Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δημήτρης Γέρος: «Τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για την Τέχνη στη χώρα μας»

Ο Δημήτρης Γέρος είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της γενιάς του. Το πρωτότυπο και ιδιοφυές έργο του τυγχάνει εδώ και πολλά χρόνια διεθνούς αναγνώρισης. Έχει πραγματοποιήσει  πλήθος εκθέσεις στα περισσότερα μέρη του κόσμου,  έξη ατομικές σε ξένα Μουσεία και έχει εκδώσει πολυάριθμα βιβλία.

Συναντήσαμε τον διάσημο καλλιτέχνη στον χώρο του στο κέντρο της Αθήνας και απολαύσαμε την συνομιλία μας όσο τίποτε! Ειλικρινής και καυστικός απάντησε στις ερωτήσεις μας.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

– Πως είναι να ζει  ένας ζωγράφος στην Ελλάδα της κρίσης;

– Μάλλον δεν ζει. Αλλά τα πράγματα δεν ήταν ποτέ καλά για τις Τέχνες στη χώρα μας. Απλώς τώρα είναι χειρότερα. Οι περισσότεροι καλλιτέχνες, και δεν αναφέρομαι μόνον στους εικαστικούς, υποφέρουν. Όταν οι Έλληνες δεν έχουν να φάνε πώς θα αγοράσουν ζωγραφική; Βέβαια, έχουμε γίνει χιλιάδες, πού να βρεθεί τόσο μεγάλο αγοραστικό κοινό;

Απ’ την άλλη δεν υπάρχουν και σοβαροί έμποροι για να προωθήσουν σωστά τους καλλιτέχνες. Έχουμε γεμίσει από γκαλερί που ανήκουν σε άσχετους ανθρώπους με την Τέχνη. Οι περισσότεροι είναι εντελώς αστοιχείωτοι. Φτιάχνουν ένα μαγαζάκι για να βγάζουν μεροκάματο και να θεωρούν εαυτόν «παράγοντα πολιτισμού»! Δεν εκθέτουν τους καλύτερους από τους εικαστικούς  αλλά αυτούς που πουλάνε. Πολλές φορές αναρωτιέμαι: γιατί  δεν ανοίγουν σουβλατζίδικο; Πιο πολλά θα κέρδιζαν και ίσως να πρόσφεραν κάτι!

-Μπορεί η Ελληνική Τέχνη να σταθεί πλάι στην Ευρωπαϊκή ή την Αμερικανική;

-Μπορεί, αλλά θέλει την υποστήριξη σοβαρών εμπόρων. Από αυτούς έχουμε έλλειψη. Χρειάζονται γκαλερίστες που να ξέρουν από Τέχνη, να έχουν άποψη και να μπορούν να υποστηρίζουν τους καλλιτέχνες τους, να τους χρηματοδοτούν, για να παράγουν έργα απερίσπαστοι και, ανάλογα με τα έργα,  να βρίσκουν τους κατάλληλους συλλέκτες.

-Βοηθάει το ελληνικό κράτος τους καλλιτέχνες;

-Όχι ουσιαστικά. Δεν υπάρχει αξιοκρατία, όλα γίνονται μεταξύ φίλων. Αν δεν είσαι του κύκλου τους, δεν τους ψηφίζεις και δεν τους προσκυνάς, δεν έχεις καμία ελπίδα.

-Εσείς, ένας καταξιωμένος καλλιτέχνης, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά διεθνώς, νομίζετε πως ήσασταν τυχερός στο ξεκίνημά σας;

-Στο ξεκίνημά μου, όταν ακόμη ήμουν 20-21, έκανα έργα που ήταν πρωτοποριακά για την Ελλάδα. Τα είχα παρουσιάσει σε μερικές ομαδικές εκθέσεις και εκεί με ανακάλυψε  η «New Gallery» της οδού Τσακάλωφ και, το 1970,  μου έκανε την πρώτη μου επίσημη ατομική έκθεση στην Αθήνα. Λέω επίσημη γιατί είχε προηγηθεί  μια μικρότερη, αλλά όχι σε γκαλερί, και μία ακόμη στο Goethe της Θεσσαλονίκης.

Στη «New Gallery» παρουσίασα έργα που ήταν φτιαγμένα με μαύρο χρώμα, μερικά είχαν και λίγο κόκκινο, και τα περισσότερα ήταν ντυμένα με συρματοπλέγματα. Ο τίτλος της έκθεσης ήταν «Αυτοκτονίες» και ήταν η δεύτερη ή τρίτη έκθεση διαμαρτυρίας που έγινε κατά της χούντας.

