Connect with us

Επιχειρηματικότητα

Εργασία και… χαρά

Έχει αποδειχθεί από σύγχρονες έρευνες ότι οι Έλληνες είναι οι πλέον σκληρό εργαζόμενοι μεταξύ όλων των συναδέλφων τους στα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με 40 ώρες εργασίας εβδομαδιαίως, σύμφωνα με τις επίσημες συλογικές συμβάσεις και ατέλειωτες ώρες υπερωρίας – μερικές έως αρκετές φορές απλήρωτες. Κάποιοι, βέβαια, συνεχίζουν και με δεύτερη ή τρίτη δουλειά για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους.

Παρ’ όλα αυτά η παραγωγικότητα των Ελλήνων εργαζομένων φτάνει ή μόλις που ξεπερνά το μισό του μέσου όρου που ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, στην Ελλάδα, ο χρόνος εργασιακής απασχόλησης φαίνεται να είναι αντιστρόφως ανάλογος με την παραγωγικότητα. Στην περίπτωση αυτήν το ευρώ βαρόμετρο καταδεικνύει ότι στις πλούσιες παραγωγικές χώρες του ευρωπαϊκού βορρά με λιγότερες ώρες εργασίας έχουμε καλύτερα αποτελέσματα από τα αντίστοιχα του ευρωπαϊκού νότου όπου συγκαταλέγεται και η χώρα μας, με πρωταθλητές μειωμένης απόδοσης τους Πορτογάλους.

Άλλωστε, είναι γνωστό ότι στο δικό μας εργασιακό χώρο για να υπάρχουν υψηλές επιδόσεις ή θα πρέπει να γίνεται μεγάλη προσπάθεια για σοβαρή εργασία και οργάνωση, ή να προκύψει ανάγκη που να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο, εφόσον, άλλως, ισχύει η παράδοση: «Στην Ελλάδα ο ένας ξηλώνει ό,τι ράβει ο άλλος, μόνο και μόνο γιατί το ράβει ο άλλος».

Ποια είναι, όμως, τα προβλήματα του σύγχρονου Έλληνα, τα οποία επηρεάζουν την αποδοτικότητά του; Είναι άραγε ευτυχισμένοι οι τόσο σκληρά εργαζόμενοι Ελληνες; Υπάρχουν διάφοροι παράμετροι που ο Έλληνας εργαζόμενος θεωρεί σημαντικές για τη θετική ή λιγότερο θετική του ανταπόκριση και οι οποίες με σειρά προτεραιότητας εμφανίζονται ως εξής:


Πρώτον, η διασφάλιση καλής αμοιβής και άλλων κινήτρων.
Δεύτερον, η δυνατότητα επίτευξης προσωπικών στόχων και φιλοδοξιών.
Τρίτον, η ηθική αναγνώριση και η επιβράβευση.
Τέταρτον, η έμμεση έστω συμμετοχή στο όραμα, την πολιτική και τους στόχους της επιχείρησης.
Πέμπτον, η εξουσία και η ευθύνη που προσδίδουν δύναμη και τονώνουν τον υψηλό Εγώ και το ταμπεραμέντο των Ελλήνων.
Έκτον, η δημιουργία καλού εργασιακού κλίματος με προϊσταμένους, υφισταμένους και συναδέλφους.
Εβδομον, η διασφάλιση ασφαλούς εργασιακού κλίματος, δηλ. ασφάλεια και μονιμότητα.

Βέβαια, η παραπάνω κλίμακα είναι συνάρτηση του επιπέδου μόρφωσης, γιατί τα άτομα με πανεπιστημιακή κατάρτιση δίνουν προτεραιότητα στην καριέρα και την αναγνώριση των επιτευγμάτων και όχι στη διασφάλιση του σίγουρου μεροκάματου, χωρίς να υποτιμούν βέβαια ένα καλό πακέτο αμοιβών, το οποίο μπορεί να διεκδικήσει κανείς αναλόγως των προσόντων που διαθέτει.

