Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Georgia Kotretsos: Γλυπτική εγκατάσταση με τίτλο «4 Cents: On Show for 500 Years»

Με την ευκαιρία της νέας γλυπτικής εγκατάστασης της Georgia Kotretsos με τίτλο «4 Cents: On Show for 500 Years» και τη δράση καθαρισμού στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου μιλήσαμε με την εικαστικό για της πηγές της έμπνευσής της, τα χρόνια που έζησε στο εξωτερικό και το νέο της project

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

H Georgia Kotretsos είναι καλλιτέχνης εικαστικών τεχνών, ερευνήτρια και καθηγήτρια με χειμαρρώδη χαρακτήρα και με σημαντική παρουσία στα εικαστικά δρώμενα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Πρόσφατα παρουσίασε τη νέα εικαστική της έκθεση με τίτλο «4 Cents: On Show for 500 Years», μετά από πρόσκληση του Ιδρύματος Γ. & Α. Μαμιδάκη στο πλαίσιο του τριήμερου φεστιβάλ blueFest Crete ’18 Culture & Beyond, που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στον Άγιο Νικόλαο της Κρήτης.

Η εγκατάσταση «4 Cents: On Show for 500 Years» (2018) τόνισε στους θεατές τα προβλήματα της περιβαλλοντικής ρύπανσης και την επιβάρυνση του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τα πλαστικά απορρίμματα.

Λίγες μέρες μετά, συναντηθήκαμε στο ατελιέ της στη Βάρκιζα, όπου μας υποδέχτηκε πολύ φιλόξενα.

– Georgia, γεννήθηκες στη Θεσσαλονίκη, τα εφηβικά σου χρόνια τα έζησες στη Νότια Αφρική, όπου και σπούδασες εκεί και στο Σικάγο. Έχεις έντονα δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στο εξωτερικό, όπως στην Κωνσταντινούπολη, στο Rabat, στη Sharjah, στο Μόναχο. Πιστεύεις, ότι αυτή η σύνθεση των πολιτισμών έχει επηρεάσει το έργο σου;

Φυσικά, και μόνο θετικά. Συχνά, θεωρώ ότι είμαι προϊόν τριών διαφορετικών εκπαιδευτικών συστημάτων και τριών πόλεων. Όταν επισκέπτομαι επαγγελματικά μια νέα πόλη, επιχειρώ να την προσεγγίσω επικοινωνιακά. Να δημιουργήσω φιλίες με ανθρώπους εκτός των επαγγελματικών μου πλαισίων. Η διαδικασία από μόνη της, μου είναι οικεία και έχει διαμορφώσει τις παρακάτω πτυχές της δουλείας μου.

α. Μέσα από το έργο μου συνεχώς ερευνώ και επιχειρώ μια νέα τομή και κριτική πάνω στο κατασκεύασμα του «βλέπειν”, μέσω μιας προσέγγισής άναρχης και απελευθερωμένης, ώστε να υπογραμμίσω ότι το «θεωρείν” είναι insitu και αποτελεί μια αδιάρρηκτη σχέση διαδικασίας ανάγνωσης του έργου. Η έρευνα αποτελεί τη βάση της καλλιτεχνικής μου πρακτικής, κατέρχομαι δε υποθετικών προσεγγίσεων στην υποκειμενική ανάγνωση του έργου. Κοινώς, η διαδικασία αυτή, αποτυπώνεται στα έργα μου απενοχοποιημένη από το παραδοσιακό και ιστορικό της πλαίσιο.

β. Επίσης, επιλέγω τα έργα εκείνα που είναι insitu και απαιτούν χρονοβόρες  δεσμεύσεις, εμπεριέχουν δε πάντοτε κοινωνική ευαισθησία, που δεν είναι όμως εμφανής από την πρώτη ανάγνωση τους. Σποραδικά, συγκεράζω ηθελημένα διατομεακούς παράγοντες μη συγγενείς με την τέχνη. Αυτή η συνεύρεση είναι μια κινητήρια δύναμη από μόνη της.

γ. Απολαμβάνω τα πνευματικά ταξίδια (mental-holidays).

