Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δημήτρης Γέρος: «Τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για την Τέχνη στη χώρα μας»

Ο Δημήτρης Γέρος είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του. Το πρωτότυπο και ιδιοφυές έργο του τυγχάνει εδώ και πολλά χρόνια διεθνούς αναγνώρισης. Έχει πραγματοποιήσει  πλήθος εκθέσεις στα περισσότερα μέρη του κόσμου,  έξη ατομικές σε ξένα Μουσεία και έχει εκδώσει πολυάριθμα βιβλία.

Συναντήσαμε τον διάσημο καλλιτέχνη στον χώρο του στο κέντρο της Αθήνας και απολαύσαμε την συνομιλία μας όσο τίποτε! Ειλικρινής και καυστικός απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

– Πως είναι να ζει  ένας ζωγράφος στην Ελλάδα της κρίσης;

– Μάλλον δεν ζει. Αλλά τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για τις Τέχνες στη χώρα μας. Απλώς τώρα είναι χειρότερα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες, και δεν αναφέρομαι μόνον στους εικαστικούς, υποφέρουν. Όταν οι Έλληνες δεν έχουν να φάνε πώς θα αγοράσουν ζωγραφική; Βέβαια, έχουμε γίνει χιλιάδες, πού να βρεθεί τόσο μεγάλο αγοραστικό κοινό;

Απ’ την άλλη δεν υπάρχουν και σοβαροί έμποροι για να προωθήσουν σωστά τους καλλιτέχνες. Έχουμε γεμίσει από γκαλερί που ανήκουν σε άσχετους ανθρώπους με την Τέχνη. Οι περισσότεροι είναι εντελώς αστοιχείωτοι. Φτιάχνουν ένα μαγαζάκι για να βγάζουν μεροκάματο και να θεωρούν εαυτόν «παράγοντα πολιτισμού»! Δεν εκθέτουν τους καλύτερους από τους εικαστικούς  αλλά αυτούς που πουλάνε. Πολλές φορές αναρωτιέμαι: γιατί  δεν ανοίγουν σουβλατζίδικο; Πιο πολλά θα κέρδιζαν και ίσως να πρόσφεραν κάτι!

-Μπορεί η Ελληνική Τέχνη να σταθεί πλάι στην Ευρωπαϊκή ή την Αμερικανική;

-Μπορεί, αλλά θέλει την υποστήριξη σοβαρών εμπόρων. Από αυτούς έχουμε έλλειψη. Χρειάζονται γκαλερίστες που να ξέρουν από Τέχνη, να έχουν άποψη και να μπορούν να υποστηρίζουν τους καλλιτέχνες τους, να τους χρηματοδοτούν, για να παράγουν έργα απερίσπαστοι και, ανάλογα με τα έργα,  να βρίσκουν τους κατάλληλους συλλέκτες.

-Βοηθάει το ελληνικό κράτος τους καλλιτέχνες;

-Όχι ουσιαστικά. Δεν υπάρχει αξιοκρατία, όλα γίνονται μεταξύ φίλων. Αν δεν είσαι του κύκλου τους, δεν τους ψηφίζεις και δεν τους προσκυνάς, δεν έχεις καμία ελπίδα.

-Εσείς, ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά διεθνώς, νομίζετε πως ήσασταν τυχερός στο ξεκίνημά σας;

-Στο ξεκίνημά μου, όταν ακόμη ήμουν 20-21, έκανα έργα που ήταν πρωτοποριακά για την Ελλάδα. Τα είχα παρουσιάσει σε μερικές ομαδικές εκθέσεις και εκεί με ανακάλυψε  η «New Gallery» της οδού Τσακάλωφ και, το 1970,  μου έκανε την πρώτη μου επίσημη ατομική έκθεση στην Αθήνα. Λέω επίσημη γιατί είχε προηγηθεί  μια μικρότερη, αλλά όχι σε γκαλερί, και μία ακόμη στο Goethe της Θεσσαλονίκης.

Στη «New Gallery» παρουσίασα έργα που ήταν φτιαγμένα με μαύρο χρώμα, μερικά είχαν και λίγο κόκκινο, και τα περισσότερα ήταν ντυμένα με συρματοπλέγματα. Ο τίτλος της έκθεσης ήταν «Αυτοκτονίες» και ήταν η δεύτερη ή τρίτη έκθεση διαμαρτυρίας που έγινε κατά της χούντας.

