Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Δημοσθένης Δαββέτας: «Ζω-γραφική Ομιλούσα», το βίωμά μου γίνεται τέχνη

O Δημοσθένης Δαββέττας στο Παρίσι – φωτογράφος: Τάκης Σπυρόπουλος

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, ο καθηγητής ο ποιητής, ο συγγραφέας, ο αρθρογράφος, ο εικαστικός παρουσίασε την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου τη νέα του εικαστική δουλειά στην Gallery Art πρίσμα στον Πειραιά.

Πολυσχιδής και τελειομανής καθώς είναι, έχει διακριθεί σε πολλές διαφορετικές δραστηριότητες. Η απραξία και το κενό του χρόνου τον τρομάζει, αναφέρει στη συνέντευξή μας. Ίσως αυτό αποτελεί ένα από τα κίνητρα του για διαρκή δραστηριότητα. Καθηγητής στη φιλοσοφία της τέχνης στο IESA στο Παρίσι, αρθρογράφος σε σημαντικά διεθνή περιοδικά όπως τα Art forum, Art studio, Beaux Arts Magazine, Calleries Magazine, στις εφημερίδες Liberation, Figaro & Les  Echos, με μεγάλη πολιτική δραστηριότητα εμπνέεται από την ποίηση και ζωγραφίζει και με εφαλτήριο την Τέχνη, η Ζωή παίρνει μια άλλη διάσταση.

Εμείς τον συναντήσαμε στην Αθήνα, λίγη ώρα μετά την άφιξή του από το Παρίσι.

Συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

-Γιατί επιλέξατε αυτόν τον τίτλο για την ατομική σας έκθεση;

Τίτλος της έκθεσής μου είναι «ζω-γραφική Ομιλούσα», παρμένος από τον ορισμό του Αριστοτέλη για την ζωγραφική. Δηλαδή αναφέρεται στην γραφική, στις εικόνες του ζώντος, στις εικόνες που κάποιος ζωγραφίζει κάποιος με βάση τα βιώματα του.

Ό,τι κάνω είναι βιωματικό και ανταποκρίνεται σε αυτή τη διπλή διάσταση της ταυτότητάς μου σαν να είμαι διπλός, για να μην πω τριπλός. Ποιο είναι το διπλό;  Ποίηση και ζωγραφική. Και τα δύο αυτά τα εκφράζω σε ένα πίνακα.

-Πώς ξεκινήσατε να ζωγραφίζετε;

Η ζωγραφική μου διαδρομή έχει τις ρίζες της στην παιδική μου ηλικία. Αυτή η συνήθειά μου να γράφω και να σχεδιάζω μέσα στο ίδιο πλαίσιο, έγινε σιγά σιγά το θεμέλιο της εικαστικής μου ταυτότητας.

Από μικρός με τρόμαζε η απουσία. Με τρόμαζε η σιωπή του κενού. Ενστικτωδώς την κάλυπτα με παρέες και παιχνίδια και όλο αυτό με έκανε υπέρ ενεργητικό . Στο σχολείο δεν μπορούσα να μείνω δίχως δράση . Ήθελα να μιλώ και να επικοινωνώ με τα άλλα παιδιά ακόμη και την ώρα του μαθήματος. Κι όσο στο δημοτικό αυτό ήταν σε μικρή διάσταση , στο γυμνάσιο έγινε συνήθεια και βασικός τρόπος επικοινωνίας με τους συμμαθητές μου κατά την διάρκεια των μαθημάτων. Αποφάσισα λοιπόν να στέλνω σημειώματα σε αγόρια ή κορίτσια είτε για να σχολιάσω κάτι, είτε προτείνοντας τους συναντήσεις μετά το μάθημα.

Η φυσική μου ανυπομονησία με ωθούσε να το κάνω αυθόρμητα και χωρίς δεύτερη σκέψη.  Φοβισμένος όμως ότι η καθηγήτρια μπορούσε να το δει και να το διαβάσει, αυθόρμητα πολλές φράσεις μου αντί να τελειώνω με λέξεις, συνέχιζα σχεδιάζοντας.

Έγραφα για παράδειγμα: «σε μια ώρα «και συνέχιζα φτιάχνοντας «μια μπάλα του μπάσκετ». Αυτός που δεχόταν το χαρτί καταλάβαινε το μήνυμα.

