Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

The gifted Soprano!

ΠHΡΕ ΤΗΝ ΑΠOΦΑΣΗ ΝΑ ΣΠΟΥΔAΣEI ΘΕΑΤΡΟΛΟΓIΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤHΜΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘEI ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚH, ΚΑΙ ΜEΣΑ ΣΕ ΑΥΤO ΤΟ ΠΛΑIΣΙΟ HΘΕΛE ΝΑ ΔΙΑΘEΤEI ΟΛΟΚΛΗΡΩΜEΝΗ ΠΑΙΔΕIΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓHΣEI ΤΗ ΦΩΝH ΤΗΣ, ΩΣ OΡΓΑΝΟ. ΤΕΛΙΚA ΤΗΝ ΚEΡΔΙΣΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟYΔΙ…

Από ποια ηλικία ένα παιδί μπορεί να ασχοληθεί με τη μουσική;

Υπάρχουν ειδικά προγράμματα, όπως αυτό του συστήματος Ορφ που εξοικειώνει τα παιδιά από την προσχολική κιόλας ηλικία με τη μουσική, με μεθόδους που στοχεύουν στην εύκολη εκμάθηση ενός οργάνου, συνδυάζοντας το παιχνίδι με την κίνηση. Η μουσική πάντως ακόμα και αν ένα παιδί δεν αποφασίσει να την ακολουθήσει επαγγελματικά, δρα ευεργετικά στην εκπαίδευσή του: τού μαθαίνει να έχει υπομονή και πειθαρχία για να επιτύχει ένα στόχο την ίδια στιγμή που του δίνει κίνητρο να αναπτύξει τη δημιουργικότητά του και τους τρόπους έκφρασής του. Και φυσικά «παιδεύει» το αισθητικό του κριτήριο!

Έχετε δουλέψει με σημαντικά πρόσωπα στο εξωτερικό, πιστεύετε ότι η Ελλάδα μπορεί να προσφέρει σε μία μουσικό μια σοβαρή επαγγελματική πορεία στο χώρο;

Θα ήθελα να τονίσω ότι σε όλους τους χώρους εργασίας, ένας νέος άνθρωπος, οφείλει να οραματίζεται και να σχεδιάζει την επαγγελματική του πορεία με αισιοδοξία. Θα ήταν άδικο να σας πω σε αυτή τη χρονική συγκυρία ότι στη χώρα μας ένας μουσικός δε βρίσκεται στο σωστό περιβάλλον για μια σοβαρή επαγγελματική πορεία. Είναι τέτοια η στιγμή που δε βοηθά να σκεφτεί κανείς σε επίπεδο καριέρας … Από ένα σημείο και μετά ούτως ή άλλως μια καριέρα ενός λυρικού τραγουδιστή δε χτίζεται σε μια χώρα. Επομένως, ειδικά ένας νέος τραγουδιστής ή ακόμα και οποιοσδήποτε νέος επαγγελματίας στις μέρες μας, κοιτάει πάντα τις ευκαιρίες και στο εξωτερικό.

Γνωρίζουμε ότι έχετε κάνει ένα εργαστήριο όπερας, μιλήστε μας για αυτό.

Πρόκειται για μια ιδέα του κ. Φώτη Παπαθανασίου, διευθυντή του Ιδρύματος Θεοχαράκη, και στοχεύει στο να φέρει την όπερα και τους καλλιτέχνες της πιο κοντά στο ευρύτερο κοινό. Η ιδέα αυτή υλοποιήθηκε πειραματικά πριν 2 χρόνια με αφορμή την Ημέρα της Μουσικής, και χάρη στην επιτυχία της, πέρσι προχωρήσαμε σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο «Συμμετοχική Όπερα» για το κοινό, που κορυφώθηκε με τη συναυλία μας «Οι μεγάλες Άριες της Όπερας». Για φέτος σχεδιάσαμε ένα πιο ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε σχολεία και δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά όχι μόνο να γνωρίσουν θεωρητικά την ιστορία της όπερας και την ανθρώπινη φωνή αλλά και να τραγουδήσουν μαζί μας, ενώ με τα μεγαλύτερα παιδιά ανοίξαμε διάλογο με στόχο να βρούμε πώς συνδέονται τα μηνύματα που περνά η μουσική και η όπερα με τη σημερινή πραγματικότητα.

www.katiapaschou.com

[email protected]

Aναδημοσίευση του 2015

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Βασίλης Σολιδάκης: Ζωγραφίζω αυτό που αγαπάω

…γιατί οι πράξεις μας είναι πολιτισμός.

