Connect with us

Οικογένεια

Ιούνιος με 3 & 1 υπέροχα βιβλία για παιδιά

Το μαγικό κλειδί για το παιδί σας προτείνει κάθε μήνα όμορφα παραμύθια που εξάπτουν τη φαντασία,  δημιουργούν πρότυπα και  προάγουν την αγάπη για τη φιλαναγνωσία . Είναι πολύτιμη η αξία του καλού εικονογραφημένου παιδικού βιβλίου, μέσα από τις εικόνες του, μπορεί να αναπτύξει θέματα όπως είναι η Ζήλια, ο Φόβος, η αξία της Φιλίας, ο σεβασμός στη Διαφορετικότητα, η Μετανάστευση.                                                                                         Παραμύθια μύθια , μύθια …του κόσμου ολάκερου η αλήθεια !!! 
Μελετώντας το συγγραφικό έργο Λαρισαίας συγγραφέως Βεατρίκης Σαϊας –Μαγρίζου θα σταθούμε στο εφηβικό βιβλίο της ‘’ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ’’ 

Στην ιστορία της αυτή η Εύα Καμπά μια έφηβη με σοβαρά κινητικά προβλήματα, έχει ως κρυφό της όνειρο να γίνει μπαλαρίνα. Ζει τη ζωή της σε μια κοινωνία που δεν έχει μάθει να αποδέχεται τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Ένα βράδυ του Ιουνίου του 1988 απάγεται μαζί με τις φίλες της από το σπίτι της. Τι σχέση μπορεί να έχει η απαγωγή με τον ατιμώρητο εγκληματία πολέμου Άλμπερτ Χόρβαρτ; Τι ρόλο θα παίξει ένα πολύτιμο ρουμπίνι; Ποιο θα είναι το τέλος του θρίλερ αυτού και ποιο ρόλο θα παίξει η Εύα; Το βιβλίο αυτό είναι ένα περιπετειώδες μυθιστόρημα το οποίο συνεπαίρνει νέους & μεγάλους. Η ευαισθησία της γραφής της συγγραφέως απογειώνει το βιβλίο, στο οποίο θριαμβεύει η αλήθεια, η αποδοχή και η δύναμη της ψυχής.
«Βίκτωρ, ο ταξιδευτής του ουρανού» βιβλίο για μικρά παιδιά της κας Μαγρίζου σε εικονογράφηση Αιμιλίας Κονταίου – Εκδόσεις ΔΙΑΠΛΑΣΗ Στην όμορφη αυτή ιστορία της κας Μαγρίζου βλέπουμε πως οι τρεις σοφοί του σύμπαντος, ο Χρόνος, ο Χώρος και η Τύχη, όρισαν για τον Βίκτωρ να ταξιδέψει στη Γη. Αποφάσισαν γι αυτό πως μόνο έτσι θα γίνει καλός και δίκαιος Βασιλιάς στον πλανήτη του. Ένας πιτσιλωτός γλάρος τον παίρνει στα δυνατά του φτερά και τον οδηγεί εκεί. Μια γλυκιά μαμά, ένας στοργικός μπαμπάς , η κολλητή του φίλη, μια τεράστια κουκουβάγια και οι συμμαθητές του τον συντροφεύουν όσο ζει στη Γη.
Οι περιπέτειές του, του μαθαίνουν πολλά και τον κάνουν σοφό, ώσπου έτοιμος πια, γυρνάει πίσω στον πλανήτη του για γίνει ένας δίκαιος και καλός βασιλιάς. Στη Γη ο Βίκτωρ θα μάθει τι πραγματικά έχει αξία & από τις εμπειρίες του θα καταλάβει ότι τα «επικίνδυνα αγριόχορτα» που θα πρέπει να ξεριζώσει για να μην καταστραφεί ο πλανήτης του, είναι η αδιαφορία, η κακία, η πείνα και ο πόλεμος. Ο Βίκτωρ, είναι ένας από τους πολλούς ταξιδευτές του Ουρανού, που πέρασαν από τη Γη και που τώρα βασιλεύουν ειρηνικά στα αστέρια τους .
Η Βεατρίκη Σαίας-Μαγρίζου, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη & ζει στην πόλη της Λάρισας.Είναι παντρεμένη και μητέρα μιας κόρης. Σπούδασε οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Στην Πολυξένη 1996, Ο Νέστορας που Τόρη τον φώναζε αυτή 1997, Μοιραία ταύτιση 2002, Το βραχιόλι της φωτιάς 2006 Εκδόσεις Καστανιώτη. Τα παραμύθια ‘’Ο πρίγκιπας του πλανήτη Βίκτωρ’’ 2011και ‘’Βίκτωρ ο ταξιδευτής του ουρανού’’2014 Εκδόσεις Διάπλαση. Θεατρικά Η προίκα 2000, Το κοινό ταμείο 2001, και «Η τελευταία βελονιά’ που πήρε κρατικό βραβείο, το παιδικό θεατρικό ’’O πρίγκιπας του πλανήτη Βίκτωρ’’ 2012, το θεατρικό αναλόγιο Λε χάιμ-Στη ζωή 2000 απέδωσαν η Αντιγόνη Βαλάκου και ο Πέτρος Φυσσούν. Συμμετοχή στο βιβλίο « Νέοι στη Δίνη της Κατοχής » έκδοση Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς 2008. Στο Δημοτικό Ραδιόφωνο της Λάρισας είχε την εβδομαδιαία εκπομπή λόγου « Ιστορίες χωρίς τίτλο». Το 2006 έγραψε σενάριο για ταινία μικρού μήκους ΑΒΡΑΑΜ-ΑΛΜΠΕΡΤΟ σκηνοθεσία Γαβριηλίδη. Τον Οκτώβριο του 2013 ανέβηκε το θεατρικό της Η ΠΡΟΙΚΑ σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή και Κλεοπάτρας Τολόγγου με την Στέλλα Παπαδημητρίου στο θέατρο Στούντιο Μαυρομιχάλη Κείμενά της διδάσκονται στο τμήμα νεοελληνικής λογοτεχνίας του Πανεπιστημίου της Πάδοβα & παρουσίασε το έργο της σε Ακαδημαϊκό κοινό στην έδρα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Σέλουιν Κόλετζ του Κέιμπριτζ.