Αυτή η συνήθεια να γράφω και να σχεδιάζω μέσα στο ίδιο πλαίσιο, καθώς έψαχνα να βρω την πλαστική μου γλώσσα, έγινε σιγά σιγά το θεμέλιο της εικαστικής μου ταυτότητας. Αργά αλλά σταθερά άρχισε να αναπτύσσεται ο δικέφαλος ζωγραφικός μου λόγος.

Έτσι, γραφή και εικόνα συνυπήρχαν άρρηκτα συνδεδεμένα, ως κλαδιά του ίδιου πλαστικού – εικαστικού κορμού. Γραφή και εικόνα έγιναν οι σύντροφοι μου, αυτοί που μπορούσαν να καλύψουν το φόβο του κενού και της  απουσίας που με τρόμαζε υπαρξιακά από την πολύ νεαρή μου ηλικία.

Είχα πάρει απόφαση να εκφράζομαι ζωγραφικά σαν εικαστικός και σε αυτό στηρίχθηκε το βίωμα και ταυτότητά μου και πάνω σε αυτό συνεχίζω να στηρίζομαι. Έτσι, ενσωμάτωσα τον φόβο του κενού στην δημιουργική μου ζωή. Ισορρόπησα μεταξύ δυο δυνάμεων που σε νεαρή ηλικία με απειλούσαν, με αποσταθεροποίηση. Η δημιουργική μου Ζωή μπορούσε πια να καλλιεργήσει γόνιμα τις φυσικές μου αδυναμίες, φόβους κι ελλείψεις. Η Τέχνη έδωσε μια άλλη διάσταση στην Ζωή

-Με ποιον λοιπόν τρόπο παρουσιάζετε σε έναν σας πίνακα την ζωγραφική και την ποίηση ταυτόχρονα;

-Στους πίνακες μου πάντα υπάρχει μία εικόνα και ένα ποίημα γραμμένο με το χέρι, το οποίο γράφω κατά την ώρα που δουλεύω τον πίνακα για να εισάγεται και το κείμενο σαν μέρος της εικαστικής μου δράσης.

Δηλαδή μπορεί να ξεκινήσουμε μία λέξη και η λέξη αυτή να συνεχίσει και να γίνει εικόνα. Συνεχίζω με το χρώμα Το χρώμα, η εικόνα το ποίημα  δεν είναι ξεχωριστά. Δεν είναι διαφορετικά πράγματα είναι δύο κλαδιά του ίδιου δέντρου.

-Ποιο το βασικό πλαίσιο που κινείται η δουλειά σας;

Τα στοιχεία της δουλειάς μου είναι τρία: γραφή, εικόνα, χαρτί και όλα αυτά γύρω από τη σχέση με το πλήρες κενό. Αυτό είναι το βασικό concept.

-Τι άλλο θεωρείτε σημαντικό σε αυτή την δουλειά; Κάνατε λόγο για την έννοια του κενού. Θα θέλατε να μας εξηγήσετε τι εννοείτε;

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο στο έργο μου είναι η έννοια του κενού. Το ότι από μικρός φοβόμουν το κενό και τη μοναξιά, ίσως να οφείλεται στην απώλεια του πατέρα μου.

Μετά τον θάνατο του, η μητέρα δεν άντεχε να μένει μόνη. Αισθανόμουν τον φόβο και η διαρκή ανάγκη της να είναι κοντά μου και να με προστατεύει σαν μοναχογιό. Έτσι, κατά την απουσία της, μου δημιουργούταν η αίσθηση του κενού και του φόβου.

Οι Λατίνοι αλλά και οι Έλληνες πίστευαν ότι η φύση φοβάται το κενό και εγώ πίστευα και πιστεύω στη φύση. Πιστεύω δηλαδή στις εσωτερικές δυνάμεις που μας έχει δώσει η ίδια μας η Γέννηση οποίες όμως για να αναπτυχθούν πρέπει να τις καλλιεργήσουμε. Καθώς λοιπόν η φύση φοβάται το  το κενό, πρέπει να βάζει πράγματα πρέπει να γεμίζει τη ζωή μας. Δηλαδή με απλά λόγια ένας άνθρωπος ο οποίος δεν έχει δραστηριότητες, θα πάθει κατάθλιψη, θα μελαγχολήσει, θα αδειάσει.

