Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΤΟΥΛΗΣ «Όραμα και αποφασιστικότητα»

Κύριε Δήμαρχε πότε ασχοληθήκατε με την τοπική αυτοδιοίκηση για πρώτη φορά και τι σας ώθησε για να πάρετε αυτή την απόφαση;

Η αγάπη μου για προσφορά στον συνάνθρωπο που πηγάζει και από το ιατρικό λειτούργημα ήταν η απαρχή για να ασχοληθώ από ένα διαφορετικό μετερίζι. Ήταν μία νέα πρόκληση με κοινό παρονομαστή την προσφορά στην κοινωνία και στον άνθρωπο.

Σημαδιακό ή και καθοριστικό στάθηκε, τελικά, το ότι το 1998 στην Πεύκη ανέλαβα την ευθύνη του Δημοτικού Πολυιατρείου. Το 2002  η ετυμηγορία του κόσμου μέσα από μια μεγάλη υπερψήφισή μου ως δημοτικού συμβούλου, με έστρεψε με ακόμη μεγαλύτερη θέρμη στα κοινά και τα ενδιαφέροντα του δήμου, στο πόσο ουσιαστικά, δηλαδή, ο δήμος ακουμπά και καθορίζει την ποιότητα ζωής των πολιτών. Η απόφαση να κατέβω ως υποψήφιος Δήμαρχος στο Μαρούσι ήρθε επίσης μετά από αίτημα του κόσμου. Ήμουν γιατρός στο Μαρούσι από το 2002 έως το 2006, και μια ομάδα πολιτών με επισκέφτηκε μια μέρα στο ιατρείο μου, και μου πρότειναν να κατέλθω στις επικείμενες εκλογές στο Μαρούσι.

 

Ως Δήμαρχος Αμαρουσίου, μπορείτε να μας αναφέρετε τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισε η σημερινή δημοτική αρχή από την αρχή της και ποιες είναι αυτές που συνεχίζουν ακόμη;

Η δική μας δημαρχιακή πορεία έχει συνοδευτεί από την οικονομική κρίση στη χώρα μας. Όλα αυτά τα χρόνια διανύουμε μία περίοδο ύφεσης και όπως είναι επόμενο η κατάσταση αυτή επηρεάζει τον τρόπο λειτουργίας των Δήμων, της παροχής και της ποιότητας των υπηρεσιών.

Αυτή ήταν για εμάς η μεγαλύτερη πρόκληση. Να μπορέσουμε να λειτουργήσουμε κόντρα σε ένα αρνητικό και οικονομικά ασφυκτικό περιβάλλον. Και το πετύχαμε. Καταφέραμε να βγάλουμε την πόλη από το τέλμα, να την απαλλάξουμε από τα βαρίδια του παρελθόντος και δημιουργήσαμε τις συνθήκες βιωσιμότητας για την πόλη ώστε να συνεχίζει να αναπτύσσεται και να βαδίζει με σίγουρα βήματα προς το μέλλον. Κι αυτό το νιώθει, θα λεγα, και ο τυχαίος επισκέπτης, που περπατά σε μια ελκυστική, φιλική, καθαρή πόλη.

Έχετε πρωτοπορήσει αναλαμβάνοντας  σημαντικές για την κοινωνική συνοχή και ανάπτυξη,  πρωτοβουλίες όπως, κινητοποίηση σχετικά με το Πεδίο του Άρεως, την ίδρυση Παγκόσμιου φορέα Ελληνικού Ιατρικού Τουρισμού, την ίδρυση του Εθνικού Διαδημοτικού Δικτύου Υγιών Πόλεων – Προαγωγής Υγείας. Πείτε μας δυο λόγια.

Θα αποπειραθώ να απαντήσω και στα τρία μαζί, όπως τα θέτετε.

Θα σας έλεγα λοιπόν  ότι , το Πεδίον του Άρεως είναι το οξυγόνο μας, το  Εθνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων είναι τα «βήματά» μας και το Διεθνές Κέντρο Τουρισμού Υγείας είναι ο ορίζοντας αυτού του τόπου.

Όλα είναι εξίσου σημαντικά για την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των Ελλήνων πολιτών και των επισκεπτών. Ταυτόχρονα είναι και σημεία- κλειδιά, για να συνεχίσει να κερδίζει σε βάθος χρόνου  η Ελλάδα την πρωτιά ως προορισμός στην επιλογή των ταξιδιωτών του κόσμου.

Η υγεία και η ευεξία, που η Ελλάδα ως γεωγραφικός τόπος προσφέρει στο σώμα και το πνεύμα, είναι το ελάχιστο αγαθό που οφείλουμε στους εαυτούς μας ως  Έλληνες, αλλά και στα  εκατομμύρια τουριστών,  κι όλων εκείνων που  ονειρεύονται την χώρα μας  ως προορισμό. Η Ελλάδα είναι ο τόπος που γεννήθηκε η Υγεία, και έτσι πρέπει να βιώνουμε τις πόλεις μας, με υγειονομική ασφάλεια, αλλά και χώρους πράσινου,  που να συμβάλλουν στην ευεξία νου και  σώματος των κατοίκων και των επισκεπτών.

