Connect with us

Παιδί

Διαδραστικά Παιχνίδια Μέσα Στο Σπίτι

Με τίτλο μένουμε στο σπίτι και με δεδομένο ότι άλλαξε συντριπτικά η καθημερινότητά μας και οι οικογένειες περνούν το 24ωρο τους εντός της οικίας, η συγγραφέας Λητώ  Τσακίρη Παπαθανασίου προτείνει δράσεις για να περάσετε όμορφα μαζί με τα παιδιά σας εντός των τειχών.

H πανδημία  μας θέλει όλους στο σπίτι,  χωρίς ιδιαίτερους περιπάτους. Συνηθίζουμε όλοι να ενδιαφερόμαστε για το πώς θα απασχοληθούν  τα μεγαλύτερα παιδιά, τι γίνεται όμως με τα μικρούλια μας που και αυτά αισθάνονται ότι τα πράγματα στην καθημερινότητα της οικογένειας έχουν αλλάξει;

Όπως και τα υπόλοιπα μελή του σπιτιού, έτσι και τα μωράκια της οικογένειας  αισθάνονται και αυτά την ένταση που επιφέρουν οι αλλαγές στις συνήθειες της οικογένειας τους, επιζητώντας τώρα περισσότερο από ότι πριν την ενθάρρυνση και το παιχνίδι με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 

Μία δραστηριότητα που σας προτείνουμε πολύ αρεστή στους μικρούς μας φίλους είναι η παρακάτω :

Φροντίζουμε να βρούμε μέσα στο σπίτι ότι μπάλες έχουμε , που να  έχουν διαφορετικά χρώματα και μεγέθη και διαφορετικές υφές. Πρώτα δείχνουμε στο παιδί το πώς κυλούν αν τις χτυπήσουμε κάτω ή αν τις σπρώξουμε μια μία . Μετά  στο χαλάκι παιχνιδιού του παιδιού μας, ρίχνουμε όλες τις μπάλες και ξεκινούμε να τις παίζουμε μία μία, ενώ προτρέπουμε να κάνει το ίδιο, ανακαλύπτοντας τις διαφορετικές υφές.  Στο τέλος φέρνουμε ένα μεγάλο καλάθι και αρχίζουμε να μαζεύουμε πρώτα εμείς μία μία τις μπάλες από το πάτωμα, δείχνοντας στο παιδάκι μας πως να τις μαζέψει κι αυτό με τον ίδιο τρόπο. Στόχος είναι  να του μάθουμε να φροντίσει παίζοντας το πώς θα μπουν όλες οι μπάλες του στο μεγάλο καλάθι. Σε κάθε επιτυχία του το επιβραβεύουμε και δείχνουμε πως το καμαρώνουμε ώστε να του χαρίσουμε την απαραίτητη αυτοπεποίθηση! Ας γίνουμε κι εμείς μαζί με το παιδάκι μας για λίγο παιδιά και καλή μας επιτυχία! 

 Μία άλλη δραστηριότητα που και αυτή περιέχει κίνηση, υλοποιείται πάνω στο χαλάκι παιχνιδιού. Θα  βάλουμε το παιδάκι μας να καθίσει στο κέντρο του χαλιού ενώ γύρω του και σε απόσταση από αυτό, θα στρώσουμε αρκετά από  τα αγαπημένα του παιχνίδια και θα το προτρέψουμε να τα φτάσει για να τα παίξει. Πάλι ο ρόλος της επιβράβευσης είναι σημαντικός στο να γίνει πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι του. 

Για  τα μεγαλύτερα παιδιά μας προτείνω μια  εκπαιδευτική δράση παίζοντας και ταξινομώντας τα lego τους. Για να επιτευχθεί ο στόχος του δημιουργικού αυτού παιχνιδιού θα πρέπει το κάθε παιδί να αναπτύξει την παρατηρητικότητά του και να μάθει την αξία της ταξινόμησης ανά είδος. Παροτρύνουμε λοιπόν τα παιδιά αφού ρίξουμε στο χαλί όλα τους τα τουβλάκια, να τα ταξινομήσουν πρώτα ανά είδος και μετά να τα ταξινομήσουν ανά χρώμα. 