Έτσι και εγώ ένα πίνακα δεν τον γεμίζω όλο. Επιλέγω τον συνδυασμό μεταξύ του κενού και του πλήρους γιατί αν η φύση αγαπά το πλήρες και φοβάται το κενό, ο συνδυασμός ξορκίζει τον φόβο.

-Τι τεχνικές χρησιμοποιείτε στη δουλειά σας;

Μικτή τεχνική χρησιμοποιώ στα έργα μου, κυρίως ακρυλικό και πάντα-πάντα ζωγραφίζω μόνο σε χαρτί, όχι σε καμβά. Δεν θέλω να είμαι ο παραδοσιακός ζωγράφος. Εκεί βρίσκεται η avant-garde, η επαναστατική μου πρωτοποριακή  αντίδραση. Θέλω να δουλεύω στο χαρτί γιατί είμαι και συγγραφέας και το χαρτί είναι το κυρίαρχο στοιχείο.

-Ποια η θεματολογία σας;

Για την έκθεση αυτή δούλεψα σε δύο κατευθύνσεις. Αρχικά εμπνεύστηκα από την  καθημερινότητα, από  πρόσωπα που συναντούσα. Ειδικότερα με συγκινούσε είτε το «ζεστό» του προσώπου, είτε το «κρύο». Κάποιες φορές δούλεψα με μοντέλα, κάποιες φορές μόνος μου.

Κυρίως όμως δουλεύω και με καταστάσεις ιστορικές, όπως ο Οδυσσέας, ο Κομφούκιος, ο Σωκράτης ή ο Βούδας ή η ελληνική φιλοσοφία. Άρα υπάρχει ένα μίγμα εικόνων της καθημερινότητας με εικόνες της φιλοσοφίας και της ιστορίας

-Τελικά, τι αισθάνεσθε ότι είστε; Είστε καθηγητής, ποιητής, ζωγράφος..;

Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό το πολύπλευρο του χαρακτήρα μου μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι ανοιχτόμυαλοι.

Θα αναρωτιόνται τελικά είναι καθηγητής φιλοσοφίας της τέχνης, είναι ποιητής, βγάζει βιβλία, είναι εικαστικός,  εκθέτει τα έργα του, επιμελείται εκθέσεις και μάλιστα πάρα πολλές, είναι πολιτικός σχολιαστής στις εφημερίδες; Τι τελικά είναι;

Σας απαντώ λοιπόν με πάσει ειλικρίνεια. Είμαι καθένα και όλα μαζί. Θεωρώ τον εαυτό μου ένα παιδί τυχαίο, όχι συνειδητό, μιας αναγεννησιακής τάσης της ζωής. Δηλαδή όπως στην αναγέννηση οι καλλιτέχνες δούλευαν πάρα πολύ διαφορετικές εκφράσεις της ζωής, όπως ο Ντα Βίντσι για παράδειγμα χωρίς φυσικά να συγκρίνομαι με αυτόν. Αναλογιστείτε, ήταν και τεχνικός και μηχανικός και επιστήμονας και έφτιαχνε από μηχανές πολέμου μέχρι πίνακες.

-Και πώς ιεραρχείτε τις δραστηριότητες σας;

-Έχω σπουδάσει Νομική στη Θεσσαλονίκη και εν συνεχεία πήγα στο Παρίσι και σπούδασα φιλοσοφία. Θα πω και κάτι το οποίο δεν έχω πει ποτέ. Χάρη στη νομική μπορώ και εκφράζομαι με άνεση ή μάλλον να βάζω σε τάξη την αχαλίνωτη ελευθερία του χαρακτήρα και της σκέψης μου.

Τα πέντε χρόνια σπουδών στη Νομική, με έμαθαν να χρησιμοποιώ τις λέξεις με μεγάλη ακρίβεια και ευθύνη. Αυτό το αίσθημα ευθύνης στο βάζουν από το πρώτο έτος στο μυαλό. Πρέπει να είσαι ακριβής στη χρήση του όρου. Αυτή την ακρίβεια εφάρμοσα αργότερα στην πολλαπλή και ελεύθερη καλλιτεχνική μου φύση.