Για το Πεδίο του Άρεως λοιπόν, ένα μοναδικό σε έκταση και ομορφιά πάρκο 230 στρεμμάτων στην Αθήνα, που έχει μετατραπεί σε κλειστό γκέτο παραβατικότητας, και –προφανώς – εστία μολυσματικών ασθενειών, έχουμε επανειλημμένα διαμαρτυρηθεί,  και με μηνυτήρια αναφορά μας στην Εισαγγελία. Είναι ένα χαρακτηριστικό κακό  παράδειγμα της μη αποκέντρωσης αρμοδιοτήτων και πόρων προς την Αυτοδιοίκηση Α’ βαθμού, που αποτελεί την πάγια διεκδίκηση της ΚΕΔΕ.

Αν η Περιφέρεια δεν μπορεί η δεν θέλει να ασκήσει τις αρμοδιότητες της, να επιστρέψει την αρμοδιότητα στο Δήμο, μαζί με τους απαραίτητους πόρους, αυτή είναι η θέση μας.  Επιμένουμε, ότι κάθε μέρα που η Αθήνα χάνει τον πολύτιμο πνεύμονα οξυγόνου της, είναι μια χαμένη μέρα.

Το Εθνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων, από την άλλη, αποσκοπεί στο να θωρακίζει τις πόλεις υπέρ της υγείας των πολιτών. Είναι  ένα από τα 32 πιστοποιημένα Εθνικά Δίκτυα πόλεων του Π.Ο.Υ, με δέσμευσή του απέναντι στον  Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, να συμβάλλει ενεργά  στην λειτουργία των Υγιών Πόλεων. Με την συγκεκριμένη δράση έχω ασχοληθεί προσωπικά, από το 2003, όταν ίδρυσα το Διαδημοτικό Δικτύου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ο.Τ.Α πριν την ενασχόληση μου με τα δημοτικά, και αρκετό διάστημα πριν εκλεγώ  Δήμαρχος στο Μαρούσι. Ξέρετε, στις σύγχρονες κοινωνίες, η υγεία και η ασφάλεια των πολιτών προάγονται σε τοπικό επίπεδο, αυτός είναι ο σύγχρονος τρόπος προάσπισης της υγείας και της δημόσιας υγείας σήμερα.

Έτσι το Εθνικό Διαδημοτικό Δίκτυο Υγιών Πόλεων και Προαγωγής Υγείας δρα αποφασιστικά  στον τομέα της πρόληψης της υγείας των δημοτών και της βελτίωσης της ποιότητας των υπηρεσιών Υγείας, και από το 2010 ακολουθεί τα κριτήρια και τη μεθοδολογία του Π.Ο.Υ.

Ο διεθνής φορέας του Ελληνικού Ιατρικού Τουρισμού, από την άλλη, το International Health Tourism Center, είναι ένας φορέας που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της εθνικής προσπάθειας που αναπτύσσουμε για τον Τουρισμό  Υγείας της χώρας, με στόχο να λειτουργήσει ο φορέας ως πρεσβευτής της Ελλάδας στην Διεθνή Αγορά Τουρισμού Υγείας, και ως μοχλός ενθάρρυνσης σε διεθνείς πρωτοβουλίες και σχήματα, και ανάπτυξης διεθνών συμμαχιών.

Από τις κύριες προτεραιότητες  του Ινστιτούτου είναι και η υποστήριξη της ανάπτυξης περιφερειακών και τοπικών προορισμών Τουρισμού Υγείας, που είναι και το ζητούμενο από τον παγκόσμιο, και διαρκώς πιο απαιτητικό, Ταξιδιώτη Υγείας: Να γνωρίσει και να βιώσει μέρες Τουρισμού Υγείας μέσα από τον τόπο Ελλάδα.

Φωτίζοντας τη αρχαία και παραδοσιακή γνώση στον τόπο που γεννήθηκε η Υγεία, ο Τουρισμός Υγείας μπορεί  σήμερα,  με σύγχρονη και ανταγωνιστική ματιά, να κατακτήσει για την Ελλάδα την κορυφαία θέση στη  Διεθνή Αγορά. Συνεχίζουμε με όραμα και αποφασιστικότητα.

Συνέντευξη στο περιοδικό Businesswoman

 

Γιώργος Πατούλης, βιογραφικό

 

Ο Γιώργος Πατούλης γεννήθηκε στην Αθήνα με  καταγωγή από το  Ρέθυμνο και  τα Χανιά της Κρήτης. Είναι παντρεμένος με την καθηγήτρια Φιλολογίας Μαρίνα Σταυράκη, και έχουν έναν υιό τον Αλέξανδρο.

  • Το 1981 εισήχθη στην Ιατρική Σχολή Αθηνών και ειδικεύτηκε ως Ορθοπεδικός – Χειρουργός στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου ολοκλήρωσε και την διδακτορική του διατριβή.

Έχει εργαστεί ως ιατρός στο ΙΚΑ Ταύρου (παράρτημα Κεραμικού) και Αμαρουσίου – Ερυθραίας καθώς και ως επιστημονικός συνεργάτης του Νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν», της «Αθηναϊκής Κλινικής» και του ΚΑΠΗ Λυκόβρυσης.

Την περίοδο 1998 – 2000 ειδικεύτηκε στα Οικονομικά της Υγείας και αποφοίτησε από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας.

Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως Έφεδρος Αξιωματικός του Υγειονομικού και στην Προεδρική Φρουρά.

  • Η συνδικαλιστική του πορεία ξεκινάει από το 1995, όταν και ίδρυσε τον Σύλλογο Ειδικευόμενων Ιατρών Αθηνών και Πειραιώς (ΣΕΙΑΠ), στον οποίο και διετέλεσε Πρόεδρος για 3 χρόνια (1995-1998).

