχή σχέδια;

-Αυτήν την περίοδο συνεργάζομαι με την ομάδα The young quill και μαζί ανεβάζουμε την παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί». Τα παιδιά έκαναν μία ενδιαφέρουσα διασκευή, όπου η ιστορία διαδραματίζεται στη μετεμφυλιακή Ελλάδα.

Εγώ υποδύομαι το Θωμά. Την παράσταση σκηνοθετεί η Αικατερίνη Παπαγεωργίου και θα παίζεται στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Θεοχαράκη την Κυριακή στις 18 Οκτώβρη και κάθε Κυριακή στις 6μμ. Η παράσταση απευθύνεται σε όλη την οικογένεια.

Παράλληλα ετοιμάζω ένα μικρού μήκους stop motion animation σε συνεργασία με τη Μαριλού Κουτσονάσιου το οποίο σκοπεύουμε να στείλουμε σε φεστιβάλ κινουμένων σχεδίων. Αφορά ένα μικρό αγόρι που βιώνει μια έντονη μοναξιά και «δραπετεύει» στη σφαίρα του φαντασιακού.

Ένα σπίτι από γυαλί

Who is Who

Ο Χρήστος Καραβέβας στο έργο Ξέπλυνες το αλάτι από πάνω σου

Ο Χρήστος Καραβέβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1998. Αποφοίτησε από το Καλλιτεχνικό Σχολείο του Γέρακα το 2016 και από τη Δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης το 2019. Έχει εργαστεί στον κινηματογράφο σε μικρού και μεγάλου μήκους ταινίες και στο θέατρο. Πέρυσι έπαιξε στην παράσταση «Ξέπλυνες το αλάτι από πάνω σου;» της ομάδας Sacra σε σκηνοθεσία Βασίλη Awad, της οποίας το κείμενο συντέθηκε από την ομάδα και είχε θέμα την τάση των ανθρώπων να ψάχνουν για υποκατάστατα αντί για λύσεις στα προβλήματά τους. Φέτος συμμετέχει στην παράσταση «Ένα σπίτι από γυαλί», σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου η οποία θα παίζεται κάθε Κυριακή στις 6μμ από τις 18/10.

Αρχικό Άρθρο

Για περισσότερα άρθρα πάνω στην τέχνη και τον πολιτισμό κάντε κλικ εδώ!

Continue Reading

Κινηματογράφος

11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας «Έρευνα και καινοτομία»

Tετάρτη 13/03

Η δεύτερη ημέρα (Τετάρτη 13/03) του 11ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρισας, εξελίσσεται σε τρεις αίθουσες και αφορά τρεις ενότητες. Συνεχίζεται  με το πρόγραμμα «Έρευνα και καινοτομία» με πέντε ταινίες Α΄και Β΄προβολής  οι οποίες με την κινηματογραφική γλώσσα, παρουσιάζουν την προσπάθεια ανθρώπων και κοινωνιών να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους, μέσα από την έρευνα και την καινοτομία. Στη συνέχεια και μέσα από τις απόψεις  προσκεκλημένων  ομιλητών, θα γίνει συζήτηση για την καινοτομία ως μοχλό ανάπτυξης. Η δεύτερη ενότητα αφορά στο κεντρικό αφιέρωμα του Φεστιβάλ στον Ρουμάνικο Κινηματογράφο  ενώ η  τρίτη το Διαγωνιστικό animation στο Γαλλικό Ινστιτούτο. Στον ίδιο χώρο συνεχίζεται η έκθεση ΩΔΗ ΣΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ του Σάκη Παπαγιάννη.

Οι ταινίες: The Man Who Stopped the Desert (2010), Mark Dodd, 64’ Α΄Προβολής. Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Sawadogo αφηγείται την απίστευτη ιστορία του για τη μάχη του με τον άνθρωπο και το περιβάλλον στο οποίο αυτός ζει. The next black (2014), David Dworsky & Victor Kohler, 47’. Σουηδία. Καινοτόμες προοπτικές σε νέα υλικά και διαφορετικές αντιλήψεις για το ρούχο ως καθημερινό εργαλείο. Waste Land (Άγονη Γη) (2010), Lucy Walker, Karen Harley, João Jardim, 99’. Βραζιλία, Ηνωμένο Βασίλειο. Το ντοκιμαντέρ ερευνά τη δύναμη της τέχνης να μεταμορφώνει, αλλά και την ομορφιά του ανθρωπίνου πνεύματος.

