Connect with us

Τέχνη πολιτισμός

Χιόνι και ιμπρεσιονισμός…

Γράφει η Λιάνα Ζωζά

Στην ιστορία της τέχνης μπορούμε να συναντήσουμε πολλά και σημαντικά έργα που κινούνται θεματικά στην εποχή του χειμώνα, κυρίως χιονισμένα τοπία.

Στην τοπιογραφία των ιμπρεσιονιστών αποτελούν αγαπημένα και πολυζωγραφισμένα θέματα, μιας και οι ζωγράφοι κινούνται σε εξωτερικούς χώρους καταγράφοντας σκηνές της πραγματικής ζωής με την επίδραση του φωτός και του καιρού τη συγκεκριμένη στιγμή. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που συχνά ξαναζωγραφίζουν το ίδιο θέμα σε άλλη ώρα, ακόμη και σε άλλη εποχή.

Οι κύριες επιρροές στα θέματα των “χειμωνιάτικων” έργων τους προέρχονται από την ιαπωνική τεχνική που είναι γνωστή σαν woodblock printing που απεικονίζει συνήθως το χιόνι να πέφτει και ανθρωπινες φιγούρες να κρατούν ομπρέλες μέσα σε χιονισμένα τοπία.

Utagawa Hiroshige, Evening Snow at Kanbara, 1833 – 34

Αν και το πιό γνωστό χειμωνιάτικο τοπίο του Claude Monet (1840 – 1926), είναι το έργο The Magpie (1869), του αποδίδονται 140 έργα με θέμα τον χειμώνα. Το συγκεκριμένο έργο είναι το μεγαλύτερο από τα “χειμωνιάτικα” του (89 x 130 cm) και απεικονίζει μια μικρή μαύρη κίσσα, σ’ένα χιονισμένο τοπίο, όπου το φως του ήλιου αντανακλά στο χιόνι δημιουργώντας αριστοτεχνικές προσεγγίσεις μέσα από το φως και την σκιά.

Claude Monet The Magpie

Το 1875, ο Monet, ζωγραφίζει το Train in the Snow, στο σιδηροδρομικό σταθμό του Argenteuil, ακριβώς απέναντι από το σπίτι του. Το έργο δεν παρουσιάστηκε στην έκθεση των ιμπρεσιονιστών, αλλά αποκαλύπτει το έντονο ενδιαφέρον του Monet για τη σύγκλιση της φύσης με την τεχνολογία.

Το τρένο, με τη δύναμη και την ταχύτητά του σε σύγκριση με το ακίνητο χιονισμένο τοπίο, του έδωσε μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εικόνα ιδανική για καλλιτεχνικές παρατηρήσεις. Αποτελεί ένα έργο, που παρουσιάζει διαφορετικά στοιχεία από αυτά που συναντούμε συνήθως στα έργα του με το πιo χαρακτηριστικό, την απόδοση μιας πραγματικής εικόνας και όχι αυτή της εντύπωσης.

Claude Monet,Train in the Snow, 1875, Museum Marmottan, Paris, France

Ο Pierre-Auguste Renoir (1841 – 1919), εμπνέεται από το παγωμένο τοπίο του δάσους της Βουλώνης και δημιουργεί το Skaters in the Bois de Boulogne, 1868, ένα από τα ελάχιστα χειμερινά τοπία του, λόγω της έντονης απέχθειάς του για το χιόνι και τις χαμηλές θερμοκρασίες.

Στο έργο απεικονίζονται πολυάριθμοι Παριζιάνοι, νέοι και μεγαλύτεροι, να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους πατινάροντας στην παγωμένη λίμνη του πάρκου, με τις εφημερίδες της εποχής να καταγράφουν για το χειμώνα του 1968, πολικές θερμοκρασίες, που πάγωσαν τον Σηκουάνα και τα υπόλοιπα ποτάμια.

Ο Renoir επιλέγει το πάρκο για την μεγάλη επισκέψιμότητα που του δίνει τη δυνατότητα, να ζωγραφίζει πλήθη και παράλληλα μέσα από αυτά να καταγράφει τη ζωή της παρισινής αστικής τάξης, η οποία και καθορίζει στην συνέχεια το έργο του.

Pierre-Auguste Renoir, Skaters in the Bois de Boulogne, 1868, Private Collection

Ο Paul Gauguin (1848 -1903) εγκατέλειψε την Ευρώπη το 1891,  για να εγκατασταθεί, όπως αποδείχθηκε, για το υπόλοιπο της ζωής του στην Πολυνησία και να δημιουργήσει εκεί τα έργα που αποτελούν και τα καλύτερα δείγματα της δουλειάς του.