Το 1997, ίδρυσε τον Πανελλήνιο Σύλλογο «Νέοι Γιατροί», διατελώντας Πρόεδρός του μέχρι το 2004 και  πραγματοποιώντας, με τις δράσεις του Συλλόγου, πλήθος επισκέψεων στις παραμεθόριες, νησιωτικές και ορεινές περιοχές της χώρας με παροχή ιατρικών συμβουλών και εξετάσεων στους κατοίκους.

Από το 1996 έως και σήμερα εκλέγεται μέλος του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (Ι.Σ.Α). – Το 1999 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ι.Σ.Α. έως και το 2002, ενώ το 2003 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Ι.Σ.Α.

Το 2002 ίδρυσε την Ένωση Ελευθεροεπαγγελματιών Ιατρών Αττικής (Ε.ΕΛ.Ι.Α), στην οποία είναι πλέον Επίτιμος Πρόεδρος.

  • Τον Ιανουάριο του 2012, ως Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, υπέγραψε Σύμφωνο Συνεργασίας με τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο κκ Ιερώνυμο Β’, ιδρύοντας με την ΑΠΟΣΤΟΛΗ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, το ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ, μία πρωτόγνωρη  δομή πρωτοβάθμιας περίθαλψης για όλους εκείνους τους ανασφάλιστους πολίτες που βρέθηκαν στο δρόμο άνεργοι, άστεγοι, άρρωστοι χωρίς καμία πρόσβαση σε γιατρό και φάρμακα.

Τον Οκτώβριο του 2014 επανεξελέγη Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για δεύτερη συνεχόμενη θητεία.

  • Η δράση του στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ξεκινάει το 1998, όταν εξελέγη για πρώτη φορά Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Πεύκης, όπου και διετέλεσε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.

Στις δημοτικές εκλογές του 2002 επανεξελέγη πρώτος δημοτικός σύμβουλος σε ψήφους σε όλα τα Βόρεια Προάστια.

Διετέλεσε επίσης για 5 χρόνια Πρόεδρος του Δημοτικού Πολυιατρείου Πεύκης (2000 – 2005),

Το 2003 ίδρυσε την επιστημονικής εταιρείας «Διαδημοτικό Δίκτυο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ο.Τ.Α.» της οποίας διετέλεσε πρόεδρος ως το 2011, οπότε και εξελέγη Πρόεδρος του πιστοποιημένου από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας «Εθνικού Διαδημοτικού Δικτύου Υγιών Πόλεων – Προαγωγής Υγείας», που δικτυώνει 160 Καλλικρατικούς Δήμους.

  • Το 2006, εξελέγη Δήμαρχος Αμαρουσίου με ποσοστό 53,22%., επιτυγχάνοντας από την επόμενη κιόλας μέρα να θέσει τις βάσεις ώστε το Μαρούσι να ξαναγίνει Ανθρώπινη Πόλη.

To 2010 επανεξελέγη με το μεγαλύτερο ποσοστό (56,44%) που πήρε ποτέ υποψήφιος Δήμαρχος στο Μαρούσι από τον πρώτο γύρο.

Τον Μάιο 2014, επανεξελέγη Δήμαρχος Αμαρουσίου, για τρίτη συνεχομένη θητεία με ποσοστό 58% από την πρώτη Κυριακή.

Τον Οκτώβριο του 2014 εξελέγη Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος με ποσοστό 52%

  • Από την θέση του Προέδρου του ΙΣΑ και του πρόεδρου της ΚΕΔΕ, ο Γιώργος Πατούλης το 2016, συνέβαλλε αποφασιστικά στην ενεργοποίηση της εθνικής πρωτοβουλίας για την ανάπτυξη του Ιατρικού Τουρισμού και του Τουρισμού Υγείας της Ελλάδας.

Σήμερα είναι επίσης Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τον Τουρισμό Υγείας ELITOUR, καθώς και  του Διεθνούς Κέντρου Τουρισμού Υγείας της Ελλάδας και του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Ελλήνων Γιατρών, που δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία του.

Ο Γιώργος Πατούλης τον Ιούλιο του 2017 ανακοίνωσε την  δραστηριοποίηση ενός νέου ομίλου ενεργών πολιτών για την Αθήνα τον όμιλο «Αθήνα Πρωτεύουσα Ξανά»

 

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Κάλλη Καστώρη: «Η σχέση με τον εαυτό μου μετουσιώνεται στον καμβά»

Μετά την πρόσφατη έκθεσή της στην Γκαλερί Τεχνοχώρος στην Αθήνα, η εικαστικός Κάλλη Καστώρη παρουσιάζει στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ στη Θεσσαλονίκη είκοσι έργα που τα εκθέτει για πρώτη φορά. Η εικαστικός παγώνει στα έργα της καθημερινά στιγμιότυπα που ζούμε στα αστικά περιβάλλοντα διατηρώντας  την λεπτή ισορροπία των χρωμάτων, την ακριβή σύνθεση και την ένταξη των μορφών στα αυστηρά γεωμετρικά φόντα με ρεαλιστική προσέγγιση.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 18 Ιανουαρίου και την επιμέλεια έχει κάνει ο Ιστορικός τέχνης και Μεταδιδακτορικός ερευνητής ΑΠΘ, Miguel Fernadez Belmonte.

