Connect with us

Οικογένεια

Αν οι ευχές που κάναμε παιδιά γινόντουσαν πραγματικότητα!

Ποιος από μας δεν έχει ονειρευτεί, τέτοιες μέρες, σαν μικρό παιδί, και δεν έχει ευχηθεί να πραγματοποιηθούν μικρές ή μεγάλες ευχές; Ποιος από μας, έστω και μια φορά στη ζωή του, δεν έχει ονειρευτεί έναν καλύτερο κόσμο; Έναν κόσμο όπου θα βασιλεύει η υγεία, η ειρήνη, η αγάπη, η αλληλεγγύη… η ανθρωπιά! Ίσως γιατί έτσι μας έχουν συνηθίσει να λέμε, πως ότι σχετίζεται με κάτι καλό, πολιτισμένο και αξιοπρεπές, είναι ανθρώπινο.

Τι έγινε όμως; Που χάσαμε την… ανθρωπιά μας; Μπορούμε να την ξαναβρούμε; Αν όχι, τέτοιες μέρες, όπου όλοι, λίγο έως πολύ, είμαστε, νιώθουμε και ονειρευόμαστε σαν μικρά παιδιά, τότε, πότε άλλοτε θα τα καταφέρουμε; Τι είναι αυτό που σαν αυτόματος μετρητής μέσα μας ανοίγει και κλειδώνει την ανθρωπιά μας και τον υποτιθέμενο πολιτισμό μας; Ο Αϊνστάιν και όλοι οι μεγάλοι της Φυσικής έχουν μιλήσει για τη σχετικότητα του χρόνου. Κι αν σταματούσαμε αυτό το ρολόι σήμερα; Αν το είχαμε σταματήσει λίγα χρόνια νωρίτερα; Πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει; Όλα τα θαύματα γίνονται μέσα στο κενό και στην απουσία του χρόνου, τουλάχιστον του χρόνου έτσι όπως έχει μάθει ο άνθρωπος να τον μετρά… Ας αναζητήσουμε αυτό το κενό κι ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μας να αισθανθούμε πλήρεις και πραγματικά… άνθρωποι!

Φανταστείτε τις ευχές του καθενός μας, σαν πολύχρωμα μπαλόνια να ταξιδεύουν στον ουρανό ψηλά, για να συναντήσουν άλλα συμβατά μ’ εκείνα μπαλόνια και να σμίξουν και το ένα να γίνει το άλλο… Πόσοι από μας έχουμε κάτι που το χρειάζεται κάποιος άλλος κι εμάς μας περισσεύει…; Και δε μιλάω μόνο για υλικά αγαθά, αλλά κυρίως για συναισθήματα! Πόση αγάπη έχουμε και δυστυχώς πολλές φορές την κρύβουμε μέσα μας, μόνο και μόνο γιατί φοβόμαστε να την δείξουμε; Φοβόμαστε ότι θα μας απορρίψουν, κοροϊδέψουν, εκμεταλλευτούν… Φόβοι, πολλοί φόβοι, αλλά κυρίως… κοινοί φόβοι! Αν σκεφτεί κάποιος ότι όλοι φοβόμαστε τα ίδια πράγματα, ίσως τότε να σταματούσαμε και να νικούσαμε αυτό το τέρας που μας γραπώνει την καρδιά κάθε φορά που θέλουμε κάτι μ’ όλη μας την ψυχή!

Το θέμα είναι ότι κάποιο μπαλόνι εκεί ψηλά μπορεί να περιμένει για πολύ καιρό μόνο του, ώσπου να βρει το άλλο του μισό. Κι αυτό, γιατί έχουμε διαφορετικούς χρόνους ο καθένας μας που θα κάτσουμε και θα συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά θέλουμε. Φανταστείτε, λοιπόν, μια κοινή στιγμή για όλη την ανθρωπότητα, που το μόνο που θα κάνει είναι να αφεθεί, χωρίς κανέναν περιορισμό και να ονειρευτεί, να οραματιστεί και να ευχηθεί ότι πραγματικά θα ήθελε…! Να παίξει και να πιστέψει, ωσάν να έχει ήδη κιόλας πραγματοποιηθεί αυτό που εύχεται, όπως όταν ήταν μικρό παιδί! Άραγε, πόσα πολύχρωμα μπαλόνια θα γέμιζαν τότε τον ουρανό; Πόσο πιο χαρούμενη θα ήταν η ψυχή μας να τα αναλογιστεί όλα αυτά; Πόσα από αυτά θα έβρισκαν αμέσως το ταίρι τους! Ίσως κι όλα! Γιατί όχι; Ένα παιδί δεν ξέρει από περιορισμούς στις ευχές, αλλά αργότερα ο τρόπος που το μεγαλώνει η κοινωνία το κάνει ενοχικό σε οτιδήποτε ζητήσει για εκείνον.

