Connect with us

Ψυχολογία

Γιατί είναι σημαντική η αφήγηση ενός τραυματικού βιώματος ακόμη και όταν έχουν περάσει χρόνια;

Το πως βιώνει ο καθένας ένα γεγονός ως τραύμα είναι υποκειμενικό, ατομικό και έχει άμεση σχέση με την προσωπικότητα του ανθρώπου που έχει υποστεί την συγκεκριμένη εμπειρία.

 Τέτοιες εμπειρίες μπορεί να είναι είτε σωματική είτε ψυχολογική κακοποίηση, σεξουαλική κακοποίηση, βιασμός η απόπειρα βιασμού, η ύπαρξη ενός κλίματος εκφοβισμού και διαρκής απειλή, η απώλεια αγαπημένου προσώπου, σοβαρά ατυχήματα, ανίατες ασθένειες, φυσικές καταστροφές, έκθεση σε εγκληματικές πράξεις, απώλεια εργασίας κι άλλα

Εδώ θα ασχοληθούμε με την ύπαρξη τραύματος που έχει επέλθει μέσα από σωματική, σεξουαλική αλλά και ψυχολογική, λεκτική κακοποίηση και θα τονίσουμε γιατί το άτομο που έχει υποστεί μία τέτοια εμπειρία μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στη ζωή του.

Για να μπορέσει κάποιος να φτάσει στο σημείο να αποκαλύψει το τραύμα του καλό είναι να ξέρουμε πως έχει περάσει από πολλές εσωτερικές συγκρούσεις και εξωτερικά εμπόδια.

Όταν ένα γεγονός είναι επώδυνο ψυχικά υπάρχει μια μεγάλη δυσκολία του ατόμου να το διαχειριστεί και να το επεξεργαστεί, και πολύ συχνά το απωθεί. Κάποιος που έχει υποστεί ένα τραύμα συχνά βυθίζεται σε αισθήματα “αβοήθητου” κι άλλες μακροπρόθεσμες δυσκολίες τόσο σε ψυχικό όσο και σε σωματικό επίπεδο.

Γυναίκες που στο παρελθόν είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση παρουσίαζαν περισσότερα σοβαρά προβλήματα υγείας στο μέλλον τα οποία είχαν την τάση να επανεμφανίζονται. 

Το σκίτσο μας το παρείχε η Άννα Ραφτοπούλου

Αυτό που έδειξαν οι έρευνες ήταν πως με τα διάφορα σωματικά συμπτώματα που εμφανίζονταν αργότερα στην ζωή των θυμάτων δεν συνδέεται τόσο η φύση της κακοποίησης, ούτε η ίδια η ύπαρξη της κακοποίησης, αλλά η μεγάλη προσπάθεια που καταβάλει το άτομο να συγκαλύψει την κακοποίηση, και το γεγονός ότι δε μιλάει γι’ αυτό ούτε σε άλλους και ούτε καν στον ίδιο του τον εαυτό.

Ακόμη οι έρευνες που έγιναν από τον J.Pennebaker Καθηγητή ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Τέξας (1997), μας έδειξαν πως όταν οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν υποστεί κάποιο παιδικό τραύμα κατόρθωσαν να μιλήσουν σε άλλους για το τραύμα που είχαν υποστεί είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν προβλήματα υγείας αργότερα στη ζωή τους σε σύγκριση με εκείνους που δεν το είχαν μοιραστεί ποτέ αυτό με άλλους ανθρώπους.

 Το να μπορέσει κανείς να μεταφέρει σε λόγια όλα εκείνα τα συναισθήματα και τις σκέψεις που σχετίζονται με δυσάρεστες οι τραυματικές εμπειρίες είναι προστατευτικό για την σωματική μας υγεία. Και κάθε φορά που αφηγούμαστε την ιστορία μας με πιο συγκροτημένο τρόπο ενισχύεται το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Όσοι δηλαδή μπορούν να αφηγηθούν την ιστορία του τραύματος τους αποδίδοντας ένα πιο ικανοποιητικό νόημα στην εμπειρία τους είχαν καλύτερα αποτελέσματα στην υγεία τους. Η συγκροτημένη αφήγηση του τραυματικού γεγονότος αντανακλά και την πιο συγκροτημένη εσωτερική οργάνωση των εμπειριών του ατόμου. Η νοηματοδότηση συμπεριφορών και συμβάντος που έχουν γίνει στο παρελθόν μπορεί να ξαναγράψει στο παρόν μια εμπειρία του παρελθόντος.

