Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Pasqualine Bossu: «Τέχνη με ένδυμα παραδοσιακό»

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Η Pasqualine Bossu (Πασκαλίν Μποσί), η Γαλλίδα εικαστικός που ζει εδώ και αγαπά την Ελλάδα θέλοντας να εκφράσει την αγάπη της για την ελληνική παράδοση, τη νοσταλγία της για τα οικεία πρόσωπα στη γενέτειρά της, αλλά και να θίξει το επίκαιρο ζήτημα της πολυπολιτισμικότητας και της ενσωμάτωσης σε μια ξένη κουλτούρα, δημιούργησε μια σειρά από πορτρέτα της οικογένειάς της με ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές. Παρουσίασε λοιπόν την υπέροχη δουλειά της  με τίτλο «Ρίζες – καταγωγές & παραδόσεις».

Στη θεματική αυτή συνδύασε τα γενετικά χαρακτηριστικά, τις ομοιότητες, τις ιδιαίτερες πτυχές του χαρακτήρα, τις ιστορίες ζωής και το κρυφό παρελθόν των προσώπων με τις κατάλληλες ελληνικές παραδοσιακές φορεσιές. Ερευνώντας σε βάθος την ελληνική επαρχία, τις παραδόσεις, τους χορούς και τις φορεσιές αποτίει φόρο τιμής στους προγονούς της, αποδίδοντάς τους μια νέα προσωπικότητα.

Συναντήσαμε την Pasqualine και μιλήσαμε για τις πηγές της έμπνευσής της, αλλά και για την αγάπη της για την Ελλάδα.

– Τι σε ενέπνευσε και επέλεξες ως θεματική γι’ αυτή τη δουλειά σου τους δεσμούς που σε συνδέουν με τις οικογενειακές σου ρίζες;  Μήπως η νοσταλγία για τη γενέτειρά σου;

Ξεκίνησα αυτή τη δουλειά από αγάπη και θαυμασμό για την Ελλάδα και την ελληνική παραδοσιακή φορεσιά. Δεν είχε καν περάσει από το μυαλό μου ότι θα εξελισσόταν μ’ αυτόν τον τρόπο. Είχα αρχικά κάνει μια παρόμοια δουλειά για την εταιρεία COCOMAT, με την οποία συνεργάζομαι, χρησιμοποιώντας άγνωστα πρόσωπα με στολές από το Μαρόκο. Αυτή, όμως, η δουλειά είχε διακοσμητικό χαρακτήρα. Η αγάπη μου όμως για την Ελλάδα, στην οποία διαμένω μόνιμα πολλά χρόνια τώρα, ο θαυμασμός για την ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία και η νοσταλγία μου για τους οικείους μου στη Γαλλία με ενέπνευσαν να δημιουργήσω αυτά τα πορτρέτα.

Πιο συγκεκριμένα, στα 20ά γενέθλια της κόρης μου μού γεννήθηκε η ιδέα αυτή. Μισή Γαλλίδα, μισή Ελληνίδα η κόρη μου σκέφτηκα, ότι θα ήταν το κατάλληλο πρόσωπο για ένα τέτοιο πορτρέτο. Θέλησα, λοιπόν, να της «φορέσω» ένα ένδυμα ταιριαστό μ’ εκείνη και επειδή μεγάλωσε στον Νομό Αττικής, της διάλεξα κάτι ανάλογο. Έτσι, δημιούργησα το πρώτο πορτρέτο της θεματικής αυτής. Αφοσιώθηκα σ’ αυτή τη δουλειά και θέλησα να εκφραστώ από τα βάθη της καρδιάς μου για τη χώρα που αγαπώ, σέβομαι και ζω με την οικογένειά μου.

– Όπως αντιλαμβανόμαστε, θεωρείς την «οικογένεια» βάση και κινητήρια δύναμη για δημιουργία. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτό;

Είναι αλήθεια αυτό! Για μένα η οικογένεια είναι η αφετηρία για δημιουργία. Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη, θα σας διηγηθώ το περιστατικό που με ώθησε στη δημιουργία και ολοκλήρωση αυτής της θεματικής.Η κόρη μου σπούδασε θέατρο. Παρακολουθώντας την παράσταση η «Μητέρα του σκύλου» από το βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι, που έχει σαν θέμα τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια μιας κοπέλας, λίγο πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο την Κατοχή σε ένα επαρχιακό χωριό και τη σχέση με την μητέρα της, ήρθε στο μυαλό μου η ιστορία και η σχέση της γιαγιάς μου με την προγιαγιά μου.