– Σπούδασες στο «The School of the Art Institute of Chicago (SAIC) και στο «Durban Institute of Technology” στη Νότια ΑφρικήΠιστεύειςότι οι σπουδές, που αφορούν στην τέχνη,δίνουν ώθηση στο έργο του καλλιτέχνη καιποιοι άλλοι παράγοντες συνετέλεσαν στηπολυδιάστατη πρακτική σου;

O τομέας αυτός αποτελείται από μια συγκυρία πραγμάτων. Το πιο πολύτιμο μάθημα, που μπορεί να αποκομίσει κάποιος από την «ακαδημαϊκή” εκπαίδευση είναι η ικανότητα να χτίσει εμπιστοσύνη στις δημιουργικές του αναζητήσεις, και υπευθυνότητα. Το δεύτερο είναι να μην ακινητοποιείται από την κριτική  και το τρίτο και πιο σημαντικό είναι να μοιράζεται την χαρά τις επιτυχίας των συγχρόνων του και συνοδοιπόρων του.

Επιστρέφοντας στο πρώτο σκέλος της ερώτησης σου, επιθυμώ να αναφέρω ότι την εμπιστοσύνη μου την ενέπνευσε ο καθηγητή μου Andries Botha στο Durban. Η ακεραιότητα, τo ήθος και ο ακτιβισμός ήταν αδιαμφισβήτητα μεταξύ των καθηγητών της σχολής. Η αέναη αναζήτηση, η δημιουργική διάθεση αποτέλεσαν τις βασικές αρχές τους. Το έτος 1997, 72 φοιτητές ήμασταν οι εισακτέοι στο πρόγραμμα BFA στο Durban Institute of Technology και μόλις 7 αποφοιτήσαμε. Η λήξη του apartheid το 1994 υπήρξε για όλους μας φυτώριο ιδεών, κοινωνικών και καλλιτεχνικών ανακατατάξεων εντός και εκτός της Σχολής.

Τα κείμενα και οι δημοσιεύσεις  της Carol Backer αποτέλεσαν τα ερεθίσματα και όξυναν τον εσωτερικό μου διάλογο. Αλλά ο προσωπικός διάλογος μαζί της πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια του μεταπτυχιακού (MFA) μου στο SAIC, όπου και ήταν τότε η πρύτανης του τμήματος. Ο διάλογος αυτός συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Η παρουσία της στην ζωή μου αποτελεί μια συνεχή υπενθύμιση, ότι ο κόσμος της τέχνης είναι μια αρένα, στην οποία οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά και διαμορφώνουν το ευρύτερο καλλιτεχνικό τοπίο.

Με την ανεξάρτητη επιμελήτρια Mary Jane Jacob  συνυπήρξαμε στο SAIC από διαφορετική σκοπιά και ως τώρα συνδεόμαστε με ένα συνεχές «debate”. Η προσωπική επαφή μαζί τους, μου έμαθε το μάθημα δυο και τρία, αλλά και άλλα πολλά τα οποία δεν έχουν να κάνουν αποκλειστικά με την τέχνη, αλλά με τον άνθρωπο και τακτικές που ανοίγουν ορίζοντες για τους ίδιους και τους συνοδοιπόρους τους. Ήταν όμως στο πρόσωπο της  Γεωργία Κακούρου-Χρόνη, επιμελήτρια της Εθνικής Πινακοθήκης της Σπάρτης , που γνώρισα τη δημιουργική «γαλήνη” και διέβλεψα τις προσδοκίες μου, αν τυχόν επέστρεφα στην Ελλάδα. Ένα ταξίδι σε πληρότητα. Ήταν για μένα το ακρογωνιαίο κομμάτι του πάζλ που μου προσφέρθηκε απλόχερα ως δια μαγείας.

Και τέλος, διδάσκοντας Γλυπτική στο DEREE στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος στην Αγ. Παρασκευή, η μάθηση είναι αμφίδρομη και η επαφή με νέους ανθρώπους είναι μια πρόκληση και το αποτέλεσμα πολύτιμο για μένα.

