Η σπάνια συλλογή των έργων του Κερκυραίου Νικολάου Βεντούρα
Συνέντευξη του Γρηγόρη Καρύδη,
εγγονού και διαχειριστή της συλλογής στη Ζέτα Τζιώτη
Ο Νικόλαος Βεντούρας ήταν από τους σημαντικότερους Έλληνες χαράκτες με έργο που εκτείνεται χρονικά σε περισσότερο από μισό αιώνα. Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1899, από αρχοντική οικογένεια της ευρύτερης περιοχής της Βενετίας, που συμπεριλαμβανόταν στο Libro d’ oro εγκαταστάθηκε στο νησί γύρω στα 1730.
Μάλιστα μία από τις προγόνους του υπήρξε η συγγραφέας Isabella Teotochi Albrizzi και μεγάλος θείος του, ο Ιωάννης Καποδίστριας. Οι σπουδές του στη χημεία τον οδήγησαν σε εύστοχους πρωτοποριακούς πειραματισμούς στη χαρακτική.
Gregory Καρύδης
Συναντήσαμε τον εγγονό του, Γρηγόρη Καρύδη, κάτοχο της σπάνιας αυτής συλλογής και μιλήσαμε μαζί του για τον ταλαντούχο παππού του.
– Γρηγόρη, η ιστορία του παππού σου έχει ενδιαφέρον; Θα ήθελες να αναφερθείς περιληπτικά στη ζωή του;
– Ο παππούς μου ήταν ένας αξιοθαύμαστος άνθρωπος και αισθάνομαι πραγματικά υπερήφανος. Χαράκτης, επιστήμονας και καλλιτέχνης, ο Νικόλαος Βεντούρας, ο παππούς μου, γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1899 με ρίζες από το Βένετο της Ιταλίας. Μαζί με τον κατά κάτι χρόνια μεγαλύτερο αδερφό του μεγάλωσαν με αυστριακές νταντάδες (όπως συνηθιζόταν τότε) και σε σχετικά νεαρή ηλικία έχασαν τον πατέρα τους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να ασχολούνται με την τεράστια –τότε– περιουσία.
Φωτογραφική Μηχανή Νικολάου Βεντούρα
Το 1916 ξεκίνησε σπουδές Βιομηχανικής Χημείας στην ιδιωτική Βιομηχανική και Εμπορική Ακαδημία στον Πειραιά. «Ήδη από τας πολύ μικράς τάξεως του δημοτικού εδιδάχθη ιχνογραφίαν» όπως σημειώνει ο ίδιος.
Με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι του κατέγραφε τις φορεσιές των ανθρώπων της υπαίθρου, την παλαιά πόλη της Κέρκυρας και πολλά καράβια! Το National Geographic έχει δημοσιεύσει κάποιες από αυτές.
Λίγα χρόνια αργότερα θα παρακολουθήσει μαθήματα υδατογραφίας με τον Άγγελο Γιαλλινά. Τον κερδίζει όμως η χαρακτική που εκεί, αυτοδίδακτος πια, βρήκε τον ιδανικό για εκείνο τρόπο έκφρασης. Χάρη στις γνώσεις του στη χημεία μπόρεσε να εξελίξει την τέχνη της χαρακτικής και να δημιουργήσει έργα που μισό αιώνα αργότερα είναι ακόμα σύγχρονα.
ΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΤΕΓΡΑΦΕ ΤΙΣ ΦΟΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ, ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΚΑΡΑΒΙΑ
– Ποιες ήταν οι κύριες θεματολογίες των έργων του;
– Ως επάγγελμα δήλωνε κτηματίας κι έτσι ξόδευε ως επί το πλείστον τον χρόνο του. Έτσι, στα έργα του θα συναντήσουμε την ύπαιθρο της Κέρκυρας, καθώς επισκεπτόταν τα κτήματα για το μάζεμα των ελιών ή άλλες εργασίες, πάντα με τα απαραίτητα εργαλεία για ένα γρήγορο σκίτσο ή μία υδατογραφία επιτόπου.
Σκίτσο με μολύβι -Νικολάου Βεντούρα 1964
Ταξίδευε πολύ και ένα άλλο αγαπημένο του θέμα ήταν τα καράβια. Πολεμικά, φορτηγά ή αλιευτικά, όλα έδιναν έμπνευση για τα έργα του.
Μία άλλη μεγάλη ενότητα αποτελούν τα αφηρημένα έργα του με την Ελένη Βακαλό να λέει «τολμώ να πω πως ίσως και αν ακόμη δεν υπήρχε αφηρημένη τέχνη, ο Βεντούρας θα την είχε ανακαλύψει».
Τρέφοντας μία ιδιαίτερη αγάπη για τη Βενετία δεν θα μπορούσε ούτε αυτή να λείψει από τη θεματολογία του.
Μικρότερες αλλά εξίσου σημαντικές ενότητες αποτελούν οι αστερισμοί και οι λιτανείες, σημαντικό μέρος της ζωής στην Κέρκυρα.