«Το Μαγικό κλειδί για το Παιδί» προτείνει για τους προσχολικούς μας φίλους το παιδικό βιβλίο «Τα παιδιά του Γεροχρόνου» της Κατερίνας Μουρίκη από τις Εκδόσεις Διάπλους. Το βιβλίο αυτό χαρίζει στα μικρά παιδιά, τη γνώση μέσα από χαρούμενους στίχους & μουσική. Τα παιδιά μαθαίνουν τους Μήνες, τις Μέρες & τις Εποχές του Χρόνου με ευχάριστο τρόπο. Είναι ένα αξιόλογο εργαλείο γνώσης που θα βοηθήσει γονείς και εκπαιδευτικούς . Η Ζωή Χωριατέλλη με την όμορφη εικονογράφηση της, κάνει ακόμη πιο δελεαστικό το διάβασμα του. Τη μουσική του υπογράφουν η Ελιάνα- Ελένη Σινιάρη & ο Λάκης Τζήμκας
Η Κατερίνα Μουρίκη είναι μια αξιόλογη συγγραφέας παιδικών βιβλίων, με πολλούς τίτλους στο δυναμικό της .Γεννήθηκε στην Aθήνα το 1951, σπούδασε Xημεία, Στατιστική και Oικονομία. Aσχολήθηκε ερασιτεχνικά με το θέατρο και παρακολούθησε μαθήματα Yποκριτικής στην Oμάδα Tέχνης “Πάροδος” του Λάκη Kουρετζή. Eργάσθηκε στο Γεωργικό Πανεπιστήμιο της Aθήνας επί 17 χρόνια ως E.Δ.T.Π., στις έδρες Γενικής Xημείας και Oικολογίας. Στο χώρο της Λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1984 με το έργο της “H μικρή Pιρή επιστρέφει” που τιμήθηκε με έπαινο από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά. Συνεργάστηκε με την Eλληνική Pαδιοφωνία, την Tηλεόραση και το Yπουργείο Παιδείας. Aπό το 1992 ήταν παραγωγός της Λογοτεχνικής Pαδιοφωνικής εκπομπής “Παιδικός Γαλαξίας” που μεταδιδόταν από τον “Δίαυλο 10”. Eπίσης συνεργάστηκε με τον τοπικό Pαδιοφωνικό σταθμό της Eλευσίνας στην εκπομπή που παρουσίαζε η ίδια μαζί με μαθητές, δασκάλους, λογοτέχνες και είχε τον τίτλο “Παιδικές φωνές”. Έργα της έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογές διηγημάτων της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς και είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. www.katerinamouriki.gr.