Στην ίδια γκαλερί είχε νωρίτερα γίνει ή έκθεση με τους γύψους και τα κόκκινα γαρύφαλλα του Κανιάρη που ήταν αυτή κατά των συνταγματαρχών. Εκείνη η έκθεση είχε πολύ μεγάλη απήχηση και με καθιέρωσε.

Ήταν τύχη που με βρήκε η γκαλερί; Δεν ξέρω, αλλά γιατί δεν επέλεξε κάποιον άλλον από την ίδια ομαδική;

-Πέρυσι  παρουσιάσατε, στην γκαλερί «Σκουφά» μια εξαιρετική σειρά από έργα που είχαν έντονα κοινωνικοπολιτικά μηνύματα,  και αυτά ήταν επίσης μαύρα. Η ζωγραφική μπορεί να είναι τόσο κυνική και σκληρή;

-Μερικά χρόνια τώρα το μαύρο χρώμα στριφογύρναγε ξανά στο μυαλό μου. Αυτό βέβαια έχει σχέση με τις καταστάσεις που ζούμε σήμερα, με μια άλλη χούντα, ξεκινάει σιγά σιγά, υποσυνείδητα, ώσπου μια μέρα οι εικόνες άλλαξαν και η πολυχρωμία καταργήθηκε.

Σ’ αυτή την έκθεση είχα έργα εμπνευσμένα από το μεταναστευτικό,  που το γνωρίζω πολύ καλά αφού ζω μερικούς μήνες το χρόνο στη Μυτιλήνη, αλλά από με τους άθλιους πολιτικούς που καταστρέφουν τη χώρα προκειμένου  να είναι για κάποιο διάστημα στην εξουσία. Αυτούς τους παρουσίασα εν ώρα εργασίας ως πιθήκους, δηλαδή παράγοντας …αέρια,  ελπίζοντας ότι τα έργα δεν θα τα δουν τα συμπαθή τετράποδα και παρεξηγηθούν. Όταν χρειάζεται, όχι μόνον  η ζωγραφική, αλλά όλες οι Τέχνες, πρέπει να είναι κυνικές και σκληρές.

-Το 1985 στραφήκατε στη φωτογραφία αφού εργαστήκατε και με άλλα μέσα και κυρίως τη ζωγραφική σουρεαλιστικών έργων. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τη φωτογραφία; Προσεγγίζετε με τον ίδιο τρόπο τη ζωγραφική και τη φωτογραφία ή μήπως τα σουρεαλιστικά έργα ζωγραφικής επηρέασαν τη φωτογραφική σας τέχνη;

Τα πρώτα μου έργα ζωγραφικής, (που ακολούθησαν μετά από μια σχετικά σύντομη περίοδο που  έκανα βίντεο, περφόρμανς κλπ) ήταν από ιδεολογική άποψη περισσότερο κοντά στον υπερρεαλισμό. Αργότερα, επηρεασμένος και από τα σύγχρονα ρεύματα της τέχνης ξέφυγα αρκετά, γι’ αυτό τώρα με κατατάσσουν στους μεταϋπερρεαλιστές.

Ως νεότερος καλλιτέχνης τα θέματά μου έχουν να κάνουν περισσότερο με τα σύγχρονα προβλήματα του ανθρώπου. Η μοναχικότητα, η έλλειψη χρόνου και χώρου, το κακοποιημένο περιβάλλον, η φύση που μας απειλεί, η ηχορύπανση, προβλήματα δηλαδή που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος είναι κατ’ αρχήν και δικά μου προβλήματα και απεικονίζονται τόσο στη ζωγραφική όσο και σε πολλές από τις φωτογραφίες μου.

-Είσθε από τους πρώτους Έλληνες ζωγράφους που κάνατε Performances, Body Art, Video Art και mail Art. Η πρωτοπορία και η πρωτοτυπία είναι ζητούμενα για σας και τη δουλειά σας;

-Αυτά τα έκανα στην ώρα τους, γύρω στα 1975, όταν υπήρχαν ακόμη λίγα περιθώρια για καινούργιες προτάσεις. Σήμερα όλα αυτά μου φαίνονται μάλλον  πληκτικά. Νομίζω ότι θα ’πρεπε -τρόπος του λέγειν, βέβαια- να υπάρχει μια ειδική αστυνομία της τέχνης για να γλιτώσουμε κι εμείς αλλά κι αυτοί οι κακόμοιροι που χασομεράνε νομίζοντας ότι κάνουν πρωτοπορία ενώ στην πραγματικότητα βρίσκονται στο βυθό μιας  θλιβερής αργοπορίας.

