Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δημοσθένης Δαββέτας: «Ζω-γραφική Ομιλούσα», το βίωμά μου γίνεται τέχνη

O Δημοσθένης Δαββέττας στο Παρίσι – φωτογράφος: Τάκης Σπυρόπουλος

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, ο καθηγητής ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο αρθρογράφος, ο εικαστικός παρουσίασε την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου τη νέα του εικαστική δουλειά στην Gallery Art πρίσμα στον Πειραιά.

Πολυσχιδής και τελειομανής καθώς είναι, έχει διακριθεί σε πολλές διαφορετικές δραστηριότητες. Η απραξία και το κενό του χρόνου τον τρομάζει, αναφέρει στη συνέντευξή μας. Ίσως αυτό αποτελεί ένα από τα κίνητρα του για διαρκή δραστηριότητα. Καθηγητής στη φιλοσοφία της τέχνης στο IESA στο Παρίσι, αρθρογράφος σε σημαντικά διεθνή περιοδικά όπως τα Art forum, Art studio, Beaux Arts Magazine, Calleries Magazine, στις εφημερίδες Liberation, Figaro & Les  Echos, με μεγάλη πολιτική δραστηριότητα εμπνέεται από την ποίηση και ζωγραφίζει και με εφαλτήριο την Τέχνη, η Ζωή παίρνει μια άλλη διάσταση.

Εμείς τον συναντήσαμε στην Αθήνα, λίγη ώρα μετά την άφιξή του από το Παρίσι.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

-Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο για την ατομική σας έκθεση;

Τίτλος της έκθεσής μου είναι «ζω-γραφική Ομιλούσα», παρμένος από τον ορισμό του Αριστοτέλη για την ζωγραφική. Δηλαδή αναφέρεται στην γραφική, στις εικόνες του ζώντος, στις εικόνες που κάποιος ζωγραφίζει κάποιος με βάση τα βιώματα του.

Ό,τι κάνω είναι βιωματικό και ανταποκρίνεται σε αυτή τη διπλή διάσταση της ταυτότητάς μου σαν να είμαι διπλός, για να μην πω τριπλός. Ποιο είναι το διπλό;  Ποίηση και ζωγραφική. Και τα δύο αυτά τα εκφράζω σε ένα πίνακα.

-Πώς ξεκινήσατε να ζωγραφίζετε;

Η ζωγραφική μου διαδρομή έχει τις ρίζες της στην παιδική μου ηλικία. Αυτή η συνήθειά μου να γράφω και να σχεδιάζω μέσα στο ίδιο πλαίσιο, έγινε σιγά σιγά το θεμέλιο της εικαστικής μου ταυτότητας.

Από μικρός με τρόμαζε η απουσία. Με τρόμαζε η σιωπή του κενού. Ενστικτωδώς την κάλυπτα με παρέες και παιχνίδια και όλο αυτό με έκανε υπέρ ενεργητικό . Στο σχολείο δεν μπορούσα να μείνω δίχως δράση . Ήθελα να μιλώ και να επικοινωνώ με τα άλλα παιδιά ακόμη και την ώρα του μαθήματος. Κι όσο στο δημοτικό αυτό ήταν σε μικρή διάσταση , στο γυμνάσιο έγινε συνήθεια και βασικός τρόπος επικοινωνίας με τους συμμαθητές μου κατά την διάρκεια των μαθημάτων. Αποφάσισα λοιπόν να στέλνω σημειώματα σε αγόρια ή κορίτσια είτε για να σχολιάσω κάτι, είτε προτείνοντας τους συναντήσεις μετά το μάθημα.

Η φυσική μου ανυπομονησία με ωθούσε να το κάνω αυθόρμητα και χωρίς δεύτερη σκέψη.  Φοβισμένος όμως ότι η καθηγήτρια μπορούσε να το δει και να το διαβάσει, αυθόρμητα πολλές φράσεις μου αντί να τελειώνω με λέξεις, συνέχιζα σχεδιάζοντας.

Έγραφα για παράδειγμα: «σε μια ώρα «και συνέχιζα φτιάχνοντας «μια μπάλα του μπάσκετ». Αυτός που δεχόταν το χαρτί καταλάβαινε το μήνυμα.

