Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Άγγελος: «Οι υπερβολικές πληροφορίες της εποχής κατέστρεψαν τα συναισθήματά μας»

Άγγελος (φωτογραφία katoufas bro)

Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Έλληνας καλλιτέχνης, Άγγελος, μιλάει για την έμπνευσή του και τον στόχο που έχει να ευαισθητοποιήσει και να προβληματίσει τον σύγχρονο θεατή

Όποιος γνωρίζει από κοντά τον διεθνώς αναγνωρισμένο Έλληνα καλλιτέχνη, Άγγελο, καταλαβαίνει αμέσως την ποιότητα του χαρακτήρα του. Άνθρωπος πράος, ευγενικός και αναμφίβολα εξαιρετικά ταλαντούχος. Η ιδεολογία του επικεντρώνεται στα ελπιδοφόρα μηνύματα και στην επιστροφή του ανθρώπου στις αξίες που έχουν διαταραχτεί στην σύγχρονη εποχή.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Εμπνέεται από το φως, τα απλά συναισθήματα, την καλοσύνη, την ιερότητα, το Θείο, την αξιοπρέπεια και οραματίζεται τον «ιδανικό» κόσμο. Με τα έργα του μεταφέρει ένα θετικό μήνυμα ενάντια στην κρίση και στην αβεβαιότητα, γεμάτο από φωτεινά θέματα. Στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει και να προβληματίσει τον σύγχρονο θεατή.

Τόσο η δουλειά του, όσο και η προσωπική του ακτινοβολία είναι ιδιαίτερα γνωστή στο εξωτερικό. Τα έργα του πετυχαίνουν τιμές εξαιρετικά υψηλές. Είναι ενδεικτικό ότι σε δημοπρασία του Οίκου Bonhams, που έγινε στα κεντρικά γραφεία στο Λονδίνο, τον Απρίλιο του 2017, το έργο του «Η γυναίκα με τα περιστέρια» (λάδι σε καμβά), διαστάσεων 140×120 πουλήθηκε κάτι λιγότερο από 130.000 ευρώ.

Πριν λίγους μήνες, σε δημοπρασία στην Κύπρο, έργο του με τίτλο «Πανανθρώπινο» διαστάσεων 60×80, που παρουσιάζει ένα σπίτι κάτω από τον έναστρο ουρανό, πουλήθηκε για φιλανθρωπικό σκοπό περίπου 50.000 ευρώ.

Όσο για την πρώτη του ατομική έκθεση μετά από δύο δεκαετίες απουσίας ολοκληρώθηκε τον Μάιο στο Λονδίνο με μεγάλη επιτυχία. Τίτλος της έκθεσης «Let There Be Light» («Γενηθήτω Φως»). Την επιμέλεια της έκθεσης είχαν αναλάβει οι αρχιτέκτονες και επιμελητές εκθέσεων Μαρίντια Καφετζοπούλου και Κωνσταντίνος Λεμός, οι οποίοι ανέλαβαν να προβάλλουν τα τελευταία 20 δημιουργικά του χρόνια.

Έργο Άγγελου (φωτογραφία katoufas bro)

– Είστε ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην τέχνη. Τι αντιπροσωπεύει η τέχνη σας;

– Είχα την τύχη στα παιδικά μου χρόνια να ζήσω τον πολιτισμό της γειτονιάς, της ανθρωπιάς, της αθωότητας και της ειρηνικής συνύπαρξης στη Φαρκαδόνα Τρικάλων. Ήταν η δεκαετία του 1950, όπου το χωριό μου ταλαιπωρήθηκε αρκετά από κατακτητές και από τον σπαραγμό του εμφυλίου πολέμου. Πολλές φορές μεσάνυκτα, χτυπούσε η πόρτα και έντρομοι προσπαθούσαμε να καταλάβουμε αν είναι από φίλο ή από εχθρό.

