Connect with us

Έρευνες

Καριέρες: Που κατευθύνονται και από ποιους;

5th Human Capital Summit

Με κεντρικό θέμα «Καριέρες: Που κατευθύνονται και από ποιους;» ολοκληρώθηκε το 5ο Human Capital Summit, της ICAP People Solutions επικεντρώνοντας στην αναγκαιότητα της ενεργής ατομικής διαχείρισης της καριέρας, από κάθε επαγγελματία. Παράλληλα, ανέδειξε τον καίριο ρόλο των Διευθύνσεων Ανθρώπινου Δυναμικού στην στρατηγική διαχείριση και των τεσσάρων γενεών* που, πλέον, εργάζονται στις περισσότερες εταιρείες, προς όφελος των ανθρώπων, των εταιρειών, των αγορών αλλά και της κοινωνίας.

*Τους λεγόμενους «Βabyboomers» (55 ώ και άνω) και τις Γενιές «Χ» (43-54 ετών), «Υ» ή «Millenials» (24-42 ετών) και «Ζ» (μέχρι 23 ετών).

Το Συνέδριο, πραγματοποιήθηκε, με την συμμετοχή περισσοτέρων των 150 Στελεχών Ανθρώπινου Δυναμικού, την Πέμπτη 6 Ιουνίου 2019 στο ξενοδοχείο Athens Caravel. Τις παρουσιάσεις του Συνεδρίου μπορείτε να λάβετε ΕΔΩ.

Οι εργασίες ξεκίνησαν με την στρατηγική τοποθέτηση του Γιώργου Χάρου, Εκτελεστικού Διευθυντή, ICAP People Solutions, για τη σημασία της ενθάρρυνσης των εργαζομένων να αναλάβουν την ευθύνη για την ανάπτυξη της απασχολησιμότητάς τους από τους ίδιους τους εργοδότες τους, ως το καλύτερο εργαλείο ανάπτυξης καριέρας εσωτερικά σ’ έναν οργανισμό.

Αποτελέσματα έρευνας και τοποθετήσεις Διευθυντών Ανθρώπινου Δυναμικού για την Επαγγελματική Ανάπτυξη στελεχών ηλικίας 45 και άνω, έτων.

O Γ. Χάρος παρουσίασε επίσης, τα αποτελέσματα της έρευνας «Καριέρες: Πού κατευθύνονται και από ποιους» την οποία διενήργησε η ICAP People Solutions σε σημαντικό δείγμα εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας:

  • Για τα Στελέχη που ήταν σε ηλικίες γύρω των 40 ετών το 2010 (και σήμερα είναι 48-50 ετών), οι ευκαιρίες επαγγελματικής ανάπτυξης και ανάληψης θέσεων ευθύνης είναι σχετικά περιορισμένες.
  • Ωριμότητα (63%), ορθή στρατηγική σκέψη (58%), εκπαίδευση νεότερων συναδέλφων (54%) και ρεαλιστική εικόνα της αγοράς (44%) αναμένονται από τα Στελέχη ηλικίας 45-65 ετών, ενώ αναπτυξιακή προσέγγιση (13%),  προσαρμοστικότητα (6%), θέληση για επιτυχία (5%) και νέες ιδέες(3%) φαίνεται πως στη συνείδηση των εταιρειών ανήκουν μόνο στις νεότερες γενιές.

 

Ειδικότερα, τόνισε: «Οι νέοι σε ηλικία managers φαίνεται ότι ανταποκρίνονται στις ευθύνες που ανέλαβαν. Όμως, υπάρχει έλλειμμα στη ζήτηση εργασίας για τους μεγαλύτερους και, προκειμένου να επιλυθεί το πρόβλημα, πρέπει αφενός οι ίδιοι να δουν δυναμικότερα το επαγγελματικό τους παρόν και μέλλον,  αφετέρου και οι επιχειρήσεις να γίνουν πιο δεκτικές στη στήριξη και την αποδοχή ώριμων εργαζόμενων που μάχονται για τη  μετάβαση τους».

