Connect with us

Οικογένεια

Δώσε φτερά στα παιδιά σου

Σήμερα θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτούς τους υπέροχους γονείς. Σε αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι βοηθούν στο να συνεχιστεί αυτό το δώρο της ζωής. Σε αυτούς τους ανθρώπους που δίνουν το Δώρο Της Ζωής.

Που όμως τις περισσότερες φορές αυτοί οι γονείς βρίσκονται σε μπελάδες.

Έχουν προβλήματα.

Τα πιο πολλά παιδιά, σκέψου λίγο κι εσένα, συνήθως έχουν πρόβλημα με τους γονείς τους. Όλοι οι γονείς για κάποιον λόγο είναι σκάρτοι.

Είναι τυχαίο; Ίσως όχι, ίσως ναι. Όμως ναι, κάποιοι γονείς πραγματικά είναι απαράδεκτοι. Κάποιοι άλλοι όμως απλά είναι άνθρωποι και κάνουν λάθη.

Όμως σήμερα δεν θα μιλήσουμε για τα παιδιά. Δηλαδή δεν θα μιλήσω σε εσένα σαν παιδί. Θα μιλήσω για σένα σαν γονέα. Αν έχεις οικογένεια θα καταλάβεις πάρα πολύ καλά τι λέω. Εάν δεν έχεις οικογένεια πραγματικά είσαι πολύ τυχερός γιατί θα γλιτώσεις από πράγματα που ενδεχομένως θα μπορούσες να ζήσεις απ’ το μέλλον σου.

Θα ξεκινήσω με μια έκφραση: Όλα γίνονται στο όνομα της αγάπης.

Όμως τα πάντα έχουν ένα θετικό πρόσημο και ένα αρνητικό πρόσημο. Και έχει να κάνει με το πως θα το χρησιμοποιήσεις. Δηλαδή, αν πάρω ένα μαχαίρι μπορώ να αλείψω ένα βούτυρο ή να κόψω ένα πλαστικό αλλά μπορεί να κάνω κακό και σε έναν άλλον άνθρωπο.

Με την γλώσσα μου μπορώ να σε κάνω να νιώσεις υπέροχα, μπορώ να σε κάνω να νιώσεις μοναδικά, μπορεί να σου φτιάξω την μέρα, αλλά μπορώ να σου κάνω και μια τρύπα μέσα στην καρδιά που να σε ακολουθεί για όλη σου την ζωή εάν δεν είσαι σε θέση να το διαχειριστείς.

‘’Tα πάντα έχουν να κάνουν με την πρόθεση που εσύ τα χρησιμοποιείς”

Πολλές φορές, (ασυνείδητα μεν αλλά συμβαίνει δε), οι γονείς βαραίνουν τα παιδιά χωρίς καν να το καταλάβουν. Και μετά τα παιδιά αντιδρούν και αρχίζει να υπάρχει πρόβλημα μεταξύ της σχέσης γονέα και παιδιού. Και στο τέλος ένας γονέας λαμβάνει πίσω κάτι που δεν του αξίζει. Γιατί υπάρχουν γονείς που πραγματικά έχουν δώσει την ζωή τους για τα παιδιά τους.

Βλέπω αυτή την στιγμή την βαφτιστήρα μου, που είναι ένα υπέροχο αγγελούδι. Βλέπω τους γονείς της βαφτιστήρας μου, με πόση υπομονή να το ταΐσουν, να το περπατήσουν, να τρέξουν από πίσω.. Και όλοι οι γονείς πάνω κάτω αυτά κάνουν. Όμως κάποια στιγμή αυτά τα παιδιά γυρνούν πίσω και λένε στους γονείς: “Δεν έκανες τίποτα για εμένα”.

Τα ξεχνούν όλα. Δεν τα θυμούνται. Ή καν δεν τα κατάλαβαν. Για ποιο λόγο;

Δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πράγμα: Από μια ασυνείδητη αντίδραση να προσπαθούν να αποκόψουν αυτόν το λώρο γονέα και παιδιού για να ενηλικιωθούν συναισθηματικά, να πατήσουν στα πόδια τους και να συνεχίσουν μπροστά.