– Ας μιλήσουμε για το τελευταίο σου project,  για την γλυπτική εγκατάσταση «4 CentsOn Showfor 500 Years»;

Η σύλληψη της ιδέας ήρθε μέτα από πρόσκληση του Σωτήρη Μπαχτσετζής, επιμελητή του Ιδρύματος Γ. & Α. Μαμιδάκη, που με προσκάλεσε να προτείνω μια εγκατάσταση ειδικά σχεδιασμένη για τους εξωτερικούς χώρους του ξενοδοχείου Minos Beach art hotel, στην περιοχή του Αγίου Νικολάου στην Κρήτη.

Η αποστολή του Ιδρύματος Γ. & Α. Μαμιδάκη είναι να σχεδιάζει, να συντονίζει, να προωθεί και να υλοποιεί προγράμματα και δράσεις που είναι σύμφωνες με το όραμά του και αφορούν στις τέχνες, στον άνθρωπο και στο περιβάλλον. Η ευαισθησία μου για το περιβάλλον με οδήγησε σε αυτήν την ιδέα. Οκτώ εκατομμύρια περίπου τόνοι πλαστικών απορριμμάτων εισέρχονται στους ωκεανούς κάθε χρόνο, ενώ σύμφωνα με τη Greenpeace, το 96% των σκουπιδιών στη Μεσόγειο Θάλασσα είναι πλαστικά.

– Έτσι προέκυψε -από όσο καταλαβαίνω- και ο τίτλος της εγκατάστασης;

Σωστά, το «4 λεπτά» στον τίτλο του έργου αναφέρεται στο λεγόμενο «περιβαλλοντικό τέλος» το οποίο χρεώνεται ανά τεμάχιο πλαστικής σακούλας, ενώ τα «500 έτη» αναφέρονται στον χρόνο που χρειάζεται για να αποσυντεθεί το πλαστικό ακόμα και στην περίπτωση που θα σταματούσε η ρύπανση της θάλασσας, σήμερα.

– Θα ήθελες να αναφερθείς στο μήνυμα που θέλεις να περάσεις στο κοινό με τη συγκεκριμένη εικαστική εγκατάσταση;

Το «4 Cents: On Show for 500 Years» ζητάει να σκεφτούμε τι σημαίνει προσωπική φροντίδα στο πλαίσιο ενός «κοινωνικού συμβολαίου» που προωθεί το αδιαπέραστο, απρόσωπο και εφήμερο. Τι σημαίνει αν, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχιζόμενη ρύπανση, το θαλάσσιο «μουσείο του μέλλοντος» θα αποτελείται από τα απορρίμματα που δεν ανήκουν σε κανέναν αλλά σε όλους μας. Με τον τρόπο αυτό διερευνώ τη σχέση με τον υλικό μας πολιτισμό γενικά, καθώς και τη θέση της γλυπτικής σήμερα.

Γενικά με το έργο μου, προσπαθώ να έχω κριτική στάση απέναντι στο συμβατικό χαρακτήρα της διαδικασίας της θέασης. Πιστεύω ότι το να βλέπει κανείς ένα έργο τέχνης εξαρτάται από τη προσωπική του θέση.

Απώτερος στόχος μου είναι η χειραφέτηση του θεατή. Μελετώ, προτείνω και εφαρμόζω αυτό που ονομάζω απελευθερωτικές και αναρχικές προσεγγίσεις για το πώς θα μπορούσαμε να δούμε εναλλακτικά την τέχνη. Αυτό αποτελεί πηγή γνώσης που δεν μπορεί να βρει κανείς σε ακαδημαϊκά συστήματα σκέψης.

Όπως ανέφερα και σε πρόσφατη συνέντευξη μου στη Huffington post, θα ήθελα να ενθαρρύνω θεωρητικές προσεγγίσεις σχετικά με το τι είναι γνώση και πώς μπορεί να παραχθεί η γνώση της τέχνης. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ένα σημαντικό σημείο αναφοράς του έργου μου είναι η θεσμική κριτική, δηλαδή η διασύνδεση των δρώντων του κόσμου της τέχνης με τους μηχανισμούς διάδοσης και υποδοχής της τέχνης όπως ιδιωτικά ή δημόσια μουσεία και συλλογές.

Επιπλέον, ενδιαφέρομαι ιδιαιτέρως για τις πρακτικές τέχνης στις οποίες εμπλέκεται η κοινωνία, αν και η θέση μου πάνω σε αυτό το ζήτημα είναι μάλλον η κοινωνική αποδοχή και όχι η ευρέως διαδεδομένη στρατηγική υπεράσπισης της κοινωνικής αλλαγής.