-Αναφερθήκατε πολλές φορές στην συζήτησή μας, στην παιδική σας ηλικία. Ως φύση καλλιτεχνική, πιστεύετε ότι έχετε διατηρήσει πτυχές του εαυτού σας από την νεότητά σας;

-Από μικρό παιδί είχα μία αχαλίνωτη ελευθερία, έναν αυθορμητισμό που δεν είχε όρια. Όταν η μητέρα μου προσπαθούσε να με συγκρατήσει, έλεγα πάντα αυτό που πίστευα και συνήθως «έτρωγα τα μούτρα μου» με πολύ σκληρό τρόπο αλλά παρόλα ταύτα δεν άλλαξα ούτε και τώρα που πέρασαν τα χρόνια και μεγάλωσα.

Από τους Γάλλους διανοούμενους έμαθα ότι καλύτερα να είσαι ο εαυτός σου, παρά να προσπαθήσει να φτιάξεις ένα εαυτό όπως αρέσει στους άλλους. Έτσι ίσως υπάρχει η πιθανότητα, ακόμα και οι αντίπαλοί σου, κάποια στιγμή να μην συμφωνήσουν μαζί σου, αλλά θα δεχθούν την ειλικρίνειά σου.

-Μιλήστε μας για τη ζωή σας στη Νέα Υόρκη.

-Στη Νέα Υόρκη πήγα όταν τελείωσα τη Νομική. Πήγα πρώτα στη Γαλλία σε ηλικία 22 ετών και αμέσως εργάστηκα στη γαλλική εφημερίδα Liberation. Ήμουν βασικός συντάκτης στα εικαστικά και ταυτόχρονα είχα αποφασίσει να κάνω διδακτορικό. Με την εργασία μου στην εφημερίδα βρήκα την ευκαιρία να πάω στη Νέα Υόρκη για μία σειρά από δράσεις και έτσι έμεινα αρκετό καιρό.

Εκεί λοιπόν συνάντησα «τον κορυφαίο των κορυφαίων», τον Andy Warhol με τον οποίο γίναμε φίλοι. Αποκλειστικές συνεντεύξεις μας έχουν εκδοθεί σε όλες τις γλώσσες του κόσμου σε βιβλίο με τίτλο «Διάλογοι» αλλά ποτέ στα ελληνικά.

Από τον Andy Warhol γνώρισα τον Ζαν Μισέλ Μπασκιά, τον Yves Laurent, τον Μικ Τζάγκερ. Θυμάμαι μία βραδιά γνώρισα και τη Μαντόνα. Ήταν ίδια παρέα τον Κλεμέντε, τον James Brown δηλαδή όλους αυτούς που ήταν στο ξεκίνημα της νέας τάσης δεκαετίας 80 και 90.

Υπήρξαμε φίλοι και παραμένω με αυτούς όσοι είναι εν ζωή. Χάρη σε αυτή την περιπέτεια γνώρισα όλη την αφρόκρεμα όπως τον Francis Bacon και πολλούς  όλους τους, με αποτέλεσμα μετά που πήγα μόνιμα στη Γαλλία για να τελειώσω τις σπουδές μου, να φέρω φοβερό υλικό στην εφημερίδα με πρωτογενείς συζητήσεις με όλους αυτούς με αποτέλεσμα να εκτιναχτεί η καριέρα μου και να πάρω βασική θέση στην εφημερίδα. Ο μόνος Έλληνας που έχει εργαστεί εκεί ως σήμερα.

-Συνεχίζετε να γράφετε ακόμα σε έντυπα στο εξωτερικό;

 

 

 

 

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα axianews

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Ελισάβετ-Ειρήνη Μιχαηλίδου: Η Γυναικεία φροντιδα συναντά την οικολογική συνείδηση

•    Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία  της εταιρείας σας.

Η εταιρία ξεκίνησε δημιουργώντας Zerowaste είδη γυναικείας φροντίδας, απευθυνόμενη πρώτα στην αγορά του εξωτερικού. Συνέχισε με ανάπτυξη του ίδιου του είδους ώστε να καλύπτει κάθε ανάγκη της γυναίκας. Μέσα από συμμετοχή σε εκθέσεις γνώρισαν την εταιρία και η Ελληνική αγορά. 