Αστερισμός του Ταύρου 1967 Χαλκογραφία 33*44,5
– Τι τεχνοτροπίες χρησιμοποιούσε; Πειραματιζόταν;
– Οι τεχνικές του προσαρμόζονταν ειδικά για τις ανάγκες κάθε έργου. Πολλά από αυτά τον οδηγούσαν σε μελέτες και πειραματισμούς που κρατούσαν χρόνια. Με τη μεθοδικότητα ενός επιστήμονα κατέγραφε κάθε στάδιο από επιτυχίες ή αποτυχίες, αφήνοντας πλήθος σημειώσεων και δοκιμαστικών εκτυπώσεων που εξιστορούν τη δημιουργία ενός έργου. Από δοκιμές για την ανθεκτικότητα του βουτύρου ή καλλυντικών απέναντι σε συνδυασμούς οξέων, μέχρι τις συνθετικές πλάκες που δημιουργούσε για κάθε έργο.
Αυτά και πολλά ακόμα συνθέτουν το ταξίδι του στον χώρο της βαθυτυπίας, όπως συνολικά αποκαλούσε τις διάφορες μορφές χαρακτικής που συναντάμε στα έργα του.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΚΟΥΦΙΚΗ ΓΡΑΦΗ, ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΡΦΗ ΑΡΑΒΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΑΜΕ ΣΑΝ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΜΟΤΙΒΑ ΣΤΗ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ
– Καταλαβαίνουμε ότι εμπνεόταν και από τα ταξίδια του. Έχεις να μας αναφέρεις κάποιο ανέκδοτο περιστατικό;
– Ταξίδευε πολύ και συχνά επισκεπτόταν πόλεις της Ευρώπης με αγαπημένους προορισμούς τη Βενετία, το Παρίσι και το Λονδίνο. Το 1923 μαζί με τρείς φίλους ξεκίνησαν με ποδήλατο από το Μπρίντεζι έκαναν «λα τραβερσάτα ντι Ιτάλια» και έφτασαν στη Βιέννη σε ενάμιση μήνα, χωρίς άσφαλτο τότε, διανύοντας 125 χιλιόμετρα την ημέρα.
Είχε τόση αγάπη για την τέχνη που να φανταστείτε φτάνοντας στα σύνορα με την Αυστρία άφησε τους φίλους του για λίγο και επέστρεψε στη Βενετία για να πάρει κάτι πινέλα που είχε ξεχάσει. Στη συνέχεια επέστρεψε και τους βρήκε για το υπόλοιπο του ταξιδιού.
– Μίλησέ μας για τα χαρακτικά με τα καράβια που φιλοτεχνούσε.
– Τα καράβια ήταν μία από τις πιο αναγνωρίσιμες θεματικές της δουλειάς του, που αγαπώ πολύ. Αποτυπώνοντας καραβιά, ναυπηγεία και πολεμικά πλοία στην Κέρκυρα όσο και στον Πειραιά, η ενότητα αυτή αριθμεί πάνω από 300 έργα.
Όπως είχε πει η Αθηνά Σχοινά το 1988 «από τα πιο κλασικότροπα και ρεαλιστικά καράβια του, μέχρι τις σουρεαλιστικές και κυβιστικές εκδοχές τους, ο Ν. Βεντούρας εκφράζεται με μια αυθεντικότητα μοναδική. Μοναδική από την άποψη της αυτοτέλειας, μιας αυτοτελούς εκφραστικής δυνατότητας που δεν έχει υποστηρικτική θεωρητική ανάγκη για να πείσει τον θεατή του. Η δουλειά του είναι ορόσημο».
Αστερισμός του Ταύρου 1967 Χαλκογραφία 33*44,5
ΟΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΙ ΚΕΝΤΡΙΣΑΝ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΤΟΥ
– Τι σήμαιναν οι αστερισμοί για αυτόν; Στη δουλειά του διακρίνουμε αναφορές στην κουφική γραφή και σε σπηλαιογραφίες. Θα ήθελες να μας εξηγήσεις πώς αποτυπώνονται στα έργα του;
– Ως επιστήμονας και μελετητής του κόσμου γύρω μας δεν ήταν λίγες οι φορές που του κέντρισαν το ενδιαφέρον οι αστερισμοί.
Στον Αστερισμό της Παρθένου 1968 Χαλκογραφία Βαθυτυπία 20*24,3
Όπως και οι λιτανείες με τη μυσταγωγία τους, έτσι και οι αστερισμοί σαν κάτω τόσο απόμακρο αλλά ταυτόχρονα πολύ οικείο, τους παρατηρούσε με το τηλεσκόπιό του και αντλώντας από «το θυμικόν» του δημιούργησε τον αστερισμό του Ταύρου που απεικονίζει τον ηνίοχο που ζεύει έναν ταύρο με μορφές εμπνευσμένες από τις σπηλαιογραφίες Lascaux και Altamira.
Για τον αστερισμό της παρθένου, όπως και για κάποια άλλα έργα μελέτησε την κουφική γραφή, την πρώτη μορφή αραβικής γραφής που παραλλαγή της συναντάμε σαν διακοσμητικά μοτίβα στη βυζαντινή αγιογραφία.
– Έχεις παρουσιάσει και επιμεληθεί προσωπικά τη δουλειά αυτή με εξαιρετική επιτυχία στην Αθήνα και στην Κέρκυρα. Μίλησέ μας για τις πρόσφατες εκθέσεις.
