Lifestyle

7 Χρώματα που Ταιριάζουν τέλεια με το Πράσινο στη Διακόσμηση!

Το πράσινο είναι ένα από τα αγαπημένα μας χρώματα για τη διακόσμηση και το βάψιμο των εσωτερικών τοίχων του σπιτιού. Είναι μεταξύ άλλων και το χρώμα της φύσης, της χαλάρωσης, της ηρεμίας, της θεραπείας. Πώς γίνεται, λοιπόν, να μην θέλεις μία τέτοια πηγή θετικής ενέργειας στην καθημερινότητα σου; Σε περίπτωση που προτιμάς τις ουδέτερες αποχρώσεις σήμερα θα δούμε με τι χρώματα ταιριάζει το πράσινο για να πειστείς ότι δεν είναι τόσο δεσμευτικό, όσο έχεις στο μυαλό σου!

Με μία πολύ γρήγορη σκέψη μπορούμε να σκεφτούμε τουλάχιστον δέκα διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου. Βεραμάν, το χρώμα της μέντας, σμαραγδί, λάιμ, φυστικί ή λαχανί; Όλα καθορίζονται από το στυλ και την ατμόσφαιρα που θέλεις να δημιουργήσεις στο χώρο. Πάμε, λοιπόν, να δούμε με τι χρώματα ταιριάζει το πράσινο και θα αφήσουμε το γούστο και τη φαντασία σου να αποφασίσουν για τα υπόλοιπα!

Με τι χρώματα ταιριάζει το πράσινο;

1. Πετρόλ με Λευκό

Η αλήθεια είναι ότι το λευκό φέρνει πάντα την ισορροπία, με όποιο χρώμα και αν το συνδυάσεις. Αν έχεις αποφασίσει να προσθέσεις πράσινο στους τοίχους του σπιτιού σου, μπορείς να ξεκινήσεις από το υπνοδωμάτιο. Η ψυχολογία των χρωμάτων υποστηρίζει ότι το πράσινο συμβάλλει στην εναρμόνιση των συναισθημάτων μας και την ενίσχυση του αισθήματος της ισορροπίας και χαλάρωσης. Έρευνες αποκαλύπτουν ότι μπορεί ακόμα και να σε βοηθήσει να κοιμάσαι καλύτερα! Αν δεν σου αρέσει αυτή η τολμηρή πετρόλ απόχρωση μπορείς να προτιμήσεις μία πιο απαλή, όπως είναι για παράδειγμα το φυστικί ή το πράσινο της ελιάς.

2. Πράσινο της Ελιάς με Καφέ

Το πράσινο χρώμα της ελιάς με το καφέ του ξύλου δημιουργούν έναν από τους αγαπημένους μας συνδυασμούς με άρωμα Ελλάδας. Πρόκειται για μία μοναδική χρωματική συμμαχία της φύσης που σίγουρα θα ταιριάξει στο σαλόνι σου, αν φυσικά αγαπάς το παραδοσιακό στυλ διακόσμησης. Αν θέλεις να προσαρμόσεις αυτό το χρωματικό συνδυασμό σ΄ ένα πιο μοντέρνο στυλ διακόσμησης μπορείς να προτιμήσεις πιο απαλές αποχρώσεις του καφέ για τα έπιπλα. Εναλλακτικά βάλε και λίγο χρώμα στις κουρτίνες σου!

3. Πράσινο με Μπλε

Με τι χρώματα ταιριάζει το πράσινο, αν όχι με το μπλε; Το πράσινο της φύσης και το γαλάζιο του ουρανού συμβολίζουν την αφοσίωση και τη σταθερότητα. Όπως το πράσινο, έτσι και το γαλάζιο μεταδίδουν συναισθήματα ισορροπίας και αρμονίας στην ατμόσφαιρα. Αν έχεις γραφείο στο υπνοδωμάτιο σου θα πρέπει να γνωρίζεις ότι το γαλάζιο αντιπροσωπεύει τη γνώση και ευνοεί σημαντικά τη μάθηση. Μάθε περισσότερα για τα χρώματα και τους συμβολισμούς τους στο άρθρο μας.

5 εκπληκτικά χρώματα τοίχου για το υπνοδωμάτιο σου & οι συμβολισμοί τους!

