Connect with us

Παιδί

Γονείς γνωρίζετε τα 3Ε που χρειάζονται τα παιδιά σας;

Όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι έχουν τρεις βασικές ανάγκες. Αυτές οι ανάγκες συνοψίζονται σε μια μέθοδο, που μπορούμε να ονομάσουμε «τεχνική τριών Ε». Το ίδιο ακριβώς και τα παιδιά μας έχουν αυτές τις ίδιες ανάγκες γιατί και αυτά είναι μικροί ενήλικοι, χωριστές και αυτόνομες προσωπικότητες.

Το πρώτο Ε είναι η Έγκριση. Η έγκριση είναι Βιταμίνη. Όλοι μας λαχταράμε να μας αποδεχθούν γι’ αυτό που είμαστε. Θέλουμε κάποιον με τον οποίο να μπορούμε να χαλαρώσουμε, να ανοίξουμε την καρδιά μας. Και εδώ που τα λέμε, ποιος απ’ όλους τους ανθρώπους πάνω στη γη είναι ο καταλληλότερος από τη μητέρα και τον πατέρα μας; Θέλουμε όλοι κάποιον με τον οποίο να αισθανόμαστε, ότι είμαστε ο εαυτός μας, γιατί ξέρουμε ότι μας εγκρίνει. Αυτό ζητούν τα παιδιά από τους γονείς τους. Οι γονείς να τα εγκρίνουν και να τα αγαπούν όπως είναι, ώστε να αισθάνονται άνετα, να αισθάνονται “ο εαυτός τους”

Ο επικριτικός τύπος που διαρκώς βρίσκει λάθη και πάντοτε διακρίνει τις αδυναμίες των άλλων είναι ο άνθρωπος, που δεν έχει την φιλία και την εκτίμηση των άλλων.

Ρωτήστε τον ίδιο σας τον εαυτό. Εσάς θα σας άρεσε να είχατε κάποιον διαρκώς από πάνω σας να σας υποδεικνύει τα λάθη σας διαρκώς και να σας επικρίνει; Ασφαλώς όχι . Αυτό λοιπόν δεν πρέπει ποτέ να το κάνουμε στα παιδιά μας.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από έγκριση και διακριτική καθοδήγηση. Διαφορετικά δεν εκτιμούν και δεν ακούν πλέον τους γονείς τους, ό,τι καλό και να τους πουν. Πολλά παιδιά άλλαξαν την αρνητική συμπεριφορά, όταν είδαν, ότι οι γονείς τα αποδέχονται και τα αγαπούν όπως είναι.

Αντιθέτως, γονείς ώθησαν τα παιδιά τους στην αρνητική συμπεριφορά και στην καταστροφή γιατί δεν έδωσαν την έγκριση και την αγάπη στο παιδί τους, έτσι όπως είναι. Ένας μεγάλος ψυχολόγος είπε: “Κανείς δεν έχει τη δύναμη να αναμορφώνει κάποιον, αν όμως αγαπήσετε τον άλλον όπως είναι, του δίνετε τη δύναμη ν’ αλλάξει τον εαυτό του”.

Το δεύτερο Ε που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι η Επιδοκιμασία. Η επιδοκιμασία προχωρά λίγο παραπέρα από την έγκριση. Η έγκριση αναφέρεται σε αρνητικές καταστάσεις. Εγκρίνουμε τον άλλο, τον αποδεχόμαστε παρά τα σφάλματα και τις αδυναμίες του.

Αλλά η επιδοκιμασία σημαίνει κάτι περισσότερο θετικό. Ξεπερνάει την απλή ανοχή των αδυναμιών του άλλου, βρίσκει κάτι θετικό στον πλησίον που μας αρέσει. Μπορείτε πάντοτε να βρείτε κάτι θετικό για να επιδοκιμάσετε το παιδί σας, όπως επίσης μπορείτε να βρείτε κάτι αρνητικό για να το αποδοκιμάσετε, εξαρτάται από το τι αναζητάτε.

