Connect with us

Τέχνη πολιτισμός

Hobby Festival

Πάνω από 10.000 επισκέφθηκαν το φετινό Hobby Festival

Με μεγάλη επιτυχία στέφθηκε για δεύτερη συνεχή χρονιά από το Skywalker.gr το μοναδικό φεστιβάλ που συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη ποικιλία χόμπι, το Hobby Festival.

Το γεμάτο δράση και κέφι τριήμερο στις 5, 6 και 7 Οκτωβρίου με μια βόλτα στο Παλιό Αμαξοστάσιο του ΟΣΥ μικροί και μεγάλοι διασκέδασαν, θυμήθηκαν, ανακάλυψαν και υιοθέτησαν ερασιτεχνικές ασχολίες.

Το Hobby Festival είναι μια γιορτή για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου με τον καλύτερο και αποδοτικότερο τρόπο, αλλά και για την ανάπτυξη προσωπικών δεξιοτήτων. Μια έκθεση με επαγγελματίες και οργανισμούς που διαχειρίζονται μέσα και τεχνογνωσία ερασιτεχνικών ασχολιών και δράσεων ελεύθερου χρόνου, αλλά και με πολλά events, μουσικές εκδηλώσεις και happenings, και όλα αυτά με ελεύθερη είσοδο για τους επισκέπτες.

Στα περίπτερα γνωρίσαμε χόμπι που θα μπορούσαν να είναι ένα καλό ξεκίνημα και για τους μικρούς και για τους μεγάλους επισκέπτες, όπως:

  • Μοντελισμός / Συλλογές / Κόμικς
  • Extreme sports / Αθλητισμός
  • Κηπουρική / Αγροτικά / Μαγειρική
  • Εναλλακτικά / Αστική δράση
  • Χειροτεχνία / Τεχνικές δεξιότητες / DΙΥ
  • Επιστήμες / Παρατήρηση
  • Γραφή / Διάβασμα
  • Μουσική / Χορός / Φωτογραφία / Θέατρο / Ζωγραφική
  • Επιτραπέζια / Στρατηγική / Παιχνίδια

Οι λάτρεις των σπορ και της άθλησης γενικότερα ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Ενημερώθηκαν και συμμετείχαν ενεργά στην τοξοβολία, στο χόκεϊ, το curling, το paintball, στην ποδηλασία,  θαύμασαν τους αθλητές που προπονούνταν ζωντανά στην ειδικά διαμορφωμένη αρένα του crossfit, γνώρισαν την πρώτη ομάδα roller derby στην Ελλάδα, καθώς και τις πολεμικές τέχνες krav maga και aikido aikikai.

Όσοι προτιμούν τις δραστηριότητες στη φύση ενημερώθηκαν για τις καταβάσεις φαραγγιών, την πεζοπορία σε περιβάλλον με ποτάμια, οριζόντια φαράγγια και λίμνες και όσοι αγαπούν τα escape rooms επισκέφθηκαν την ξύλινη καλύβα, όπου, περνώντας τις δοκιμασίες και λύνοντας το επτασφράγιστο μυστικό, ανακάλυπταν την αρχαία γνώση των μάγων της Λατινικής Αμερικής.

Τα επιτραπέζια παιχνίδια καθώς και τα παιχνίδια καρτών και ρόλων τράβηξαν το ενδιαφέρον των επισκεπτών. Επιπλέον, είχαν τοποθετηθεί retro κονσόλες, όπου πολλοί επισκέπτες έπαιξαν ηλεκτρονικά παιχνίδια που ξύπνησαν αναμνήσεις σε παλιούς και ενημέρωσαν τους νέους. Δίπλα τους δύο σταθμοί virtual reality σύστησαν στο κοινό τη συναρπαστική εμπειρία της εικονικής πραγματικότητας και κέρδισαν το ενδιαφέρον όλων των επισκεπτών, που διασκέδασαν, εκπαιδεύτηκαν, δημιούργησαν, εξερεύνησαν και βίωσαν μοναδικές στιγμές.

Υπήρχαν περίπτερα με πανέμορφα και ευφάνταστα χειροποίητα κοσμήματα, όπου ο καθένας μπορούσε να δει πώς απλά υλικά αποτελούσαν τη βάση για την κατασκευή τους και να πάρει ιδέες για δικές του δημιουργίες.

Οι επισκέπτες περιηγήθηκαν στα περίπτερα και ενημερώθηκαν από τους εκθέτες για τον μαγικό χώρο του Διαστήματος, αλλά και για τον ιδιαίτερο κόσμο των anime και ήρθαν σε επαφή με τις συλλεκτικές συλλογές τους.