Έργο Κάλλης Καστώρη

-Από τι εμπνέεσαι καθημερινά και από πού αντλείς ερεθίσματα για την τέχνη σου;

-Πηγή έμπνευσης για μένα αποτελεί η καθημερινότητα, η σχέση με τον εαυτό μας και η σχέση μας με τους άλλους. Όλοι αποζητούμε την επικοινωνία, την δημιουργία στενών σχέσεων. Πόσοι όμως το καταφέρνουμε ουσιαστικά;

Αυτή η δυσκολία στην επικοινωνία ή η πλήρης έλλειψή της, είναι η πηγή των περισσότερων δεινών φαντάζομαι. Δεν νοιώθουμε κομμάτι ενός » όλου».

Έργο Κάλλης Καστώρη

Tι σε ώθησε να ασχοληθείς με την ζωγραφική ενώ σε είχε συνεπάρει η μουσική ;

-Θυμάμαι τον εαυτό μου ως παιδάκι, πάντα να ζωγραφίζει… δεν θυμάμαι πως άρχισα να γράφω… πάντα με ένα μπλόκ στο χέρι. Η ζωγραφική ήταν η μεγάλη μου αγάπη, η μουσική (κιθάρα) ήταν ένα χόμπυ. Μεγαλώνοντας βρέθηκα στο Βόλο, έκανα οικογένεια, δεν υπήρχε δυνατότητα να σπουδάσω ζωγραφική. Υπήρχε όμως η ανάγκη να εκφραστώ. Δεν έχει πολλές φορές σημασία το μέσον αλλά η δυνατότητα να εκφράσεις αυτά που ίσως δεν αναγνωρίζεις και ομολογείς ούτε σύ ο ίδιος.

Το δυσκολότερο πράγμα είναι νομίζω ο καθένας από μας να αναγνωρίσει τις πραγματικές ανάγκες, να επικοινωνήσει με τον εαυτό του πρώτα απ’όλα. Είχα όμως κατά νού, πως κάποτε θα σπουδάσω ζωγραφική, δεν έχει σημασία σε ποιά ηλικία.

-Τι τεχνικές χρησιμοποιείς;

-Ζωγραφίζω παραστατικά και ανθρωποκεντρικά! Το μέσον που χρησιμοποιώ είναι κυρίως λάδια σε καμβά, αλλά μου αρέσουν και τα χρωματιστά μολύβια, ο γραφίτης, το κάρβουνο, η ακουαρέλλα. Δυστυχώς δεν υπάρχει ο χρόνος να ασχοληθώ πολύ με όλα τα υλικά που μου αρέσουν και έτσι ασχολούμαι κυρίως με τα λάδια, που φροντίζω να είναι άριστης ποιότητας

-Τα έργα σου αποτυπώνουν μοναχικές στιγμές καθημερινών ανθρώπων εξ ου και ο τίτλος. Εσύ πώς βιώνεις την μοναξιά;

Χμ! Πώς βιώνω εγώ τη μοναξιά; Μα όταν προβληματίζομαι γιά την πορεία ενός έργου, πώς έχω την απαίτηση ο σύντροφός μου να συμμεριστεί απόλυτα την αγωνία μου; Και όταν εκείνος γιά μέρες ολόκληρες προσπαθεί να διεπεραιώσει τις φορολογικές μας υποχρεώσεις, σε ποιό ποσοστό είμαι μέτοχος; Ο καθένας λοιπόν είναι πάντα μόνος στις αγωνίες του και στα προβλήματά του. Δεν είμαστε μόνοι στη μοναξιά μας. Πολλές φορές καθόμαστε δίπλα ο ένας στον άλλο, αλλά ο καθένας είναι χαμένος στις σκέψεις του.

Χαρακτηριστική εικόνα στο καφέ, παρέες να κάθονται στο ίδιο τραπέζι και ο καθένας να παίζει με το κινητό του. Είναι συγκλονιστική η στιγμή που συνειδητοποιείς πως έτσι θα είναι, ποτέ ο ένας δεν θα ταυτιστεί με τον άλλο, ποτέ δεν θα επικοινωνήσουν εντελώς! Ετσι λοιπόν η μοναξιά, η αποδοχή της ή μη, γίνεται προσφιλές θέμα όχι μόνο δικό μου αλλά και σπουδαίων δημιουργών σε όλο τον χώρο της Τέχνης.

Αγαπημένος μου ποιητής, ο Ντίνος Χριστιανόπουλος περιγράφει με ιδιαίτερη δύναμη τη μοναξιά και τη στιγμή που τον ανακάλυψα με συγκλόνισε. Πολλά έργα μου έγιναν με αφορμή κάποια ποιήματά του.

Έργο Κάλλης Καστώρη

-Αναφέρεις ότι η έννοια της αποξένωσης είναι πολύσημη δηλαδή και αποξένωση από τον εαυτό αλλά και από τους άλλους. Πιστεύεις ότι πρέπει να απομονωθούμε για να αναδημιουργήσουμε τον εαυτό μας;

-Η αποξένωση ξεκινά από την αποξένωση μας από τον εαυτό μας! Επιθυμούμε ό,τι μας είπαν πως πρέπει να επιθυμούμε!! Διασκέδαση γιατί είναι Σαββατόβραδο, διακοπές σε νησί το καλοκαίρι, παρακολούθηση των ριάλιτι στη τηλεόραση αλλιώς, πού ζούμε; Δημιουργούνται πολλές φορές ανάγκες ανύπαρκτες. Εφ’όσον αποξενονώμαστε απ’τις πραγματικές μας ανάγκες, πώς θα μπορούσαμε να μην αποξενωθούμε από τον διπλανό μας;

Φυσικά και πρέπει να αναπροσδιοριζόμαστε κάθε τόσο, να κρατάμε απόσταση από τον εαυτό μας και τις καταστάσεις. Και αυτό δεν πρέπει να σταματήσει ποτέ. Είναι μια διαδικασία που μόνο η σιωπή προσφέρει.

