Connect with us

Οικογένεια

Η υπομονή που δοκιμάζεται πολλές φορές γίνεται θυμός..

Έχεις ακούσει την φράση «η υπομονή είναι αρετή».

Επιπλέον, αν κάνεις μια γρήγορη ανασκόπηση στους ανθρώπους που έχεις στη ζωή σου, σίγουρα θα βρεις ένα άτομο που το δυνατό του στοιχείο είναι η υπομονή. Ίσως το ρόλο του υπομονετικού ανθρώπου να τον έχεις αναλάβει εσύ.

Ο άνθρωπος με υπομονή διακρίνεται από μια αίγλη, μία ηρεμία αν θέλεις. Δε βιάζεται να βγάλει συμπεράσματα ούτε προβαίνει σε βιαστικές κινήσεις. Εξετάζει με σύνεση τα γεγονότα και είναι εγκρατής με τα συναισθήματά του. Είναι ο άνθρωπος που κάνει υπομονή σε μια προσπάθεια να πετύχει ένα στόχο, να διορθώσει μια κατάσταση ή να δώσει μια ευκαιρία σε κάτι που δεν περίμενε να τον πληγώσει.

Ο υπομονετικός άνθρωπος είναι ον εξοπλισμένο με όλα τα συναισθήματα που μπορεί να έχει κάποιος. Η διαφορά με τους παρορμητικούς έγκειται στο γεγονός πως υπομένει με μεγαλύτερη ευκολία και καθαρότητα μυαλού.

Υπάρχουν βέβαια και εκείνες οι στιγμές που η υπομονή έχει φτάσει το ανώτατο όριο στην κλίμακα μέτρησης συναισθημάτων και τη θέση καταλαμβάνει ο θυμός. Σε εκείνη ακριβώς τη στιγμή, αν τύχει να βρεθείς, βλέπεις τον υπομονετικό άνθρωπο όπως δε θα πίστευες ποτέ.

Εξαντλείται η υπομονή και τη θέση της παίρνει η κούραση και ο θυμός. Ένας θυμωμένος άνθρωπος  είναι ένας κουρασμένος άνθρωπος.  Να προσπαθεί, να υπομένει και να αντιμετωπίζει τις λάθος επιλογές των άλλων.

Όταν ο θυμός αντικαθιστά την υπομονή, συμβαίνει γιατί θυμώνουμε με εμάς τους ίδιους, που δώσαμε παραπάνω ευκαιρίες από όσες έπρεπε.

Υπομένει καταστάσεις που ίσως δεν άξιζαν. Στιγμές που έπρεπε να μιλήσει και να ξεσπάσει. Να αναμετρηθεί με αυτούς που τον μειώνουν και τον περιορίζουν. Εκείνος σιώπησε. Γιατί ο άνθρωπος -εκτός των άλλων- είναι ον εγωιστικό και εγωκεντρικό.

Γιατί μπορεί η υπομονή να είναι αρετή αλλά ο θυμός κάνει το στόμα να δουλεύει πιο γρήγορα από το μυαλό.

Για αυτό προσπάθησε να μην ωθείς στα όρια του έναν υπομονετικό άνθρωπο. Κάποια στιγμή θα ξεσπάσει και πίστεψε με δε θα σου αρέσει αυτό που θα αντιμετωπίσεις!!!

Πηγή

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Τι ζητάμε τέλος πάντων οι γυναίκες;

Από τη μία, οι άνδρες λένε πως είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν μία γυναίκα, πάνω κάτω δηλαδή ότι λέμε και εμείς για εκείνους! Από την άλλη, θεωρούμε πως δεν είναι και τόσο δύσκολο σε έναν άνδρα να μας νιώσει και να αντιληφθεί τι θα μας κάνει ευτυχισμένες! Παρόλα αυτά, η σύγχυση ανάμεσα στα δύο φύλα, καλά κρατεί…

Ας δούμε μερικά κλειδιά της γυναικείας ψυχολογίας που θα μας κάνουν πιο προσιτές και θα βοηθήσουν στην κατανόησή μας. Ίσως τελικά να μην είμαστε τόσο …περίπλοκες!

