Επιχειρηματικότητα

Η γνώση οδηγεί στην επιτυχία

Aπo όλους, χωρίς καμιά εξαίρεση, υποστηρίζεται ότι το ανθρώπινο δυναμικό είναι ο μεγαλύτερης αξίας, σημαντικός και διαχρονικός πόρος κάθε επιχείρησης και κάθε οργανισμού. Είναι, όμως, η ύπαρξη των ανθρώπων και η παραγωγικότητά τους οι μοναδικές αιτίες που συντελούν στην επιτυχία μιας επιχείρησης;

Πιθανότατα πριν από χρόνια να ήταν αρκετό να έχουμε καλούς εργαζόμενους σε όλους τους ρόλους και της βαθμίδες της ιεραρχίας της επιχείρησης και να θεωρούσαμε πως αυτό ήταν αρκετό. Η έννοια «καλός εργαζόμενος» είχε πολλές ερμηνείες. Παραδείγματος χάριν ήταν αυτός που είχε ήθος, φιλότιμο, ήταν εργατικός, ήταν αποτελεσματικός και αποδοτικός, δεν έφευγε πριν τελειώσει τη δουλειά του, αγαπούσε την επιχείρηση σαν να ήταν δικιά του και πολλές άλλες σημασίες, που μπορούσε να προσδώσει ο καθένας στη λέξη «καλός», ανάλογα με τις αντιλήψεις και την κουλτούρα του.

Σήμερα, βέβαια, δεν έχουν αναιρεθεί όλα αυτά. Απεναντίας μάλιστα έχουν ταξινομηθεί και οριοθετηθεί σε περιγραφές θέσεων εργασίας, σε ρόλους, αρμοδιότητες, σε επίπεδα ιεραρχίας που υπαγορεύουν τις αντίστοιχες επιχειρησιακές δεξιότητες και ικανότητες και με την απαίτηση όλα αυτά συνεχώς να εξελίσσονται και να αυξάνονται.

Οι νέες εξελίξεις

Εκείνο, όμως, που πάνω από όλα έχει κατακτήσει την πρώτη θέση στις απαιτήσεις της κάθε επιχείρησης είναι η συνεχής γνώση και επαγρύπνηση στις νέες εξελίξεις. Το να πηγαίνει καθημερινά κάποιος στη δουλειά του και να εκτελεί σωστά ότι του έχει ανατεθεί, χωρίς να έχει την ανησυχία να μάθει κάτι παραπάνω ή έστω να ενημερωθεί για αυτά που συμβαίνουν στο χώρο των επιχειρήσεων, δεν είναι αρκετό. Στελέχη που ασχολούνται μόνο με την διεκπεραίωση των ευθυνών τους και έχουν κλειστή την πόρτα στη γνώση, μάλλον δεν ταιριάζουν στην εποχή μας.

… Στελέχη και απλοί εργαζόμενοι,που σταμάτησαν να μαθαίνουν, παραμένουν στάσιμοι όχι τόσο στην εκτέλεση της συγκεκριμένης εργασίας τους όσο στη διαδικασία ενεργοποίησης της δημιουργικότητας τους και της παροχής ποιοτικής εργασίας. Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι έχουμε κάποιες γνώσεις και ότι αυτό είναι αρκετό ή ότι είμαστε βολεμένοι σε μια θέση εργασίας και επομένως δεν χρειάζεται τίποτα καινούργιο ή ότι δεν μας ταιριάζουν οι αλλαγές και ότι οι επί πλέον γνώσεις, για παράδειγμα ο χειρισμός ενός υπολογιστή δεν είναι και αναγκαίος. Πώς, λοιπόν, ένας εργαζόμενος θα μπορεί να έχει ένα όραμα για καλύτερο μέλλον, όταν ο ίδιος έχει κλείσει την πόρτα στη γνώση, έχει κλείσει την πόρτα στην εξέλιξη και τις προοπτικές του στο μέλλον; Θα μπορέσει, επομένως, ένας εργαζόμενος με αυτήν την αντίληψη για τη σχέση γνώσης, εργασίας, ικανοποίησης από την εργασία ή γενικότερα με αυτήν την άποψη ζωής να ταυτιστεί με το όραμα, τους στόχους ή την κουλτούρα μιας εξελισσόμενης ή και οποιασδήποτε σύγχρονης επιχείρησης;