– Οι πρώτες μου αναμνήσεις από τον Νικόλαο Βεντούρα, τον παππού μου, είναι να δουλεύουμε μαζί στο εργαστήριό του στην Κέρκυρα, φτιάχνοντας σχέδια και χαράσσοντας πλάκες.
Τον θυμάμαι να μου κρατάει το χέρι δείχνοντάς μου πώς να χρησιμοποιώ διάφορα αιχμηρά εργαλεία πάνω σε πλάκες χαλκού, που το παιδικό μου χέρι δεν είχε αρκετή δύναμη να χαράξει. Τον άφηνα να χρησιμοποιεί τα διάφορα μείγματα οξέων με τη χαρακτηριστική οσμή, από ασφαλή απόσταση, αλλά χρησιμοποιούσαμε την πρέσα του μαζί και μου έδειχνε πως να γυρίζω αυτή την τεράστια ρόδα ώστε να περάσει η πλάκα με το μελάνι μαζί με το νωπό χαρτί και να αποτυπωθεί η χάραξη.
Και βέβαια θυμάμαι όταν στα γενέθλιά μου, το 1987, ήρθε στην Αθήνα ο «νονός» μου και ανακοίνωσε πως μου χαρίζει όλα του τα έργα σαν δώρο.
Τότε είχα πει ένα απλό ευχαριστώ. Όμως μετά από χρόνια κατάλαβα πόσο σημαντικό ήταν αυτό το δώρο και αντίστοιχα πόσο μεγάλη η ευθύνη του δώρου αυτού.
Μετά από χρόνια θυμάμαι τη μητέρα μου να συζητά με τον θείο μου, τον Άγγελο Δελιβοριά, στο καινούργιο τότε γραφείο του στην Οδό Κριεζώτου, στο κτίριο της Πινακοθήκης Χατζηκυριάκου Γκίκα που ετοιμαζόταν να ανοίξει προς το κοινό για την κοινή τους επιθυμία να πραγματοποιηθεί μία μεγάλη αναδρομική έκθεση με σκοπό τη γνωριμία του κόσμου και συγκεκριμένα του φιλότεχνου κοινού με τον «άγνωστο» σε πολλούς καλλιτέχνη και χαράκτη Νικόλαο Βεντούρα.
Με τον θάνατο της μητέρας μου και την επιστροφή μου στην Κέρκυρα το 2014 ξανά συζητήθηκε η επιθυμία του μουσείου για τη διοργάνωση της έκθεσης και βλέποντάς το σαν προσωπική υποχρέωση προς τον κόσμο γενικότερα αλλά και προς τη μητέρα μου και τον παππού μου, με τη βοήθεια μίας παιδικής μου φίλης ανέλαβα να φέρω σε πέρας αυτό το έργο χωρίς να έχουμε ιδέα τι μας περιμένει…
Στα μισά της ετοιμασίας για την έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη, εκφράστηκε το ενδιαφέρον από τη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας για την πραγματοποίηση μικρής αναδρομικής με έργα του Βεντούρα για την επέτειο των 300 ετών από την πολιορκία του νησιού από τους Τούρκους.
Στην πορεία διαπιστώσαμε πως δεν είναι πολλοί αυτοί που κατανοούν τι είναι η τέχνη της χαρακτικής, με τη χαρακτηριστική φράση «οι ζωγραφιές του παππού σου». Έτσι αναλάβαμε ακόμα μία ευθύνη: να παρουσιαστεί η έκθεση με τέτοιο τρόπο ώστε να γνωρίσει το κοινό όχι μόνον το έργο του Βεντούρα, αλλά και την τέχνη της χαρακτικής.
Κέρκυρα, Στη Συνοικία Αγίων Πατέρων, αεροπορικός βομβαρδισμός 1940
Το δυσκολότερο ήταν να αποφασίσουμε τι να αφήσουμε για μια άλλη φορά, για μια επόμενη έκθεση και να μην το δείξουμε τώρα…
Εκτός από τα περισσότερα από 500 έργα και σημειώσεις δεν μπορούσαμε να παραλείψουμε τη σημαντικότατη (και χαμένη) εικονογράφηση του ηθογραφήματος του Θεοτόκη «Η ζωή και ο θάνατος του Καραβέλα» που εικονογράφησε ο Βεντούρας με ψευδώνυμο για τον εκδοτικό οίκο Βασιλείου.
Στη μεγάλη πρόκληση του βιβλίου που θα συνόδευε την έκθεση, συνέβαλλε ο κ. Martin Royalton Kisch, τ. Πρεσβύτερος Επιμελητής του Τμήματος Χαρακτικών και Σχεδίων του Βρετανικού Μουσείου, δεχόμενος την πρόσκλησή μου να γράψει για τον Βεντούρα και την ιδιαίτερή τους συνάντηση στο μουσείο το Νοέμβριο του 1982.
Το Μουσείο Μπενάκη μας διέθεσε ολόκληρο τον ισόγειο χώρο στο κτίριο της οδού Πειραιώς και η έκθεση παρουσιάστηκε για τρεις μήνες, μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2018.