Και αφού τελείωσαν όλα αυτά, όπου οι άνθρωποι μέσα σε μία σύγχυση δεν ήξεραν ποιον να εμπιστευτούν, μαζί με τον εμφύλιο τελείωσε και το μαρτύριο του φόβου και της ανασφάλειας. Και ζήσαμε αυτόν τον καταπληκτικό πολιτισμό, που χωρίς να έχει κανείς χρήματα, αισθανόμασταν πλούσιοι. Δεν υποπτευόμασταν ότι υπήρχαν πράγματα να αγοράσουμε. Ό,τι είχε ο ένας είχε και ο άλλος και ήμασταν ευτυχισμένοι και αγαπημένοι. Μετά σιγά-σιγά μπήκε το δαιμόνιο της κατανάλωσης και όλοι εξαρτιόντουσαν από πράγματα που έπρεπε να αγοράσουν.

Έτσι χάθηκε η ποιότητα των αγνών συναισθημάτων, που έκαναν τους ανθρώπους να είναι αληθινοί και φιλικοί μεταξύ τους και εγώ τότε σαν παιδί αυτό το βίωμα της απλότητας έμεινε στο μυαλό μου χαραγμένο βαθιά σαν έκφραση μιας ιδανικής κοινωνίας.

«ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΑΘΩΟΣ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΝΟΧΟΣ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΣΟΥ.

ΟΤΑΝ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΣ ΔΕΝ ΣΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ»

Αυτή η ιδανική κοινωνία δεν μπορεί να βγει από μέσα μου και επειδή πλέον δεν τη βρίσκουμε μέσα στη ζωή, προσπαθώ να την περάσω μέσα στους πίνακές μου.

Έτσι, τα θέματά μου είναι εμπνευσμένα από την ομορφιά, την αγάπη για τη φύση και μεγαλώνοντας αυτά τα συναισθήματα και αυτές οι ανάγκες έγιναν πιο έντονες στην εποχή μας όπου οι ανθρώπινες αξίες εξελίχθηκαν και έγιναν αντικειμενικές, γιατί μόνο αυτές επιφέρουν κέρδη. Οι υπερβολικές πληροφορίες της εποχής μας κατέστρεψαν τα συναισθήματα και ο άνθρωπος εξελίσσεται μόνο βιολογικά, αδιαφορώντας για την ενέργεια των συναισθημάτων. Για μένα η τέχνη δεν είναι να δείχνεις την εποχή μας όπως είναι γιατί αυτή τη δουλειά την κάνουν καλύτερα οι ρεπόρτερ. Ο ρόλος της τέχνης δεν είναι να μας δείχνει την εποχή μας όπως είναι αλλά όπως θα έπρεπε να είναι.

Έργο Άγγελου (φωτογραφία katoufas bro)

– Η τέχνη απευθύνεται σε όλους; Πιστεύετε ότι οι φιλότεχνοι, είτε επενδύουν στην τέχνη, είτε όχι, μπορούν και να την καταλάβουν;

– Δυστυχώς, η τέχνη είναι για λίγους ανθρώπους. Για να καταλάβεις έναν Ντα Βίντσι πρέπει να έχεις κάτι από τον Ντα Βίντσι. Για να καταλάβεις τον Μπετόβεν, πρέπει να έχεις κάτι από τον Μπετόβεν. Για να καταλάβεις κάτι από τον Αϊνστάιν, πρέπει να έχεις κάτι από τον Αϊνστάιν. Για να καταλάβεις Ταρκόφσκι ή έναν Μπέρναρντ Ράσελ πρέπει να έχεις κάτι από αυτούς τους μεγάλους διανοητές.

