Connect with us

Οικογένεια

Αν οι ευχές που κάναμε παιδιά γινόντουσαν πραγματικότητα!

Ποιος από μας δεν έχει ονειρευτεί, τέτοιες μέρες, σαν μικρό παιδί, και δεν έχει ευχηθεί να πραγματοποιηθούν μικρές ή μεγάλες ευχές; Ποιος από μας, έστω και μια φορά στη ζωή του, δεν έχει ονειρευτεί έναν καλύτερο κόσμο; Έναν κόσμο όπου θα βασιλεύει η υγεία, η ειρήνη, η αγάπη, η αλληλεγγύη… η ανθρωπιά! Ίσως γιατί έτσι μας έχουν συνηθίσει να λέμε, πως ότι σχετίζεται με κάτι καλό, πολιτισμένο και αξιοπρεπές, είναι ανθρώπινο.

Τι έγινε όμως; Που χάσαμε την… ανθρωπιά μας; Μπορούμε να την ξαναβρούμε; Αν όχι, τέτοιες μέρες, όπου όλοι, λίγο έως πολύ, είμαστε, νιώθουμε και ονειρευόμαστε σαν μικρά παιδιά, τότε, πότε άλλοτε θα τα καταφέρουμε; Τι είναι αυτό που σαν αυτόματος μετρητής μέσα μας ανοίγει και κλειδώνει την ανθρωπιά μας και τον υποτιθέμενο πολιτισμό μας; Ο Αϊνστάιν και όλοι οι μεγάλοι της Φυσικής έχουν μιλήσει για τη σχετικότητα του χρόνου. Κι αν σταματούσαμε αυτό το ρολόι σήμερα; Αν το είχαμε σταματήσει λίγα χρόνια νωρίτερα; Πόσα πράγματα θα μπορούσαν να είχαν αλλάξει; Όλα τα θαύματα γίνονται μέσα στο κενό και στην απουσία του χρόνου, τουλάχιστον του χρόνου έτσι όπως έχει μάθει ο άνθρωπος να τον μετρά… Ας αναζητήσουμε αυτό το κενό κι ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μας να αισθανθούμε πλήρεις και πραγματικά… άνθρωποι!

Φανταστείτε τις ευχές του καθενός μας, σαν πολύχρωμα μπαλόνια να ταξιδεύουν στον ουρανό ψηλά, για να συναντήσουν άλλα συμβατά μ’ εκείνα μπαλόνια και να σμίξουν και το ένα να γίνει το άλλο… Πόσοι από μας έχουμε κάτι που το χρειάζεται κάποιος άλλος κι εμάς μας περισσεύει…; Και δε μιλάω μόνο για υλικά αγαθά, αλλά κυρίως για συναισθήματα! Πόση αγάπη έχουμε και δυστυχώς πολλές φορές την κρύβουμε μέσα μας, μόνο και μόνο γιατί φοβόμαστε να την δείξουμε; Φοβόμαστε ότι θα μας απορρίψουν, κοροϊδέψουν, εκμεταλλευτούν… Φόβοι, πολλοί φόβοι, αλλά κυρίως… κοινοί φόβοι! Αν σκεφτεί κάποιος ότι όλοι φοβόμαστε τα ίδια πράγματα, ίσως τότε να σταματούσαμε και να νικούσαμε αυτό το τέρας που μας γραπώνει την καρδιά κάθε φορά που θέλουμε κάτι μ’ όλη μας την ψυχή!