  1. Θέλουμε να νιώθουμε την «επαφή» και τη σταθερότητα: Μας δίνει ασφάλεια η αίσθηση αυτή, μας ηρεμεί και νιώθουμε πως έχουμε σταθερό έδαφος κάτω από τα πόδια μας. Μία καλή σχέση, καλά παιδιά, καλή δουλειά, κλπ.
  2. Θέλουμε να νιώθουμε το ενδιαφέρον: Και ποιος δεν το θέλει; Όταν λοιπόν επιστρέφει το ταίρι μας στο σπίτι, θέλουμε να ενδιαφερθεί για εμάς, να μας ακούσει, να νιώσουμε πως μας σκέφτεται και προφανώς θέλει και εκείνος το ίδιο. Βέβαια, μπορεί να είμαστε κουρασμένοι και οι δυο, όπου εδώ οι «χρυσοί κανόνες» του διαλόγου μπορούν να φανούν χρήσιμοι με το να ρωτήσουμε ο ένας τον άλλο τι κάνει και πως πέρασε την ημέρα του, μετά από λίγη ώρα χαλάρωσης και να μιλήσουμε σε 15-20 λεπτά…
  3. Θέλουμε να καταλάβει αν έχουμε πρόβλημα: Πως είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται στη φωνή μας ή στον τρόπο μας την πιθανή ένταση, ανησυχία, χαρά, ενθουσιασμό, κλπ και να μην μας ρωτήσει για αυτό; Βέβαια, και εμείς πολλές φορές ίσως το παρακάνουμε, καθώς περιμένουμε ο άλλος να …μαντέψει τι νιώθουμε, τι θέλουμε, τι σκεφτόμαστε…
  4. Θέλουμε να μας …θέλει! Αν νιώσουμε πως ο σύντροφός μας ενδιαφέρεται λιγότερο για το σεξ από εμάς, συνήθως το φέρουμε βαρέως, εφόσον στο μυαλό μας έχει γραφτεί από πολύ παλιά πως ο άνδρας είναι πάντα ετοιμοπόλεμος! Ναι, αυτό το γνωστό στερεότυπο, που ασφαλώς είναι λάθος καθώς και ο άνδρας είναι άνθρωπος με διάθεση, επιθυμίες και συμπεριφορές που επηρεάζονται από πολλούς παράγοντες. Παρόλα αυτά, ως γυναίκες έχουμε την τάση να παίρνουμε προσωπικά την σεξουαλική απόρριψη φτάνοντας ακόμα και σε σκηνές ζηλοτυπίας, θεωρώντας πως «υπάρχει άλλη».
  5. Θέλουμε να θέλουμε, όταν εμείς …θέλουμε! Βέβαια, όταν γίνεται λόγος για τη δική μας ερωτική επιθυμία, νιώθουμε πως έχουμε το δικαίωμα να του πούμε «όχι» και αν εκείνος δεν αποδεχτεί την άρνησή μας, το μεταφράζουμε ως «πίεση» για πιο συχνή ερωτική ζωή… Όπως καταλάβατε, πρόκειται για την αντίθετη από την προηγούμενη στάση…
  6. Θέλουμε να κατανοεί την κούρασή μας: Κυρίως όταν εργαζόμαστε και εμείς και επιστρέφοντας έχουμε να ασχοληθούμε με τις δουλειές του σπιτιού, το μαγείρεμα, το διάβασμα των παιδιών και την φροντίδα τους, την …δική του φροντίδα, την δική μας φροντίδα! Εξαντληθήκατε; Και όμως, αν εκείνος προσφερθεί ή έστω ζητήσουμε εμείς τη βοήθειά του, τα πράγματα θα είναι σαφώς καλύτερα!
  7. Θέλουμε να νιώθουμε ελεύθερες να εκφράσουμε πιθανές ανησυχίες ή φόβους μας: Χρειαζόμαστε την στήριξη του συντρόφου μας και όχι την αδιαφορία ή κατακραυγή του! Συνήθως ο άνδρας δεν μπορεί να «στηρίξει» έτσι απλά, καθώς νιώθει πως «κάτι πρέπει να κάνει» για να νιώσουμε καλύτερα και να μην φοβόμαστε για παράδειγμα! Νιώθει πως πρέπει να βρει τη λύση του προβλήματος και όχι απλά «να είναι εκεί!» Αυτό βέβαια, χρειάζεται εμείς να του το μάθουμε…
  8. Θέλουμε να επικοινωνούμε! Και η επικοινωνία είναι μία τέχνη που έχει την διαδικασία της. Δεν μαθαίνεται από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά μέσα από την πρόκληση και την πρόσκληση. Στην πραγματικότητα, τα ζευγάρια επικοινωνούν, εφόσον συνεννοούνται έστω για τα απλά και καθημερινά, όχι όμως με τόσο εποικοδομητικό τρόπο κάποιες φορές. Ακόμα και μέσα από τη διαφορετικότητά μας, αν την αποδεχτούμε, μπορούμε να φτάσουμε το δυναμικό της σχέσης μας σε άλλα επίπεδα…
  9. Θέλουμε να …μιλάμε! Η ομιλία είναι για εμάς τρόπος να εκφράσουμε όλα όσα γίνονται μέσα μας, τα συναισθήματά μας, τις ανησυχίες και την αγωνία μας, τις φοβίες αλλά και το ενδιαφέρον μας… Η έκφραση μέσω της ομιλίας είναι το …οξυγόνο μας! Ο άνδρας από την άλλη πλευρά, είναι πολύ πιο πρακτικός και μένει σε αυτό που βλέπει μπροστά του. Δεν θέλει τα πολλά λόγια, ούτε όμως και …τις υποδείξεις μας! Βέβαια εδώ, χρειάζεται και πάλι να καταλάβουμε την διαφορετικότητά μας και να μην περιμένουμε πως θα γίνει εκείνος όπως εμείς θέλουμε αλλά και εκείνος να μην περιμένει πως θα …μιλάμε λιγότερο! Φτάνει όλο αυτό να το εκφράσουμε ο ένας στον άλλον…
  10. Θέλουμε να …αρέσουμε! Και για αυτό θέλουμε να αγοράζουμε διάφορα προϊόντα ομορφιάς, ρούχα, παπούτσια… Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μία ολόκληρη βιομηχανία στηρίζεται πάνω μας! Μόνο που ένας άνδρας δεν το πολυκαταλαβαίνει αυτό, δεν καταλαβαίνει γιατί είναι τόσο σημαντικό για εμάς! Και εδώ που τα λέμε, και εμείς πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε γιατί το έχουμε τόση ανάγκη…