Σε επόμενο βήμα τους ζητάμε να τα ταξινομήσουν ανά μέγεθος, βλέπουμε λοιπόν ότι έτσι περνάει δημιουργικά και ευχάριστα η ώρα του παιδιού ενώ παράλληλα ενισχύεται η παρατηρητικότητα του. Το παιδί μαθαίνει παίζοντας να ταξινομεί με κέφι κάθε φορά τα αντικείμενα που του προτείνουμε. 

Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον παιχνίδι για τα μικρά μας παιδιά είναι να μάθουν να ανακαλύπτουν μέσα από μια λεκάνη με ένα υλικό, διάφορα μικροαντικείμενα και παιχνίδια που θα είναι κρυμμένα μέσα σε αυτό.

Τρόπος παιχνιδιού:  Έχουμε δύο λεκανάκια και ένα παιδικό φτυαράκι. Βρίσκουμε μικρά παιχνιδάκια τους και τα βάζουμε στο ένα λεκανάκι ενώ τα καλύπτουμε για να μην είναι άμεσα ορατά ,  ρίχνοντας στο λεκανάκι ένα ή δύο μεγάλα σακούλια από φακές. Το παιδί αρχίζει να ψάχνει με το φτυαράκι και σιγά-σιγά ανακαλύπτει τα μικρά παιχνιδάκια που βρίσκονται μαζί με τις φακές. Το παιχνίδι του τελειώνει όταν έχει τοποθετήσει  τις φακές μόνες τους στο δεύτερο λεκανάκι ενώ έχει αποδεσμεύσει από το 1 λεκανάκι όλα τα μικρά παιχνιδάκια, που είχαμε κρυμμένα μαζί με τις φακές. Το παιχνίδι αυτό ενισχύει τη λεπτή κινητικότητα του παιδιού, ενώ δίνει το έναυσμα για να μάθει να παρατηρεί σωστά και να κάνει συντονισμένες κινήσεις, μέχρι να καταφέρει να πετύχει το στόχο του. Φυσικά νιώθει πολύ ικανοποιημένο όταν εμείς σε όλη αυτή την πορεία της δράσης του το ενθαρρύνουμε 

Ξεκινήστε αυτά τα απλά και ενδιαφέροντα παιχνίδια με τα παιδιά σας και εμείς σύντομα θα είμαστε κοντά σας με νέες προτάσεις για δράση και επικοινωνία στο σπίτι, με δημιουργικές δραστηριότητες που θα κάνουν καλύτερη την υποχρεωτική μας παραμονή εντός της οικίας μας.

Κλείνουμε με το τραγουδάκι για την  Άνοιξη που είναι πάντα η αγαπημένη εποχή όλων των παιδιών: τραγούδι

Τις  συμβουλές και το τραγούδι της, μας χάρισε  η συγγραφέας και παιδαγωγός με εξειδίκευση στην ψυχική υγεία του παιδιού,  μέλος της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, της UNESCO Πειραιώς & Νήσων στο Τμήμα Παιδιού  και του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, Λητώ Τσακίρη Παπαθανασίου. Δέκα υπέροχα βιβλία της κυκλοφορούν πανελλαδικά σε όλα τα ενημερωμένα Βιβλιοπωλεία, τελευταίοι τίτλοι:

Η κυρά Διατροφή πρώτη στη μαγειρική, Ο Ιντερνετούλης στην παρέα μας, Η Ραλλού των αστεριών, από τις  Εκδόσεις Τζιαμπίρης Πυραμίδα, υπο την αιγίδα της Unesco Πειραιώς & Νήσων

Οικογένεια

Το Δίλημμα Της Εργαζόμενης Μητέρας 

Mε αφορμή την γιορτή της μητέρας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα κομμάτι από την καρδιά μου, που ξέρω ότι είναι και κομμάτι της δικής σας, και αφορά την μητρότητα.

Όλες μας έχουμε δοσμένο ένα κομμάτι του εαυτού μας στα παιδιά μας. Όμως το ξέρω ότι έχουμε κι ένα άγχος, ένα φόβο αδιόρατο, ένα δίλημμα μήπως η αγάπη για τη δουλειά μας και οι πολλές ώρες ενασχόλησής μας μ’ αυτή μας στοιχίσει το ρόλο μας της μητέρας. Χωρίς να θέλω να δώσω το φάρμακο γι αυτό τον «πόνο» μας, απλά θα μοιραστώ μαζί σας ως εργαζόμενη μητέρα και ως παιδαγωγός επί σειρά ετών, κάποιες σκέψεις, που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν να μπουν τα πράγματα στη θέση τους και να διαλυθούν ο «φόβος» και οι αμφιβολίες σας.