Γιατί ένας γονιός, ειδικά ένας Έλληνας γονιός, ακόμα και όταν το παιδί τους φτάσει στην ηλικία των 30 και 40 χρονών το αντιμετωπίζει σαν ένα μικρό παιδί. Και παρεμβαίνει με την φράση “Εγώ σ’ αγαπάω”, “Εγώ ξέρω”, “Δεν θέλω ποτέ το κακό σου, άκουσε με” και πολλές φορές ασυνείδητα ευνουχίζει το παιδί δεν του επιτρέπει να μάθει, να σκοντάψει, να πέσει..

Όλοι ξέρουμε πως κάποια πράγματα αν δεν τα βιώσεις δεν τα μαθαίνεις.

Πήγαινε να γίνεις γιατρός. Σπούδασε όσα χρόνια θέλεις. Αν δεν κάτσεις πάνω από τον ασθενή δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μάθεις.

  • Πήγαινε να γίνεις δικηγόρος. Σπούδασε όσο θέλεις. Αν δεν πας σε μία δίκη δεν θα μάθεις.
  • Πήγαινε να σπουδάσεις να γίνεις ομιλητής. Αν δεν μιλήσεις σε κοινό δεν θα μάθεις.
  • Πήγαινε να σπουδάσεις μαγειρική. Αν δεν κάτσεις πάνω από μια κατσαρόλα δεν θα μάθεις.

Όσο και να θέλεις να περάσεις την γνώση στο παιδί σου, όσο και να θέλεις να μην ζήσει αυτά που εσύ έζησες δεν θα καταφέρεις ποτέ να του περάσεις αυτή την βιωματική γνώση. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του κόψεις τα φτερά, να μην μπορεί να μαθαίνει μόνο του και ακόμα κι αν εσύ θα μπορούσες να το προστατέψεις και να το μάθεις, που δεν γίνεται να το κάνεις στο απόλυτο, αλλά ακόμα και αν μπορούσες, την στιγμή που θα φτάσεις σε μια ηλικία που δεν θα μπορείς, το παιδί σου θα είναι σε ένα καράβι στον ωκεανό χωρίς πανιά, χωρίς μηχανή, χωρίς καπετάνιο. Μην του το κάνεις.

Επιπλέον φέρει ένα βάρος. Ένα βάρος που δεν μπορεί να ξεφορτωθεί. Μια υποχρέωση που δεν του ανήκει.

Γιατί η ζωή είναι αυτή: Πρέπει να παίρνουμε από τους γονείς μας και να το δίνουμε στους επόμενους. Αλλιώς δημιουργούμε ένα συστημικό μπλοκάρισμα με αποτέλεσμα να κοιτάμε να φροντίζουμε μόνο τους γονείς μας γιατί θεωρούμε μεγάλη υποχρέωση όλο αυτό που έκαναν και να μην μπορούμε να κοιτάξουμε μπροστά.

Και θα δεις πολλούς ανθρώπους, γυναίκες, άντρες, να μην έχουν σχέσεις. Και δεν είναι όλη η αλήθεια ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν σχέσεις, οικογένειες, δεν προχωράνε σε ένα τέτοιο βήμα γιατί δεν υπάρχουν χρήματα. Η αλήθεια είναι γιατί υπάρχουν πολλά συστημικά μπλοκαρίσματα από τα οποία τα παιδιά δεν μπορούν να ξεφύγουν. Και ασυνείδητα τη μόνη λύση που βρίσκουν για να συμβεί αυτό είναι να δημιουργούν σύγκρουση με τον γονιό τους.

Να πρέπει να βρουν οπωσδήποτε κάτι λάθος γιατί δεν μπορούν να φύγουν. Γιατί πραγματικά αν όλα είναι τέλεια δεν φεύγεις από κάτι. Ενώ αν βρεις κάτι το οποίο δεν είναι καλό θα φύγεις.

Έτσι λοιπόν φρόντισε να χρησιμοποιείς την αγάπη σου με μέτρο και να δώσεις στο παιδί σου εκείνη την συναισθηματική ωριμότητα, ασφάλεια και αγάπη προκειμένου να επιλέξει μόνο του την ζωή. Αλλιώς κάποια στιγμή ότι και να κάνεις θα γυρίσει εναντίον σου και πραγματικά θα υπάρξει μία σχέση η οποία δεν θα σου αξίζει.