Με αφορμή τα ευρήματα της εν λόγω έρευνας, έμπειρα Στελέχη Ανθρώπινου Δυναμικού τοποθετήθηκαν στο θέμα: «Μετά από εννέα (9) χρόνια στασιμότητας ή αργής επαγγελματικής εξέλιξης, πως κάνουμε ουσιαστικές συζητήσεις καριέρας με τους Ανθρώπους μας;». Στο ερώτημα τοποθετήθηκαν οι:

  • Αργυρώ Αραπίδου, Διευθύντρια Οργανωτικής Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ταλέντου, Όμιλος Τιτάν, αναφέροντας ότι τα Στελέχη που ανήκουν σε μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες αξιοποιούνται ευρέως σε κλάδους που, όπως η Bιομηχανία, χρειάζονται την εμπειρία, την τεχνογνωσία και την εξειδίκευση.
  • Σοφία Κάντα, HR Director Greece & Cyprus, CocaCola Τρία Έψιλον, τόνισε ότι κάθε γενιά μέσα σε μια εταιρεία χρειάζεται τη δική της στρατηγική ανάπτυξης και το πλάνο καριέρας πρέπει να αφορά κάθε εργαζόμενο που εξελίσσεται μέσα από την εμπειρία.
  • Νίκος Μοσχάτος, Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού, Accenture, που τόνισε την έννοια του σεβασμού προς κάθε ώριμο Στέλεχος ανεξαρτήτως ηλικίας και τη σημασία της κεφαλαιοποίησης της εμπειρίας και των δυνατών σημείων που, με τα χρόνια, αναπτύσσονται.
  • Σωτήρης Σταματίου, Group Human Resources Director, Onassis Group και Πρόεδρος Δ.Σ., ΣΔΑΔΕ, ο οποίος επέμεινε στην κουλτούρα της συνεχούς μάθησης με τη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού να δίνει το παράδειγμα και της ισορροπημένης ανάπτυξης συμπεριφορών & τεχνικών δεξιοτήτων μέσω reskilling και upskilling.

 

Συνέντευξη και workshop για τη σημασία της Προσωπικής Εικόνας (Personal Βrand) στην επαγγελματική επιτυχία.

Στη σημασία της προσωπικής εικόνας (personal brand) στην επαγγελματική επιτυχία αναφέρθηκε ο γνωστός σχεδιαστής μόδας και επιχειρηματίας Βασίλης Ζούλιας, σε συζήτηση που έκανε με την Εύη Κουτσούγερα, Manager, ICAP People Solutions. Ερωτώμενος τι χρειάστηκε για να ξεκινήσει από το μηδέν, σε ηλικία 40 ετών και εν μέσω κρίσης, έναν οίκο μόδας με διεθνή απήχηση σήμερα, ο Β. Ζούλιας είπε: «Είχα πίστη ότι όλα θα πάνε καλά, ότι υπήρχε ένα τέλειο σχέδιο για εμένα και δεν άφηνα τον εαυτό μου να σκέφτεται αρνητικά.  Χρειάζεται άσκηση, αλλά αν επικεντρωνόμαστε σε εκείνα για τα οποία έχουμε πάθος, μπορούμε να ξεπεράσουμε το φόβο μας και να προχωρήσουμε μπροστά».

Στο διαδραστικό εργαστήριο (workshop) για τη δημιουργία της προσωπικής εικόνας (personal brand) ενός επαγγελματία που πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά, η Άννα Μαρία Χρονοπούλου, Associate Coach, ICAP People Solutions, οδήγησε τους Συνέδρους στην ανάπτυξη του personal brand τους μέσα από τον εντοπισμό στοιχείων προσωπικότητας, εσωτερικών δυνάμεων, αλλά και επιτυχιών, προσωπικών ή επαγγελματικών, που έχουν καταφέρει στη ζωή τους.

Διαδραστικό workshop για την πρακτική του Coaching εσωτερικά μιας εταιρείας.

Τα οφέλη και τις προκλήσεις από την πρακτική του εσωτερικού Coaching παρουσίασε  ο Κώστας Ζούλιας, Director Human Capital Consulting, ICAP People Solutions, τονίζοντας ότι το Coaching είναι σημαντικό εργαλείο για τη διαχείριση της αλλαγής και παρόλο που οι εταιρείες το δοκιμάζουν, συχνά δε μπορούν να το διαθέσουν σε πολλούς εργαζομένους. Έτσι, η εναλλακτική του εσωτερικού Coaching επιτρέπει, με οικονομικό τρόπο, να υπάρχει ευρύτερη ωφέλεια.