Μια κλασική νότα στο φεστιβάλ έδωσε η Rolls Royce, που προσέλκυσε τους επισκέπτες ώστε να φωτογραφηθούν ως οδηγοί ή συνοδηγοί στο πανέμορφο σαλόνι της. Φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το φεστιβάλ ο στατικός μοντελισμός και οι πτήσεις drones. 

Οι μικροί και οι μεγάλοι φίλοι του Hobby Festival είχαν τη δυνατότητα να ασχοληθούν με κάθε είδους χειροτεχνία, να μάθουν τα μυστικά ενός ταχυδακτυλουργού και να γνωρίσουν τη ζωγραφική, δημιουργώντας τα δικά τους έργα δίπλα στους καλλιτέχνες.

Φέτος οι επισκέπτες ενθουσιάστηκαν και συμμετείχαν ενεργά σε δραστηριότητες όπως:

  • Τουρνουά wargaming από την Boxes of War
  • Σεμινάρια Stratego από την Ελληνική Ομοσπονδία Stratego
  • Εκπαίδευση  και  επίδειξη paintball από τα μέλη του Αθλητικού Συλλόγου Χρωματοσφαίρισης «Werewolves»
  • Εκπαίδευση, επίδειξη  και ενεργή συμμετοχή στην τοξοβολία με την καθοδήγηση των μελών της Ακαδημίας Τοξοβολίας
  • Παραδοσιακοί χοροί από τον Πανελλήνιο Μουσικοχορευτικό Όμιλο
    «Ο Αρίων»
  • Δημιουργική απασχόληση και ψυχαγωγία για παιδιά από την ομάδα «Παίξε Γέλασε»
  • Διαδραστικό και κωμικό πρόγραμμα με τον μοναδικό μάγο Dio

Στην τριήμερη γιορτή έγιναν παράλληλες μουσικές εκδηλώσεις αλλά και συναυλίες, όπου τραγουδιστές της Heaven Music το Σάββατο το βράδυ διασκέδασαν το κοινό, ενώ την Κυριακή το φεστιβάλ έκλεισε με ένα μοναδικό pole-dancing show.

Τα ποτά των παρευρισκομένων επιμελήθηκε η ομάδα του The Van με αρχιμηχανικό τον Κώστα Αναγνωστόπουλο, γνωστό ως Μισθοφόρο.

Η γνωριμία με τόσες διαφορετικές ερασιτεχνικές ασχολίες και η συμμετοχή σε τόσα διαφορετικά happenings και showtime events έκαναν το Hobby Festival σίγουρα μια συναρπαστική εμπειρία για τους 10.000 επισκέπτες του.

Η διοργάνωση του φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε με την πολύτιμη συμβολή των:

Υπό την αιγίδα: ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Υποστηρικτές: HOBBYPLANET, THE VAN, FORCE1, ΕΘΝΙΚΟ ΑΣΤΕΡΟΣΚΟΠΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ, OXYZED, GREY STUDIO, SHIRTAKI.COM

Προϊοντικοί χορηγοί: YAMAS, ΠΙΕΤΡΗΣ

Χορηγός εκτύπωσης: GREEKBOOKS.GR, ΠΑΝΤΟΤΥΠ

Wargaming & modeling sponsor: BOXES OF WAR

Χορηγοί επικοινωνίας: MAD, MAD RADIO, GAZZETTA.GR, READER.GR, LUBEN GUIDE, POPAGANDA.GR, PROVOCATEUR.GR, ΑΘΗΝΑ 984, ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ, PHOTO BUSINESS, PHOTO BUSINESS DAILY, PHOTONET, NEXUSMEDIA.GR, THAT’S LIFE, THE DOTS, E-STAGE, NEOPOLIS.GR, BULLMP.COM, OFF RADIO.GR, LIGHT RADIO.NET, INFOSPODES.GR, ECOZEN.GR, BUSINESS WOMAN, FITNESS MOTIVATION HELLAS, ΟΜΟΡΦΗ ΖΩΗ, ΣΤΕΝΤΟΡΑΣ

Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ, επικοινωνήστε:
 Skywalker.gr, 210 9730280, [email protected]

Τέχνη πολιτισμός

«Δύο κορυφαίοι πυλώνες της σύγχρονης ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής»

Δημήτρης Μυταράς (1934-2017) και Αλέκος Φασιανός (1935)

«Δύο κορυφαίοι πυλώνες της σύγχρονης ανθρωποκεντρικής ζωγραφικής»

 

Την Πέμπτη 21 Μαρτίου, στις 7:30μμ, η ROMA GALLERY εγκαινιάζει έκθεση αντιπροσωπευτικών έργων δύο ιδιαίτερα σημαντικών δημιουργών, του Δημήτρη Μυταρά (1934-2017) και του Αλέκου Φασιανού (1935).