Για να καταλάβεις έναν Θεόφιλο, πρέπει να έχεις κάτι από τον Θεόφιλο και θέλω να προεκταθώ σε αυτόν τον ζωγράφο, όπου εκφραζόταν με έναν ταπεινό τρόπο, χωρίς δεξιοτεχνίες και επηρεασμούς από τα διάφορα ρεύματα. Ο Θεόφιλος δεν ήταν ζωγράφος, ήταν δημιουργός. Μέσα από το έργο του μας δίδαξε την αλήθεια, τη σεμνότητα, την απλότητα και την αθωότητα. Μας δίδαξε τον σεβασμό στη ζωή και στις ανθρώπινες αξίες. Βλέποντας με προσοχή τα έργα του θα δεις την ανώτερη έννοια της ζωής, να είμαστε αληθινοί γιατί μόνο η αλήθεια θα σώσει τις πράξεις μας.

Ο άνθρωπος στην κορυφαία του στιγμή στέλνει μηνύματα αγάπης, τρυφερότητας, σεβασμού σε μια εποχή, όπου ο άνθρωπος υποφέρει από έλλειψη αξιών και τις μεγάλες αξίες που δεν μπορούμε να βρούμε μέσα στη ζωή, τις βρίσκουμε στα έργα του Θεόφιλου, γι’ αυτό είναι μεγάλος δημιουργός. Αν μπορούσαμε να μεταφράσουμε τα έργα του σε λόγια θα έμοιαζαν με τη διδασκαλία του Σωκράτη, του Χριστού, του Κομφούκιου.

Όμως αυτοί που νομίζουν ότι είναι φιλότεχνοι, οι περισσότεροι δεν βλέπουν και δεν καταλαβαίνουν τίποτα, που θα τους βοηθήσει να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και βλέπουν μόνο τι αντιπροσωπεύει ο Θεόφιλος σε χρήματα, προσβάλλοντας τις ηθικές και πνευματικές αξίες του συνολικού του έργου. Αλλά σήμερα ζούμε σε μια εποχή όπου η τέχνη δεν έχει την δύναμη από μόνη της να σταθεί αν δεν δημιουργηθούν διάφοροι μύθοι γύρω από ένα έργο.

Και λόγω της ταχύτητας της εποχής μας οι άνθρωποι δεν προλαβαίνουν με δικά τους κριτήρια να σχηματίσουν δική τους άποψη και παρασύρονται από τους μύθους της εποχής μας. Και αυτοί οι σύγχρονοι μύθοι τις περισσότερες φορές δεν έχουν κανένα ηθικό και πνευματικό περιεχόμενο γιατί βγαίνουν κατευθείαν από τις ανάγκες της κατανάλωσης και όχι από το θαύμα της φύσης, της ζωής, το θαύμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Έργο Άγγελου (φωτογραφία katoufas bro)

– Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε στο κοινό με τα έργα σας;

– Ο κόσμος που βλέπουμε, που υπάρχει μπροστά μας έχει μια ιερότητα και αυτή η ιερότητα θα πρέπει να γίνει μέρος της σύγχρονης σκέψης για να μπορέσει ο άνθρωπος να πάρει μια υπεύθυνη και αξιοπρεπή στάση απέναντι στη ζωή.

 «ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΟΥΜΕ ΣΕ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ, ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΕΣ»

Έργο Άγγελου (φωτογραφία katoufas bro)

– Σε παλαιότερες συζητήσεις μας έχετε αναφέρει ότι τώρα που έχετε ωριμάσει ηλικιακά χαίρεστε περισσότερο και αντιλαμβάνεστε διαφορετικά την ευτυχία; Μιλήστε μας για αυτό.                                                                             

– Χαίρομαι για αυτά που βλέπω και ανακαλύπτω μέσω της επιστήμης και λυπάμαι για τους ανθρώπους που δεν θέλουν να δουν ούτε να καταλάβουν. Σήμερα η επιστήμη μας έδωσε τεράστιες ευκολίες και ανέσεις, αλλά δεν κατόρθωσε να κάνει τον άνθρωπο ευτυχισμένο, τον βοήθησε να απαλλαγεί από επώδυνες και επικίνδυνες αρρώστιες αλλά δεν μπόρεσε να τον σώσει από το εσωτερικό του χάος καθώς και από το απέραντο χάος στη σχέση του με τους άλλους ανθρώπους.