Θα μπορέσει να παράγει το καλύτερο δυνατό; Θα μπορέσει να έχει ικανοποίηση από τη δουλειά του; Και τελικά θα έχει συμβάλλει, με αυτόν τον τρόπο, στην επιτυχία της επιχείρησης ή του οργανισμού στον οποίο ανήκει;

Δεν επιβιώνουν

Αδύνατον ή μάλλον μικρές πιθανότητες έχουν οι εργαζόμενοι αυτής της κατηγορίας να επιβιώσουν στην αγορά εργασίας. Πολλοί δε περισσότερο, να συμβάλλουν στην επιτυχία οποιασδήποτε επιχείρησης ή οργανισμού που δραστηριοποιείται στο σύγχρονα περιβάλλον, το οποίο χαρακτηρίζεται από οξύ ανταγωνισμό, από συνεχή εξέλιξη της τεχνολογίας, από διάχυτη πληροφόρηση και στους ρυθμούς και στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης. Αν ο ανθρώπινος παράγοντας θέλουμε να έχει την μεγαλύτερη αξία και να είναι ο κεντρικός συντελεστής της επιτυχίας κάθε επιχείρησης, πρέπει να έχει διαρκώς ανοιχτή την πόρτα της γνώσης.

Άρθρο αρχείου

Στέλλα Γκιώση

Επιχειρηματικότητα

Όταν η επιχείρηση αναπτύσσεται, αλλά η ζωή της γυναίκας μικραίνει

Ο τζίρος ανεβαίνει. Οι πελάτες πληθαίνουν. Έχεις πια την ομάδα που κάποτε ευχόσουν να μπορείς να πληρώνεις. Κι όμως, το απόγευμα που θα έκλεινες τον υπολογιστή χωρίς να σκέφτεσαι τι έμεινε πίσω διαρκώς μεταφέρεται για αργότερα.

«Μόλις σταθεροποιηθεί κι αυτό, θα έχω περισσότερο χρόνο».

Μόνο που κάθε επόμενο βήμα φέρνει κάτι ακόμη που χρειάζεται εσένα. Η επιχείρηση μεγαλώνει και η ελευθερία παραμένει υπόσχεση.

Ίσως αναγνωρίζεις τον εαυτό σου εδώ. Ξεκίνησες με επιθυμία να δημιουργήσεις κάτι δικό σου, να κερδίζεις καλά, να αποφασίζεις πώς θα ζεις. Στην πορεία, όμως, η ανάπτυξη άρχισε να σημαίνει ότι πρέπει να είσαι διαθέσιμη για περισσότερους ανθρώπους, περισσότερες αποφάσεις, περισσότερες ανάγκες.

Ας σταθούμε σε μια μικρή στιγμή. Μια συνεργάτιδά σου αναλαμβάνει πλήρως ένα έργο. Για πρώτη φορά, ελευθερώνεται ένα πρωινό σου. Θα μπορούσες να το διαθέσεις όπως επιθυμείς. Πριν προλάβεις, όμως, να χαρείς αυτή τη δυνατότητα, ζητάς ενημέρωση, ελέγχεις λεπτομέρειες, προσθέτεις άλλη μία συνάντηση.

Η υποστήριξη υπάρχει. Εσύ εξακολουθείς να εργάζεσαι σαν να πρέπει όλα να περνούν από εσένα.