Στη Γαλλία, επέστρεψε από τις σπουδές και τα ταξίδια του, to 1870 και αρχικά, εργάσθηκε σαν βοηθός χρηματιστή. Παράλληλα, όμως με αυτή την ιδιότητά του, ο Gauguin περνούσε αρκετό χρόνο καθημερινά, ζωγραφίζοντας με τον Camille Pissarro και τον Paul Cezanne.

Αν και οι πρώτες ζωγραφικές του προσπάθειές ήταν μάλλον αδέξιες, στην συνέχεια σημείωσε αξιοσημείωτη πρόοδο, με αποτέλεσμα την περίοδο 1876–1886,  να συμμετέχει με έργα του στις εκθέσεις των ιμπρεσιονιστών. Ανάμεσα στα έργα που δημιούργησε εκείνη τη περίοδο βρίσκεται και το La Neige à Vaugirard II, 1879 με θέμα ένα χιονισμένο τοπίο.

Paul Gaugin, La Neige à Vaugirard II, 1879, Museum of Fine Arts, Budapest

Ο Paul Signac (1863 – 1935), επηρεάστηκε έντονα από τις θεωρίες σχετικά με την οπτική και το χρώμα, αλλά και από το καινοτόμο έργο των ιμπρεσιονιστών που βρισκόταν στην ακμή τους, όταν εκείνος ζούσε την εφηβεία και τη νεαρή του ηλικία στην μποέμ συνοικία της Μονμάρτης.

Το ύφος του στη συνέχεια άλλαξε, όταν άρχισε να ενσωματώνει στο έργο του τις τεχνικές και τις θεωρίες του Νεο-Ιμπρεσιονισμού, κινήματος γνωστού και με το όνομα Πουαντιγισμός, μια μέθοδος ουσιαστικά, που εφευρέθηκε το 1884, από το στενό του φίλο Georges Seuratκαι τα χρώματα εφαρμόζονται στο έργο, το καθένα ξεχωριστά σαν κουκκίδες, ενώ η μίξη τους γίνεται από το ανθρώπινο μάτι, δίνοντας στο σύνολό τους ένα ιδιαίτερα λαμπερό αποτέλεσμα.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Βιβλία

Στέφανος Δάνδολος: “Ένα ταξίδι στον κόσμο της λογοτεχνίας.”

Στο πλαίσιο του Masterclass, ο συγγραφέας μοιράζεται πολύτιμες συμβουλές γύρω από την συγγραφή ενός πετυχημένου μυθιστορήματος, από την έμπνευση μέχρι την κατάληξη στα ράφια των βιβλιοπωλείων και τις παρουσιάσεις. Δίνεται ιδιαίτερη βάση στον τομέα των ιστορικών μυθιστορημάτων και του ιδιαίτερου χειρισμού που αυτά απαιτούν, στα κύρια σημεία μίας ουσιαστικής έρευνας, στην ενδιαφέρουσα καταγραφή ιστορικών γεγονότων, αλλά και στην αποτύπωση ιστορικών προσωπικοτήτων στο πλαίσιο ενός βιβλίου.

Πρόκειται λοιπόν για ένα Masterclass που θα σταθεί διαφωτιστικό τόσο για φιλόδοξους συγγραφείς ιστορικών-και μη- μυθιστορημάτων, αλλά και για εν ενεργεία συγγραφείς που θέλουν να εξελίξουν το έργο τους.


Αποκτήστε το Master Class στον παρακάτω σύνδεσμο: Στέφανος Δάνδολος, ένα ταξίδι στον κόσμο της λογοτεχνίας | Master ART (teachable.com)


Το τρέιλερ: https://youtu.be/NN7jF35RjUU


Βιογραφικό σημείωμα:
Στέφανος Δάνδολος – Συγγραφέας και δημοσιογράφος


Ο Στέφανος Δάνδολος, ξεκίνησε την πορεία του στην λογοτεχνία το 1996 με την συγγραφή του πρώτου του μυθιστορήματος “Υπνοβάτες του Σεπτέμβρη”.

Έκτοτε ακολούθησαν πολλά ακόμα μυθιστορήματα που γνώρισαν τεράστια επιτυχία από το αναγνωστικό κοινό.

Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ως «ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του», ενώ το 2009 τιμήθηκε με το Βραβείο Μπότση για το σύνολο του πεζογραφικού του έργου, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας.


Το ιστορικό μυθιστόρημά του με τίτλο “Ιστορία χωρίς όνομα” τιμήθηκε με το Βραβείο Κοινού Public 2018 για το Καλύτερο Ελληνικό Μυθιστόρημα, το Ειδικό Βραβείο Ενηλίκων Βιβλιοπωλείων Public 2018 και το Βραβείο Κοινού Athens Voice Choice 2017, ενώ μεταφέρθηκε στο θέατρο τη σεζόν 2019-20. Το 2020 κυκλοφόρησε το δωδέκατο βιβλίο του με τίτλο “Φλόγα και άνεμος”.

Continue Reading

Βιβλία

Ο Θανάσης Κουρλαμπάς μας ταξιδεύει σε… «Μια Χριστουγεννιάτικη Ιστορία»!

Η πιο μαγική και συγκινητική χριστουγεννιάτικη ιστορία, ταξιδεύει και φέτος, αυτή τη φορά μ’ έναν διαφορετικό τρόπο. Η αγαπημένη ιστορία, μας οδηγεί να δημιουργήσουμε τους δικούς μας κόσμους, με μοναδικά εργαλεία την φαντασία μας και τη ζεστή αφήγηση του Θανάση Κουρλαμπά, ο οποίος «βγάζει το κοστούμι» του Εμπενίζερ Σκρουτζ και «ενδύεται το ίδιο το πνεύμα του συγγραφέα», παρασέρνοντάς μας με τη φωνή του, όπως συνήθιζε να κάνει και ο ίδιος ο Κάρολος Ντίκενς στο ακροατήριό του.

Φίλοι και θαυμαστές, μαζεύονταν τότε στο σπίτι της οικογένειας Ντίκενς στο Λονδίνο, για να ακούσουν τον χαρισματικό συγγραφέα να αφηγείται τις ιστορίες του και να ενσαρκώνει τους χαρακτήρες που με τόση αγάπη δημιούργησε.

Ο θεόπνευστος και αθάνατος λόγος του Ντίκενς, σε μετάφραση Μαρίας Σ. Μπλάνα, είναι εδώ, ξανά, για να απαλύνει τις καρδιές μας και να τις γεμίσει με αισθήματα αγάπης, συγχώρεσης και ελπίδας. Μαζευόμαστε λοιπόν γύρω από τη φωτιά του τζακιού και αφηνόμαστε σ’ αυτή τη μαγική χριστουγεννιάτικη ιστορία που, όπως λέει και ο συγγραφέας στον πρόλογο του βιβλίου του, «…μακάρι να μας στοιχειώσει για πάντα.

 

Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Κωνσταντίνα Νικολαΐδη σε συνεργασία με την GRID FOX και παραγωγή της A PRIORI.

Παρακολουθήστε εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=Qwna1-EjePE&feature=youtu.be

Κείμενο: Charles Dickens (A Christmas Carol)

Μετάφραση/Επιλογή αποσπασμάτων: Μαρία Σ. Μπλάνα

Σενάριο/Σκηνοθεσία/Σκηνογραφία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

Διεύθυνση φωτογραφίας/Mοντάζ: GRID FOX www.gridfox.gr 

Κάμερα: Γρηγόρης Πανόπουλος

Πρωτότυπη μουσική: Αρετή και Ιωάννα Σπανομάρκου

Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης

Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαγδαληνή Παλιούρα, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Κατερίνα Κωνσταντέλου

Παραγωγή: A PRIORI www.a-priori.gr

Αφήγηση: Θανάσης Κουρλαμπάς

Το βιβλίο ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς σε μετάφραση Μαρίας Σ. Μπλάνα, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κουκούτσι και πωλείται σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία. Η μετάφραση έχει γίνει πάνω στο πρωτότυπο κείμενο του Ντίκενς χωρίς καμία περικοπή.