Ο αρνητικός, επικριτικός γονέας βγάζει στην επιφάνεια ό,τι αρνητικό στο παιδί του, τονίζοντας διαρκώς τα αρνητικά του σημεία. Ενώ ο θετικός γονέας, βρίσκει, κάτι καλό να επιδοκιμάσει το παιδί του, του βγάζει τον καλύτερο εαυτό του. Οι παιδαγωγοί λένε: “καλλιέργησε τις συμπεριφορές που θέλεις να πάρεις”. Με άλλα λόγια θέλεις ένα θετικό και υπάκουο παιδί; Μάθε να του μιλάς όμορφα, ήσυχα και φυσικά θετικά. Εμείς τι είδους γονείς θέλουμε να είμαστε; Γονείς με επιδοκιμασία ή διαρκή κριτική και αποδοκιμασία; Εάν διαλέξουμε το δεύτερο, θα “χάσουμε” τα παιδιά μας και το αστείο θα είναι ότι θα ψάχνουμε τις αιτίες, τη στιγμή που εμείς θα είμαστε οι αίτιοι και οι υπεύθυνοι.

Τέλος, το τρίτο Ε είναι η δίψα για Εκτίμηση. Είναι βασική ανάγκη όλων μας, καθώς επίσης και των παιδιών μας. Η λέξη εκτιμώ σημαίνει υπολογίζω και στη συνέχεια αναγνωρίζω την αξία κάποιου. Όταν δεν αναγνωρίζουμε την αξία κάποιου, τον υποτιμάμε. Όταν εκτιμάμε τα παιδιά και το ξέρουν, τα βοηθάμε να γίνουν περισσότερο ωφέλιμα και επιτυχημένα για τους ίδιους τους, τους εαυτούς και τους γύρω τους. Το ότι εκτιμάμε τα παιδιά μας δεν αρκεί, χρειάζονται και να τους το δείχνουμε.

Θα αναφέρω εδώ κάποιους τρόπους για το πώς να δείχνετε την εκτίμηση σας στα παιδιά σας:

  • Όταν σας μιλούν τα κοιτάτε στα μάτια. Δεν τα διακόπτετε. Προσπαθήστε να καταλάβετε πώς νοιώθουν.
  • Όταν σας ζητούν κάτι μη τα αγνοείτε και μη τα αφήνετε να περιμένουν.
  • Όταν σας εξυπηρετούν μη ξεχνάτε να λέτε “ευχαριστώ”.
  • Δείξτε σεβασμό στα μικρά τους μυστικά και κρατηθείτε μακριά από να κοροϊδέψετε ό,τι το παιδί θεωρεί σημαντικό, κυρίως τις σχέσεις με τους φίλους τους, που είναι σημαντικοί γι’ αυτό.
  • Μη πειράζετε τα παιχνίδια τους, μη πετάτε ποτέ πράγματα απ’ το δωμάτιό τους, ούτε να μπαίνετε μέσα χωρίς την έγκρισή τους (ιδιαίτερα όσο μεγαλώνει η ηλικία τους χρειάζεται περισσότερη διακριτικότητα).
  • Πρέπει πάντα να συστήνετε τα παιδιά σας σε γνωστούς και φίλους με τα ονόματά τους.
  • Όταν υπόσχεστε κάτι στο παιδί να κρατάτε πάντα την υπόσχεσή σας.

Θα μπορούσαμε να απαριθμήσουμε πολλούς ακόμη τρόπους, αλλά πιστεύω ότι καταλάβατε το νόημα.

Αγαπητοί μου, ας διδαχθούμε από τα λουλούδια που προσελκύουν τις μέλισσες. Θέλουν τη μέλισσα για να τα γονιμοποιήσει. Χρειάζονται τη μέλισσα. Αντί όμως να αρχίσει αυτή τις ικεσίες, τις επιπλήξεις ή τον καταναγκασμό, το λουλούδι απλώς βγάζει λίγες σταγόνες νέκταρ. Το λουλούδι γνωρίζει ότι η μέλισσα πεινάει για νέκταρ. Προσφέρει τροφή για να κόβεται αυτή η πείνα. Ας προσφέρουμε κι εμείς τροφή, που ικανοποιεί τις τρεις βασικές ανάγκες των παιδιών μας την έγκριση, την επιδοκιμασία και την εκτίμηση.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παιδί

Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο και Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο στα Νότια Προάστια

Τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης παίζουν καθοριστικό ρόλο στη γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη κάθε παιδιού. Η επιλογή ενός σύγχρονου ιδιωτικού νηπιαγωγείου και ενός οργανωμένου ιδιωτικού δημοτικού σχολείου μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη δημιουργία ισχυρών βάσεων για τη μελλοντική πορεία των μαθητών. Στην Αθήνα και ιδιαίτερα στα Νότια Προάστια, πολλές οικογένειες αναζητούν εκπαιδευτικά περιβάλλοντα που συνδυάζουν ασφάλεια, ποιοτική εκπαίδευση και εξατομικευμένη φροντίδα. 