Η ανθρωπότητα μετά από τόσους πολιτισμούς που πέρασαν εξακολουθεί να είναι ανώριμη και αυτοκαταστρέφεται όπως ένας ανώριμος άνθρωπος. Διαισθάνομαι ένα σκοτεινό και αβέβαιο μέλλον αλλά για να αλλάξουμε τον κόσμο χρειάζεται να πειθαρχήσουμε σε νόμους και αξίες που ισχύουν για πάντα. Είναι οι διαχρονικές αξίες , σταθερές και αιώνιες, που δεν χρειάζεται να εξελιχθούν . Διότι αν εξελιχθούν κι άλλο στο τέλος θα φθαρούν όπως συνέβη με όλους τους μεγάλους πολιτισμούς του παρελθόντος, όπως συμβαίνει και σήμερα που οι ανθρώπινες αξίες εξελίχθηκαν και έγιναν αντικειμενικές.

Σήμερα η ευτυχία δεν είναι μια συνταγή που την κολλάς κάπου και κάνεις συγκρίσεις με τις επιλογές που κάνεις. Η ευτυχία είναι μια μορφή δυστυχίας για κάποιον που δεν έχει μέσα του συναισθήματα.

Έργο Άγγελου (φωτογραφία katoufas bro)

– Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική τέχνη τα τελευταία 50 χρόνια;                                         

– Εκτιμώ τους καλλιτέχνες που είναι αυτόφωτοι και έχουν προσωπικό έργο. Οι περισσότεροι είναι ετερόφωτοι γιατί αντιγράφουν τα διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα που έρχονται από την Ευρώπη και την Αμερική.                        Θεωρούν υποχρέωσή τους να είναι σύγχρονοι. Όμως είναι εύκολο να είσαι σύγχρονος όταν κάνεις αυτό που κάνουν όλοι. Είναι σαν να αντιγράψω το μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Μίτσελ «Όσα παίρνει ο άνεμος» και κάνοντας μερικές διαφοροποιήσεις να το παρουσιάσω σαν έργο μου. Αυτοί που δεν έχουν διαβάσει το πρωτότυπο ίσως να με θαυμάσουν, αλλά αυτοί που το διάβασαν ίσως να έχουν διαφορετική άποψη.

«ΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΥΓΧΥΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΜΠΕΡΔΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΥΔΟΣΙΑ»

Άγγελος (φωτογραφία katoufas bro)

-Ποιος είναι ο βαθύτερος σκοπός της ζωής για σας ως σκεπτόμενος άνθρωπος και δημιουργός;

Την συνέχεια της συνέντευξης θα την βρείτε εδώ

*Η Συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην οικονομική εφημερίδα axianews στο φύλλο 5/10/2018

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Κόκκοτα Ελπίδα: Αγκάλιασε τον φόβο Θα δεις την ελπίδα. Θα φτάσεις στην επιτυχία

Το 2010 έφυγε στις ΗΠΑ για να το ΜΒΑ και εκεί γνώρισε τον Καθηγητή Μοχάμεντ Γιούνις, που πήρε το 2006 το Νόμπελ Ειρήνης. Ο κ. Γιούνις έγινε ο μέντοράς της για 6 μήνες και την ενθάρρυνε να κάνει το όνειρό της πραγματικότητα, να κάνει καλό στον κόσμο κάτι που από μικρή ήθελε.  Το αποφάσισε, άφησε τη δουλειά της στη Βοστόνη, τα παράτησε όλα, πήγε στην Τιχουάνα στο Μεξικό και εκεί άρχισε τη ΜeXOXO με τις οικονομίες της. Ο βασικός της ρόλος είναι να στηρίξει τις γυναίκες να αδράξουν τις ευκαιρίες της ζωής τους αγαπώντας τον εαυτό τους. Το Me σημαίνει εγώ και το ΧΟΧΟ αγκαλιές και φιλιά και όλο μαζί σημαίνει ότι το πρώτο βήμα για την επιτυχία είναι να αγαπήσεις τον εαυτό σου. Νιώθει ευγνώμων γιατί οι στηρίζοντας τις γυναίκες έχω πάρει 4000 μαθήματα με την σειρά της.