«ΟΙ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΕΣ, ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΜΠΕΝΑΚΗ, ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΓΕΝΙΑ ΣΕ ΓΕΝΙΑ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ»

Οι γυναίκες αυτές χωρίστηκαν από τη φρίκη και τις συνθήκες του πολέμου. Φαντάστηκα, λοιπόν, ότι θα μπορούσα να τις παρουσιάσω να φορούν μικρασιατικές παραδοσιακές φορεσιές. Επίσης, με ερέθισμα αυτό και σκεπτόμενη ότι το ένδυμα του γάμου και τα χρυσαφικά που τον κοσμούν είναι ο θησαυρός της οικογένειας και αυτός κληρονομείται από γενιά σε γενιά, σχηματοποιήθηκε στο μυαλό μου η ιδέα να ζωγραφίσω τις γυναίκες του γενεαλογικού δέντρου της κόρης μου και να ολοκληρώσω έτσι αυτήν τη θεματική.

Οι τοπικές αυτές ενδυμασίες, εμπνευσμένες από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη, αντιπροσωπεύουν την οικογενειακή κληρονομιά που περνάει από γενιά σε γενιά ανά τους αιώνες.

– Από ποιους καλλιτέχνες και ποιες άλλες πηγές πιστεύεις ότι έχεις επηρεαστεί;

Θα μπορούσα να πω ότι η επιρροή μου σ αυτή τη δουλειά είναι έντονη από τον Gustav Klimt. Χρησιμοποιώ λάδι με μια mixed τεχνική και σε κάποια έργα υπάρχει έντονο το χρυσό χρώμα. Δίνω έμφαση στο πρόσωπο και παρουσιάζω το έργο χωρίς προοπτική. Για το φόντο διαλέγω κάποια λεπτομέρεια από τη φορεσιά. Για την θεματική αυτή συνέλεξα φωτογραφίες κυρίως από το Μουσείο Μπενάκη, αλλά και κάποιες άλλες πάρα πολύ παλιές με παραδοσιακές φορεσιές, τις οποίες προσπάθησα να τις αποδώσω με αυθεντικότητα στους πίνακες μου. Για παράδειγμα, η δική μου φορεσιά, στην αυτοπροσωπογραφία μου είναι μια παραδοσιακή φορεσιά από το 1795, ιδιαίτερα σπάνια και δυσεύρετη.

– Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδω

* H συνέντευξη  δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «axianews»

Photo: Aris Roupinas

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Η Κτηνοτροφία σε γυναικεία χέρια.

  • Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία της επιχείρησής σας.

Η κτηνοτροφία δεν είναι επάγγελμα, αλλά τρόπος ζωής. Με αυτήν την υποσημείωση η πορεία της σημερινής κτηνοτροφικής μας επιχείρησης είναι στην ουσία η πορεία της ζωής μας. Και πάλι είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτήν την πορεία δεν είμαστε μόνοι, αλλά όλη η οικογένεια μαζί. 

Την σημερινή μας κτηνοτροφική επιχείρηση την λειτουργούμε μαζί με τον αδελφό μου, Γιάννη Κοντογιάννη, και βέβαια στο σπίτι βρίσκεται πάντα η μητέρα μας κα Κατερίνα Κοντογιάννη, θησαυρός εμπειρίας, φύλακας της αγροτικής κληρονομιάς και ζωντανός γαστρονομικός πολιτισμός. 

  • Πότε ξεκίνησε τη δραστηριότητα στο χώρο αυτό;

Με την υποσημείωση ότι μιλάμε για τρόπο ζωής, η δραστηριότητά μας αυτή σε εμένα ξεκίνησε από γεννήσεως, και επειδή μας ακολουθούν εικόνες και βιώματα από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειας, ο πατέρας μας ήταν Βλάχος από τον Δάφνο Δωρίδας (Λιδωρίκι) και η μητέρα μας Αρβανίτισα από την Χασιά Αττικής. 

