Οικογένεια

Λέξεις που οι γονείς δεν πρέπει να λένε στα παιδιά τους

Aγαπητοί μου γονείς,

Έχετε ίσως περάσει για πρώτη φορά τόσο πολύ καιρό μαζί με τα παιδιά σας αυτή την περίοδο. Θα περάσετε μαζί τους και όλο το καλοκαίρι.

Τι καταπληκτική ευκαιρία για σας, να επιδράσετε θετικά και ευεργετικά επάνω στην διαμόρφωση του χαρακτήρα τους και το μέγεθος της αυτοεκτίμησης τους.Το γνωρίζετε ότι αφήνετε ένα αποτύπωμα στη ζωή και την ψυχή τους. Πόσο λοιπόν προσεκτικοί χρειάζεται να είσθε.

Τα παιδιά πάντοτε περιμένουν από τους γονείς τους την αγάπη και τη φροντίδα. Κάποιοι όμως γονείς δυστυχώς δεν τα προσφέρουν αυτά. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι τοξικοί γονείς. Τέτοιου είδους γονείς κακοποιούν συναισθηματικά και ψυχολογικά τα παιδιά τους και αφήνουν σημάδια και αναμνήσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα ή για όλη τους τη ζωή.

Οι τοξικοί γονείς συνήθως λένε τα εξής τοξικά και καταστροφικά λόγια στα παιδιά τους, που χρειάζεται και να γνωρίζετε και να αποφεύγετε με κάθε θυσία.