4. Πράσινο με Κίτρινο

Το πράσινο με το κίτρινο είναι ένας αρκετά οικείος συνδυασμός χρωμάτων. Στη φωτογραφία βλέπουμε μία πιο φωτεινή, δροσερή αλλά και τολμηρή εκδοχή του. Αν έχεις όρεξη για μεγάλες αλλαγές που θα σου φτιάξουν τη διάθεση, μη διστάσεις να το τολμήσεις. Από την άλλη αν είχες διαφορετικά στο μυαλό σου το κίτρινο με το πράσινο, μπορείς απλά να «παίξεις» με τις εντάσεις και τη φωτεινότητα των χρωμάτων. Το οπτικό αποτέλεσμα στο βάψιμο των εσωτερικών τοίχων του σπιτιού σου και τη διακόσμηση είναι πάντα στο χέρι σου!

5. Πράσινο στο Χρώμα της Μέντας με Ροζ

Αν αναρωτιέσαι με τι χρώματα ταιριάζει το πράσινο σε ρομαντικό στυλ διακόσμησης, αυτός ο συνδυασμός θα σου κλέψει σίγουρα την καρδιά. Το χρώμα της μέντας είναι μία επιλογή που συνδυάζεται εύκολα με πολλές αποχρώσεις και σχέδια. Έτσι είτε θέλεις να διατηρήσεις αυστηρό ύφος στο χώρο είτε θες να προσθέσεις μερικές χαρούμενες πινελιές χρώματος, δεν θα έχεις κανένα πρόβλημα να τα «παντρέψεις». Το ροζ του χαλαζία είναι, επίσης, μία απόχρωση που βρήκε το δικό της φανατικό κοινό στο χώρο της διακόσμησης.

6. Πράσινο με Μπεζ

Θέλεις να γνωρίζεις ότι το αποτέλεσμα της αλλαγής θα αντέξει στο πέρασμα του χρόνου; Αν απάντησες θετικά θα πρέπει, ίσως, να προτιμήσεις μία πιο διαχρονική επιλογή όπως είναι ο συνδυασμός του πράσινου με το μπεζ. Όπως και το λευκό έτσι και το μπεζ χαρακτηρίζονται πολλές φορές ως ουδέτερα χρώματα στη διακόσμηση. Το μπεζ είναι ένας καμβάς πάνω στον οποίο μπορείς πολύ εύκολα να κάνεις αλλαγές και να προσθαφαιρέσεις στοιχεία. Ακόμα και αν αφήσεις τα κεντρικά στοιχεία του δωματίου σταθερά μπορείς να παίξεις με τις λεπτομέρειες. Έτσι θα αισθάνεσαι κάθε αλλαγή σαν μία μικρή ανανέωση, ικανή να σου φτιάξει τη διάθεση!

7. Πράσινο με Μοβ

‘Ενας ανατρεπτικός και τολμηρός συνδυασμός χρωμάτων είναι το πράσινο με το μοβ. Αν δεν θέλεις να «σκουρύνεις» το χώρο σου μπορείς να επιλέξεις πιο απαλές αποχρώσεις των δύο αυτών χρωμάτων. Αν δεν είσαι λάτρης του σκούρου μοβ, μπορείς να διαλέξεις ένα απαλό βιολετί ή λιλά – που είναι και της μόδας- για τον τοίχο και να δώσεις μεγαλύτερη ένταση στα δευτερεύοντα στοιχεία του χώρου.

Πηγή/Εικόνες:douleutaras.gr

Από:Τένη Βαλεριάνου

Μόδα

“Cerulean Syndrome”: Δεν επιλέγεις τι φοράς

Αρθρογράφος :
Χριστίνα Κουμπάρου
Fashion Stylist
Απόφοιτος της Σχολής Μόδας AthensFashionClub

Η πιο διάσημη σκηνή της ταινίας The Devil Wears Prada δεν μιλά τελικά για ένα μπλε
πουλόβερ.

Μιλά για εξουσία.