Το θέμα είναι ότι κάποιο μπαλόνι εκεί ψηλά μπορεί να περιμένει για πολύ καιρό μόνο του, ώσπου να βρει το άλλο του μισό. Κι αυτό, γιατί έχουμε διαφορετικούς χρόνους ο καθένας μας που θα κάτσουμε και θα συνειδητοποιήσουμε τι πραγματικά θέλουμε. Φανταστείτε, λοιπόν, μια κοινή στιγμή για όλη την ανθρωπότητα, που το μόνο που θα κάνει είναι να αφεθεί, χωρίς κανέναν περιορισμό και να ονειρευτεί, να οραματιστεί και να ευχηθεί ότι πραγματικά θα ήθελε…! Να παίξει και να πιστέψει, ωσάν να έχει ήδη κιόλας πραγματοποιηθεί αυτό που εύχεται, όπως όταν ήταν μικρό παιδί! Άραγε, πόσα πολύχρωμα μπαλόνια θα γέμιζαν τότε τον ουρανό; Πόσο πιο χαρούμενη θα ήταν η ψυχή μας να τα αναλογιστεί όλα αυτά; Πόσα από αυτά θα έβρισκαν αμέσως το ταίρι τους! Ίσως κι όλα! Γιατί όχι; Ένα παιδί δεν ξέρει από περιορισμούς στις ευχές, αλλά αργότερα ο τρόπος που το μεγαλώνει η κοινωνία το κάνει ενοχικό σε οτιδήποτε ζητήσει για εκείνον.

Και στο τέλος, είτε θα γίνονται δυστυχείς και θα πονάνε είτε, από την καταπίεση, του δημιουργούνται απωθημένα που με το μόνο τρόπο που θα μπορούσαν να εκφραστούν θα ήταν με τη θηριωδία της απληστίας και το σύνδρομο της συσσώρευσης για τη συσσώρευση… Γυρίστε λίγο όλοι γύρω σας κι αναλογιστείτε πόσους ευτυχισμένους ανθρώπους γνωρίζετε… Φτωχοί ή πλούσιοι, όλοι πάντα κάτι έχουν που τους λείπει και τους κρατάει μακριά από το να βιώσουν αυτό το θεϊκό συναίσθημα της χαράς. Κοιτάξτε όμως τα πολύ μικρά παιδιά και δείτε τι συμβαίνει… απλά, είναι ευτυχισμένα! Είναι χαρούμενα και κυρίως… δε φοβούνται.

Ακόμη, τα «μη και τα μη» μας δεν τα έχουν επηρεάσει σε τέτοιο βαθμό που να τους στερήσει αυτό το υπέρτατο δικαίωμα στην ευτυχία! Η μνήμη τους από εκεί που έρχονται… τα κάνει να νιώθουν ασφαλή και ευτυχισμένα! Μια μνήμη που έχει σβηστεί από εμάς τους μεγάλους. Κι αντί να μάθουμε από εκείνα, κοιτάζουμε εμείς να τους μάθουμε το νόμο της …δυστυχίας και να φανταστείς ότι το κάνουμε με πολλή-πολλή αγάπη… Τουλάχιστον έτσι πείσαμε τον εαυτό μας, ότι από αγάπη τα εκπαιδεύουμε να γίνουν δυστυχισμένα και τσιγγούνικα στα συναισθήματα και στη ζωή τους.

 Τι θα θυμόμασταν από εκείνες τις παιδικές ευχές μας…

Τι μπορεί να άλλαζε μέσα από μικρά και ξεχασμένα πια περιστατικά της τότε μας καθημερινότητας. Μην περιμένετε λαγούς με πετραχήλια, αυτά τα ευχόμαστε όταν μεγαλώσουμε, πολύ αργότερα… Όταν όμως ήμασταν μικρά παιδάκια, ευχόμασταν για μικρά καθημερινά θέματα  που μας απασχολούσαν, που όμως από αυτά τα μικρά θέματα θα βγουν αργότερα ενήλικες με πεποιθήσεις φόβου, ηττοπάθειας, απόρριψης, ενοχής… όλα τα διαμαντάκια της εποχής μας.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Ευτυχία με νόημα

Όλοι ενδιαφερόμαστε να αποκτήσουμε μία ευτυχισμένη ζωή. Η ευτυχία είναι μία κατάσταση στην οποία νιώθουμε πληρότητα επειδή αποκτά ένα νόημα η ζωή μας, ανεξάρτητα από τα εξωτερικά ερεθίσματα ή το πόσα υλικά αγαθά έχουμε αποκτήσει

Ένας τρόπος για να ξεκινήσουμε να επενδύουμε στην ευτυχία μας είναι να απλοποιήσουμε τη ζωή μας. Όταν ασχολούμαστε καθημερινά με λιγότερα πράγματα, τόσο περισσότερο χρόνο μπορούμε να διαθέσουμε στον εαυτό μας, στα αγαπημένα μας πρόσωπα και στις ανάγκες μας.