Βασίλης Σολιδάκης

Πιστεύοντας στην αναγκαιότητα της έκφρασης και της εσωτερικής επικοινωνίας, προσπαθώ τα δεδομένα μου να είναι οι σύγχρονοι προβληματισμοί πάνω στην τέχνη χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός η πρωτοτυπία της εικόνας, ούτε όμως και η επανάληψή της.

Ατελιέ

Γράφει ο Γιάννης Λιάκος

Η συνάντησή μας στο εργαστήριο του ζωγράφου, έγινε μεσημεράκι με δυό ρακές για να ξεκινήσει η κουβέντα. Καλλιτέχνης ανήσυχος, με έντονη την ανάγκη να ανατρέπει τα πάντα στην δουλειά του από την μια στιγμή στην άλλη.

Ξεκίνησε να μιλά για τα ταξίδια της ζωής του.

Βασίλης Σολιδάκης

Βασίλης Σολιδάκης: “Γεννήθηκα στην Κρήτη το 1948. Το 1973, βρέθηκα στην Ισπανία, μετά από παρότρυνση του δάσκαλου μου Θ.Δρόσου. Εκεί, με προβλημάτισε έντονα η διαφορά που ένιωσα να υπάρχει, ανάμεσα στην «κλασσική» τέχνη των μουσείων και στην «σύγχρονη» τέχνη.

Η γνωριμία μου με τον Δημήτρη Περδικίδη στην Μαδρίτη, ήταν καθοριστική και πολύτιμη. Ο σπουδαίος αυτός ζωγράφος, με βοήθησε να καλύψω τα κενά μου. Μελέτησα από κοντά την Ισπανική τέχνη σε όλο της το μεγαλείο!! Παράλληλα, αντέγραφα λεπτομέρειες από έργα των μεγάλων δασκάλων, για να κατανοήσω τεχνικές που μου ήταν απαραίτητες. Βέβαια, το πνεύμα του Βελάσκεθ ακόμα με κατατρέχει.”

Ατελιέ

Από την πρώτη ατομική έκθεση στην αίθουσα τέχνης «Συλλογή» η θεματική των έργων μου προερχόταν από ό,τι με συγκινούσε, εντυπωσίαζε ή με προβλημάτιζε και προσπάθησα να αποδώσω με ρεαλισμό τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής, μέχρι και το 1985.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Νίκη»: H «μορφική» γλώσσα του Νίκου Καρόκη

Γράφει η Μαράη Γεωργούση *

Η καλλιτεχνική δημιουργία αποτελεί μια επίπονη διαδικασία μέσα από τον στοχασμό, την επιλογή, την σύνθεση και την σχηματοποίηση των υλικών. Ο γλύπτης Νίκος Καρόκης ακολουθεί ένα σύνολο  διαδικασιών δημιουργώντας μια δίοδο έκφρασης. Φιλοτεχνεί μια σειρά γλυπτών που, επικοινωνούν με τον θεατή μέσω της «μορφικής» τους γλώσσας. Μια γλώσσα μορφών και συμβόλων ευρύτερα κατανοητή.

Οι όποιες δυσκολίες προκύψουν από τον διάλογο με το υλικό, το σχήμα, τον όγκο, το μέγεθος, το χρώμα, επιλύονται από τον γλύπτη με φροντίδα και σεβασμό στην οντότητα του αρχικού σχήματος. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει πως η «Νίκη», «Niki» ως όνομα του γλυπτού προήλθε από την μελέτη της κίνησης και της στάσης του σώματος, αυτής της συχνής κοινής αντίδρασης των ανθρώπων, όταν επιτυγχάνουν τον απόλυτο στόχο τους και εκδηλώνουν τον ενθουσιασμό τους.

H αρμονία και η ομορφιά είναι έννοιες σύνθρονες της γλυπτικής τέχνης. Ο καλλιτέχνης μετατρέπει το όραμά του σε επιθυμία, ενώ  δημιουργώντας το προχωρά συγχρόνως καλλιτεχνικά και ψυχικά. Το συγκεκριμένο γλυπτό είναι φορτισμένο με έναν έντονο συμβολικό χαρακτήρα. Η γραμμικότητα της μορφής, οι μεγάλες και μικρές καμπύλες, οι ευθείες, η ώσμωση  τους αποτέλεσαν γεωμετρικό παιχνίδι στα χέρια του γλύπτη. Απέδωσε με την χρήση του υλικού του ένα κολάζ συναισθημάτων, γεγονότων και μνήμης. Ένα κολάζ βιωματικό με εγκιβωτισμένες αφηγήσεις.