Υπέροχο «Το παραμύθι με τα χρώματα» του Αλέξη Κυριτσόπουλου μας μιλά για το αίσθημα της ντροπής ‘ζωγραφίζοντας αισθήματα & συναισθήματα’. Το βιβλίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2011 κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος και απευθύνεται σε παιδιά από τριών έως έξι ετών, η γραφή του είναι υπέροχη & τα μηνύματα του καταπληκτικά. ¨Ένα ουράνιο τόξο έφυγε γιατί κανένας δεν το πρόσεχε, πήρε και όλα τα χρώματα του μαζί του και έτσι ξαφνικά όλα γύρω έγιναν γκρίζα μαύρα και λευκά. Τρία παιδιά ξεκίνησαν να βρουν και να φέρουν πίσω το ουράνιο τόξο, θα τα καταφέρουν άραγε? Αξίζει να το χαρίσουμε στα παιδιά μας είναι ένα υπέροχο βιβλίο γεμάτο χρώμα και ελπίδα
Ο Αλέξης Κυριτσόπουλος γεννήθηκε & ζει στην Αθήνα. Σπούδασε & εγκατέλειψε τη Νομική. Δούλεψε ως σκιτσογράφος σε εφημερίδες και περιοδικά ως το 1967 . Σπούδασε στο Παρίσι, στην École nationale supérieure des Beaux-Arts και στην des Recherches sur les Arts Plastiques et l’ Environnement. Δουλεύει ως εικονογράφος & ζωγράφος. Δημιούργησε εξώφυλλα δίσκων και βιβλίων, συνεργάστηκε με τον Διονύση Σαββόπουλο, σε παιδικές εκπομπές της ελληνικής τηλεόραση, δημιούργησε σκηνικά σε τρεις ελληνικές ταινίες Ένα παραμύθι που εικονογράφησε εμπνευσμένο από ποιήματα του Νίκου Εγγονόπουλου κέρδισε το 2014 Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου.

 

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

Continue Reading

Οικογένεια

Το Δίλημμα Της Εργαζόμενης Μητέρας 

Mε αφορμή την γιορτή της μητέρας θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα κομμάτι από την καρδιά μου, που ξέρω ότι είναι και κομμάτι της δικής σας, και αφορά την μητρότητα.

Όλες μας έχουμε δοσμένο ένα κομμάτι του εαυτού μας στα παιδιά μας. Όμως το ξέρω ότι έχουμε κι ένα άγχος, ένα φόβο αδιόρατο, ένα δίλημμα μήπως η αγάπη για τη δουλειά μας και οι πολλές ώρες ενασχόλησής μας μ’ αυτή μας στοιχίσει το ρόλο μας της μητέρας. Χωρίς να θέλω να δώσω το φάρμακο γι αυτό τον «πόνο» μας, απλά θα μοιραστώ μαζί σας ως εργαζόμενη μητέρα και ως παιδαγωγός επί σειρά ετών, κάποιες σκέψεις, που πιστεύω ότι θα βοηθήσουν να μπουν τα πράγματα στη θέση τους και να διαλυθούν ο «φόβος» και οι αμφιβολίες σας.

Αυτά λοιπόν που χρειάζονται τα παιδιά μας είναι τα λεγόμενα (για να τα θυμάστε ευκολότερα). Ξεκινώντας θα σας πω ότι πιο πολύ από κάθε άλλο τα παιδιά μας χρειάζονται την Απροϋπόθετη αγάπη μας (αγάπη χωρίς όρους και ανταλλάγματα). Είναι η μόνη απροϋπόθετη αγάπη, που θα γευτούν στη ζωή του και οφείλουμε σα γονείς να γεμίσουμε το συναισθηματικό τους δοχείο με αυτή, γιατί είναι η βάση που θα χτίσουν όλη τη μετέπειτα ζωή τους. Αυτό αγαπητές μου δεν απαιτεί χρόνο, αλλά τρόπο.