Η θεατρική παράσταση ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, που παρουσιάστηκε για μικρούς και μεγάλους στο θέατρο Διάνα σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, με τον Θανάση Κουρλαμπά στον ρόλο του Σκρουτζ και μαζί του έναν 14μελή ταλαντούχο θίασο, θα ζωντανέψει και φέτος τα Χριστούγεννα μέσω online streaming. Εισιτήρια στο www.ticketmaster.gr

Λίγα λόγια και ευχές από την Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

Όταν η ζωή μας πραγματώνεται πλέον σε μεγάλο βαθμό μέσα από «εθιστικές» οθόνες, όταν τα μάτια μας λαμβάνουν τόσα ερεθίσματα εκεί, η φαντασία μας, άραγε, δεν συρρικνώνεται; Δεν οδηγούμαστε συνειδητά ή υποσυνείδητα στην εντύπωση ότι μόνο όσα βλέπουν τα μάτια, είναι ζωντανά, αληθινά, σημαντικά, ενδιαφέροντα; Δε λέμε όλο και πιο εύκολα «όχι» σε μία δική μας δημιουργία;  Σε μία ζωγραφιά, σε ένα βιβλίο; Κι όλοι αυτοί οι κόσμοι που περιμένουν να δημιουργηθούν μες στο πνεύμα μας; Τι; Στέκουν ακίνητοι, αμέτοχοι; Σκουριάζουν; Σκέψεις σαν κι αυτές και το δέος που αισθάνομαι για τα φωτισμένα βιβλία και τους αθάνατους συγγραφείς, ήταν το ερέθισμα γι’ αυτή την καλλιτεχνική δημιουργία με τους συνεργάτες μου. Θέλησα φέτος, να δώσω και μια άλλη προσέγγιση ενός βιβλίου και μαζί με τον Θανάση, να απλώσουμε το χέρι στα παιδιά, μικρά και μεγάλα, ώστε να ταξιδέψουμε σ’ αυτή τη μαγική ιστορία του Ντίκενς, ο καθένας όμως δημιουργώντας τον δικό του μοναδικό κόσμο. Τον κόσμο, που ο ίδιος θα χτίσει μέσα από τις λέξεις αυτού του βιβλίου. Ας ταξιδέψουμε, λοιπόν, κι ας πλημμυρίσουν οι ψυχές μας Αγάπη! Καλά Χριστούγεννα!

 

Λίγα λόγια και ευχές από τη Μαρία Μπλάνα

Τί είναι τα Χριστούγεννα; «Είναι η τρυφερότητα για το παρελθόν, το σθένος για το παρόν, η ελπίδα για το μέλλον. Είναι ο διακαής πόθος, πως κάθε ποτήρι θα ξεχειλίσει με ευχές θερμές και παντοτινές και πως κάθε δρόμος θα οδηγεί στην ειρήνη.» Μ’ αυτό το απόφθεγμα της Ανιές Μ. Φάρο, επιτρέψτε μου να κλείσω το μάτι στον Κάρολο Ντίκενς, που στη Χριστουγεννιάτικη Ιστορία του, μας καλεί να επιστρατεύσουμε την παιδική μας τρυφερότητα και το σθένος της ωριμότητάς μας, για να ξαναβρούμε την ελπίδα που, ειδικά φέτος, τη χρειαζόμαστε περισσότερο ίσως από ποτέ. Ελπίζουμε πως, έστω και με λίγα αποσπάσματα από το έργο αυτό, θα μπορέσουμε να μοιραστούμε μαζί σας την κοινή σε όλους μας επιθυμία να πετάξουμε από πάνω μας όσα μας βάρυναν το 2020 – ή να τα εκμεταλλευτούμε για ν’ αλλάξουμε προς το καλύτερο. Καλές γιορτές με υγεία!

 

Η A PRIORI και η GRID FOX σας εύχονται…

«Καλά Χριστούγεννα κι ο Θεός να μας ευλογεί όλους!»

Continue Reading

Τέχνη πολιτισμός

Γυναίκες Leaders: Καδιώ Σιγάλα (1882-1962)

Στην Πάνω Μεριά της Σαντορίνης ( την Οία) γεννήθηκε μήνα Νοέμβριο του 1882 η Καδιώ Νομικού από πατέρα καπετάνιο, που έκαμνε εμπόριο στην Μαύρη Θάλασσα  το βισάντο , το γλυκό κρασί της Σαντορίνης. Νοικοκυρεμένη οικογένεια είχε την σειρά της και όπως όλοι οι πανέξυπνοι νησιώτες καπετανέοι, όργωναν τις θάλασσες και ευημερούσε το σπιτικό τους με τις οικονόμες και κουμανταδόρες γυναίκες τους.

Η πανέξυπνη Καδιώ παρακολουθεί και μαθαίνει σαν σφουγγάρι την διαχείριση και την οικονομία ενώ κατανοεί και την τύχη των γυναικών του νησιού. Άνδρες φευγάτοι στη δουλειά της Θάλασσας , γυναίκες στην στεριά στα κουμάντα των σπιτικών και της μητρότητας.