Αυτή η συνήθεια να γράφω και να σχεδιάζω μέσα στο ίδιο πλαίσιο, καθώς έψαχνα να βρω την πλαστική μου γλώσσα, έγινε σιγά σιγά το θεμέλιο της εικαστικής μου ταυτότητας. Αργά αλλά σταθερά άρχισε να αναπτύσσεται ο δικέφαλος ζωγραφικός μου λόγος.

Έτσι, γραφή και εικόνα συνυπήρχαν άρρηκτα συνδεδεμένα, ως κλαδιά του ίδιου πλαστικού – εικαστικού κορμού. Γραφή και εικόνα έγιναν οι σύντροφοι μου, αυτοί που μπορούσαν να καλύψουν το φόβο του κενού και της  απουσίας που με τρόμαζε υπαρξιακά από την πολύ νεαρή μου ηλικία.

Είχα πάρει απόφαση να εκφράζομαι ζωγραφικά σαν εικαστικός και σε αυτό στηρίχθηκε το βίωμα και ταυτότητά μου και πάνω σε αυτό συνεχίζω να στηρίζομαι. Έτσι, ενσωμάτωσα τον φόβο του κενού στην δημιουργική μου ζωή. Ισορρόπησα μεταξύ δυο δυνάμεων που σε νεαρή ηλικία με απειλούσαν, με αποσταθεροποίηση. Η δημιουργική μου Ζωή μπορούσε πια να καλλιεργήσει γόνιμα τις φυσικές μου αδυναμίες, φόβους κι ελλείψεις. Η Τέχνη έδωσε μια άλλη διάσταση στην Ζωή

-Με ποιον λοιπόν τρόπο παρουσιάζετε σε έναν σας πίνακα την ζωγραφική και την ποίηση ταυτόχρονα;

-Στους πίνακες μου πάντα υπάρχει μία εικόνα και ένα ποίημα γραμμένο με το χέρι, το οποίο γράφω κατά την ώρα που δουλεύω τον πίνακα για να εισάγεται και το κείμενο σαν μέρος της εικαστικής μου δράσης.

Δηλαδή μπορεί να ξεκινήσουμε μία λέξη και η λέξη αυτή να συνεχίσει και να γίνει εικόνα. Συνεχίζω με το χρώμα Το χρώμα, η εικόνα το ποίημα  δεν είναι ξεχωριστά. Δεν είναι διαφορετικά πράγματα είναι δύο κλαδιά του ίδιου δέντρου.

-Ποιο το βασικό πλαίσιο που κινείται η δουλειά σας;

Τα στοιχεία της δουλειάς μου είναι τρία: γραφή, εικόνα, χαρτί και όλα αυτά γύρω από τη σχέση με το πλήρες κενό. Αυτό είναι το βασικό concept.

-Τι άλλο θεωρείτε σημαντικό σε αυτή την δουλειά; Κάνατε λόγο για την έννοια του κενού. Θα θέλατε να μας εξηγήσετε τι εννοείτε;

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο στο έργο μου είναι η έννοια του κενού. Το ότι από μικρός φοβόμουν το κενό και τη μοναξιά, ίσως να οφείλεται στην απώλεια του πατέρα μου.

Μετά τον θάνατο του, η μητέρα δεν άντεχε να μένει μόνη. Αισθανόμουν τον φόβο και η διαρκή ανάγκη της να είναι κοντά μου και να με προστατεύει σαν μοναχογιό. Έτσι, κατά την απουσία της, μου δημιουργούταν η αίσθηση του κενού και του φόβου.

Οι Λατίνοι αλλά και οι Έλληνες πίστευαν ότι η φύση φοβάται το κενό και εγώ πίστευα και πιστεύω στη φύση. Πιστεύω δηλαδή στις εσωτερικές δυνάμεις που μας έχει δώσει η ίδια μας η Γέννηση οποίες όμως για να αναπτυχθούν πρέπει να τις καλλιεργήσουμε. Καθώς λοιπόν η φύση φοβάται το  το κενό, πρέπει να βάζει πράγματα πρέπει να γεμίζει τη ζωή μας. Δηλαδή με απλά λόγια ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει δραστηριότητες, θα πάθει κατάθλιψη, θα μελαγχολήσει, θα αδειάσει.