Όλα τα παραπάνω είναι κάποια από τα κλειδιά του γυναικείου μυαλού και ψυχισμού, όπου όταν ένας άνδρα ασχοληθεί και κατανοήσει θα δει μεγάλη διαφορά στη σχέση με τη σύντροφό του. Αν όμως εκείνος δεν μπορεί, ας προσπαθήσουμε εμείς οι γυναίκες με τον τρόπο μας να του τα κάνουμε γνωστά και ας μην περιμένουμε να μαντέψει από μόνος του…

Από : Μαρίνα Μόσχα

https://marinamoscha.wordpress.com

https://www.facebook.com/marinamoscha

Continue Reading

Ψυχολογία

Γυναίκα, γίνεσαι όλο και πιο όμορφη!

«Δεν υπάρχουν άσχημες γυναίκες σήμερα!» ακούμε να λέγεται… Πράγματι, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος σε αυτόν το τομέα και δεν μιλώ μόνο για τις παρεμβατικές τεχνικές από πλαστικούς, δερματολόγους, και μία πλειάδα γιατρών που ασχολείται με την γυναικεία ομορφιά και που έχουν συμβάλλει σε ένα πολύ μεγάλο μέρος, χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια πως η κάθε γυναίκα «πρέπει» να ανατρέξει στον ειδικό για να την ομορφύνει!

Γιατί οι γυναίκες σήμερα είναι πιο όμορφες;

Η γυναικεία ομορφιά στις μέρες μας αναβλύζει περισσότερο από την αυτοφροντίδα, από την τάση που υπάρχει να μάθουμε να προσέχουμε όχι μόνο την εξωτερική εμφάνιση αλλά και την υγεία μας: σωματική και ψυχική. Όσο περισσότερο προσέχω τον εαυτό μου – και δεν εννοώ ναρκισσιστικά – τόσο πιο όμορφη γίνομαι.