-Θα ήθελες να μας δώσεις μια περιγραφή της εγκατάστασης;

Η εγκατάσταση παραπέμπει σε περιβαλλοντικά θέματα που αποτελούν πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας. Συνδέει περιβαλλοντικά ζητήματα με τις καθημερινές συνήθειές μας και την έννοια του υλικού πολιτισμού.

Το έργο αποτελείται από 21 πλαστικές σακούλες οι οποίες είναι τοποθετημένες πάνω σε βράχια μέσα και δίπλα στη θάλασσα.

Με τη χρήση υγρού γυαλιού, υαλοβάμβακα και ρητίνης, οι σακούλες μετατράπηκαν σε συμπαγή αντικείμενα που στη συνέχεια περνούν από μια διαδικασία γαλβανοπλαστικής χαλκού, βαφής και στιλβώματος με μαύρο βερνίκι. Τα μαύρα αντικείμενα σε σχήμα πλαστικής σακούλας τοποθετούνται σε συγκεκριμένο μέρος στην βραχώδη παραλία του ξενοδοχείου και προσομοιάζουν έτσι με απορρίμματα από πλαστικές σακούλες στην παραλία. Ενδιαφέρον στοιχείο της εγκατάστασης είναι ότι τα αντικείμενα τείνουν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται καθώς αλλάζει το φως.

-Με την ευκαιρία της εγκατάστασης του έργου, οργανώσατε επίσης μια δράση καθαρισμού στο λιμάνι του Αγίου Νικολάου. Ιδιαίτερα σημαντική δράση!

-Στο πλαίσιο της έκθεσης, η εθελοντική ομάδα We Dive We Clean, δηλαδή ο Χρύσανθος Χόρμπας, ο Ανδρέας Ζούγκλης και ο Δημήτρης Μπολοβίνος, για να απομακρύνουμε ξένα και ρυπογόνα αντικείμενα που βλάπτουν τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα από το λιμάνι του Αγίου Νικολάουσε συνεργασία με το Pelagos Dive Centre, τον Στέφανο Μπάνη και τον Πέτρο Σταυράκη που βρίσκεται κοντά στο ξενοδοχείο Minos Beach art hotel. Η ομάδα, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, σε 131 εθελοντικές επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα απομάκρυνε τα τελευταία πέντε χρόνια 41 συνολικά τόνους στερεών αποβλήτων.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ WE DIVE WE CLEAN ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΚΑΛΛΙΕΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΚΑΘΑΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

-Ποιός ήταν ο στόχος σας;

-Ο στόχος της ομάδας είναι να αλλάξει την νοοτροπία μέσω της εκπαίδευσης, καλλιεργώντας την περιβαλλοντική συνείδηση που μπορεί να συμβάλει προς ένα καθαρό περιβάλλον. Η δράση της ομάδας εμφανίζεται στο πλαίσιο της έκθεσης, σε μια προσπάθεια να κοιτάξουμε πέρα από τον καλλιτεχνικό συμβολισμό του έργου «4 Cents: On Show for 500 Years».

– Ελπίζουμε το έργο σας να ευασθητοποιήσει όλους μας και να είμαστε όλοι πιο προσεκτικοί με τη ρύπανση του περιβάλλοντος.

Το ελπίζω και γω γιατί η συνεχιζόμενη ρύπανση θα καταστήσει τον υδάτινο κόσμο, «θαλάσσιο μουσείο του μέλλοντος» και θα αποτελείται από τα απορρίμματα που δεν ανήκουν σε κανέναν αλλά σε όλους μας.