 Κάποια τραύματα μπορούν οι άνθρωποι να τα επεξεργαστούν, είτε μέσα από επανορθωτικές εμπειρίες, είτε μέσα από τους δικούς τους μηχανισμούς. Αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν κατακερματιστεί εσωτερικά και χρειάζονται βοήθεια για να μπορέσουν να ξαναενώσουν  τα κομμάτια τους.

Το γεγονός που συνέβη στο παρελθόν, μοιάζει να είναι ενεργό μέσα τους και επηρεάζει το παρόν τους και μοιάζει να καταδικάζει το μέλλον τους.

 Είναι μια πληγή ανοιχτή και επειδή έχουμε συνηθίσει την ύπαρξη της συχνά μπορεί να την ξεχνάμε και δεν μπορούμε να εξηγήσουμε γιατί νιώθουμε με ένα συγκεκριμένο τρόπο καθώς επίσης δεν μπορούμε να εξηγήσουμε και πολλές αντιδράσεις μας.

Συχνά οι άνθρωποι που έχουν βιώσει μια τραυματική εμπειρία νιώθουν μια συνεχόμενη υποκειμενική δυσφορία την οποία δεν μπορούν να εξηγήσουν και να δικαιολογήσουν, έχουν έντονο άγχος, νιώθουν ένοχοι και συχνά κατηγορούν τον εαυτό τους. 

Για να μπορέσει να διαχειριστεί κανείς αυτό που του ήταν ιδιαίτερα επώδυνο, μπορεί να αρχίσει να απαξιώνει το ίδιο το γεγονός όπως και τις επιπτώσεις που είχε το γεγονός,

Να μη θυμάται πολλά πράγματα και να υπάρχει μια αίσθηση κενού και αδυναμία να κατανοήσει τα συναισθήματά του.

Όταν κάποιος αντιμετωπίσει ένα απροσδόκητο εξωτερικό, αναπάντεχο γεγονός και τον  βρίσκει απροετοίμαστο και ανοχύρωτο και απειλείται η σωματική μας και ψυχική μας ακεραιότητα, είναι πολύ πιθανό να υποστεί καποιο ψυχικό τραύμα. 

Ενας άνθρωπος που έχει βιώσει τραυματικές εμπειρίες, κι ένιωσε αβοήθητος και ανήμπορο, μπορέι να δυσκολευτεί στην επεξεργασία όλων των αισθήσεων, συναισθημάτων , σκέψεων και αναμνήσεων που συνδέονται με το γεγονός.

Και ειτε μπορεί να σκέφτεσαι συνέχεια το συμβάν με διαφορετικούς τρόπους( επαναληψη της εμπειρίας) ή το απωθεί και προσπαθεί να το ξεχάσει εντελώς( Απώθηση της αρχικής μνήμης). Και όσοι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, αποφεύγουν τα άτομα , τα μέρη που έχουν σχέση με το γεγονός και δεν μπορούν να θυμηθούν κάποια κομμάτια από το τραυματικό γεγονός, ουτε και το πως αισθάνονταν, ή να θυμούνται καποια στοιχεία της εμπειρίας τους τμηματικά.

«Οι απωθημένες τραυματικές εμπειρίες της παιδικής μας ηλικίας αποθηκεύονται στο σώμα μας και, παρόλο που παραμένουν ασυνείδητες, εξακολουθούν να επιδρούν επάνω μας, ακόμα και όταν είμαστε ενήλικες» έχει πει η Alice Miller.

Ο άνθρωπος που έχει κακοποιηθεί νιώθει πως θέλει να βιώσει το αίσθημα της αναγνώρισης για την καταπάτηση που έχει υποστεί και θέλει να νιώσει πως αποκαθίσταται μέσα του το αίσθημα δικαίου.

Το “τραύμα” έχει τον δικό του χρόνο… και ο χρόνος αυτός είναι υποκειμενικός, προσωπικός μέχρι να επέλθει η στιγμή της “ίασης”και της κάθαρσης. 

Η αποκάλυψη με ένα τόσο έντονο τρόπο της τραυματικής εμπειρίας, είναι  σημαντική και καθαρτική, γιατί επιτρέπει στο θύμα να έρθει αντιμέτωπο με αυτά που κουβαλά όλα τα χρόνια μέσα του και καθηλώνεται σε συναισθήματα και ρόλους δυσλειτουργικούς. 

Μέσα από ένα ρόλο ενεργητικό επιστρέφει, για να αποκατασταθεί μέσα του η έννοια της ισορροπίας και της δικαιοσύνης, μέσα από την “τιμωρία” αυτού που διέπραξε το κακό.