Και στο τέλος, είτε θα γίνονται δυστυχείς και θα πονάνε είτε, από την καταπίεση, του δημιουργούνται απωθημένα που με το μόνο τρόπο που θα μπορούσαν να εκφραστούν θα ήταν με τη θηριωδία της απληστίας και το σύνδρομο της συσσώρευσης για τη συσσώρευση… Γυρίστε λίγο όλοι γύρω σας κι αναλογιστείτε πόσους ευτυχισμένους ανθρώπους γνωρίζετε… Φτωχοί ή πλούσιοι, όλοι πάντα κάτι έχουν που τους λείπει και τους κρατάει μακριά από το να βιώσουν αυτό το θεϊκό συναίσθημα της χαράς. Κοιτάξτε όμως τα πολύ μικρά παιδιά και δείτε τι συμβαίνει… απλά, είναι ευτυχισμένα! Είναι χαρούμενα και κυρίως… δε φοβούνται.

Ακόμη, τα «μη και τα μη» μας δεν τα έχουν επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό που να τους στερήσει αυτό το υπέρτατο δικαίωμα στην ευτυχία! Η μνήμη τους από εκεί που έρχονται… τα κάνει να νιώθουν ασφαλή και ευτυχισμένα! Μια μνήμη που έχει σβηστεί από εμάς τους μεγάλους. Κι αντί να μάθουμε από εκείνα, κοιτάζουμε εμείς να τους μάθουμε το νόμο της …δυστυχίας και να φανταστείς ότι το κάνουμε με πολλή-πολλή αγάπη… Τουλάχιστον έτσι πείσαμε τον εαυτό μας, ότι από αγάπη τα εκπαιδεύουμε να γίνουν δυστυχισμένα και τσιγγούνικα στα συναισθήματα και στη ζωή τους.

 Τι θα θυμόμασταν από εκείνες τις παιδικές ευχές μας…

Τι μπορεί να άλλαζε μέσα από μικρά και ξεχασμένα πια περιστατικά της τότε μας καθημερινότητας. Μην περιμένετε λαγούς με πετραχήλια, αυτά τα ευχόμαστε όταν μεγαλώσουμε, πολύ αργότερα… Όταν όμως ήμασταν μικρά παιδάκια, ευχόμασταν για μικρά καθημερινά θέματα  που μας απασχολούσαν, που όμως από αυτά τα μικρά θέματα θα βγουν αργότερα ενήλικες με πεποιθήσεις φόβου, ηττοπάθειας, απόρριψης, ενοχής… όλα τα διαμαντάκια της εποχής μας.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Πώς μπορείς να βγεις πιο δυνατή μέσα από ένα διαζύγιο;

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στις στατιστικές μια γεωμετρική αύξηση στα διαζύγια, ξεπερνώντας πλέον το ιλιγγιώδες ποσοστό του 50% για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι, άραγε, αυτό ένας ικανός παράγοντας να σε τρομάξει όταν αναζητάς τον ιδανικό σύντροφο για να δεσμευτείς ή να σε κλονίσει στο να πιστέψεις και να βιώσεις την αληθινή αγάπη;

Και όμως, η διαδικασία ενός διαζυγίου, όχι μόνο δε σε καθιστά ανάπηρη ερωτικά, αλλά σου δίνει και μεγαλύτερη εμπειρία, «τεχνογνωσία» και αποφασιστικότητα ώστε να ανακαλύψεις την αληθινή αγάπη. Πολλοί που έχουν περάσει από αυτή τη φάση, ισχυρίζονται πως όσα διαδραματίζονται τις μέρες του χωρισμού και τους μήνες του διαζυγίου ισοδυναμούν με θάνατο. Και από ιδία πείρα κρίνοντας, θα συμφωνήσω μαζί τους.

Ναι, σε καταλαβαίνω, το έχω περάσει και εγώ. Είσαι πεσμένη στο «κανναβάτσο», χτυπημένη, ιδρωμένη, πονεμένη από φωνές, λόγια, απειλές του «αντιπάλου», με τον οποίο πριν από λίγο καιρό είχατε πιστέψει πως μπορούσατε να μοιραστείτε την υπόλοιπη ζωή σας. Βρίσκεσαι σε τραγική κατάσταση και αισθάνεσαι απαίσια,, όχι μόνο επειδή «αλλάζεις δέρμα» χωρίζοντας, αλλά κυρίως επειδή έχεις φορτωθεί τη στάμπα της αποτυχίας. «Πώς κάτι που “αγάπησα” τόσο πολύ μπόρεσε και με “πλήγωσε” τόσο πολύ;» Αυτό το ερώτημα βασανίζει διαρκώς στο μυαλό σου.