Στην ίδια γκαλερί είχε νωρίτερα γίνει ή έκθεση με τους γύψους και τα κόκκινα γαρύφαλλα του Κανιάρη που ήταν αυτή κατά των συνταγματαρχών. Εκείνη η έκθεση είχε πολύ μεγάλη απήχηση και με καθιέρωσε.

Ήταν τύχη που με βρήκε η γκαλερί; Δεν ξέρω, αλλά γιατί δεν επέλεξε κάποιον άλλον από την ίδια ομαδική;

-Πέρυσι  παρουσιάσατε, στην γκαλερί «Σκουφά» μια εξαιρετική σειρά από έργα που είχαν έντονα κοινωνικοπολιτικά μηνύματα,  και αυτά ήταν επίσης μαύρα. Η ζωγραφική μπορεί να είναι τόσο κυνική και σκληρή;

-Μερικά χρόνια τώρα το μαύρο χρώμα στριφογύρναγε ξανά στο μυαλό μου. Αυτό βέβαια έχει σχέση με τις καταστάσεις που ζούμε σήμερα, με μια άλλη χούντα, ξεκινάει σιγά σιγά, υποσυνείδητα, ώσπου μια μέρα οι εικόνες άλλαξαν και η πολυχρωμία καταργήθηκε.

Σ’ αυτή την έκθεση είχα έργα εμπνευσμένα από το μεταναστευτικό,  που το γνωρίζω πολύ καλά αφού ζω μερικούς μήνες το χρόνο στη Μυτιλήνη, αλλά από με τους άθλιους πολιτικούς που καταστρέφουν τη χώρα προκειμένου  να είναι για κάποιο διάστημα στην εξουσία. Αυτούς τους παρουσίασα εν ώρα εργασίας ως πιθήκους, δηλαδή παράγοντας …αέρια,  ελπίζοντας ότι τα έργα δεν θα τα δουν τα συμπαθή τετράποδα και παρεξηγηθούν. Όταν χρειάζεται, όχι μόνον  η ζωγραφική, αλλά όλες οι Τέχνες, πρέπει να είναι κυνικές και σκληρές.

-Το 1985 στραφήκατε στη φωτογραφία αφού εργαστήκατε και με άλλα μέσα και κυρίως τη ζωγραφική σουρεαλιστικών έργων. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη φωτογραφία; Προσεγγίζετε με τον ίδιο τρόπο τη ζωγραφική και τη φωτογραφία ή μήπως τα σουρεαλιστικά έργα ζωγραφικής επηρέασαν τη φωτογραφική σας τέχνη;

Τα πρώτα μου έργα ζωγραφικής, (που ακολούθησαν μετά από μια σχετικά σύντομη περίοδο που  έκανα βίντεο, περφόρμανς κλπ) ήταν από ιδεολογική άποψη περισσότερο κοντά στον υπερρεαλισμό. Αργότερα, επηρεασμένος και από τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης ξέφυγα αρκετά, γι’ αυτό τώρα με κατατάσσουν στους μεταϋπερρεαλιστές.

Ως νεότερος καλλιτέχνης τα θέματά μου έχουν να κάνουν περισσότερο με τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου. Η μοναχικότητα, η έλλειψη χρόνου και χώρου, το κακοποιημένο περιβάλλον, η φύση που μας απειλεί, η ηχορύπανση, προβλήματα δηλαδή που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος είναι κατ’ αρχήν και δικά μου προβλήματα και απεικονίζονται τόσο στη ζωγραφική όσο και σε πολλές από τις φωτογραφίες μου.

-Είσθε από τους πρώτους Έλληνες ζωγράφους που κάνατε Performances, Body Art, Video Art και mail Art. Η πρωτοπορία και η πρωτοτυπία είναι ζητούμενα για σας και τη δουλειά σας;

-Αυτά τα έκανα στην ώρα τους, γύρω στα 1975, όταν υπήρχαν ακόμη λίγα περιθώρια για καινούργιες προτάσεις. Σήμερα όλα αυτά μου φαίνονται μάλλον  πληκτικά. Νομίζω ότι θα ’πρεπε -τρόπος του λέγειν, βέβαια- να υπάρχει μια ειδική αστυνομία της τέχνης για να γλιτώσουμε κι εμείς αλλά κι αυτοί οι κακόμοιροι που χασομεράνε νομίζοντας ότι κάνουν πρωτοπορία ενώ στην πραγματικότητα βρίσκονται στο βυθό μιας  θλιβερής αργοπορίας.

