Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Andy Warhol: Ο πιο εκκεντρικός καλλιτέχνης του 20ου αιώνα

Γράφει η Λιάνα Ζωζά

Η λέξη “κανονικός” δεν θα ήταν σίγουρα, ποτέ, αυτή που θα χαρακτήριζε την εκκεντρική προσωπικότητα του Andy Warhol. Ο πρωτοπόρος καλλιτέχνης του κινήματος της Pop Art, γεννήθηκε το 1928 στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, από γονείς μετανάστες. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κάρνεγκι και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Εργαζόταν σαν σχεδιαστής παπουτσιών, όταν τον πρόσεξε ο γκαλερίστας Αλέξανδρος Ιόλας και έγινε η μεγάλη αλλαγή στην καλλιτεχνική πορεία του Warhol.

Η ιστορία της συνάντησής τους, το 1952, όπως περιγράφεται στη βιογραφία του γκαλερίστα είναι η παρακάτω: “Aπό τη γκαλερί έβλεπε κάθε μέρα έναν αδύνατο ξανθό νεαρό να μπαίνει το πρωί σε μια βιοτεχνία παπουτσιών και να βγαίνει το απόγευμα. Kάποια μέρα τον ρώτησε πώς τον λένε και πού πάει. “Σχεδιάζω παπούτσια για μια βιοτεχνία”, του απάντησε ο 24χρονος νεαρός. “Mπορείτε να μου φέρετε μερικά σχέδιά σας να δω;”, τον ρώτησε. Όταν την επομένη μέρα είδε τα ντοσιέ με τα γοβάκια, ο Iόλας αναφώνησε “Tι θαύμα! Aυτά τα σχέδια είναι υπέροχα. Aγαπητέ μου, σας κάνω έκθεση”.

Την ίδια χρονιά ο Warhol κάνει την πρώτη του έκθεση στην πασίγνωστη γκαλερί  του ΙόλαHugo, με “Παπούτσια” και σχέδια βασισμένα σε κείμενα του Truman Capote, διχάζοντας κοινό και κρητικούς και δίνοντας βήμα στον άγνωστο μέχρι τότε καλλιτέχνη που στη συνέχεια εξελίχθηκε στη γνωστή ανατρεπτική καλλιτεχνική φυσιογνωμία.

Ο Andy Warhol και ο Αλέξανδρος Ιόλας, πέθαναν την ίδια χρονιά, το 1987. Το κύκνειο άσμα που μοιράστηκαν ήταν η τελευταία έκθεση του Warhol στην τελευταία γκαλερί του Ιόλα, Palazzo Stelline στο ΜιλάνοΤο θέμα της έκθεσης ήταν ο Μυστικός Δείπνος και ήταν παραγγελία του Αλέξανδρου Ιόλα στον Warhol, σαν μια ενδιαφέρουσα απάντηση στο ομότιτλο έργο του Leonardo Da Vinci που βρίσκεται σε εκκλησία της ίδιας πόλης.

Με αφορμή την 30ή επέτειο από το θάνατο του Andy Warhol, ο Μυστικός Δείπνος του, Sixty Last Suppers”, 1986, παρουσιάζεται από το Museo del Novecento, στο  Μιλάνο (24.03 – 18.05.2017), δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να θαυμάσει από κοντά το τελευταίο έργο του ιδιοφυούς καλλιτέχνη.

The Last Supper (Yellow) (1986), Opening of Andy Warhol – Il Cenacolo at Palazzo delle Stelline, Milan, 22 January 1987

Στη συνέχεια η πολυσχιδής προσωπικότητα του Andy Warholλειτούργησε ανατρεπτικά σε πολλούς τομείς της τέχνης αφήνοντας παρακαταθήκη, σημαντικό έργο σαν ζωγράφος, γλύπτης, κινηματογραφιστής, συγγραφέας και συλλέκτης.