-Στη σκηνή του περίφημου “cerulean μονόλογου”, η Miranda Priestly εξηγεί στην Andy ότι
το ξεθωριασμένο μπλε πουλόβερ που φορά δεν ήταν ποτέ πραγματικά δική της επιλογή. Το
χρώμα “cerulean” ή ουσιαστικά το μπλε του ουρανού, εμφανίστηκε αρχικά σε συλλογές
υψηλής ραπτικής από μεγάλους οίκους μόδας, πέρασε στα περιοδικά μόδας, στα
πολυκαταστήματα και τελικά κατέληξε σε ένα φθηνό καλάθι εκπτώσεων από όπου το
αγόρασε η Andy. Η Miranda της αποκαλύπτει ότι ακόμη και η προσπάθειά της να “μην
ενδιαφέρεται για τη μόδα” είναι ήδη μέρος του ίδιου του συστήματος.

Αυτό ακριβώς είναι το “Cerulean Syndrome”: η ψευδαίσθηση της επιλογής.

-Οι τάσεις δεν δημιουργούνται τυχαία, αλλά αποτελούν αποτέλεσμα ενός ολόκληρου
συστήματος που περιλαμβάνει σχεδιαστές, luxury brands, fashion editors, forecasting
agencies, αλλά και τη βιομηχανία υφασμάτων και παραγωγής. Εταιρείες πρόβλεψης τάσεων,
όπως η WGSN και η Pantone, αναλύουν κοινωνικές συμπεριφορές, πολιτισμικές αλλαγές και
καταναλωτικές συνήθειες, προτείνοντας χρώματα, υφές και αισθητικές κατευθύνσεις χρόνια
πριν εμφανιστούν στις βιτρίνες. Στη συνέχεια, οι τάσεις αυτές “φιλτράρονται” προς τα κάτω
μέσα από fast fashion αλυσίδες, social media, influencers και διαφημίσεις, μέχρι να γίνουν
μαζικά αποδεκτές.

Το σύστημα της μόδας δεν πουλά απλώς ρούχα.
Πουλά status, εικόνα και κοινωνική αποδοχή.

-Σήμερα, αυτή η διαδικασία γίνεται ακόμη πιο έντονη μέσω των social media και των
αλγορίθμων. Η αρχική θεωρία του “trickle-down fashion”, σύμφωνα με την οποία οι τάσεις
ξεκινούν από τις ελίτ και καταλήγουν στη μαζική αγορά, έχει εξελιχθεί σε έναν πολύ πιο

γρήγορο και αόρατο μηχανισμό. Το TikTok, το Instagram και οι αλγόριθμοι του “For You
Page” προωθούν συνεχώς συγκεκριμένες αισθητικές: “clean girl”, “old money”, “quiet
luxury”, “mob wife”. Παρότι παρουσιάζονται ως διαφορετικές ταυτότητες, στην
πραγματικότητα λειτουργούν σαν προκαθορισμένα “templates προσωπικότητας”.

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι ξεχωρίζουν, ενώ στην ουσία ακολουθούν διαφορετικές
εκδοχές της ίδιας αισθητικής κατεύθυνσης.

-Ακόμη και η έννοια του “anti-fashion” έχει ενσωματωθεί στο ίδιο το σύστημα της μόδας. Το
minimal ντύσιμο, τα basic κομμάτια ή η δήθεν αδιαφορία για τη μόδα μετατρέπονται και
αυτά σε trends. Η βιομηχανία έχει την ικανότητα να απορροφά κάθε μορφή αντίδρασης και
να τη μετατρέπει σε νέο προϊόν προς κατανάλωση.

-Το cerulean πουλόβερ της Andy γίνεται έτσι σύμβολο μιας μεγαλύτερης πραγματικότητας: οι
επιλογές μας δεν είναι ποτέ πλήρως ανεξάρτητες. Το τι θεωρούμε όμορφο, κομψό ή “σωστό”
επηρεάζεται συνεχώς από εικόνες, media και κοινωνικούς κώδικες που λειτουργούν στο
παρασκήνιο.

-Αξίζει κανείς να αναρωτηθεί αν τελικά το πιο ισχυρό στοιχείο της μόδας δεν είναι η
δημιουργικότητα, αλλά η επιρροή. Η δυνατότητα ενός συστήματος να διαμορφώνει επιθυμίες
χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε.