“Κάθε λέξη έχει συνέπειες. Κάθε σιωπή το ίδιο” (Jean Paul Sartre)

Αιμιλία Αξιωτίδου, Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, Ψυχοπαιδαγωγός, Επιστημονικός Συνεργάτης ΑΠΘ, Ιατρική Σχολή, ΑΧΕΠΑ, Ιατρείο Παχυσαρκίας, Διακοπής Καπνίσματος, Μεταβολικού και Αγγειακού κινδύνου.

Η Σκιτσογράφος, Άννα Ραφτοπούλου, είναι από το Θραψανο Ηράκλειο Κρήτης , έχει σπουδάσει βοηθός μικροβιολόγου,μένει στην Αθήνα τα 3 τελευταία χρόνια και το σκίτσο ήρθε στην ζωή της εντελώς ξαφνικά το οποίο ξεκίνησε να ασχολείται ερασιτεχνικά. Απολαμβάνει να ζωγραφίζει σκίτσα που περνάνε μηνύματα, θέλει να κάνει σκίτσα σύμβολα.

Ψυχολογία

Ευτυχία με νόημα

Όλοι ενδιαφερόμαστε να αποκτήσουμε μία ευτυχισμένη ζωή. Η ευτυχία είναι μία κατάσταση στην οποία νιώθουμε πληρότητα επειδή αποκτά ένα νόημα η ζωή μας, ανεξάρτητα από τα εξωτερικά ερεθίσματα ή το πόσα υλικά αγαθά έχουμε αποκτήσει

Ένας τρόπος για να ξεκινήσουμε να επενδύουμε στην ευτυχία μας είναι να απλοποιήσουμε τη ζωή μας. Όταν ασχολούμαστε καθημερινά με λιγότερα πράγματα, τόσο περισσότερο χρόνο μπορούμε να διαθέσουμε στον εαυτό μας, στα αγαπημένα μας πρόσωπα και στις ανάγκες μας.

Κάποιοι τρόποι που μπορούμε να απλοποιήσουμε τη ζωή μας για να νιώσουμε περισσότερο ευτυχισμένοι είναι να:

  1. Aυξήσουμε το χρόνο μας στη δημιουργία υγιών σχέσεων. Οι έντονοι ρυθμοί της σύγχρονης κοινωνίας, μας οδηγούν στην απομάκρυνση μας από τη σύνδεση με φίλους ή συγγενείς.
  2. Mειώσουμε τις ώρες που αφιερώνουμε στην τηλεόραση, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το τηλέφωνο, αυξάνοντας τη συγκέντρωσή μας σε όσα έχουμε θέσει σαν προτεραιότητα. Οι διαρκείς περισπασμοί στο κινητό ανά πεντάλεπτο, σύμφωνα με έρευνες,  οδηγούν σε άγχος και μείωση της παραγωγικότητας.
  3. Μειώσουμε τον καταναλωτισμό, αποταμιεύοντας για κάτι που έχει περισσότερη αξία για εμάς όπως ένα χόμπι, στην προσωπική μας εξέλιξη, την αυτογνωσία μας, ένα ταξίδι ή για κάποια μελλοντική ανάγκη δική μας ή άλλων.
  4. Καλύψουμε τις πραγματικές ανάγκες μας και όχι όσα είχαμε συνηθίσει να κάνουμε, όπως η συνεχής απόκτηση υλικών αγαθών που γεμίζουν το σπίτι, αλλά όχι την ψυχή μας.
  5. Προσφέρουμε στον εαυτό μας λίγα λεπτά διαλογισμού ή επαφή με τη φύση, απέχοντας από τη φλυαρία του μυαλού
  6. Αφιερώσουμε χρόνο σε ποιοτικά, ενδυναμωτικά, ψυχαγωγικά βιβλία, ταινίες, τέχνες ή μουσική, που θα βελτιώσουν την αντίληψη μας.

Με τους πιο πάνω τρόπους, καλλιεργούνται η αγάπη και η εκτίμηση μέσα από τις σχέσεις και τις επιλογές μας, η επιμονή και η υπομονή σε αυτό που έχουμε θέσει σαν στόχο, ο αυτοέλεγχος έναντι της υπερβολής, η αισιοδοξία κάνοντας το καλύτερο που μπορούμε και η ευγνωμοσύνη για όσα καλά μας συμβαίνουν.