-Πως κάθε άνθρωπος σε κάποια στιγμή της ζωής του πρέπει να επιδιώκει την αναδημιουργία του; Εσύ το έχεις επιδιώξει;

-Πάντα θα προσπαθώ να αυτοπροσδιορίζομαι, να αναδημιουργούμαι. Θεωρώ πως είναι στόχος και υποχρέωση που οφείλει ο καθένας στον εαυτό του. Πως γίνεται αυτό; Με επαγρύπνηση. Τι σημαίνει αυτό; Διάβασμα, διαλογισμός, ψυχανάλυση, συζήτηση με φίλους, με περισυλλογή. Χρονοβόρα διαδικασία που πολλές φορές κλονίζεσαι, θεωρείς πως δεν έχεις αποτέλεσμα, είσαι στο σημείο μηδέν και ξαφνικά ανακαλύπτεις πως έχει γίνει το θαύμα!!

-Ποια είναι η σχέση της μουσικής και της ζωγραφικής έτσι όπως την έχεις βιώσει;

-Και με την Μουσική όπως και με την Ζωγραφική περιγράφεις καταστάσεις μέσα από τα φίλτρα της αντίληψης σου και μέσα από τα φίλτρα των συναισθημάτων σου. Πάντα λίγο ως πολύ τον εαυτό σου βγάζεις!! Υπάρχουν βέβαια διαφορές. Στη μουσική θα εκφραστείς αφού μελετήσεις με μεγάλη ακρίβεια – δεν υπάρχει »περίπου» νότα πρέπει να είναι πάντα ακριβής και καθαρή. Στη ζωγραφική έχεις μεγαλύτερη ελευθερία, η μουσική όμως με καθόρισε ως προς την »καθαρότητα», την σαφήνεια.

Έργο Κάλλης Καστώρη

-Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των προσώπων που επιλέγεις να αποθανατίσεις;

-Τα χαρακτηριστικά των προσώπων που επιλέγω είναι άτομα καθημερινά, ίσως συνηθισμένα. Έχουμε συνηθίσει στην υπερβολή και αυτό που συμβαίνει γύρω μας φαντάζει βαρετό! Στη τέχνη πολλές φορές υπερβάλλουμε είτε ωραιοποιώντας, είτε θεοποιώντας το διαστροφικά άσχημο. Δεν αναφέρομαι μόνο στα εικαστικά, το ίδιο συμβαίνει και με τον κινηματογράφο και με τις ειδήσεις ειδικότερα. Έτσι λειτουργεί ως ναρκωτικό επιδιώκοντας όλο και μεγαλύτερη δόση.

Πως να αντέξουμε την ανιαρή πραγματικότητά μας; Ας δούμε όμως την κρυμμένη ομορφιά στη ταπεινή καθημερινότητά μας. Δεν θα απαλλαγούμε από πολλές ανικανοποίητες επιθυμίες, άρα θα νοιώσουμε περισσότερο ελεύθεροι!!

-Τα έργα σας πρόσφατα βρέθηκαν στο οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Ευρώπης, στις Βρυξέλες και τυχαίνει να αποτυπώνουν συναισθήματα ανθρώπων που ζουν σε ευρωπαϊκά κέντρα σαν τις Βρυξέλες. Πιστεύετε πως η έντονη αποξένωση του ανθρώπου έχει διαβρώσει αυτούς τους σημαντικούς θεσμούς;

-Συνολικά ναι, αν και πιστεύω πως πάντα υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα. Πολύ συχνά η εξουσία τρέφει το εγώ, αλλοτριώνει και αποξενώνει τον άνθρωπο.

-Ποιο είναι το αγαπημένο σου μουσικό άκουσμα όταν ζωγραφίζεις;

-Πάντα ακούω μουσική όταν ζωγραφίζω και αναφέρομαι σχεδόν πάντα σε κλασική μουσική. Μου αρέσει πάρα πολύ η μεσαιωνική μουσική (Th. Tallis), Αναγέννηση (J. Dowland, C.Modeverdi) Μπαρόκ (A. Corelli, J S Bach, G. F. Haendel, A.Vivaldi), o Mozart, λατρεύω τον F. Chopin, τις σονάτες του Brahms γιά chello και πολλά άλλα.

Ζωγραφίζω πάντα ακούγοντας μουσική και ο χρόνος χάνεται.

Έργο Κάλλης Καστώρη

-Ποιοι καλλιτέχνες σε εμπνέουν;

 

 

 

 

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Γιάννης Αδαμάκης: «Νοσταλγικός λυρισμός και ποίηση της φόρμας»

Συνέντευξη του καλλιτέχνη Γιάννη Αδαμάκη στην Δρ. Ιστορίας της Τέχνης Μαράη Γεωργούση

Η νοσταλγική, λυρική περιρρέουσα ατμόσφαιρα των έργων του Γιάννη Αδαμάκη μας μεταφέρει σ’ έναν μαγικό σχεδόν παραμυθένιο κόσμο, που όμως φέρνει στην επιφάνεια το βαθύτερο νόημα της εκάστοτε σύνθεσης. Ο καλλιτέχνης είναι ευφυής, σεμνός, όπως όλοι οι ταλαντούχοι δημιουργοί, πιστός στις αρχές και στην τέχνη του, ενώ κουβαλά την παλιά στόφα της ντομπροσύνης του Πειραιά, που τον καθιστά συχνά και την «ψυχή» της παρέας.