Η Roma Gallery άνοιξε δυναμικά στις αρχές Ιανουαρίου στην οδό Ρώμα 5 στο Κολωνάκι, με την πολύ πετυχημένη έκθεση του εικαστικού Παύλου (Pavlos) Διονυσόπουλου.

Φιλοσοφία της παρούσας έκθεσης είναι η επαναπροσέγγιση και ανάδειξη βασικών παραμέτρων, που διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να χαρακτηρίζουν όψεις κι εκδοχές της νεότερης και σύγχρονης εικαστικής παραγωγής, οι οποίες αποτελούν εκτός των άλλων, κορυφαίους πυλώνες της ανθρωποκεντρικής μας ζωγραφικής. Τα έργα των δύο καλλιτεχνών φυσικά και διαφέρουν μεταξύ τους, όσον αφορά στο εκφραστικό τους ύφος, στην ιδιωματική γραφή και στις αναγωγές τους, όπως αναφέρει η επιμελήτρια της έκθεσης και ιστορικός τέχνης Αθηνά Σχινά. Η ίδια μάλιστα επισημαίνει ότι, συμπαρουσιαζόμενα τα έργα των εμβληματικών αυτών δημιουργών στον συγκεκριμένο χώρο της γκαλερί, δίνουν την δυνατότητα στους θεατές να συμμετάσχουν σε έναν άτυπο διάλογο, με βάση τις έννοιες της «θεατρικότητας» που, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας τους, τις διαπραγματεύεται.

Οι μορφές του Δημήτρη Μυταρά λειτουργούν ως πρόσωπα και ταυτοχρόνως προσωπεία. Μέσα από τη «δραματουργική» αμφισημία τους, αποτυπώνουν όψεις του εφήμερου και της διάρκειας, της επιθυμίας και της αναπόλησης, της καθημερινότητας και του ονείρου. Χωροδυναμικά φευγαλέες κι ελεγειακά υποβλητικές, οι πολυδιάστατες μορφές του καλλιτέχνη έρχονται στο προσκήνιο, μετατρεπόμενες σε είδωλα κι αλληγορίες. Ελκυστικές κι αινιγματικές καθώς εμφανίζονται, σε μια «θεατρικού» τύπου εικαστική αυλαία, ισορροπούν παράδοξα ανάμεσα στην πραγματικότητα και στην ουτοπία, διεγείροντας στον θεατή νέες κάθε φορά προκλήσεις. Οι αισθητικές και νοηματικές αυτές προκλήσεις, μέσα από λάμψεις κι αντανακλάσεις, υπαγορεύουν ανάλογα υπαρξιακά ερωτήματα, τα οποία σχετίζονται με την ατομικότητα και την ετερότητα, την αλήθεια και την πλάνη, την εντοπιότητα και την υπέρβαση, το εδώ και το επέκεινα.

Ο Αλέκος Φασιανός γεφυρώνει με άλματα, μέσα από τις δικές του υποβλητικά δυναμικές μορφές, την ζωτικότητα μιας «παραμυθίας». Τον ιστό της τον διαμορφώνει με ποιητικό τρόπο και μέσα από το ύφος μιας δοξαστικής ελεγείας, καθώς μετουσιώνει ποικίλες όψεις των πολιτισμικών καταθέσεων που έχουν εγγραφεί στο συλλογικό μας υποσυνείδητο. Οι μορφές του, μέσα από την υιοθεσία μιας απροκατάληπτης κι ασυμβίβαστης παιδικής ματιάς που ξέρει να ονειρεύεται, «σωματοποιούν» δραματουργικά και μυθοπλαστικά την συνάντηση Ανατολής και Δύσης. Η συνάντηση αυτή γίνεται στην αυλαία –θαρρεί κανείς- ενός θεάτρου σκιών.