Η σύγχρονη εκπαιδευτική προσέγγιση δεν επικεντρώνεται μόνο στη γνώση αλλά και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, στη δημιουργικότητα και στην καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης των παιδιών. 

Η σημασία του ιδιωτικού νηπιαγωγείου Το ιδιωτικό νηπιαγωγείο αποτελεί το πρώτο οργανωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον για το παιδί και συμβάλλει ουσιαστικά στην ομαλή κοινωνικοποίηση και προσαρμογή του. Μέσα από οργανωμένες δραστηριότητες τα παιδιά: 

● αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες 

● καλλιεργούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα 

● εξοικειώνονται με τη μαθησιακή διαδικασία 

● αποκτούν αυτονομία και αυτοπεποίθηση 

Η προσχολική εκπαίδευση αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό στάδιο για τη μελλοντική σχολική πορεία του παιδιού. Ιδιωτικό δημοτικό σχολείο και μαθησιακή ανάπτυξη Το ιδιωτικό δημοτικό σχολείο αποτελεί το στάδιο όπου διαμορφώνονται οι βασικές μαθησιακές δεξιότητες. Οι μαθητές αποκτούν: 

● γλωσσικές δεξιότητες 

● μαθηματική σκέψη 

● οργανωμένες συνήθειες μελέτης 

● κοινωνική υπευθυνότητα 

Η σωστή εκπαιδευτική καθοδήγηση βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν θετική σχέση με τη μάθηση και να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους. Ένα σύγχρονο και ασφαλές σχολικό περιβάλλον Η ασφάλεια και η ποιότητα του σχολικού περιβάλλοντος αποτελούν βασικά κριτήρια επιλογής για κάθε οικογένεια. Ένα οργανωμένο σχολικό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει: 

● σύγχρονες εγκαταστάσεις 

● μικρότερα τμήματα 

● εξατομικευμένη προσέγγιση 

● καλύτερη παρακολούθηση της προόδου κάθε παιδιού 

Η καθημερινή συνεργασία σχολείου και οικογένειας συμβάλλει σημαντικά στην υποστήριξη των μαθητών. Η σημασία της εκπαίδευσης στα Νότια Προάστια Οι οικογένειες που κατοικούν στα Νότια Προάστια της Αθήνας συχνά αναζητούν σχολεία που συνδυάζουν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης με εύκολη πρόσβαση και ασφαλές περιβάλλον. Η επιλογή σχολείου κοντά στην περιοχή κατοικίας μπορεί να βοηθήσει: 

● στη σωστή οργάνωση της καθημερινότητας 

● στη μείωση της ταλαιπωρίας στις μετακινήσεις 

● στη δημιουργία πιο σταθερού προγράμματος για τα παιδιά 

Η ισορροπημένη καθημερινότητα αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την ψυχολογία και τη σχολική προσαρμογή των μαθητών. Εκπαίδευση με έμφαση στη συνολική ανάπτυξη Η σύγχρονη εκπαίδευση δεν περιορίζεται μόνο στην ακαδημαϊκή γνώση. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται επίσης: 

● στη συναισθηματική ανάπτυξη 

● στη συνεργασία 

● στη δημιουργικότητα 

● στην καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής 

Η σωστή εκπαιδευτική προσέγγιση βοηθά κάθε παιδί να εξελιχθεί σε ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον. 

Το Ιδιωτικό Σχολείο Παλλάδιο, στα Νότια Προάστια της Αττικής και συγκεκριμένα στον Δήμο Βάρης–Βούλας–Βουλιαγμένης, προσφέρει ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον, με στόχο τη σφαιρική ανάπτυξη των μαθητών σε ακαδημαϊκό, κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο. Με έμφαση στην ποιοτική εκπαίδευση, στις σύγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους και στην εξατομικευμένη προσέγγιση κάθε παιδιού, το Παλλάδιο δημιουργεί τις κατάλληλες βάσεις για τη γνώση, τη δημιουργικότητα και την καλλιέργεια δεξιοτήτων που θα συνοδεύουν τους μαθητές σε κάθε στάδιο της ζωής τους. 