Γιάννης Αδαμάκης, Ένα ταξίδι, 2018, 90Χ110 εκ, ακρυλικά σε μουσαμά

 

Η Δημιουργία σύμφωνα με τον Μπερντιάεφ Ν. αποτελεί την πορεία της ανυπαρξίας προς την ύπαρξη δια μέσου της ελευθερίας. Εμπεριέχει όμως και δυσκολίες. Σ’ εσάς η ανάγκη έκφρασης και δημιουργίας είναι καθημερινή διαδικασία;

«Δεν έχω σοβαρά καταλήξει στο ποια αναγκαιότητα οδήγησε τις επιλογές μου. Μπορεί και να μην θέλω να κοιτάξω πίσω. Σήμερα πάντως είναι για μένα μια καθημερινή πρακτική. Χωρίς να θέλω να την υποβαθμίσω, θα έλεγα πως παίζω με πινέλα και χρώματα».

                                Γιάννης Αδαμάκης, Στην πλατεία, 2014, 50Χ70 εκ., ακρυλικά σε μουσαμά.

Παρατηρώντας τα έργα σας βλέπουμε σε αρκετά από αυτά την εμφάνιση συμβόλων με συγκινησιακό φορτίο, όπως το καράβι. Από πού αντλείτε την θεματολογία σας;

«Η θεματολογία μου είναι στην ουσία μια αφήγηση μνήμης. Η μνήμη μας ορίζει αυτό που είμαστε. Θα μπορούσα να σας αναφέρω πολλά πράγματα που συγκρότησαν την υπόσταση μου, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έως σχετικά πρόσφατα. Πιστεύω Βέβαια πως όσο προχωρούμε στη ζωή μας τόσο αδυνατίζει η επιρροή τους στη διαμόρφωση της γενικότερης  δράσης μας.

Με δυο λόγια θα έλεγα πως γεννήθηκα πριν 59 χρόνια στον Πειραιά. Κουβαλώ λοιπόν μέσα μου την ατμόσφαιρα μια λαϊκής γειτονιάς στην οποία, σε αντίθεση με σήμερα,  λειτουργούσαν κανόνες και κώδικες δεοντολογίας που μερικές φορές  έφταναν σε μια εμμονική υπερβολή».

                                     Γιάννης Αδαμάκης, Φρουρός, 2018, 120Χ100 εκ., ακρυλικά σε μουσαμά

Προέρχεστε από οικογένεια ναυτικών, οι παιδικές μνήμες και τα αρώματα εκείνης της εποχής σας επηρέασαν;

«Ναι,  έχω μια ναυτική καταγωγή που ξεκινάει  από τον παππού μου και φτάνει  στον πατέρα και τους θείους μου. Έτσι  τα βιώματα μου είναι εξωτικές διηγήσεις, επιστροφές και αποχωρισμοί, γιαπωνέζικα παιχνίδια με μπαταρίες, το λιμάνι, τα πλοία που φεύγουν και έρχονται. Αυτά ζωγραφίζω με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο».

Γιάννης Αδαμάκης, Στο μηχανοστάσιο, 2018, 120Χ150 εκ., ακρυλικά σε

 

Τα εγκάθετα μικρά στοιχεία που ενσωματώνετε στα έργα σας αποτελούν σαφείς αναφορές στη Βυζαντινή τέχνη, πως τα εμπνευστήκατε;

«Όλοι οι καλλιτέχνες έχουν τις επιρροές τους. Αυτές είναι απ’ τη μια βιωματικές κι απ’ την άλλη εικαστικές. Πρόκειται για δυο πράγματα που διαπλέκονται σε βαθμό που δύσκολα ξεχωρίζει κανείς το ένα από το άλλο. Οι δικές μου καταβολές είναι:  τα κολάζ, η αφαίρεση, ο δικός μας Γιάννης Σπυρόπουλος, ο άγγλος Peter Blake, o αμερικανός  Robert Raushenberg αλλά και ο ρώσος Nikolai Fechin. Η αφηγηματικότητα των κόμιξ, τα βυζαντινά εικονίσματα (συχνά στολισμένα με τάματα, λουλούδια και ευχές), οι πίνακες ανακοινώσεων, τα βλέμματα των δικών μου που με κοιτούν από τα κρεμασμένα κάδρα στον τοίχο».

Γιάννης Αδαμάκης, Στην Υφαίστου, 2013, 90Χ110 εκ., ακρυλικά σε μουσαμά.

 

Έχετε πλούσια καλλιτεχνική παραγωγή, η κάθε ενότητα των έργων σας μας οδηγεί και σε ένα διαφορετικό βιωματικό ταξίδι. Πως διαφοροποιήσατε τόσο τον τρόπο έκφρασής σας ξεκινώντας από την καθαρή αφαίρεση σε περισσότερο παραστατικά έργα;

«Πάντα έκανα αυτό μου υποδείκνυε μια δική μου εσωτερική ανάγκη. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο, αλλά αυτό που πρέπει να πω είναι πως μεγαλώνοντας κανείς ωριμάζει  και ο τρόπος που αφηγείται την ιστορία του. Τα υπόλοιπα είναι φορμαλισμός».