Οι εκρηκτικής έντασης φιγούρες του, αναχωρούσες κι αεροστατικές, καθημερινές και διαχρονικές, γεμάτες εσωτερικό φως και χρώμα, κυριαρχούν με παλμό στον χωροχρόνο τους, αποκαθηλώνοντας ταυτοχρόνως το εκτόπισμά τους. Παράλληλα λειτουργούν ως αλληλένδετοι εκφραστικοί κρίκοι, που ενώνουν -μέσα από συνέχειες κι ασυνέχειες- αισθήσεις προερχόμενες αφενός από την αρχαιότητα και την βυζαντινή περίοδο, αφετέρου από μνήμες και πραγματικότητες της λαϊκής μας τέχνης, αλλά και των σύγχρονων, κυρίως, εικαστικών κατακτήσεων της ουμανιστικής μας ευρωπαϊκής κουλτούρας.

Εγκαίνια: Πέμπτη 21 Μαρτίου 2019

Διάρκεια έκθεσης: 21 Μαρτίου έως 4 Μαΐου 2019

 

Πηγή

Continue Reading

Τέχνη πολιτισμός

Διευθυντής Ορχήστρας δολοφονείται από την ράβδο του!

Γράφει ο André Hallack*

Όταν ακούμε την ιδιότητα «Διευθυντής Ορχήστρας», ή μαέστρος όπως αποκαλείται συχνά στα ελληνικά από τον ιταλικό όρο, η χαρακτηριστική εικόνα σήμα-κατατεθέν, που συνήθως μας έρχεται αμέσως στο νου, σχεδόν σαν καρικατούρα, είναι κάποιος με άτακτα και τρελά μαλλιά, να κουνά τα χέρια του με μανιώδη τρόπο μπροστά σε μια ορχήστρα κρατώντας ένα λεπτό μακρόστενο ξυλάκι.

Από παιδί όταν ήμουν, αυτό το μακρόστενο ξυλάκι πάντα μου έκανε μεγάλη εντύπωση και μου προκαλούσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και περιέργεια.

Με αυτό, ο Διευθυντής Ορχήστρας φαινόταν να μεταδίδει μια επιβλητική αύρα, λες και ήταν ένας μάγος. Ναι, ένας μάγος της μουσικής -θα μπορούσε κάποιος να πει- που κρατάει ένα μαγικό ραβδί με το οποίο μπορεί να μαγεύει μια ολόκληρη ορχήστρα, Μια ορχήστρα σαν να την κρατούσε στην παλάμη του χεριού του, έτοιμη να εκτελεί ότι της προστάζει, άλλοτε με δύναμη και ένταση σαν κεραυνός κι άλλοτε απαλά σαν ρυάκι.

Αυτή η περιέργεια να ανακαλύψω τη φύση και την ιστορία πίσω από τη μπαγκέτα (baguette), όπως αποκαλείται η «ράβδος» του μαέστρο ή baton  (όπως την αποκαλούν οι Άγγλοι) με έφερε σε επαφή με μια από τις πιο ενδιαφέρουσες, αν και όχι  πολύ διαδεδομένες προσωπικότητες/ συνθέτες στην ιστορία της κλασσικής μουσικής.

ΜΙΑ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ ΤΟΥ ΧΕΡΙΟΥ ΤΟΥ, ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΙ ΟΤΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΖΕΙ

Θεωρείται ο πατέρας του γαλλικού ύφους της Μπαρόκ μουσικής, όπως και της γαλλικής όπερας (tragédie en musique ή tragédie lyrique), από την οποία  αποκήρυξε κάθε ιταλική επιρροή, αφού θεωρούσε την ιταλική όπερα ακατάλληλη για τη γαλλική γλώσσα και την προσάρμοσε κατά την προτίμηση του γαλλικού κοινού.

Επίσης, θεωρείται ο πρώτος Ευρωπαίος συνθέτης που επιμελήθηκε με περισσή λεπτομέρεια ό,τι αφορούσε την ορχήστρα δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην πειθαρχία των μουσικών και στην τήρηση του ρυθμού. Απαιτητικός καθώς ήταν, εκπαίδευε ο ίδιος τους μουσικούς και τους τραγουδιστές και διηύθυνε το θέατρό του μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια.

Μπορούμε να πούμε ότι έθεσε τις βάσεις για την ορχήστρα, με την σύγχρονη έννοια του όρου, γράφοντας για συγκεκριμένο αριθμό οργάνων και χωροθέτοντας τα σε συγκεκριμένες θέσεις. Η επίδραση της μουσικής του ήταν επίσης εμφανής στην Αυλή όπου και εργαζόταν καθώς αντί για τις αργές και επιβλητικές κινήσεις που είχαν επικρατήσει μέχρι τότε στα μπαλέτα και τους χορούς της Αυλής, εισήγαγε χορούς με ζωντάνια και γρήγορους εύθυμους ρυθμούς.