•    Πότε ξεκίνησε τη δραστηριότητα στο χώρο αυτό;

Ξεκίνησα το 2016 μέσω μια πλατφόρμας αγοράς του εξωτερικού, έπειτα μέσα σε ένα συλλογικό σχήμα ενώ τώρα δραστηριοποιούμε ως ηλεκτρονικό κατάστημα. 

•    Οι σπουδές σας βοήθησαν στην εξέλιξη της δραστηριότητας;

Οι σπουδές με την στενή έννοια του όρου, όχι, αλλά οι σπουδές με βοήθησαν στην οργάνωση, την δομή και την παρουσίαση της εργασίας μου. Επίσης, μαθαίνοντας από νωρίς την συνεργασία σε ένα περιβάλλον με διαφορετικούς ανθρώπους, έμαθα να έχω ευελιξία και προσαρμοστικότητα.

•    Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Να γνωρίσουν κι άλλοι άνθρωποι ότι υπάρχει επιλογή Zerowaste και κατασκευασμένα στην Ελλάδα, στην καθημερινή φροντίδα υγείας και σπιτιού 

•    Ποίο είναι το προσωπικό slogan σας;

Το πρώτο βήμα στο Zerowaste είναι η αλλαγή του τρόπου σκέψης: ReThink!

•    Ποιά πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν κάποιον σωστό επαγγελματία;

Η αγάπη και το πάθος είναι η βάση κάθε επαγγελματία. Από εκεί και πέρα, θεωρώ σημαντικό στοιχείο την συνέχιση εκπαίδευση και εξέλιξη, καθώς και την άμεση επικοινωνία με τους πελάτες. 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Κοντογιάννη Μαγδαληνή: Η Κτηνοτροφία σε γυναικεία χέρια.

  • Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία της επιχείρησής σας.

Η κτηνοτροφία δεν είναι επάγγελμα, αλλά τρόπος ζωής. Με αυτήν την υποσημείωση η πορεία της σημερινής κτηνοτροφικής μας επιχείρησης είναι στην ουσία η πορεία της ζωής μας. Και πάλι είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι σε αυτήν την πορεία δεν είμαστε μόνοι, αλλά όλη η οικογένεια μαζί. 

Την σημερινή μας κτηνοτροφική επιχείρηση την λειτουργούμε μαζί με τον αδελφό μου, Γιάννη Κοντογιάννη, και βέβαια στο σπίτι βρίσκεται πάντα η μητέρα μας κα Κατερίνα Κοντογιάννη, θησαυρός εμπειρίας, φύλακας της αγροτικής κληρονομιάς και ζωντανός γαστρονομικός πολιτισμός. 

  • Πότε ξεκίνησε τη δραστηριότητα στο χώρο αυτό;

Με την υποσημείωση ότι μιλάμε για τρόπο ζωής, η δραστηριότητά μας αυτή σε εμένα ξεκίνησε από γεννήσεως, και επειδή μας ακολουθούν εικόνες και βιώματα από τις προηγούμενες γενιές της οικογένειας, ο πατέρας μας ήταν Βλάχος από τον Δάφνο Δωρίδας (Λιδωρίκι) και η μητέρα μας Αρβανίτισα από την Χασιά Αττικής. 

Στον ίδιο χώρο, στην Λαθέα, Μενιδιού, Αττικής, στους πρόποδες της Πάρνηθας, δημιουργήθηκε στον ιδιόκτητο στάβλο μας, η αδειοδοτημένη κτηνοτροφική μας εκτροφή το 1966, από μετακίνηση από το Περιστέρι Αττικής. 

Τότε είμασταν μόνοι στον χώρο. Βλέπαμε μακριά τα φώτα της Αθήνας και για να πάμε σχολείο περπατούσαμε 4χλμ. Γύρω μας ήταν ελαιώνες, περιβόλια και ανθοπαραγωγοί. Όλοι φίλοι και στενά συνεργαζόμενοι. Τους δίναμε κοπριές και μας έδιναν τα κλαδέματα από τις ελιές και τα μη εμπορεύσιμα κηπευτικά. Σε τοπικό επίπεδο έρχονταν οι γείτονες και έπαιρναν γάλα. 