-Κα. Κόκκοτα Με ποια αφορμή ξεκίνησε η MeXOXO;

H MeXOXO είναι ένας Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός που δημιουργήθηκε το 2013 με σκοπό την κοινωνικό-οικονομική ανάπτυξη και την δωρεάν εκπαίδευση των γυναικών στον τομέα της επιχειρηματικότητας. Από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα έχει βοηθήσει έμπρακτα περισσότερες από 4.000 γυναίκες σε Ελλάδα, Μεξικό, Ισραήλ, Γερμανία, Κύπρο, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Νεπάλ, Λιβερία και Κόστα Ρίκα.

 

– Πόσο σημαντική θεωρείτε την οργάνωση των γυναικών μέσα από τους συλλόγους;
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι επιτυγχάνουν γρηγορότερα και περισσότερο όταν δρουν συλλογικά και μέσα από δημιουργικές ομάδες εργασίας. Κάθε άνθρωπος για να μπορεί να λειτουργήσει, να μπορεί να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να έχει την δυνατότητα να αναπτυχθεί γρήγορα και με μικρότερο ρίσκο χρειάζεται μια ομάδα, μια οικογένεια. Την οικογένεια που θα επιλέξει. Για τις γυναίκες πιστεύω ότι είναι ακόμα πιο σημαντικό να έχουν αυτού του είδους την οικογένεια και στήριξη. Έτσι και οι ομάδες, οι σύλλογοι και οι οργανισμοί γυναικών μπορούν να παρέχουν ένα σημαντικό ασφαλές πλαίσιο στήριξης και ανάπτυξης σε μια γυναίκα καθώς και στην κοινωνία.

– Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό.

Αγκάλιασε τον φόβο Θα δεις την ελπίδα. Θα φτάσεις στην επιτυχία.

– Πόσο businesswomen πιστεύετε ότι είναι οι Ελληνίδες;

Οι Ελληνίδες είναι καταπληκτικές  businesswomen. Είναι έξυπνες, με πολλά χαρίσματα, ανοιχτές στην μάθηση και την νέα πληροφορία. Έχουμε στηρίξει πάνω από 2000 γυναίκες στην Ελλάδα και τις έχουμε δει να πετυχαίνουν με σταθερές ταχύτητες και εντυπωσιακά αποτελέσματα.

 

– Ποια είναι τα άμεσα σχέδια σας. 

Μεγάλωσα, όπως και πολύ από εμάς, με το ρητό: Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω. Και το πιστεύω. Την πορεία της ζωής μου δεν την χαρακτήριζε η ευκολία. Στα live workshop μας μιλάω πολύ ανοιχτά για όλες τις δυσκολίες και πώς κατάφερα να ξεπεράσω τους δικούς μου φόβους μέσω του #breakyourceiling. Σκοπός μου είναι να εμπνεύσω τις γυναίκες να ακολουθήσουν το όνειρό τους και να κάνουν αυτό που αγαπούν. Όταν κάνεις κάτι που αγαπάς οι δυσκολίες είναι απλά τρικλοποδιές που σε μαθαίνουν και σε κάνουν καλύτερη.

Ευχαριστούμε τον φωτογράφο Γιάννης Λεφάκις

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Τάσος Δήμος: Ο David Hockney σημάδεψε την καλλιτεχνική γραφή μου

Την ιστορική Kourd Gallery επέλεξε ο εικαστικός Τάσος Δήμος να παρουσιάσει τη νέα του δουλειά. Δεκαεννέα ακρυλικά, το καθένα από τα οποία αποτελεί ένα στιγμιότυπο ενός ή περισσότερων κολυμβητών ακριβώς πριν τη βουτιά στην πισίνα.