Μια προσωπικότητα  που όμως, σημάδεψε την θέση του στην ιστορία με τον πιο απρόσμενο τρόπο. Μάλιστα, θα μπορούσε κανείς να πει πως, παρ΄όλη τη μεγάλη δόξα, δύναμη και επιρροή που απολάμβανε, κινδύνευε να ξεχαστεί και να περιπέσει σε λήθη όντας σχεδόν άγνωστος σήμερα.

Ο λόγος που τον θυμόματε δεν ήταν άλλος από τον τρόπο που πέθανε.

Ο λόγος για τον Giovanni Battista Lulli ή κατά κόσμον Jean-Baptiste Lully.

Giovanni Battista Lulli ή κατά κόσμον Jean-Baptiste Lully

Γιος μιας οικογένειας μυλωνάδων, ο Lully γεννήθηκε το 1632 στη Φλωρεντία – το αρχικό του όνομα ήταν Τζοβάννι Μπατίστα Λούλλι (Giovanni Battista Lulli).  Συνήθιζε να λέει ότι ένας Φραγκισκανός μοναχός του έδωσε τα πρώτα του μαθήματα μουσικής και του δίδαξε κιθάρα. Ωστόσο πληροφορίες για την γενικότερή του εκπαίδευση και τη μουσική του κατάρτιση κατά τη διάρκεια της νιότης του στη Φλωρεντία δεν έχουμε. Αργότερα έλαβε και μαθήματα βιολιού και χορού.

Το 1646,  έπιασε το πρώτο τυχερό του λαχείο. Κατά τη διάρκεια του γιορτασμού του Mardi Gras, το Καρναβάλι στη Φλωρεντία, ενώ τριγύρναγε στους δρόμους ντυμένος ως Harlequin (αρλεκίνος) με το βιολί του διασκεδάζοντας τους παριστάμενους, ο νεαρός Lully προσέλκυσε τη προσοχή και το ενδιαφέρον του Roger de Lorraine, Chevalier de Guise, γιού του Charles.

Ο Δούκας του Guise (ο οποίος, όπως θα περίμενε κανείς από όλο αυτόν τον τίτλο, ήταν ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο.) ο οποίος επέστρεφε στη Γαλλία και έψαχνε κάποιον που μπορούσε να συνομιλήσει στα ιταλικά με την ανιψιά του, την Anne Marie Louise d’Orleans, τη Δούκισσα του Montpensier (εξίσου πολύ σημαντικό πρόσωπο που τύχαινε να είναι η ξαδέλφη του βασιλιά της Γαλλίας).

Ο Chevalier πήρε το αγόρι μαζί του στο Παρίσι όπου, σε ηλικία δέκα τεσσάρων ετών, εισήλθε στην υπηρεσία της Δούκισσας και έμεινε μέχρι το 1652, υπηρετώντας ως  «garçon de chambre» και ως δάσκαλος ιταλικών. Στο μεταξύ και μέσα σε αυτό το διάστημα, ο Lully πιθανώς να αξιοποιούσε το χρόνο του εκεί προς βελτίωση των μουσικών του δεξιοτήτων δουλεύοντας με τους μουσικούς της αυλής της Δούκισσας και σπουδάζοντας με τους συνθέτες Nicolas Métru, François Roberday και Nicolas Gigault.

Το ταλέντο του έφηβου Lully ως κιθαρίστας, βιολιστής και χορευτής γρήγορα του χάρισαν το παρατσούκλι “Baptiste” και “le grand baladin” (μεγάλος καλλιτέχνης δρόμου).

O νεαρός Lully σύντομα κατάφερε να προσελκύσει την προσοχή του επίσης νεαρού Λουδοβίκου (ο οποίος στη συνέχεια θα στεφόταν Λουδοβίκος XIV της Γαλλία), όταν συμμετείχε μαζί του χορεύοντας στο μπαλέτο Ballet Royal de la nuit, όπου  ο Lully έπαιξε και ερμήνευσε αρκετούς ρόλους, όπως π.χ. έναν βοσκό, έναν στρατιώτη και έναν ζητιάνο.