  • Οι σπουδές σας βοήθησαν στην εξέλιξη της δραστηριότητας;

Δεν υπάρχει επαρκής αγροτική επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε όλη την Ελλάδα και σε όλη την Αττική το μόνο «Αγροτικό» σχολείο στο Μαρούσι προσφέρει εκπαίδευση σε κηπουρούς για τις βίλλες των αστών. Το Δημοτικό σχολείο και το Γυμνάσιο με έδωσαν κυρίως αστικά πρότυπα και ΔΕΝ με βοήθησαν στην παραγωγική κτηνοτροφική μου δραστηριότητα. 

Μόνοι μας, συμμετέχοντας στον Κτηνοτροφικό Σύλλογο Περιφέρειας Αττικής, οργανώσαμε τοπικές συναντήσεις με εξειδικευμένους γνώστες, κάναμε οργανωμένη ανταλλαγή εμπειριών, πήγαμε σε άλλες περιοχές με study visit, προσκαλέσαμε σε παρουσιάσεις εμπειριών που άντλησε κάποιο μέλος του Συλλόγου μας από επίσκεψη, συμμετείχαμε ή πήγαμε οργανωμένα σε εκθέσεις και συνέδρια σχετικά με τις επιχειρηματικές μας δραστηριότητες, κάναμε διαδικτυακές εκδηλώσεις, συζητήσεις και σεμινάρια και πολλά άλλα. 

Και όλα αυτά ενώ οι απαιτήσεις των ζωντανών ψυχών που φροντίζουμε μας θέλουν 365 μέρες τον χρόνο, 24 ώρες διαθεσιμότητα («εφημερία») την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, χωρίς τις αστικές συνήθειες για weekend και «διακοπές». 

  • Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Η αγροτική επιχειρηματικότητα είναι μια απολύτως υποτιμημένη δραστηριότητα στην Ελληνική πραγματικότητα. Στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων δεν εντοπίσαμε Γεν. Διεύθυνση Επιχειρηματικότητας, ούτε καν Διεύθυνση. 

Οι αγρότες, ενώ είναι η επιτομή της επιχειρηματικότητας (όπου επιχειρηματικότητα είναι η διάθεση για ανάληψη δράσης με μεγάλες αβεβαιότητες) ΔΕΝ εγγράφονται στα τοπικά Επιμελητήρια, ούτε υπάρχει ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ. 

Είναι ειρωνεία να σχεδιάζεις για το  μέλλον της κτηνοτροφικής σου επιχείρησης με το 90% των κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων στην Αττική να μην έχει άδεια λειτουργίας, λόγω ανεδαφικών μαξιμαλιστικών απαιτήσεων «τεχνοκρατών», που ΔΕΝ εξυπηρετούν την παραγωγή ζωικών τροφών και ΔΕΝ βοηθούν στην ισορροπία του περιβάλλοντος, παρά μόνο το real estate όσης υπαίθρου έμεινε στην Αττική.

ΧΩΡΙΣ σταθερές χρήσεις γης, με καταπατημένα τα βοσκοτόπια μας, χωρίς αγροτικά σχολεία, χωρίς Αγροτικό Επιμελητήριο, τα πλάνα μας για το άμεσο μέλλον μπορεί να είναι ΜΟΝΟ να μας επιτραπεί να κάνουμε οικοτεχνία μεταποίησης των ζωικών μας προϊόντων, με τις παραδοσιακές αρβανίτικες συνταγές. 

Θέλουμε να στηρίξουμε την τοπική εφοδιαστική αλυσίδα, να τροφοδοτήσουμε τις νομοθετημένες (2014) τοπικές Αγορές Αγροτών που δεν έχουν υπάρχουν ακόμα, και να συνεργασθούμε συμβολαιακά με τοπικές επιχειρήσεις για να προβάλουμε ενιαία την τοπική Αρβανίτικη πολιτιστική μας κληρονομία. 

  • Ποίο είναι το προσωπικό slogan σας;

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΙΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ

  • Ποιά πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν κάποιον σωστό επαγγελματία;

Η ικανότητα για δημιουργία οράματος και επί μέρους στόχων, η επαρκής επικοινωνία και πληροφόρηση των εμπλεκομένων (πάντα σκεφτόμαστε για τον αγρότη, ο οποίος είναι ο ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΣ του περιβάλλοντος), ο σχεδιασμός των «βημάτων» υλοποίησης, η συνεργασία για την αξιολόγηση και τον επανασχεδιασμό, και η σταθερή επίμονη προσήλωση στους στόχους. 