Με επιρροές από τη διαφήμιση, χώρο στον οποίο εργαζόταν σαν εικονογράφος, μετέφερε την εικόνα και στη ζωγραφική. Εκατοντάδες χρωματιστά κουτιά της σούπας Campbell, αμέτρητα μπουκάλια Coca Cola και στη συνέχεια προσωπογραφίες διασήμων, σύμβολα της αμερικάνικης pop κουλτούρας παράγονται μαζικά από τον Warhol και τον κάνουν ευρέως γνωστό μέσα από τα προκλητικά φανταχτερά τους χρώματα. Η Pop Art βρισκόταν παντού πια στη Νέα Υόρκη και ο Andy Warhol ήταν ο πιο διάσημος εκπρόσωπός της.

Οι απαιτήσεις της αυξημένης και μαζικής παραγωγής των έργων του, που πολλά από αυτά γινόταν με τη μέθοδο της μεταξοτυπίας, τον οδήγησαν στο να νοικιάσει έναν χώρο παλιού εργοστασίου για να τον χρησιμοποιήσει σαν εργαστήριο και έτσι γεννήθηκε το Factory(1962 – 1968).

Ο χώρος σύντομα εξελίχθηκε σε τόπο συγκέντρωσης διασημοτήτων, καλλιτεχνών, μελών της αβάν γκαρντ και αντεργκράουντ κουλτούρας, τοξικομανών, ομοφυλόφιλων, μουσικών και φιλότεχνων. Το πάρτι έγινε μόνιμο με τον Andy Warhol να ανακαλύπτει ανάμεσα στους θαμώνες μελλοντικά είδωλα και να δημιουργεί stars που στην πλειοψηφία τους είχαν μικρή διάρκεια και κοινό τέλος με θανάτο από ναρκωτικά ή αυτοκτονίες.

Το 1968 έρχεται και το τέλος του θρυλικού Factoryμετά από την απόπειρα δολοφονίας του, από την ηθοποιό και ριζοσπαστική φεμινίστρια Valerie Solanas. Στο νοσοκομείο, όπου τον μετέφεραν μετά τον πυροβολισμό θεωρήθηκε κλινικά νεκρός, αλλά οι γιατροί κατάφεραν να τον σώσουν. Μετά την ανάρρωση του, ο χώρος έκλεισε, οι “παρέες” του άλλαξαν, άρχισε να συχνάζει στο Studio 54, αλλά συνέχισε να εμφανιζεται στα πάρτυ με την εντυπωσιακή συνοδεία του, η οποία όμως αποτελούνταν πια από διασημότητες.

Andy Warhol in the Factory, 1964

Liza Minelli, Andy Warhol, Bianca Jagger and Richard Burton at Studio 54

Παράλληλα με τις έντυπες “εικόνες” του, πειραματίστηκε και με τον κινηματογράφο από τη θέση του σκηνοθέτη δημιουργώντας ταινίες με εμφανή τα στοιχεία της πρόκλησης του έντονου ερωτισμού και κάποιες φορές την ασυνήθιστα μεγάλη διάρκειά τους.

Στην πρώτη του ταινία Sleep (1963), κινηματογραφεί τον τότε εραστή του, ποιητή JohnGiornoνα κοιμάται. Η διάρκεια της ταινίας διαφέρει από μαρτυρία σε μαρτυρία, αλλά η κεντρική ιδέα της ταινίας ήταν να διαρκεί γύρω στις 8 ώρες, όσο περίπου είναι ο μέσος χρόνος που πρέπει να κοιμάται ένας άνθρωπος. Κανείς βέβαια δεν γνωρίζει ποιά θα ήταν η τύχη της ταινίας αν κινηματογραφούσε σαν “ωραία κοιμωμένη” την Marilyn Monroe, η οποία είχε “φύγει” ένα χρόνο νωρίτερα, αλλά έγινε ένα από τα πιό διάσημα pop έργα του Warhol σε όλες τις εντυπωσιακές αποχρώσεις.

Τη συνέχεια του άρθρου μπορείτε να τη δείτε εδώ

 

 

 

 

Πηγή

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Λουΐζα Καραπιδάκη: Μια συλλογή με συνέπεια ακολουθεί τις προδιαγραφές μιας συστηματικής πολιτιστικής διαχείρισης

Πρόσφατα επισκεφτήκαμε στην όμορφη Κέρκυρα την έκθεση με τίτλο «Εκεί μακριά… στο νησί της σωτηρίας. Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916-1918. Η τέχνη στον πόλεμο και την ειρήνη» που αναφέρεται στους Σέρβους στην Κέρκυρα την περίοδο 1916-1918. Η έκθεση αυτή σημαντικής ιστορικής σημασίας παρουσιάζεται στο Παλαιό Φρούριο στο Λατινικό Παρεκκλήσι και την επιμέλεια είχαν η αρχαιολόγος, ιστορικός τέχνης Λουΐζα Καραπιδάκη και η διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κέρκυρας, Τένια Ρηγάκου.