-Και αυτό είναι που κάνει τη σκηνή της Miranda τόσο διαχρονική. Δεν μιλά μόνο για τη μόδα.
Μιλά για όλους τους μηχανισμούς που επηρεάζουν τις επιλογές μας καθημερινά: από το τι
φοράμε μέχρι το πώς θέλουμε να παρουσιαζόμαστε στον κόσμο.

Τελικά μπορεί να μην επιλέξαμε ποτέ πραγματικά αυθόρμητα το cerulean πουλόβερ.

Τελικά απλώς επιλέξαμε ανάμεσα στις επιλογές που είχαν ήδη αποφασιστεί για εμάς.

Διακόσμηση

Εργαστείτε με άνεση!

Η καρέκλα γραφείου δεν είναι απλώς ένα ακόμη έπιπλο, αλλά ο «σύμμαχός» σας για άνεση, υγεία και
υψηλή αποδοτικότητα σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Οι ανατομικές καρέκλες γραφείου Dromeas
έχουν σχεδιαστεί για να στηρίζουν σωστά τη μέση και τη σπονδυλική στήλη, προσφέροντας
ορθοπεδική υποστήριξη που μειώνει την καταπόνηση ακόμη και μετά από πολλές ώρες μπροστά στον
υπολογιστή. Με σύγχρονους εργονομικούς μηχανισμούς, επιτρέπουν εύκολη ρύθμιση ύψους, κλίσης
πλάτης και μπράτσων, ώστε η καρέκλα να προσαρμόζεται ιδανικά στο σώμα και τον τρόπο εργασίας
σας. Επιλέγοντας καρέκλες γραφείου Dromeas, δημιουργείτε ένα καλαίσθητο και λειτουργικό
περιβάλλον, που συνδυάζει υψηλή αισθητική, κομψότητα και πρακτικότητα, καλύπτοντας τις
ανάγκες κάθε επαγγελματικού χώρου. Παράλληλα, επενδύετε σε ένα κάθισμα υψηλών προδιαγραφών,
με ποιότητα κατασκευής που αντέχει στον χρόνο και προσφέρει καθημερινή σιγουριά και άνεση.
Εξερευνήστε, λοιπόν, τη μεγάλη συλλογή, επιλέξτε το σχέδιο και το χρώμα της αρεσκείας σας και
εργαστείτε ξεκούραστα!

Υποπόδιο γραφείου για ολοκληρωμένη άνεση και εργονομία!

Ένα υποπόδιο γραφείου Dromeas, είναι αυτό που χρειάζεστε για να ολοκληρώσετε την εργονομία του
γραφείου σας, εξασφαλίζοντας συγχρόνως σωστή στάση του σώματος και ανακουφίζοντας τα πόδια

και τη μέση σας. Το υποπόδιο συμβάλλει, πιο συγκεκριμένα, στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος,
επιτρέποντας στα πόδια να στηρίζονται άνετα, ώστε να αποφεύγεται η ένταση και το μούδιασμα κατά
τη διάρκεια της εργασίας. Σε συνδυασμό με μια εργονομική καρέκλα γραφείου, δημιουργεί ένα
ολοκληρωμένο σύστημα στήριξης για ολόκληρο το σώμα, ενισχύοντας την άνεση, τη συγκέντρωση
και την παραγωγικότητά σας κάθε στιγμή. Ανακαλύψτε, λοιπόν, σήμερα τις ανατομικές καρέκλες και
τα υποπόδια γραφείου Dromeas και διαμορφώστε έναν χώρο εργασίας που φροντίζει πραγματικά
εσάς. Επισκεφθείτε το φυσικό κατάστημα της εταιρείας, διαφορετικά κάντε click στο eshop.dromeas.gr
και πραγματοποιήστε την παραγγελία σας online, αναβαθμίζοντας την καθημερινότητά σας με μία
κίνηση.