Έτσι και εγώ ένα πίνακα δεν τον γεμίζω όλο. Επιλέγω τον συνδυασμό μεταξύ του κενού και του πλήρους γιατί αν η φύση αγαπά το πλήρες και φοβάται το κενό, ο συνδυασμός ξορκίζει τον φόβο.

-Τι τεχνικές χρησιμοποιείτε στη δουλειά σας;

Μικτή τεχνική χρησιμοποιώ στα έργα μου, κυρίως ακρυλικό και πάντα-πάντα ζωγραφίζω μόνο σε χαρτί, όχι σε καμβά. Δεν θέλω να είμαι ο παραδοσιακός ζωγράφος. Εκεί βρίσκεται η avant-garde, η επαναστατική μου πρωτοποριακή  αντίδραση. Θέλω να δουλεύω στο χαρτί γιατί είμαι και συγγραφέας και το χαρτί είναι το κυρίαρχο στοιχείο.

-Ποια η θεματολογία σας;

Για την έκθεση αυτή δούλεψα σε δύο κατευθύνσεις. Αρχικά εμπνεύστηκα από την  καθημερινότητα, από  πρόσωπα που συναντούσα. Ειδικότερα με συγκινούσε είτε το «ζεστό» του προσώπου, είτε το «κρύο». Κάποιες φορές δούλεψα με μοντέλα, κάποιες φορές μόνος μου.

Κυρίως όμως δουλεύω και με καταστάσεις ιστορικές, όπως ο Οδυσσέας, ο Κομφούκιος, ο Σωκράτης ή ο Βούδας ή η ελληνική φιλοσοφία. Άρα υπάρχει ένα μίγμα εικόνων της καθημερινότητας με εικόνες της φιλοσοφίας και της ιστορίας

-Τελικά, τι αισθάνεσθε ότι είστε; Είστε καθηγητής, ποιητής, ζωγράφος..;

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το πολύπλευρο του χαρακτήρα μου μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι ανοιχτόμυαλοι.

Θα αναρωτιόνται τελικά είναι καθηγητής φιλοσοφίας της τέχνης, είναι ποιητής, βγάζει βιβλία, είναι εικαστικός,  εκθέτει τα έργα του, επιμελείται εκθέσεις και μάλιστα πάρα πολλές, είναι πολιτικός σχολιαστής στις εφημερίδες; Τι τελικά είναι;

Σας απαντώ λοιπόν με πάσει ειλικρίνεια. Είμαι καθένα και όλα μαζί. Θεωρώ τον εαυτό μου ένα παιδί τυχαίο, όχι συνειδητό, μιας αναγεννησιακής τάσης της ζωής. Δηλαδή όπως στην αναγέννηση οι καλλιτέχνες δούλευαν πάρα πολύ διαφορετικές εκφράσεις της ζωής, όπως ο Ντα Βίντσι για παράδειγμα χωρίς φυσικά να συγκρίνομαι με αυτόν. Αναλογιστείτε, ήταν και τεχνικός και μηχανικός και επιστήμονας και έφτιαχνε από μηχανές πολέμου μέχρι πίνακες.

-Και πώς ιεραρχείτε τις δραστηριότητες σας;

-Έχω σπουδάσει Νομική στη Θεσσαλονίκη και εν συνεχεία πήγα στο Παρίσι και σπούδασα φιλοσοφία. Θα πω και κάτι το οποίο δεν έχω πει ποτέ. Χάρη στη νομική μπορώ και εκφράζομαι με άνεση ή μάλλον να βάζω σε τάξη την αχαλίνωτη ελευθερία του χαρακτήρα και της σκέψης μου.

Τα πέντε χρόνια σπουδών στη Νομική, με έμαθαν να χρησιμοποιώ τις λέξεις με μεγάλη ακρίβεια και ευθύνη. Αυτό το αίσθημα ευθύνης στο βάζουν από το πρώτο έτος στο μυαλό. Πρέπει να είσαι ακριβής στη χρήση του όρου. Αυτή την ακρίβεια εφάρμοσα αργότερα στην πολλαπλή και ελεύθερη καλλιτεχνική μου φύση.