Continue Reading

Παιδί

Η σιωπή των παιδιών…

Αφήστε τα παιδιά σας να εκφράσουν τα συναισθήματα τους, έτσι ώστε να διαμορφώνουν ένα χαρακτήρα με γερές βάσεις, που θα τους ακολουθεί σε όλη τους την ζωή. Μεγαλώσαμε μέσα σε μια κοινωνία, που μας έμαθε από μικρούς για ανόητους λόγους να μη μιλάμε και να μην εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Εθεωρείτο, όπως και σήμερα ακόμη, ανυπακοή ή και ασέβεια να εκφράζεις τα συναισθήματά σου, κυρίως σε μεγαλυτέρους σου, είτε είναι γονέας, είτε δάσκαλος, είτε προπονητής σου ή συγγενής σου. Ούτε όμως στα αδέλφια σου και τους συνομήλικους φίλους σου, για να αποφευχθεί η περίπτωση φιλονικίας. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα, αφ’ ενός μεν να μην μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά μας και αφετέρου, αφού δεν τα εκφράζουμε, να τα «τρώμε». Τα συσσωρεύουμε εκεί μέχρι που να γίνει έκρηξη (στην καλύτερη περίπτωση) ή ακόμα χειρότερα μέχρι να αρρωστήσουμε. Ο καρκίνος, λέει μια μερίδα επιστημόνων, είναι συσσωρευμένη οργή και θυμός που δεν εκφράζονται, όπως και τόσα άλλα ψυχικά και αυτοάνοσα νοσήματα. 

Όταν ο μικρός μας γιος ή κόρη θέλουν να μας μιλήσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, τους αποθαρρύνουμε λέγοντας τους «μη μιλάς» ή «δε μιλάνε έτσι στους μεγαλύτερους» και αυτό, είτε γιατί είμαστε πολυάσχολοι, είτε γιατί δεν μπορούμε να τα χειριστούμε. 

Καθόμαστε όλοι εμείς οι μεγαλύτεροι σε ένα βάθρο ανωτερότητας απαγορεύοντας στους μικρότερους να μιλούν, πόσο μάλλον να φωνάζουν ή να ξεσπούν, πράγμα λογικό γιατί πνίγονται από τα συναισθήματα τους, που ζητούν αποδέκτες. Όταν, λοιπόν, από μικρά τα παιδιά «φιμωθούν» από τα ίδια τους την οικογένεια, μετά σαν ενήλικοι, αφού «πήραν το μάθημα τους», τη σιωπή των «αμνών», μεταφέρουν αυτήν την κατάσταση και στην ενήλικη ζωή τους. Δεν εκφράζονται στους φίλους, στους συνεργάτες, στον/στην σύζυγο, στα πεθερικά. Καταπίνουν παθητικά κάθε πόνο, στενοχώρια, αντίθετη γνώμη, θυμό και τόσα άλλα συναισθήματα. Συμβαίνει εδώ μεταφορικά κάτι σχετικό με τους μικρούς ελέφαντες, που τους δένουν στο τσίρκο με τεράστιες αλυσίδες, όταν είναι μικροί. Δοκιμάζουν δυο τρεις φορές να φύγουν, δεν τα καταφέρνουν, βιώνοντας τον πόνο και μετά στην ενήλικη ζωή τους, ενώ είναι δεμένοι με λεπτά σχοινιά, που μπορούν να κόψουν, μένουν όμως δέσμιοι, γιατί πια δεν προσπαθούν να ελευθερωθούν. 

Αυτό, λοιπόν κάνουμε στα παιδιά μας. Τα αποτρέπουμε, με οδυνηρό πολλές φόρες τρόπο, να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, ώσπου πια αργότερα, ακόμα και αν μπορούν να το κάνουν δεν το ρισκάρουν και τα καταπίνουν. Έτσι όμως τα καταδικάζουμε να υποφέρουν στην ενήλικη ζωή τους. Δεν τα βοηθάμε να ωριμάσουν. Πληγωμένα παιδιά, πληγωμένοι και ανώριμοι ενήλικες. Είναι μικρά παιδιά μέσα σε σώμα μεγάλου, είτε σιωπώντας παθητικά, είτε με επικίνδυνα ξεσπάσματα, που πονούν τους ίδιους και τους γύρω τους. 