Γιάννης Αδαμάκης, Η συζήτηση, 2017, 30Χ40 εκ., ακρυλικά σε μουσαμά

 

Τα έργα σας συχνά εκτός από την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δημιουργούν, συνθέτουν ένα θεατρικό παιχνίδι, παραπέμπουν σε προσμονές, υποσχέσεις… Για εσάς είναι ένα βιωματικό ταξίδι;

«Είναι ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα. Συχνά ανακαλύπτω  σ΄αυτά μια εσωτερική ισορροπία και άλλες πάλι  με μπερδεύει το απροσδόκητο στοιχείο που μπορεί κρύβουν».

 

Γιάννης Αδαμάκης, Στην Ομόνοια, 2018, 120Χ160 εκ., ακρυλικά σε λινό crop

 

Ακόμα και στα κτιριακά σας έργα, που δεν είναι εμφανής άμεσα η ανθρώπινη ύπαρξη, αναγνωρίζεται κάθε προσπάθεια υπέρβασης μιας τετριμμένης πραγματικότητας. Είναι εν τέλει συνεχής η αναζήτηση της αλήθειας στις δουλειές σας;

«Δεν προσπαθώ να αποδώσω μιαν αντικειμενική πραγματικότητα, αλλά να πω την δική μου υποκειμενική αλήθεια. Ο χρόνος αργότερα θα κατατάξει κάθε τι στη θέση που του πρέπει».

Ως εξαιρετικός κολορίστας θα μπορούσατε να μας μιλήσετε για τον ρόλο του χρώματος στα έργα σας;

«Η αλήθεια είναι πως το χρώμα παλιότερα, με έχει απασχολήσει αρκετά σε πρακτικό αλλά και σε θεωρητικό επίπεδο. Τώρα όταν ζωγραφίζω προσπαθώ να απομονώσω ότι ξέρω και να αφεθώ σε μια ενστικτώδη προσέγγιση. Αυτό τουλάχιστον για μένα, έχει πιο πολύ πλάκα. Μια πλάκα που εντέλει  οδηγεί σε ουσιαστικότερα αποτελέσματα».

 

Γιάννης Αδαμάκης, Η βόλτα, 2014, 70Χ100 εκ., ακρυλικά σε μουσαμά.

 –Πως δουλεύετε τα έργα σας, επεμβαίνετε στον ίδιο πίνακα πολλές φορές; Παρατηρείτε το φως την σκιά;
 

 

 

 

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ
Πηγή


Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Νάνσυ Ανοιξά «Με επιμονή και μεθοδικότητα»

Η εταιρεία VOYAGER TRAVEL & CONGRESS δραστηριοποιείται στην οργάνωση συνεδρίων, στους τομείς του συνεδριακού και επαγγελματικού τουρισμού, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό με έδρα την Θεσσαλονίκη, παρέχοντας ολοκληρωμένες υπηρεσίες σε εταιρικούς και όχι μόνον πελάτες. Δημιουργήθηκε από ικανά στελέχη , που μετρούν πολύχρονη εμπειρία, βαθιάς γνώσης και εξειδίκευσης στον χώρο του τουρισμού. Την τελευταία δεκαετία, παράλληλα με το τουριστικά προϊόντα αναλαμβάνει την οργάνωση Συνεδρίων, Ημερίδων, Κοινωνικών Εκδηλώσεων, Επαγγελματικών Συναντήσεων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Σεμιναρίων. Συνοδοιπόρος όλα αυτά τα χρόνια είναι η Πάτρα Γκάτζιου από τους καλύτερους γνώστες τόσο της διεθνής όσο και της εγχώριας τουριστικής αγοράς. Οι δραστηριότητες της εταιρείας χαρακτηρίζονται από συνέπεια, σοβαρότητα και επαγγελματισμό, στην εγχώρια και τη διεθνή σκηνή, με κύριο στόχο την σχέση εμπιστοσύνης με τους πελάτες. Το πιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει κάθε ελληνική επιχείρηση είναι η υπερφορολόγηση και η μη βελτίωση κλίματος της οικονομίας. Με αυτά τα δεδομένα, η εταιρεία χρειάζεται προσεκτικές κινήσεις, «έξυπνη» διαχείριση και αύξηση του κύκλου εργασιών. Επιμονή και μεθοδικότητα είναι γυναικεία χαρακτηριστικά, απαραίτητα για μια επιτυχημένη επιχείρηση, άλλωστε πίσω από μία πετυχημένη εταιρεία «κρύβεται» μια γυναίκα.

Ποια είναι για σας τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μια  τουριστική επιχείρηση;

Η συνέπεια και η αξιοπιστία είναι δύο βασικά στοιχεία για να πετύχει το στόχο της μια τουριστική επιχείρηση. Ο πελάτης ζητάει συγκεκριμένα πράγματα. Η εταιρεία έχει ως βασικό σκοπό να ικανοποιεί με απόλυτο τρόπο τον κάθε ένα πελάτη λέγοντας πάντα την αλήθεια. Η ειλικρίνεια είναι ένα στοιχείο που ο πελάτης πάντα εκτιμά.

