Έρευνες

ΜΕΛΕΤΗ ICAP: «ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ»

Σε φάση σταθεροποίησης η χονδρική αγορά φαρμάκων

Η αγορά φαρμάκου παρουσιάζεται ελαφρώς ενισχυμένη την τελευταία τριετία (2015-2017), ως αποτέλεσμα της διαχρονικά αυξανόμενης νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης.
Τo 40,5% της αγοράς αφορά πωλήσεις φαρμάκων που διατέθηκαν απευθείας σε νοσοκομεία, ενώ το υπόλοιπο 59,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων προς φαρμακεία.
Οι παραγωγικές επιχειρήσεις εμφανίζουν υψηλότερη κερδοφορία από το 2014 και έπειτα, ενώ οι εισαγωγικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υψηλότερους δείκτες δανειακής επιβάρυνσης.

Οι τελευταίες εξελίξεις και προοπτικές του φαρμακευτικού κλάδου παρουσιάζονται στην τελευταία έκδοση της κλαδικής μελέτης που κυκλοφόρησε από τη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών της ICAP.

Ο φαρμακευτικός κλάδος αποτελεί έναν από τους πιο στενά εποπτευόμενους και ρυθμιζόμενους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, λόγω του αυστηρού θεσμικού πλαισίου που τον διέπει. Το εν λόγω πλαίσιο, καθορίζει το γενικότερο φάσμα δραστηριοποίησης του κλάδου και καλύπτει την ανάγκη για διασφάλιση της ποιότητας στην παρασκευή σκευασμάτων, τον εκσυγχρονισμό και την τήρηση των σχετικών προδιαγραφών, τον καθορισμό τιμών, τη συνταγογράφηση, κ.ά.

Στην ελληνική αγορά φαρμάκου εκτιμάται ότι δραστηριοποιούνται περισσότερες από 100 φαρμακευτικές επιχειρήσεις και απασχολούνται 12.000 εργαζόμενοι περίπου. Σημαντικά ποσά επενδύονται σε ερευνητικά προγράμματα από τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις που έχουν ισχυρή παρουσία, τα οποία αφορούν θεραπευτικούς τομείς με σημαντικά περιθώρια εξέλιξης. Η εγχώρια ετήσια δαπάνη για Έρευνα και Ανάπτυξη (R&D) εκτιμάται σε €100 εκατ. περίπου.

Η συνολική φαρμακευτική δαπάνη (δημόσια & ιδιωτική) παρουσίασε ανοδική πορεία την περίοδο 2006-2009 και το 2009 διαμορφώθηκε σε €8.461 εκατ. (3,7% του ΑΕΠ). Τα τελευταία χρόνια (2010-2017) η συνολική φαρμακευτική δαπάνη καταγράφει διαχρονική πτώση και το 2017 εκτιμάται σε €5.780 εκατ., καλύπτωντας 3,3% του ΑΕΠ.

Ανάλογη εικόνα και πορεία εμφανίζει και η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη. Την περίοδο 2006-2009 κινήθηκε ανοδικά με μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 14,6%, ενώ διαμορφώθηκε σε €1.945 εκατ. περίπου το 2017 (την περίοδο 2010-2017 μειώθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 11,2%). Η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη δεν θα υπερβεί το ίδιο ποσό το 2018.

Αντίστοιχα, η ιδιωτική φαρμακευτική δαπάνη εμφάνιζε μειοψηφική συμμετοχή επί της συνολικής φαρμακευτικής δαπάνης, την περίοδο 2007-2011. Την περίοδο 2012-2015, διευρύνθηκε με έντονο ρυθμό, με συνέπεια το 2016 να ανέλθει σε €3.875 εκατ., ενώ το 2017 διαμορφώθηκε σε €3.835 εκατ.

H αξία των εγχωρίως παραγομένων φαρμάκων αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 10,7% την περίοδο 2002-2011. To 2012 παρουσίασε σημαντική πτώση, ωστόσο, η ελληνική φαρμακοβιομηχανία «προσαρμόστηκε» γρήγορα στις νέες συνθήκες της εγχώριας αγοράς (αυξανόμενη ζήτηση για γενόσημα φάρμακα, εξαγωγές, κτλ), με αποτέλεσμα από το 2013 η συνολική αξία των εγχωρίως παραγόμενων φαρμάκων να παρουσιάζει διαχρονική άνοδο.