Προσβλητικά λόγια προς τα παιδιά τους. Για παράδειγμα ‘’Είσαι πολύ άσχημος’’, ‘’Είσαι πολύ χονδρός’’, ‘’Είσαι πολύ κοντός’’, ‘’Είσαι πολύ αδύνατος’’, ‘’Εχεις άγρια μαλλιά’’. Κρίνουν τα παιδιά τους από τη φυσική τους εμφάνιση, την οποία δεν εγκρίνουν. Ετσι τους αυξάνουν την ανασφάλεια και τα κάνουν στο να ανησυχούν για την εμφάνιση τους. Αυτό οδηγεί σε σοβαρά δυσλειτουργίες όπως την νευρική ανορεξία. Αντί λοιπόν αυτοί οι γονείς να διδάσκουν τα παιδιά τους πώς να αγαπούν το σώμα τους, όπως και αν φαίνονται εξωτερικά.
Προκλητικές ερωτήσεις για δράσεις. Για παράδειγμα ‘’Γιατί φέρεσαι τόσο παράξενα;’’, ‘’Γιατί περπατάς με αυτόν τον τρόπο;’’, ή ‘’Γιατί τρως ή κινείσαι ε αυτόν τον τρόπο;’’. Tα παιδιά πιστεύουν όσα λένε οι γονείς τους και αρχίζουν να πιστεύουν ότι κάτι λάθος τρέχει με αυτά. Αυτό τα κάνει να μη θέλουν να βρίσκονται ανάμεσα σε ανθρώπους, ακόμα και όταν ενηλικιωθούν. Τα παγιδεύει μέσα σε μια δυσφορία και ένα φόβο ότι οι άλλοι θα γελάσουν μαζί τους και θα προσέξουν τα ελαττώματα που οι τοξικοί γονείς τους προσέδωσαν.
Eγωϊστικές ευχές. Θα παραθέσω τις πιο συνήθεις και πιο τραγικές. ‘’Θα ευχόμουν να μην είχες γεννηθεί ‘’, ‘’Θα ευχόμουν να σε είχα κάνει έκτρωση’’, ‘’Μετανιώνω που σε έχω’’, ‘’Θα ευχόμουν να ήσουν ένα άλλο παιδί’’. Λέγοντας τέτοιες απεχθείς ευχές οι γονείς στο παιδί τους, το κάνουν να αισθάνεται ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει πάνω σε αυτή τη γη, δεν αξίζει που είναι ζωντανό. Αυτό το παιδί θα βλάψει τον εαυτό του και την κοινωνία. Χάνει την αίσθηση της αληθινής του ταυτότητας και πέφτει σε κατάθλιψη. Οι γονείς θα έπρεπε να κάνουν τα παιδιά τους να αισθάνονται ότι αγαπιούνται και ότι έχουν ανεκτίμητη αξία.
Κάνουν το παιδί να αισθάνεται βάρος. Οι εκφράσεις που χρησιμοποιούν είναι οι εξής: ‘’Μου κοστίζεις πολλά λεφτά’’ , ‘’Μου είναι πολύ δύσκολο να σε φροντίζω’’, ‘’Το να σε έχω με εξουθενώνει’’. Εάν ένας γονέας λέει αυτό σε ένα παιδί, το παιδί αισθάνεται βάρος. Αυτό τους κοστίζει ασυνείδητα να κρύβουν τα συναισθήματά και τις ανάγκες τους και τα προβλήματά τους, μόνο και μόνο για να αποφύγουν τη σκληρότητα των γονέων τους. Τα παιδιά αυτά οδηγούνται στις κλοπές και στην κακοποίηση.
Ανθυγιεινές Συγκρίσεις. Όπως για παράδειγμα ‘’Γιατί δεν είσαι σαν τον αδελφό σου, τον ξάδελφο σου ή σαν τα άλλα παιδιά;’’,’’Tα άλλα παιδιά είναι καλύτερα από εσένα’’. Αυτές οι ανθυγιεινές και παράλογες συγκρίσεις μειώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού και το κάνει να πιστεύει ότι ποτέ δεν θα είναι αρκετό, όσο και αν προσπαθήσει. Επίσης το να συγκρίνει τα αδέλφια ένα γονέας δημιουργεί ζήλεια του ενός με το άλλο. Δημιουργεί μια ανθυγιεινή σχέση μεταξύ τους και μνησικακία.
Λεκτική κακοποίηση ή δηλώσεις. Για παράδειγμα ‘’Είσαι ανόητος’’, ‘’Είσαι χαμένος’’, ‘’Ποτέ δε θα τα καταφέρεις’’. Τέτοιες εκφράσεις καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Είναι απαραίτητο για ένα γονέα να ενθαρρύνει το παιδί του και να κάνει το παιδί του να πιστεύει στον εαυτό του.
Απειλές Εγκατάλειψης. Όπως για παράδειγμα, ‘’Θα σε αφήσω’’, ‘’Θα σε βάλω στο πλάι’’, ‘’θα ξυπνήσεις και δε θα με βρεις’’, ‘’Απλά θα εξαφανιστώ’’. Αυτές οι απειλές προκαλούν στο παιδί θέματα εγκατάλειψης, αισθάνονται ότι οι άνθρωποι που αγαπούν, θα τα εγκαταλείψουν, εξαιτίας αυτού που είναι. Όταν ένα παιδί μεγαλώσει με αυτή την πίστη, που υποσυνείδητα αναπτύχθηκε στο μυαλό του, δε θα μπορεί να χτίσει στο μέλλον σχέσεις εμπιστοσύνης. Θα πιστεύει από φόβο ότι θα τον/την εγκαταλείψουν.
Αδειες Υποσχέσεις. Παραδείγματος χάριν ‘’Εάν κάνεις αυτό θα σου αγοράσω εκείνο’’, ‘’Θα σε πάω εκεί την επόμενη φορά’’, αλλά δεν το κάνουν. Όταν οι γονείς κάνουν υποσχέσεις ,που δεν μπορούν να τηρήσουν, ‘σπάνε’ την εμπιστοσύνη του παιδιού τους. Κάνουν το παιδί να αισθάνεται προδομένο. Όταν ο γονέας δεν τηρεί την υπόσχεση του, είναι ένας υπέροχος τρόπος να διδάξει το παιδί του πώς να μην εμπιστεύεται άλλους στη ζωή.