-Αναφερθήκατε πολλές φορές στην συζήτησή μας, στην παιδική σας ηλικία. Ως φύση καλλιτεχνική, πιστεύετε ότι έχετε διατηρήσει πτυχές του εαυτού σας από την νεότητά σας;

-Από μικρό παιδί είχα μία αχαλίνωτη ελευθερία, έναν αυθορμητισμό που δεν είχε όρια. Όταν η μητέρα μου προσπαθούσε να με συγκρατήσει, έλεγα πάντα αυτό που πίστευα και συνήθως «έτρωγα τα μούτρα μου» με πολύ σκληρό τρόπο αλλά παρόλα ταύτα δεν άλλαξα ούτε και τώρα που πέρασαν τα χρόνια και μεγάλωσα.

Από τους Γάλλους διανοούμενους έμαθα ότι καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου, παρά να προσπαθήσει να φτιάξεις ένα εαυτό όπως αρέσει στους άλλους. Έτσι ίσως υπάρχει η πιθανότητα, ακόμα και οι αντίπαλοί σου, κάποια στιγμή να μην συμφωνήσουν μαζί σου, αλλά θα δεχθούν την ειλικρίνειά σου.

-Μιλήστε μας για τη ζωή σας στη Νέα Υόρκη.

-Στη Νέα Υόρκη πήγα όταν τελείωσα τη Νομική. Πήγα πρώτα στη Γαλλία σε ηλικία 22 ετών και αμέσως εργάστηκα στη γαλλική εφημερίδα Liberation. Ήμουν βασικός συντάκτης στα εικαστικά και ταυτόχρονα είχα αποφασίσει να κάνω διδακτορικό. Με την εργασία μου στην εφημερίδα βρήκα την ευκαιρία να πάω στη Νέα Υόρκη για μία σειρά από δράσεις και έτσι έμεινα αρκετό καιρό.

Εκεί λοιπόν συνάντησα «τον κορυφαίο των κορυφαίων», τον Andy Warhol με τον οποίο γίναμε φίλοι. Αποκλειστικές συνεντεύξεις μας έχουν εκδοθεί σε όλες τις γλώσσες του κόσμου σε βιβλίο με τίτλο «Διάλογοι» αλλά ποτέ στα ελληνικά.

Από τον Andy Warhol γνώρισα τον Ζαν Μισέλ Μπασκιά, τον Yves Laurent, τον Μικ Τζάγκερ. Θυμάμαι μία βραδιά γνώρισα και τη Μαντόνα. Ήταν ίδια παρέα τον Κλεμέντε, τον James Brown δηλαδή όλους αυτούς που ήταν στο ξεκίνημα της νέας τάσης δεκαετίας 80 και 90.

Υπήρξαμε φίλοι και παραμένω με αυτούς όσοι είναι εν ζωή. Χάρη σε αυτή την περιπέτεια γνώρισα όλη την αφρόκρεμα όπως τον Francis Bacon και πολλούς  όλους τους, με αποτέλεσμα μετά που πήγα μόνιμα στη Γαλλία για να τελειώσω τις σπουδές μου, να φέρω φοβερό υλικό στην εφημερίδα με πρωτογενείς συζητήσεις με όλους αυτούς με αποτέλεσμα να εκτιναχτεί η καριέρα μου και να πάρω βασική θέση στην εφημερίδα. Ο μόνος Έλληνας που έχει εργαστεί εκεί ως σήμερα.

-Συνεχίζετε να γράφετε ακόμα σε έντυπα στο εξωτερικό;

 

 

 

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα axianews

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Λουΐζα Καραπιδάκη: Μια συλλογή με συνέπεια ακολουθεί τις προδιαγραφές μιας συστηματικής πολιτιστικής διαχείρισης

Πρόσφατα επισκεφτήκαμε στην όμορφη Κέρκυρα την έκθεση με τίτλο «Εκεί μακριά… στο νησί της σωτηρίας. Οι Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916-1918. Η τέχνη στον πόλεμο και την ειρήνη» που αναφέρεται στους Σέρβους στην Κέρκυρα την περίοδο 1916-1918. Η έκθεση αυτή σημαντικής ιστορικής σημασίας παρουσιάζεται στο Παλαιό Φρούριο στο Λατινικό Παρεκκλήσι και την επιμέλεια είχαν η αρχαιολόγος, ιστορικός τέχνης Λουΐζα Καραπιδάκη και η διευθύντρια της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κέρκυρας, Τένια Ρηγάκου.