Αυτά λοιπόν που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι τα λεγόμενα (για να τα θυμάστε ευκολότερα). Ξεκινώντας θα σας πω ότι πιο πολύ από κάθε άλλο τα παιδιά μας χρειάζονται την Απροϋπόθετη αγάπη μας (αγάπη χωρίς όρους και ανταλλάγματα). Είναι η μόνη απροϋπόθετη αγάπη, που θα γευτούν στη ζωή του και οφείλουμε σα γονείς να γεμίσουμε το συναισθηματικό τους δοχείο με αυτή, γιατί είναι η βάση που θα χτίσουν όλη τη μετέπειτα ζωή τους. Αυτό αγαπητές μου δεν απαιτεί χρόνο, αλλά τρόπο.

Το δεύτερο Α που χρειάζεται το παιδί μας είναι η Αναγνώριση της αξίας του και της ιδιαιτερότητάς του. Αφήστε το να είναι ο εαυτός του, βοηθείστε το να δει τα δικά του ταλέντα (κλίσεις) και βοηθήστε το να τα αναπτύξει.

Τέλος δώστε του Αποδοχή. Ένα παιδί που παίρνει αποδοχή από τους γονείς του και όχι τη διαρκή κριτική, θα μάθει να αποδέχεται τον ίδιο του τον εαυτό και να το σέβεται. Αποκτά την ανεκτίμητη αυτοεκτίμηση, που θα γίνει το εφαλτήριο για όλα τα μεγάλα επιτεύγματα στη ζωή του.


Άρθρο Αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Παιδί

Παιδιά και συναισθηματικός εκβιασμός

Σχέσεις βασισμένες στον ηθικό καταναγκασμό, την καταπίεση των συναισθημάτων και την εξάρτηση, είναι απλώς μη υγιείς σχέσεις, που πρέπει να αποβάλλουμε επιτέλους από την ελληνική κοινωνία.

Ο εκβιασμός είναι πραγματικά μια μη ηθική πράξη, αφού ο εκβιαστής προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάποια αδυναμία του θύματος, για να ωφεληθεί ο ίδιος. Ο συναισθηματικός εκβιασμός αφορά αισθήματα. Αυτός που τον ασκεί ενδιαφέρεται μέσω αυτού να επιβληθεί στις ιδέες των ανθρώπων κυρίως αυτών, που η θέληση τους δεν είναι τόσο ισχυρή.

Παραδείγματα συναισθηματικού εκβιασμού

Ο συναισθηματικός εκβιασμός ξεκινά από την παιδική ηλικία.  Είναι δηλαδή η δύναμη που μπορεί να ασκήσει ένα μικρό παιδί στους γονείς του ή και το αντίστροφο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναισθηματικού εκβιασμού ενός μικρού παιδιού προς τη μητέρα του είναι το εξής: «Θα φάω το φαγητό μου μόνο, εάν με πας βόλτα μετά το φαγητό». Όμως και οι γονείς συχνά καταφεύγουν στο συναισθηματικό εκβιασμό προς τα παιδιά τους π.χ.  «Αν είσαι φρόνιμος θα σε πάω στο πάρκο το Σάββατο». Τον συναισθηματικό εκβιασμό μπορούμε εύκολα να τον συναντήσουμε στην καθημερινότητα. Αυθεντία  στον συναισθηματικό εκβιασμό είναι οι γυναίκες. Πόσες μητέρες δεν ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους, όταν αυτά εκφράζουν την επιθυμία να ανεξαρτητοποιηθούν και να δημιουργήσουν την δική τους προσωπική ζωή; Ακούμε, λοιπόν, συχνά τη μητέρα να λέει: «Δεν μπορείς να φύγεις από το σπίτι, γιατί εγώ σε μεγάλωσα. Έχω κάνει τόσες θυσίες για σένα, είσαι αχάριστος/η». Πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιούν ακόμα χειρότερα προσχήματα, όπως αυτά της υγείας. Για παράδειγμα «δεν μπορείς να το κάνεις αυτό γιατί θα πεθάνω. Η καρδιά μου δεν αντέχει, θα είσαι υπεύθυνος/η , αν πάθω κάτι κακό».