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία, παρουσιάζει, ομολογουμένως, αισθητή βελτίωση στην οικονομική της αποδοτικότητα, ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης χρήσης εγχωρίως παραγόμενων γενοσήμων φαρμάκων και της διεύρυνσης της εξαγωγικής δραστηριότητας. Αντίστοιχα, οι πολυεθνικές φαρμακευτικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να ενισχύουν τη δραστηριότητα των εγχώριων αντιπροσώπων τους και προχωρούν σε σημαντικές επενδύσεις.

Σύμφωνα με το Μάρκο Κοντοέ, Senior Consultant Οικονομικών Μελετών της ICAP, ο οποίος επιμελήθηκε της παρούσας μελέτης, το συνολικό μέγεθος της αγοράς φαρμάκων (σε τιμές χονδρικής) παρουσίασε αύξηση την περίοδο 2000-2009, με μέσο ετήσιο ρυθμό ανόδου 14,1%. Ωστόσο, η υφεσιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας και οι αλλεπάλληλες μειώσεις στις τιμές των φαρμάκων, είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας της αγοράς από το 2010 και έπειτα. Την τελευταία τριετία (2015-2017) παρουσιάζεται ελαφρώς ενισχυμένη ως αποτέλεσμα της διαχρονικά αυξανόμενης νοσοκομειακής φαρμακευτικής δαπάνης. Από το συνολικό μέγεθος αγοράς, τo 40,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων που διατέθηκαν απευθείας σε νοσοκομεία, ενώ το υπόλοιπο 59,5% αφορά πωλήσεις φαρμάκων προς φαρμακεία.

Η Σταματίνα Παντελαίου, Διευθύντρια Οικονομικών Μελετών της ICAP αναφέρει ότι η οικονομική ύφεση των προηγούμενων ετών και η ανάγκη για συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής για τον εξορθολογισμό της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, δημιούργησαν νέα δεδομένα και συνθήκες στην αγορά του φαρμάκου και αναπόφευκτα καθόρισαν την πορεία της.

Η επιβολή «εξοντωτικών» εκπτώσεων/κλιμακωτών εισφορών (rebate/clawback), το ύψος των οποίων διευρύνεται συνεχώς, συντηρούν το κλίμα οικονομικών πιέσεων στον κλάδο. Το συνολικό ποσό για το 2017 ανέρχεται σε €478 εκατ. (Clawback) και €402 εκατ. (Rebate). Το φαινόμενο εκτιμάται ότι θα διογκωθεί τα προσεχή έτη, καθώς οι εισφορές με τις οποίες αναμένεται να επιβαρυνθούν οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις το 2018 αγγίζουν τα €1.050 εκατ.

Μείζον πρόβλημα παραμένουν οι οφειλές από πλευράς του δημοσίου, οι οποίες δημιουργούν αλυσιδωτές αντιδράσεις και παρενέργειες, θέτοντας σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα πολλών επιχειρήσεων. Το συνολικό ύψος των χρεών των Νοσοκομείων ΕΟΠΥΥ προς τις φαρμακευτικές επιχειρήσεις – μέλη του ΣΦΕΕ έχει μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, παραμένει υψηλό καθώς διαμορφώθηκε σε €556 εκατ. τον Σεπτέμβριο του 2018 από €1.194 εκατ. το 2015.

Από τη συγκριτική χρηματοοικονομική ανάλυση παραγωγικών/εισαγωγικών επιχειρήσεων προκύπτει πως οι παραγωγικές επιχειρήσεις εμφανίζουν υψηλότερη κερδοφορία (από το 2014 και έπειτα). Οι εισαγωγικές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υψηλότερους δείκτες δανειακής επιβάρυνσης, αλλά και βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων προς πωλήσεις. Τόσο ο μέσος όρος είσπραξης απαιτήσεων όσο και ο μέσος όρος εξόφλησης προμηθευτών (σε ημέρες) είναι σαφώς μεγαλύτερος για τις παραγωγικές επιχειρήσεις.