Στις συνειδήσεις μας η μοντέρνα τέχνη έχει συνδεθεί, κατά ψυχαναγκαστικό τρόπο, με τη διαφοροποίηση, την έκπληξη, το νέο. Θεωρούν ότι δεν μπορούν να πλασάρουν κάτι ως μοντέρνο εάν αυτό δεν το συνδέσουν με τις πλέον ψευδοκαινοφανείς περιστάσεις.

Έχουν καταντήσει οι νέοι καλλιτέχνες να μη μπορούν να συντάξουν το βιογραφικό τους εάν δεν έχουν κάνει τουλάχιστον μία περφόρμανς και ένα βίντεο. Εδώ και λίγα χρόνια η κατάσταση έχει ξεπεράσει τα όρια του γελοίου και δυστυχώς υπάρχουν ακόμη  επιμελητές εκθέσεων που την χειροτερεύουν και την συντηρούν.

-Ο γνωστός Αμερικανός τεχνοκριτικός Τζον Γούντ έχει γράψει, σχετικά με τις φωτογραφίες σας,  ότι είσθε κορυφαίος πορτρετίστας και πως γνωρίζει μόνον δύο μεγάλους ζωγράφους που είναι και μεγάλοι φωτογράφοι, τον Μαν Ρέι και εσάς.

Νομίζω πως υπερβάλλει. Γνωρίζω πολλούς καλύτερους  φωτογράφους από εμένα και τους ζηλεύω.  Όσον αφορά τα πορτρέτα μου φαίνεται πως αρέσουν και σε αυτούς που μου έχουν ποζάρει, αφού μερικοί, όπως για παράδειγμα ο Γκάμπριελ Γκαρσία Μάρκες, ο Τζεφ Κουνς, ο Έντουαρντ Άλμπι,  μετά λίγα χρόνια μου ζήτησαν και τους ξαναφωτογράφισα.

-Μια που το αναφέρατε, ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές, αυτός ο μεγάλος συγγραφέας, πως ήτανε, ποια ήταν η σχέση σας μαζί του;

-Τον συναντούσα τα δέκα τελευταία χρόνια της ζωής του. Είχαμε πολύ καλή σχέση, αγαπούσε τη ζωγραφική και τους αρχαίους Έλληνες. Στο σπίτι του, στην Καρταχένα της Κολομβίας, έχει έναν πίνακά μου στον οποίον αναφερόταν συχνά. Παρίστανε το εσωτερικό ενός δωματίου στο οποίο μεγάλωνε ένα δέντρο. Τον φωτογράφιζα σχεδόν κάθε φορά που τον συναντούσα και ποζάριζε πάντοτε με κέφι.

Με αυτές τις φωτογραφίες έκανα ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε διεθνώς, στα αγγλικά, από τις εκδόσεις Kerber.

-Ο σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και επίσης φίλος σας  Έντουαρντ  Άλμπι,  που όλοι γνωρίζουμε από το έργο του «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γούλφ», πως ήταν σαν άνθρωπος;

-Ήταν εξαιρετικά ισχυρή προσωπικότητα, φαινόταν στους «λίγους» δύσκολος άνθρωπος, αλλά με τους φίλους του ήταν πολύ καλός. Ήταν πολύ σοβαρός και συνεπής. Ενδιαφερόταν πάντοτε για την τύχη των έργων του, ήθελε να γνωρίζει ποιοι τα παίζουν και ζητούσε πάντοτε τη γνώμη μου για το πώς αυτά παρουσιάζονταν  στην Ελλάδα.  Εμένα με αγαπούσε πολύ και κάποτε που αρρώστησα κάπως σοβαρά, μου τηλεφωνούσε με ανησυχία για να του πω πώς είμαι.

Παλαιότερα είχε γράψει ένα ποίημα για μια από τις φωτογραφίες μου το οποίο αργότερα μου ενέπνευσε μερικές καινούργιες φωτογραφίες και λίγο πριν πεθάνει το τύπωσα σε βιβλίο που κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου, μόνον για τους φίλους μας. Στο σπίτι του στο Μανχάταν είχε μια μεγάλη συλλογή με σπουδαία έργα σύγχρονης Τέχνης και μια από τις σημαντικότερες συλλογές αφρικανικής γλυπτικής. Είχε και έργα του Στάμου.

-Ποιων άλλων διάσημων φίλων σας απολαύσατε την φωτογράφιση.

Ο Γκόρ Βιντάλ, η Λουίζ Μπουρζουά, ο Μισέλ Τουρνιέ, ο Αρμάν, ο Τομ Γουέσελμαν, ο Κάρλος Φουέντες , για να αναφέρω μερικούς, ήταν εξαιρετικά συνεργάσιμοι.  Το διασκεδάζαμε αμφότεροι. Μόνον ο Τζεφ Κουνς ήταν αγχωμένος αλλά όταν αργότερα είδε το αποτέλεσμα έγραψε πάνω σε μια από τις φωτογραφίες πως ήταν η ωραιότερη που του είχαν κάνει.