Η γυναίκα γυμνάζεται, προσέχει τη διατροφή της, θέλει να αρέσει, δεν αφήνεται, περιποιείται το δέρμα της. Βγαίνει, διασκεδάζει, διεκδικεί τη ζωή, διεκδικεί τη νιότη της: «Πόσο είμαι; Μα, όσο αισθάνομαι!» είναι το σλόγκαν της, σπάζοντας ταμπού και στερεότυπα…

Φτάνει η φροντίδα της εικόνας για να είναι όμορφη;

Όχι κατηγορηματικά. Η ομορφιά δεν έχει να κάνει μόνο με τις ρυτίδες ή τις στρογγυλεμένες καμπύλες. Είναι συνδυασμός του «έξω» με το «μέσα», της εικόνας, του ψυχισμού και του αέρα που μία γυναίκα αποπνέει… Δεν είμαστε μονοδιάστατα όντα, αλλά σύνθετοι οργανισμοί που αποτελούνται από λογική, συναίσθημα, συμπεριφορά βαλμένα σε ένα κέλυφος που ονομάζεται εμφάνιση. Όταν ο εσωτερικός μας κόσμος είναι πλούσιος, ξεχειλίζει και ποτίζει το κέλυφος με ευωδιές. Όταν είναι κενός, στεγνός και μίζερος, το κέλυφος ξεραίνεται…

Βλέπουμε γύρω μας πανέμορφες γυναίκες που επενδύουν μόνο στην εξωτερική εμφάνιση. Κούκλες που παραμένουν …κούκλες άψυχες, καθώς ο ναρκισσισμός τους φτάνει στα ύψη περνώντας το μήνυμα: «Είμαι πανέμορφη, αυτό και μόνο φτάνει, δεν έχω, δεν μπορώ ή δεν θέλω να σου δώσω τίποτα άλλο!», όπως λέγεται «Όμορφη, κούκλα αλλά είναι κρύα, ψυχρή! Δεν με ελκύει!»

Αυτό έχει πετύχει σήμερα λοιπόν η γυναίκα, να συνδυάσει την φροντίδα του εαυτού της σε όλα τα επίπεδα. Φροντίζει για την πνευματική της καλλιέργεια, την σωματική της υγεία. Διψάει να μάθει τι μπορεί να την κάνει να νιώσει καλύτερα φροντίζοντας και την ψυχική της υγεία. Για παράδειγμα, πηγαίνει πολύ πιο εύκολα στον ειδικό επειδή δεν νιώθει καλά στις σχέσεις της, στο γάμο της, στη σχέση με τον εαυτό της, αντί να κάθεται και να μιζεριάζει, να αποδέχεται στωικά τη ζωή και να περιμένει να την …προσπεράσει και να την ξεπεράσει!

Φροντίζω τον εαυτό μου, σημαίνει με σέβομαι, με εκτιμώ, με αγαπώ!

Τι μπορεί να σημαίνει η παραμέληση εαυτού;

Η παραμέληση εαυτού, είναι ένδειξη αδιαφορίας, απάθειας, μια γενικότερης έλλειψης ενδιαφέροντος. Πολλές φορές, η έντονη παραμέληση, σκιαγραφεί ένα άτομο που δεν είναι ψυχικά υγιές και μπορεί να αντανακλά μια βαθύτερη, άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί να αποτελεί ακόμα και σύμπτωμα κατάθλιψης, ενώ, αντίθετα η διάθεση να φροντίζει τον εαυτό της, φανερώνει πόσο πολύ αγαπάει τόσο τον ίδιο, όσο και τη ζωή γενικότερα.