Το σύνολο του ενεργητικού δείγματος παραγωγικών επιχειρήσεων παρουσίασε σωρευτική αύξηση 17,3% περίπου την περίοδο 2013-2017. Οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις των επιχειρήσεων του κλάδου διευρύνθηκαν την εξεταζόμενη πενταετία (σωρευτική αύξηση: 10,3%), ενώ o συνολικός κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων του κλάδου μειώθηκε κατά 2,1%. Τα λειτουργικά κέρδη παρουσίασαν αυξομειώσεις στη διάρκεια της εξεταζόμενης πενταετίας και το 2017 επανήλθαν στα ίδια επίπεδα με το 2013, ενώ τα καθαρά κέρδη παρουσίασαν διαχρονική αύξηση (2017/2013: +38,8%).

Το σύνολο του ενεργητικού δείγματος εισαγωγικών επιχειρήσεων κατέγραψε σωρευτική μείωση 3,7% περίπου την περίοδο 2013-2017. Τα ίδια κεφάλαια σταθεροποιήθηκαν την τελευταία διετία (2016-2017), ενώ αυξομειώσεις παρουσίασαν την εξεταζόμενη πενταετία οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις των εισαγωγικών επιχειρήσεων. Οι μεσομακροπρόθεσμες υποχρεώσεις και προβλέψεις περιορίστηκαν κατά 63% και ο συνολικός κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων του κλάδου υποχώρησε (κατά 9,2%) την περίοδο 2013-2017. Το λειτουργικό αποτέλεσμα ακολούθησε φθίνουσα πορεία την περίοδο 2013-2016, ενώ το 2017 επανήλθε στα επίπεδα του 2013. Ανάλογη πορεία κατέγραψε και το καθαρό αποτέλεσμα, το οποίο επιδεινώθηκε (κατά 28,7%) το 2017/13, ενώ και τα κέρδη EBITDA περιορίστηκαν κατά 19% περίπου την ίδια περίοδο.

Οι πωλήσεις φαρμάκων, σε παγκόσμιο επίπεδο, εκτιμάται ότι διαμορφώθηκαν σε $1.158 δισ. το 2017, ενώ αναμένεται να ανέλθουν σε $1.550 δισ. το 2022. Η ευρωπαϊκή αγορά φαρμάκου (σε τιμές χονδρικής) εκτιμάται σε €207 δισ. περίπου το 2017, από €199,2 δισ. το προηγούμενο έτος (αύξηση 3,9%).

Πηγή

Έρευνες

Η ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΣΑΣ

Η έννοια και ο ρόλος της υγιούς εργασίας ανέκαθεν αποτελούσε την βάση για την πρόοδο, την οικονομική ευημερία, την κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση των ανθρώπων αλλά και την δίοδο για την επίτευξη προσωπικών στόχων και επιτευγμάτων ή απολαύσεων.

Η επίδραση του εργασιακού περιβάλλοντος μέσω του οποίου το άτομο αποκτά γνώσεις, αναπτύσσει ικανότητες και δεξιοτεχνίες και εφαρμόζει αξίες και αρχές βοηθά στην κοινωνικοποίηση των ανθρώπων, με αποτέλεσμα την διαρκή και αυξανόμενη αποδοτικότητά τους στη δουλειά.

Η ψυχολογική κατάσταση ενός νέου στελέχους στην δουλειά είναι όμοια με την συμπεριφορά που παρουσιάζει κάποιος που αργοπορεί σε μια κοινωνική εκδήλωση.

Επειδή αισθάνεται άβολα , αμήχανα και περίεργα ίσως το πιο πιθανόν είναι να μην δύναται να εκφραστεί άνετα και ελεύθερα εκτός αν κάποιος αναλάβει τουλάχιστον για τα πρώτα λεπτά να τον απασχολήσει και να του εκδηλώσει το ενδιαφέρον του.

Η αδυναμία λοιπόν ενός νεοπροσληφθέντος ατόμου να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός νέου περιβάλλοντος, όπου υπάρχουν κανόνες και κώδικες και εφαρμόζονται μοντέλα συμπεριφοράς άγνωστα σ΄ αυτόν, έχει σαν αποτέλεσμα να νοιώθει ότι πατά σε ναρκοπέδιο , ή ότι βρίσκεται σε εχθρικό έδαφος και πρέπει να αμυνθεί.