Ψυχολογικό μπούμερανγκ

Μερικοί από τους λόγους, που οι γονείς δεν επιτρέπεται να ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους είναι οι εξής:

* Ο συναισθηματικός εκβιασμός  στερεί την ελεύθερη θέληση των παιδιών και τραυματίζει την εμπιστοσύνη των παιδιών, όχι μόνο απέναντι στους γονείς τους, αλλά στην ίδια τη ζωή.

* Δημιουργεί ενοχικά συμπλέγματα στο παιδί, που το συντροφεύουν στην υπόλοιπη ενήλικη ζωή του και το δυσκολεύουν αφάνταστα σε όλες του τις ενέργειες.

* Το μήνυμα που παίρνει το παιδί είναι, ότι οι γονείς του δεν το αγαπούν παρά μόνο υπό την προϋπόθεση που θα τους κάνει όλες τις επιθυμίες και τα καπρίτσια τους.  Δηλητηριάζεται  λοιπόν η πίστη τους στην αγάπη.

* Ούτε οι γονείς είναι καλό να υποκύπτουν στο συναισθηματικό εκβιασμό που ασκούν τα παιδιά τους σ’  αυτούς  για τους εξής λόγους: Αρχικά γιατί δίνουν το μήνυμα της συναισθηματικής αδυναμίας τους στα παιδιά, τα οποία όσο μεγαλώνουν θα αυξάνουν και την ένταση  του συναισθηματικού εκβιασμού προς αυτούς, σε σημείο που να γίνει ανεξέλεγκτος και επικίνδυνος. Επίσης δίνουν λάθος μήνυμα στα παιδιά τους ότι μπορούν με αυτόν τον ανέντιμο τρόπο να κερδίζουν πράγματα στη ζωή  στερούμενοι, έτσι της δυνατότητας  χτισίματος γνησίων ανθρώπινων σχέσεων και επικοινωνίας με τους συνανθρώπους τους.

Φίλοι μου κρατάμε στα χέρια μας τη δυνατότητα να χτίσουμε υγιείς και γνήσιες σχέσεις με τα παιδιά μας. Ας το κάνουμε χωρίς να χρησιμοποιούμε ανορθόδοξες μεθόδους, που βλάπτουν κι εμάς και τα παιδιά μας.


Άρθρο αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Παιδί

Από την αντιπαράθεση στην συνεργασία

Η αρνητική συμπεριφορά των εφήβων, οδηγεί συχνά σε ρήξη επικοινωνίας με τους γονείς. Οι λεπτοί χειρισμοί μπορούν να δώσουν τη λύση.

Τέσσερις είναι οι βασικοί λόγοι της αρνητικής συμπεριφοράς των εφήβων: η πρόκληση προσοχής, η επίδειξη δύναμης, η εκδίκηση και η επίδειξη ανικανότητας. Σήμερα θα ξεχάσουμε τους συνηθισμένους τρόπους αντιμετώπισης αυτής της αρνητικής συμπεριφοράς και θα αναζητήσουμε νέους τρόπους αντιμετώπισης.

Πώς να το χειριστείτε

Η μέθοδος που θ’ ακολουθήσουμε θα εξαρτηθεί από το σκοπό του εφήβου, την ιδιαίτερη περίπτωση και τον τρόπο αντίδρασης, που εσείς προτιμάτε.