Τι έφταιξε άραγε και καταλήξατε σε αυτό το σημείο; Ίσως, επειδή έως τώρα επιλέγατε να χρησιμοποιείτε στη ζωή σας πράγματα που σας πρόσφεραν ψήγματα κατασκευασμένης και προσωρινής «ευτυχίας». Δεν είχες καλή διάθεση; Πήγαινες για ένα all day shopping. Τσακώθηκες με τον σύζυγό; Ας του πάρω ένα δώρο ή ας πάμε ένα έξτρα τριήμερο διακοπές κάπου για να συμφιλιωθούμε. Δε έδινες προσοχή και δεν περνούσες χρόνο με τον άνθρωπό σου επειδή αφιέρωνες περισσότερο χρόνο στη δουλειά σου; Ας του χαρίσω χρήματα να τα ξοδέψει όπου θέλει.

Με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάζω τον «απέναντι» και «πάω για άλλα». Πόσες φορές χρειάζεται να κάνω τα ίδια λάθη για να καταλάβω πως αλλού βρίσκεται η λύση και η λύτρωση;

Όταν αποφασίζεις να παντρευτείς, δηλαδή να δεσμευτείς νομικά και συναισθηματικά ενώπιον Θεού και ανθρώπων, κουβαλάς μαζί σου άπειρες πεποιθήσεις και στερεότυπα που έχεις αρχίσει να σχηματίζεις από τη νηπιακή σου κιόλας ηλικία, όπως όλοι μας. Βασίζεσαι, λοιπόν, στα χαρίσματα που έχει ο σύντροφός σου και που φαίνεται να ικανοποιούν όλα εκείνα τα στερεότυπα που σου έχουν γίνει βίωμα. Πιστεύεις ότι είναι ικανά να κάνουν έναν γάμο να κρατήσει. Με αυτόν τον τρόπο και χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε, στην πραγματικότητα σταματάμε να «δουλεύουμε» πραγματικά για τη σχέση.

Το να είναι ο σύντροφος μου ιδανικός πατέρας για την ανατροφή των παιδιών μας είναι αρκετό, όταν δεν προσπαθεί στους άλλους τομείς της σχέσης μας να εξελίσσεται; Για παράδειγμα μπορεί να ελέγχει τις αντιδράσεις που προέρχονται από τα συναισθήματά του; Ωστόσο, αν έχεις αντιμετωπίσει και ξεπεράσει το σοκ του διαζυγίου, είσαι πιο έτοιμη να «ακούσεις» και πιο ανοιχτή να «εφαρμόσεις». Επίσης, είναι πολύ βασικό να κλείσεις το συντομότερο δυνατόν όλες τις εκκρεμότητες, όχι μόνο τις συναισθηματικές, αλλά και αυτές που έχεις μαζί με τον τέως σχετικά με χαρτιά, συμβόλαια, οικονομικά, συμφωνίες.

Αφού κλείσεις οριστικά την πόρτα στο παλιό και ξεκινήσεις να αποτοξινώνεσαι για να φέρεις το καινούριο, είσαι πραγματικά έτοιμη να αναζητήσεις, να αμφισβητήσεις, να μάθεις. Να εισπράξεις γνώση από τους καλύτερους και με τον καιρό να την προσαρμόσεις  στα μέτρα σου, να την εφαρμόσεις και, με την ανάλογη πειθαρχία που θα επιδείξεις, να την κάνεις κτήμα σου. Καταλαβαίνεις πως η αποστειρωμένη συναισθηματική γυάλα όπου μέχρι τότε ζούσες, ναι μεν έσπασε, αλλά απελευθέρωσε ενέργεια για ένα νέο, πιο καθαρό και συνειδητό ξεκίνημα, αρχικά σε σχέση με τον εαυτό σου και έπειτα με το άλλο φύλο. 