Το σπουδαιότερο δε και το πιο σημαντικό είναι ότι η όποια αμηχανία ή αβεβαιότητα νοιώθει κανείς οδηγεί σε προκατάληψη, ότι δηλ. δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εργοδότη ή του προϊσταμένου του, ότι ίσως δεν θα του δοθούν οι ευκαιρίες για προσωπική ανέλιξη στην ιεραρχία, ή διακατέχεται από διαρκή φόβο πλήρους αποτυχίας και απόρριψης.

Ποια είναι τα κίνητρα :

Η διαδικασία παραχώρησης κινήτρων για την αποτελεσματικότερη απόδοση και την ταχύτατη προσαρμογή των νέων στελεχών εγκυμονεί κινδύνους και αρκετές φορές προκαλεί αδιέξοδα στην ίδια την επιχείρηση.

Πρώτον γιατί οι προσωπικές φιλοδοξίες του εργαζόμενου δεν ταυτίζονται με του στόχους του επιχειρηματία

Δεύτερον γιατί το αναμενόμενο αποτέλεσμα προσδοκιών και σχέσης μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη δεν βασίζονται στο ίδιο οικονομικό, κοινωνικό και στοχευμένο ορθολογιστικά μοντέλο Διοίκησης.

Τρίτον γιατί η πιθανή αρνητικήσχέση εξάρτησης , ή έλλειψη αυτονομίας , η μη εφαρμογή σωστής κατανομής αρμοδιοτήτων, η μη αποδοχή της όποιας μορφής πρωτοβουλίας και τέλος η ύπαρξη μόνιμης εργασιακής ρουτίνας δημιουργεί αντίθετο αποτέλεσμα..

Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η επιχείρηση να εφαρμόζει τα κατάλληλα μοντέλα επικοινωνίας τα οποία θα βασίζονται στα εργαλεία της συνεχούς μάθησης και εξέλιξης των στελεχών παλαιών και νέων εφαρμόζοντας τρεις αρχές:

Την επιβράβευση των ανθρώπων της και την παροχή κινήτρων υλικής και ηθικής ,,αποζημίωσης,,
Την κατανόηση της όποιας ψυχολογικής κατάστασης των εργαζομένων και την δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος με βαθιές ρίζες και σχέσεις σαν αυτή της μάνας και του παιδιού. Ας μη λησμονούμε ότι η επαγγελματική κοινωνικοποίηση κτίζει στο θεμέλιο της οικογενειακής κοινωνικοποίηση
Την διατήρηση μηχανισμού συνεχούς ανάπτυξης των στελεχών

εφαρμόζοντας την στρατηγική ανταλλαγμάτων << κερδίζω – κερδίζεις >>

παραχωρώντας στον εργαζόμενο την δυνατότητα να συμμετέχει στους στόχους και τις νόρμες της επιχείρησης.

Ρούλα Κωτούδη

Σύμβουλος Επικοινωνίας Ιδιοκτήτρια της KPR CONSULTING

Έρευνες

Τα Ένφυλα Στερεότυπα Καλά Κρατούν στις Ελληνικές Οικογένειες και στις Οικογένειες της Διασποράς!