«Η ΤΕΧΝΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΚΟΡΕΣΜΟ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΜΑΣ»
– Θεωρείς την τέχνη επένδυση;
– Βλέπω την πραγματική τέχνη σαν κάτι που μιλάει στον κάθε ένα από εμάς ξεχωριστά και προσφέρει έναν ευχάριστο κορεσμό στο πνεύμα μας. Η αξία που προσδίδουμε σε ένα έργο τέχνης συνδέεται με χίλιους δύο παράγοντες αλλά πάνω από όλα θα πρέπει να μας ευχαριστεί η παρουσία του.
Η επένδυση στην τέχνη είναι μία επένδυση που ξεπερνά το εφήμερο και μετά τον θάνατο του καλλιτέχνη συνεχίζει να δίνει ζωή στη φαντασία και ομορφαίνει τη ζωή μας.
– Πού αλλού θα παρουσιάσεις αυτήν την εθνική κληρονομιά;
– Εκτός από το Μουσείο Μπενάκη, την Εθνική Πινακοθήκη, τη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας και το Βρετανικό Μουσείο που ήδη έχουν έργα του Βεντούρα στις συλλογές τους, η έκθεση είναι έτοιμη να ταξιδέψει και εξετάζονται προσκλήσεις από αρκετά μουσεία σε Ευρώπη, Ηνωμένες Πολιτείες και Ασία.
Σε μια εποχή όπου οι έμφυλες ανισότητες και η ενδοοικογενειακή βία έρχονται όλο και συχνότερα στο φως, οι Ξενώνες Φιλοξενίας Κακοποιημένων Γυναικών αποτελούν ένα «αόρατο» αλλά σωτήριο δίχτυ ασφαλείας. Με την τοποθεσία τους να παραμένει αυστηρά απόρρητη για λόγους προστασίας, οι δομές αυτές προσφέρουν κάτι παραπάνω από μια στέγη: προσφέρουν μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Ποιο είναι το σημερινό προφίλ, οι δραστηριότητες και το μέγεθος του ξενώνα;
Ο ξενώνας μας είναι μια ασφαλής δομή προσωρινής φιλοξενίας με δυνατότητα να φιλοξενήσει έως και 20 άτομα (γυναίκες μαζί με τα παιδιά τους). Παρέχουμε 24ωρη προστασία, στέγαση, διατροφή και, το κυριότερο, ψυχοκοινωνική στήριξη από εξειδικευμένο προσωπικό (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιολόγους). Οι δραστηριότητές μας περιλαμβάνουν ατομική και ομαδική συμβουλευτική, δημιουργική απασχόληση για τα παιδιά, καθώς και εργασιακή καθοδήγηση για την ομαλή επανένταξη των γυναικών στην κοινωνία. Οι γυναίκες φτάνουν σε εμάς έπειτα από κατάλληλη προετοιμασία από τα Συμβουλευτικά Κέντρα, κι έπειτα από διαμονή τους στα έκτακτα καταλύματα της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής, ή σε καταλύματα-safe Houses των τμημάτων ενδοοικογενειακής βίας τής Αστυνομίας, καθώς πρέπει να ολοκληρώσουν τις εισαγωγικές εξετάσεις, οι οποίες είναι απαιτούμενες και απαραίτητες για την εισαγωγή τους σε κάθε Ξενώνα. Η κατάλληλη προετοιμασία βοηθάει στην καλύτερη εξέλιξή τους, προκειμένου να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα πλάνο-στόχο – με τη διακριτική βοήθεια του Επιστημονικού Προσωπικού –, αλλά και, στη συνέχεια, μετα την έξοδό τους από τον Ξενώνα, να είναι σε θέση να υποστηρίξουν αυτόνομη διαβίωση.
Με ποια αφορμή ξεκίνησε ο ξενώνας;
Η αφορμή ήταν η διαπίστωση ενός τεράστιου κοινωνικού κενού και η ραγδαία αύξηση των περιστατικών έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας και η ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης και προστασίας των θυμάτων από το κακοποιητικό οικογενειακό περιβάλλον . Η Γενική Γραμματεία Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων είναι ο πρώτος δημόσιος φορέας που δημιούργησε – υλοποίησε και λειτουργεί 18 Ξενώνες Φιλοξενίας σε Δήμους, 2 Ξενώνες του ΕΚΚΑ και 47 Συμβουλευτικά Κέντρα για τη Βία κατά των Γυναικών. Η ανάγκη για αυτόν τον χώρο όπου μια γυναίκα μπορεί να ξεφύγει άμεσα από ένα κακοποιητικό περιβάλλον, χωρίς να μείνει στον δρόμο, γέννησε τη δημιουργία αυτής της δομής. Ξεκίνησαν με το όραμα να μην νιώθει καμία γυναίκα αβοήθητη και μόνη, δημιουργώντας σταδιακή θεσμοθέτηση διεθνών και ευρωπαϊκών προτύπων για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας, εποπτευόμενοι επιστημονικά από το ΚΕΘΙ.