Με την Μπουρζουά ήμασταν πολλά χρόνια φίλοι και εκτιμούσε πολύ τη δουλειά μου. Την έχω φωτογραφίσει αρκετές φορές και σκέπτομαι να κάνω και γι αυτήν ένα βιβλίο.

-Η ζωγραφική επηρεάζει τη φωτογραφία;

Πάρα πολύ. Γιατί με τη ζωγραφική μαθαίνεις τις αναλογίες, τις τομές και τους κανόνες της εικόνας, η ζωγραφική θέλει επίσης οργάνωση και πειθαρχία. Μερικοί από τους σημαντικότερους φωτογράφους ήταν και ζωγράφοι ή είχαν σπουδάσει ζωγραφική.

-Σας αρέσει να δουλεύετε με γυμνά μοντέλα. Τι σας έκανε να επικεντρωθείτε στη φωτογράφιση του γυμνού και την εξύμνηση του ανθρώπινου σώματος;

Αυτό ήρθε αυτόματα, μόνο του. Από μικρός, προκειμένου να μάθω να ζωγραφίζω, αντέγραφα πίνακες με γυμνά κλασικών ζωγράφων.

Ταυτόχρονα, θέλοντας να βελτιώσω την τεχνική μου, ζητούσα από τους συμμαθητές μου και μου ποζάρανε γυμνοί. Αν προσθέσετε και τα γυμνά αγάλματα που έβλεπα στα μουσεία ε, τότε,  το γυμνό είχε πλέον περάσει στο DNA μου. Το γυμνό σώμα δεν ήταν ποτέ για μένα ντροπή ή αμαρτία. Ήταν μια φυσική, μια εντελώς φυσιολογική κατάσταση, ήταν οι πρωτόπλαστοι πριν δαγκώσουν το μήλο της εκκλησίας.

-Αντρικό και γυναικείο γυμνό. Πόσο διαφέρουν;

 

 

 

 

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη δείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Χρυσάνθη Παπαδοπούλου: «Forever a Belle. Forever a Rebelle.»

7 XRONIA  FOREBELLE

Συνέντευξη με την Χρυσάνθη Παπαδοπούλου, ιδρύτρια της Forebelle. 

Το 2013 η Χρυσάνθη Παπαδοπούλου ίδρυσε το ηλεκτρονικό κατάστημα γυναικείας ένδυσης ‘’Forebelle’’. Μία περίοδο που δεν υπήρχε ένα αποκλειστικά e-shop στην Ελλάδα, παίρνοντας παράδειγμα από μεγάλα brands του εξωτερικού τόλμησε να πάρει το ρίσκο και να πιστέψει πως η Ελληνίδα θα αρχίσει να κάνει online τις αγορές της αν της δοθεί η ευκαιρία. Το ρίσκο απέδωσε και γρήγορα κέρδισε την εμπιστοσύνη των καταναλωτών. Σήμερα η Forebelle κλείνει 7 χρόνια και θεωρείται ένα από τα πιο γνωστά e-shop σε Ελλάδα και Κύπρο με δική της Collection, γνωστά fashion brands του εξωτερικού και collaboration με μεγάλα ονόματα στο ιστορικό της. Πάντα με γνώμονα τη γυναίκα έχει καταφέρει να ξεχωρίζει και να πρωτοτυπεί σε κάθε τομέα. 

Ποιές ήταν οι σπουδές που ακολουθήσατε και κατά πόσο σας βοήθησαν στην εξέλιξη της επαγγελματικής σας καριέρας;

Έχω τελειώσει γερμανική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Ήθελα πάντα να ασχοληθώ με το fashion marketing αλλά στα σχολεία δυστυχώς δεν ασχολούνται με τον χώρο της διαφήμισης/μόδας ειδικά τότε ήμασταν ακόμα πολύ πίσω σε αυτόν τον τομέα. Δεν χρειάστηκε να μιλήσω γερμανικά στη δουλειά ( ακόμα τουλάχιστον) αλλά στη σχολή μαθαίνεις από νωρίς να μπαίνεις σε πρόγραμμα και να δουλεύεις ομαδικά κάτι που χρειάζεται σε όποιον επαγγελματικό τομέα και αν διαλέξεις. 

Τον τελευταίο καιρό αρκετοί συνάδελφοι του χώρου σας παραπονιούνται ότι ο κλάδος της ένδυσης περνάει κρίση.Πιστεύετε ότι ισχύει αυτό; Αν ναι, πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό και αν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.