Στις συνειδήσεις μας η μοντέρνα τέχνη έχει συνδεθεί, κατά ψυχαναγκαστικό τρόπο, με τη διαφοροποίηση, την έκπληξη, το νέο. Θεωρούν ότι δεν μπορούν να πλασάρουν κάτι ως μοντέρνο εάν αυτό δεν το συνδέσουν με τις πλέον ψευδοκαινοφανείς περιστάσεις.

Έχουν καταντήσει οι νέοι καλλιτέχνες να μη μπορούν να συντάξουν το βιογραφικό τους εάν δεν έχουν κάνει τουλάχιστον μία περφόρμανς και ένα βίντεο. Εδώ και λίγα χρόνια η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια του γελοίου και δυστυχώς υπάρχουν ακόμη  επιμελητές εκθέσεων που την χειροτερεύουν και την συντηρούν.

-Ο γνωστός Αμερικανός τεχνοκριτικός Τζον Γούντ έχει γράψει, σχετικά με τις φωτογραφίες σας,  ότι είσθε κορυφαίος πορτρετίστας και πως γνωρίζει μόνον δύο μεγάλους ζωγράφους που είναι και μεγάλοι φωτογράφοι, τον Μαν Ρέι και εσάς.

Νομίζω πως υπερβάλλει. Γνωρίζω πολλούς καλύτερους  φωτογράφους από εμένα και τους ζηλεύω.  Όσον αφορά τα πορτρέτα μου φαίνεται πως αρέσουν και σε αυτούς που μου έχουν ποζάρει, αφού μερικοί, όπως για παράδειγμα ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες, ο Τζεφ Κουνς, ο Έντουαρντ Άλμπι,  μετά λίγα χρόνια μου ζήτησαν και τους ξαναφωτογράφισα.

-Μια που το αναφέρατε, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, αυτός ο μεγάλος συγγραφέας, πως ήτανε, ποια ήταν η σχέση σας μαζί του;

-Τον συναντούσα τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του. Είχαμε πολύ καλή σχέση, αγαπούσε τη ζωγραφική και τους αρχαίους Έλληνες. Στο σπίτι του, στην Καρταχένα της Κολομβίας, έχει έναν πίνακά μου στον οποίον αναφερόταν συχνά. Παρίστανε το εσωτερικό ενός δωματίου στο οποίο μεγάλωνε ένα δέντρο. Τον φωτογράφιζα σχεδόν κάθε φορά που τον συναντούσα και ποζάριζε πάντοτε με κέφι.

Με αυτές τις φωτογραφίες έκανα ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε διεθνώς, στα αγγλικά, από τις εκδόσεις Kerber.

-Ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και επίσης φίλος σας  Έντουαρντ  Άλμπι,  που όλοι γνωρίζουμε από το έργο του «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ», πως ήταν σαν άνθρωπος;

-Ήταν εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα, φαινόταν στους «λίγους» δύσκολος άνθρωπος, αλλά με τους φίλους του ήταν πολύ καλός. Ήταν πολύ σοβαρός και συνεπής. Ενδιαφερόταν πάντοτε για την τύχη των έργων του, ήθελε να γνωρίζει ποιοι τα παίζουν και ζητούσε πάντοτε τη γνώμη μου για το πώς αυτά παρουσιάζονταν  στην Ελλάδα.  Εμένα με αγαπούσε πολύ και κάποτε που αρρώστησα κάπως σοβαρά, μου τηλεφωνούσε με ανησυχία για να του πω πώς είμαι.

Παλαιότερα είχε γράψει ένα ποίημα για μια από τις φωτογραφίες μου το οποίο αργότερα μου ενέπνευσε μερικές καινούργιες φωτογραφίες και λίγο πριν πεθάνει το τύπωσα σε βιβλίο που κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου, μόνον για τους φίλους μας. Στο σπίτι του στο Μανχάταν είχε μια μεγάλη συλλογή με σπουδαία έργα σύγχρονης Τέχνης και μια από τις σημαντικότερες συλλογές αφρικανικής γλυπτικής. Είχε και έργα του Στάμου.

-Ποιων άλλων διάσημων φίλων σας απολαύσατε την φωτογράφιση.