* Ευχαριστούμε το Ίδρυμα Γ. & Α. Μαμιδάκη και την εικαστικό, Georgia Kotretsos για τα video και το φωτογραφικό υλικό

Πηγή: https://artviews.gr/georgia-kotretsos-4-cents-on-show-for-500-years/

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Λουΐζα Καραπιδάκη: Μια συλλογή με συνέπεια ακολουθεί τις προδιαγραφές μιας συστηματικής πολιτιστικής διαχείρισης

Πρόσφατα επισκεφτήκαμε στην όμορφη Κέρκυρα την έκθεση με τίτλο «Εκεί μακριά… στο νησί της σωτηρίας. Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916-1918. Η τέχνη στον πόλεμο και την ειρήνη» που αναφέρεται στους Σέρβους στην Κέρκυρα την περίοδο 1916-1918. Η έκθεση αυτή σημαντικής ιστορικής σημασίας παρουσιάζεται στο Παλαιό Φρούριο στο Λατινικό Παρεκκλήσι και την επιμέλεια είχαν η αρχαιολόγος, ιστορικός τέχνης Λουΐζα Καραπιδάκη και η διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κέρκυρας, Τένια Ρηγάκου.

Παράλληλα, η κυρία Καραπιδάκη επιμελήθηκε και πρόσφατα εγκαινίασε στην γενέτειρα της, στο Ηράκλειο της Κρήτης άλλη μια πολύ αξιόλογη έκθεση με έργα από την εξαιρετική συλλογή του Σωτήρη Φέλιου σε έναν ακόμη ιστορικό χώρο, στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου, τη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου.

Από τη μία πλευρά της Ελλάδας στην άλλη, η κυρία Καραπιδάκη μας ξεναγεί στις εκθέσεις που με τόση προσοχή αλλά και αγάπη επιμελήθηκε.

Συνέντευξη της αρχαιολόγου, ιστορικού τέχνης Λουΐζας Καραπιδάκη στη Ζέτα Τζιώτη.

ΚΡΗΤΗ

– Πρόσφατα επιμεληθήκατε την έκθεση στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης με έργα από τη συλλογή του Σωτήρη Φέλιου. Με τι κριτήρια έγινε η επιλογή των έργων από μια τόσο μεγάλη συλλογή;

– Η συλλογή Σωτήρη Φέλιου αριθμεί πάνω από 1.000 έργα και πολλά από αυτά έχουν εκτεθεί στο Μουσείο Μπενάκη και σε άλλα πολιτιστικά ιδρύματα εντός και εκτός της Ελλάδας. Η δική μου προσέγγιση ήταν αυστηρά θεματική. Μετά από σχολαστική παρατήρηση στα έργα της συλλογής πρόσεξα ότι ήταν εφικτό να δημιουργηθούν θεματικά σύνολα και συγκροτήθηκαν τελικά τρεις βασικές ενότητες με αντίστοιχες υποενότητες. Έτσι μέσα στην έκθεση «Η ματιά του συλλέκτη. Συλλογή Σωτήρη Φέλιου» συμπεριελήφθησαν έργα μεγάλων δασκάλων, έργα γνωστών καλλιτεχνών, αλλά και έργα νέων δημιουργών.

Οι ενότητες κινούνται γύρω από την εσωστρέφεια ή την εξωστρέφεια των καλλιτεχνών και σε γενικές γραμμές ο θεατής μπορεί να δει αυτοπροσωπογραφικές αναφορές των καλλιτεχνών, έργα που προδίδουν την καλλιέργεια, τις γνώσεις και τις πνευματικές αναζητήσεις τους καθώς και σκιαγραφήσεις με το ανθρώπινο σώμα ή πρόσωπο και τον άνθρωπο στο αστικό τοπίο.

Σωτήρης Φέλιος

– Μπαίνοντας στον χώρο της Βασιλικής του Αγ. Μάρκου, στη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου σε πιάνει δέος. Ο χώρος πραγματικά απογειώνει το συναίσθημα του θεατή. Πώς είδατε την «αναμέτρηση» του χώρου με τα έργα;

– Ευτυχώς για μένα έχω επιμεληθεί και άλλες εκθέσεις στον ίδιο χώρο και γνωρίζω καλά τις δυνατότητες και τα εκθεσιακά προβλήματα του χώρου. Το 2009 επιμελήθηκα την έκθεση «Ιστορίες τοπίου. Από την παράδοση στην αειφορία», μια πολύπλοκη έκθεση με εκθέματα από την Ελλάδα και από την Ιταλία, η οποία περιελάμβανε μουσειακά αντικείμενα και έργα σύγχρονης τέχνης. Το 2016, επιμελήθηκα την έκθεση «Ετόλμησα να υμνήσω. Ελευθέριος Βενιζέλος, 80 χρόνια από τον θάνατό του», με εκθέματα από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, τη Βουλή των Ελλήνων, το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων, πολλές ιδιωτικές συλλογές και έργα σύγχρονης τέχνης.