Όταν η εργασία γίνεται δουλεία

«Τεμπελιά τέχνας κατεργάζεται και τι κάνει ο Έλληνας για να μην εργάζεται». Η γνωστή επιθεώρηση του αμίμητου Μίμη Φωτόπουλου πριν από 30 χρόνια με την πολυθρόνα και τον ίδιο αναπαυτικά θρονιασμένο, επινοώντας εναγωνίως τρόπους για να … κάθεται, φαίνεται να προσεγγίζει τη νοοτροπία του μέσου σύγχρονου Έλληνα που δουλεύει περιμένοντας να πάρει σύνταξη στα 40 του. Παρ’ όλα αυτά υπάρχουν σοβαροί λόγοι που θα πρέπει να επισημάνουμε και οι οποίοι θα πρέπει να αναταράξουν την εφησυχασμένη νοοτροπία των Ελλήνων:

  1. Το φαινόμενο της δημογραφικής γήρανσης, γιατί περίπου το 25%
  2. Η αρνητική αντιστοιχία εργαζομένων και συνταξιούχων που μπλοκάρει τα ασφαλιστικά ταμεία.
  3. Οι κουρασμένοι εργασιομανείς Ελληνες που δεν εννοούν να βρουν τρόπους για να είναι παραγωγικότεροι, χωρίς προσωπικό κόστος και θυσίες.

Η…χρυσή συνταγή

Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι δουλεύοντας; Ναι, μόνον αν εφαρμόσουμε την παρακάτω συνταγή με τα εξής υλικά:

  • Οργάνωση και μεθοδικότητα.
  • Διαχείριση χρόνου, διαδικασιών και ανθρώπων με σοφία.
  • Ανάπτυξη δημιουργικότητας και προσωπική εξέλιξη μέσα από το εργασιακό περιβάλλον..
  • Αγάπη, ζήλο και μεράκι για την δουλειά μας όπως για ένα αγαπημένο μας χόμπι.
  • Ενεργοποίηση των αισθήσεων για καινούργια πράγματα.
  • Διά βίου εκπαίδευση και διαρκής μάθηση.

Μόνο τότε η εργασία δίνει το πραγματικό νόημα στη ζωή, ενισχύει την αυτοπεποίθηση, τονώνει το προσωπικό γόητρο, δε δημιουργεί περιβάλλον εργασιακού τέλματος, αλλά αντίθετα αποτελεί συνεχή αγώνα επιβεβαίωσης, ηθικής καταξίωσης και υλικής απόλαυσης.


Άρθρο αρχείου

Ρούλα Κωτούδη

Επιχειρηματικότητα

Η συνεισφορά του χαμόγελου στην επαγγελματική μας επιτυχία

Πολλές έρευνες στο παρελθόν έχουν αναδείξει την ανεκτίμητη αξία που έχει το χαμόγελο στη σκληρή καθημερινότητα των ανθρώπων.

Τα αποτελέσματα των πραγματικά πολυάριθμων μελετών που έχουν διεξαχθεί αναφορικά με το ρόλο που διαδραματίζει το χαμόγελο στην προσωπική ζωή των ανθρώπων, καταδεικνύουν τη σπουδαιότητά του. Σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα το χαμόγελο συμβάλλει: στην επιμήκυνση της συνολικής διάρκειας της ζωής, στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος και προστασία του οργανισμού από διάφορες αρρώστιες (π.χ. κατάθλιψη), στην ψυχοσυναισθηματική ισορροπία, στην αύξηση της αισιοδοξίας, στη δημιουργία καλύτερης διάθεσης κ.α.

Παράλληλα όμως, με την προσωπική ζωή, το χαμόγελο μπορεί να συμβάλλει δυναμικά και στην επαγγελματική μας επιτυχία. Σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους που υπάρχει κοινωνική συναναστροφή, ένα ζεστό χαμόγελο όχι μόνο μπορεί να προσφέρει πολύτιμη αρωγή, αλλά δύναται και να αποτρέψει δύσκολες καταστάσεις. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μία σειρά και ας εξετάσουμε την κάθε παράμετρο ξεχωριστά.