Τι συμβαίνει μέσα σου όταν κάτι πηγαίνει καλά χωρίς τη συνεχή παρέμβασή σου; Αισθάνεσαι ανακούφιση; Ή εμφανίζεται η ανησυχία ότι χαλαρώνεις, ότι κάτι θα ξεφύγει, ότι δεν προσφέρεις αρκετά;

Εδώ η ανάπτυξη συναντά τη σχέση σου με την ασφάλεια στο Σώμα. Αν η διαρκής εγρήγορση είναι ο τρόπος που έχεις μάθει να αισθάνεσαι ασφαλής μέσα στη δουλειά σου, ακόμη και μια άδεια ώρα μπορεί να βιώνεται ως εκκρεμότητα. Υπάρχει χρόνος, αλλά δυσκολεύεσαι να τον ζήσεις ως ελευθερία. Σαν η απουσία σου να απαιτεί δικαιολόγηση.

Αυτό είναι ένα ουσιαστικό ερώτημα στη δουλειά μου μέσα στο Embodied Business Leadership: πώς μπορεί η γυναίκα να δημιουργεί περισσότερα και να επιτρέπει στον εαυτό της να λαμβάνει περισσότερη υποστήριξη, χρήματα και ελευθερία;

Η επιχείρηση που ευημερεί ξεκινάει στο Σώμα. Η ασφάλεια να υποστηρίζεσαι και να λαμβάνεις εκφράζεται σε συγκεκριμένες επιχειρηματικές επιλογές: να αναθέτεις πραγματική ευθύνη, να αφήνεις την ομάδα να αποφασίζει μέσα στις αρμοδιότητές της, να επιλέγεις συνεργασίες που υπηρετούν και τη ζωή που θέλεις.

Η φιλοδοξία σου μπορεί να περιλαμβάνει μεγαλύτερο τζίρο, επιρροή, δημιουργία και ένα απόγευμα που σου ανήκει. Δεν χρειάζεται να μικρύνεις αυτό που επιθυμείς.

Αξίζει όμως να αναρωτηθείς: στην επιχείρηση που δημιουργώ, η δική μου ελευθερία περιλαμβάνεται στην επιτυχία ή περιμένω ακόμη να την κερδίσω με περισσότερη δουλειά;

Μαρία Μισύρη | Embodied Business Leadership | Δημιουργός της Μεθόδου «Η Επιστροφή της Δημιουργού™»

Παρουσίαση

HELPVENEZUELA: Η HELPHELLAS ενεργοποιεί καμπάνια crowdfunding για την αποστολή 5 κοντέινερ ανθρωπιστικής βοήθειας στη Βενεζουέλα

«Η βοήθεια υπάρχει! Αυτό που λείπει είναι το ταξίδι της»

Μια μεγάλη ανθρωπιστική γέφυρα αλληλεγγύης έχει στηθεί μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Βενεζουέλας, και τώρα χρειάζεται τη στήριξη όλων μας για να ολοκληρωθεί. Η HELPHELLAS και η HELLAS HELPBANK, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας #HELPVENEZUELA, ανακοινώνουν την έναρξη καμπάνιας συμμετοχικής χρηματοδότησης (crowdfunding).

Στόχος της καμπάνιας είναι η κάλυψη του κόστους μεταφοράς 5 κοντέινερ ανθρωπιστικής βοήθειας από το λιμάνι του Πειραιά στο λιμάνι La Guaira της Βενεζουέλας.

Μία τεράστια κινητοποίηση που έγινε πράξη

Η ανθρωπιστική βοήθεια έχει ήδη συγκεντρωθεί χάρη σε μια συγκινητική κινητοποίηση πολιτών, εθελοντών, οργανώσεων, σωματείων, δήμων και επιχειρήσεων σε Ελλάδα και Κύπρο. Η συλλογή ολοκληρώθηκε με επιτυχία στις 18 Ιουλίου 2026, σε στενή συνεργασία με την Πρεσβεία της Βενεζουέλας και την ισπανόφωνη κοινότητα στην Ελλάδα.

Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας μεταφράζεται σε 5 κοντέινερ γεμάτα ελπίδα, με τη συνολική εκτιμώμενη αξία του υλικού να ξεπερνά τις 800.000 ευρώ. Η βοήθεια περιλαμβάνει φάρμακα και εξειδικευμένο φαρμακευτικό υλικό, βρεφικό γάλα και παιδικές τροφές, τρόφιμα μακράς διάρκειας, είδη προσωπικής υγιεινής, λευκά είδη και ρουχισμό.