Στον ίδιο χώρο, στην Λαθέα, Μενιδιού, Αττικής, στους πρόποδες της Πάρνηθας, δημιουργήθηκε στον ιδιόκτητο στάβλο μας, η αδειοδοτημένη κτηνοτροφική μας εκτροφή το 1966, από μετακίνηση από το Περιστέρι Αττικής. 

Τότε είμασταν μόνοι στον χώρο. Βλέπαμε μακριά τα φώτα της Αθήνας και για να πάμε σχολείο περπατούσαμε 4χλμ. Γύρω μας ήταν ελαιώνες, περιβόλια και ανθοπαραγωγοί. Όλοι φίλοι και στενά συνεργαζόμενοι. Τους δίναμε κοπριές και μας έδιναν τα κλαδέματα από τις ελιές και τα μη εμπορεύσιμα κηπευτικά. Σε τοπικό επίπεδο έρχονταν οι γείτονες και έπαιρναν γάλα. 

  • Οι σπουδές σας βοήθησαν στην εξέλιξη της δραστηριότητας;

Δεν υπάρχει επαρκής αγροτική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε όλη την Ελλάδα και σε όλη την Αττική το μόνο «Αγροτικό» σχολείο στο Μαρούσι προσφέρει εκπαίδευση σε κηπουρούς για τις βίλλες των αστών. Το Δημοτικό σχολείο και το Γυμνάσιο με έδωσαν κυρίως αστικά πρότυπα και ΔΕΝ με βοήθησαν στην παραγωγική κτηνοτροφική μου δραστηριότητα. 

Μόνοι μας, συμμετέχοντας στον Κτηνοτροφικό Σύλλογο Περιφέρειας Αττικής, οργανώσαμε τοπικές συναντήσεις με εξειδικευμένους γνώστες, κάναμε οργανωμένη ανταλλαγή εμπειριών, πήγαμε σε άλλες περιοχές με study visit, προσκαλέσαμε σε παρουσιάσεις εμπειριών που άντλησε κάποιο μέλος του Συλλόγου μας από επίσκεψη, συμμετείχαμε ή πήγαμε οργανωμένα σε εκθέσεις και συνέδρια σχετικά με τις επιχειρηματικές μας δραστηριότητες, κάναμε διαδικτυακές εκδηλώσεις, συζητήσεις και σεμινάρια και πολλά άλλα. 

Και όλα αυτά ενώ οι απαιτήσεις των ζωντανών ψυχών που φροντίζουμε μας θέλουν 365 μέρες τον χρόνο, 24 ώρες διαθεσιμότητα («εφημερία») την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς τις αστικές συνήθειες για weekend και «διακοπές». 

  • Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Η αγροτική επιχειρηματικότητα είναι μια απολύτως υποτιμημένη δραστηριότητα στην Ελληνική πραγματικότητα. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων δεν εντοπίσαμε Γεν. Διεύθυνση Επιχειρηματικότητας, ούτε καν Διεύθυνση. 

Οι αγρότες, ενώ είναι η επιτομή της επιχειρηματικότητας (όπου επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση για ανάληψη δράσης με μεγάλες αβεβαιότητες) ΔΕΝ εγγράφονται στα τοπικά Επιμελητήρια, ούτε υπάρχει ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ. 

Είναι ειρωνεία να σχεδιάζεις για το  μέλλον της κτηνοτροφικής σου επιχείρησης με το 90% των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων στην Αττική να μην έχει άδεια λειτουργίας, λόγω ανεδαφικών μαξιμαλιστικών απαιτήσεων «τεχνοκρατών», που ΔΕΝ εξυπηρετούν την παραγωγή ζωικών τροφών και ΔΕΝ βοηθούν στην ισορροπία του περιβάλλοντος, παρά μόνο το real estate όσης υπαίθρου έμεινε στην Αττική.

ΧΩΡΙΣ σταθερές χρήσεις γης, με καταπατημένα τα βοσκοτόπια μας, χωρίς αγροτικά σχολεία, χωρίς Αγροτικό Επιμελητήριο, τα πλάνα μας για το άμεσο μέλλον μπορεί να είναι ΜΟΝΟ να μας επιτραπεί να κάνουμε οικοτεχνία μεταποίησης των ζωικών μας προϊόντων, με τις παραδοσιακές αρβανίτικες συνταγές. 