Ο Γκόρ Βιντάλ, η Λουίζ Μπουρζουά, ο Μισέλ Τουρνιέ, ο Αρμάν, ο Τομ Γουέσελμαν, ο Κάρλος Φουέντες , για να αναφέρω μερικούς, ήταν εξαιρετικά συνεργάσιμοι.  Το διασκεδάζαμε αμφότεροι. Μόνον ο Τζεφ Κουνς ήταν αγχωμένος αλλά όταν αργότερα είδε το αποτέλεσμα έγραψε πάνω σε μια από τις φωτογραφίες πως ήταν η ωραιότερη που του είχαν κάνει.

Με την Μπουρζουά ήμασταν πολλά χρόνια φίλοι και εκτιμούσε πολύ τη δουλειά μου. Την έχω φωτογραφίσει αρκετές φορές και σκέπτομαι να κάνω και γι αυτήν ένα βιβλίο.

-Η ζωγραφική επηρεάζει τη φωτογραφία;

Πάρα πολύ. Γιατί με τη ζωγραφική μαθαίνεις τις αναλογίες, τις τομές και τους κανόνες της εικόνας, η ζωγραφική θέλει επίσης οργάνωση και πειθαρχία. Μερικοί από τους σημαντικότερους φωτογράφους ήταν και ζωγράφοι ή είχαν σπουδάσει ζωγραφική.

-Σας αρέσει να δουλεύετε με γυμνά μοντέλα. Τι σας έκανε να επικεντρωθείτε στη φωτογράφιση του γυμνού και την εξύμνηση του ανθρώπινου σώματος;

Αυτό ήρθε αυτόματα, μόνο του. Από μικρός, προκειμένου να μάθω να ζωγραφίζω, αντέγραφα πίνακες με γυμνά κλασικών ζωγράφων.

Ταυτόχρονα, θέλοντας να βελτιώσω την τεχνική μου, ζητούσα από τους συμμαθητές μου και μου ποζάρανε γυμνοί. Αν προσθέσετε και τα γυμνά αγάλματα που έβλεπα στα μουσεία ε, τότε,  το γυμνό είχε πλέον περάσει στο DNA μου. Το γυμνό σώμα δεν ήταν ποτέ για μένα ντροπή ή αμαρτία. Ήταν μια φυσική, μια εντελώς φυσιολογική κατάσταση, ήταν οι πρωτόπλαστοι πριν δαγκώσουν το μήλο της εκκλησίας.

-Αντρικό και γυναικείο γυμνό. Πόσο διαφέρουν;

 

 

 

 

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη δείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Η Κρήτη επιχειρεί: Έφη Πούλη

H Έφη είναι δημιουργός του Workhub Chania, του πρώτου co-working space στα Χανιά το οποίο λειτουργεί και ως business center. Στις εγκαταστάσεις του υπάρχουν κοινόχρηστα και ιδιωτικά γραφεία, Skype rooms καθώς και ειδικά διαμορφωμένος συνεδριακός χώρος.

Η επιχείρηση απευθύνεται κυρίως σε ψηφιακούς νομάδες καθώς και επαγγελματίες που δεν έχουν τη δυνατότητα να μισθώσουν το δικό τους γραφείο. Ο χώρος του Workhub Chania φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα οικοσύστημα αλληλεπίδρασης και δημιουργικότητας μέσα από το οποίο τα μέλη του συνεργάζονται, δικτυώνονται και εν γένει στηρίζουν το ένα το άλλο.

Η μακρόχρονη παραμονή της στο εξωτερικό την έκανε να συνειδητοποιήσει ότι τα Χανιά αποτελούν ένα εν δυνάμει σημαντικό πόλο έλξης για ψηφιακούς νομάδες. Όταν πια επέστρεψε μόνιμα στην Ελλάδα διαπίστωσε ότι υπήρχε αυτό το κενό, επομένως  η επιλογή δημιουργίας ενός τέτοιου χώρου εργασίας ήταν για εκείνη μονόδρομος.

-Πως μπορούμε να ενισχύσουμε τη γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Κατά τη γνώμη μου, ο κυριότερος άξονας ενίσχυσης της γυναικείας επιχειρηματικότητας θα έπρεπε να είναι η ύπαρξη αντίστοιχων κρατικών δομών οι οποίες προσφέρουν εξειδικευμένες, υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, ειδικά σε επιχειρηματίες που κάνουν τα πρώτα τους βήματα.