Thin Ice: The Inside Story of Climate Science (2015), Simon Lamb & David Sington, 56’. Νέα Ζηλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο. Ο γεωλόγος Simon Lamb διερεύνησε την ιστορία της κλιματικής αλλαγής. The true cost (2015), Andrew Morgan, 92’. Μπαγκλαντές, H.Π.Α., Καμπότζη, Κίνα, Δανία, Γαλλία, Αϊτή, Ινδία, Ιταλία, Ουγκάντα, Ηνωμένο Βασίλειο. , Το ντοκιμαντέρ εξερευνά την φτηνή εργασία στα εργοστάσια ρούχων της Ασίας, που αποφέρει τεράστια κέρδη στην παγκόσμια βιομηχανία μόδας.

Ρουμάνικος Κινηματογράφος: Αφερίμ (2015), Ράντου Ζούντε, 108’: Στη Βλαχία του 1835 ένας αστυνομικός και ο γιος του αναζητούν έναν τσιγγάνο σκλάβο ο οποίος δραπέτευσε από τον αφέντη του, τον αυταρχικό βογιάρο της περιοχής, γιατί είχε παράνομη σχέση με τη γυναίκα του. Η ταινία έχει διακριθεί με Αργυρή Άρκτο σκηνοθεσίας στο Βερολίνο.

Η ενότητα  «Έρευνα και καινοτομία» υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Διά Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.

 

Το πρόγραμμα συνοπτικά

Victoria Cinemas

16:00- 18:00  Έρευνα και καινοτομία

-The man who stopped the dessert (Mark Dodd, 2010) 64’

-The next black (David    Dworsky, Victor Kohler, 2014) 47΄

 

18:00-20:00 Ρουμάνικος Κινηματογράφος

-Aferim! (2015), 108’) Radu Jude

 

Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο

16:30 – 21:00 Ερευνα – Καινοτομία

-Waste land (Lucy Walker, Karen Harley, João Jardim, 2010) 9΄

The inside story: The inside story of climate change (Simon Lamb, David Sington, 2015) 56’

-The true cost (Andrew Morgan, 2015) 92’

(Σύνολο 4 ώρες)

 

21:00 Στρογγυλό τραπέζι:

Δημήτριος Μπαλαούρας (Chief Technical Officer στην SB Technologies), Παναγιώτης Καρακίτσιος (εταιρεία Geomiso)

Σεραφείμ Μουστακίδης

Συντονίζει : Γιάννης Γιαλαμάς (Operations Manager της startup “Dr Button”)

 

Γαλλικό Ινστιτούτο Λάρισας

17:00 – 20:30 Διαγωνιστικό animation

Όλες οι προβολές είναι με ελεύθερη είσοδο.

Πηγή

Continue Reading

Κινηματογράφος

Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Η αυλαία του 31ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου έπεσε χθες Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου στον κινηματογράφο Τριανόν, παρουσία της υπουργού Πολιτισμού Μυρσίνης Ζορμπά, με τη βράβευση των τιμώμενων προσώπων της 31ης διοργάνωσης και την απονομή των βραβείων του διαγωνιστικού τμήματος.

Το road-movie ενηλικίωσης του σλοβένου σκηνοθέτη Olmo Omerzu, «Winter flies», απέσπασε το Βραβείο FIPRESCI «Θόδωρος Αγγελόπουλος» της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου για την εικαστική κινηματογράφηση, τις υπέροχες ερμηνείες, το ενδιαφέρον soundtrack και το ξεκάθαρο μήνυμα ότι η φιλία μπορεί να νικήσει την υποκρισία των ενηλίκων.

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) έδωσε το δικό της βραβείο στην «Παύση» της Τώνιας Μισιαλή για το ενδιαφέρον τέχνασμα της ταινίας, όπου η πατριαρχία έρχεται σε σύγκρουση με ένα απελευθερωτικό φαντασιακό. Η Τώνια Μισιαλή, η οποία ήταν παρούσα στην τελετή, αφιέρωσε το βραβείο σε όλες τις γυναίκες και την πρωταγωνίστριά της.

Το Βραβείο Κοινού της επιτροπής αναγνωστών του «Αθηνοράματος» δόθηκε ομόφωνα στην ταινία «Η τέχνη καταστρέφει» του Νίκου Κορνήλιου, για τις εξαιρετικές ερμηνείες και τον ανατρεπτικό τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει το φλερτ μεταξύ κινηματογράφου και θεάτρου.

Η Επιτροπή του Πανοράματος απένειμε το βραβείο εξ ημισείας στις ταινίες «Η ευγενική αδιαφορία του κόσμου» του ανεξάρτητου σκηνοθέτη Αντιλκάν Γερζάνοβ και «Suleiman Mountain» της ρωσίδας σκηνοθέτριας Ελιζαβέτα Στίσοβα «για τη σύγχρονη διεισδυτική ματιά  στις κοινωνίες που περιβάλλουν και καταπιέζουν δραματικά τους ήρωες τους και κυρίως για την τολμηρή κινηματογράφηση που σχολιάζει τόσο την καθημερινότητα όσο και τα αδιέξοδα των λαών που επαναπροσδιορίζονται μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης».