Περνάμε ποιοτική κρίση. Η μόδα δεν θα πάψει ποτέ να εξελίσσεται και η γυναίκα δε θα πάψει ποτέ να ψωνίζει. Αυτό που έχει αλλάξει λόγω της παγκοσμιοποίησης και του τεράστιου ανταγωνισμού σε αυτόν τον χώρο είναι η εξάπλωση του fast fashion από τη μία  και η εμφάνιση της ηθικής μόδας από την άλλη. Στη Forebelle προσπαθούμε να προσφέρουμε και τα δύο όσο είναι δυνατόν, με ποιοτικά ρούχα από γνωστά fashion brands του εξωτερικού ενώ παράλληλα διατηρούμε τη Forebelle Collection με πιο οικονομικές τιμές. 

-Αν σας ζητούσα να χαρακτηρίσετε τις συλλογές σας, ποιές λέξεις θα χρησιμοποιούσατε;

Είναι μοδάτα, ποιοτικά, σύγχρονα και άκρως θηλυκά. Όσο η Forebelle μεγαλώνει τόσα περισσότερα να περιμένετε. 

-Ποιά θα χαρακτηρίζατε κομψή γυναίκα;

Η κομψότητα φαίνεται στον αέρα που αποπνέει ο άλλος και στην αυτοπεποίθηση. Μία πραγματικά κομψή γυναίκα δεν ακολουθεί τυφλά τις τάσεις της μόδας, είναι διαχρονική και επιλέγει προσεκτικά τί θα φορέσει.

-Ποιό είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

H απάντηση είναι μία φυσικά. Forever a Belle. Forever a Rebelle. 

Ποιά είναι τα βασικά στοιχεία που εξασφαλίζουν επιτυχία σε μία επιχείρηση; 

Η λέξη εξασφαλίζει είναι πολύ ισχυρή. Δεν είναι ένας παράγοντας μόνο και ποτέ δεν μπορείς να είσαι βέβαιος. Πρέπει να παίρνεις ρίσκα και να μαθαίνεις από τα λάθη ακόμα και σε μία επιχείρηση. Πρέπει να μην τα παρατάς στις δυσκολίες. Γενικά χρειάζονται πολλές θυσίες, επιμονή και υπομονή και να μπορείς να λειτουργείς σωστά ακόμα και υπό πίεση. 

– Ποιά είναι τα επόμενα σχέδια σας;

Είμαστε πολύ χαρούμενοι να ανακοινώσουμε το άνοιγμα ενός φυσικού καταστήματος Forebelle στην έδρα μας τη Θεσσαλονίκη, στο Mediterranean Cosmos! Δίνουμε πολύ σημασία στο feedback που δεχόμαστε από τους πελάτες μας και θεωρούμε απαραίτητο πλέον να μπορούν να πάρουν και από κοντά μία γεύση από τον κόσμο της Forebelle. 

-Συγχαρητήρια! Δεν θεωρείτε όμως λίγο ριψοκίνδυνο αυτήν την περίοδο μία τέτοια απόφαση; 

Καταλαβαίνουμε ότι μπορεί να ακούγεται μεγάλο ρίσκο το άνοιγμα ενός καταστήματος αυτήν την δύσκολη περίοδο αλλά είμαστε σίγουροι ότι όταν τελειώσει αυτό το κεφάλαιο οι πελάτισσες μας θα μας στηρίξουν όπως κάνουν σε κάθε μας βήμα. 

-Αυτό σημαίνει ότι προτεραιότητα  θα γίνει το φυσικό κατάστημα; 

Ως ηλεκτρονικό κατάστημα ξεκινήσαμε και έτσι θα συνεχίσουμε. Αν μη τι άλλο αυτή η περιοδος μας έδειξε πόσο δυνατό παραμένει το ηλεκτρονικό εμπόριο. Παράλληλα λοιπόν με την Forebelle θέλουμε να παρουσιάσουμε το www.ishoponline.gr ένα καινούριο εγχείρημα που αφορά το beauty και το makeup γιατί  μόδα και στυλ δεν είναι μόνο το ντύσιμο. 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Βάσω Βλαχοπαναγιώτου : «Φιλική και Ειλικρινής»

Η Βάσω Βλαχοπαναγιώτου σπούδασε Χημικός Μηχανικός, αλλά δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα. Παρόλα αυτά, τα πρώτα χρόνια της καριέρας της το πτυχίο του μηχανικού της έδινε κύρος και την βοηθούσε να κερδίζει τις εντυπώσεις, καθώς όλοι  θεωρούσαν ότι ως μηχανικός ήταν έξυπνη και ικανή!