Το δεύτερο Α που χρειάζεται το παιδί μας είναι η Αναγνώριση της αξίας του και της ιδιαιτερότητάς του. Αφήστε το να είναι ο εαυτός του, βοηθείστε το να δει τα δικά του ταλέντα (κλίσεις) και βοηθήστε το να τα αναπτύξει.

Τέλος δώστε του Αποδοχή. Ένα παιδί που παίρνει αποδοχή από τους γονείς του και όχι τη διαρκή κριτική, θα μάθει να αποδέχεται τον ίδιο του τον εαυτό και να το σέβεται. Αποκτά την ανεκτίμητη αυτοεκτίμηση, που θα γίνει το εφαλτήριο για όλα τα μεγάλα επιτεύγματα στη ζωή του.


Άρθρο Αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Παιδί

Παιδιά και συναισθηματικός εκβιασμός

Σχέσεις βασισμένες στον ηθικό καταναγκασμό, την καταπίεση των συναισθημάτων και την εξάρτηση, είναι απλώς μη υγιείς σχέσεις, που πρέπει να αποβάλλουμε επιτέλους από την ελληνική κοινωνία.

Ο εκβιασμός είναι πραγματικά μια μη ηθική πράξη, αφού ο εκβιαστής προσπαθεί να εκμεταλλευτεί κάποια αδυναμία του θύματος, για να ωφεληθεί ο ίδιος. Ο συναισθηματικός εκβιασμός αφορά αισθήματα. Αυτός που τον ασκεί ενδιαφέρεται μέσω αυτού να επιβληθεί στις ιδέες των ανθρώπων κυρίως αυτών, που η θέληση τους δεν είναι τόσο ισχυρή.

Παραδείγματα συναισθηματικού εκβιασμού

Ο συναισθηματικός εκβιασμός ξεκινά από την παιδική ηλικία.  Είναι δηλαδή η δύναμη που μπορεί να ασκήσει ένα μικρό παιδί στους γονείς του ή και το αντίστροφο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συναισθηματικού εκβιασμού ενός μικρού παιδιού προς τη μητέρα του είναι το εξής: «Θα φάω το φαγητό μου μόνο, εάν με πας βόλτα μετά το φαγητό». Όμως και οι γονείς συχνά καταφεύγουν στο συναισθηματικό εκβιασμό προς τα παιδιά τους π.χ.  «Αν είσαι φρόνιμος θα σε πάω στο πάρκο το Σάββατο». Τον συναισθηματικό εκβιασμό μπορούμε εύκολα να τον συναντήσουμε στην καθημερινότητα. Αυθεντία  στον συναισθηματικό εκβιασμό είναι οι γυναίκες. Πόσες μητέρες δεν ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους, όταν αυτά εκφράζουν την επιθυμία να ανεξαρτητοποιηθούν και να δημιουργήσουν την δική τους προσωπική ζωή; Ακούμε, λοιπόν, συχνά τη μητέρα να λέει: «Δεν μπορείς να φύγεις από το σπίτι, γιατί εγώ σε μεγάλωσα. Έχω κάνει τόσες θυσίες για σένα, είσαι αχάριστος/η». Πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιούν ακόμα χειρότερα προσχήματα, όπως αυτά της υγείας. Για παράδειγμα «δεν μπορείς να το κάνεις αυτό γιατί θα πεθάνω. Η καρδιά μου δεν αντέχει, θα είσαι υπεύθυνος/η , αν πάθω κάτι κακό».

Ψυχολογικό μπούμερανγκ

Μερικοί από τους λόγους, που οι γονείς δεν επιτρέπεται να ασκούν συναισθηματικό εκβιασμό στα παιδιά τους είναι οι εξής:

* Ο συναισθηματικός εκβιασμός  στερεί την ελεύθερη θέληση των παιδιών και τραυματίζει την εμπιστοσύνη των παιδιών, όχι μόνο απέναντι στους γονείς τους, αλλά στην ίδια τη ζωή.

* Δημιουργεί ενοχικά συμπλέγματα στο παιδί, που το συντροφεύουν στην υπόλοιπη ενήλικη ζωή του και το δυσκολεύουν αφάνταστα σε όλες του τις ενέργειες.