Συμπερασματικά θα πω ότι αν και οι λέξεις δεν είναι σωματικά επιβλαβείς, είναι όμως ιδιαίτερα επιβλαβείς στην ψυχολογική και συναισθηματική υγεία του παιδιού σας. Σας εφιστώ λοιπόν την προσοχή στα λόγια που λέτε στα παιδιά σας. Σας προκαλώ, αν θυμώσετε και είσθε έτοιμοι να πείτε κάποια λέξη που πονά, μην πείτε τίποτα. Βρείτε κάποιον άλλον τρόπο να εκτονωθείτε. Πάντως όχι λεκτικά ή σωματικά πάνω στο παιδί σας.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου, Life and Parenting Coach

Πηγή Psych2Go.net

Ψυχολογία

Αναλύοντας την ψυχολογία της …αναμονής

Πόση ικανοποίηση αντλούμε περιμένοντας στην…ουρά;

Ο εγκέφαλος εκκρίνει ντοπαμίνη όχι μόνο όταν απολαμβάνει αλλά και όταν περιμένει κάτι θετικό

της Δέσποινας Δριβάκου

Η ευχαρίστηση δεν έρχεται μόνο από την κατανάλωση — από το γλυκό ή το ποτό ή ό,τι άλλο . Έρχεται από πριν. Από τη στιγμή που ξέρουμε ότι κάτι καλό πρόκειται να συμβεί. Από την προσμονή!

Ο εγκέφαλος εκκρίνει ντοπαμίνη όταν περιμένει κάτι θετικό. Όχι μόνο όταν το απολαμβάνει. Η προσμονή είναι βιολογικά ανταμειβόμενη. Έτσι, η αναμονή δεν είναι απλώς καθυστέρηση· γίνεται μέρος της εμπειρίας.

Γι’ αυτό συχνά συμβαίνει κάτι παράδοξο: όσο περισσότερο περιμένουμε, τόσο πιο «ωραίο» μας φαίνεται μετά. Εδώ ενεργοποιείται το φαινόμενο της δικαιολόγησης της προσπάθειας. Αν επενδύσαμε χρόνο και ενέργεια, τότε ο ψυχισμός μας αυξάνει την αξία του αποτελέσματος.

Στην ψυχοδυναμική σκέψη, η αναμονή δεν είναι ουδέτερη. Είναι εμπειρία που χαράσσεται από νωρίς. Ο Sigmund Freud μίλησε για την αρχή της ευχαρίστησης και την αρχή της πραγματικότητας: το παιδί θέλει άμεση ικανοποίηση. Η ζωή, όμως, το μαθαίνει να περιμένει.

Ο Donald Winnicott και ο John Bowlby θα προσέθεταν ότι η ποιότητα αυτής της πρώτης αναμονής διαμορφώνει το βίωμα της προσδοκίας. Αν η ανταπόκριση είναι σταθερή, η αναμονή βιώνεται ως ανεκτή. Αν όχι, μπορεί να βιώνεται ως απειλή.

Η ουρά, λοιπόν, ασυνείδητα ενεργοποιεί κάτι γνώριμο: Περιμένω κάτι που θα με ικανοποιήσει. Θα έρθει; Αξίζει;

Στην ψυχαναλυτική οπτική, η επιθυμία τρέφεται από την έλλειψη. Αν κάτι δίνεται αμέσως, η ένταση πέφτει. Η ουρά παρατείνει την έλλειψη, αυξάνει τη φαντασίωση και φορτίζει το αντικείμενο με περισσότερη αξία. Είναι μια μικρή «ερωτική οικονομία». Το γλυκό ή το κοκτέιλ γίνεται η ανταμοιβή μετά τη ματαίωση.

Αν κάποιος αντέχει να περιμένει χωρίς άγχος, σημαίνει ότι εσωτερικά έχει βιώσει αξιόπιστη φροντίδα και προβλέψιμη ανταπόκριση. Η ουρά τότε δεν είναι απειλή. Είναι τελετουργία.

Για άλλους, όμως, η αναμονή μπορεί να ξυπνά θυμό, ανυπομονησία ή ανάγκη φυγής. Εκεί η ουρά αγγίζει παλιά βιώματα ασυνέπειας ή εγκατάλειψης.