Κάποιοι τρόποι που μπορούμε να απλοποιήσουμε τη ζωή μας για να νιώσουμε περισσότερο ευτυχισμένοι είναι να:

  1. Aυξήσουμε το χρόνο μας στη δημιουργία υγιών σχέσεων. Οι έντονοι ρυθμοί της σύγχρονης κοινωνίας, μας οδηγούν στην απομάκρυνση μας από τη σύνδεση με φίλους ή συγγενείς.
  2. Mειώσουμε τις ώρες που αφιερώνουμε στην τηλεόραση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλέφωνο, αυξάνοντας τη συγκέντρωσή μας σε όσα έχουμε θέσει σαν προτεραιότητα. Οι διαρκείς περισπασμοί στο κινητό ανά πεντάλεπτο, σύμφωνα με έρευνες,  οδηγούν σε άγχος και μείωση της παραγωγικότητας.
  3. Μειώσουμε τον καταναλωτισμό, αποταμιεύοντας για κάτι που έχει περισσότερη αξία για εμάς όπως ένα χόμπι, στην προσωπική μας εξέλιξη, την αυτογνωσία μας, ένα ταξίδι ή για κάποια μελλοντική ανάγκη δική μας ή άλλων.
  4. Καλύψουμε τις πραγματικές ανάγκες μας και όχι όσα είχαμε συνηθίσει να κάνουμε, όπως η συνεχής απόκτηση υλικών αγαθών που γεμίζουν το σπίτι, αλλά όχι την ψυχή μας.
  5. Προσφέρουμε στον εαυτό μας λίγα λεπτά διαλογισμού ή επαφή με τη φύση, απέχοντας από τη φλυαρία του μυαλού
  6. Αφιερώσουμε χρόνο σε ποιοτικά, ενδυναμωτικά, ψυχαγωγικά βιβλία, ταινίες, τέχνες ή μουσική, που θα βελτιώσουν την αντίληψη μας.

Με τους πιο πάνω τρόπους, καλλιεργούνται η αγάπη και η εκτίμηση μέσα από τις σχέσεις και τις επιλογές μας, η επιμονή και η υπομονή σε αυτό που έχουμε θέσει σαν στόχο, ο αυτοέλεγχος έναντι της υπερβολής, η αισιοδοξία κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε και η ευγνωμοσύνη για όσα καλά μας συμβαίνουν.

Επιλέγοντας εν κατακλείδι μία απλή ζωή, οδηγούμαστε συνειδητά στην ευτυχία για αυτό που είμαστε και όχι για αυτό που επιδιώκουμε να έχουμε ή να κάνουμε συνεχώς για να νιώσουμε σημαντικοί.

«Η ευτυχία στη ζωή εξαρτάται από πολύ λίγα πράγματα» Μάρκος Αυρήλιος

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής & επαγγελματικής ενδυνάμωσης

facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Ψυχολογία

Πώς βάζω όρια στη σχέση μου;

Σχέση και όρια, μία συζήτηση που γίνεται συχνά και όχι λανθασμένα, καθώς μέσα σε μια ερωτική σχέση λόγω της τριβής, της οικειότητας που αποκτούμε με το άλλο πρόσωπο δεν υπάρχει περίπτωση ο σύντροφος μας, η σύντροφός μας να μην περάσει την δική μας «κόκκινη γραμμή».