Παράλληλα, η κυρία Καραπιδάκη επιμελήθηκε και πρόσφατα εγκαινίασε στην γενέτειρα της, στο Ηράκλειο της Κρήτης άλλη μια πολύ αξιόλογη έκθεση με έργα από την εξαιρετική συλλογή του Σωτήρη Φέλιου σε έναν ακόμη ιστορικό χώρο, στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου, τη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου.

Από τη μία πλευρά της Ελλάδας στην άλλη, η κυρία Καραπιδάκη μας ξεναγεί στις εκθέσεις που με τόση προσοχή αλλά και αγάπη επιμελήθηκε.

Συνέντευξη της αρχαιολόγου, ιστορικού τέχνης Λουΐζας Καραπιδάκη στη Ζέτα Τζιώτη.

ΚΡΗΤΗ

– Πρόσφατα επιμεληθήκατε την έκθεση στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης με έργα από τη συλλογή του Σωτήρη Φέλιου. Με τι κριτήρια έγινε η επιλογή των έργων από μια τόσο μεγάλη συλλογή;

– Η συλλογή Σωτήρη Φέλιου αριθμεί πάνω από 1.000 έργα και πολλά από αυτά έχουν εκτεθεί στο Μουσείο Μπενάκη και σε άλλα πολιτιστικά ιδρύματα εντός και εκτός της Ελλάδας. Η δική μου προσέγγιση ήταν αυστηρά θεματική. Μετά από σχολαστική παρατήρηση στα έργα της συλλογής πρόσεξα ότι ήταν εφικτό να δημιουργηθούν θεματικά σύνολα και συγκροτήθηκαν τελικά τρεις βασικές ενότητες με αντίστοιχες υποενότητες. Έτσι μέσα στην έκθεση «Η ματιά του συλλέκτη. Συλλογή Σωτήρη Φέλιου» συμπεριελήφθησαν έργα μεγάλων δασκάλων, έργα γνωστών καλλιτεχνών, αλλά και έργα νέων δημιουργών.

Οι ενότητες κινούνται γύρω από την εσωστρέφεια ή την εξωστρέφεια των καλλιτεχνών και σε γενικές γραμμές ο θεατής μπορεί να δει αυτοπροσωπογραφικές αναφορές των καλλιτεχνών, έργα που προδίδουν την καλλιέργεια, τις γνώσεις και τις πνευματικές αναζητήσεις τους καθώς και σκιαγραφήσεις με το ανθρώπινο σώμα ή πρόσωπο και τον άνθρωπο στο αστικό τοπίο.

Σωτήρης Φέλιος

– Μπαίνοντας στον χώρο της Βασιλικής του Αγ. Μάρκου, στη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου σε πιάνει δέος. Ο χώρος πραγματικά απογειώνει το συναίσθημα του θεατή. Πώς είδατε την «αναμέτρηση» του χώρου με τα έργα;

– Ευτυχώς για μένα έχω επιμεληθεί και άλλες εκθέσεις στον ίδιο χώρο και γνωρίζω καλά τις δυνατότητες και τα εκθεσιακά προβλήματα του χώρου. Το 2009 επιμελήθηκα την έκθεση «Ιστορίες τοπίου. Από την παράδοση στην αειφορία», μια πολύπλοκη έκθεση με εκθέματα από την Ελλάδα και από την Ιταλία, η οποία περιελάμβανε μουσειακά αντικείμενα και έργα σύγχρονης τέχνης. Το 2016, επιμελήθηκα την έκθεση «Ετόλμησα να υμνήσω. Ελευθέριος Βενιζέλος, 80 χρόνια από τον θάνατό του», με εκθέματα από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, τη Βουλή των Ελλήνων, το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων, πολλές ιδιωτικές συλλογές και έργα σύγχρονης τέχνης.