Στα 15 της και μόλις με τις γνώσεις της Γ΄ Δημοτικού  την παντρεύουν με τον συντοπίτη καπετάνιο Γεώργιο Σιγάλα. Έμελλε να είναι ο μόνος και παντοτινός σύντροφος της ζωής της σε μια ζωή σα μυθιστόρημα γεμάτη περιπέτεια, θάνατο, πλούτη, κόπο, προβλήματα αλλά και πολλές νίκες και θριάμβους. Όπως είναι η ζωή.

Είχε την προίκα της από τα κουμάντα του πατέρα της, όμως η αξιοσύνη της φάνηκε στο δικό της σπίτι. Δουλειά στη θάλασσα ο Σιγάλας, επέστρεφε και άφηνε στην γυναίκα του τα κέρδη του να τα διαχειριστεί. Μικρή αλλά πανάξια κατάφερε να λειτουργεί το σπιτικό , τα αμπέλια και τα έσοδα της θάλασσας, να ξεχρεώνει το δάνειο του άνδρα της για το καράβι της δουλειάς του, να αγοράζει την μια σκούνα  μετά την άλλη και το ένα καραβάκι μετά το άλλο, να κατανοεί δρομολόγια, καιρούς και εμπορεύματα, να διαχειρίζεται υπαλλήλους και εργάτες και με όλα αυτά στο κεφάλι της να γεννά 14 παιδιά .

14 εγκυμοσύνες, 14 γέννες -σκέψου το εσύ που το διαβάζεις- και την διαχείριση του πόνου από 7 θανάτους γιατί της επέζησαν μόνο τα 7 παιδιά.

Ο καπετάνιος της ερχόταν τον Οκτώβρη , απολάμβανε την οικογένειά του και την προκοπή της, κανόνιζε τις επόμενες δουλειές και τον Απρίλη ξανά στα πέλαγα. Και πέρασαν τα χρόνια και μεγάλωσαν οι δουλειές . Έφτασε τα 40 η Καδιώ και ο στόλος της μεγάλωνε μαζί της.

Ο Πειραιάς το μεγάλο λιμάνι την καλούσε πια. Έτσι έφυγε από την Σαντορίνη και την γη που την γέννησε και την ανάπτυξε. Αγόρασε σπίτι στον Πειραιά , άνοιξε ναυτιλιακό γραφείο και οι δουλειές της μεγάλωσαν . Τα καραβάκια και οι σκούνες γίναν μεγάλα καράβια, πολλά καράβια. Ναυτιλιακές και οικονομικές επιχειρήσεις, όλες στο κεφάλι της, μαζί με φροντίδα της   μεγάλης οικογένειας και το πολύ προσωπικό . Όλα περνούσαν από τον έλεγχο της . Αγόρασε κι άλλα ακίνητα και άλλα καράβια. Με την κοινή λογική και το γυναικείο της ψυχόρμητο  διάλεγε εξαιρετικούς συνεργάτες, καπετάνιους, δικηγόρους, συμβούλους. Με το ένστικτο της μάνας -βασίλισσας τους ενσωμάτωνε στην οικογένειά της. Ήταν όλοι τους η μεγάλη οικογένεια της, τους φρόντιζε σαν συγγενείς. Και όσους άφησε πίσω στην Σαντορίνη και τα πληρώματα και τους υπαλλήλους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Τους ήξερε με τα ονόματά τους. Τους νοιάζονταν για τα προβλήματα, για τις οικογένειές τους.

Και αν και η προκοπή μεγάλη και ο αγώνας της διαχείρισης τεράστιος, η ζωή έχει άλλα σχέδια. Και η ζωή της Καδιώς ήταν σαν την θάλασσα. Πιότερες οι φουρτούνες από την νηνεμία. Ήρθε ο πόλεμος. Ήρθε η κατοχή. Επιτάχθηκαν καράβια και σπίτια, άλλα καράβια χάθηκαν, τα σπίτια καταστράφηκαν από τους κατακτητές. Θρήνησε τον χαμό αγαπημένων ανθρώπων. Συμφορές.