Αποτελέσματα έρευνας και συζήτηση πάνελ για την Αλλαγή Καριέρας.

Η Μαρία Κοκκίνου, Manager, ICAP People Solutions, παρουσίασε τα αποτελέσματα ειδικής έρευνας για την επιτυχή διαχείριση μιας καριέρας που διαρκώς μεταβάλλεται ή εγκαταλείπεται για μια άλλη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, μετά από μια αλλαγή καριέρας, οι εταιρείες δέχονται ευκολότερα ένα στέλεχος που αλλάζει γεωγραφική περιοχή ή εργασιακή μορφή (για παράδειγμα, από ελεύθερος επαγγελματίας σε μισθωτός), διατηρούν όμως επιφύλαξη για την πρόσληψη ενός επαγγελματία που έρχεται από άλλον κλάδο ή διαφορετικό αντικείμενο.

Σε συνέχεια των ευρημάτων αυτής της έρευνας, ο Νικήτας Κωνσταντέλλος, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος,  του ομίλου εταιρειών ICAP, συντόνισε συζήτηση πάνελ με θέμα: «Αλλαγή καριέρας: τι σημαίνει για τον επαγγελματία, τις εταιρείες, τις αγορές και την κοινωνία», με τη συμμετοχή των Δημήτρη Λιβά, Co-Founder & Managing Partner, Agile Actors, Φιλίππα Μιχάλη, Διευθύνουσα Σύμβουλο, Allianz Ελλάδος, Πρόεδρο Επιτροπής Ανθρώπινου Δυναμικού Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος, Χάρη Μπρουμίδη, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο, Vodafone Ελλάδας, και Σπύρο Πουλίδα, Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο, ΙΒΜ Ελλάδος & Κύπρου.

Αποτελέσματα έρευνας και σχολιασμός για τη γενιά του Βrain Drain:

Τέλος, η έρευνα για το Brain Drain που η ICAP People Solutions διενεργεί εδώ και πέντε χρόνια, έδειξε φέτος ότι η γενιά των νέων απόδημων Ελλήνων:

  • Σε ποσοστό (52%) είναι 31-40 ετών. Από αυτούς, το 48% είναι ανύπαντροι, ενώ το 75% εργάζεται στην Ευρώπη και κατά κύριο λόγο σε Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Τσεχία και Κύπρο. Η πλειονότητα του δείγματος (63%) είναι άνδρες.
  • Πρόκειται για Στελέχη υψηλής εξειδίκευσης αφού, το 69% διαθέτει είτε διδακτορικό (13%) είτε μεταπτυχιακό τίτλο (56%) σε αντικείμενα όπως, διοίκηση επιχειρήσεων, οικονομικά και marketing.
  • το 43% (από 27% αντίστοιχα), λαμβάνουν ετήσιο μικτό μισθό από 61.000 και πάνω, το 27% κερδίζουν 21.000-40.000 ευρώ, ενώ μόλις το 8% λαμβάνουν έως 20.000.
  •  

ΧΟΡΗΓΟΣ: EDENRED ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤEΣ: kariera.gr,  Κρητών Άρτος , skywalker.gr, Sephora

ΧOΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, naftemporiki.gr, carrernet.gr, Ασφαλιστικό Marketing, Insurance Daily News, banks.com.gr, Χρήμα, epixeiro.gr, businesswoman.gr, Στέντορας, thriveglobal.gr

Η ICAP People Solutions (www.icapcareer.com), σε συνεργασία με διεθνώς αναγνωρισμένους οργανισμούς, προσφέρει ένα μεγάλο εύρος Υπηρεσιών Ανθρώπινου Δυναμικού σε Ελλάδα και Κύπρο, οι οποίες κατηγοριοποιούνται σε 3 διακριτές ομάδες:

Επαγγελματική εκπαίδευση, με εξειδίκευση σε προγράμματα Πωλήσεων, Εξυπηρέτησης Πελατών,   Διαπραγματεύσεων, Πιστωτικού Κινδύνου, καθώς και Πιστοποίησης επαγγελματιών.

–  Εξεύρεση, Αξιολόγηση και Επιλογή Μεσαίων και Ανώτερων  Στελεχών καθώς και πρώτης βαθμίδας για όλα τα τμήματα της εταιρείας.