Μόδα

RIP THE RULES :Style has no size… ή μήπως έχει;

Αρθρογράφος:
Χρυσούλα Γρύλλη
Fashion Stylist
Aπόφοιτος της Σχολής Μόδας AthensFashionClub

-Η μόδα σήμερα φωνάζει “inclusivity”. Τα brands μιλούν για αποδοχή, διαφορετικότητα και
ελευθερία. Τα catwalks γίνονται πιο «ανοιχτά», τα campaigns πιο πολυφωνικά. Αλλά πίσω
από αυτή τη νέα εικόνα, υπάρχει ένα ερώτημα που κανείς δεν θέλει να απαντήσει ξεκάθαρα:

Μπορούν τελικά όλοι να φορούν τα πάντα;

-Μπορεί μια plus size γυναίκα να φορέσει έναν δερμάτινο κορσέ; Μια κοντή φούστα; Να δείξει
τα μπράτσα της, το σώμα της, χωρίς να “διορθώνει” τίποτα; Να επιλέξει όγκο, τούλι, ένταση ,
χωρίς να σκέφτεται αν “επιτρέπεται”;

Ή μήπως η μόδα εξακολουθεί να έχει κανόνες , απλά πλέον δεν τους λέμε δυνατά;

-Το editorial project “Rip the Rules”, εμπνευσμένο από τη φιλοσοφία της Carrie Bradshaw
στο Sex and the City, δεν δημιουργήθηκε για να δώσει μια ασφαλή απάντηση. Δημιουργήθηκε
για να αμφισβητήσει. Γιατί η αλήθεια είναι πιο άβολη απ’ όσο θέλουμε να πιστεύουμε.

-Η μόδα πάντα είχε αισθητική. Αναλογίες. Ισορροπία. Styling που “κολακεύει”.
Και ναι ! Δεν ταιριάζουν όλα σε όλους με τον ίδιο τρόπο. Αυτή είναι η τεχνική πλευρά του
styling, αυτή που διδάσκεται, αναλύεται και εφαρμόζεται.

Αλλά εδώ γεννιέται το πραγματικό debate:

Ντυνόμαστε για να “δείχνουμε καλύτεροι” ή για να εκφράζουμε αυτό που είμαστε;

-Γιατί μια γυναίκα να μαθαίνει τι πρέπει να κρύψει, αντί για το τι θέλει να δείξει; Ποιος
αποφασίζει ποια σημεία είναι «αποδεκτά» και ποια πρέπει να μείνουν αόρατα;

-Η επιλογή ενός plus size σώματος μέσα σε ένα τόσο έντονο, “μη ασφαλές” styling , κορσές,
τούλι, όγκος, έκθεση , δεν είναι απλά αποδοχή. Είναι πρόκληση. Είναι σύγκρουση με την ίδια
τη λογική της μόδας που για χρόνια επέβαλλε σιωπηλά όρια.

Και ίσως εκεί είναι το σημείο που διχάζει.

Γιατί κάποιοι θα πουν: «Δεν είναι κολακευτικό».
Και κάποιοι άλλοι: «Δεν χρειάζεται να είναι».

-Αυτή η αντίθεση αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: ότι το “κολακευτικό” δεν είναι πάντα
αντικειμενικό. Είναι κοινωνικά διαμορφωμένο. Είναι αποτέλεσμα χρόνων εικόνων, προτύπων
και περιορισμών που έχουμε μάθει να αποδεχόμαστε χωρίς να τα αμφισβητούμε.

Ίσως τελικά το πρόβλημα δεν είναι το σώμα.
Αλλά το βλέμμα που το κρίνει.

-Σε μια εποχή που η εικόνα καθορίζεται από κανόνες, φίλτρα και “σωστά” πρότυπα, το “Rip
the Rules” δεν έρχεται να πει ότι όλα είναι σωστά. Ούτε ότι η αισθητική δεν έχει ρόλο.

Έρχεται να θέσει ένα πιο ουσιαστικό ερώτημα:

-Μπορεί η μόδα να είναι ταυτόχρονα αισθητική και ελευθερία; Γιατί αν η μόδα είναι
πραγματικά ελευθερία , τότε δεν μπορεί να λειτουργεί με όρια που επιβάλλονται σιωπηλά. Και
ίσως τελικά το πιο επικίνδυνο statement δεν είναι ένα outfit. Είναι η απόφαση να το φορέσεις.

Αν η μόδα είναι ελευθερία , γιατί ακόμα ζητάμε άδεια για να υπάρξουμε μέσα σε αυτή;