* Το μήνυμα που παίρνει το παιδί είναι, ότι οι γονείς του δεν το αγαπούν παρά μόνο υπό την προϋπόθεση που θα τους κάνει όλες τις επιθυμίες και τα καπρίτσια τους.  Δηλητηριάζεται  λοιπόν η πίστη τους στην αγάπη.

* Ούτε οι γονείς είναι καλό να υποκύπτουν στο συναισθηματικό εκβιασμό που ασκούν τα παιδιά τους σ’  αυτούς  για τους εξής λόγους: Αρχικά γιατί δίνουν το μήνυμα της συναισθηματικής αδυναμίας τους στα παιδιά, τα οποία όσο μεγαλώνουν θα αυξάνουν και την ένταση  του συναισθηματικού εκβιασμού προς αυτούς, σε σημείο που να γίνει ανεξέλεγκτος και επικίνδυνος. Επίσης δίνουν λάθος μήνυμα στα παιδιά τους ότι μπορούν με αυτόν τον ανέντιμο τρόπο να κερδίζουν πράγματα στη ζωή  στερούμενοι, έτσι της δυνατότητας  χτισίματος γνησίων ανθρώπινων σχέσεων και επικοινωνίας με τους συνανθρώπους τους.

Φίλοι μου κρατάμε στα χέρια μας τη δυνατότητα να χτίσουμε υγιείς και γνήσιες σχέσεις με τα παιδιά μας. Ας το κάνουμε χωρίς να χρησιμοποιούμε ανορθόδοξες μεθόδους, που βλάπτουν κι εμάς και τα παιδιά μας.


Άρθρο αρχείου

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Continue Reading

Ψυχολογία

Είσαι ο εαυτός σου?

Το «αναδυόμενο πρόσωπο» μέσα από τη θεραπευτική σχέση

Ο Carl Rogers (1902-1987) διάσημος αμερικανός καθηγητής, ψυχοθεραπευτής, συγγραφέας, παρατηρεί πως η πολυετής συμμετοχή του στην εμπειρία των πελατών του μέσα από τη θεραπευτική σχέση τού κατέδειξε πως ο καθένας τους κατά βάθος κάνει το ίδιο ερώτημα:

 «Ποιος είμαι, στην πραγματικότητα; Πώς μπορώ να έρθω σε επαφή με τον αληθινό εαυτό μου που βρίσκεται κάτω από την επιφανειακή συμπεριφορά; Πώς μπορώ να γίνω ο εαυτός μου;»

Με άλλα λόγια, ο στόχος που επιδιώκει ο κάθε πελάτης, συνειδητά ή ασυνείδητα, κάτω από το επίπεδο της προβληματικής του κατάστασης είναι να γίνει ο εαυτός του.

Απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός είναι να δημιουργήσει ο θεραπευτής μια σχέση μαζί του, στην οποία να νιώθει ασφαλής και ελεύθερος.[Αυτό για να γίνει χρειάζεται] να καταλάβει ο θεραπευτής πώς αισθάνεται στον εσωτερικό του κόσμο ο ασθενής, να τον αποδεχθεί όπως είναι, για να δημιουργήσει το ευνοϊκό ψυχολογικό κλίμα που θα του παρέχει την ευχέρεια της σκέψης, του συναισθήματος και της ίδιας του της ύπαρξής, ώστε να επιλέξει ο ίδιος προς ποια κατεύθυνση επιθυμεί να κινηθεί.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο θεραπευτικό κλίμα ο πελάτης χρησιμοποιεί τη θεραπευτική σχέση τυπικά για να ρίξει τα ψεύτικα προσωπεία, τις μάσκες ή τους ρόλους, με τους οποίους αντιμετώπιζε ως τώρα τη ζωή. Μαθαίνει να εξετάζει τις διάφορες πλευρές της εμπειρίας του, να αναγνωρίζει και να αντιμετωπίζει τις βαθιές του αντιθέσεις, να βλέπει σε ποιο βαθμό η συμπεριφορά ή ακόμη και το συναίσθημα που βιώνει δεν είναι αληθινά, αλλά είναι ένα προσωπείο, πίσω από το οποίο κρύβεται συστηματικά.