Επιλέγοντας εν κατακλείδι μία απλή ζωή, οδηγούμαστε συνειδητά στην ευτυχία για αυτό που είμαστε και όχι για αυτό που επιδιώκουμε να έχουμε ή να κάνουμε συνεχώς για να νιώσουμε σημαντικοί.

«Η ευτυχία στη ζωή εξαρτάται από πολύ λίγα πράγματα» Μάρκος Αυρήλιος

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής & επαγγελματικής ενδυνάμωσης

facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Ψυχολογία

Πώς βάζω όρια στη σχέση μου;

Σχέση και όρια, μία συζήτηση που γίνεται συχνά και όχι λανθασμένα, καθώς μέσα σε μια ερωτική σχέση λόγω της τριβής, της οικειότητας που αποκτούμε με το άλλο πρόσωπο δεν υπάρχει περίπτωση ο σύντροφος μας, η σύντροφός μας να μην περάσει την δική μας «κόκκινη γραμμή».

Πόσο εύκολο είναι όμως να θέσεις τα δικά σου όρια και να δημιουργήσεις όλες εκείνες τις συνθήκες για να συνεχίσει να υφίσταται η σχέση μέσα στο πλαίσιο που σε κάνει να αισθάνεσαι χαρά και ευτυχία;

Η λύση κρύβεται στις συμμαχίες! Είναι σημαντικό να γνωρίζεις πως χρειάζεσαι συνεχώς να παίρνεις νέα γνώση και να βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο να σε καθοδηγεί. Σίγουρα, έχουμε συνηθίσει να πορευόμαστε στη ζωή μας δίνοντας στους άλλους την εντύπωση πως γνωρίζουμε τα πάντα και νιώθουμε αδύναμοι αν χρειαστεί να πούμε το αντίθετο.

Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να αποβάλλεις είναι αυτή η πεποίθηση και να αναγνωρίσεις πόσο σημαντικό είναι να παίρνω νέα γνώση! Ο δάσκαλος σου, το life coaching είναι εκεί για να σε υποστηρίξει.

Ας μην περιμένουμε να τελειώσει μια σχέση, να κλάψουμε, να θρηνήσουμε τον θάνατο της σχέσης, να πάρουμε διαζύγιο για να αναλογιστούμε εκ των υστέρων τι θα μπορούσαμε να είχαμε βελτιώσει και πως αυτή η σχέση θα είχε λειτουργήσει αν υπήρχαν διαφορετικές συμπεριφορές.

Θα πρέπει να προλαμβάνουμε και όχι να θεραπεύουμε, γιατί πολύ συχνά δεν υπάρχει θεραπεία. Είναι πραγματική δύναμη και πραγματικό μεγαλείο να μπορούμε να αναγνωρίζουμε πως δεν τα γνωρίζουμε όλα και να απευθυνόμαστε στον δάσκαλό μας, ο οποίος θα μπορέσει να μας μάθει να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας, να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και να μην αφήνουμε το Εγώ να παίρνει τα ηνία προς ένα χαμηλότερο επίπεδο.

Πριν λοιπόν τσακωθούμε, πριν ανταλλάξουμε λόγια που θα μετανιώσουμε, πριν αφήσουμε τη σχέση να αλλοιωθεί, ας μάθουμε την αξία του να αναζητάμε μια πραγματική συμμαχία με κάποιον που μπορεί να συμπορευτεί μαζί μας και να μας μάθει πως να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας, ώστε να θέτουμε τα όρια μας από νωρίς και να διαφυλλάτουμε τις προσωπικές μας σχέσεις.

Πάρε την ευκαιρία για μια δωρεάν life coaching συνεδρία με τον Νικόλα, για να δοκιμάσεις χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση πόσο αποτελεσματικό είναι το lifecoaching!

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Πως να απολαμβάνεις τα συναισθήματα σου

Και όπως πολύ καλά σκέφτηκες δεν μιλάμε για την απόλαυση των  ευχάριστων συναισθημάτων  της χαράς και της ευτυχίας αλλά για την απόλαυση των  δυσάρεστων συναισθημάτων  του θυμού, της θλίψης, του φόβου  ή της ντροπής.

Τα συναισθήματά είναι η  ένδειξη ότι ζούμε. Οποιοδήποτε ερέθισμα, από το εξωτερικό περιβάλλον, εισέρχεται στο σύστημά μας δημιουργεί μια σκέψη και η σκέψη ένα συναίσθημα.