Πόσο εύκολο είναι όμως να θέσεις τα δικά σου όρια και να δημιουργήσεις όλες εκείνες τις συνθήκες για να συνεχίσει να υφίσταται η σχέση μέσα στο πλαίσιο που σε κάνει να αισθάνεσαι χαρά και ευτυχία;

Η λύση κρύβεται στις συμμαχίες! Είναι σημαντικό να γνωρίζεις πως χρειάζεσαι συνεχώς να παίρνεις νέα γνώση και να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο να σε καθοδηγεί. Σίγουρα, έχουμε συνηθίσει να πορευόμαστε στη ζωή μας δίνοντας στους άλλους την εντύπωση πως γνωρίζουμε τα πάντα και νιώθουμε αδύναμοι αν χρειαστεί να πούμε το αντίθετο.

Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να αποβάλλεις είναι αυτή η πεποίθηση και να αναγνωρίσεις πόσο σημαντικό είναι να παίρνω νέα γνώση! Ο δάσκαλος σου, το life coaching είναι εκεί για να σε υποστηρίξει.

Ας μην περιμένουμε να τελειώσει μια σχέση, να κλάψουμε, να θρηνήσουμε τον θάνατο της σχέσης, να πάρουμε διαζύγιο για να αναλογιστούμε εκ των υστέρων τι θα μπορούσαμε να είχαμε βελτιώσει και πως αυτή η σχέση θα είχε λειτουργήσει αν υπήρχαν διαφορετικές συμπεριφορές.

Θα πρέπει να προλαμβάνουμε και όχι να θεραπεύουμε, γιατί πολύ συχνά δεν υπάρχει θεραπεία. Είναι πραγματική δύναμη και πραγματικό μεγαλείο να μπορούμε να αναγνωρίζουμε πως δεν τα γνωρίζουμε όλα και να απευθυνόμαστε στον δάσκαλό μας, ο οποίος θα μπορέσει να μας μάθει να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας, να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και να μην αφήνουμε το Εγώ να παίρνει τα ηνία προς ένα χαμηλότερο επίπεδο.

Πριν λοιπόν τσακωθούμε, πριν ανταλλάξουμε λόγια που θα μετανιώσουμε, πριν αφήσουμε τη σχέση να αλλοιωθεί, ας μάθουμε την αξία του να αναζητάμε μια πραγματική συμμαχία με κάποιον που μπορεί να συμπορευτεί μαζί μας και να μας μάθει πως να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας, ώστε να θέτουμε τα όρια μας από νωρίς και να διαφυλλάτουμε τις προσωπικές μας σχέσεις.

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το lifecoaching!

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Πως να απολαμβάνεις τα συναισθήματα σου

Και όπως πολύ καλά σκέφτηκες δεν μιλάμε για την απόλαυση των  ευχάριστων συναισθημάτων  της χαράς και της ευτυχίας αλλά για την απόλαυση των  δυσάρεστων συναισθημάτων  του θυμού, της θλίψης, του φόβου  ή της ντροπής.

Τα συναισθήματά είναι η  ένδειξη ότι ζούμε. Οποιοδήποτε ερέθισμα, από το εξωτερικό περιβάλλον, εισέρχεται στο σύστημά μας δημιουργεί μια σκέψη και η σκέψη ένα συναίσθημα.

Μία εικόνα με χιόνια μπορεί να σε παραπέμπει στις περσινές διακοπές πάνω στο βουνό όπου όλη η παρέα μαζεμένη γύρω από ένα τζάκι χαιρόσασταν την κάθε στιγμή με καλαμπούρια, γέλια και ανεμελιά.

Μία μυρουδιά μελομακάρονου από το φούρνο της γειτονιάς μπορεί σε παραπέμπει στις οικογενειακές συγκεντρώσεις παραμονές Χριστουγέννων με την γιαγιά να εξιστορεί ιστορίες και εσύ να ακούς μαγεμένος/η.