Εσύ λοιπόν γονέα, που φροντίζεις να δίνεις όλα τα υλικά αγαθά στο παιδί σου, του δίνεις το πιο μεγάλο αγαθό της ελεύθερης έκφρασης όλων των συναισθημάτων του; Ή μήπως είσαι τόσο ανώριμος, που μη μπορώντας να αναγνωρίσεις και να εκφράσεις τα δικά σου συναισθήματα, καταπνίγεις στη σιωπή και του παιδιού σου; 

Θυμήσου ότι εσύ είσαι ο προπονητής του παιδιού σου για να απόκτηση της «συναισθηματικής νοημοσύνης». Είσαι εκεί να το διδάξεις πρώτα απ’ όλα να ζει και να αναγνωρίζει τα συναισθήματα του και κατόπιν να τα εκφράζει και να τα διαχειρίζεται με όμορφο κι εποικοδομητικό τρόπο, που θα αποκτήσει με την εξάσκηση. 

Μάθε πρώτα εσύ να εκφράζεις τα δικά σου συναισθήματα και μάλιστα στο παιδί σου. Έκφρασε του την αγάπη σου, τη χαρά σου, τη στενοχώρια ή την ανησυχία σου για κάποια του πράξη. Δείξε του την κατανόηση, τη συγχώρεση, τη μεγαλοψυχία. 

Πότισε την ύπαρξη του με το σεβασμό της ιδιαιτερότητας, της αξίας και της ελεύθερης βούλησης του. Ζώντας και δρώντας έτσι όλοι θα έχουμε επιτύχει στη δημιουργία υγιών ψυχικά ανθρώπων, ελεύθερων και όχι καταπιεσμένων, που αναπνέουν ελεύθερα τον αέρα της συναισθηματικής ωριμότητας, της ψυχικής και σωματικής υγείας. 

Πηγή άρθρου από: Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου 

Continue Reading

Παιδί

Θηλασμός και νέες μητέρες

Το παρόν άρθρο θα αναφερθεί στην ιερότερη διαδικασία μετά τον τοκετό, τον θηλασμό και είναι αφιερωμένο σε όλες τις φίλες που εγκυμονούν ή ήδη έχουν γεννήσει και έχουν έλθει πρόσωπο με πρόσωπο με αυτό το φλέγον θέμα στη ζωή κάθε γυναίκας. Με ένα ζωντανό παράδειγμα όμως θα μπούμε στο πετσί του ρόλου , έτσι και ζήτησα  από μια νέα μητέρα την Ευαγγελία Κιουλαφά , που πρόσφατα απέκτησε το πρώτο της παιδάκι να μοιραστεί μαζί μας την δική της εμπειρία.

Ο θηλασμός είναι μεγάλο ζήτημα για μια γυναίκα.

Πριν ξεκινήσει η διαδικασία του θηλασμού , η μητέρα θα πρέπει να γνωρίζει τι επακολουθεί μαζί με αυτόν.

Πρέπει να είναι ενημερωμένη σε κάθε επίπεδο.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το γάλα της μαμάς είναι το καλύτερο, παρ’ όλα αυτά μια γυναίκα δεν θα πρέπει να νιώθει πως είναι εγκλωβισμένη λόγω του θηλασμού. Ο θηλασμός ίσως δεν είναι για όλες τις γυναίκες. Εξαρτάται από τη δύναμη θέλησης και την αυτοπειθαρχία τους.

Χρειάζεται πολλή  δύναμη, πίστη και αρκετή προσπάθεια για να καταφέρει η μαμά να θηλάσει το μωρό της. Πρέπει να κάνει αυτό που θεωρεί εκείνη σωστό για το μωρό της, αλλά και για τον εαυτό της.

Οι καιροί έχουν αλλάξει και τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από τότε που θήλαζαν οι δικιές μας μανάδες και γιαγιάδες.

Η γνώμη τους είναι σημαντική γι’ αυτό το νέο κομμάτι στη ζωή της νέας μητέρας.. Αλλά δεν θα πρέπει η νέα μαμά να πάρει τα λόγια τους ως κανόνα. Η πλύση εγκεφάλου που της κάνουν οι γιαγιάδες είναι περιττή.

Το ένστικτο της θα την οδηγήσει στην σωστή απόφαση για το πως θα ήθελε να χειριστεί το θέμα  θηλασμός.