Έτσι έφτασα το 2019 να επιμεληθώ την παρούσα έκθεση στον ανακαινισμένο πλέον χώρο της Βασιλικής. Ο χώρος είναι επιβλητικός αλλά και μινιμαλιστικός και με την κατάλληλη διαμόρφωση και φωτισμό μπορεί να μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο. Σίγουρα δεν είναι αυτονόητο και δούλεψα σκληρά με την architectonofilia για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Τάσος Μισσούρας

– Πίσω από κάθε έργο υπάρχει κάποιο αφήγημα. Το αφήγημα ακυρώνει το έργο ή πιστεύετε δρα υποστηρικτικά και το απογειώνει;

– Το αφήγημα είναι η ταυτότητα του έργου, άρα δρα υποστηρικτικά. Αλλά το σημαντικό είναι ότι πίσω από κάθε έργο υπάρχουν πολλές αφηγήσεις και ουσιαστικά αυτό προσπαθεί να αξιοποιήσει και ο επιμελητής, την ξεχωριστή ανάγνωση σε κάθε έργο, πίσω από την πρώτη του εικόνα.

– Η έκθεση αυτή οργανώθηκε σε έναν χώρο ιδιαίτερα οικείο για σας. Σας βοήθησε αυτό ή σας δυσκόλεψε; Πώς αισθανθήκατε όταν είδατε το αποτέλεσμα;

– Προσωπικά είμαι ευχαριστημένη με το αισθητικό αποτέλεσμα και με την αφηγηματική ροή της έκθεσης, η οποία αφήνει ελευθερία στον θεατή να την απολαύσει όπως θέλει, αλλά και να τον καθοδηγεί αν το επιθυμεί. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα μπορούσε να βελτιωθεί, αλλά στα ιστορικά μνημεία υπάρχουν και εκθεσιακοί περιορισμοί.

To ευχάριστο είναι ότι το κοινό ανταποκρίθηκε πολύ θετικά και τα σχόλια είναι επαινετικά, τόσο όσο αφορά το μουσειογραφικό μέρος της έκθεσης (σενάριο και διαρρύθμιση), όσο και στο περιεχόμενο (επιλογή των έργων και τον υπομνηματισμό).

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

 

 

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Άκης Πούλακας «Έμπρακτες πρωτοβουλίες για τη Γυναικεία και τη Νεανική Επιχειρηματικότητα»

Ο Άκης Πούλακας είναι επιχειρηματίας εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικου Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής Νεανικής & Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

Γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια και είναι κάτοχος δυο μεταπτυχιακών τίτλων στο περιβάλλον και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ιδιοκτήτης της εταιρείας Darwin με αντικείμενο την ανάπτυξη λογισμικού και της εταιρείας theDrugstore με αντικείμενο την εμπορία παραφαρμακευτικών ειδών, με καταστήματα στο Mediterranean Cosmos και στο SANI.

 

Για ποιο λόγο επιλέξατε να ασχολειθείτε με τα κοινά στον κλάδο των επαγγελματιών;

Δίνοντας το παρών στον επαγγελματικό στίβο εδώ και χρόνια, αποφάσισα πρόπερσι να ταχθώ σε ένα μετερίζι μέσα από το οποίο θα μπορούσα να υπηρετήσω συνολικά τον επαγγελματικό κόσμο της πόλης. Όντας μέσα στην αγορά και γνωρίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο επαγγελματικός μας κλάδος, θεώρησα ότι θα μπορούσα να συμβάλω θετικά με ιδέες & προτάσεις στην επίλυση ή στην άμβλυνση των προβλημάτω αυτών.