Θέλουμε να στηρίξουμε την τοπική εφοδιαστική αλυσίδα, να τροφοδοτήσουμε τις νομοθετημένες (2014) τοπικές Αγορές Αγροτών που δεν έχουν υπάρχουν ακόμα, και να συνεργασθούμε συμβολαιακά με τοπικές επιχειρήσεις για να προβάλουμε ενιαία την τοπική Αρβανίτικη πολιτιστική μας κληρονομία. 

  • Ποίο είναι το προσωπικό slogan σας;

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ

  • Ποιά πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν κάποιον σωστό επαγγελματία;

Η ικανότητα για δημιουργία οράματος και επί μέρους στόχων, η επαρκής επικοινωνία και πληροφόρηση των εμπλεκομένων (πάντα σκεφτόμαστε για τον αγρότη, ο οποίος είναι ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ του περιβάλλοντος), ο σχεδιασμός των «βημάτων» υλοποίησης, η συνεργασία για την αξιολόγηση και τον επανασχεδιασμό, και η σταθερή επίμονη προσήλωση στους στόχους. 

Ένας φίλος μου έλεγε: εάν σε αρέσει να φας λαγό, δεν αρκεί η επιθυμία (όραμα, στόχος, πληροφόρηση κλπ), πρέπει να έχεις εξοπλισμό (όπλο, σκύλο κλπ), να εκπαιδευτείς στην σκοποβολή, να βρεις φυσίγγια, να ξέρεις τις συνήθειες των λαγών, να γνωρίζεις την περιοχή, να μπορείς να περπατήσεις και πολλά άλλα, αλλά κυρίως να έχεις διάθεση να εκτεθείς σε όλες τις αβεβαιότητες του κυνηγιού, αν σε αρέσει να φας λαγό.

Κοντογιάννη Μαγδαληνή (Μάγδα)

Γραμματέας Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής ‘Αγιος Γεώργιος’

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ

Τηλ 6932094231

[email protected]

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αφιέρωμα Ινστιτούτο Κομφούκιος ΑΠΘ: Bao Xiaoying 鲍晓英

Η Κινέζα Διευθύντρια του Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ, καθηγήτρια SISU (Κίνα) Μέλος της Επιτροπής Διοίκησης του Ικ του ΑΠΘ Bao Xiaoying 鲍晓英 έχει κάνει σπουδές στην πολιτισμική επικοινωνία μέσω της μετάφρασης και στην εκμάθηση της γλώσσας που την οδήγησαν στην επαγγελματική της καριέρα. 

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς στο χώρο που εργάζεστε;

Όταν οι μαθητές/τριές μας από την Ελλάδα θέλουν να μάθουν την κινέζικη γλώσσα και τον πολιτισμό και όταν υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση ανάμεσα στην Κίνα και στην Ελλάδα, αυτό είναι μεγάλη επιτυχία στη δουλειά μου.  

Ποιά έργα ή υπηρεσίες πιστεύετε οτι πρέπει να πραγματοποιηθούν στο άμεσο μέλλον , τα οποιά θα συμβάλουν ουσιαστικά στη ανάπτυξη του Ινστιτούτου;

Στο άμεσο μάλλον θα έχουμε την τελετή έναρξης του Ινστιτούτο Κομφούκιοςτου ΑΠΘ που θα βοηθήσει πολύ στην περαιτέρω ανάπτυξη του Ινστιτούτου μας. 

Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές, το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο;

Θεωρώ το πάθος το πιο σημαντικό στην επιτυχία. Έχοντας πάθος, θα επιχειρήσουμε να κατακτήσουμε τον στόχο μας με κάθε μέσο, επίσης καλές σπουδές σε αυτό που κάνουμε, συνειδητές επιλογές, υποστήριξη από άλλα άτομα… 

Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Να επικεντρωθώ στη δουλειά μου στο Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ.

Ποιές είναι οι τάσεις σήμερα στον τομέα της εκπαίδευσης στον χώρο των επιχειρήσεων;

Δεν είμαι πολύ ενήμερη για θέματα εκπαίδευσης στις επιχειρήσεις, αλλά θεωρώ ότι υπάρχει μία τάση για σπουδές στις επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε να ανακαλύψουμε τρόπους μέσα από τους οποίους διαφορετικές περιοχές και χώρες μπορούν να συνεργαστούν για μια καλύτερη παγκόσμια οικονομία. 