Ποια είναι τα επαγγέλματα εκείνα που ένα χαμόγελο θεωρείται πλέον απαραίτητο προσόν; Την πρώτη θέση στη συγκεκριμένη λίστα καταλαμβάνουν τα επαγγέλματα παροχής υπηρεσιών (όπου η επαφή πρόσωπο με πρόσωπο θεωρείται αναγκαία) και οι πωλήσεις! Πράγματι, μία εταιρία ερευνών αγοράς στο Σικάγο, παρακολούθησε τις αντιδράσεις 340 ατόμων απέναντι στο χαμόγελο και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι πιθανότητες να δεχθεί ο υποψήφιος αγοραστής να μιλήσει με έναν πωλητή αυξάνονται από 8% σε 33% όταν ο πωλητής χαμογελάει! Ακόμα, βρήκαν ότι μέσα στα υποκαταστήματα των τραπεζών ή των εμπορικών καταστημάτων, ο υποψήφιος αγοραστής αποφασίζει εάν και σε ποιον θα απευθυνθεί ανάλογα με τις εκφράσεις των προσώπων που θα παρατηρήσει γύρω του (πηγή: Επιστημονικό Μάρκετινγκ, Ιανουάριος 2004, σελ. 108).

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, ένας χαμογελαστός υπάλληλος μπορεί να αποτελέσει για την επιχείρηση σημείο υπέροχης αλλά και επίλυσης προβλημάτων. Σε τμήματα παροχής υπηρεσιών, service και ανταλλακτικών, πολλών μεγάλων εταιριών στην Ελλάδα, καταγράφεται συχνά και με μεγάλη περιοδικότητα το φαινόμενο να εισέρχεται ο πελάτης πολύ εκνευρισμένος, είτε γιατί το ακριβό προϊόν που αγόρασε την προηγούμενη μέρα που του βγήκε ελαττωματικό, είτε γιατί τη συγκεκριμένη μέρα έχει βρεθεί αντιμέτωπος με μία σειρά από αναπάντεχα ατυχή συμβάντα, είτε και για τα δύο, και να φεύγει ήρεμος και ικανοποιημένος, όχι γιατί απαραίτητα βρήκε λύση στο πρόβλημά του, αλλά γιατί αντιμετωπίστηκε από τον υπάλληλο με ψυχραιμία, ευγένεια και χαμόγελο! Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι ο κόσμος που περιμένει στην ουρά, είτε κάποιων τραπεζών, είτε κάποιων δημοσίων υπηρεσιών (φαινόμενο όχι και πολύ σπάνιο για τη χώρα μας…), εκνευρίζεται και παραπονιέται πολύ λιγότερο σε περίπτωση αργοπορίας, εάν οι υπάλληλοι που βλέπει πίσω από τα γκισέ σηκώνουν που και που το κεφάλι και χαμογελούν. Με αυτόν τον τρόπο, ο πελάτης νιώθει ότι γίνεται αντιληπτή η παρουσία του και ότι δεν περνάει απαρατήρητη η ταλαιπωρία του.

Ένα σημαντικό στατιστικό στοιχείο, είναι ότι οι ενήλικοι χαμογελούν κατά μέσο όρο 21 φορές την ημέρα, οι έφηβοι 30, ενώ τα παιδάκια κάτω των 5 ετών χαμογελούν έως και 300 φορές την ημέρα…! Αυτή η αντιστρόφως ανάλογη πορεία της ηλικίας με το μέσο όρο που χαμογελάμε (με άλλα λόγια όσο μεγαλώνουμε τόσο λιγότερο χαμογελάμε), πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο σκέψης και προβληματισμού για όλους, ειδικά αν λάβουμε υπόψη μας το σωρευτικό αποτέλεσμα των αρνητικών συνεπειών που επιφέρουν στη ζωή μας οι γρήγοροι ρυθμοί, η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, και ο πολλαπλασιασμός των απλών και καθημερινών δυσκολιών. Η λίγο κλισέ συμβουλή μου είναι απλή: «Χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό», ή αλλιώς «Χαμογελάτε, γιατί χανόμαστε» ή ακόμα και «Χαμογελάστε και κάντε τους άλλους να ανησυχούν»…