Με μια πρώτη ματιά στα έργα, διαπιστώνει κανείς την ρομαντική αίσθηση, την τάση εξαΰλωσης των μορφών, τη λανθάνουσα μυστικιστική διάθεση του εικαστικού, στοιχεία που σταδιακά εγκαταλείπονται, τουλάχιστον με τη μορφή που είχαμε ως τώρα γνωρίσει στα έργα του. Οι μορφές αναδύονται από ένα γκρίζο φόντο και κυριαρχούν στην ζωγραφική επιφάνεια, χωρίς καμία διακοσμητική διάθεση. Το ουδέτερο φόντο προσφέρει βάθος και αφήνει ελεύθερο τον θεατή να φανταστεί την παρουσία του υγρού στοιχείου που απλώς υπονοείται.

ΟΙ ΜΟΡΦΕΣ ΑΝΑΔΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΓΚΡΙΖΟ ΦΟΝΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ

Εμείς συναντήσαμε τον εικαστικό στο εργαστήριό του στο Νέο Ψυχικό και μιλήσαμε μαζί του για την νέα του δουλειά.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Τάσος Δήμος

-Τάσο, εκθέτεις στην γκαλερί Κουρντ δεκαεννέα  ακρυλικά έργα με τίτλο «αφετηρία». Πώς εμπνεύστηκες αυτή την θεματική σου; 

Όπως και όλες οι προηγούμενες εκθέσεις μου, έτσι και αυτή συνδέεται νοητά με προηγούμενη δουλειά μου. Τα έργα, για παράδειγμα, που είχα δείξει πριν από πέντε περίπου χρόνια στη Μύκονο, είναι θεματικά αλλά και ως προς την τεχνική που χρησιμοποιώ πολύ συναφή με αυτή τη σειρά.

Είναι ίσως τα πιο pop έργα που έχω κάνει μέχρι σήμερα και πέρα από την σεζόν, που σίγουρα έπαιξε το ρόλο της στην απόφασή μου να δημιουργήσω μια τέτοια σειρά, σημαντικό ρόλο έπαιξε και η αγάπη μου για ορισμένους καλλιτέχνες της δεκαετίας του 1960 που έχουν αφιερώσει ολόκληρη την καριέρα τους σε αυτή τη θεματολογία.

– Πιστεύεις ότι η δουλειά σου έχει δεχτεί επιρροές από ξένους καλλιτέχνες;

Ο David Hockney με τις πισίνες του και ιδιαίτερα το πιο χαρακτηριστικό του, ίσως, έργο, το «A Bigger Splash» (1967), έχει οπωσδήποτε σημαδέψει την καλλιτεχνική γραφή μου. Άλλοι ζωγράφοι της δεκαετίας του 1950 και 1960 που με έχουν επηρεάσει βαθιά, είναι ο Richard Hamilton, o Peter Blake και ο «πατέρας» της pop art, ο Andy Warhol.

Θα μπορούσε κανείς να πει πως η έκθεσή μου αυτή είναι ένας φόρος τιμής στους «γίγαντες» της pop art, με ένα τρόπο πιο συστηματικό και εμπεριστατωμένο από οποιαδήποτε προηγούμενη προσπάθειά μου. Εκείνο που με τράβηξε περισσότερο σε αυτούς είναι το χρώμα και η θεματολογία, αλλά φυσικά μπορεί κανείς εύκολα να διακρίνει και την άλλη μεγάλη μου εμμονή, εκείνη με τα αρχαιοελληνικά αγάλματα και ιδιαίτερα τους κούρους, είτε στην αυθεντική τους μορφή είτε στις έντεχνες παραλλαγές της Αναγέννησης.