Έτσι έφτασα το 2019 να επιμεληθώ την παρούσα έκθεση στον ανακαινισμένο πλέον χώρο της Βασιλικής. Ο χώρος είναι επιβλητικός αλλά και μινιμαλιστικός και με την κατάλληλη διαμόρφωση και φωτισμό μπορεί να μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο. Σίγουρα δεν είναι αυτονόητο και δούλεψα σκληρά με την architectonofilia για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Τάσος Μισσούρας

– Πίσω από κάθε έργο υπάρχει κάποιο αφήγημα. Το αφήγημα ακυρώνει το έργο ή πιστεύετε δρα υποστηρικτικά και το απογειώνει;

– Το αφήγημα είναι η ταυτότητα του έργου, άρα δρα υποστηρικτικά. Αλλά το σημαντικό είναι ότι πίσω από κάθε έργο υπάρχουν πολλές αφηγήσεις και ουσιαστικά αυτό προσπαθεί να αξιοποιήσει και ο επιμελητής, την ξεχωριστή ανάγνωση σε κάθε έργο, πίσω από την πρώτη του εικόνα.

– Η έκθεση αυτή οργανώθηκε σε έναν χώρο ιδιαίτερα οικείο για σας. Σας βοήθησε αυτό ή σας δυσκόλεψε; Πώς αισθανθήκατε όταν είδατε το αποτέλεσμα;

– Προσωπικά είμαι ευχαριστημένη με το αισθητικό αποτέλεσμα και με την αφηγηματική ροή της έκθεσης, η οποία αφήνει ελευθερία στον θεατή να την απολαύσει όπως θέλει, αλλά και να τον καθοδηγεί αν το επιθυμεί. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα μπορούσε να βελτιωθεί, αλλά στα ιστορικά μνημεία υπάρχουν και εκθεσιακοί περιορισμοί.

To ευχάριστο είναι ότι το κοινό ανταποκρίθηκε πολύ θετικά και τα σχόλια είναι επαινετικά, τόσο όσο αφορά το μουσειογραφικό μέρος της έκθεσης (σενάριο και διαρρύθμιση), όσο και στο περιεχόμενο (επιλογή των έργων και τον υπομνηματισμό).

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

 

 

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Άκης Πούλακας «Έμπρακτες πρωτοβουλίες για τη Γυναικεία και τη Νεανική Επιχειρηματικότητα»

Ο Άκης Πούλακας είναι επιχειρηματίας εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικου Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής Νεανικής & Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

Γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια και είναι κάτοχος δυο μεταπτυχιακών τίτλων στο περιβάλλον και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ιδιοκτήτης της εταιρείας Darwin με αντικείμενο την ανάπτυξη λογισμικού και της εταιρείας theDrugstore με αντικείμενο την εμπορία παραφαρμακευτικών ειδών, με καταστήματα στο Mediterranean Cosmos και στο SANI.

 

Για ποιο λόγο επιλέξατε να ασχολειθείτε με τα κοινά στον κλάδο των επαγγελματιών;

Δίνοντας το παρών στον επαγγελματικό στίβο εδώ και χρόνια, αποφάσισα πρόπερσι να ταχθώ σε ένα μετερίζι μέσα από το οποίο θα μπορούσα να υπηρετήσω συνολικά τον επαγγελματικό κόσμο της πόλης. Όντας μέσα στην αγορά και γνωρίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο επαγγελματικός μας κλάδος, θεώρησα ότι θα μπορούσα να συμβάλω θετικά με ιδέες & προτάσεις στην επίλυση ή στην άμβλυνση των προβλημάτω αυτών.