Πως μπορούμε να ενισχύσουν την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν περισσότερες ευκαιρίες στην επιχειρηματικότητα και περισσότερη πρόσβαση στον κόσμο των επιχειρήσεων. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό για τις γυναίκες να έχουν αυτοπεποίθηση στις ικανότητές τους για επιχειρηματική επιτυχία και να παίρνουν πρωτοβουλίες για είσοδο στον επιχειρηματικό κόσμο. 

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

Να κάνω αυτό που μου αρέσει και να μου αρέσει αυτό που κάνω.

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αφιέρωμα Ινστιτούτο Κομφούκιος ΑΠΘ: Hu Jingjing 胡晶晶 (Σοφία)

Η Διευθύντρια του Τμήματος Νεοελληνικών Σπουδών SISU (Κίνα) Μέλος της Επιτροπής Διοίκησης του Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ Hu Jingjing 胡晶晶 (Σοφία) τελείωσε τις προπτυχιακές και μεταπτυχιακές της σπουδές στην Κίνα στο SISU, αλλά κατά τη διάρκεια των σπουδών της, πήγε και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για κάποιο χρονικό διάστημα. Τώρα κάνει διδακτορικό στο Α.Π.Θ. 

Οι σπουδές της στην Κίνα της έδωσαν τις βασικές γνώσεις για να ξεκινήσει την καριέρα της, ενώ οι σπουδές της στην Ελλάδα την βοήθησαν να βελτιώσει τις γνώσεις της για την Ελλάδα, την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, ώστε να πραγματοποιήσει διάφορα στην καριέρα της. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι μετά τις σπουδές της στην Ελλάδα, νιώθει βαθιά και αληθινή αγάπη για την χώρα αυτή, τέτοια ώστε να αποφασίσει να αφιερώσει όλη της τη ζωή στην διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στους Κινέζους και στις ανταλλαγές μεταξύ των δύο χωρών. 

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς στο χώρο που εργάζεστε;

Για μένα, η επιτυχία σημαίνει ότι με την προσπάθεια μου όλο και περισσότεροι Κινέζοι γνωρίζουν την Ελλάδα και την αγαπάνε καθώς και όλο και περισσότεροι Έλληνες γνωρίζουν την αληθινή Κίνα και την αγαπάνε. 

Ποιά έργα ή υπηρεσίες πιστεύετε οτι πρέπει να πραγματοποιηθούν στο άμεσο μέλλον , τα οποιά θα συμβάλουν ουσιαστικά στη ανάπτυξη του Ινστιτούτου;

Διάφορες δραστηριότητες ανταλλαγών θα συμβάλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη του Ινστιτούτου. Οι ανταλλαγές μπορούν να πραγματοποιηθούν μεταξύ της Ελλάδας και της Κίνας αλλά και μεταξύ των διάφορων Ινστιτούτο Κομφούκιος. 

Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές, το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο;

Όλα τα παραπάνω είναι σημαντικά και επίσης η επιμονή είναι σημαντική για την επιτυχία. 

Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Προσωπικά θα ήθελα να εκδώσω μια σειρά διδακτικών υλικών της ελληνικής γλώσσας τα οποία είναι κατάλληλα για τους Κινέζους φοιτητές. 

Ποιές είναι οι τάσεις σήμερα στον τομέα της εκπαίδευσης στον χώρο των επιχειρήσεων;

Η εκπαίδευση δεν πραγματοποιείται πια σε παραδοσιακή μορφή αλλά προσθέτει διάφορα μέσα υψηλής τεχνολογίας και αναπτύσσεται με καινοτομία. 

Πως μπορούμε να ενισχύσουν την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Πρέπει να ενισχύσουμε την ενημέρωση στο κοινό για να αφαιρέσουν την προκατάληψη. Και να προσφέρει η κυβέρνηση ή άλλα ινστιτούτα ειδική παιδεία στις γυναίκες.  

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

Εν οίδα ότι ουδέν οίδα. 

Continue Reading

Trending