Σήμερα, η βοήθεια είναι συσκευασμένη και έτοιμη προς αποστολή. Το μόνο που απομένει είναι να εξασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι για τα ναύλα και τα έξοδα μεταφοράς, με τον συνολικό οικονομικό στόχο να ανέρχεται σε 39.000 ευρώ.

💬 Δήλωση του Προέδρου της HELPHELLAS, Γιώργου Γαμπιεράκη

Σε σχετική δήλωσή του, ο Πρόεδρος της HELPHELLAS, Γιώργος Γαμπιεράκης, τόνισε:

«Η βοήθεια έχει ήδη συγκεντρωθεί χάρη στην ανταπόκριση εκατοντάδων ανθρώπων, φορέων, συλλόγων, δήμων και εθελοντών στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Αυτό που απομένει τώρα είναι να ολοκληρώσουμε όλοι μαζί την αποστολή.

Απευθυνόμαστε στη δύναμη των πολλών, γιατί πιστεύουμε ότι ακόμη και η πιο μικρή συνδρομή, όταν ενώνεται με πολλές άλλες, μπορεί να δημιουργήσει ένα μεγάλο αποτέλεσμα.

Θέλουμε οι ίδιοι οι πολίτες να γίνουν ουσιαστικά μέρος αυτής της αποστολής και να βοηθήσουν ώστε τα 5 κοντέινερ να φύγουν από τον Πειραιά και να φτάσουν στους ανθρώπους για τους οποίους συγκεντρώθηκαν. Παραλήπτης της αποστολής θα είναι η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Λατινικής Αμερικής, η οποία έχει ήδη προβεί στις απαραίτητες ενέργειες ενημέρωσης και συνεργασίας με τις τοπικές αρχές για την διευκόλυνση εισόδου της στη χώρα.

**Η ανθρωπιστική βοήθεια λοιπόν υπάρχει. Αυτό που λείπει είναι το ταξίδι της.»

Πώς μπορείτε να στηρίξετε την καμπάνια;

Η καμπάνια απευθύνεται σε πολίτες στην Ελλάδα και την Ευρώπη, στην ελληνική Ομογένεια, στους Φιλέλληνες και σε κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να συμβάλει.

🔗 Κάντε τη δωρεά σας στην επίσημη πλατφόρμα crowdfunding: 4fund.com – #HELPVENEZUELA
📱 Παρακολουθήστε την πορεία της προσπάθειας μέσα από φωτογραφίες και βίντεο στην ειδική σελίδα στο Facebook: HelpVenezuela – Hellas
Η καμπάνια crowdfunding #HELPVENEZUELA είναι διαθέσιμη στην πλατφόρμα:
https://4fund.com/x743n4

Η HELPHELLAS καλεί πολίτες, επιχειρήσεις, ιδρύματα, κόμματα, οργανισμούς και συλλογικούς φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών (ΚτΠ), όχι μόνο να στηρίξουν την καμπάνια, αλλά και να συμβάλουν στη διάδοσή της.

Λίγα από πολλούς.
Μια αποστολή από όλους.

Έρευνες

Η ΕΠΙΤΥΧΗΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΣΑΣ ΣΥΝΤΕΛΕΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΣΑΣ

Η έννοια και ο ρόλος της υγιούς εργασίας ανέκαθεν αποτελούσε την βάση για την πρόοδο, την οικονομική ευημερία, την κοινωνική καταξίωση και αναγνώριση των ανθρώπων αλλά και την δίοδο για την επίτευξη προσωπικών στόχων και επιτευγμάτων ή απολαύσεων.

Η επίδραση του εργασιακού περιβάλλοντος μέσω του οποίου το άτομο αποκτά γνώσεις, αναπτύσσει ικανότητες και δεξιοτεχνίες και εφαρμόζει αξίες και αρχές βοηθά στην κοινωνικοποίηση των ανθρώπων, με αποτέλεσμα την διαρκή και αυξανόμενη αποδοτικότητά τους στη δουλειά.