Τα μαθήματα θηλασμού κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι αρκετά καλά για παρακολούθηση ,αν και διαφέρουν πολύ από την πράξη.

Όμως δίνουν δυο  συμβουλές στη νέα μαμά που ίσως να την βοηθήσουν.

Έχω να πω ότι στην Ελλάδα τα μαθήματα θηλασμού χρειάζονται αναβάθμιση. Εν αντιθέσει με την Αγγλία όπου γέννησα, οι μαίες είναι αυτές που μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά την νέα μητέρα. Με είχαν σε ειδικό δωμάτιο

μόνη μου με το μωρό για 3 ημερονύκτια  και οι εκπαιδευμένες μαίες ήταν συνεχώς κοντά μου την ώρα του θηλασμού για να με διδάξουν. Δεν με άφησαν να φύγω μέχρι που ήταν τελείως σίγουρες, ότι έμαθα καλά τη διαδικασία και θα μπορούσα πλέον να χειριστώ καλά το θέμα και το βρέφος.

Το γάλα έρχεται την Τρίτη ημέρα μετά την γέννα. Τις 2 πρώτες ημέρες η μαμά έχει το λεγόμενο πρωτόγαλα ,το οποίο είναι χρυσός για το νεογέννητο μωρό. Εάν η μαμά αποφάσισε να συνεχίσει με το θηλασμό αποκλειστικά, θα πρέπει να γνωρίζει ότι αυτό απαιτεί κάθε 2 ή 3 ώρες κάθε μέρα να θηλάζει το νεογέννητο μωρό της για τους επόμενους μήνες.

Φυσικά και μπορεί να αλλάξει τη ρουτίνα και να θηλάζει λιγότερες φορές την ημέρα αλλά όλο αυτό απαιτεί χρόνο για να αλλάξει και σίγουρα αρκετό πόνο.

Πιστεύω πως οι νέες μητέρες πρέπει να είναι ενημερωμένες για το τι θα ακολουθήσει  με την απόφαση του θηλασμού .Να γνωρίζουν τις απαιτούμενες ώρες,  τη συνέπεια του χρόνου και τη συντονισμένη προσπάθεια.

Σας παραθέτω στη συνέχεια δυο-τρεις πρακτικές  συμβουλές για να βοηθήσουμε τις νέες μητέρες

Η σωστή θέση του μωρού στο στήθος είναι το πιο σημαντικό. Υπάρχουν αρκετές θέσεις θηλασμού ,αλλά η πιο συνηθισμένη και γνώριμη είναι η εξής:

Η μύτη του μωρού  να είναι στη θηλή και η κοιλίτσα του να “κοιτάει” την μαμά.

Πιέζοντας το στήθος με τον αντίχειρα από την επάνω μεριά  και τα υπόλοιπα δάχτυλα από κάτω, το στήθος παίρνει τέτοια μορφή που διευκολύνει το μωρό να “πιάσει” καλά το στήθος στο στόμα του. Το άλλο χέρι πρέπει να κρατάει το νεογέννητο από την πλάτη στο λαιμό ή και από το σαγόνι. Απαγορεύεται από το κεφάλι του, γιατί χρειάζεται να έχει το νεογέννητο την δική του ελεύθερη κίνηση. Σε περίπτωση που θέλει να “φύγει” από το στήθος έτσι ώστε να ξεκουραστεί ή και να καταπιεί.
Κάνοντας αυτή την κίνηση κουνάτε το στήθος έτσι ώστε η θηλή να ακουμπά την μυτούλα του μωρού μέχρι κάτω το σαγόνι του. Επαναλαμβάνεται αυτή την κίνηση μέχρι το μωρό σας να κάνει μεγάλο στόμα. Εκείνη τη στιγμή είναι θέμα συγχρονισμού. Όταν το μωρό είναι έτοιμο με μεγάλο ανοιχτό στόμα, πρέπει γρήγορα να φέρεται κοντά το μωρό κρατώντας το από το λαιμό προς το στήθος.

Έτσι θα έχετε επιτύχει την σωστή θέση θηλασμού.

Σε περίπτωση που πονάτε αυτό σημαίνει  πως το μωρό δεν έχει “πιάσει” καλά το στήθος. Αμέσως ανοίγεται το στόμα του βάζοντας το μικρό σας δαχτυλάκι για αποφυγή δαγκώματος.