Το βραβείο εκ μέρους του Γιερζάνοφ παρέλαβε ο πολιτιστικός ακόλουθος της Πρεσβείας του Καζακστάν στην Ελλάδα, κ. Αμπζάλ Ιμανκούλοβ, ενώ η Ελιζαβέτα Στίσοβα έστειλε το δικό της ευχαριστήριο μήνυμα στο φεστιβάλ λέγοντας: «Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη παραλαμβάνοντας το συγκεκριμένο βραβείο. Σημαίνει πολλά πράγματα για μένα, πρώτον επειδή ένιωσα ιδιαίτερη σύνδεση με την Ελλάδα και μαζί σας από τη στιγμή που το αεροπλάνο μου προσγειώθηκε στην Αθήνα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την απόφασή σας και ευχαριστώ για μια ακόμη φορά το φεστιβάλ και όλους τους συντελεστές του, ξεκινώντας από τον Διευθυντή μέχρι τον κάθε εθελοντή και εθελόντρια που γνώρισα».

Η Επιτροπή Πανοράματος απένειμε επίσης, τιμητική διάκριση στην ταινία «Η τέχνη καταστρέφει» του Νίκου Κορνήλιου για την «πυκνή κινηματογραφική κατάδειξη των σχέσεων μεταξύ ζωής και τέχνης, μέσα από ένα λιτό σχεδόν χειρωνακτικό αφήγημα με θαυμάσιες ερμηνείες, όπου τα συναισθήματα των προσώπων φωτίζουν τις εκκρεμότητες ενός τραυματικού παρελθόντος και διεκδικούν λύσεις».

Τιμητικό βραβείο στον σκηνοθέτη Τώνη Λυκουρέση για τη συμβολή του στην ανάπτυξη του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου απένειμε ο πρόεδρος του ΕΚΚ, Δημήτρης Παπαϊωάννου. Ο Τώνης Λυκουρέσης αφιέρωσε το βραβείο στους νέους σκηνοθέτες, οι οποίοι καταθέτουν με δύναμη και αγάπη τις κινηματογραφικές τους ιστορίες.

Τα δικά τους τιμητικά βραβεία για το πλούσιο έργο τους έλαβαν επίσης, οι συνθέτες Μιχάλης Χριστοδουλίδης και Νίκος Πλάτανος.

Η ηθοποιός Βέρα Κρούσκα παρέλαβε το δικό της τιμητικό βραβείο από την υπουργό πολιτισμού Μυρσίνη Ζορμπά και, εμφανώς συγκινημένη, το αφιέρωσε στις δύο καλύτερες ταινίες που έχει κάνει, τη «Χρυσομαλλούσα» και το «Αίμα των αγαλμάτων».

Η βραδιά έκλεισε με την πανελλήνια πρεμιέρα της ταινίας «Ayka» του καζάκου σκηνοθέτη Σεργκέι Ντβορτσεβόι. Η πρωταγωνίστριά του, η ηθοποιός Σαμάλ Γεσλιάμοβα, που κέρδισε βραβείο καλύτερης ηθοποιού στο φεστιβάλ των Κανών, ενσαρκώνει την Άικα, σε μια δραματική ταινία με θέμα μία μετανάστρια που αντιμετωπίζει διλήμματα ζωής και θανάτου. Η avant-premiere της ταινίας πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τη Rosebud 21 και τη Seven Films.

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου είναι το παλαιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της Αθήνας, με καλλιτεχνικό διευθυντή τον Νίνο Φένεκ Μικελίδη και διοργανώνεται κάθε χρόνο με την υποστήριξη της Βουλής των Ελλήνων, του υπουργείου Πολιτισμού, την Περιφέρεια Αττικής, του ΟΠΑΝΔΑ, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου, της FIPRESCI, του Σπιτιού της Κύπρου, της Π.Ε.Κ.Κ, του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ και σε συνεργασία με πολιτιστικά ινστιτούτα, εταιρίες διανομής και διάφορους άλλους φορείς. Στόχος του είναι να αναδείξει σύγχρονα αλλά και παλιότερα αριστουργήματα του ευρωπαϊκού και ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και επιλεγμένους δημιουργούς από όλον τον κόσμο.

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ανανεώνει το ραντεβού με τους θεατές τον Οκτώβρη 2019.

Πληροφορίες

Continue Reading

Trending