Στάθηκε εκεί ψυχωμένη και δυνατή η καπετάνισσα για την οικογένειά της και για τις δουλειές της. Μετά τον πόλεμο πήρε πάλι τα πάνω της . Σπούδασε και πάντρεψε τα παιδιά της, μεγάλωσε ακόμη την οικογένειά της και παράλληλα τον στόλο της. Εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία της μεταπολεμικής κρίσης , με την πείρα και την εγγενή της ευφυία. Μπήκε στα liberties, έκανε συνεργασίες και συμμαχίες. Αυτή η γυναίκα της Γ’ Δημοτικού , η πολύτεκνη μάνα από την ταπεινή τότε Σαντορίνη, έφτασε να μιλά με πρωθυπουργούς και υπουργούς και διοικητές Τραπεζών. Με τα καράβια των αποζημιώσεων και τα έξυπνα ναύλα που διαχειρίστηκε  προσκυνούσαν μπροστά της οι εξουσίες. Ο στόλος της μεγάλωνε και μαζί του οι κίνδυνοι, οι ζημιές, ο ανταγωνισμός. Όμως εκεί αυτή, ανθεκτική και έξυπνη. Ο αείμνηστος Ωνάσης συνομιλούσε μόνο μαζί της για να ανταλλάξουν εμπειρίες και στρατηγικές και ο σεβασμός του απέναντί της ήταν μεγάλος.

Σε έναν τόσο ανταγωνιστικό και ανδροκρατούμενο χώρο αυτή η καταπληκτική γυναίκα έβαλε το όνομά της στους καταλόγους των Lloyd’s ως «Madame Kadio Sigala”(Tζελίνα Χαρλαυτη, ιστορικός Ναυτιλίας).

Ανθεκτική Καπετάνισσα της ζωής και των επιχειρήσεων !

Άντεξε και αντιμετώπισε τις φουρτούνες στις επιχειρήσεις της , μα άντεξε και αντιμετώπισε τις φουρτούνες στην οικογένειά της. Χήρεψε, αρρώστησε σοβαρά, είδε θανάτους των παιδιών αλλά και της εγγονής της, ψυχολογικές ανημποριές των παιδιών της, δεν παραδόθηκε ποτέ στην θλίψη, αγκαλιάστηκε με την ελπίδα, δεν άφησε τα κανδήλια και της μνήμες των δικών της χωρίς φως. Ναυάγια, δάνεια, πόλεμος, καταστροφές, ο μεγάλος σεισμός στην Σαντορίνη, αρρώστιες . Τίποτα δεν της χαρίστηκε αν μελετήσεις την ζωή της.

Μεγάλα τα καράβια , μεγάλες οι φουρτούνες ! μα πιο μεγάλη φάνηκε η ψυχή της !

Αισιόδοξη, συμπονετική με ισχυρή Πίστη στον Θεό και έμπρακτη ανθρωπιά , ευέλικτη και προσανατολισμένη στην λύση και την δράση , γεμάτη κουράγιο και γενναιότητα, ήθος και σθένος. Όρθια μέχρι το τέλος της. Πως αλλιώς είναι ο ηγέτης?

Τίμησε την γη που την γέννησε, τίμησε την οικογένειά της, τίμησε την θάλασσα και τα δώρα της , μα πάνω από όλα τίμησε με υπομονή και αποδοχή τον ρόλο της και την ζωή της .

« Ήμουν πλασμένη  για να προβλέπω τα πάντα» γράφει στα ημερολόγιά της και ο σύντροφος της καπετάν Σιγάλας στα ύστερά του , έδωσε την ευχή του στα παιδιά του και είπε « Εικόνισμα  να την κάνετε την μάνα σας. Χωρίς αυτήν δεν θα ‘ μεστε σήμερα….. Είναι του Θεού άνθρωπος, γι’ αυτό και την αγαπάει ο Θεός. Και γω δοξάζω το όνομά Του που μου’ δωσε τέτοιον σύντροφο ο Θεός».

Κρατήθηκε η μνήμη της τιμημένη και από τα παιδιά και τα εγγόνια της, τους εργαζόμενους στη δούλεψή της, τους συνεργάτες της και τον Εφοπλιστικό κόσμο. Μια γυναίκα θρύλος και έμπνευση μαζί !

Πηγές : Καδιώς Κολύμβα «Η πάνω Μεριά του Κόσμου» εκδόσεις ΑΡΜΟΣ

http://www.aeinaytes.com/shipowners/kadio_sigala/

Μαριάννα Τσουλιά , Crisis management, Consultant ,Διαπιστευμένη Διαμεσολαβητής

Continue Reading

Trending