Γιατί είμαι σίγουρος ότι είσαι υπέροχος, έχεις δώσει τον καλύτερο δυνατό σου εαυτό και αξίζεις να μεγαλώσεις δίπλα στο παιδί σου.

  • Αξίζεις να βλέπεις το παιδί σου σαν ένας θεατής στον κινηματογράφο να πετάει με τα φτερά του. Αλλά για να το κάνει, επίτρεψε του να έχει φτερά. Είμαι σίγουρος πως καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Είσαι υπέροχος! Είσαι μοναδικός!

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Από: Mανώλη Ισχάκη

Continue Reading

Ψυχολογία

Γιατί η πειθαρχία είναι το όχημα προς την καλύτερη ζωή;

Αν θέλουμε πραγματικά να απολαύσουμε μια καλύτερη ζωή και καλύτερες σχέσεις, η πειθαρχία είναι το όχημα που γνωρίζει τόσο καλύτερα από οτιδήποτε άλλο αυτόν τον προορισμό. 

Ζώντας μέσα στην ανειλικρίνεια και την ασυδοσία των επιπόλαιων σχέσεων, είναι λογικό η πρόταση για αυτοπειθαρχία να ξεβολεύει. Η αυτοπειθαρχία, όμως, δεν είναι συνώνυμη της στέρησης και της έλλειψης. Είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, προϋπόθεση για να έρθουμε στο δρόμο της αληθινής αγάπης, χρησιμοποιώντας τεχνικές που μας κινητοποιούν και ενεργοποιούν την ανάγκη μας για περισσότερη γνώση. 

Έχοντας πειθαρχία, κατανοούμε τη θέση μας στον κόσμο καλύτερα και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα που μας παρουσιάζονται όχι ως εμπόδια αλλά ως ευκαιρίες για εξέλιξη. Η αυτοπειθαρχία χτίζεται και κατακτιέται μέρα με τη μέρα, εφαρμόζοντας τεχνικές που μελλοντικά αποδεικνύονται αποτελεσματικές στη σταθερότητα και τη σοβαρότητα των ερωτικών αλλά και των υπόλοιπων σχέσεών μου. Η αναβολή της ικανοποίησης, η αποδοχή της ευθύνης, η αλήθεια και η στάθμιση είναι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της συμπεριφοράς μας που δεν θα μας αποκόψουν, φυσικά, από το να είμαστε αυθόρμητοι, αλλά θα μας θυμίζουν τον απώτερο στόχο, τη δημιουργία δηλαδή καλύτερων και ειλικρινέστερων σχέσεων.

Φρενάροντας, λοιπόν, τα ένστικτά μας, θέτουμε όρια και συνάμα διαμορφώνουμε τις κατάλληλες τεχνικές αυτοπειθαρχίας που εξασφαλίζουν επιτυχημένες σχέσεις.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Σχεδίασε από την αρχή τη ζωή σου

Ένα από τα βασικά συστατικά του μοντέρνου ορισμού της αγάπης είναι η προσωπική μας δράση και δημιουργικότητα. Όλες εκείνες οι ενεργές επιλογές που θα αποφασίσουμε να εντάξουμε στη σκαλέτα της καθημερινότητάς μας και χρειάζονται από εμάς κινητοποίηση και αποφασιστικότητα για να τελεσφορήσουν. Αυτό είναι το σημείο όπου αποφασίζω να σχεδιάσω από την αρχή την καθημερινή μου δράση, αφαιρώντας μηχανικότητα και προσθέτοντας συνειδητότητα.

Ένας καλός άξονας για να ξεκινήσω να επανασχεδιάζω το πλάνο μου είναι να καταγράψω όλες τις βασικές ανάγκες που χρειάζομαι ως άνθρωπος να ικανοποιήσω για να αισθάνομαι ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος. Θα διαπιστώσω πως όχι απλώς θα καλύψω με καλύτερο τρόπο τις ανάγκες μου, αλλά μέσα από τη δράση θα κατακτήσω και ένα νέο επίπεδο ατομικής υπευθυνότητας και πειθαρχίας, που θα με οδηγήσει με μια νέα αυτοπεποίθηση.