Η επιλογή του θέματος έμπνευσης ενός γλυπτού δεν έχει πάντα την ίδια αφετηρία. Έχει μεγάλη σημασία τι αφηγείται το γλυπτό και πως έχει εκφραστεί από τον καλλιτέχνη. Ένα οπτικό ερέθισμα, ένα συναίσθημα, οδηγούν στην  αφορμή για πράξη. Η κάθε προσωπική μας νίκη, «Niki», όπως ονόμασε ο Νίκος Καρόκης το γλυπτό του, προϋποθέτει σωστή προετοιμασία, σκληρή δουλειά, συνεχή προσπάθεια και νίκη επί του εγκλωβισμού του φόβου.

 

 

 

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Διονύσιος Φραγκιάς: Ο τολμηρός και ταλαντούχος Έλληνας καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη

Τον Διονύσιο Φραγκιά είναι δύσκολο να τον βρεις διαθέσιμο, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Πολίτης του κόσμου, ζει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά κυρίως στη Νέα Υόρκη. Συνεργάτης του καλλιτέχνη Jeff Koons, ετοιμάζει στη Νέα Υόρκη την παρουσίαση της νέας του δουλειάς στην καινούργια γκαλερί Emmanuel Fremin, στο Τσέλσι.

Εμείς καταφέραμε και μιλήσαμε με τον Διονύσιο για τη ζωή του, την τέχνη και τις συνεργασίες του.

Αποκλειστική συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

– Διονύσιε, πώς εμπνέεσαι;

– Η έμπνευση προέρχεται πάντα από τα ενδιαφέροντα του καλλιτέχνη. Για μένα αυτό περιλαμβάνει τις επιστήμες, όπως η ψυχολογία και η φυσική, και η περιέργειά μου για το πώς σκέφτεται ο ανθρώπινος νους και πώς η ανθρώπινη φύση εκτυλίσσεται καθημερινά στη σύγχρονη κοινωνία μας.

Ενδιαφέρομαι επίσης για την ιστορία, ιδιαίτερα τις ιστορικές κρίσεις και τις εποχές πολέμων. Αυτά τροφοδοτούν την πρακτική προσέγγιση της τέχνης μου και μου δίνουν ένα πλαίσιο για τη δημιουργία ιδεών προς υλοποίηση.

ΚΑΝΩ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

– Τι τεχνικές χρησιμοποιείς;

– Μου αρέσει πραγματικά να χρησιμοποιώ ένα ευρύ φάσμα μέσων – γλυπτική, ζωγραφική, σχέδιο, performance art και μικτές εγκαταστάσεις μέσων (mixed media installations) που περιλαμβάνουν επίσης και ταινία (film).

Συχνά ένα συγκεκριμένο μέσο «φωνάζει» ότι είναι το κατάλληλο για να χρησιμοποιηθεί για ένα συγκεκριμένο έργο. Όπως ο συγγραφέας Mark Twain είπε: «Η διαφορά μεταξύ της χρήσης της σωστής λέξης και της χρήσης σχεδόν της σωστής λέξης είναι σαν τη διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας».

– Αναφέρεται ότι στα projects σου κάνεις γλυπτά με υβριδική ζωγραφική. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για αυτό;

– Συχνά συγχωνεύω εικόνες. Μερικές φορές η εικόνα προέρχεται από δύο μακρινές χρονικές περιόδους. Για παράδειγμα: Ένωσα μια εικόνα αρχαίου ελληνικού ναού με μια εικόνα ενός διεθνούς διαστημικού σταθμού. Ιδιαίτερα απολαμβάνω την ερμηνεία των εικόνων με υλικά ή τεχνικές που είναι απροσδόκητες.

Κάνω σχέδια που βασίζονται σε γκράφιτι που βλέπω στον δρόμο καθημερινά στο Μπρούκλιν και σε άλλες γειτονιές της Νέας Υόρκης, και στη συνέχεια «στέλνω» τον θεατή σε απομακρυσμένα μέρη όπως το Κατμαντού, το Νεπάλ. Τα σχέδια αυτά φαίνονται σαν λεπτή μεταξωτή και υφασμάτινη ταπετσαρία.

Έτσι, το έργο τέχνης που προκύπτει είναι ένα είδος εννοιολογικά οδηγούμενου υβριδίου που συρρικνώνει τον κόσμο, συγχωνεύει τις αρχαίες τέχνες με τη σύγχρονη υποπολιτισμική ή αντιπολιτισμική εικονογραφία και το παρουσιάζει στον θεατή.

– Πήγες στη Νέα Υόρκη και έμεινες για πάντα εκεί. Πόσο δύσκολη ήταν για σένα η προσαρμογή σου σε μια τέτοια πόλη;

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Trending