Έτσι, το 2017 έθεσα υποψηφιότητα στις κλαδικές εκλογές του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Θεσσαλονίκης, και οι επαγγελματίες της πόλης με τίμησαν με την ψήφο τους. Έκτοτε, με την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου, πέρα από τους γενικούς σκοπούς του, έχω την τιμή να αποτελώ κομμάτι μιας ιδιαίτερης και ξεχωριστής πρωτοβουλίας του: της επιτροπής Νεανικής και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

 

Eπιτροπή Γυνακείας & Νεανικης Επιχειρηματικότητας. Γιατί σε αυτή την επιτροπή;

Σε μια εποχή όπου το επιχειρείν πλήττεται συνολικά και από κάθε μεριά, οι νέοι και οι γυναίκες αποτελούν τις ομάδες εκείνες που δέχονται ακόμα περισσότερα πυρά. Είτε όταν η πρόκληση αφορά την απειρία ή την έλλειψη επαρκούς τεχνογνωσίας, είτε την ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο της επιχειρούσας, της μητέρας και της συζύγου, η Επιτροπή στέκεται δίπλα και στις 2 ομάδες. Όχι με ευχολόγια και αφηρημένους σχεδιασμούς, αλλά με ουσιαστικές δράσεις και έμπρακτες πρωτοβουλίες, παρά το σύντομο (μόλις ένας χρόνος) της δράσης της.

Όπως για παράδειγμα, την εσπερίδα με θέμα «Ξεκινώντας… Τα πρώτα βήματα της επιχείρησής μου» που αφορούσε χρηματοδοτούμενα προγράμματα και επενδύσεις, τις απαιτούμενες διαδικασίες αλλά και το νομικό πλαίσιο που ισχύει για ένα επιχειρηματικό ξεκίνημα. Ήταν μια δράση που πραγματοποιήθηκε στο Επιμελητήριο το καλοκαίρι που μας πέρασε, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Επίσης, το διήμερο (08-09.09) ελέγχου για καρκίνο του μαστού, μια πρωτοβουλία που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περασμένης ΔΕΘ εντός του χώρου της Έκθεσης, σε συνεργασία με το Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο. Μια συνεργασία, η συνέχεια της οποίας έλαβε χώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων, μέσα από εορταστικό brunch που συνδιοργανώθηκε από την Επιτροπή, σε συνεργασία με την Παγκόσμια Οργάνωση ΑΧΕΠΑ “Θυγατέρες της Πηνελόπης” και τον Σύλλογο Φίλων Θεαγενείου – Κοινωνικό Ογκολογικό Φαρμακείο. Στόχος -που μάλιστα επετεύχθη πέρα από κάθε προσδοκία- ήταν η ενίσχυση του συλλόγου φίλων Θεαγενείου. Και φυσικά, αυτό δεν μας κάνει να επαναπαυόμαστε, μιας και ο σχεδιασμός και προσπάθεια υλοποίησης και άλλων ανάλογων δράσεων δεν σταματά.

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα είστε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Με ποιον συνδυασμό, ποιος παράγοντας θεωρείτε ότι αποθαρύνει ή δυσκολεύει περισσότερο τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και τι προτείνετε γι αυτό;

Σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε απο τον ΟΗΕ η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταιά θέση του δείκτη ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οφείλεται κυρίως στα στερεότυπα για του
έμφυλους ρόλους που συνεχίζουν να επικρατούν στην ελληνική κοινωνία, με τη γυναίκα να
αναλαμβάνει την κύρια φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού. Επιπλέον οι ελλείψεις θέσεων σε
δημόσιους παιδικούς σταθμούς, οι περικοπές δαπανών για φροντίδα ηλικιωμένων και ατόμων με
αναπηρία, έχουν ως αποτέλεσμα, να αναλαμβάνουν και πάλι οι γυναίκες τη φροντίδα των παραπάνω.

Τα παραπάνω, σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία, είναι μη αποδεκτά και είναι χρέος της εκάστοτε αρχής, δημοτικής ή μη, να αναλάβει πρωτοβουλίες έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες στις οποίες η γυναίκα θα έχει τον χώρο και τον χρόνο να αναπτύξει την επιχειρηματική της δραστηριότητα. Για παράδειγμα θα μπορούσαμε να εξετάσουμε:

  • τη δυνατότητα δημιουργίας μιας επιτροπής γυναικείων θεμάτων στο Δήμο Θεσσαλονίκης η οποία θα έχει ως κύριο στόχο να παρέχει συμβουλευτική υποστήριξη και τα κατάληλλα εργαλεία για την ενίσχυση του γυναικείου επιχειρείν.
  • τη δυνατότητα δημιουργίας δημοτικών παιδικών σταθμών με διευρημένο ωράριο που να εξυπηρετούν τις εργαζόμενες γυναίκες.