Ευτυχώς υπάρχουν πολλές πρωτοβουλίες από ΜΚΟ και άλλες συναφείς οργανώσεις, οι οποίες προσπαθούν να βοηθήσουν και να στηρίξουν τη γυναίκα επιχειρηματία, προσφέροντας δωρεάν εκπαιδευτικά σεμινάρια, συμβουλές ειδικών, προβολή κ.α.

-Ποιο είναι το μότο σας;

Η δημιουργικότητα απαιτεί τόλμη, υπομονή και επιμονή

-Πιστεύετε πως ο τομέας με τον οποίο ασχολείστε μπορεί να έχει εξέλιξη στο μέλλον;

Νομίζω ότι η εξ αποστάσεως εργασία θα γίνει σταδιακά το κυρίαρχο μοντέλο εργασίας.

Τα τεχνολογικά επιτεύγματα της τελευταίας δεκαετίας έχουν καταστήσει τη φυσική παρουσία ενός εργαζομένου λιγότερο απαραίτητη επομένως δεν υπάρχει λόγος παραμονής του στην ίδια πόλη ή χώρα που εδρεύει η επιχείρηση στην οποία εργάζεται.

Σίγουρα η συγκεκριμένη τάση υπήρχε και προ κορωνοϊού απλώς τώρα γιγαντώθηκε η ανάγκη για τηλεεργασία.

-Ποια είναι για εσάς τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μια επιχείρηση;

Θα μπορούσα να σκεφθώ τρεις παράγοντες οι οποίοι αυξάνουν τις πιθανότητες επιτυχίας μιας επιχείρησης.

Ο πρώτος (και ίσως πιο βασικός) είναι η αγάπη προς το αντικείμενο της επιχείρησης. Με δεδομένο ότι το επιχειρείν αποτελεί μια αρκετά δύσκολη και στρεσογόνο δραστηριότητα, αν δεν αγαπάς αυτό που κάνεις, πολύ απλά δεν θα μπορέσεις να αντεπεξέλθεις τις δυσκολίες και τα προβλήματα που θα συναντάς καθημερινά.

Ο δεύτερος παράγοντας σχετίζεται πάλι με το αντικείμενο μιας επιχείρησης: η ιδέα που θέλεις κάποιος να υλοποιήσει θα πρέπει να είναι καινοτόμος, να λύνει κάποιο πρόβλημα ή να καλύπτει ένα κενό της τοπικής ή ευρύτερης κοινωνίας.

Τέλος, καταλυτικό ρόλο σε όλα αυτά παίζει και το πόσο υποστηρικτικό ή όχι είναι το στενό περιβάλλον του ατόμου που επιχειρεί.

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Η Κρήτη επιχειρεί: Έρη Παυλάκη

Η Έρη είναι συνιδρύτρια (co founder) και Project Manager στην μη κερδοσκοπική οργάνωση Women Do Business. Ο ρόλος της, είναι πολλαπλός από την σύλληψη της ιδέας τον Μάρτιο του 2019, ως σήμερα με τον  στρατηγικό σχεδιασμό, την υλοποίηση, την συνεχή εκπαίδευση, τον συντονισμό των δράσεων και της ομάδας. Αγαπάει αυτό που κάνει, το όραμα και τον σκοπό που υπηρετούμε και έτσι οι ώρες καθημερινά απλά τρέχουν χωρίς να το καταλαβαίνει. Για χρόνια έψαχνε να βιώσει αυτό το συναίσθημα στον εργασιακό της χώρο. Το μεταπτυχιακό της είναι πάνω στο “Διεθνές Δίκαιο, Διπλωματικές Σπουδές & Ανθρώπινα Δικαιώματα” στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ η επαγγελματική της ενασχόληση σε διάφορους κλάδους της προσέφερε καλύτερη κατανόηση της αγοράς εργασίας και του επιχειρείν. 

  • Μιλήστε μας για τη δραστηριότητα και την φιλοσοφία της οργάνωσης σας.

Η μη κερδοσκοπική οργάνωση Women Do Business δραστηριοποιείται από τον Μάιο 2019 έως σήμερα, επιδιώκοντας την προαγωγή της γυναικείας επιχειρηματικότητας, κυρίως στην περιφέρεια της Κρήτης και στην πορεία, εκτός αυτής. Σκοπός μας είναι να υποστηρίξουμε γυναίκες που θέλουν να υλοποιήσουν μία ιδέα ως επιχείρηση, ώστε ν’ αλλάξουμε περιοριστικές πεποιθήσεις αλλά και στερεότυπα γύρω από τη θέση της γυναίκας στον τομέα της επιχειρηματικότητας.