Άρθρο αρχείου

Αλμπέρτο Αζαρία

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Προσωπική ανάπτυξη και επιχειρείν

Έμφυτη ή επίκτητη ικανότητα;

«Δεν πνίγεσαι αν πέσεις στο νερό.

Πνίγεσαι αν μείνεις μέσα.»

Η προσωπική ικανότητα που αναπτύσσουν ορισμένα άτομα συνίσταται στο να γνωρίζει κανείς  πολύ καλά τον εαυτό του και να κάνει ότι είναι δυνατόν για  την ανάπτυξή του με τα μέσα που διαθέτει. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει να είναι κάποιος τέλειος ή να έχει τον απόλυτο έλεγχο των συναισθημάτων του. Αντιθέτως σημαίνει να τα επιτρέπει να τον ενεργοποιούν και να οδηγούν την συμπεριφορά του  την κατάλληλη στιγμή.

Αποτέλεσμα πολλών ερευνών καταδεικνύει ότι επικοινωνιακές δεξιότητες παίζουν  μεγαλύτερο ρόλο ως προς την εργασιακή επίδοση  και απόδοση  από οποιαδήποτε άλλη ηγετική ικανότητα.

Στον σημερινό κόσμο της ταχύτητας και του ανταγωνισμού όλοι αποζητούμε τα μέσα για την επαγγελματική μας επιτυχία και την προσωπική μας διάκριση.

Παρ’ όλα, αυτά πρέπει να παραδεχθούμε ότι το χάος της προσωπικής μας ζωής, μας αναγκάζει  να αναζητούμε συνεχώς τα κατάλληλα εργαλεία που θα βελτιώσουν την συμπεριφορά  μας και κατά συνέπεια, ότι αυτή επηρεάζει.

Το κατά πόσο θα επιτύχουμε τους στόχους μας, είτε προσωπικούς, είτε επιχειρηματικούς είναι θέμα τακτικής που θα ακολουθήσουμε.

Ικανότητα ή Μάθηση;

Καλώς ή κακώς όμως το επιχειρείν είναι δυναμικό και όχι στατικό. Άρα θα πρέπει  κάθε στιγμή να εξετάζουμε που βρισκόμαστε,  καθρεφτίζοντας δυνατά και αδύνατά μας σημεία, και που θέλουμε να φτάσουμε, χαράζοντας ξεκάθαρους στόχους χωρίς να αγνοούμε το εξωτερικό περιβάλλον που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Παλαιότερα οι επιχειρήσεις έσκαβαν τάφρους ή ύψωναν τοίχους ολόγυρά τους. Σήμερα οι επιχειρήσεις φτιάχνουν γέφυρες.  Η γνώση, η καινοτομία και η οργάνωση είναι τα κρίσιμα χαρακτηριστικά για να στηθεί και να κρατηθεί μια επιχείρηση. Οι δεξιότητες – κλειδιά που απαιτούνται για την προαναφερθείσα προϋπόθεση είναι οι ικανότητες και οι γνώσεις που αφορούν την επικοινωνία με τους άλλους την εργασία σε ομάδες, την στρατηγική σκέψη και της ηγετικές ικανότητες.