Οι μεταπτυχιακές σπουδές της στη Διοίκηση Ανθρώπινου Δυναμικού ήρθαν αρκετά αργότερα, δουλεύοντας πια, ήταν μια απολύτως συνειδητή επιλογή, ήταν αυτές που την βοήθησαν να βλέπει τα πράγματα λιγότερο… τετράγωνα, λιγότερο άσπρα ή μαύρα και, τελικά, ήταν αυτές που καθόρισαν την καριέρα της.

-Πόσο επαγγελματίας πιστεύετε ότι μπορεί τελικά να είναι μια γυναίκα, ειδικά σε χώρους που μέχρι πρόσφατα ήταν καθαρά ανδροκρατούμενοι;

Σκέφτομαι και λειτουργώ με μία αρχή: ότι σε ένα εργασιακό περιβάλλον δεν υπάρχουν άνδρες και γυναίκες, υπάρχουν ικανοί και λιγότερο ικανοί άνθρωποι, άνθρωποι που διαθέτουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απαιτεί μια θέση και άνθρωποι που δεν τα διαθέτουν, άνθρωποι που παλεύουν για την καταξίωσή τους και άνθρωποι που δεν παλεύουν.

Υπό το πρίσμα αυτό, μια γυναίκα μπορεί να είναι τόσο επαγγελματίας όσο οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η επιμονή της επιτρέπουν! Σημασία για μένα έχει να προτάσσει την αλήθεια της και να αποκρούει μ’ αυτή τα κάθε είδους στερεότυπα, με τα οποία όλοι μας, άνδρες και γυναίκες, ερχόμαστε αντιμέτωποι. Με σθένος και χωρίς ηττοπάθεια!

-Τι θα συμβουλεύατε μια γυναίκα που φιλοδοξεί  να ασχοληθεί με τον τομέα σας;

Η αλήθεια είναι πως το HR είναι ένας τομέας που παραδοσιακά απορροφά γυναίκες, άρα το φύλο δεν θα αποτελέσει για τις υποψήφιες συναδέλφους εμπόδιο.

Αυτό που κατά τη γνώμη μου πρέπει να έχουν στο νου τους είναι πως αποστολή τους θα είναι να συνεισφέρουν αποτελεσματικά στην επιχειρησιακή συνοχή και την επιχειρησιακή συνέχεια. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται και να εμβαθύνουν γρήγορα στο επιχειρησιακό περιβάλλον και να προσαρμόζουν τις πρακτικές HR σ’ αυτό.

Πάνω από όλα όμως πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλίζουν ταυτόχρονα την εμπιστοσύνη του εργοδότη και των εργαζομένων. Κι αυτό το καταφέρνεις μόνο όταν νοιάζεσαι για το καλό της επιχείρησης και για το καλό των ανθρώπων. Γνήσια και ουσιαστικά. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, κανέναν δεν μπορείς να ξεγελάσεις.

-Ακούγεται  συχνά ότι οι γυναίκες έχουν από τη φύση τους περισσότερο αναλυτικό μυαλό ενώ αντίθετα οι άντρες πρακτικό. Συμφωνείτε με αυτήν την άποψη και αν ναι πόσο επηρεάζει αυτό τη γυναίκα στη δουλειά της;

Η συλλέκτρια και ο κυνηγός, ε; Ισχύει ως έναν βαθμό και ίσως να οδηγεί και στην επιλογή του επαγγέλματος. Κατά τη δική μου άποψη, βασικό στοιχείο στην επιλογή μιας δουλειάς είναι το προσωπικό ενδιαφέρον, ανεξάρτητα αν αυτό πηγάζει από το φύλο ή τον τρόπο που μεγάλωσε κάποιος ή από οπουδήποτε αλλού. Αν μια δουλειά σ’ αρέσει και θέλεις να πετύχεις σ’ αυτήν και να εξελιχθείς, τότε θα χρειαστεί να αναδείξεις χαρακτηριστικά που διαθέτεις και να αναπτύξεις αυτά που δεν έχεις. Θα χρειαστεί να «δουλέψεις» με τον εαυτό σου, να διεκδικήσεις συνθήκες ευνοϊκές, να προσαρμοστείς.

-Ποια θεωρείτε ότι είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και εφόδια που πρέπει να διαθέτει μια γυναίκα ώστε να μπορέσει να δραστηριοποιηθεί με επιτυχία στο χώρο των επιχειρήσεων;

Έχω συνεργαστεί με εξαιρετικά επιτυχημένες γυναίκες επιχειρηματίες, διευθύντριες παραγωγής, γραμματείς. Όλες είχαν μερικά κοινά χαρακτηριστικά: μυαλό, αγάπη για τη δουλειά τους, εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και φιλοδοξία. Τα χαρακτηριστικά αυτά σε βοηθούν να δώσεις με επιτυχία, στο πεδίο το επιχειρηματικό, το επιχειρησιακό, το κοινωνικό και το προσωπικό, όλες τις μάχες που απαιτούνται για να ανέβεις ψηλά.