Αντιμετωπίσατε δυσκολίες ή απόρριψη λόγω της γυναικείας σας φύσης στο επάγγελμα του ταξιδιωτικού πράκτορα;

Όχι δεν έχει τύχει να αρνηθεί κάποιος πελάτης την υπηρεσία μας επειδή είμαι γυναίκα. Άλλωστε η επικεφαλής του τμήματος της εταιρείας είναι μία έμπειρη, καταρτισμένη και όπως είπα και παραπάνω η καταλληλότερη στον τομέα του τουρισμού. Τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας μας άλλωστε αποδεικνύουν αυτό που σας ανέφερα.

 

Τι θα συμβουλεύατε σε μια νέα γυναίκα που φιλοδοξεί να ασχοληθεί με τον τομέα του τουρισμού;

Η συμβουλή μπορεί να είναι υποκειμενική. Η εμπειρία που μπορώ να σας μεταφέρω είναι πως ο τουρισμός είναι ένας πολυσύνθετος τομέας, επίκεντρο είναι ο άνθρωπος και ο κάθε πελάτης έχει διαφορετικές απαιτήσεις. Η εμπειρία μου λέει πως όταν κάποιος είναι αξιόπιστος, φερέγγυος και ευέλικτος στην σκέψη συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες για μια επιτυχημένη καριέρα στον τουρισμό.

 

Πείτε μας μια έκφραση που χρησιμοποιείτε συχνά και σας δίνει κουράγιο και δύναμη;

Να έχουμε την υγεία μας και αυτό που δεν καταφέραμε σήμερα, θα το καταφέρουμε αύριο!

 

Ποια είναι τα σημαντικότερα έργα τουριστικής υποδομής που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια και συνέβαλαν στη αύξηση της τουριστικής ζήτησης ή στη βελτίωση της ποιότητας του τουρισμού αλλά και του ιατρικού συνεδριακού τουρισμού ειδικότερα;

Σημαντικά έργα δεν έχουν γίνει σε επίπεδο υποδομών. Η Θεσσαλονίκη έχει πολλές ελλείψεις σε βασικά αγαθά όπως είναι οι μεταφορές – συγκοινωνίες και συνεδριακά κέντρα. Η αλήθεια είναι ότι έχει σημειωθεί μεγάλη βελτίωση στην ποιότητα των καταλυμάτων και στις υπηρεσίες τους. Η εστίαση έχει, επίσης, βελτιωθεί σημαντικά χωρίς αυτό να σημαίνει ‘ότι δεν υπάρχουν περεταίρω περιθώρια ανάπτυξης. Πιστεύω πως ένα κομμάτι της πόλης επιβάλλεται να «γυαλιστεί » ώστε να καταφέρει να δελεάσει «ακριβούς τουρίστες» να επισκεφτούν την πόλη μας. Θεωρώ, πάντως, πως ένα σύγχρονο αεροδρόμιο, επιστροφή στη Θεσσαλονίκη μεγάλων αεροπορικών εταιρειών με μεγάλο δίκτυο πτήσεων και μια αντίστοιχη σιδηροδρομική γραμμή, ο τουρισμός και κατά συνέπεια ο ιατρικός κλάδος του, μπορεί να γνωρίσει «όμορφες» μέρες στο μέλλον.

Ποιοι είναι οι δικοί σας επιχειρηματικοί στόχοι σας για το 2019 όσον άφορα στην ανάπτυξη του συνεδριακού τουρισμού στην Ελλάδα, αλλά και ποιες οι προτάσεις σας για την αναβάθμιση και την ανάπτυξη ενός τέτοιου ευαίσθητου τουριστικού προϊόντος;

Οι στόχοι της εταιρείας μας είναι η ποιοτική διοργάνωση των συνεδρίων που έχουμε αναλάβει να διοργανώσουμε το τρέχον έτος. Σκοπός μας δεν είναι μόνο η ποσότητα των συνεδρίων αλλά η ποιοτικές υπηρεσίες που θέλουμε να προσφέρουμε και είναι κάτι που έως τώρα κρατούμε σε υψηλό επίπεδο. Η VOYAGER TRAVEL &CONGRESS  έχει ως βασικό στόχο και φέτος, να οργανώσει ταξίδια σε όλα τα μέρη της γης, όπως και να δεχτεί επισκέπτες από το εξωτερικό. Για την ενδυνάμωση των επαγγελματικών σχέσεων, για τη δημιουργία νέων συνεργασιών, με άριστα προγράμματα συστήνουμε τα ιδανικότερα ταξίδια στην ιδανικότερη περίοδο.

 

Πως συνδυάζετε μια μέχρι τώρα επιτυχημένη καριέρα με την οικογένεια και τον ρόλο ως μητέρα και τι θυσίες χρειάστηκαν μέχρι σήμερα τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο;

Πρόκειται για δύο εκ διαμέτρου αντίθετους ρόλους οι οποίοι ρόλοι πρέπει να υλοποιούνται από το ίδιο πρόσωπο. Το πιο βασικό χαρακτηριστικό για μια επιτυχημένη καριέρα και συνάμα να είσαι μητέρα είναι να υπάρχει ισορροπία και προτεραιότητες. Ο χρόνος που απαιτείται για τη δουλειά και ο χρόνος που απαιτείται για την οικογένεια δεν επαρκεί ποτέ. Η οικογένεια μου αποτελεί τη βάση για την ζωή μου, δίνει την ώθηση για να δημιουργήσεις και να τα επιστρέψεις σε αυτήν. Άλλωστε, η ζωή είναι κύκλος με γνώμονα την οικογένεια.

Continue Reading

Trending