Ο Δανός φιλόσοφος Soren Kierkegaard –πριν από έναν αιώνα και κάτι- απεικόνισε το δίλημμα του ατόμου με αξιοζήλευτη ενσυναίσθηση. Τόνισε πως ο πιο συνηθισμένος τύπος απόγνωσης που μπορεί να περιέλθει κάποιος, είναι να μην επιλέγει ή να μην επιθυμεί να είναι ο εαυτός του. Ωστόσο, η πιο σοβαρή μορφή απόγνωσης είναι να επιλέγει «να είναι κάποιος άλλος και όχι ο εαυτός του».

Από την άλλη πλευρά, όταν «επιθυμεί κάποιος να είναι ο πραγματικός του εαυτός, αυτό αποτελεί όντως το αντίθετο της απόγνωσης» και αυτή η επιλογή είναι η βαθύτερη ευθύνη του ανθρώπου.

Μετά λοιπόν την αφαίρεση του προσωπείου κατά τη διαδικασία της διαμόρφωσης του προσώπου, της αναζήτησης δηλαδή του αληθινού εαυτού, το άτομο μαθαίνει να αναγνωρίζει και να βιώνει τα συναισθήματά του στην ολότητά τους, καθαρά μέχρι εκείνο το σημείο που αποκαλύπτεται η πραγματική τους φύση.

Τα συναισθήματα αυτά μπορεί να είναι οποιοδήποτε ανθρώπινο συναίσθημα (φόβος, θυμός, τρυφερότητα, βαθιά επιθυμία, κλπ) που αναδύεται από μέσα του, και το βιώνει με τρόπο γνωστικό και ανοιχτό ώστε να βιώσει τον εαυτό του, με όλο τον πλούτο που υπάρχει εντός του.

Αυτό αποτελεί τη λεγόμενη εμπειρική ανακάλυψη του εαυτού, η οποία αρχικά φέρνει ένα συναίσθημα αναστάτωσης, που σταδιακά γίνεται συναίσθημα ανακούφισης.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανακάλυψη του εαυτού σου είναι να αφήσεις την ίδια σου την εμπειρία να σου δώσει το δικό της νόημα, γιατί αν εσύ συμπεραίνεις αυθαίρετα, τότε είσαι σε πόλεμο με τον εαυτό σου.

Αυτή η διαδικασία κάνει το άτομο να ανοίγεται περισσότερο στην εμπειρία του, να αναπτύσσει δηλαδή τη δεκτικότητά του ως προς την εμπειρία, που είναι το αντίθετο της αμυντικότητας.

Η δεκτικότητα στη συνειδητότητα, για ό,τι υπάρχει αυτή τη στιγμή μέσα σε κάποιον και μέσα στην κατάσταση, είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στην περιγραφή του προσώπου που αναδύεται από τη θεραπεία.Επιτρέπει στο άτομο να είναι αυθεντικά ανοιχτό στις εμπειρίες και να ζει πλήρως τις εμπειρίες ολόκληρου του οργανισμού του, αντί να τις αποκλείει από τη συνειδητότητά του.

Έτσι, αποκτά και εμπιστοσύνη στον οργανισμό του γιατί μπορεί να ανακαλύπτει όλο και περισσότερο ότι ο ίδιος του ο οργανισμός είναι αξιόπιστος, ότι είναι ένα κατάλληλο όργανο για να του προτείνει την πιο ικανοποιητική συμπεριφορά σε κάθε κρίσιμη κατάσταση.

Τέλος, μέσα από όλα αυτά τα στάδια ωρίμανσης το άτομο απευθύνεται όλο και λιγότερο σε άλλους για επιδοκιμασία ή αποδοκιμασία, για πρότυπα σύμφωνα με τα οποία θα ζει, για αποφάσεις και επιλογές. Αναγνωρίζει δηλαδή ότι η επιλογή βρίσκεται μέσα του και ότι το μόνο ερώτημα που μετρά είναι: «ζω με τρόπο που είναι για μένα βαθιά ικανοποιητικός και με εκφράζει αληθινά;»

Αυτό ίσως είναι το πλέον σημαντικό ερώτημα για το δημιουργικό άτομο.


Άρθρο αρχείου

Αναστασία Μουστάκα

Continue Reading

Trending