Παράλληλα, η κυρία Καραπιδάκη επιμελήθηκε και πρόσφατα εγκαινίασε στην γενέτειρα της, στο Ηράκλειο της Κρήτης άλλη μια πολύ αξιόλογη έκθεση με έργα από την εξαιρετική συλλογή του Σωτήρη Φέλιου σε έναν ακόμη ιστορικό χώρο, στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου, τη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου.

Από τη μία πλευρά της Ελλάδας στην άλλη, η κυρία Καραπιδάκη μας ξεναγεί στις εκθέσεις που με τόση προσοχή αλλά και αγάπη επιμελήθηκε.

Συνέντευξη της αρχαιολόγου, ιστορικού τέχνης Λουΐζας Καραπιδάκη στη Ζέτα Τζιώτη.

ΚΡΗΤΗ

– Πρόσφατα επιμεληθήκατε την έκθεση στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στο Ηράκλειο της Κρήτης με έργα από τη συλλογή του Σωτήρη Φέλιου. Με τι κριτήρια έγινε η επιλογή των έργων από μια τόσο μεγάλη συλλογή;

– Η συλλογή Σωτήρη Φέλιου αριθμεί πάνω από 1.000 έργα και πολλά από αυτά έχουν εκτεθεί στο Μουσείο Μπενάκη και σε άλλα πολιτιστικά ιδρύματα εντός και εκτός της Ελλάδας. Η δική μου προσέγγιση ήταν αυστηρά θεματική. Μετά από σχολαστική παρατήρηση στα έργα της συλλογής πρόσεξα ότι ήταν εφικτό να δημιουργηθούν θεματικά σύνολα και συγκροτήθηκαν τελικά τρεις βασικές ενότητες με αντίστοιχες υποενότητες. Έτσι μέσα στην έκθεση «Η ματιά του συλλέκτη. Συλλογή Σωτήρη Φέλιου» συμπεριελήφθησαν έργα μεγάλων δασκάλων, έργα γνωστών καλλιτεχνών, αλλά και έργα νέων δημιουργών.

Οι ενότητες κινούνται γύρω από την εσωστρέφεια ή την εξωστρέφεια των καλλιτεχνών και σε γενικές γραμμές ο θεατής μπορεί να δει αυτοπροσωπογραφικές αναφορές των καλλιτεχνών, έργα που προδίδουν την καλλιέργεια, τις γνώσεις και τις πνευματικές αναζητήσεις τους καθώς και σκιαγραφήσεις με το ανθρώπινο σώμα ή πρόσωπο και τον άνθρωπο στο αστικό τοπίο.

Σωτήρης Φέλιος

– Μπαίνοντας στον χώρο της Βασιλικής του Αγ. Μάρκου, στη σημερινή Δημοτική Πινακοθήκη Ηρακλείου σε πιάνει δέος. Ο χώρος πραγματικά απογειώνει το συναίσθημα του θεατή. Πώς είδατε την «αναμέτρηση» του χώρου με τα έργα;

– Ευτυχώς για μένα έχω επιμεληθεί και άλλες εκθέσεις στον ίδιο χώρο και γνωρίζω καλά τις δυνατότητες και τα εκθεσιακά προβλήματα του χώρου. Το 2009 επιμελήθηκα την έκθεση «Ιστορίες τοπίου. Από την παράδοση στην αειφορία», μια πολύπλοκη έκθεση με εκθέματα από την Ελλάδα και από την Ιταλία, η οποία περιελάμβανε μουσειακά αντικείμενα και έργα σύγχρονης τέχνης. Το 2016, επιμελήθηκα την έκθεση «Ετόλμησα να υμνήσω. Ελευθέριος Βενιζέλος, 80 χρόνια από τον θάνατό του», με εκθέματα από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, τη Βουλή των Ελλήνων, το Κέντρο Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, το Λύκειο Ελληνίδων Χανίων, πολλές ιδιωτικές συλλογές και έργα σύγχρονης τέχνης.

Έτσι έφτασα το 2019 να επιμεληθώ την παρούσα έκθεση στον ανακαινισμένο πλέον χώρο της Βασιλικής. Ο χώρος είναι επιβλητικός αλλά και μινιμαλιστικός και με την κατάλληλη διαμόρφωση και φωτισμό μπορεί να μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο. Σίγουρα δεν είναι αυτονόητο και δούλεψα σκληρά με την architectonofilia για το καλύτερο αποτέλεσμα.