Μέσα σε 1,5 χρόνο που ξεκινήσαμε τις δράσεις μας, πάνω από 1214 γυναίκες έχουν συμμετέχει σε δράσεις μας,ενώ σε σύντομο χρονικό διάστημα έχουμε αναπτύξει δεσμούς χρηματοδότησης και συνεργασίας με το Ίδρυμα Vodafone, τα Hondos Center, τη Unilever, το HIGGS, την Action Finance Initiative (AFI) και την InterMediaKT.

Η υποστήριξή μας γίνεται σε τέσσερις πυλώνες: 

  • Εκδηλώσεις Έμπνευσης-Παρακίνησης 
  • Εκπαιδευτικά Workshops (Online & Δια ζώσης) 
  • Καθοδήγηση-Mentoring 
  • Δικτύωση

Στους νέους στόχους του 2021 εντάσσεται η δημιουργία της ηλεκτρονικής πλατφόρμας ,’Koinoniko-Epixeiro” για Κοινωνικούς Επιχειρηματίες με την υποστήριξη του Ιδρύματος Vodafone.

Η φιλοσοφία μας είναι στηρίζεται στην αυθεντικότητα, στην αμεσότητα και στην προσωπική σχέση που χτίζουμε με την καθεμία και τον καθένα που είναι μέρος του οράματος μας.

  • Ποιο είναι το μότο σας; 

  Της οργάνωσης : “Κάθε γυναίκα που το επιθυμεί, μπορεί και αξίζει να έχει την δική της επιχείρηση”.      Το δικό μου : “Φτάσε όπου δεν μπορείς…”.

  • Πως μπορούμε να ενισχύσουμε τη γυναικεία επιχειρηματικότητα στην
    Ελλάδα; 

Η βάση όλων είναι η ενδυνάμωση, καθότι ακόμα και η πιο δυναμική γυναίκα, ίσως σε κάποιο τομέα της ζωής της να κρύβει μία ανασφάλεια που την σταματάει. Εκεί επενδύουμε αρχικά, προκειμένου να καμφθούν οι περιοριστικές πεποιθήσεις. Ρίζα όλων αυτών είναι τα στερεότυπα που έχουν ποτίσει την κουλτούρα μας γύρω από την γυναίκα, όπως : “Γυναίκα για σπίτι”, “Oι γυναίκες δεν είναι καλές στα οικονομικά”, “Δεν κάνουν για μαγαζιά” και άλλα πολλά που εργαζόμαστε καθημερινά να εξαλείψουμε.Θα πρέπει να τα αναδείξουμε και να αρχίσουμε ως κοινωνία να τα αντιλαμβανόμαστε προκειμένου να υποστηρίξουμε την γυναικεία επιχειρηματικότητα. Σημαντικό στοιχείο αποτελεί η εκπαίδευση, οι γυναίκες θέλουν να νιώθουν σίγουρες για τα βήματα που κάνουν και από θεωρητικές γνώσεις. Για αυτό και ως οργάνωση κάνουμε σχεδόν κάθε εβδομάδα δωρεάν διαδικτυακά σεμινάρια με αξιόλογους-ες εισηγητές-τριες για την Κοινότητα μας. Ακολουθεί το Μέντορινγκ που θεωρώ αναπόσπαστο κομμάτι της εξέλιξης μιας επιχειρηματικής ιδέας. Κι εφόσον υπάρχει η καθοδήγηση και η γνώση , όχι μόνο μέσα από εμάς, αλλά από τόσους φορείς, γιατί να μην την αξιοποιήσουμε? Άλλωστε θα γλιτώσουμε χρόνο, κόπο και χρήμα. 