Τάσος Δήμος

-Στη θεματική αυτή διακρίνουμε στις φιγούρες σου μια νέα δομή και σύνθεση με μια φωτογραφική διάθεση. Πώς θα το σχολίαζες αυτό;

-Η φωτογραφία έχει και είχε εδώ και πάρα πολλά χρόνια κεντρικό ρόλο στη ζωγραφική μου, καθώς αποτελεί μεγάλο μου χόμπυ. Σε αυτή τη σειρά, παρόλα αυτά, μπορώ να πω πως σημειώνεται μια παρέκκλιση από το φωτορεαλισμό του παρελθόντος, καθώς τη θέση του παίρνει η επιφανειακή ποιότητα της pop art.

Όπως δηλαδή ο Warhol αναπαράγει αμέτρητες μεταξοτυπίες της Marilyn Monroe, βασιζόμενος σε μια φωτογραφία της, της δεκαετίας του 1960, και φτάνει σε ένα αποτέλεσμα που μόνο φωτορεαλιστικό δεν είναι, έτσι και εγώ, ξεκινάω μεν από μια φωτογραφία, αλλά έχοντας πια αφαιρέσει τις λεπτομέρειες του φόντου και έχοντας αντικαταστήσει αυτές με έντονα παστέλ χρώματα, καταλήγω σε ένα αποτέλεσμα λιγότερο ρεαλιστικό, και περισσότερο ψυχεδελικό, με μια δισδιάστατη επιφάνεια που αφήνει τον θεατή να δημιουργήσει με τη φαντασία του το περιβάλλον που ουσιαστικά «λείπει» από τον καμβά.

– Σε αυτή τη δουλειά, έχεις επιλέξει να πλαισιώσεις τις φιγούρες σου με ένα γκρι ουδέτερο φόντο. Με αυτό τον τρόπο υπονοείς την ύπαρξη του υδάτινου στοιχείου; 

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

O Σαλβαντόρ Νταλί μέσα από χαρακτηριστικά του έργα

Γράφει η Μαράη Γεωργούση*

Ποιος ήταν άραγε αυτός ο καλλιτέχνης της ονειρικής παραίσθησης και της αλληγορικής εικόνας;

Από την μικρή πόλη της Καταλωνίας βρέθηκε στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού και μετέπειτα της Αμερικής. Η ζωή του γεμάτη πάθη και καθαρά μυθιστορηματική πλοκή.

Ο κύριος «Avida Dollars” «Απληστοδόλαρος» όπως τον χαρακτήρισε ο Αντρέ Μπρετόν,  δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το παρατσούκλι αυτό ευθαρσώς για την προβολή του. Ο Σαλβαντόρ Νταλί υπονοούσε συχνά πως ήταν γεννημένος για να γίνει σουρεαλιστής ζωγράφος. Έλεγε πως η μόνη διαφορά με τους άλλους σουρεαλιστές είναι πως αυτός είναι σουρεαλιστής. Υπήρξε προκλητικός και εκκεντρικός πάντα, τόσο στις εμφανίσεις του όσο και στις δηλώσεις του.

Στον προσωπικό του έλεγχο επιδόσεων βαθμολόγησε τον εαυτό του με 16,4 και στον Mondrian έδωσε μόλις 0,6 ! Ο Manet πήρε  4,1, ενώ το alter ego του ο Πικάσο πήρε 11,9, εξάλλου ο Νταλί πάντα δήλωνε πως ήταν καλύτερος από εκείνον, τουλάχιστον έδωσε στον Ντα Βίντσι 18,4 δηλαδή μόνο δύο μονάδες πάνω από τον εαυτό του.

ΤΟ 1955 ΠΗΓΕ ΣΤΗ ΣΟΡΒΟΝΝΗ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΜΙΑ ΘΡΙΑΜΒΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΞΗ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΪΚΟ-ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ» ΕΦΤΑΣΕ ΜΕ ΜΙΑ ΑΣΠΡΗ ROLLS ROYCE ΔΙΑΚΟΣΜΗΜΕΝΗ ΜΕ ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙΑ, ΕΝΩ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΤΟΥ ΞΥΠΟΛΗΤΟ ΚΑΙ ΒΥΘΙΣΜΕΝΟ ΣΕ ΜΙΑ ΛΕΚΑΝΗ ΜΕ ΓΑΛΑ.