Ένας φίλος μου έλεγε: εάν σε αρέσει να φας λαγό, δεν αρκεί η επιθυμία (όραμα, στόχος, πληροφόρηση κλπ), πρέπει να έχεις εξοπλισμό (όπλο, σκύλο κλπ), να εκπαιδευτείς στην σκοποβολή, να βρεις φυσίγγια, να ξέρεις τις συνήθειες των λαγών, να γνωρίζεις την περιοχή, να μπορείς να περπατήσεις και πολλά άλλα, αλλά κυρίως να έχεις διάθεση να εκτεθείς σε όλες τις αβεβαιότητες του κυνηγιού, αν σε αρέσει να φας λαγό.

Κοντογιάννη Μαγδαληνή (Μάγδα)

Γραμματέας Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής ‘Αγιος Γεώργιος’

ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΣ

Τηλ 6932094231

[email protected]

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Αφιέρωμα Ινστιτούτο Κομφούκιος ΑΠΘ: Bao Xiaoying 鲍晓英

Η Κινέζα Διευθύντρια του Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ, καθηγήτρια SISU (Κίνα) Μέλος της Επιτροπής Διοίκησης του Ικ του ΑΠΘ Bao Xiaoying 鲍晓英 έχει κάνει σπουδές στην πολιτισμική επικοινωνία μέσω της μετάφρασης και στην εκμάθηση της γλώσσας που την οδήγησαν στην επαγγελματική της καριέρα. 

Τι σημαίνει επιτυχία για εσάς στο χώρο που εργάζεστε;

Όταν οι μαθητές/τριές μας από την Ελλάδα θέλουν να μάθουν την κινέζικη γλώσσα και τον πολιτισμό και όταν υπάρχει μεγαλύτερη κατανόηση ανάμεσα στην Κίνα και στην Ελλάδα, αυτό είναι μεγάλη επιτυχία στη δουλειά μου.  

Ποιά έργα ή υπηρεσίες πιστεύετε οτι πρέπει να πραγματοποιηθούν στο άμεσο μέλλον , τα οποιά θα συμβάλουν ουσιαστικά στη ανάπτυξη του Ινστιτούτου;

Στο άμεσο μάλλον θα έχουμε την τελετή έναρξης του Ινστιτούτο Κομφούκιοςτου ΑΠΘ που θα βοηθήσει πολύ στην περαιτέρω ανάπτυξη του Ινστιτούτου μας. 

Τι θεωρείτε σημαντικότερο για την επιτυχία; Τις συνειδητές επιλογές, το πάθος, το networking, τις σπουδές ή κάτι άλλο;

Θεωρώ το πάθος το πιο σημαντικό στην επιτυχία. Έχοντας πάθος, θα επιχειρήσουμε να κατακτήσουμε τον στόχο μας με κάθε μέσο, επίσης καλές σπουδές σε αυτό που κάνουμε, συνειδητές επιλογές, υποστήριξη από άλλα άτομα… 

Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Να επικεντρωθώ στη δουλειά μου στο Ινστιτούτο Κομφούκιος του ΑΠΘ.

Ποιές είναι οι τάσεις σήμερα στον τομέα της εκπαίδευσης στον χώρο των επιχειρήσεων;

Δεν είμαι πολύ ενήμερη για θέματα εκπαίδευσης στις επιχειρήσεις, αλλά θεωρώ ότι υπάρχει μία τάση για σπουδές στις επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, έτσι ώστε να ανακαλύψουμε τρόπους μέσα από τους οποίους διαφορετικές περιοχές και χώρες μπορούν να συνεργαστούν για μια καλύτερη παγκόσμια οικονομία. 

Πως μπορούμε να ενισχύσουν την γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα;

Οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν περισσότερες ευκαιρίες στην επιχειρηματικότητα και περισσότερη πρόσβαση στον κόσμο των επιχειρήσεων. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό για τις γυναίκες να έχουν αυτοπεποίθηση στις ικανότητές τους για επιχειρηματική επιτυχία και να παίρνουν πρωτοβουλίες για είσοδο στον επιχειρηματικό κόσμο. 

Ποιο είναι το προσωπικό σας σλόγκαν ή ρητό;

Να κάνω αυτό που μου αρέσει και να μου αρέσει αυτό που κάνω.

Continue Reading

Trending