Σε πιο υπαρξιακό επίπεδο, η ουρά είναι μεταβατικός χώρος. Δεν είσαι μέσα, δεν είσαι έξω. Είσαι καθ’ οδόν. Όπως στις μεταβάσεις της ζωής — από παιδί σε ενήλικα. Η αναμονή είναι το ψυχικό διάστημα όπου γεννιέται το νόημα.

Και όταν περιμένουμε για ένα «viral» μέρος, δεν περιμένουμε μόνο το προϊόν. Περιμένουμε να μας δουν, να ανήκουμε, να γίνουμε μέρος μιας αφήγησης. Η ουρά γίνεται σκηνή όπου το Εγώ συναντά το βλέμμα του Άλλου.

Δέσποινα Δριβάκου, MSc, PhD
Ψυχολόγος | Emotional Coach
www.drivakoudespina.com

Παιδί

Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο και Ιδιωτικό Νηπιαγωγείο στα Νότια Προάστια

Τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης παίζουν καθοριστικό ρόλο στη γνωστική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη κάθε παιδιού. Η επιλογή ενός σύγχρονου ιδιωτικού νηπιαγωγείου και ενός οργανωμένου ιδιωτικού δημοτικού σχολείου μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη δημιουργία ισχυρών βάσεων για τη μελλοντική πορεία των μαθητών. Στην Αθήνα και ιδιαίτερα στα Νότια Προάστια, πολλές οικογένειες αναζητούν εκπαιδευτικά περιβάλλοντα που συνδυάζουν ασφάλεια, ποιοτική εκπαίδευση και εξατομικευμένη φροντίδα.

Η σύγχρονη εκπαιδευτική προσέγγιση δεν επικεντρώνεται μόνο στη γνώση αλλά και στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, στη δημιουργικότητα και στην καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης των παιδιών.

Η σημασία του ιδιωτικού νηπιαγωγείου Το ιδιωτικό νηπιαγωγείο αποτελεί το πρώτο οργανωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον για το παιδί και συμβάλλει ουσιαστικά στην ομαλή κοινωνικοποίηση και προσαρμογή του. Μέσα από οργανωμένες δραστηριότητες τα παιδιά:

● αναπτύσσουν κοινωνικές δεξιότητες

● καλλιεργούν τη φαντασία και τη δημιουργικότητα

● εξοικειώνονται με τη μαθησιακή διαδικασία

● αποκτούν αυτονομία και αυτοπεποίθηση

Η προσχολική εκπαίδευση αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό στάδιο για τη μελλοντική σχολική πορεία του παιδιού. Ιδιωτικό δημοτικό σχολείο και μαθησιακή ανάπτυξη Το ιδιωτικό δημοτικό σχολείο αποτελεί το στάδιο όπου διαμορφώνονται οι βασικές μαθησιακές δεξιότητες. Οι μαθητές αποκτούν:

● γλωσσικές δεξιότητες

● μαθηματική σκέψη

● οργανωμένες συνήθειες μελέτης

● κοινωνική υπευθυνότητα

Η σωστή εκπαιδευτική καθοδήγηση βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν θετική σχέση με τη μάθηση και να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους. Ένα σύγχρονο και ασφαλές σχολικό περιβάλλον Η ασφάλεια και η ποιότητα του σχολικού περιβάλλοντος αποτελούν βασικά κριτήρια επιλογής για κάθε οικογένεια. Ένα οργανωμένο σχολικό περιβάλλον μπορεί να προσφέρει:

● σύγχρονες εγκαταστάσεις

● μικρότερα τμήματα

● εξατομικευμένη προσέγγιση

● καλύτερη παρακολούθηση της προόδου κάθε παιδιού

Η καθημερινή συνεργασία σχολείου και οικογένειας συμβάλλει σημαντικά στην υποστήριξη των μαθητών. Η σημασία της εκπαίδευσης στα Νότια Προάστια Οι οικογένειες που κατοικούν στα Νότια Προάστια της Αθήνας συχνά αναζητούν σχολεία που συνδυάζουν υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης με εύκολη πρόσβαση και ασφαλές περιβάλλον. Η επιλογή σχολείου κοντά στην περιοχή κατοικίας μπορεί να βοηθήσει:

● στη σωστή οργάνωση της καθημερινότητας

● στη μείωση της ταλαιπωρίας στις μετακινήσεις

● στη δημιουργία πιο σταθερού προγράμματος για τα παιδιά

Η ισορροπημένη καθημερινότητα αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την ψυχολογία και τη σχολική προσαρμογή των μαθητών. Εκπαίδευση με έμφαση στη συνολική ανάπτυξη Η σύγχρονη εκπαίδευση δεν περιορίζεται μόνο στην ακαδημαϊκή γνώση. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται επίσης:

● στη συναισθηματική ανάπτυξη

● στη συνεργασία

● στη δημιουργικότητα

● στην καλλιέργεια δεξιοτήτων ζωής

Η σωστή εκπαιδευτική προσέγγιση βοηθά κάθε παιδί να εξελιχθεί σε ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον.

Το Ιδιωτικό Σχολείο Παλλάδιο, στα Νότια Προάστια της Αττικής και συγκεκριμένα στον Δήμο Βάρης–Βούλας–Βουλιαγμένης, προσφέρει ένα σύγχρονο και ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον, με στόχο τη σφαιρική ανάπτυξη των μαθητών σε ακαδημαϊκό, κοινωνικό και προσωπικό επίπεδο. Με έμφαση στην ποιοτική εκπαίδευση, στις σύγχρονες παιδαγωγικές μεθόδους και στην εξατομικευμένη προσέγγιση κάθε παιδιού, το Παλλάδιο δημιουργεί τις κατάλληλες βάσεις για τη γνώση, τη δημιουργικότητα και την καλλιέργεια δεξιοτήτων που θα συνοδεύουν τους μαθητές σε κάθε στάδιο της ζωής τους.

Ψυχολογία

Πώς να αντιμετωπίσετε το φόβο της επιτυχίας

Δείτε την Επιτυχία σαν Προορισμό και όχι σαν Εμπόδιο προς Αποφυγή.

Η Μαρία είναι μία δραστήρια συμπαθητική και εργατική επιχειρηματίας. Με το Γιάννη που είναι στέλεχος σε μια μεγάλη επιχείρηση έχουν δύο παιδιά και ζουν στα πλαίσια του μοντέλου που ονομάζεται «μέση οικογένεια». Έχουν τις δουλειές τους, έχουν τα παιδιά τους, έχουν το σπίτι τους (που αποπληρώνουν μέσω ενός στεγαστικού 25ετίας), έχουν 2 αυτοκίνητα και 20 μέρες διακοπές το χρόνο. Στα όνειρά της η Μαρία ήταν μια πετυχημένη, χαρισματική, αξιοθαύμαστη και οικονομικά εύρωστη γυναίκα με μια εξαιρετική οικογένεια και ανεβασμένο κοινωνικό επίπεδο. Στην πραγματικότητα είναι μια μεσόκοπη μοναχική γυναίκα που καταφέρνει να επιβιώνει παγιδευμένη μέσα στην βαρετή της καθημερινότητα. «Υπάρχουν και χειρότερα» λέει στον εαυτό της όταν αραιά και που την ζώνουν οι προσωπικές της ανασφάλειες.