Πόσο σημαντική θεωρείται η συμμετοχή των γυναικών μέσα από τις δομές;
Οι γυναίκες μέσα στον ξενώνα δεν είναι απλώς «ωφελούμενες», είναι ενεργά μέλη, συμμετέχοντας στη διαχείριση της καθημερινότητας του ξενώνα, στις ομάδες συζήτησης και στη λήψη αποφάσεων όπου τις βοηθά να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους. Μέσα από τη δομή, η μία δίνει δύναμη στην άλλη, δημιουργώντας ένα δίκτυο αλληλεγγύης που σπάει τον κύκλο της απομόνωσης. Οι γυναίκες που έχουν υποστεί κακοποίηση συχνά προέρχονται από περιβάλλοντα όπου ο θύτης έλεγχε κάθε πτυχή της ζωής τους. Η ενεργός συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων μέσα στον ξενώνα (π.χ. διαχείριση της καθημερινότητας, φροντίδα των παιδιών τους) επιστρέφει τον έλεγχο της δικής τους ζωής. Μέσα από τη συμμετοχή της σε ομάδες η γυναίκα παύει να αυτοπροσδιορίζεται αποκλειστικά ως θύμα βίας και αναγνωρίζει ξανά τον εαυτό της ως αυτόνομο, ενεργό και ικανό άτομο διαμορφώνοντας το ατομικό της πλάνο, εύρεση εργασίας, αναζήτηση νέας κατοικίας.
Τι ήταν αυτό που σας έσπρωξε να ασχοληθείτε με τον ξενώνα;
Όταν βλέπεις δίπλα σου ανθρώπους να υποφέρουν βουβά πίσω από κλειστές πόρτες, δεν μπορείς να μένεις αμέτοχος, η βαθιά ανάγκη για κοινωνικήδικαιοσύνη και η άρνησή αποδοχής της βίας ως κανονικότητα δημιουργεί την ανάγκη προσπάθειας ώστε να καταπολεμηθεί η έμφυλη ανισότητα και η έμφυλη βία στην πράξη προσφέροντας ουσιαστικό στήριγμα και ασφάλεια σε ανθρώπους που βρίσκονται σε εξαιρετικά ευάλωτη θέση, δίνοντάς μας ικανοποίηση στο να βλέπουμε μια γυναίκα να ανακτά τη δύναμη – την αυτονομία – τη ζωή της από την αρχή.
Ποια είναι για σας τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μια τέτοιου είδους δομή;
Το να νιώθει η γυναίκα προστατευμένη είναι το Α και το Ω. Το να ακούμε χωρίς να κρίνουμε τις επιλογές του παρελθόντος. Το ότι η κάθε γυναίκα αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή περίπτωση, με το δικό της πλάνο ψυχολογικής – κοινωνικής και ιατρικής στήριξης.
Η επιτυχία κρίνεται στο ό,τι η δομή μπορεί να φιλοξενήσει γυναίκες κάθε εθνικότητας, θρησκείας, ηλικίας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, παρέχοντας κοινωνικά και πολιτισμικά ευαίσθητη προσέγγιση όπου χρειάζεται. Η δομή στελεχώνεται από εξειδικευμένους επαγγελματίες (ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, κοινωνιολόγους) που κατανοούν βαθιά το τραύμα της κακοποίησης. Τα παιδιά των κακοποιημένων γυναικών είναι και τα ίδια θύματα (έμμεσα ή άμεσα) της βίας. Μια επιτυχημένη δομή προσφέρει εξειδικευμένη παιδοψυχολογική υποστήριξη και εξασφαλίζει τη συνέχιση της εκπαίδευσής τους. Η δομή δεν πρέπει να καλλιεργεί σχέσεις εξάρτησης. Επιτυχημένη είναι η δομή που βοηθά τη γυναίκα να σταθεί στα πόδια της μέσω εργασιακής συμβουλευτικής, εκμάθησης δεξιοτήτων και στήριξης για την εύρεση εργασίας και μόνιμης κατοικίας. Η δομή δεν λειτουργεί απομονωμένη. Έχει άμεση και γρήγορη συνεργασία με την αστυνομία, τις εισαγγελικές αρχές, τα νοσοκομεία και τις υπηρεσίες απασχόλησης ( ΔΥΠΑ), ώστε να επιλύονται άμεσα τα γραφειοκρατικά και πρακτικά ζητήματα των γυναικών. Η διεύθυνση του ξενώνα παραμένει κρυφή για την προστασία των γυναικών και των παιδιών τους από τον θύτη, με 24ωρη φύλαξη, συστήματα ασφαλείας και αυστηρά πρωτόκολλα για την είσοδο και έξοδο από το κτίριο.
Πείτε μας μια έκφραση που χρησιμοποιείτε συχνά και σας δίνει κουράγιο και δύναμη;
Είναι η φράση που λέμε σε κάθε γυναίκα που περνάει το κατώφλι μας. Μας θυμίζει ότι η ντροπή και η ευθύνη ανήκουν αποκλειστικά στον θύτη, και ότι μαζί είμαστε πιο δυνατές….. «Δεν με καθορίζει αυτό που μου συνέβη, αλλά αυτό που επιλέγω να γίνω.»(Καρλ Γιουνγκ)…..υπενθυμίζοντας ότι όσο σκοτεινό ή τραυματικό κι αν είναι το παρελθόν, η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο παρόν και στην επιλογή να ξαναχτίσει κανείς τη ζωή του με τους δικούς του όρους.