Ας ξεκινήσουμε με τις συνέπειες (φυσικές και λογικές). Ως φυσική συνέπεια ορίζεται το φυσικό αποτέλεσμα μιας ενέργειας. Δεν επιβάλλεται από την εξουσία (δάσκαλο ή γονιό), αλλά από την πραγματικότητα. Όταν ο έφηβος παραβιάζει τη φυσική τάξη, θα υποστεί τις αναπόφευκτες συνέπειες. Αυτό θα συμβεί αν αποφασίσουμε να μην ενεργήσουμε στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου. Για παράδειγμα όταν ο έφηβος κάθεται μέχρι αργά στο internet, φυσικό είναι να αισθάνεται κουρασμένος και άρα να είναι ένας άσχημα προετοιμασμένος μαθητής. Οι φυσικές συνέπειες αφήνουν τον έφηβο να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα από την πείρα του, και όχι επειδή εμείς τον διορθώσαμε. Αν ενεργήσουμε στην αρνητική συμπεριφορά του εφήβου προκαλούμε την λογική συνέπεια, που σημαίνει ότι ο ενήλικας κανονίζει τις συνέπειες, αντί να τις αφήνει να είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της πράξης του παιδιού. Οι λογικές συνέπειες βασίζονται στην πεποίθηση ότι τα παιδιά δε γεννιούνται ούτε καλά, ούτε κακά. Η αρνητική συμπεριφορά αντιμετωπίζεται σαν λάθος, όχι ως αμάρτημα. Γι’ αυτό ο ενήλικας αναλαμβάνει την ευθύνη να καθοδηγήσει το παιδί και να του δείξει τα λάθη (και τις δυνατότητές του) όχι να το τιμωρήσει ή να το κρίνει, βάζοντάς του την ταμπέλα «καλός» ή «κακός».

Βασικοί κανόνες

  • Όταν εφαρμόζετε τις λογικές συνέπειες, είναι απαραίτητο να δίνετε εναλλακτικές λύσεις, ώστε ο έφηβος να μπορεί να διαλέξει χωρίς εξωτερική πίεση. Επίσης ο τόνος της φωνής σας  πρέπει να είναι φιλικός, να δείχνει παραδοχή και καλή θέληση, και όχι θυμό, και απειλές. Μην προσπαθήσετε να δημιουργήσετε στους εφήβους αρνητικά συναισθήματα (ενοχή, κατωτερότητα, παραίτηση κ.τ.λ.).
  • Σημαντική είναι και η επιλογή των λέξεων. Για παράδειγμα, ο έφηβος βρίσκεται στο σαλόνι του σπιτιού του με το στερεοφωνικό στο full. Εσείς θέλετε να καθίσετε εκεί με μία φίλη για καφέ. Προσέξτε! Δε λέτε «Κώστα κλείσε το στερεοφωνικό γρήγορα» ή «Κλείσε και φύγε, γιατί θέλω ησυχία»  αλλά λέτε: «Μπορείς αν θέλεις να χαμηλώσεις την ένταση και να καθίσεις ήσυχα μαζί μας ή να πας στο δωμάτιό σου. Αποφάσισε τι προτιμάς».
  • Άλλος τρόπος αντιμετώπισης της αρνητικής συμπεριφοράς είναι η επικοινωνία. Αντί να πείτε: «Κώστα, κλείσε το στερεοφωνικό γιατί με ενοχλείς αφάνταστα» πείτε: «Κώστα παιδί μου ενοχλούμαι πολύ από τη δυνατή  μουσική και δεν μπορώ να συζητήσω με τη φίλη μου».

* Δεν κρίνεται τον έφηβο. Στείλετε το μήνυμα σε α’ πρόσωπο (εγώ….) και περιγράφεται το πώς αισθάνεστε εσείς. Έχει επίκεντρο εσάς και όχι τον έφηβο. Με αυτό τον τρόπο δεν βλάπτεται τη σχέση σας μαζί του και έχετε πολλές πιθανότητες να δημιουργήσετε την επιθυμία για αλλαγή. Θυμηθείτε λοιπόν :

  1. Να καθορίσετε τις συνέπειες, που έχει πάνω σας αυτός ο τρόπος συμπεριφοράς του παιδιού.
  2. Να περιγράψτε τη συμπεριφορά που σας επηρεάζει (κάνετε την περιγραφή χωρίς να κρίνετε).
  3. Να αναφέρετε ποιες συνέπειες έχει αυτή η συμπεριφορά πάνω σας.

Αγαπητοί μου, ας αλλάξουμε τους δικούς μας τρόπους συμπεριφοράς απέναντι στους εφήβους μας και θα αλλάξουν και αυτοί τον δικός του αρνητικό τρόπο απέναντί μας.


Άρθρο αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Trending