Ένα ολοκληρωμένο πλάνο δράσης έχει ως εξής :

Ενθαρρύνω τις κλίσεις και τα ταλέντα μου: λίγο πολύ, όλοι γνωρίζουμε πού και ως προς τι ένα ταλέντο μας είναι οξυμμένο ή έχει τον τρόπο να αναπτυχθεί. Κάπου, κάπως, κάποτε «είχα πειστεί» πως «μεγάλωσα», πως «δεν είχα χρόνο», πως «είχα άλλες προτεραιότητες», αλλά τώρα πια είναι εξόχως σημαντικό να αναγνωρίσω και να δώσω και πάλι αξία στις εκφάνσεις που ξεχωρίζω και να τις αναπτύξω. Τώρα είναι η ώρα να ασχοληθώ με την καλλιτεχνική μου ροπή στην ποίηση ή στην υποκριτική, να εντρυφήσω στα εικαστικά ή στη φωτογραφία.

Μου δίνω χρόνο, προσοχή και επικεντρώνω στην αυτοπαρατήρηση: Βρίσκω πάντα χρόνο για μικρά διαλείμματα με τον εαυτό μου μέσα στη μέρα, όπου ανασυντάσσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, ενώ όλο τον υπόλοιπο χρόνο που είμαι σε κίνηση φροντίζω να μη χάνω επαφή με τη «γεύση της ζωής», έτσι όπως ακριβώς ξεδιπλώνεται κάθε στιγμή μέσα μου.

Δε φοβάμαι τις εξόδους ή το να πηγαίνω σε μέρη μόνη μου: Προσωπικά, μπορεί να πήγα πρώτη φορά στο σινεμά μόνος μου όταν συμπλήρωσα τα 33 μου χρόνια, αλλά μόλις τότε ανακάλυψα τι έχανα έως εκείνη τη στιγμή. Αν δε φροντίσω να είμαι καλή και συναρπαστική παρέα για εμένα, πάρα πολύ δύσκολα θα είμαι καλή παρέα και αργό-

τερα για τον/τη σύντροφό μου. Επιπλέον, παύει η χαρά και η διασκέδασή μου να είναι συνδεδεμένη με την παρουσία κάποιου άλλου. Προσθέτω έτσι μια δυναμική στο ενεργητικό μου, έχοντας παράλληλα και την πολυτέλεια σε αυτή την προσωπική μου διαδρομή να ακούσω καθαρότερα το ένστικτό μου και να παρατηρήσω καλύτερα

τα «σημάδια» και ό,τι «τυχαίο» εκδηλώνεται γύρω μου.

Βγαίνω από τον «αυτόματο πιλότο»:  Είναι σημαντικό η κάθε μέρα μου να περιέχει εκπλήξεις και για να μην τις περιμένω παθητικά. Γίνομαι ο ίδιος αυτός που τις επιδιώκει. Είχα μάθει καλά να δρω μηχανικά και να προωθώ τη ρουτίνα του προγράμματός μου αφήνοντάς τη στον «αυτόματο πιλότο». Τουλάχιστον μία φορά τη μέρα είναι καθοριστικής σημασίας να προκαλείς τον εαυτό σου να κάνει κάτι το διαφορετικό. Να είσαι ανοιχτή στο «καινούριο». Ακόμα και μια μικρή αλλαγή, λόγου χάρη, το να αλλάξεις το κατάστημα απ’ όπου ψωνίζεις ή να ακολουθήσεις μια διαφορετική διαδρομή σε ένα συνηθισμένο σου δρομολόγιο, θα σε κάνει να δίνεις «προσοχή» και να ζεις όλο και περισσότερο στο παρόν σου.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Γεφύρωσε το χάσμα της επικοινωνίας στη σχέση σου

Lead: Δεν υπάρχει υγιής σχέση χωρίς ένα καλά δομημένο δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ των συντρόφων. 