Έτσι, το 2017 έθεσα υποψηφιότητα στις κλαδικές εκλογές του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Θεσσαλονίκης, και οι επαγγελματίες της πόλης με τίμησαν με την ψήφο τους. Έκτοτε, με την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου, πέρα από τους γενικούς σκοπούς του, έχω την τιμή να αποτελώ κομμάτι μιας ιδιαίτερης και ξεχωριστής πρωτοβουλίας του: της επιτροπής Νεανικής και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

 

Eπιτροπή Γυνακείας & Νεανικης Επιχειρηματικότητας. Γιατί σε αυτή την επιτροπή;

Σε μια εποχή όπου το επιχειρείν πλήττεται συνολικά και από κάθε μεριά, οι νέοι και οι γυναίκες αποτελούν τις ομάδες εκείνες που δέχονται ακόμα περισσότερα πυρά. Είτε όταν η πρόκληση αφορά την απειρία ή την έλλειψη επαρκούς τεχνογνωσίας, είτε την ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο της επιχειρούσας, της μητέρας και της συζύγου, η Επιτροπή στέκεται δίπλα και στις 2 ομάδες. Όχι με ευχολόγια και αφηρημένους σχεδιασμούς, αλλά με ουσιαστικές δράσεις και έμπρακτες πρωτοβουλίες, παρά το σύντομο (μόλις ένας χρόνος) της δράσης της.

Όπως για παράδειγμα, την εσπερίδα με θέμα «Ξεκινώντας… Τα πρώτα βήματα της επιχείρησής μου» που αφορούσε χρηματοδοτούμενα προγράμματα και επενδύσεις, τις απαιτούμενες διαδικασίες αλλά και το νομικό πλαίσιο που ισχύει για ένα επιχειρηματικό ξεκίνημα. Ήταν μια δράση που πραγματοποιήθηκε στο Επιμελητήριο το καλοκαίρι που μας πέρασε, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Επίσης, το διήμερο (08-09.09) ελέγχου για καρκίνο του μαστού, μια πρωτοβουλία που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περασμένης ΔΕΘ εντός του χώρου της Έκθεσης, σε συνεργασία με το Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο. Μια συνεργασία, η συνέχεια της οποίας έλαβε χώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων, μέσα από εορταστικό brunch που συνδιοργανώθηκε από την Επιτροπή, σε συνεργασία με την Παγκόσμια Οργάνωση ΑΧΕΠΑ “Θυγατέρες της Πηνελόπης” και τον Σύλλογο Φίλων Θεαγενείου – Κοινωνικό Ογκολογικό Φαρμακείο. Στόχος -που μάλιστα επετεύχθη πέρα από κάθε προσδοκία- ήταν η ενίσχυση του συλλόγου φίλων Θεαγενείου. Και φυσικά, αυτό δεν μας κάνει να επαναπαυόμαστε, μιας και ο σχεδιασμός και προσπάθεια υλοποίησης και άλλων ανάλογων δράσεων δεν σταματά.

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα είστε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Με ποιον συνδυασμό, ποιος παράγοντας θεωρείτε ότι αποθαρύνει ή δυσκολεύει περισσότερο τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και τι προτείνετε γι αυτό;

Σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε απο τον ΟΗΕ η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταιά θέση του δείκτη ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οφείλεται κυρίως στα στερεότυπα για του
έμφυλους ρόλους που συνεχίζουν να επικρατούν στην ελληνική κοινωνία, με τη γυναίκα να
αναλαμβάνει την κύρια φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού. Επιπλέον οι ελλείψεις θέσεων σε
δημόσιους παιδικούς σταθμούς, οι περικοπές δαπανών για φροντίδα ηλικιωμένων και ατόμων με
αναπηρία, έχουν ως αποτέλεσμα, να αναλαμβάνουν και πάλι οι γυναίκες τη φροντίδα των παραπάνω.

Τα παραπάνω, σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία, είναι μη αποδεκτά και είναι χρέος της εκάστοτε αρχής, δημοτικής ή μη, να αναλάβει πρωτοβουλίες έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες στις οποίες η γυναίκα θα έχει τον χώρο και τον χρόνο να αναπτύξει την επιχειρηματική της δραστηριότητα. Για παράδειγμα θα μπορούσαμε να εξετάσουμε:

  • τη δυνατότητα δημιουργίας μιας επιτροπής γυναικείων θεμάτων στο Δήμο Θεσσαλονίκης η οποία θα έχει ως κύριο στόχο να παρέχει συμβουλευτική υποστήριξη και τα κατάληλλα εργαλεία για την ενίσχυση του γυναικείου επιχειρείν.
  • τη δυνατότητα δημιουργίας δημοτικών παιδικών σταθμών με διευρημένο ωράριο που να εξυπηρετούν τις εργαζόμενες γυναίκες.