Και η φύση; Παίζει ρόλο η φύση στην φροντίδα εαυτού;

Μα και βέβαια! Έρευνες μάλιστα έχουν δείξει ότι η επαφή με τη φύση και το πράσινο γενικότερα, μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα σε πολλά προβλήματα υγείας που χαρακτηρίζουν την εποχή μας, όπως καρδιαγγειακά νοσήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση, διαβήτη τύπου 2, πρόωρη γέννα, έχουμε καλύτερο και πιο ποιοτικό ύπνο αλλά καταπολεμά και το άγχος, εφόσον μειώνει σημαντικά τα επίπεδα κορτιζόλης στο σάλιο. Νομίζω ότι εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί όταν βρισκόμαστε στη φύση, έχουμε καλύτερη διάθεση, θέλουμε να κάνουμε διάφορα όπως περπάτημα, γυμναστική, να φροντίσουμε τον κήπο μας, να μαζέψουμε λουλούδια, να γεμίσουμε από χρώματα, ευωδιές και αρώματα… Πόση χαλάρωση και ηρεμία προσφέρει, πόση ζωντάνια και ευεξία!

Απο : Μαρίνα Μόσχα

Επικοινωνία:

https://marinamoscha.wordpress.com

https://www.facebook.com/marinamoscha

Continue Reading

Οικογένεια

6 πράγματα που θέλουν τα παιδιά από τη μητέρα τους…

Κάποιοι θησαυροί είναι ανεκτίμητοι ας μην έχουν τη λάμψη του χρυσού. Τέτοιοι ανεκτίμητοι θησαυροί είναι οι γονείς και κυρίως η μητέρα στη ζωή ενός παιδιού.

Στις ημέρες μας η μητέρα είναι αυτή που παρέχει την ενθάρρυνση που χρειάζονται τα παιδιά καθώς μεγαλώνουν. Μπορεί σήμερα τα παιδιά να στρέφονται και στους

Πατέρες τους για κάποιες ανησυχίες τους, αλλά η μητέρα και ο πατέρας δεν είναι οι ίδιοι. Στις περισσότερες οικογένειες η μητέρα προσφέρει όλη τη βοήθεια στα παιδιά της, πολλές φορές υπερβάλλοντας. Αισθάνονται

Οι μητέρες με τις σημερινές ανάγκες υλικές και συναισθηματικές των παιδιών τους, ότι ποτέ δεν κάνουν αρκετά, αισθάνονται συμπιεσμένες, παρόλα αυτά θέλουν να κάνουν τα πάντα για τα παιδιά τους.

Όλες οι ανάγκες ωστόσο δεν είναι ίσες. Οι μητέρες πρέπει να σκέφτονται για το τι είναι πράγματι σημαντικό. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά χρειάζονται πιο πολύ τα εξής από την πολυάσχολη, εργαζόμενη μητέρα τους.

1. Εκπαιδεύστε τις καρδιές τους

Οι μητέρες χρειάζεται να τους δείχνουν ότι το να συμπεριφέρονται στους ανθρώπους καλά- με καλοσύνη και ευγένεια- είναι εξίσου σημαντικό με το να πετυχαίνουν στο σχολείο ή στα σπορτς.

Τα παιδιά, που εκπαιδεύονται συναισθηματικά, αναπτύσσουν κατά τον ψυχολόγο Daniel Goleman, αυτό που ονομάζεται »συναισθηματική νοημοσύνη», η ικανότητα να αντιλαμβάνονται όχι μόνο τις δικές τους ανάγκες, αλλά και τις ανάγκες των άλλων. Τα παιδιά αυτά αργότερα ως ενήλικες έχουν πολλές περισσότερες ευκαιρίες να προχωρήσουν πιο μπροστά στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική τους ζωή.

Οι μητέρες επίσης συχνά βοηθούν τα παιδιά να υιοθετήσουν τις δεξιότητες φιλίας. Μια μητέρα μου έλεγε ότι ο γιος της δυσκολευόταν να δημιουργήσει φιλίες με συνομηλίκους του στο σχολείο. Κάποια ημέρα ένας συμμαθητής του γιου της τραυματίστηκε στο σχολείο.
Όταν της το είπε ο γιος της τον προέρεψε να τηλεφωνήσουν στο σπίτι του παιδιού να μάθουν πώς αισθανόταν. Ο γιος της της είπε ότι πιθανώς ο συμμαθητής του να μην τον ξέρει. Εκείνη του είπε όμως, ότι ήταν ευκαιρία να τον μάθει. Κάλεσαν μίλησαν με το παιδί και αυτό έγινε όχι μόνο η αρχή μιας μεγάλης φιλίας του γιου της με το συμμαθητή του αυτόν, αλλά και ένα σημαντικό μάθημα για το παιδί της ,πως οι φιλίες ξεκινούν δίνοντας σημασία στους άλλους.