Επαναλαμβάνετε την κίνηση με τη θηλή στη μύτη μέχρι κάτω το σαγόνι με αποτέλεσμα το μωρό να θηλάζει χωρίς πόνο.

Ο θηλασμός δεν πονάει!!!

Εάν σας πονάει βγάζετε το μωρό από το στήθος και προσπαθείτε πάλι. Δεν θα γίνει με την πρώτη φορά διότι και εσείς και το μωρό μαθαίνετε πως να συνεργάζεστε μαζί.

Επίσης για όσες μητέρες χρειάζονται θήλαστρο για οποιοδήποτε προσωπικό τους λόγο, αυτό θέλει προσοχή.

Όσο πιο πολύ γάλα βγάζετε με το θήλαστρο τόσο πιο πολύ γάλα θα “κατεβαίνει”.

Είναι μια καλή λύση για τις μαμάδες που ίσως να μην έχουν το νεογέννητο μωρό κοντά τους για λόγους υγείας ή και για αυτές που θέλουν να ελέγχουν την ποσότητα γραμμαρίων που τρώει το νεογέννητο μωρό τους ή και για κάποιες που το μωρό τους έχει παλινδρόμηση και χρειάζεται να πίνει το γάλα σε μπουκάλι με το κατάλληλο φάρμακο.

Αυτό θέλει προσοχή! Το θήλαστρο το χρησιμοποιείτε μόνο την Τρίτη  ημέρα μετά τη γέννα. Απαγορεύεται πιο πριν. Ο τρόπος για να βγάζετε το πρωτόγαλα είναι ο εξής: πρέπει με τα χέρια σας να πιέζετε  το στήθος μέχρι να έρθει αυτή  η κιτρινωπή ύλη. Με μια σύριγγα μπορείτε να μαζέψετε το γάλα και να το βάλετε στο ψυγείο μέχρι την ώρα που είναι να το δώσετε στο μωρό σας.

Εάν όμως την τρίτη ημέρα δεν βγάζετε το γάλα με το θήλαστρο κάθε 3 ώρες το γάλα θα αρχίζει να στερεύει! Πρέπει να χρησιμοποιείτε το θήλαστρο γύρω στα 15-20 λεπτά σε κάθε στήθος. Για όσες μαμάδες χρειάζονται παραπάνω χρόνο 30 λεπτά είναι αρκετά.

Το θήλαστρο θα πρέπει να χρησιμοποιείται τις ίδιες ώρες, που τρώει το μωρό. Εάν αργότερα στους 4 μήνες το μωρό τρώει κάθε 4 ώρες τότε μπορεί να το κάνετε κάθε 4 ώρες επίσης. Και στους 7 μήνες ίσως μόνο ή 2 φορές την ημέρα.

Όσες λιγότερες φορές βγάζετε το γάλα τόσο πιο γρήγορα θα στερέψει.

Για όσες μαμάδες έχουν παραπάνω γάλα από όσο μπορεί να πιει το μωρό τους μπορούν να αγοράσουν ειδικά σακουλάκια για την κατάψυξη και να το καταψύξουν. Αυτό μπορείτε να το φυλάξετε για τις ημέρες που δεν θα έχετε δικό σας γάλα έτσι ώστε να ωφελήσετε το μωρό σας για λίγο  καιρό παραπάνω από της στιγμή που δεν θα έχετε άλλο γάλα . Επίσης μια πολύ καλή ιδέα για τις μαμάδες με περιττό γάλα, είναι να το δωρίσουν στο νοσοκομείο για τα νεογέννητα που οι μητέρες τους δεν έχουν καθόλου.

·Το γάλα της μαμάς συντηρείται 4 ώρες σε θερμοκρασία δωματίου από τη στιγμή που το έχετε βγάλει με το θήλαστρο ,

· 4 ημέρες μέσα στο ψυγείο (σιγουρευτείτε πως έχετε βάλει αυτοκόλλητο με την ημερομηνία που το βγάλετε με το θήλαστρο) και

· 6 μήνες στην κατάψυξη.

Για να έχετε αρκετό γάλα χρειάζεται να πίνετε πολλά  υγρά. Πολύ νερό αλλά και υγρά όπως χυμό, βότανα, γάλα!

Τέλος, μην νιώθετε άσχημα ,εάν για κάποιο λόγο δεν έχετε γάλα για το μικρό σας αγγελάκι. Η αγάπη σας και μόνο θα είναι αρκετή.

Continue Reading

Trending