  • Πιστεύετε ότι μία γυναίκα πρέπει να επιδιώξει μια καριέρα αν το επιθυμεί, με όποιο τίμημα και αν συνεπάγεται αυτό;

     Το ζήτημα είναι τι σημαίνει “με όποιο τίμημα”; Τελικά, είναι ένα δίλημμα που αντιμετωπίζουν μόνο οι γυναίκες; Πιστεύω πως οποιοσδήποτε άνθρωπος, ανεξαρτήτως φύλου ή προσανατολισμού,αν θέλει να πετύχει κάτι θυσιάζει ή καλύτερα επενδύει σε κάτι άλλο. Είτε πρόκειται για χρόνο, χρήματα, εκπαίδευση, εργασία, προπονήσεις, οικογένεια. Είναι απλώς το μέσο για να αποκτήσεις αυτό που επιθυμείς. Η γυναίκα του σήμερα έχει αποδείξει ότι μπορεί να ισορροπεί σε πολλούς ρόλους με μεγάλη επιδεξιότητα. 

  • Πως αντιμετωπίζετε τα κακόβουλα σχόλια; Σας επηρεάζουν  αρνητικά στην ψυχολογία σας;

   Η αλήθεια είναι δεν είναι κάτι που συναντάμε συχνά. Ίσως διότι στο Women Do Business έχουμε ταχθεί στο να υποστηρίζουμε τις γυναίκες που θέλουν να υλοποιήσουν τα όνειρα τους. Έτσι μας επιστρέφεται με περίσση αγάπη και αποδοχή. Άλλωστε τα πάντα είναι θέμα ερμηνείας και οπτικής. Όταν έχεις τόσα θετικά σχόλια γιατί να επικεντρωθείς στα αρνητικά; 

  • Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον; 

Ήδη σχεδίαζουμε τα επόμενα 2-3 χρόνια, με δράσεις και έργα για την γυναικεία επιχειρηματικότητα και την προαγωγή της ισότητας των φύλλων. Ένα από αυτά, η δημιουργία του 1ου  MomHub στην Ελλάδα, ενός συνεργατικού χώρου για μητέρες & έγκυες αρχικά στο Ηράκλειο Κρήτης, έπειτα οι εκπαιδεύσεις γυναικών & κοριτσιών σε STEM, μία διαδικτυακή καμπάνια ενημέρωσης για τα στερεότυπα μέσω καλλιτεχνών, όπως και η δημιουργία ενός δικτύου όλων των γυναικείων οργανώσεων της Κρήτης . Κι αυτά είναι μόνο η αρχή για εμάς, καθώς είμαστε συνεχώς σε φάσεις δημιουργίας και υλοποίησης. 

Σαν άτομο δεν σταματώ να εξελίσσομαι, είναι αναγκαίο συστατικό της ζωής μου. Έτσι σκέφτομαι την διδακτορική διατριβή γύρω από την ισότητα των φύλων, που είναι και αντικείμενο αμιγώς σχετιζόμενο με την δραστηριότητα μας. Παράλληλα, μόλις ολοκλήρωσα κύκλο εκπαίδευσης ως εισηγήτρια βιωματικών εκπαιδεύσεων προσωπικής ανάπτυξης της “Μεταμόρφωσης”, όπως και εκπαιδεύτρια Ενηλίκων. 


Έρη Παυλάκη Co founder – Director @Women Do Business

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Αφιέρωμα» Η Κρήτη επιχειρεί: Νάσια Φιλιππίδη

Το ακαδημαϊκό υπόβαθρο της Νάσιας είναι στον τομέα του μάρκετινγκ με σπουδές στην ΑΣΟΕΕ και μεταπτυχιακό στην Αγγλία. Εργάστηκε για κάποια χρόνια σε εταιρείες , πολυεθνικές και start up, στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό πάνω στο Marketing & Communication μέχρι που αποφάσισε να κάνει το βήμα να ακολουθήσει το ένστικτο της δημιουργώντας κάτι δικό της. Κάπως έτσι ξεκίνησε να κάνει marketing consulting σε διαφόρων κλάδων brand και κάπου εκεί ήρθε η MUSA και το FASMA. Η MUSA είναι ένα brand ρούχων και αξεσουάρ με έμφαση στην βιώσιμη και ηθική μόδα, ενώ το FASMA είναι το πρώτο  περιοδικό βιώσιμης και ηθικής μόδας στην Ελλάδα. Και τα δύο τα δημιούργησε τον Απρίλιο του 2020 και ήταν ένα όνειρο που είχε από μικρή ηλικία όντας μεγαλωμένη σε οικογένεια που είχε ως ασχολία το εμπόριο ενδυμάτων και την μόδα. 