-Από την μέχρι τώρα εμπειρία σας πιστεύετε ότι μία γυναίκα επιχειρηματίας μπορεί να συνεργαστεί καλύτερα με μια γυναίκα ή με έναν άντρα;

Πιστεύω πως ένας ισορροπημένος άνθρωπος που τα ‘χει βρει με τον εαυτό του μπορεί να συνεργαστεί με όλους. Χωρίς ανταγωνισμούς και μικροπρέπειες. Γιατί αυτό που καθορίζει την επιτυχία μιας συνεργασίας δεν είναι σε καμία περίπτωση το φύλο, αλλά η προστιθέμενη αξία που φέρνει ο καθένας στο τραπέζι της συνεργασίας.

-Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

«Τι μπορώ να κάνω ΕΓΩ» ώστε να βελτιωθώ και να βελτιωθεί και ο κόσμος γύρω μου, επαγγελματικός ή προσωπικός. Η προσωπική ευθύνη είναι για μένα η ύψιστη αξία και η πιο ισχυρή κινητήρια δύναμη!

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Θέλω να… απογειώσουμε το HR στη Μεϊδάνης!. Στα σχέδιά μου, λοιπόν, δεν θα βρείτε τίποτε άλλο από πολλή δουλειά, με σοβαρότητα, ουσία και μεράκι!

 

Βάσω Βλαχοπαναγιώτου

HR Director της Μεϊδάνης – Electroinvest ΑΕ

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Sofiana Spinoula : «Αυθόρμητη και Ειλικρινής»

Η Σοφιάνα είναι μια από τις μεγαλύτερες influencers της Ελλάδας. Μετράει πάνω από 100 χιλιάδες ακόλουθους στο instagram(@sofianaspinoula) και έχει έναν από τους πιο όμορφους λογαριασμούς. Κάθε δημοσίευση της μοιάζει με έργο τέχνης. Τι είναι αυτό που την κάνει ξεχωριστή όμως; Είναι μια δυναμική γυναίκα. Είναι αληθινή και εκφράζει πάντα με τον δικό της τρόπο την γνώμη της στα γεγονότα. Παλεύει για τα ίσα δικαιώματα ανάμεσα στα δύο φύλλα. Είναι ένας άνθρωπος που σε κάνει να θες να τον γνωρίσεις καλυτέρα.

 

Πείτε μας λίγα λόγια για την τωρινή ασχολία σας

-Ως τώρα έχω ασχοληθεί επαγγελματικά με πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα, πάντα όμως στο καλλιτεχνικό κομμάτι. Ο χορός, το modeling και το Instagram είναι κάποια από αυτά που αποτελούν μεγάλο μέρος της επαγγελματικής μου πορείας. Πρόσφατα μπήκε ξανά και η τηλεόραση. Τώρα λόγω κατάστασης δουλεύω περισσότερο τα social media, Project κάτι που έκανα από παλιά βέβαια, με πολύ μεράκι. Τα θεωρώ παιδιά μου. Φυσικά παράλληλα είμαι σε συζητήσεις για καινούργια πράγματα αλλά  το τελευταίο λόγο τον έχει ο ,όποιος, «COVID» ,δυστυχώς. Οπότε αναμένουμε..

 

-Φροντίζετε να έχετε ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό σας;

-Αν με ρωτούσες πέρσι δε θα προλάβαινα ούτε την ερώτηση να ακούσω. Μετά από ένα χρόνο και όταν πλέον διαχειρίζομαι καλύτερα τη δουλειά μου θα σου πω πως ναι, έχω ελεύθερο χρόνο. Τον απαιτώ. Όχι άπειρο, αλλά αρκετό για να επαναφορτίζω μπαταρίες. Είμαι ένας άνθρωπος μοναχικός και θέλω απαραίτητα χρόνο με τον εαυτό μου για να συνεχίσω μέσα στο χαμό. Θέλω χώρο,να πιώ το κρασί μου, να ακούσω τη μουσική μου, να μου μιλήσω, να με ακούσω. Και δε θέλω κανέναν να με ενοχλεί εκείνη την ώρα.