2. Μιλάτε λιγότερο,χαμογελάτε περισσότερο

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο έπαινος κάνει θαύματα στους ανθρώπους. Η υπερβολική κριτική μπορεί να δημιουργήσει ένα υπερβολικά αυτοκριτικό παιδί,που φοβάται να πάρει τα ρίσκα, που οδηγούν σε επιτεύγματα. Υπάρχει ένας σωστός και ένας λανθασμένος τρόπος για να επαινέσετε. Ενώ οι περισσότεροι γονείς εξασκούν πολύ καλά την κριτική, ο έπαινος τείνει να είναι ασαφής. Για παράδειγμα «Είσαι ένα καταπληκτικό παιδί», τέτοιες
παρατηρήσεις προκαλούν μια στιγμιαία λάμψη,που εξασθενεί. Έτσι γίνετε πιο συγκεκριμένοι. Αντί να πείτε »Είσαι γενναίος» ,πείτε, »Είμαι υπερήφανη για τον τρόπο που γύρισες πίσω στο ποδήλατό σου, μετά που έπεσες». Αποσαφηνίστε γιατί η πράξη είναι άξια επαίνου. Επίσης ,επειδή τα παιδιά απορροφούν λίγο κάθε φορά, μοιράστε τους επαίνους φειδωλά σε μικρές και συχνές δόσεις.

3. Μιλάτε για τα «ταμπού»

Όλοι συμφωνούμε ότι ζούμε σε έναν επικίνδυνο κόσμο, όπου τα παιδιά μας εκτίθενται σε ναρκωτικά, ποτό και sex από τις πολύ νεαρές ηλικίες πλέον. Κάποιες μητέρες φοβούνται ότι με το να μιλήσουν στα παιδιά τους για αυτά θα έχει επιπτώσεις, όμως συμβαίνει το αντίθετο. Έχουν γίνει μελέτες με γονείς που μίλησαν και ενημέρωσαν με ειλικρίνεια στα παιδιά τους για αυτούς τους κινδύνους και με γονείς ,που δεν το έκαναν. Τα παιδιά που έγκαιρα ενημερώθηκαν από τους γονείς τους για τους ανωτέρω κινδύνους εξελίχθηκαν ομαλά,χωρίς κανένα επηρεασμό από το αρνητικό επικίνδυνο περιβάλλον. Οι μητέρες είναι ιδιαίτερα καλές στο να μιλούν στα παιδιά τους για αυτά τα ευαίσθητα θέματα. Πρώτα χρειάζεται οι ίδιες να έχουν σωστή ενημέρωση,κατόπιν να ρωτήσουν τα παιδιά τους τι γνωρίζουν για τα θέματα αυτά, για τα οποία τα παιδιά συζητούν στο προαύλιο του σχολείου από την πολύ μικρή πλέον ηλικία, όπως και από την τηλεόραση και το διαδίκτυο. Επισημάνετε τους ότι τους μιλάτε για το θέμα αυτό που είναι όντως επικίνδυνο και όχι γιατί δεν τα εμπιστεύεσθε. Αφήστε τους να γνωρίζουν ότι μπορούν να σας ρωτήσουν και να τους απαντήσετε σε κάθε τους ανησυχία.