-Ποιους κλάδους προβλέπετε ότι θα κατακτήσουν ή σε ποιους εκτιμάτε ότι θα διαπρέψουν οι γυναίκες εργαζόμενες στο μέλλον; 

Προσωπικά πιστεύω πολύ στην δυναμική της γυναικείας φύσης και είναι ένα στοιχείο που προσπαθώ να αναδείξω και μέσα από την MUSA. Οι 9 μούσες της ελληνικής μυθολογίας ήταν όλες διαφορετικές μεταξύ τους με κοινό στοιχείο την αγάπη προς τον εαυτό τους και την αποδοχή του. Έτσι και κάθε γυναίκα είναι διαφορετική με την δική της μοναδική προσωπικότητα που πρέπει να αγαπάει και να αναδεικνύει με κάθε ευκαιρία. 

Με βάση αυτό, πιστεύω ότι δεν υπάρχει όριο στο τι μπορεί να κάνει και να πετύχει μία γυναίκα. Έχουμε δει πολλές γυναίκες ανα δεκαετίες που διέπρεψαν σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους. Δεν θα ήθελα λοιπόν να περιοριστώ σε συγκεκριμένους κλάδους, αλλά θα πω πως αν μία γυναίκα κυνηγήσει αυτό που αγαπάει θα πετύχει σίγουρα. Το μόνο που θα μπορούσα να αναφέρω είναι ότι βρισκόμαστε στην γενιά της τεχνολογικής ανάπτυξης οπότε θα δούμε αρκετές γυναίκες να ανοίγουν τον δρόμο της τεχνολογίας και τώρα και στο μέλλον.

-Πιστεύετε ότι μία γυναίκα πρέπει να επιδιώξει μια καριέρα αν το επιθυμεί, με όποιο τίμημα και αν συνεπάγεται αυτό;

Όπως προανέφερα πιστεύω πολύ στην δυναμική της γυναικεἰας φύσης. Θεωρώ ότι αν θέλουμε κάτι μπορούμε να το πετύχουμε και θα βρούμε τον τρόπο να το κάνουμε αφήνοντας πίσω κοινωνικά στερεότυπα που μας τοποθετούν στο επἰκεντρο να διαλέξουμε άσπρο ή μαύρο. Η προσωπική μου εμπειρία αυτό μου δίδαξε καθώς όντας παιδί χωρισμένων γονέων, κι εγώ και η αδερφή μου μεγαλώσαμε με την μητέρα μου η οποία είχε δική της επιχείρηση την οποία δούλευε μόνη της και παράλληλα σπούδαζε και έκανε έρευνα πάνω στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων. Οπότε στα δικά μου μάτια αποτελεί και ένα παράδειγμα του ότι μία γυναίκα μπορεί να ανταπεξέλθει σε οτιδήποτε αγαπάει και βάλει στο μυαλό της, ακόμα και όταν οι συνθήκες αλλάζουν.

-Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές,
το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο; 

Η πρώτη επιλογή είναι το πάθος. Θα το χαρακτήριζα ως την αφετηρία της επιτυχίας, και ακολουθούν η συνειδητή επιλογή και η δικτύωση. Βέβαια είναι σημαντικό να ορίσουμε και τον όρο ῾επιτυχία῾, καθώς κατά την γνώμη μου είναι μία αρκετά υποκειμενική έννοια που η κοινωνία μας τείνει να οριοθετεί και να την βάζει σε πλαίσιο. Επιτυχία είναι ακόμα και το βήμα να κάνουμε την αρχή για κάτι που δεν θα τολμούσαμε μέχρι σήμερα. 

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Να ζω την κάθε μέρα κοιτάζοντας μπροστά, ακολουθώντας τα θέλω μου και αφήνοντας πίσω τα πρέπει. Ζούμε σε μία εποχή που το πιο σημαντικό είναι να έχουμε μία ισορροπημένη καθημερινότητα που περιβάλλεται από αγάπη για τον εαυτό μας και τους γύρω μας, να επικεντρωνόμαστε στο σήμερα και να έχουμε ένα όραμα για το αύριο που μας τραβάει μπροστά και ψηλά. Οπότε τα επόμενα σχέδια είναι όπου μας δείξει το παρόν, εκεί προσαρμόζουμε την στρατηγική μας και ακολουθούμε τον δρόμο.

Νάσια Φιλιππίδη

Entrepreneur, Marketing Consultant

Founder MUSA collection & FAS.MA mag

Continue Reading

Trending