Η γεύση ενός υπέροχου πιάτου μπορεί να σε παραπέμπει στα φαγητά της μαμάς και να ευφραίνεται η στοματική σου κοιλότητα και η καρδιά σου. 

Αντίστοιχα μία εικόνα με θάλασσα μπορεί να σου θυμίσει τις στρεσσογόνες καλοκαιρινές διακοπές που πέρασες και να σου προκαλέσει θυμό.

Ή το άγγιγμα ενός πλεκτού σε ένα μαγαζί να σου θυμίσει τα ρούχα που σου έπλεκε η γιαγιά σου, όταν ήταν εν ζωή, και να σου προκαλέσει θλίψη.

Φανταστείτε παρόλα αυτά  μια ζωή γραμμική με καθημερινή χαρά ή καθημερινό θυμό. Θα ήταν μία ζωή βαρετή, μία ζωή χωρίς ενδιαφέρον για την κατάκτηση κάποιου στόχου, μία ζωή χωρίς νόημα.

Γιατί λοιπόν δεν απολαμβάνουμε τις εναλλαγές των συναισθημάτων μας;

Γιατί απλά έχουμε εκπαιδευτεί στο να «μαχόμαστε» κατά των δυσάρεστων συναισθημάτων και να τα αντιμετωπίζουμε σαν μίασμα χωρίς να είμαστε διατεθειμένοι να ανακαλύψουμε το μήνυμα που κρύβεται πίσω από αυτά.

Κάθε συναίσθημα έχει κάτι να μας διδάξει, χρήσιμο για την εξέλιξή μας. Είναι πολύτιμη γνώση για τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και επικοινωνούμε.

Πως λοιπόν μπορούμε να «ξεμάθουμε» τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα δυσάρεστα μα ταυτόχρονα ωφέλιμα συναισθήματά μας;

  • Ο κος θυμός κρούει τον κώδωνα της παραβίασης των ορίων και των αναγκών μας. Σκεφτείτε μία στιγμή που θυμώσατε και αναρωτηθείτε τι το προκάλεσε.
  • Ο κος φόβος έχει να μας μηνύσει την ανάγκη διεύρυνσης του τρόπου σκέψης μας και εξάσκησης της ευελιξίας μας. Αν και εφόσον δεν αφορά πραγματικό κίνδυνο.
  • Η κα θλίψη έρχεται να σε ρωτήσει: Μήπως δεν εκφράζεις τις ανάγκες σου ή τα συναισθήματά σου;
  • Η κα ντροπή σου χτυπάει την πόρτα της αυτοεκτίμησής σου. Πως βλέπεις τον εαυτό σου; Σου αρέσει; Μήπως θα ήταν σοφό να κάνεις κάποιες εσωτερικές ή εξωτερικές αλλαγές;

Τα ευχάριστα συναισθήματα έχουν πολύ μικρότερη διάρκεια από τα δυσάρεστα. Προκειμένου λοιπόν να καταναλώνουμε άπειρη ενέργεια διερωτώμενοι «γιατί σε μένα» ή «γιατί μου βάζει συνέχεια τις φωνές» ή «γιατί δεν με καταλαβαίνει κανείς» είναι προτιμότερο να αποκωδικοποιήσουμε το κρυφό μήνυμα που έχουν να μας παραδώσουν, να το αγκαλιάσουμε και να απολαύσουμε την διαδρομή προς μια εσωτερική μας αλλαγή προκειμένου τα φαινόμενα να μην επαναλαμβάνονται κι εμείς να λαμβάνουμε την απόλαυση της εξέλιξής μας.

Και τότε το κάθε δυσάρεστο συναίσθημα  αποκτά το νόημα της εξερεύνησης και αλλαγής, αφροδισιακά για την απόλαυση της κάθε εμπειρίας που γενναιόδωρα μας προσφέρεται.

Πέγκυ Μουζάκη

NLP Global Trainer & Consultant και Coach.

Continue Reading

Trending