Συμβουλευτικές υπηρεσίες  Ανθρώπινου Δυναμικού, Κέντρα Αξιολόγησης, Επανατοποθέτηση προσωπικού, Συστήματα Απόδοσης και Ανάπτυξης, Διαμόρφωση Εταιρικής Φιλοσοφίας, Αξιών και Συμπεριφορών.

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Έρευνες

Θεωρίες Συνομωσίας : Κοινωνικό Φαινόμενο ή Ψυχοπαθολογική Κατάσταση τροφοδοτούμενη από την Παρανοϊκή Σκέψη;

Μπορούν υπό συγκεκριμένες συνθήκες να εξελιχθούν σε Δημόσιο Κίνδυνο ?

Σύμφωνα με παγκόσμια έρευνα του πανεπιστημίου Johns Hopkins η Ελλάδα καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση με ποσοστό 46% ανάμεσα στους ερωτηθέντες  στη λίστα των χωρών με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανθρώπων που θεωρούν ότι ο απολογισμός των θανάτων από τον κορωνοϊό παρουσιάζεται σκόπιμα ως πολύ μεγαλύτερος από την πραγματικότητα, με πρώτη στη λίστα των χωρών τη Νιγηρία και ποσοστό 59%, ενώ ακολουθούν η Νότια Αφρική, το Μεξικό και οι ΗΠΑ.

Σύμφωνα πάλι με την ίδια έρευνα στο ερώτημα αν πιστεύουν στο εμβόλιο κατά του κορωνοϊού, η Ελλάδα καταλαμβάνει την πέμπτη θέση με πρώτη τη Ν. Αφρική και ποσοστό 57% και ακολουθούν η Νιγηρία, το Μεξικό και η Σαουδική Αραβία.

Ο Covid-19 τροφοδότησε περισσότερες από 2.000 φήμες και θεωρίες συνωμοσίας… Οι επικρατέστερες εξ’ αυτών στη χώρα μας είναι ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει, όλα είναι ψέματα… Οι φαρμακοβιομηχανίες βρήκαν πώς θα πουλήσουν περισσότερα εμβόλια και οι κυβερνήσεις βρήκαν έναν τρόπο να μας ελέγχουν, να παρακολουθούν τις κινήσεις μας, τις αγορές μας, το μυαλό μας… Στο εύλογο ωστόσο ερώτημα αφού είναι όλα ψέματα πως γίνεται χιλιάδες άνθρωποι να περιγράφουν δημοσίως την περιπέτεια της υγείας τους, η απάντησή τους είναι : τους πληρώνουν…

Η αλήθεια όμως αποτελεί πάντα μια λεπτομέρεια που ελάχιστα εμποδίζει τις θεωρίες συνωμοσίας να διατυπώνονται και να διαδίδονται, και η παρούσα κατάσταση φαίνεται ότι τις ευνοεί με έναν τρόπο που δεν έχουμε συναντήσει ξανά στο παρελθόν.

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τις φράσεις…. «Δεν βάζω μάσκα γιατί καταπατώνται τα συνταγματικά μου δικαιώματα». Το δικαίωμα να μπορεί να ζει βέβαια ο διπλανός του δεν είναι συνταγματικό δικαίωμα. «Δεν βάζω μάσκα γιατί δεν έχω τον ιό». Το πού το ξέρει, ένας Θεός ξέρει. Προφανώς δεν πιστεύει στην ύπαρξη ασυμπτωματικών… «Δεν βάζω μάσκα, γιατί μου κόβει την ανάσα και το οξυγόνο». Δεν ισχύει σύμφωνα με έρευνες… αν ήταν έτσι, οι μισοί χειρουργοί και όλο το προσωπικό στα νοσοκομεία έπρεπε να είχαν παραιτηθεί ήδη…

Θα μπορούσαμε και να γελάσουμε μ’ αυτές τις θεωρίες συνομωσίας και τις δοξασίες αν δεν  είχαν δυνητικά σοβαρές επιπτώσεις στο άτομο και στην κοινότητα όταν υποβαθμίζεται με αφέλεια η απειλή που αντιμετωπίζουμε υπό τον κίνδυνο να δοθεί προτεραιότητα σε αυτές και όχι στις κατευθυντήριες γραμμές βάσει τεκμηριωμένων στοιχείων.