Η παρακάτω απεικόνιση  μιας συνολικής θεώρησης της ανάπτυξης της ανθρώπινης προσωπικότητας στον εργασιακό χώρο  όπως δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα  ΤΑ ΝΕΑ  απαντά σε όλα τα πιθανά ερωτήματα.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ

  • Γνώσεις
  • Δεξιότητες                                                                  
  • Τυπικά προσόντα                                                        
  • Εργασιακή Εμπειρία                                                   

   ΥΠΟΚΙΝΗΣΗ                                                                                  

  • Ενθουσιασμός
  • Πρωτοβουλία
  • Αυτοπεποίθηση
  •  Επαγγελματική Ευσυνειδησία

Που σκιαγραφούν την

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

  • Προσωπική Εικόνα
  • Πεποιθήσεις
  • Συνήθειες
  • Χαρακτήρας

Και δημιουργούν βελτιωμένη προσωπική απόδοση μια που …

από τις πιο σημαντικές αποφάσεις για τη ζωή του, ο κάθε άνθρωπος τις  παίρνει στην ηλικία της εφηβείας του.. Είναι η απόφαση  της επιλογής του επαγγέλματος ή τουλάχιστον της κατεύθυνσης σπουδών που θα τον οδηγήσει σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα.

Κατά την διαδικασία αυτής της απόφασης πολλές φορές ο έφηβος δεν λαμβάνει υπ΄ όψη του  αν το επάγγελμα που επιλέγει του ταιριάζει, αν είναι  σε αρμονία  με την  προσωπικότητά του ή τον τρόπο ζωής του ή αν εκπληρώνει  τις προσωπικές του φιλοδοξίες και τα όνειρά του. Και αυτό συμβαίνει γιατί  οι επιλογές του εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα  από τα ενδιαφέροντα του και την επιρροή του οικογενειακού ή του κοινωνικού  περιβάλλοντός  του.

Τα ενδιαφέροντα   δεν καλλιεργούνται, ούτε αναπτύσσονται  στον ίδιο βαθμό σε όλους τους ανθρώπους, γιατί εξαρτώνται από το ύψος των ερεθισμάτων που δέχονται,  αλλά και από τις έμφυτες κλίσεις που έχουν.

Θεωρείται ευτυχής συγκυρία και μέθεξη, να συνδυάσει κανείς τα ενδιαφέροντα  με τις σπουδές του και την μελλοντική επαγγελματική του ενασχόληση, γιατί αυτό θα αποβεί σε πλήρη εργασία ικανοποίηση, ψυχική εφορία και συναισθηματική ασφάλεια

Οι μεταβολές που προέκυψαν στην τεχνολογία, στην οικονομία και στις κλιματολογικές συνθήκες αφ΄ ενός  και το φαινόμενο της δημογραφικής γήρανσης αφ΄ ετέρου,  δημιούργησαν  πολλές παραμέτρους που συνδέονται  με την τελική κατεύθυνση σπουδών, την  επιλογή του επαγγέλματος  και  τον εργασιακό χώρο  ενασχόλησης. Από την άλλη πλευρά τα μέσα μαζικής ενημέρωσης μας βομβαρδίζουν με εικόνες επιτυχημένων ανθρώπων και  γλαφυρότατες περιγραφές του τρόπου ζωής των, με αποτέλεσμα  να οδηγούμαστε   σε ποικίλες επιλογές και αποφάσεις αλλά και αδιέξοδα ή τρομερά διλήμματα…

Καταλήγουμε λοιπόν πως η Ηγεσία διδάσκεται

Το επιχειρείν κτίζεται

Η ιδέα γεννιέται

Ο άνθρωπος γεννιέται και γίνεται


Άρθρο αρχείου

Ρούλα Κωτούδη

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Συμβάσεις : Μια καθημερινή δραστηριότητα για όλους

Ιδιώτες ή επιχειρηματίες συνάπτουμε καθημερινά συμβάσεις είτε σιωπηρές προφορικές, είτε έγγραφες.