Τάσος Μισσούρας

– Πίσω από κάθε έργο υπάρχει κάποιο αφήγημα. Το αφήγημα ακυρώνει το έργο ή πιστεύετε δρα υποστηρικτικά και το απογειώνει;

– Το αφήγημα είναι η ταυτότητα του έργου, άρα δρα υποστηρικτικά. Αλλά το σημαντικό είναι ότι πίσω από κάθε έργο υπάρχουν πολλές αφηγήσεις και ουσιαστικά αυτό προσπαθεί να αξιοποιήσει και ο επιμελητής, την ξεχωριστή ανάγνωση σε κάθε έργο, πίσω από την πρώτη του εικόνα.

– Η έκθεση αυτή οργανώθηκε σε έναν χώρο ιδιαίτερα οικείο για σας. Σας βοήθησε αυτό ή σας δυσκόλεψε; Πώς αισθανθήκατε όταν είδατε το αποτέλεσμα;

– Προσωπικά είμαι ευχαριστημένη με το αισθητικό αποτέλεσμα και με την αφηγηματική ροή της έκθεσης, η οποία αφήνει ελευθερία στον θεατή να την απολαύσει όπως θέλει, αλλά και να τον καθοδηγεί αν το επιθυμεί. Σίγουρα το αποτέλεσμα θα μπορούσε να βελτιωθεί, αλλά στα ιστορικά μνημεία υπάρχουν και εκθεσιακοί περιορισμοί.

To ευχάριστο είναι ότι το κοινό ανταποκρίθηκε πολύ θετικά και τα σχόλια είναι επαινετικά, τόσο όσο αφορά το μουσειογραφικό μέρος της έκθεσης (σενάριο και διαρρύθμιση), όσο και στο περιεχόμενο (επιλογή των έργων και τον υπομνηματισμό).

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

 

 

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Άκης Πούλακας «Έμπρακτες πρωτοβουλίες για τη Γυναικεία και τη Νεανική Επιχειρηματικότητα»

Ο Άκης Πούλακας είναι επιχειρηματίας εκλεγμένο μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικου Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και μέλος της Επιτροπής Νεανικής & Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

Γεννήθηκε, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ανατόλια και είναι κάτοχος δυο μεταπτυχιακών τίτλων στο περιβάλλον και στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ιδιοκτήτης της εταιρείας Darwin με αντικείμενο την ανάπτυξη λογισμικού και της εταιρείας theDrugstore με αντικείμενο την εμπορία παραφαρμακευτικών ειδών, με καταστήματα στο Mediterranean Cosmos και στο SANI.

 

Για ποιο λόγο επιλέξατε να ασχολειθείτε με τα κοινά στον κλάδο των επαγγελματιών;

Δίνοντας το παρών στον επαγγελματικό στίβο εδώ και χρόνια, αποφάσισα πρόπερσι να ταχθώ σε ένα μετερίζι μέσα από το οποίο θα μπορούσα να υπηρετήσω συνολικά τον επαγγελματικό κόσμο της πόλης. Όντας μέσα στην αγορά και γνωρίζοντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει καθημερινά ο επαγγελματικός μας κλάδος, θεώρησα ότι θα μπορούσα να συμβάλω θετικά με ιδέες & προτάσεις στην επίλυση ή στην άμβλυνση των προβλημάτω αυτών.

Έτσι, το 2017 έθεσα υποψηφιότητα στις κλαδικές εκλογές του Επαγγελματικού Επιμελητήριου Θεσσαλονίκης, και οι επαγγελματίες της πόλης με τίμησαν με την ψήφο τους. Έκτοτε, με την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου, πέρα από τους γενικούς σκοπούς του, έχω την τιμή να αποτελώ κομμάτι μιας ιδιαίτερης και ξεχωριστής πρωτοβουλίας του: της επιτροπής Νεανικής και Γυναικείας Επιχειρηματικότητας.