Στο ερώτημα τι οδηγεί έναν άνθρωπο να πιστεύει ή να δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας αλλά και στην κατανόηση της κοινής γνώμης που συντάσσεται με αυτές τις θεωρίες και αν αυτή η πεποίθηση σχετίζεται με την ψυχική ασθένεια, είναι το αντικείμενο της νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο Victoria του Wellington.

Σύμφωνα με την ερευνήτρια Dr. Kumareswaran, οι άνθρωποι είναι πιο πιθανό να πιστεύουν σε, ή να δημιουργούν, θεωρίες συνωμοσίας για να προσπαθήσουν να βγάλουν νόημα από καταστάσεις όπου έχουν μικρό ή καθόλου έλεγχο.

Επίσης, βρήκε μέσα από την έρευνα ότι κάποιος που δημιουργεί θεωρίες συνωμοσίας είναι πιο πιθανό να έχει κάποια μορφή ψυχοπαθολογίας ή ψυχική ασθένεια, όπως η παρανοϊκή σκέψη, σε σύγκριση με εκείνους που πιστεύουν σε θεωρίες συνωμοσίας αλλά δεν τις δημιουργούν ή τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν σε αυτές καθόλου!

Ο Αμερικανός αναλυτής θεωριών συνομωσίας Don De Lillo, στο βιβλίο του Running Dog (1978), λέει πως όλες οι συνωμοσίες ξεκινούν από μια αίσθηση προσωπικής αυτο-καταπίεσης. Ένας αυτο-καταπιεζόμενος άνθρωπος έχει την αίσθηση πως η κοινωνία συνωμοτεί εναντίον του.

Διακατέχεται από μια γενική φοβία και μια έλλειψη εμπιστοσύνης για το περιβάλλον του, που τον οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη συνωμοσιοπαράνοια. Αυτή η φοβία βασίζεται μερικές φορές στην πίστη ότι ο κόσμος είναι γεμάτος «προγραμματισμένους» ανθρώπους, που έχουν υποστεί «πλύση εγκεφάλου», γεμάτος με ανθρώπινα αυτόματα ή με πρόσωπα που είναι ουσιαστικά αντικείμενα μαζικής παραγωγής. Ένα άλλο συνηθισμένο μοτίβο των συνωμοσιοπαρανοϊκών είναι η πεποίθηση πως «κάποιοι» τούς ελέγχουν ή τους καταδιώκουν.

Στην εποχή μας παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο, που πρέπει να υπογραμμισθεί ιδιαιτέρως: όσο αυξάνεται ο όγκος των πληροφοριών τόσο αυτοί που τις συλλέγουν προσπαθούν να τις παραχαράξουν, ενώ την ίδια στιγμή οι αποδέκτες τους τις αποφεύγουν με περισσή αδιαφορία. Ακόμα χειρότερα, σημαντικές μετρήσεις σε διεθνές επίπεδο αποδεικνύουν ότι μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης στον αναπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς αδιάφορο στην γνώση και θεωρεί ότι αυτή είναι επικίνδυνη όταν διαψεύδει τις πεποιθήσεις του.

Ο παγκόσμιος πληθυσμός βρίσκεται κλεισμένος στο σπίτι μπροστά σε μια οθόνη: τερατώδεις απόψεις και ψευδείς πληροφορίες και ειδήσεις κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα στα φόρουμ και στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ η απομόνωση και η εσωστρέφεια χαλαρώνουν τις νοητικές μας αντιστάσεις…

Ο ιστορικός Μαρκ Φερό έγραψε το 2015 στο βιβλίο του «Τύφλωση» (εκδ. Μεταίχμιο) ότι τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί στον κόσμο μια «αδιαφανής κατάσταση», εντός της οποίας «αμφισβητούμε την ίδια την ιδέα της προόδου. Οι κοινωνίες δεν είναι πλέον κύριες της μοίρας τους: δεν ξέρουν ποιον και τι να πιστέψουν».  Είναι ακριβώς το σημείο όπου καλλιεργείται η κουλτούρα του φόβου και της δυσπιστίας.