Μία εικόνα με χιόνια μπορεί να σε παραπέμπει στις περσινές διακοπές πάνω στο βουνό όπου όλη η παρέα μαζεμένη γύρω από ένα τζάκι χαιρόσασταν την κάθε στιγμή με καλαμπούρια, γέλια και ανεμελιά.

Μία μυρουδιά μελομακάρονου από το φούρνο της γειτονιάς μπορεί σε παραπέμπει στις οικογενειακές συγκεντρώσεις παραμονές Χριστουγέννων με την γιαγιά να εξιστορεί ιστορίες και εσύ να ακούς μαγεμένος/η.

Η γεύση ενός υπέροχου πιάτου μπορεί να σε παραπέμπει στα φαγητά της μαμάς και να ευφραίνεται η στοματική σου κοιλότητα και η καρδιά σου. 

Αντίστοιχα μία εικόνα με θάλασσα μπορεί να σου θυμίσει τις στρεσσογόνες καλοκαιρινές διακοπές που πέρασες και να σου προκαλέσει θυμό.

Ή το άγγιγμα ενός πλεκτού σε ένα μαγαζί να σου θυμίσει τα ρούχα που σου έπλεκε η γιαγιά σου, όταν ήταν εν ζωή, και να σου προκαλέσει θλίψη.

Φανταστείτε παρόλα αυτά  μια ζωή γραμμική με καθημερινή χαρά ή καθημερινό θυμό. Θα ήταν μία ζωή βαρετή, μία ζωή χωρίς ενδιαφέρον για την κατάκτηση κάποιου στόχου, μία ζωή χωρίς νόημα.

Γιατί λοιπόν δεν απολαμβάνουμε τις εναλλαγές των συναισθημάτων μας;

Γιατί απλά έχουμε εκπαιδευτεί στο να «μαχόμαστε» κατά των δυσάρεστων συναισθημάτων και να τα αντιμετωπίζουμε σαν μίασμα χωρίς να είμαστε διατεθειμένοι να ανακαλύψουμε το μήνυμα που κρύβεται πίσω από αυτά.

Κάθε συναίσθημα έχει κάτι να μας διδάξει, χρήσιμο για την εξέλιξή μας. Είναι πολύτιμη γνώση για τον τρόπο που συμπεριφερόμαστε και επικοινωνούμε.

Πως λοιπόν μπορούμε να «ξεμάθουμε» τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα δυσάρεστα μα ταυτόχρονα ωφέλιμα συναισθήματά μας;

  • Ο κος θυμός κρούει τον κώδωνα της παραβίασης των ορίων και των αναγκών μας. Σκεφτείτε μία στιγμή που θυμώσατε και αναρωτηθείτε τι το προκάλεσε.
  • Ο κος φόβος έχει να μας μηνύσει την ανάγκη διεύρυνσης του τρόπου σκέψης μας και εξάσκησης της ευελιξίας μας. Αν και εφόσον δεν αφορά πραγματικό κίνδυνο.
  • Η κα θλίψη έρχεται να σε ρωτήσει: Μήπως δεν εκφράζεις τις ανάγκες σου ή τα συναισθήματά σου;
  • Η κα ντροπή σου χτυπάει την πόρτα της αυτοεκτίμησής σου. Πως βλέπεις τον εαυτό σου; Σου αρέσει; Μήπως θα ήταν σοφό να κάνεις κάποιες εσωτερικές ή εξωτερικές αλλαγές;

Τα ευχάριστα συναισθήματα έχουν πολύ μικρότερη διάρκεια από τα δυσάρεστα. Προκειμένου λοιπόν να καταναλώνουμε άπειρη ενέργεια διερωτώμενοι «γιατί σε μένα» ή «γιατί μου βάζει συνέχεια τις φωνές» ή «γιατί δεν με καταλαβαίνει κανείς» είναι προτιμότερο να αποκωδικοποιήσουμε το κρυφό μήνυμα που έχουν να μας παραδώσουν, να το αγκαλιάσουμε και να απολαύσουμε την διαδρομή προς μια εσωτερική μας αλλαγή προκειμένου τα φαινόμενα να μην επαναλαμβάνονται κι εμείς να λαμβάνουμε την απόλαυση της εξέλιξής μας.

Και τότε το κάθε δυσάρεστο συναίσθημα  αποκτά το νόημα της εξερεύνησης και αλλαγής, αφροδισιακά για την απόλαυση της κάθε εμπειρίας που γενναιόδωρα μας προσφέρεται.

Πέγκυ Μουζάκη

NLP Global Trainer & Consultant και Coach.

Continue Reading

Trending