 

Eπιτροπή Γυνακείας & Νεανικης Επιχειρηματικότητας. Γιατί σε αυτή την επιτροπή;

Σε μια εποχή όπου το επιχειρείν πλήττεται συνολικά και από κάθε μεριά, οι νέοι και οι γυναίκες αποτελούν τις ομάδες εκείνες που δέχονται ακόμα περισσότερα πυρά. Είτε όταν η πρόκληση αφορά την απειρία ή την έλλειψη επαρκούς τεχνογνωσίας, είτε την ισορροπία ανάμεσα στον ρόλο της επιχειρούσας, της μητέρας και της συζύγου, η Επιτροπή στέκεται δίπλα και στις 2 ομάδες. Όχι με ευχολόγια και αφηρημένους σχεδιασμούς, αλλά με ουσιαστικές δράσεις και έμπρακτες πρωτοβουλίες, παρά το σύντομο (μόλις ένας χρόνος) της δράσης της.

Όπως για παράδειγμα, την εσπερίδα με θέμα «Ξεκινώντας… Τα πρώτα βήματα της επιχείρησής μου» που αφορούσε χρηματοδοτούμενα προγράμματα και επενδύσεις, τις απαιτούμενες διαδικασίες αλλά και το νομικό πλαίσιο που ισχύει για ένα επιχειρηματικό ξεκίνημα. Ήταν μια δράση που πραγματοποιήθηκε στο Επιμελητήριο το καλοκαίρι που μας πέρασε, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Επίσης, το διήμερο (08-09.09) ελέγχου για καρκίνο του μαστού, μια πρωτοβουλία που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της περασμένης ΔΕΘ εντός του χώρου της Έκθεσης, σε συνεργασία με το Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο. Μια συνεργασία, η συνέχεια της οποίας έλαβε χώρα τις ημέρες των Χριστουγέννων, μέσα από εορταστικό brunch που συνδιοργανώθηκε από την Επιτροπή, σε συνεργασία με την Παγκόσμια Οργάνωση ΑΧΕΠΑ “Θυγατέρες της Πηνελόπης” και τον Σύλλογο Φίλων Θεαγενείου – Κοινωνικό Ογκολογικό Φαρμακείο. Στόχος -που μάλιστα επετεύχθη πέρα από κάθε προσδοκία- ήταν η ενίσχυση του συλλόγου φίλων Θεαγενείου. Και φυσικά, αυτό δεν μας κάνει να επαναπαυόμαστε, μιας και ο σχεδιασμός και προσπάθεια υλοποίησης και άλλων ανάλογων δράσεων δεν σταματά.

Στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές θα είστε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος. Με ποιον συνδυασμό, ποιος παράγοντας θεωρείτε ότι αποθαρύνει ή δυσκολεύει περισσότερο τη γυναικεία επιχειρηματικότητα και τι προτείνετε γι αυτό;

Σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε απο τον ΟΗΕ η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταιά θέση του δείκτη ισότητας των φύλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό οφείλεται κυρίως στα στερεότυπα για του
έμφυλους ρόλους που συνεχίζουν να επικρατούν στην ελληνική κοινωνία, με τη γυναίκα να
αναλαμβάνει την κύρια φροντίδα των παιδιών και του σπιτιού. Επιπλέον οι ελλείψεις θέσεων σε
δημόσιους παιδικούς σταθμούς, οι περικοπές δαπανών για φροντίδα ηλικιωμένων και ατόμων με
αναπηρία, έχουν ως αποτέλεσμα, να αναλαμβάνουν και πάλι οι γυναίκες τη φροντίδα των παραπάνω.

Τα παραπάνω, σε μια σύγχρονη Ευρωπαϊκή κοινωνία, είναι μη αποδεκτά και είναι χρέος της εκάστοτε αρχής, δημοτικής ή μη, να αναλάβει πρωτοβουλίες έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες στις οποίες η γυναίκα θα έχει τον χώρο και τον χρόνο να αναπτύξει την επιχειρηματική της δραστηριότητα. Για παράδειγμα θα μπορούσαμε να εξετάσουμε:

  • τη δυνατότητα δημιουργίας μιας επιτροπής γυναικείων θεμάτων στο Δήμο Θεσσαλονίκης η οποία θα έχει ως κύριο στόχο να παρέχει συμβουλευτική υποστήριξη και τα κατάληλλα εργαλεία για την ενίσχυση του γυναικείου επιχειρείν.
  • τη δυνατότητα δημιουργίας δημοτικών παιδικών σταθμών με διευρημένο ωράριο που να εξυπηρετούν τις εργαζόμενες γυναίκες.