Τελικά, τι είναι οι θεωρίες συνωμοσίας; Παραληρήματα της φαντασίας ή αξιόπιστες ερμηνείες διαπλεκόμενων και ακατανόητων καταστάσεων; Παράνοιες και «μπουρδολογίες» ή απλά ελκυστικές ανορθολογικές δοξασίες; Το σίγουρο είναι πως οι θεωρίες συνωμοσίας συμφωνούν με μερικές από τις σκοτεινότερες πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Προδίδουν ένα συναίσθημα αλλοτρίωσης και μια «κουλτούρα της παράνοιας», στην οποία μπορεί να υποκύψει ο καθένας μας. Ιδιαίτερα, όταν αρκετές θεωρίες συνωμοσίας φαίνονται φαινομενικά άτρωτες στα όπλα της λογικής.

Οι θεωρίες συνωμοσίας είναι αναμφισβήτητα ελκυστικές, αλλά δεν πρέπει να παραδιδόμαστε άνευ όρων στη γοητεία τους. Χρειάζεται και μια απαραίτητη δόση σκεπτικισμού για να τις προσεγγίσουμε.

Οι Αμερικάνοι, όπως άλλωστε και οι Έλληνες, έχουν μια «εθνική ροπή» προς τη συνωμοσιολογία. Η τάση τους να ερμηνεύουν τα γεγονότα μέσα από θεωρίες συνωμοσίας απορρέει τόσο από την αμάθειά τους, όσο και από τις συλλογικές και ατομικές νευρώσεις τους.

Η αναγκαιότητα του σκεπτικισμού έχει τις ρίζες της στην περίφημη ρήση του Πασκάλ πως οι άνθρωποι είναι «σκεπτόμενες καλαμιές», δηλαδή λαμπρά μοναδικοί και μοναδικά τρωτοί. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για τις χειρότερες φρικαλεότητες αλλά για τις πιο συγκινητικές πράξεις αγάπης, θάρρους και ευγένειας.

Εκείνο που μας σώζει από τις αυτοκαταστροφικές μας τάσεις δεν είναι η πίστη, αλλά η έλλογη πλευρά της ανθρώπινης νόησης. Η λογική αποτελεί τη σωτηρία μας, ιδιαίτερα από τη βίαιη και επικίνδυνη συμπεριφορά των μαζών, που αντιδρούν πάντα παρορμητικά, λες και πρόκειται για μηχανές αντανακλαστικών. Κάτι που προδίδει ανελευθερία. Και η ανελευθερία αποτελεί την πρώτη ύλη από την οποία κατασκευάζονται οι θεωρίες συνωμοσίας.

Η Παρατήρηση του Ολοφάνερου και η Διάκριση είναι τα εργαλεία που ξεχωρίζουν «την ήρα από το σιτάρι» την αλήθεια της στιγμής από την προπαγάνδα, το άσπρο από το μαύρο.

Ενώ φαντάζει σχετικά εύκολο να διαχωριστούν, εν τούτοις οι άνθρωποι υποκύπτουν στον νόμο της «ήσσονος προσπάθειας» και τρώνε ότι κουτόχορτο τους προσφέρουν.

Αυτή τη στιγμή όμως, ο πλανήτης βρίσκεται σε σοκ λόγω του covid-19 και οφείλουμε όλοι να ενεργοποιήσουμε το ποιο βασικό μας ένστικτο ως ανθρώπινο είδος το ένστικτο της επιβίωσης,  προτάσσοντας τη στοιχειώδη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και σεμνότητα προκειμένου να σταματήσουμε τον αφανισμό μας!

Είναι θεμιτό  να έχουν όλοι την ανάγκη έκφρασης της άποψης και της αυτοπροβολής, αρκεί όμως να μην βάζει σε κίνδυνο ζωές.

 

Αναστασία Μουστάκα

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Πώς η Εμπειρία του Πελάτη βοηθά τις επιχειρήσεις να διατηρήσουν μια καλή σχέση με τους πελάτες την εποχή του Covid-19; Hatzi Filax

H νοοτροπία της Εμπειρίας του Πελάτη σε επίπεδο οργανισμού αποτελεί προσχέδιο για το μέλλον και το παρόν. Παρά την σημερινή κατάσταση που χαρακτηρίζει τους τομείς δραστηριοτήτων διαφόρων επιχειρήσεων, πολλές από αυτές έχουν εντάξει συνειδητά σαν μέρος της αποστολής τους να υποστηρίξουν τους πελάτες τους και να προσφέρουν την καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη (CX).