Ποιος είναι ο ρόλος σας στον ξενώνα;
Σαν υπεύθυνη έργου ο ρόλος μου, όσο αυτό είναι επιτρεπτό, είναι ο συντονισμός της ομάδας και η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του ξενώνα, ώστε οι παρεχόμενες υπηρεσίες να ανταποκρίνονται με τον καλύτερο τρόπο στις ανάγκες των γυναικών και των παιδιών τους. Μαζί με το επιστημονικό προσωπικό του Ξενώνα, αποτελούμενο από Κοινωνικό Λειτουργό – Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο – Κοινωνιολόγο και τη Διαχειρίστρια – Διοικητικό της Δομής γίνεται μέγιστη προσπάθεια ώστε η υποδοχή τους στη δομή, η ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη τους, και η καθημερινή ενδυνάμωσή τους να στοχεύουν στο να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή.
Πόσο σας βοήθησε η ασχολία αυτή ως άνθρωπο;
Μας έμαθε, πρώτα το επιστημονικό προσωπικό της Δομής και μετά εμένα σαν υπεύθυνη αυτής, να εκτιμούμε τα «δεδομένα» της ζωής και μας έδειξε το τεράστιο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. Βλέποντας γυναίκες που ξεκίνησαν από το απόλυτο σκοτάδι να χαμογελούν ξανά και να στέκονται στα πόδια τους, πήραμε μαθήματα απίστευτης δύναμης, υπομονής και ανθεκτικότητα. Η καθημερινή επαφή μαζί τους μας δίδαξε να ακούμε χωρίς να κρίνουν και να κατανοούμε τις πολύπλοκες ψυχολογικές διαδικασίες ενός ανθρώπου που προσπαθεί να ξεφύγει από τον κύκλο της βίας. Το να βλέπεις μια γυναίκα να φτάνει στον ξενώνα φοβισμένη και, μετά από μερικούς μήνες, να φεύγει αυτόνομη, χαμογελαστή και έτοιμη να κάνει μια νέα αρχή, προσφέρει σε όλους εμάς τεράστια ψυχική δύναμη και ελπίδα για την ανθρώπινη φύση.
Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας;
Τα άμεσα σχέδιά μας, όσο φυσικά μας δίνεται η δυνατότητα αυτή, είναι η επέκταση των συνεργασιών μας με την αγορά εργασίας, ώστε να εξασφαλίσουμε περισσότερες θέσεις απασχόλησης για τις γυναίκες που φεύγουν από τον ξενώνα. Επίσης, νέες εκστρατείες ενημέρωσης και πρόληψης στα σχολεία και στην τοπική κοινότητα, γιατί η εξάλειψη της βίας ξεκινά από την παιδεία του καθενός μέσα από το σχολικό – οικογενειακό του περιβάλλον. Γίνεται προσπάθειαενίσχυσης των συνεργασιών με εταιρείες και φορείς όπως η ΔΥΠΑ, Υπουργεία (Στέγαση & Εργασία) κλπ, για την άμεση απορρόφηση των φιλοξενούμενων γυναικών στην αγορά εργασίας, καθώς η οικονομική ανεξαρτησία είναι το κλειδί για να σταθούν στα πόδια τους, με δυνατότητα ενσωμάτωσης νέων εφαρμογών και ασφαλών καναλιών επικοινωνίας ώστε γυναίκες που βρίσκονται σε κίνδυνο να μπορούν να ζητήσουν βοήθεια χωρίς να γίνουν αντιληπτές από τον θύτη.
Δημιουργία περισσότερων εξειδικευμένων προγραμμάτων μέσα στους ξενώνες για τα παιδιά-μάρτυρες ενδοοικογενειακής βίας, με στόχο την πρόληψη και τη διαχείριση του μετατραυματικού στρες.
Διοργάνωση ενημερωτικών δράσεων και σεμιναρίων σε σχολεία και τοπικούς φορείς, ώστε να αναγνωρίζονται τα σημάδια της κακοποίησης πριν αυτή κλιμακωθεί.
«Δεν είσαι μόνη, δεν είσαι η μόνη.» «Κάθε τέλος είναι μια νέα αρχή.»
Με εκτίμηση
Η Υπεύθυνη της Πράξης Ξενώνα Φιλοξενίας
Αγγελική Νεραντζάκη.
• Γραμμή SOS 15900: Εθνική γραμμή SOS για θύματα έμφυλης βίας έτσι ώστε να συµβάλλει στο να «σπάσει η σιωπή» σχετικά µε τη βία και να αποκτήσουν φωνή τα ίδια τα θύµατα
Από το 2006 η κ.Ξανθή Γκιάλη εργάζεται στην εταιρεία Eurimac, όπου ξεκίνησε την επαγγελματική της πορεία ως υπάλληλος γραφείου στο λογιστήριο. Τα τελευταία 10 χρόνια κατέχει τη θέση της Οικονομικής Διευθύντριας.
Παράλληλα, τα τελευταία 5 χρόνια διατελεί και HR Manager της εταιρείας, με έμφαση στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, την ανάπτυξη οργανωτικής κουλτούρας και τις δράσεις ESG στον πυλώνα της Κοινωνίας, με στόχο την ενίσχυση της ευημερίας των εργαζομένων και της κοινωνικής προσφοράς της εταιρείας.
Η επαγγελματική της πορεία συνδυάζει εμπειρία στους τομείς της οικονομικής διοίκησης, της διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού και της βιώσιμης εταιρικής ανάπτυξης.