Συμβάσεις για την αγορά του σπιτιού μας, του αυτοκινήτου μας, τη σύνδεση του τηλεφώνου μας, την έναρξη της εμπορικής δραστηριότητας μας, τη σύσταση της εταιρίας μας, τη διαχείριση της περιουσίας μας, τη διαφήμιση μας, την είσοδο μας για νοσηλεία σε νοσοκομείο… Συμβάσεις από διάφορους τομείς της οικονομίας, χρηματοδοτικές, επενδυτικές, οργάνωσης διοίκησης και λειτουργίας της επιχείρησης και μάλλον θα χρειαστώ πολλές σελίδες αν συνεχίσω να τις μνημονεύω.

Φαντάζομαι πως όλοι, λίγο ή πολύ, έχουμε νιώσει τη «γνωστή ανασφάλεια» πλήρους ελέγχου του περιεχομένου τους, λίγο πριν ή αμέσως μετά την υπογραφή τους.

Η ενασχόληση μου με το αντικείμενο ως νομικού συμβούλου με οδήγησε να κατατάξω πρακτικά τις κάθε είδους συμβάσεις που συναντάμε καθημερινά σε δύο  κατηγορίες, ανάλογα με τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης τους:

Συμβάσεις προσχωρήσεως, που είναι όλα εκείνα τα προτυπωμένα έντυπα με τα γνωστά σε όλους «ψιλά γράμματα» που διαμορφώνονται από τον οικονομικά ισχυρότερο συμβαλλόμενο, είτε είναι δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας ή επιχείρηση, και το μόνο που λείπει για να ενεργοποιηθούν είναι η υπογραφή μας. Στην περίπτωση αυτή δεν έχουμε και πολλά πράγματα να κάνουμε ή να αλλάξουμε παρά μόνο να κατανοήσουμε το περιεχόμενο τους. Δεν το κάνουμε όμως ούτε αυτό. Συνήθως παραδινόμαστε στη μέση της διαδρομής.

Διαπραγματεύσιμες συμβάσεις που στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνω κάθε μορφής συμβάσεις αστικού ή εμπορικού δικαίου που ρυθμίζονται μεν από το νόμο γενικά ή με ειδικότερες διατάξεις και που το περιεχόμενο τους, μπορεί να είναι προϊόν ελεύθερων διαπραγματεύσεων των μερών. Στην περίπτωση αυτή προσέχουμε να υπάρχουν:

1. Ο τόπος, ο χρόνος κατάρτισης και η διάρκεια της σύμβασης. Το κάθε ένα από τα δεδομένα αυτά κάνει τη σύμβαση ορισμένη και σαφή.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη. Είναι σημαντική η ακριβής περιγραφή των συμβαλλομένων μερών, μας προφυλάσσει  από ακυρότητες.

3. Το αντικείμενο της σύμβασης. Όσο ακριβέστερη η περιγραφή του αντικειμένου, τόσο σαφέστερες οι υποχρεώσεις και τα  δικαιώματα των μερών.

4. Tα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών σε φυσιολογική εξέλιξη της σύμβασης.

5. Tα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των μερών σε παθολογική εξέλιξη της σύμβασης, καταγγελίες, υπαναχωρήσεις, συνέπειες.

6. Οι πάσης φύσεως ρήτρες.

7. Πρόβλεψη περί λύσης ή λήξης της σύμβασης.

8. Ρύθμιση του μετασυμβατικού σταδίου.

Σε κάθε περίπτωση επαγρυπνείτε! Είτε συνοδεύεστε από νομικό σύμβουλο ή όχι μελετήστε το περιεχόμενο της σύμβασης και αποσαφηνίστε τις αμφιβολίες. Το ουσιαστικό περιεχόμενο της σύμβασης το ορίζουν οι συμβαλλόμενοι. Το ότι εκπροσωπείστε σε συγκεκριμένη περίπτωση από το νομικό σας σύμβουλο δεν σημαίνει ότι αντιλαμβάνεστε με τον ίδιο τρόπο τα πράγματα.


Άρθρο αρχείου

Σοφία Τόλη

Continue Reading

Trending