Όλος αυτός ο πόνος που βίωσες και η ανώμαλη προσγείωση σου ότι ο πόνος δεν είναι ένας αληθινός εχθρός, αλλά ένας εφήμερος σύμμαχος. Τώρα πια, δε βολεύεσαι με το μέτριο, το σχετικό, βάζεις νέους στόχους και νέα όρια

Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθείς και να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, την πηγή, τη βάση και την αφετηρία μιας επιτυχημένης σχέσης. Τελικά, μπορεί να βγήκες από έναν γάμο, αλλά δεν είσαι σε μειονεκτική θέση. Ίσως να πλήρωσες ένα μεγάλο τίμημα για όλα αυτά που βίωσες, αλλά τα κέρδη σου είναι σημαντικά. Έμαθες να παρατηρείς και να αξιολογείς καλύτερα τα σημάδια. Δεν ωραιοποιείς πια καταστάσεις. Δε θέλεις να εκπέμπεις μια αύρα απελπισμένης για σχέση. Από την εμπειρία σου έχεις γίνει ρεαλίστρια και έμαθες καλά πως δεν αρκεί απλώς να βρίσκεσαι σε μια σχέση για να αισθάνεσαι την αγάπη.

Και φυσικά μπορείς να εξελιχθείς σε «πόλο έλξης». Θα βρεθούν πάρα πολλοί που θα θέλουν να μοιραστούν τη ζωή τους μαζί σου, αφού εσύ ξέρεις πραγματικά και όχι επιφανειακά, πώς να κάνεις την κατάρα του διαζυγίου ευλογία της ερωτικής και συναισθηματικής σου κατάρτισης.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Η Κρίση σαν ευκαιρία

Κρίση, κοινωνική και οικονομική, υπερθέρμανση του πλανήτη, πανδημία, θάνατοι, έχουν δημιουργήσει στο μυαλό μας σύγχυση, αβεβαιότητα και φόβο. Αναμφισβήτητα διανύουμε μία εποχή μεγάλων αλλαγών. Κάποιοι μένουμε παθητικοί σε αυτές, ενώ άλλοι δρούμε πολύ παρορμητικά, παίρνοντας λάθος αποφάσεις.

Όταν τα πράγματα ερμηνεύονται ή βιώνονται καθημερινά και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα από αρνητικά συναισθήματα, επηρεάζεται η σκέψη, η συμπεριφορά, ο τρόπος που μιλάμε και ενεργούμε. Φράσεις όπως «όλα καταρρέουν, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, το σύστημα φταίει για αυτό που ζούμε», είναι περιοριστικές πεποιθήσεις που βάζουν ακόμα περισσότερα εμπόδια στη ζωή μας. Βιώνοντας διαρκώς την ίδια κατάσταση, μένουμε στάσιμοι. Φοβόμαστε να αλλάξουμε οτιδήποτε απλό στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να χτίζουμε χαμηλή αυτοπεποίθηση και να χάνουμε την ελπίδα μας.

Είναι μία καλή στιγμή να κατανοήσουμε ότι ξεκινώντας από τον ίδιο μας τον εαυτό, τώρα μπορούμε να γίνουμε υπεύθυνοι και να αναλάβουμε δράση. Αυτό που χρειάζεται να ξεκινήσουμε να κάνουμε σήμερα, είναι αυτό που θα διαμορφώσει το μέλλον μας. Το παρελθόν δεν έχει σημασία. Οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε ή  α) να αλλάξουμε τον τρόπο που νιώθουμε όπως, να νικήσουμε τους φόβους μας, να απαλλαγούμε από το άγχος, να έχουμε αυτοπεποίθηση,  ή  β) να αλλάξουμε τις πράξεις μας, όπως να κόψουμε το φαγητό ή το ποτό, την αναβλητικότητά μας κ.λ.π. Το βασικό είναι ότι θέλουμε να πετύχουμε μία αλλαγή, αλλά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να την υλοποιήσουμε.

Ο στόχος μου είναι να κινητοποιώ τους ανθρώπους να βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής τους. Να τους υπενθυμίζω πως η δύναμη να αλλάξουμε καθετί, βρίσκεται μέσα μας και ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσουμε αυτό που επιθυμούμε. 

Το πρώτο βήμα μας είναι να αποβάλουμε σήμερα, κάθε αρνητική σκέψη και να εστιάσουμε στο τι ακριβώς είναι σημαντικό για εμάς. Το δεύτερο βήμα είναι η επιμονή μας σε αυτό το σημαντικό που θέλουμε να κάνουμε. Tο τρίτο μας βήμα είναι να αποφασίσουμε το πότε ξεκινάμε. 

Πολλές φορές η συμμετοχή μας σε ένα κατάλληλο περιβάλλον- ομάδα συνεργασίας, αγάπης και ενδυνάμωσης, μας προσφέρει θετική ενέργεια από την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και είναι κάτι που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Επενδύοντας στον εαυτό μας, νιώθουμε ηρεμία και γαλήνη. Η γυμναστική, βελτιώνει την υγεία και τη συναισθηματική μας ευεξία. Διαβάζοντας βιβλία αυτοβελτίωσης, αισθανόμαστε τη θετική παρακίνηση. Εκφράζοντας ελεύθερα στο ημερολόγιό μας σκέψεις, συναισθήματα και στόχους μας, μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας. Αναγνωρίζοντας, για κάθε τομέα της ζωής μας, τι ακριβώς είναι αυτό που επιθυμούμε, βελτιώνουμε την υγεία, τα οικονομικά, τα επαγγελματικά, τις σχέσεις, τη νοοτροπία μας. 