Τι θα συμβουλεύατε μια γυναίκα να προσέχει στη διατροφή και τον τρόπο ζωής της για να διατηρείται υγιής και όμορφη;
Η πραγματική ομορφιά συνδέεται άμεσα με τον τρόπο ζωής: σωστή διατροφή, ποιοτικός ύπνος, τακτική άσκηση και φροντίδα της ψυχικής ευεξίας. Επίσης θεωρώ σημαντικό να αποφεύγουμε τις υπερβολές και την πίεση των μη ρεαλιστικών προτύπων. Η σύγχρονη γυναίκα έχει πολλούς ρόλους και χρειάζεται να βρίσκει χρόνο για τον εαυτό της, να ακούει τις ανάγκες του σώματός της και να καλλιεργεί αυτοπεποίθηση και εσωτερική ισορροπία. Η υγεία και η ομορφιά δεν είναι θέμα τελειότητας, αλλά συνέπειας, φροντίδας και ενός τρόπου ζωής που μας κάνει να αισθανόμαστε καλά με τον εαυτό μας.
Έχετε κάποια προσωπικά μυστικά ομορφιάς και υγείας;
Για μένα το μυστικό της ομορφιάς και υγείας είναι να υπάρχει ψυχική ηρεμία σε προσωπικό και εργασιακό περιβάλλον.
Η μεσογειακή διατροφή είναι αναγνωρισμένη παγκοσμίως για τα ευεργετικά της αποτελέσματα. Την ακολουθείτε ή προτιμάτε το διαιτολόγιο κάποιου ειδικού;
Ακολουθώ την μεσογειακή διατροφή και προσπαθώ να μεταφέρω και στους νέους το μήνυμα ότι ακολουθώντας την μεσογειακή διατροφή τα οφέλη είναι πολλά, όπως ποιότητα υλικών και καθημερινή ευεξία.
Πλέον έχω εντάξει και στην διατροφή μου τα ζυμαρικά χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη ΜΑΚΒΕΛ. Τα ζυμαρικά χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη μπορούν να ενταχθούν στη διατροφή όλης την οικογένειας και όχι μόνο από συγκεκριμένες κατηγορίες ατόμων. Και να αναφέρω το σημαντικότερο: ότι δεν στερούμαστε τη γεύση.
Τι θα συμβουλεύατε σε μια γυναίκα που θέλει να ασχοληθεί με τις επιχειρήσεις;
Θεωρώ ότι το γυναικείο φύλο είναι πιο ισχυρό σε θέσεις ευθύνης, και από την εμπειρία μου μια γυναίκα μπορεί να συνδυάσει οικογένεια και εργασία.
Ποια πιστεύετε ότι είναι η μεγαλύτερη πρόκληση στην οποία καλούνται να ανταποκριθούν σήμερα οι ελληνικές επιχειρήσεις.
Μια ελληνική επιχείρηση έχεις πολλές προκλήσεις. Θα αναφερθώ από την δική μου θέση στη ΜΑΚΒΕΛ – EURIMAC ως Οικονομική Διευθύντρια και HR ότι πλέον πρέπει να αλλάξεις νοοτροπία προς την αντιμετώπισή των νέων εργαζομένων γιατί έχουν διαφορετική κουλτούρα και τρόπο σκέψης.
Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό.
Με θετική διάθεση μπορείς να καταφέρεις πολλά!
Πάθος, μεράκι, αγάπη και γενικότερα συναίσθημα στις επιχειρήσεις υπάρχει.
Όταν υπάρχει το μεράκι, η αγάπη και συναίσθημα από τη διοίκηση και από την πρώτη γραμμή στο οργανόγραμμα εννοείται ότι υπάρχει και σε όλα τα επίπεδα. Στην EURIMAC υπάρχει αγάπη, μεράκι και πολύ στήριξη ακόμη και όταν ένας συνάδελφος έχει προσωπικά προβλήματα.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Να γινόμαστε κάθε μέρα και καλύτεροι και να μεταφέρουμε τις εμπειρίες μας και την γνώση μας στην νέα γενιά.
Σπούδασε Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο ΠΑ.Δ.Α., ενώ η αγάπη της για την πληροφορική φάνηκε από πολύ νωρίς, καθώς ήδη από τα μαθητικά της χρόνια διέθετε υπολογιστή — κάτι ιδιαίτερα σπάνιο για την εποχή, ειδικά σε ένα μικρό ακριτικό νησί όπου έζησε τα σχολικά της χρόνια.
Μετά την ολοκλήρωση του Μεταπτυχιακού της στο Marketing, ακολούθησε υποτροφία για το Executive Diploma in Digital Marketing, γεγονός που την οδήγησε να αποφασίσει να αφοσιωθεί επαγγελματικά στον συγκεκριμένο τομέα.