4. Αφήστε τα όρια να μεγαλώνουν σαν τα παιδιά

Τα παιδιά χρειάζεται να αγαπιούνται απρουπόθετα, έτσι ώστε οι σπόροι της
αυτοεκτίμησης να αναπτυχθούν μέσα τους. Τέτοια απρουπόθετη αγάπη δεν σημαίνει ότι δε θα θέσετε όρια. Θέτοντας όρια δείχνεις στο παιδί σου πόσο σημαντικό είναι για σένα. Όταν το παιδί ξεπερνά τα όρια, δείξε απογοήτευση με τη συμπεριφορά του, όχι με το παιδί. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και τα όρια μεγαλώνουν.Οι ψυχολόγοι λένε ότι τα αγόρια όσο μεγαλώνουν είναι φυσικό να θέλουν να διακινδυνεύουν κάνοντας πράγματα έξω από τα όρια, γιατί αυτό τους επιβεβαιώνει τον ανδρισμό τους. Όσο τα αγόρια μεγαλώνουν τα ίδια χρειάζεται να μεγαλώνουν και τα όρια. Οι μητέρες δε χρειάζεται να αισθάνονται ότι απορρίπτονται, ούτε όμως πάλι να χαλαρώνουν. Ακόμα και ένα δεκαεπτάχρονο χρειάζεται όρια. Τα κορίτσια πάλι το σκέφτονται περισσότερο να ξεπεράσουν τα όρια, γιατί θέλουν περισσότερο να ευχαριστούν τους γονείς τους. Προσπαθούν να πράξουν μέσα στα όρια της ασφάλειας χωρίς υπερβολικές απαιτήσεις. Αν και όσο περνούν τα χρόνια προχωράμε προς την εξομοίωση των συμπεριφορών των δυο φύλων. Οι μητέρες είναι εξαιρετική πηγή ενθάρρυνσης και για τους γιους τους και για τις κόρες τους.

5. Δείξτε τους τον δρόμο

Τα παιδιά χρειάζονται τα ηθική πυξίδα. Να τους δείχνετε καθημερινά ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος, όχι μόνο στα μεγάλα θέματα, αλλά και στα καθημερινά. Όταν οι μητέρες δίνουν προσοχή σε θέματα, όπως η υπευθυνότητα, η ακεραιότητα και η αφοσίωση, χτίζουν ένα σύστημα αξιών στα παιδιά τους, που θα γίνει αυτό το καλύτερο, ανεκτίμητο απόκτημα στη ζωή τους. Η καλύτερη ηθική πυξίδα είναι η συμπεριφορά της ίδιας της μητέρας. Εάν δεν λέει την αλήθεια, δεν ενδιαφέρεται για τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων, δεν κρατά τις υποσχέσεις της, φροντίζει περισσότερο τον εαυτό της εις βάρος της οικογένειά της, τότε δεν μπορεί να ασκήσει τη μητρική της ηγεσία. Δεν μπορεί να εμπνεύσει τα παιδιά της. Σίγουρα δε θέλουμε να ακούσουμε τα παιδιά μας να λένε »Μα μαμά, εσύ το έκανες».

6. Απολαύστε τα

Με την περιορισμένη ώρα στη διάθεση τους οι μητέρες προσπαθούν να εστιαστούν στο τι είναι σημαντικό. Προσπαθούν να ακούσουν τα νέα τους και να τα βοηθήσουν στην μελέτη και τις σχολικές εργασίες στο σπίτι, όμως τα παιδιά θέλουν κάτι ακόμα. Ποιοτικό χρόνο με τη μητέρα τους. Δε χρειάζεται μεγάλη ποσότητα χρόνου, αλλά ένα παιχνιδιάρικο πνεύμα,η διάθεση κάποιων στιγμών μελέτης να γυρίσει σε πειράγματα και παιχνίδι. Μπορεί να τα αφήνει να φτιάχνουν τα »projects» τους και κάποιες ασκήσεις στην κουζίνα με τη μητέρα τους που μαγειρεύει. Να ανταλλάσσουν σκέψεις, ιδέες, να οργανώνουν και να συζητάνε μαζί. Η Μητρότητα είναι μεγάλη δουλειά, αλλά ποτέ μη γίνει βάρος. Μερικές φορές ας φαίνεται ότι γινόσαστε λιγότερο υπεύθυνες στα καθήκοντα σας και ας διασκεδάσετε με τα παιδιά σας, γιατί αυτά θα πάρουν μαζί τους και θα θυμούνται αυτά και εσείς, τον όμορφο χρόνο που περάσατε μαζί.

Από:

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου ΙAPC&M Accredited Life coach,
parenting coach, εισηγήτρια σε σεμινάρια προσωπικής ανάπτυξης

Continue Reading

Trending