 

Ο λογαριασμός σας στο instagram έχει πάνω από 100 χιλιάδες ακόλουθους. Τι πιστεύετε ότι κάνετε και ο κόσμος σας αγαπάει τόσο πολύ;

-Είμαι αληθινή, λακωνική και ωμή. Δεν ωραιοποιώ τίποτα και δε «ζουζουνίζω». Χωρίς όμως αυτό να με κάνει πεσιμίστρια. Αυτό τους κερδίζει. Άλλους τους τσιτώνει. Κάθε τι που ανεβάζω έχει ρόλο και σκοπό. Το στήνω με πολλή ειλικρίνεια το προφίλ μου και η επαφή μου μαζί με το κοινό είναι βαθιά και ουσιώδης. Περιλαμβάνω μια γκάμα από τα πάντα. Ρούχα, λούσα, απόψεις, κοινωνικοπολιτικά, χιούμορ. Το προφίλ μου είναι ακριβώς όπως είμαι και εγώ. Χίλιες προσωπικότητες (που σίγουρα τσακώνονται μεταξύ τους) ,σε ένα σώμα. Δε βαριούνται θεωρώ. Κυρίως γιατί δε ξέρουν από που θα τους έρθει.

 

 

-Ποια θα χαρακτηρίζατε κομψή γυναίκα;

-Κομψή γυναίκα για μένα είναι αυτή που γνωρίζει ποια είναι χωρίς να στο επιδεικνύει. Αυτή που έχει αισθητική στο πως ντύνεται, τι μουσική ακούει, πως στέκεται και περπατά, και πως πίνει το κρασί της. Αυτή που την άποψη της τη κάνει επάγγελμα ,τη φορά, τη τσαλαπατά, την αλλάζει, τη φωνάζει, τη στηρίζει, τη περπατά, τη μιλάει με τα μάτια, την αρνείται και τη βελτιώνει γιατί είναι καλύτερη και διαφορετική από κάθε χθες.

Πιστεύετε ότι μία γυναίκα πρέπει να επιδιώξει μια καριέρα αν το επιθυμεί, με όποιο τίμημα και αν συνεπάγεται αυτό;

 

-Οτιδήποτε καταπατά τα δικαιώματα της και αναιρεί τον αυτοσεβασμό της δε βρίσκεται στη λίστα με τα τιμήματα. Αφού λύσουμε αυτό ,η γυναίκα μετά ας λυσσάξει για τη καριέρα της όπως ποθεί. Αν τώρα δε θέλει καριέρα και θέλει να καθίσει σπίτι να φροντίσει ·τα παιδιά της, αν δεν έχει παιδιά ,την ίδια. .Τον άντρα της ,αν δεν έχει άντρα ,τη γυναίκα της· γιατί αυτό τη κάνει ευτυχισμένη, και αυτή τη γυναίκα καριερίστρια θα τη πω…της ζωής. Μπορεί να τα κάνει και όλα μαζί επίσης. Αρκεί να μην εξαρτηθεί ποτέ από κανέναν πέραν εκείνης.

 

-Πως αντιμετωπίζετε τα κακόβουλα σχόλια; Σας επηρεάζουν  αρνητικά στην ψυχολογία σας;

-Είμαι πολύ εγωίστρια. Αυτό σημαίνει οτι για να υπολογίσω τη κριτική κάποιου πρέπει να τον θεωρώ ανώτερο. Ανώτερους θεωρώ, ζήτημα τρείς ανθρώπους στη ζωή μου. Παλιά εκνευριζόμουν με τα κακόβουλα σχόλια, ποτέ δεν επηρεαζόμουν όμως. Τώρα ούτε αυτό. Βαριέμαι εύκολα και μ αρέσει να υπάρχει βαβούρα γύρω από το όνομά μου. Αφού μπορώ να τη διαχειριστώ, παίζω και εγώ μαζί τους. Και έχω και ένα φοβερό δυναμικό κοινού που καπελώνει οτιδήποτε αρνητικό. Το οποίο ,κοινό, το θεωρώ πανέξυπνο και το λατρεύω. Η ζωή μου ήταν πάντα «μεγαλύτερη» πίσω από όλο αυτό που δείχνω και ειλικρινά περνάω πολύ όμορφα με τους ανθρώπους μου μακριά από κινητά, σχόλια και κριτικές.

 

-Υπάρχουν στιγμές που νιώθετε άβολα λόγο της αναγνωσιμότητας σας;

-Όχι. Ήμουν πάντα ένας χαρακτήρας στο επίκεντρο λόγω προσωπικότητας από μικρή και είχα μάθει να το διαχειρίζομαι. Σιγά πια και το σταριλίκι.

Ποια είναι τα σχέδια σας για το μέλλον; 

-Δε λέω ποτέ τα σχέδιά μου. Γενικά δικές μου επιχειρήσεις, δικούς μου ανθρώπους και εγώ…όλη δική μου. Αυτό επιθυμώ τώρα, αύριο μπορεί να σου πω ένα σπίτι στο λιβάδι.

 

Επιμέλεια Συνέντευξης : Σοφία Μελεκίδου (@fiaraf)

Continue Reading

Trending