Σαν Εμπειρία του Πελάτη ορίζουμε ότι νιώθει, ότι βιώνει και ότι μένει στον Πελάτη κατά τη διάρκεια και ύστερα από οποιαδήποτε αλληλεπίδραση ή επικοινωνία είχε με μία επιχείρηση.

Αν σε κάποιους μπορεί αυτό να φαίνεται ασήμαντο, πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι η Εμπειρία του Πελάτη δεν περιορίζεται στην πώληση μίας ηλεκτρονικής συσκευής ή της παροχή μίας υπηρεσίας.

Η σωστή διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων, καθώς και η άμεση παράδοση και η παροχή του σωστού προιόντος αποτελούν βασικό κομμάτι της επικοινωνίας με τον Πελάτη και αυτόματα με την Εμπειρία του. Με αυτήν τη σωστή διαχείριση διασφαλίζεται η αύξηση πωλήσεων και πελατών.

Στην εποχή του Covid-19 έχει σημειωθεί ότι οι επιχειρήσεις που γενικότερα δίνουν προτεραιότητα στην Εμπειρία του Πελάτη σημειώνουν επιτυχία με σταθερό βαθμό τους τελευταίους μήνες.

Δίνοντας έμφαση στην παροχή θετικής Εμπειρίας στον Πελάτη και στην επιβράβευση του συναισθηματικά αφοσιωμένου Πελάτη, μία επιχείρηση προσφέρει την εμπειρία της σταθερότητας, ακόμα και αν όλα γύρω από τον Πελάτη φαίνονται ασταθή. Με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσεται η εμπιστοσύνη της επιχείρησης και δημιουργείται μια σχέση εμπιστοσύνης που οδηγεί σε αύξηση των πωλήσεων και των πελατών μας.

Γι’ αυτό και οι επιχειρήσεις αυτή την περίοδο, περισσότερο από κάθε άλλη φορά πρέπει να εντείνουν και να κάνουν ό, τι μπορούν για να προσφέρουν λύσεις στου συνεργάτες και τους πελάτες τους. Προκειμένου να παρέχουν Εμπειρία στον Πελάτη και να αναπτύξουν τόσο τις δεξιότητες τους αλλά και την εμπιστοσύνη που τους έχει κάποιος, ακόμα και στην περίοδο ενός lockdown, οι επιχειρήσεις πρέπει να επενδύσουν στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού τους και στο πως μπορούν να διατηρήσουν τους Πελάτες τους και τις πωλήσεις τους.

Οι εκπαιδεύσεις εξέλιξης βοηθούν σημαντικά το ανθρώπινο δυναμικό μίας επιχείρησης στην ανάπτυξη επικοινωνιακών εργαλείων και γνώσεων για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, διασφαλίζοντας έτσι καλύτερη Εμπειρία του Πελάτη, και άρα αυξημένες πωλήσεις.

Για παράδειγμα, θέματα όπως η διαχείριση χρόνου και η αντιμετώπιση παραπόνων με τον κατάλληλο τρόπο είναι δύο βασικά χαρακτηριστικά της εταιρικής καθημερινότητας. Πλέον δεν αρκεί να ξέρει κάποιος εργαζόμενος ότι η αναβλητικότητα «σκοτώνει» την παραγωγικότητα του, απλά σαν ιδέα. Πρέπει να γνωρίζει και πως να αντιμετωπίζει την αναβλητικότητα, τρόπους για να επικεντρώνεται στο να μην είναι απλά απασχολημένος αλλά και παραγωγικός.

Ή η διαχείριση και αντιμετώπιση παραπόνων. Πλέον ο εργαζόμενος πρέπει να είναι σε θέση να επικοινωνεί και να λύνει τα θέματα του Πελάτη με βάση τα δεδομένα της ψηφιακής επικοινωνίας και του αυξημένου φόρτου εργασίας που μπορεί να έχει.

Η εποχή που ζούμε έχει αναδείξει την ανάγκη για επένδυση στην Εμπειρία του Πελάτη από κάθε επιχείρηση, εάν αυτή επιθυμεί αύξηση στις πωλήσεις και στους Πελάτες της. Στόχος δεν είναι απλά πλέον να τον εξυπηρετούμε, αλλά να του δείχνουμε ότι ακόμα και τώρα μπορούμε να του παρέχουμε κάτι μοναδικό.