Η ψυχολογική κατάσταση ενός νέου στελέχους στην δουλειά είναι όμοια με την συμπεριφορά που παρουσιάζει κάποιος που αργοπορεί σε μια κοινωνική εκδήλωση.

Επειδή αισθάνεται άβολα , αμήχανα και περίεργα ίσως το πιο πιθανόν είναι να μην δύναται να εκφραστεί άνετα και ελεύθερα εκτός αν κάποιος αναλάβει τουλάχιστον για τα πρώτα λεπτά να τον απασχολήσει και να του εκδηλώσει το ενδιαφέρον του.

Η αδυναμία λοιπόν ενός νεοπροσληφθέντος ατόμου να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός νέου περιβάλλοντος, όπου υπάρχουν κανόνες και κώδικες και εφαρμόζονται μοντέλα συμπεριφοράς άγνωστα σ΄ αυτόν, έχει σαν αποτέλεσμα να νοιώθει ότι πατά σε ναρκοπέδιο , ή ότι βρίσκεται σε εχθρικό έδαφος και πρέπει να αμυνθεί.

Το σπουδαιότερο δε και το πιο σημαντικό είναι ότι η όποια αμηχανία ή αβεβαιότητα νοιώθει κανείς οδηγεί σε προκατάληψη, ότι δηλ. δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εργοδότη ή του προϊσταμένου του, ότι ίσως δεν θα του δοθούν οι ευκαιρίες για προσωπική ανέλιξη στην ιεραρχία, ή διακατέχεται από διαρκή φόβο πλήρους αποτυχίας και απόρριψης.

Ποια είναι τα κίνητρα :

Η διαδικασία παραχώρησης κινήτρων για την αποτελεσματικότερη απόδοση και την ταχύτατη προσαρμογή των νέων στελεχών εγκυμονεί κινδύνους και αρκετές φορές προκαλεί αδιέξοδα στην ίδια την επιχείρηση.

Πρώτον γιατί οι προσωπικές φιλοδοξίες του εργαζόμενου δεν ταυτίζονται με του στόχους του επιχειρηματία

Δεύτερον γιατί το αναμενόμενο αποτέλεσμα προσδοκιών και σχέσης μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη δεν βασίζονται στο ίδιο οικονομικό, κοινωνικό και στοχευμένο ορθολογιστικά μοντέλο Διοίκησης.

Τρίτον γιατί η πιθανή αρνητικήσχέση εξάρτησης , ή έλλειψη αυτονομίας , η μη εφαρμογή σωστής κατανομής αρμοδιοτήτων, η μη αποδοχή της όποιας μορφής πρωτοβουλίας και τέλος η ύπαρξη μόνιμης εργασιακής ρουτίνας δημιουργεί αντίθετο αποτέλεσμα..

Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η επιχείρηση να εφαρμόζει τα κατάλληλα μοντέλα επικοινωνίας τα οποία θα βασίζονται στα εργαλεία της συνεχούς μάθησης και εξέλιξης των στελεχών παλαιών και νέων εφαρμόζοντας τρεις αρχές:

Την επιβράβευση των ανθρώπων της και την παροχή κινήτρων υλικής και ηθικής ,,αποζημίωσης,,
Την κατανόηση της όποιας ψυχολογικής κατάστασης των εργαζομένων και την δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος με βαθιές ρίζες και σχέσεις σαν αυτή της μάνας και του παιδιού. Ας μη λησμονούμε ότι η επαγγελματική κοινωνικοποίηση κτίζει στο θεμέλιο της οικογενειακής κοινωνικοποίηση
Την διατήρηση μηχανισμού συνεχούς ανάπτυξης των στελεχών

εφαρμόζοντας την στρατηγική ανταλλαγμάτων << κερδίζω – κερδίζεις >>

παραχωρώντας στον εργαζόμενο την δυνατότητα να συμμετέχει στους στόχους και τις νόρμες της επιχείρησης.

Ρούλα Κωτούδη

Σύμβουλος Επικοινωνίας Ιδιοκτήτρια της KPR CONSULTING