Στις επερχόμενες σημοτικές εκλογές θα είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό  «ΝΑΙ στη Θεσσαλονίκη» με επικεφαλής των Κωνσταντίνο Ζέρβα.

Πιστεύω ακράδαντα πως η νέα δημοτική αρχή πρέπει να δώσει έμπρακτα τη στήριξή της τόσο στη νεανική, όσο και τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Και η υποψηφιότητά μου έρχεται για να θέσει στη διάθεση της νέας διοίκησης την εμπειρία, τη διάθεση και τη στήριξη που μπορώ να προσφέρω, συνεχίζοντας να δίνω το παρών όποτε και όπου χρειαστεί.

 

 

Facebook

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Τέρρυ Σταματάρης: Οι ξένοι φιλότεχνοι ή επενδυτές δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ελληνική τέχνη

Ο  Τέρρυ Σταματάρης είναι ένας πολυπράγμων λάτρης της τέχνης που ζει ανάμεσα στην Αθήνα και στο Λονδίνο.  Έχοντας  εμπειρίες και προσλαμβάνουσες από τα ταξίδια και τις γνωριμίες του ανά τον κόσμο,  έχει την ευκαιρία  να θαυμάζει  και να επιλέγει αξιόλογα έργα τέχνης  για τους πελάτες του αλλά και για την συλλογή του, καθώς και την οξυδέρκεια να εντοπίζει επενδυτικές ευκαιρίες.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Έχοντας εμπειρία ετών από δημοπρασίες μεγάλων οίκων του εξωτερικού, αντικέρ και σχεδιαστής κοσμημάτων, του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την εμπορευσιμότητα των ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό.

Λάτρης της καλής ζωής αλλά συνάμα συγκροτημένος και δημιουργικός διοχέτευσε μέρος της ενέργειάς του παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες στον σχεδιασμό κοσμημάτων εξασφαλίζοντας συνεργασίες   με μεγάλους οίκους στο εξωτερικό.

Συναντήσαμε τον Τέρρυ Σταματάρη στο χώρο του, στο κέντρο της Αθήνας στη Βασ. Σοφίας κοντά, για να μιλήσουμε για την τέχνη γενικότερα, καθώς και για την παράλληλη δραστηριότητά του, τον σχεδιασμό κοσμημάτων την τελευταία 15ετία στην οποία έχει πιστούς θαυμαστές.

O Tery Stamataris με την Maria Migadi και την MrsSailin Instructor στο Carpo London.

-Ασχολείστε με την τέχνη πολλά χρόνια. Είστε συλλέκτης, αντικέρ, σύμβουλός τέχνης, διακοσμητής, σχεδιαστής κοσμημάτων. Μιλήστε μας για το πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την τέχνη και τι σημαίνει «η τέχνη» για σας?

-Τέχνη για μένα είναι η αναζήτηση του ωραίου σε οτιδήποτε είναι αυτό. Απαιτεί μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνει κάποιος, είτε αυτό είναι ζωγραφική, είτε γλυπτική, είτε ο σχεδιασμός ενός κοσμήματος.

Ξεκίνησα από παιδί σαν χόμπι να ασχολούμαι με την τέχνη  και  σιγά σιγά άρχισα να μπαίνω στο πνεύμα και να μαθαίνω το εμπόριο. Θαύμαζα τους ωραίους πίνακες στο σπίτι της οικογένειας μου, στα σπίτια των φίλων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Με το πέρασμα των χρόνων απέκτησα εμπειρία σε αυτό. Συμμετείχα σε δημοπρασίες και αγόραζα έργα είτε για μένα, είτε συμβούλευα άλλους να τα αποκτήσουν.

-Πιστεύετε ότι υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες στα έργα τέχνης? Δηλαδή στις μέρες μας κάποιος θα μπορούσε να κερδίσει χρήματα μεταπουλώντας αργότερα κάποιο έργο?

Τη συνέχεια της συνέντευξης μπορείτε να τη δείτε εδώ

 

 

 

 

Πηγή

Continue Reading

Trending