Το 2015 πιστοποιήθηκε από την Google, μια πιστοποίηση που διατηρεί έως σήμερα μέσω ετήσιων εξετάσεων. Το 2017 πήρε την πρωτοβουλία να ιδρύσει τη Digital Routes, μια ιδέα που γεννήθηκε και ωρίμασε στην Κάρπαθο. Σήμερα, η εταιρεία διατηρεί τα γραφεία της στο Σύνταγμα.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις πουαντιμετωπίσατε ως γυναίκα επαγγελματίας σεέναν τόσο δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενοέναν τόσο δυναμικό και συνεχώς εξελισσόμενοτομέα;
Οι προκλήσεις δεν ήταν μόνο η αγορά ή ο ανταγωνισμός. Ήταν να αποδείξω ότι μπορείς να έχεις σοβαρό επαγγελματικό λόγο και στρατηγική σκέψη σε έναν χώρο που πολλές φορές αντιμετωπίζεται επιφανειακά.
Στον χώρο των social media και γενικότερα του Digital Marketing, υπάρχει Στον χώρο των social media και γενικότερα του Digital Marketing, υπάρχει συχνά η λανθασμένη αντίληψη ότι “όλοι μπορούν να το κάνουν”. Στην πραγματικότητα όμως απαιτείται συνεχής εκπαίδευση, ανάλυση δεδομένων, κατανόηση ψυχολογίας καταναλωτή, προσαρμογή στους αλγορίθμους και μεγάλη αντοχή στην πίεση.
Ως γυναίκα επαγγελματίας χρειάστηκε επίσης να μάθω να βάζω όρια, να διεκδικώ την αξία της δουλειάς μου, να μη φοβάμαι να εκφράσω την άποψή μου σε πελάτες ή συνεργάτες και να διατηρώ τις ισορροπίες ανάμεσα στην προσωπική και επαγγελματική μου ζωή.
Ποιες τάσεις βλέπετε να κυριαρχούν στα socialmedia το επόμενο διάστημα και πώς πρέπει ναπροετοιμαστούν οι επιχειρήσεις;
Πιστεύω ότι μπαίνουμε σε μια εποχή όπου το αυθεντικό και ανθρώπινο περιεχόμενο θα υπερισχύσει από το “τέλειο” περιεχόμενο.
Το κοινό έχει κουραστεί από την υπερβολική διαφήμιση και αναζητά προσωπικότητα και αληθινή σύνδεση με ένα brand. Παράλληλα, οι επιχειρήσεις πρέπει να καταλάβουν ότι δεν αρκεί μόνο η παρουσία στα social media. Χρειάζονται στρατηγική, ποιοτική ιστοσελίδα, email marketing, SEΜ και συνέπεια σε όλα τα σημεία επαφής με τον πελάτη.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) μπαίνει δυναμικάστη δημιουργία περιεχομένου. Πώς πιστεύετε ότιθα επηρεάσει τη δουλειά σας και την ψηφιακήεπικοινωνία γενικότερα;
Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ένα ισχυρό εργαλείο και έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που δουλεύουμε. Ωστόσο, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη στρατηγική σκέψη, την αισθητική αντίληψη και τη συναισθηματική νοημοσύνη.
Το μέλλον δεν ανήκει σε όσους απλώς χρησιμοποιούν AI, αλλά σε όσους ξέρουν να το αξιοποιούν σωστά χωρίς να χάνουν την ανθρώπινη ταυτότητα της επικοινωνίας τους. Η AI δεν είναι απειλή. Είναι ένα εργαλείο που, όταν χρησιμοποιείται σωστά, δίνει περισσότερο χώρο στη δημιουργικότητα και στη στρατηγική.
Τι συμβουλή θα δίνατε σε μια νέα γυναίκα πουθέλει να ξεκινήσει τώρα τη δική της επιχείρησηκαι φοβάται την έκθεση ή την πολυπλοκότητατου ψηφιακού κόσμου;
Να μην φοβάται να ξεκινήσει, έστω και με ελάχιστα μέσα. Εγώ ξεκίνησα την Digital Routes από μια γειτονιά του Πειραιά πριν 9 χρόνια. Η συμβουλή μου είναι να επενδύσει στην εκπαίδευση και την εξειδίκευση. Να έχει υπομονή, επιμονή και επαγγελματισμό.
Το ψηφιακό περιβάλλον δεν είναι κάτι το χαώδες, αλλά ένα εργαλείο που, αν το μάθεις, μπορεί να απογειώσει τη δουλειά σου
Δεν χρειάζεται να ξεκινήσει τέλεια. Χρειάζεται να ξεκινήσει αληθινά.
Ποιο είναι το δικό σας “moto” που σας δίνειδύναμη στις απαιτητικές ημέρες της δουλειάςσας;
Το προσωπικό μου μότο, που αποτυπώνει και όλη την πορεία μου, είναι: Οι πιο συναρπαστικοί προορισμοί δεν βρίσκονται έτοιμοι στον χάρτη· τους χτίζουμε εμείς, χαράσσοντας τη δική μας διαδρομή.
Λίγα χρόνια αργότερα θα παρακολουθήσει μαθήματα υδατογραφίας με τον Άγγελο Γιαλλινά. Τον κερδίζει όμως η χαρακτική που εκεί, αυτοδίδακτος πια, βρήκε τον ιδανικό για εκείνο τρόπο έκφρασης. Χάρη στις γνώσεις του στη χημεία μπόρεσε να εξελίξει την τέχνη της χαρακτικής και να δημιουργήσει έργα που μισό αιώνα αργότερα είναι ακόμα σύγχρονα.
Τουρισμός
Υγεία
Υγεία
Διατροφή
Υγεία
Μόδα
Υγεία
Videos