Τα στερεότυπα στον αθλητισμό εξακολουθούν να υφίστανται, τόσο στους
Έλληνες/ίδες γονείς όσο και στους Έλληνες/ίδες της διασποράς. Παρόλο που η
πλειονότητα των ερωτηθέντων θεωρεί ότι δεν υπάρχουν «ανδρικά» ή «γυναικεία»
αθλήματα, μεγάλο ποσοστό του δείγματος διατηρεί ουδέτερη στάση ως προς το
εάν θα ενθάρρυνε τον(ους) γιο(ους) ή την(ις) κόρη(ες) τους να συμμετάσχει(ουν) σε
ένα άθλημα που παραδοσιακά θεωρείται «γυναικείο» (όπως το μπαλέτο) ή
«ανδρικό» (όπως το ποδόσφαιρο). Αυτά είναι τα κύρια συμπεράσματα της
διαδικτυακής έρευνας που διεξήγαγε το Εργαστήριο Μάρκετινγκ (MARLAB) του
Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Σκοπός της έρευνας ήταν να εξετάσει πως τα στερεότυπα του φύλου επηρεάζουν τη
συμμετοχή των παιδιών και εφήβων στον αθλητισμό, συγκρίνοντας τις απόψεις των
Ελλήνων/ίδων γονέων και των Ελλήνων/ίδων γονέων της διασποράς. Τα
ερωτηματολόγια των ερευνών απαντήθηκαν από 328 γονείς παιδιών έως 18 ετών
(288 Έλληνες/ίδες γονείς και 40 Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς). Η έρευνα
πραγματοποιήθηκε υπό την επιστημονική επίβλεψη της διευθύντριας του MARLAB,
καθηγήτριας, κας Ροδούλας Τσιότσου και παρουσιάστηκε μαζί την υποψήφια
διδακτόρισσα, κα Σμαράγδα Σαμαρά, στο συνέδριο «Inaugural Greek Global Women
and Hellenism Conference».
Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι το 72% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το
74% των Ελλήνων/ίδων γονέων της διασποράς, συμμετείχαν σε αθλητικές
δραστηριότητες κατά την παιδική και εφηβική τους ηλικία. Σε ότι αφορά στη
σημερινή συχνότητα συμμετοχής τους σε αθλητικές δραστηριότητες, το 40,28% των
Ελλήνων/ίδων γονέων δηλώνει ότι δεν συμμετέχει ποτέ, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό
για τους/ις Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς είναι σημαντικά μικρότερο (25%)

(ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1).

Τόσο οι Έλληνες/ίδες γονείς (38,54%) όσο και οι Έλληνες/ ίδες γονείς της διασποράς (40%) διαφωνούν με την άποψη ότι ορισμένα αθλήματα είναι αποκλειστικά «κατάλληλα» για άνδρες (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 2). Ωστόσο, σχετικά με το αν θα ενθάρρυναν την(ις) κόρη(ες) τους να συμμετάσχουν σε ένα «ανδρικό» άθλημα, όπως το ποδόσφαιρο, το 32,64% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 32,5% των γονέων της διασποράς διατηρούν ουδέτερη στάση ενώ οι Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς διατυπώνουν υψηλότερα ποσοστά συμφωνίας (45%) έναντι των Ελλήνων/ίδων γονέων (35,76%) (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 3).

Παρόμοια είναι τα αποτελέσματα σχετικά με τα αθλήματα που θεωρούνται «κατάλληλα» για γυναίκες, με το 37,5% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 40% των γονέων της διασποράς να διαφωνούν απόλυτα με αυτή την άποψη (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 4). Ωστόσο, παραμένουν επιφυλακτικοί/ές στο αν θα ενθάρρυναν τον(ους) γιο(ους) τους να συμμετάσχουν σε ένα παραδοσιακά «γυναικείο» άθλημα, όπως το μπαλέτο, με το 31,36% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 27,5% των γονέων της διασποράς να διατηρούν ουδέτερη στάση και μόνο το 27,2% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 35% των γονέων της διασποράς να συμφωνούν (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 5).

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 5.

Οι Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς διαφωνούν απόλυτα (42,5%) με την άποψη ότι τα μέσα ενημέρωσης παρέχουν ισότιμη κάλυψη αθλητικών επιτευγμάτων ανεξαρτήτως φύλου. Αντίθετα, οι απόψεις των Ελλήνων/ίδων γονέων ποικίλουν, με περίπου ίσα ποσοστά διαφωνίας (26,39%) και ουδετερότητας (25,69%). Επιπλέον, η πλειονότητα των Ελλήνων/ίδων γονέων διαφωνεί (30,21%) ή διαφωνεί απόλυτα (23,26%) με την άποψη ότι τα δύο φύλα εκπροσωπούνται ισότιμα στον αθλητισμό. Παρόμοια στάση εκφράζουν και οι Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς, με το 22,5% να διαφωνεί και το 30% να διαφωνεί απόλυτα (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 6).

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 6.