Στις επερχόμενες σημοτικές εκλογές θα είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό  «ΝΑΙ στη Θεσσαλονίκη» με επικεφαλής των Κωνσταντίνο Ζέρβα.

Πιστεύω ακράδαντα πως η νέα δημοτική αρχή πρέπει να δώσει έμπρακτα τη στήριξή της τόσο στη νεανική, όσο και τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Και η υποψηφιότητά μου έρχεται για να θέσει στη διάθεση της νέας διοίκησης την εμπειρία, τη διάθεση και τη στήριξη που μπορώ να προσφέρω, συνεχίζοντας να δίνω το παρών όποτε και όπου χρειαστεί.

 

 

Facebook

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Τέρρυ Σταματάρης: Οι ξένοι φιλότεχνοι ή επενδυτές δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ελληνική τέχνη

Ο  Τέρρυ Σταματάρης είναι ένας πολυπράγμων λάτρης της τέχνης που ζει ανάμεσα στην Αθήνα και στο Λονδίνο.  Έχοντας  εμπειρίες και προσλαμβάνουσες από τα ταξίδια και τις γνωριμίες του ανά τον κόσμο,  έχει την ευκαιρία  να θαυμάζει  και να επιλέγει αξιόλογα έργα τέχνης  για τους πελάτες του αλλά και για την συλλογή του, καθώς και την οξυδέρκεια να εντοπίζει επενδυτικές ευκαιρίες.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Έχοντας εμπειρία ετών από δημοπρασίες μεγάλων οίκων του εξωτερικού, αντικέρ και σχεδιαστής κοσμημάτων, του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την εμπορευσιμότητα των ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό.

Λάτρης της καλής ζωής αλλά συνάμα συγκροτημένος και δημιουργικός διοχέτευσε μέρος της ενέργειάς του παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες στον σχεδιασμό κοσμημάτων εξασφαλίζοντας συνεργασίες   με μεγάλους οίκους στο εξωτερικό.

Συναντήσαμε τον Τέρρυ Σταματάρη στο χώρο του, στο κέντρο της Αθήνας στη Βασ. Σοφίας κοντά, για να μιλήσουμε για την τέχνη γενικότερα, καθώς και για την παράλληλη δραστηριότητά του, τον σχεδιασμό κοσμημάτων την τελευταία 15ετία στην οποία έχει πιστούς θαυμαστές.

O Tery Stamataris με την Maria Migadi και την MrsSailin Instructor στο Carpo London.

-Ασχολείστε με την τέχνη πολλά χρόνια. Είστε συλλέκτης, αντικέρ, σύμβουλός τέχνης, διακοσμητής, σχεδιαστής κοσμημάτων. Μιλήστε μας για το πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την τέχνη και τι σημαίνει «η τέχνη» για σας?

-Τέχνη για μένα είναι η αναζήτηση του ωραίου σε οτιδήποτε είναι αυτό. Απαιτεί μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνει κάποιος, είτε αυτό είναι ζωγραφική, είτε γλυπτική, είτε ο σχεδιασμός ενός κοσμήματος.

Ξεκίνησα από παιδί σαν χόμπι να ασχολούμαι με την τέχνη  και  σιγά σιγά άρχισα να μπαίνω στο πνεύμα και να μαθαίνω το εμπόριο. Θαύμαζα τους ωραίους πίνακες στο σπίτι της οικογένειας μου, στα σπίτια των φίλων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Με το πέρασμα των χρόνων απέκτησα εμπειρία σε αυτό. Συμμετείχα σε δημοπρασίες και αγόραζα έργα είτε για μένα, είτε συμβούλευα άλλους να τα αποκτήσουν.

-Πιστεύετε ότι υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες στα έργα τέχνης? Δηλαδή στις μέρες μας κάποιος θα μπορούσε να κερδίσει χρήματα μεταπουλώντας αργότερα κάποιο έργο?

Τη συνέχεια της συνέντευξης μπορείτε να τη δείτε εδώ

 

 

 

 

Πηγή

Continue Reading

Trending