 

Χάτζη Φύλαξ

www.hatzifilax.com

Continue Reading

Επιχειρηματικότητα

Εμβόλιο και covid-19 επηρεάζουν τις οικονομικές εξελίξεις.

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της νόσου covid-19. Ζητήματα οικονομικής ενίσχυσης, ανεργίας και ρευστότητας αποτελούν μερικά μόνο από τα μεγάλα θέματα, που καλούνται να λύσουν οι ηγέτες της Ευρώπης.

Με αυστηρή δικλίδα ελέγχου των τραπεζών ξεκινά τις επόμενες ημέρες ο δεύτερος γύρος χρηματοδότησης του Ταμείου Εγγυοδοσίας, με το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης που θα προκύψει από τις εγγυήσεις του δημοσίου να κατευθύνεται προς τις πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι στις συμβάσεις που θα υπογράψουν  οι τράπεζες με την Αναπτυξιακή Τράπεζα υπάρχει -σε αντίθεση με τον πρώτο γύρο του προγράμματος- η εξής ρήτρα: Τον Φεβρουάριο, το δημόσιο μέσω της Αναπτυξιακής θα προχωρήσει στον έλεγχο των χρηματοδοτήσεων που έδωσε η κάθε τράπεζα και στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δεν κατευθύνθηκε ποσοστό της ρευστότητας που γεννάται από τις εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το δημόσιο, τότε αυτό θα χάνεται για την τράπεζα και θα δίνεται σε άλλη. Για παράδειγμα, αν μια τράπεζα έχει δεσμευθεί με βάση τους στόχους που έχει υπογράψει στη σύμβαση με την Αναπτυξιακή Τράπεζα ότι θα χορηγήσει δάνεια ύψους 100 εκατ. ευρώ και χορηγήσει τα 80 εκατ. ευρώ, για τα υπόλοιπα 20 εκατ. ευρώ θα χάνει τις εγγυήσεις και το δικαίωμα θα μεταφέρεται σε κάποια άλλη εκ των τραπεζών.

Ο δεύτερος γύρος του προγράμματος του Ταμείου Εγγυοδοσίας στηρίζεται σε εγγυήσεις ύψους 1 δισ. ευρώ που παρέχει το ελληνικό δημόσιο  και μέσω της μόχλευσης, οι τράπεζες θα παραγάγουν δάνεια ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Από την πλευρά των τραπεζών, υποστηρίζουν ότι είναι έτοιμες να τρέξουν τη διαδικασία χρηματοδότησης με στόχο όλη η ρευστότητα να διοχετευθεί μέχρι και τον Δεκέμβριο στις πληττόμενες επιχειρήσεις.

Στο διεθνές περιβάλλον, τα νέα στο μέτωπο των εμβολίων κατά του κορονοϊού έχουν επισκιάσει τις εξελίξεις στην πολιτική μέχρι στιγμής αυτήν την εβδομάδα, όπως σημειώνει ο οίκος αξιολόγησης Scope Ratings. Η επενδυτική διάθεση είναι risk-on και οι μετοχές που χτυπήθηκαν περισσότερο από την πανδημία έχουν ανακάμψει σημαντικά.

Η πολιτική του νέου προέδρου των ΗΠΑ κ. Μπάιντεν προς τις τράπεζες μπορεί να αποδειχθεί εποικοδομητική.

Οι ενδείξεις πριν από τις εκλογές ήταν ότι η νίκη του κ. Μπάιντεν θα οδηγούσε σε μετάβαση σε μια πολύ πιο αυστηρή ατζέντα πολιτικής σχετικά με το ρυθμιστικό περιβάλλον στις αμερικανικές τράπεζες, με τις αβεβαιότητες τόσο για το πώς αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τις δραστηριότητές τους όσο και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις για την Ευρώπη, όπου τα αμερικάνικα ιδρύματα έχουν αναπτύξει ισχυρές ανταγωνιστικές θέσεις στη σειρά προϊόντων επενδυτικής τραπεζικής, να είναι έντονες.

Υπάρχει έντονη ανησυχία και οι αγορές αναμένουν να δουν τα πρώτα «δείγματα γραφής» του νέου προέδρου.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις και η ΕΚΤ θα ορίσει τη πολιτική της πάνω στα νέα δεδομένα που θα προκύψουν.

 

Κων/νος Σ. Μαργαρίτης
Δημοσιογράφος

Continue Reading

Trending