Η προσωπική μας εξέλιξη είναι πολύ σημαντική, ώστε να θωρακίσουμε τον εαυτό μας από τους περιορισμούς που επιβάλουν οι απαιτήσεις των εξωτερικών συνθηκών. 

΄Εχοντας δημιουργήσει το Βιωματικό ταξίδι ενδυνάμωσης των 12 ημερών, που εμπνεύστηκα στην πανδημία, πιστεύω πως τώρα είναι η ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τις ανάγκες του, να χτίσουμε νέες συνήθειες και να εστιάσουμε στους στόχους μας. Με αυτό τον τρόπο γινόμαστε πιο παραγωγικοί, πιο οργανωτικοί, πιο έτοιμοι να ελέγχουμε το άγχος και να αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία οτιδήποτε μας συμβεί. 

Όπως γράφει η Νieves Rut, «Όταν επιλέγεις να μαθαίνεις απολαμβάνοντας, τότε το δράμα θα αρχίσει να εξαφανίζεται από τη ζωή σου, κι εσύ θα έχεις επίγνωση ότι όλα όσα συμβαίνουν γίνονται πάντα για το καλό σου», 

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Ψυχολογία

Η σχέση με τον εαυτό μας

Σύμφωνα με τις κοινωνικές πεποιθήσεις, η γυναίκα «πρέπει» να είναι καλή κόρη, νοικοκυρά, σύντροφος, εργαζόμενη κ.λ.π. Αποκτώντας οικογένεια και παιδιά έχει ακόμα ένα ρόλο, αυτόν της μητέρας. Αναρωτιέμαι, κατά πόσο μια γυναίκα σήμερα μπορεί ταυτόχρονα να ανταποκριθεί εξίσου καλά και στους πέντε ρόλους της και να νιώθει ο εαυτός της; 

Όταν άρχισα να αποκτώ ένα ένα ρόλο, ενώ το απολάμβανα, ένιωθα σαν τη «spider woman». Έτρεχα όλη την ημέρα για να είμαι συνεπής και καλή σε όλα. Συνειδητοποιώντας ότι το άγχος και η αυπνία έγιναν στενοί φίλοι μου, αποφάσισα να αλλάξω, δηλαδή να δράσω. ‘Αλλαξα τα «πρέπει» που μου υπαγόρευαν οι περιοριστικές πεποιθήσεις και οι ενοχές μου. Απλοποίησα τη ζωή μου και αποφάσισα να βάλω προτεραιότητες, σύμφωνα με τις δικές μου ανάγκες. Μέχρι σήμερα εξακολουθώ να εστιάζω σε όσα μου δίνουν ηρεμία, χαρά και προσωπική ανάπτυξη. Πόσες από εσάς αναλαμβάνετε καθημερινά υπερβολικές υποχρεώσεις και σχεδόν «σας έχετε ξεχάσει»; Πόσες επιθυμείτε να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας, αλλά δεν μπορείτε να βρείτε το χώρο και το χρόνο; Η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας είναι το Α και το Ω και είναι αυτή που μας καθορίζει. Για να δημιουργήσουμε καλή σχέση με εμάς, χρειάζεται να: 

  • Μας κατανοήσουμε.
  • Έλθουμε σε επαφή με τα συναισθήματά και το σώμα μας.
  • Αναγνωρίσουμε τις ανάγκες μας.
  • Μας αποδεχτούμε και μας αγαπήσουμε όπως ακριβώς είμαστε.
  • Υιοθετήσουμε ένα νέο σύστημα πεποιθήσεων και συμπεριφορών.

Φροντίζοντας εμάς και εφαρμόζοντας τα πιο πάνω, αρχίζουμε να πραγματοποιούμε βήμα-βήμα όσα μας ικανοποιούν και μας εξελίσσουν. Με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η αυτοπεποίθησή μας. Ο ρόλος του «πολύ-εργαλείου» που είμασταν ξεθωριάζει και τη θέση του παίρνει ο ρόλος μιας ήρεμης, δυναμικής, γεμάτης αυτοπεποίθηση γυναίκας. Μιας γυναίκας που της αξίζει να ονειρευτεί, να διεκδικήσει και να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί.

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Trending