Σε ηλικία έξι ετών ο Σαλβαντόρ Νταλί είχε αποφασίσει να γίνει μάγειρας, άλλαξε γνώμη στα επτά του έτη, καθώς η ιδέα να γίνει Ναπολέων του είχε φανεί καλύτερη. Στην ηλικία αυτή ήταν που έκανε και την πρώτη του ζωγραφιά, μετά η πορεία του ήταν συνεχώς ανοδική. Μόλις έκλεισε τα δέκα ανακάλυψε τους ιμπρεσιονιστές, ενώ στα δεκατέσσερα τους ακαδημαϊκούς ζωγράφους. Σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών συμμετείχε σε συλλογική έκθεση του Δημοτικού Θεάτρου του Φιγκέρες.

Το 1929 γνώρισε την Γκαλά Ελυάρ σύζυγο τότε του ποιητή Πωλ Ελυάρ, που μετέπειτα έγινε μούσα και σύζυγος δική του. Για τον λόγο αυτό ήρθε σε οριστική ρήξη με τον πατέρα του. Στην καλλιτεχνική του πορεία πειραματίστηκε, οραματίστηκε, άνοιξε νέους δρόμους. Σήμερα ανήκει στην κατηγορία των πλέον αναγνωρισμένων και αναγνωρίσιμων καλλιτεχνών παγκοσμίως.

Οπτασία προσώπου και φρουτιέρας σε μια παραλία, 1938, Wadsworth Atheneum, Hartford.

Οπτασία προσώπου και φρουτιέρας σε μια παραλία (Apparition of Face and Fruit Dish on a Beach)

Στον πίνακα αυτό η αμμουδιά μετατρέπεται σε τραπέζι πάνω στo οποίo τοποθετείται μια ιδιότυπη νεκρή φύση, προσφέροντας την δυνατότητα  πολλαπλών ερμηνειών της υπάρχουσας σύνθεσης. Το κεφάλι του σκύλου ταυτόχρονα μετατρέπεται και σε βράχια, τα μάτια του γίνονται τούνελ που μπορεί κάποιος να δει μέσα από αυτά τμήμα του τοπίου, ενώ το κολάρο έχει την μορφή ενός αρχαίου υδραγωγείου. Αντίστοιχα στο κεντρικό τμήμα του πίνακα το πρόσωπο που διαγράφεται απαρτίζεται από διακριτά αντικείμενα: το αριστερό μάτι είναι το στόμιο μιας στάμνας, η μύτη, το στόμα και το πηγούνι σχηματίζονται από ένα φρούτο και το πίσω μέρος μιας καθιστής μορφής. Το μέτωπο του προσώπου παίρνει το σχήμα φρουτιέρας, ενώ τα μαλλιά είναι ταυτόχρονα αχλάδια και μέρος της πλάτης του σκύλου.

Τηλέφωνο «Αστακός», 1936.

Τηλέφωνο «Αστακός»

Το αφροδισιακό τηλέφωνο εκτέθηκε και στο Centre Georges Pompidou το 2002, μάλιστα πέρασαν να το δουν 900.000 επισκέπτες που σημαίνει 8.000 επισκέπτες κάθε ημέρα! Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Διεθνή Έκθεση του σουρεαλισμού το 1938. Είναι ένα από τα πιο γνωστά σουρεαλιστικά αντικείμενα που κατασκεύασε ο Νταλί σε τρείς εκδοχές. Είναι εμφανείς οι νύξεις και τα υπονοούμενα σε αυτό το έργο για την σχέση του φαγητού με την γενετήσια πράξη.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Continue Reading

Trending