Αυτό φυσικά δεν χρειάζεται να σου το πει κάποιος ειδικός σχέσεων. Το διαπιστώνεις κάθε φορά που ακόμα και η πιο μικρή και ασήμαντη διαφωνία οδηγεί σε επικούς τσακωμούς. Το πιο σημαντικό, λοιπόν, συστατικό μιας επιτυχημένης σχέσης είναι η σωστή και αποτελεσματική επικοινωνία. Με τη σειρά της η καλή επικοινωνία αποκαθιστά την εμπιστοσύνη και επουλώνει τυχόν προβλήματα στη σχέση που οφείλονται στην κακή συνεννόηση και την έλλειψη πίστης στις δυνατότητες και την αξιοπιστία του συντρόφου μας.

Έχει τύχει σχεδόν σε όλους μας με το πέρασμα του χρόνου να μας φαίνεται πως ο άλλος έχει αλλάξει, πως ακούγεται σχεδόν σαν ένας ξένος κάθε φορά που μας μιλάει. Κάτι που φυσικά δεν ισχύει. Η κακή επικοινωνία είναι ικανή να μεταφέρει μπερδεμένα μηνύματα και να αποκωδικοποιήσει λανθασμένα όσα θέλουμε να πούμε και όσα εννοούμε, συμμαχώντας βέβαια με τις προκαταλήψεις που χτίζει μοιραία ο χρόνος μέσα σε μία σχέση. 

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη επικοινωνίας που κάνουμε στη σχέση είναι να διαμορφώνουμε μοτίβα συμπεριφορών τα οποία περιμένουμε να επαληθευτούν. Με άλλα λόγια πολύ συχνά περιμένουμε από το σύντροφό μας να δρα και να σκέφτεται όπως ακριβώς εμείς. Οποιοδήποτε άλλο μοτίβο φαντάζει ξένο και εχθρικό,  γιατί πάντα στο μυαλό μας λειτουργεί υποσυνείδητα η επιθυμία της συναισθηματικής ταύτισης. Θέλουμε δηλαδή να νιώθει ο άλλος όπως ακριβώς νιώθουμε και εμείς. 

Τα πράγματα όμως είναι πιο απλά. Ακόμα και τα μεγαλύτερα χάσματα επικοινωνίας οφείλονται συνήθως σε μια βασική και ουσιαστική παρεξήγηση μεταξύ αντρών και γυναικών. Κάθε φορά που πλησιάζουμε το σύντροφό μας για να του παραπονεθούμε, εκείνος αποκωδικοποιεί αυτή την προσπάθειά μας ως αίτημα για να αναλάβει δράση. Ως άλλος “Mr Fix it” προσπαθεί να καθησυχάσει και να αποκαταστήσει τον προβληματισμό της συντρόφου του, χωρίς ωστόσο πραγματικά να την ακούει! Το μόνο που θέλει είναι να τακτοποιήσει την εκκρεμότητα! Η σύντροφος, από την άλλη, δεν επιθυμεί πάντα την εξεύρεση μιας μαγικής λύσης, καθώς υπάρχουν φορές που το μόνο που επιδιώκει είναι το ειλικρινές ενδιαφέρον και την προσοχή του συντρόφου της και τίποτα άλλο. 

Και όσο ο άντρας προσπαθεί να βρει μία λύση στην ανησυχία της γυναίκας, γιατί του προκαλεί αμηχανία και άγχος, τόσο εκείνη εκνευρίζεται γιατί δεν την ακούει πραγματικά. Αντίστοιχα κι εκείνος δοκιμάζει τα όριά του γιατί δεν μπορεί να εξηγήσει  γιατί εκείνη παραμένει ανικανοποίητη αφού της παρέχονται εναλλακτικές λύσεις. 

Η πραγματική αγάπη, ωστόσο, δεν είναι ατομικό άθλημα. Δεν αρχίζει και τελειώνει σε μας. Έχει πάντα δύο άξονες, δύο πόλους. Η ελλειμματική επικοινωνία παρουσιάζει ως αναγκαία την κατάργηση αυτών των δύο πόλων και προβάλλει ως πραγματική την αγάπη όχι έτσι όπως τη νιώθουμε αλλά έτσι όπως την περιμένει ο άλλος.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Trending