Ο Λουδοβίκος απολάμβανε τους ρόλους και τον χορό του Lully τόσο πολύ που πολύ γρήγορα τον διόρισε Compositeur de la musique instrumentale (Αυλικό Συνθέτη Οργανικής Μουσικής) της Βασιλική Αυλής, όπου θα διέμενε και θα πέρναγε το μεγαλύτερο μέρος της (μικρής) ζωής του εργαζόμενος εκεί, και στη συνέχεια διευθυντή της προσωπικής ορχήστρας βιολιών του βασιλιά, γνωστή ως Petits Violons («Μικρά Βιολιά») όπως και διευθυντή της βασιλικής ορχήστρας μουσικής δωματίου.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Τέχνη πολιτισμός

Διάσημοι ζωγράφοι και τα μοντέλα τους

Ο τίτλος “The artist and his model”, όπως και ο αντίστοιχος του “The painter and his model”, αν και χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον από τον Pablo Picasso για ένα μεγάλο αριθμό έργων και σχεδίων του, σε όλη σχεδόν την καλλιτεχνική του πορεία, χαρακτηρίζουν μια ολόκληρη ενότητα έργων που δημιουργήθηκαν από γνωστούς και άγνωστους καλλιτέχνες που δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό της αναπαράστασής τους μαζί με το μοντέλο τους.

Γράφει η Λιάνα Ζωζά

Σε ένα από τα ομότιτλα έργα που δημιούργησε ο Picasso, κατά την παραμονή του στην Avignon τον Ιούνιο του 2014, το “Painter and his model”, βλέπουμε το ζωγράφο με το μοντέλο του στο στούντιο, με εμφανή τα στοιχεία που υποδεικνύουν το χώρο, όπως η παλέτα και ο μουσαμάς στο καβαλέτο.

Ο ζωγράφος καθισμένος, σε μια στάση που θυμίζει το έργο “The Smoker” του Cezanne, εξετάζει το μοντέλο, την ερωμένη του Eva Gouel, που δυστυχώς πέθανε το επόμενο έτος. Αυτό είναι το μόνο γνωστό πορτρέτο της, το οποίο ίσως εξηγεί και το γιατί δεν παρουσιάστηκε ποτέ δημόσια όσο βρισκόταν εν ζωή ο ζωγράφος.

Pablo Picasso, Artist and his model, 1926

Στο έργο Artist and is his model, 1926, o Pablo Picasso, προσπαθεί να εκφράσει την περιπλοκότητα των σχέσεων μεταξύ του ζωγράφου και του μοντέλου του. Με κυρίαρχο το γκρι χρώμα, οι φόρμες από τα αντικείμενα και τις φιγούρες συνδέονται μεταξύ τους με αλληλένδετες καμπύλες γραμμές. Ο καλλιτέχνης βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του έργου ενώ το μοντέλο στην αριστερή με αξιοσημείωτες τις εντυπωσιακές αναστροφές της προοπτικής που μεταβάλλουν τις αναλογίες του γυναικείου σώματος δημιουργώντας ακραίες μεταμορφώσεις.

Pablo Picasso, Painter and his model, 1963

Ο Pablo Picasso ήταν ήδη 83 ετών το 1963, όταν δημιούργησε τα τρία έργα της σειράς The Painter and his model (1963 – 1965), επανερχόμενος στο αγαπημένο του θέμα και αντιμετωπίζοντας το καθένα από αυτά με ιδιαίτερη ένταση. Το συγκεκριμένο θέμα απεικονίζεται τόσο στα πρώτα του κλασσικά έργα όσο και σε πολλά από τα επόμενα, σε διάφορες εκδοχές και διαφορετικό ύφος.

Η δημιουργική διαδικασία που ακολουθούσε όλα τα προηγούμενα χρόνια, χαρακτηριζόταν από μια εντατική, σχεδόν ψυχαναγκαστική παραγωγή έργων, που σήμαινε να ολοκληρώνει ο ζωγράφος δύο καμβάδες την ημέρα. Ο ίδιος συνέβαλλε στην επανάσταση στη σύγχρονη ζωγραφική, μέσα από έναν εικαστικό διάλογο που ο ίδιος καθιέρωσε με τους παλιούς δασκάλους για την εκπροσώπηση ενός κλασικού θέματος στην ιστορία της ευρωπαϊκής ζωγραφικής.

Μεταξύ 1963 και 1965, επικεντρώνεται στη δημιουργία μιας διαδικασίας που ουσιαστικά μιλάει για τη σχέση του καλλιτέχνη με τη ζωγραφική, τον ζωγράφο σε σχέση με την εκπροσώπηση του μοντέλου.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

 

 

 

 

Πηγή

Continue Reading

Trending