Προσφέρουν όμως όλα τα αθλήματα ίσες ευκαιρίες ανέλιξης ανεξαρτήτως φύλου; Από την έρευνα προκύπτει ότι οι απόψεις των δύο δειγμάτων συγκλίνουν. Συγκεκριμένα, το 29% των Ελλήνων/ίδων γονέων διαφωνεί με αυτήν την άποψη και το 33% διαφωνεί απόλυτα. Παρόμοιες είναι οι αντιλήψεις των Ελλήνων/ίδων γονέων της διασποράς, με το 28% να διαφωνεί και το 35% να διαφωνεί απόλυτα. Επιπλέον, και τα δύο δείγματα διαφωνούν απόλυτα με την άποψη ότι οι επαγγελματίες αθλήτριες λαμβάνουν ίσες ανταμοιβές, όπως μισθός και αναγνώριση, σε σύγκριση με τους άνδρες αθλητές. Οι Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς εκφράζουν αυτή τη διαφωνία πιο έντονα, με το 50% να διαφωνεί απόλυτα, έναντι του 34,38% των Ελλήνων/ίδων γονέων (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 7).

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 7.

Τέλος, στην έρευνα, καταγράφηκε ο βαθμός ομοφοβίας των γονέων, με το 84% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 90% των Ελλήνων/ίδων γονέων της διασποράς να εμφανίζουν σχετικά υψηλές τιμές ομοφοβίας σε μια κλίμακα 0-100, όπου το 0 αντιπροσωπεύει την ελάχιστη και το 100 τη μέγιστη ομοφοβική στάση (ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 8). Ενδεικτικά, στη δήλωση «τα ομοφυλόφιλα άτομα μου προκαλούν εκνευρισμό», το 22% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι συμφωνεί, ενώ το 52% συμφωνεί απόλυτα (σύνολο 74%). Αντίστοιχα ποσοστά καταγράφηκαν και στους Έλληνες/ίδες γονείς της Διασποράς, με το 23% να συμφωνεί και το 58% να συμφωνεί απόλυτα (σύνολο 81%). Επίσης, δήλωση «τα ομοφυλόφιλα άτομα αξίζουν την αρνητική μεταχείριση που υφίστανται», το 73% των Ελλήνων/ίδων γονέων και το 70% των Ελλήνων/ίδων γονέων της Διασποράς αντίστοιχα συμφώνησαν απόλυτα.

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 8.

Προφίλ τους δείγματος

Στην έρευνα συμμετείχαν στο σύνολο 328 γονείς εκ των 288 Έλληνες/ίδες γονείς και 40 Έλληνες/ίδες γονείς της διασποράς.

Το προφίλ των Ελλήνων/ίδων γονέων: το 85% ήταν γυναίκες και το 15% ήταν άνδρες. Όσον αφορά στην ηλικία, το 1,4% των συμμετεχόντων ήταν 18-29 ετών, το 31,6% ήταν 30-39 ετών, το 52,4% ήταν 40-49 ετών και το 14,2% ήταν 50-59 ετών. Σε σχέση με το εισόδημα, το 11% δήλωσε ετήσιο εισόδημα κάτω των 9.999 ευρώ, το 64% είχε εισόδημα μεταξύ 10.000 και 39.999 ευρώ, το 9% μεταξύ 40.000 και 69.999 ευρώ, το 2% πάνω από 70.000 ευρώ, ενώ το 14% προτίμησε να μην απαντήσει. Όσον αφορά στο εκπαιδευτικό επίπεδο, η πλειονότητα των συμμετεχόντων είχε μεταπτυχιακό τίτλο ή ανώτερο (46,18%). Σχετικά με την οικογενειακή κατάσταση, το 91% ήταν παντρεμένοι/ες, ενώ το 60% ήταν εργαζόμενοι/ες πλήρους απασχόλησης. Το δείγμα ήταν πανελλαδικό και προερχόταν από 13 περιφέρειες της χώρας και κυρίως από την Αττική (45,49%).