Ναι, αλλά υπάρχουν και καλύτερα! Αν η Μαρία είχε πραγματικά κυνηγήσει την επιτυχία σε κάποιο τομέα της ζωής της θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τις απώλειες στους άλλους τομείς. Και η Μαρία δεν έχει καμία διάθεση να δώσει κάτι παραπάνω από τον εαυτό της στο «Βωμό» όπως το ονομάζει της Επιτυχίας. Είναι βολικά καθισμένη στην οικονομική θέση του τραίνου και δεν θα σηκωθεί για να πάει στην πρώτη θέση γιατί φοβάται μην χάσει και αυτήν που έχει! Φόβος, Ενοχές και Ανωνυμία στη γειτονιά του Βολέματος Αν και η Επιτυχία κατέχει μία περίοπτη θέση στην καρδιά και το μυαλό των ανθρώπων οι περισσότεροι κατατρέχονται από ένα μόνιμο φόβο και μόνο στην ιδέα ότι μπορούν να τα καταφέρουν ή ακόμη και από το ότι θα προσπαθήσουν να τα καταφέρουν. Η δικτατορία του μέτριου έχει καταφέρει να δημιουργήσει εξαιρετικές αναστολές στην συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων. Έτσι ο κάθε επίδοξος διώκτης της επιτυχίας θα έχει να τα βάλει με ένα σωρό εσωτερικούς εχθρούς πριν εξορμήσει για την κατάκτηση της κορυφής.

– Ο Φόβος του Άγνωστου. Αν η Μαρία άρχιζε να γίνεται πετυχημένη θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα της αλλαγής περιβάλλοντος σε διάφορους τομείς. Ξαφνικά θα βρισκόταν σε μια άγνωστη περιοχή με διαφορετικούς κανόνες και αρχές από αυτές που γνώριζε. Ο Πλούτος και η Επιρροή επηρεάζουν δραματικά τους ανθρώπους μια και τους εισάγουν σε κύκλους όπου νιώθουν ότι θα έπρεπε να αποδείξουν ξανά την αξία τους. Αυτό που δεν υπολογίζει η Μαρία είναι ότι όταν έχεις φτάσει στην κορυφή ενός βουνού μετά από σοβαρή προσπάθεια, γνωρίζεις ότι σου αξίζει και ότι δεν θα βρεθεί κανένας να σε αμφισβητήσει. Η Επιτυχία είναι μια αυστηρά προσωπική υπόθεση.

– Ο Φόβος της Έκθεσης. Η επιθυμία της Μαρίας να παραμείνει ανώνυμη αν και πετυχημένη την εμποδίζει να εκτεθεί στη δημόσια παρατήρηση. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο φόβο του φθόνου των άλλων. Προκειμένου να μην τη ζηλεύουν και να μην τη φθονούν παραμένει στην αφάνεια και κρατά κρυφές και τις παραμικρές έστω επιτυχίες της. Παραμένοντας αδιάφορη δεν πρόκειται να γίνει ποτέ αξιοζήλευτη!

– Οι Δηλητηριώδης Ενοχές. Έχοντας μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που προάγει την πεπατημένη οδό και που καταδικάζει την εξερεύνηση ως χάσιμο χρόνου η Μαρία δηλητηριάζεται από τις ενοχές που της έχουν δημιουργηθεί. Δεν έχει το δικαίωμα, λέει στον εαυτό της, να σκορπίσει αλόγιστα το χρόνο και την ενέργειά της κυνηγώντας ένα όνειρο και στερώντας τα από άλλους. Επιπλέον έχει κάνει τόσα λάθη μέχρι τώρα στη ζωή της (όπως όλοι μας) που η πιο κρυφή της ενοχή είναι ότι δεν το αξίζει. Τα παπούτσια της επιτυχίας θα τα βαδίσουν άλλοι. Βλέποντας την Επιτυχία κατάματα! Είναι φυσικό η Επιτυχία, όπως και κάθε άλλη αλλαγή στη ζωή μας, να προκαλεί κάποια ποσότητα στρες. Είναι περίεργο όμως να αρνούμαστε να κοιτάξουμε την Επιτυχία στα μάτια μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε την κατάλληλη προετοιμασία. Τις περισσότερες φορές δεν μας εμποδίζει η άγνοια του δρόμου προς την κορυφή αλλά η έλλειψη σχεδίου για τα μετέπειτα βήματα. Δίνοντας μια τελευταία συμβουλή στην φανταστική Μαρία μας θα της θυμίζαμε ότι μετανιώνουμε για ότι δεν κάναμε παρά για ότι έχουμε κάνει.

Πηγή του:Γιώργου Σαπροβαλάκη