Στις επερχόμενες σημοτικές εκλογές θα είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό  «ΝΑΙ στη Θεσσαλονίκη» με επικεφαλής των Κωνσταντίνο Ζέρβα.

Πιστεύω ακράδαντα πως η νέα δημοτική αρχή πρέπει να δώσει έμπρακτα τη στήριξή της τόσο στη νεανική, όσο και τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Και η υποψηφιότητά μου έρχεται για να θέσει στη διάθεση της νέας διοίκησης την εμπειρία, τη διάθεση και τη στήριξη που μπορώ να προσφέρω, συνεχίζοντας να δίνω το παρών όποτε και όπου χρειαστεί.

 

 

Facebook

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Τέρρυ Σταματάρης: Οι ξένοι φιλότεχνοι ή επενδυτές δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για την ελληνική τέχνη

Ο  Τέρρυ Σταματάρης είναι ένας πολυπράγμων λάτρης της τέχνης που ζει ανάμεσα στην Αθήνα και στο Λονδίνο.  Έχοντας  εμπειρίες και προσλαμβάνουσες από τα ταξίδια και τις γνωριμίες του ανά τον κόσμο,  έχει την ευκαιρία  να θαυμάζει  και να επιλέγει αξιόλογα έργα τέχνης  για τους πελάτες του αλλά και για την συλλογή του, καθώς και την οξυδέρκεια να εντοπίζει επενδυτικές ευκαιρίες.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

Έχοντας εμπειρία ετών από δημοπρασίες μεγάλων οίκων του εξωτερικού, αντικέρ και σχεδιαστής κοσμημάτων, του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την εμπορευσιμότητα των ελλήνων καλλιτεχνών στο εξωτερικό.

Λάτρης της καλής ζωής αλλά συνάμα συγκροτημένος και δημιουργικός διοχέτευσε μέρος της ενέργειάς του παράλληλα με τις άλλες του δραστηριότητες στον σχεδιασμό κοσμημάτων εξασφαλίζοντας συνεργασίες   με μεγάλους οίκους στο εξωτερικό.

Συναντήσαμε τον Τέρρυ Σταματάρη στο χώρο του, στο κέντρο της Αθήνας στη Βασ. Σοφίας κοντά, για να μιλήσουμε για την τέχνη γενικότερα, καθώς και για την παράλληλη δραστηριότητά του, τον σχεδιασμό κοσμημάτων την τελευταία 15ετία στην οποία έχει πιστούς θαυμαστές.

O Tery Stamataris με την Maria Migadi και την MrsSailin Instructor στο Carpo London.

-Ασχολείστε με την τέχνη πολλά χρόνια. Είστε συλλέκτης, αντικέρ, σύμβουλός τέχνης, διακοσμητής, σχεδιαστής κοσμημάτων. Μιλήστε μας για το πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την τέχνη και τι σημαίνει «η τέχνη» για σας?

-Τέχνη για μένα είναι η αναζήτηση του ωραίου σε οτιδήποτε είναι αυτό. Απαιτεί μεράκι και αγάπη για αυτό που κάνει κάποιος, είτε αυτό είναι ζωγραφική, είτε γλυπτική, είτε ο σχεδιασμός ενός κοσμήματος.

Ξεκίνησα από παιδί σαν χόμπι να ασχολούμαι με την τέχνη  και  σιγά σιγά άρχισα να μπαίνω στο πνεύμα και να μαθαίνω το εμπόριο. Θαύμαζα τους ωραίους πίνακες στο σπίτι της οικογένειας μου, στα σπίτια των φίλων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Με το πέρασμα των χρόνων απέκτησα εμπειρία σε αυτό. Συμμετείχα σε δημοπρασίες και αγόραζα έργα είτε για μένα, είτε συμβούλευα άλλους να τα αποκτήσουν.

-Πιστεύετε ότι υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες στα έργα τέχνης? Δηλαδή στις μέρες μας κάποιος θα μπορούσε να κερδίσει χρήματα μεταπουλώντας αργότερα κάποιο έργο?

Τη συνέχεια της συνέντευξης μπορείτε να τη δείτε εδώ

 

 

 

 

Πηγή

Continue Reading

Trending