Το προφίλ των Ελλήνων/ίδων γονέων της διασποράς: το 62% ήταν γυναίκες και το 38% ήταν άνδρες. Όσον αφορά στην ηλικία, το 2% των συμμετεχόντων ήταν 18-29 ετών, το 20% ήταν 30-39 ετών, το 45% ήταν 40-49 ετών, το 22% ήταν 50-59 ετών, το 8% ήταν 60-69 ετών και το 3% ήταν άνω των 70 ετών. Σε σχέση με το εισόδημα, το 12% δήλωσε ετήσιο εισόδημα κάτω των 9.999 ευρώ, το 22% είχε εισόδημα μεταξύ 10.000 και 39.999 ευρώ, το 23% μεταξύ 40.000 και 59.999 ευρώ, το 23% πάνω από 70.000 ευρώ, ενώ το 20% προτίμησε να μην απαντήσει. Όσον αφορά στο εκπαιδευτικό επίπεδο, η πλειονότητα των συμμετεχόντων είχε μεταπτυχιακό τίτλο ή ανώτερο (62,5%). Σχετικά με την οικογενειακή κατάσταση, το 80% του δείγματος ήταν παντρεμένοι/ες, ενώ το 60% του δείγματος ήταν εργαζόμενοι/ες πλήρους απασχόλησης. Το δείγμα ήταν διεθνές και προέρχονταν από 18 χώρες και κυρίως από την Νορβηγία (15%) και Αυστραλία (15%).

Rodoula H. Tsiotsou (Ph.D.) | Professor of Services MarketingDirector of Marketing Laboratory MARLAB

Επιχειρηματικότητα

“Ψηφιοποίηση Σχολείων: Γιατί Είναι Κρίσιμη για την Εκπαίδευση Μας”

Τα σχολεία έχουν μείνει αρκετά πίσω, σε ότι αφορά στην αναβάθμιση
τους με σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.
Η χρηματοδότηση που διέθεσε η ΕΕ για να στηρίξει τις προσπάθειες των
κρατών-μελών για μεγαλύτερη ψηφιοποίηση των σχολείων τους δεν πέτυχε
τα αναμενόμενα αποτελέσματα, σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού
Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η αποτυχία αυτή οφείλεται ιδίως στην απουσία
στρατηγικού οράματος για την αξιοποίηση των κεφαλαίων από πλευράς
των κρατών-μελών της ΕΕ.
Σημαντικά είναι τα ποσά που έχουν εκταμιευθεί από το 2014 μέσω των
διάφορων προγραμμάτων της ΕΕ, και θα συνεχίσουν να εκταμιεύονται μέχρι
το 2026, για την υποστήριξη της ψηφιακής εκπαίδευσης. Μόνο από τον
μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, θα διατεθούν περισσότερα
από 11 δισεκατομμύρια ευρώ.
«Η πανδημία COVID-19 αποκάλυψε ότι τα σχολικά συστήματα όλων
σχεδόν των κρατών-μελών δεν ήταν καλά προετοιμασμένα για διδασκαλία
εξ αποστάσεως», δήλωσε ο κ.Pietro Russo, μέλος του ΕΕΣ και αρμόδιος για
τον έλεγχο. «Σε πολλές περιπτώσεις, οι συνδέσεις των σχολείων στο
διαδίκτυο δεν ήταν επαρκείς, ενώ υπήρχαν ελλείψεις στον αναγκαίο
ψηφιακό εξοπλισμό για το εκπαιδευτικό προσωπικό και τον μαθητικό
πληθυσμό. Η ΕΕ έχει φιλόδοξα σχέδια για την ψηφιακή εκπαίδευση και
μπορεί να στηρίξει τις προσπάθειες των σχολείων να αξιοποιήσουν
περισσότερο τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία. Ωστόσο,
πιστεύουμε ότι υπάρχουν περιθώρια καλύτερης αξιοποίησης της ενωσιακής
χρηματοδότησης.»
Προκειμένου να εξετάσει την πρόοδο προς την ψηφιοποίηση των
σχολείων, το κλιμάκιο ελέγχου του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου

επισκέφθηκε έξι κράτη-μέλη (Γερμανία, Ελλάδα, Κροατία, Ιταλία, Αυστρία
και Πολωνία) και διαπίστωσε ότι οι δράσεις που χρηματοδοτήθηκαν με
ενωσιακούς πόρους θα μπορούσαν να έχουν επιτύχει μεγαλύτερο
αντίκτυπο, εάν είχαν ενσωματωθεί συστηματικότερα στις εθνικές ή στις
περιφερειακές στρατηγικές για την ψηφιοποίηση των σχολείων.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα έργα που χρηματοδοτήθηκαν με
ενωσιακούς πόρους πέτυχαν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Εντούτοις,
κάποιες φορές, η χρηματοδότηση της ΕΕ απλώς υποκατέστησε εθνικούς
πόρους που είχαν ήδη διατεθεί. Ένας από τους λόγους για τους οποίους τα
σχολεία συχνά δεν μπορούσαν να αξιοποιήσουν με τον βέλτιστο τρόπο τα
ενωσιακά κονδύλια, ήταν ότι δεν συμμετείχαν επαρκώς στη διαδικασία
προσδιορισμού των αναγκών τους όσον αφορά την ψηφιοποίηση.
Επιπλέον, πολλά σχολεία δεν διέθεταν επαρκή ενημέρωση για τη στήριξη
που προσφέρει η ΕΕ. Επίσης, δεν είναι λίγα εκείνα που εξακολουθούν να
αναφέρουν ελλείψεις σε εξοπλισμό ή ανάγκες περαιτέρω επιμόρφωσης των
εκπαιδευτικών. Ακόμη, διαπιστώθηκε ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είχε
υιοθετηθεί κοινή προσέγγιση για τη χρήση των νέων τεχνολογιών στην
τάξη, με αποτέλεσμα τα σχολεία να αδυνατούν να αξιοποιήσουν πλήρως τις
δυνατότητες που προσφέρει η ψηφιοποίηση.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν διαθέτει πλήρη στοιχεία σχετικά με το ύψος της
ενωσιακής χρηματοδότησης που έχει δαπανηθεί συνολικά για την
ψηφιοποίηση των σχολείων, ενώ ελάχιστες χώρες της ΕΕ αξιολογούν σε
ποιον βαθμό η ενωσιακή στήριξη έχει συμβάλει στη βελτίωση της
ψηφιακής εκπαίδευσης στα σχολεία. Όσον αφορά τα μέτρα που
χρηματοδοτούνται από τον μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το
κλιμάκιο ελέγχου δεν έκρινε επαρκώς ισχυρή τη σχέση μεταξύ των
προσδοκώμενων αποτελεσμάτων στον τομέα της ψηφιακής εκπαίδευσης και
της χρηματοδότησης της ΕΕ. Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι
εκτιμήσεις κόστους που έκανε δεκτές η Επιτροπή κατά τις
διαπραγματεύσεις των εθνικών σχεδίων αποκλίναν σημαντικά από τα
έξοδα που πραγματοποιήθηκαν τελικά.
Τα κράτη-μέλη της ΕΕ είναι αποκλειστικά αρμόδια για τον σχεδιασμό της
εκπαιδευτικής πολιτικής και την οργάνωση των σχολείων τους. Ο ρόλος

της ΕΕ, από την άλλη, συνίσταται στη συμπλήρωση και τη στήριξη των
δράσεων των κρατών-μελών. Στο πλαίσιο αυτό, τους παρέχει επίσης
σημαντική χρηματοδοτική στήριξη για την ψηφιοποίηση των σχολείων.
Απαιτείται να στηριχτούν τα σχολεία στην Ελλάδα και να βοηθηθούν οι
καθηγητές στο έργο τους. Δόθηκαν πολλά χρήματα και η ψηφιακή μετάβαση
παραμένει ακόμη σε στάδιο σχεδιασμού. Ας αξιοποιήσουμε πρώτα τους
πόρους και κατόπιν ας μιλήσουμε για αξιολόγηση του ανθρωπίνου
δυναμικού. Τα προβλήματα που υφίστανται είναι πολλά και ιδιαίτερα στην
περιφέρεια. Οι νεοεκλεγέντες δήμαρχοι και περιφερειάρχες έχουν δύσκολο
έργο και οφείλουν να ανταποκριθούν με αποτελεσματικότητα.

Κων/νος Σ. Μαργαρίτης

Δημοσιογράφος