Connect with us

Επίκαιρα Πρόσωπα

Μαρία Κτιστοπούλου: <<Χρώματα της μεσογείου>>

-Πείτε μας δυο λόγια για την μέχρι τώρα πορεία σας στο χώρο της τέχνης.
Είναι δύσκολο με λίγα λόγια να αναφερθείς σε μια πορεία μακρά, 35 χρόνια δουλειάς. Αρχικά η ζωγραφική για εμένα είναι ο τρόπος να ανακαλύπτω κάθε φορά και μια νέα πτυχή της πραγματικότητας, αλλά και του εαυτού μου, και μια προσωπική άσκηση ζωής. Η θεματολογία και η έμπνευσή μου βασίζονται στη νοσταλγία. Είναι νοσταλγική η δουλειά μου. Προβληματίζομαι γιατί ενώ είμαστε μέρος της φύσης, από αυτή προερχόμαστε και σε αυτήν καταλήγουμε, εμείς την καταστρέφουμε, την καίμε και τελικά την καταργούμε. Στον τόπο μας, την Ελλάδα, οι φωτιές έχουν καταστρέψει ολοσχερώς τα πάντα. Έγινε λοιπόν στόχος μου να μεταφέρω στο θεατή του έργου μου την ελπίδα για την αναγέννηση της φύσης. Ιδιαίτερα εμπνεύστηκα από την ελιά, το πιο παραδοσιακό δέντρο της ελληνικής και μεσογειακής χλωρίδας. Είναι το δέντρο με τη δυνατότητα να αναγεννιέται, να ανασταίνεται, και συμβολίζει την αθανασία, την τελική νίκη της ζωής απέναντι στο θάνατο.
Στη συνέχεια θεματικά πέρασα στις καταιγίδες και τις θαλασσοταραχές. Μέσα από τις χρωματισμένες συνθέσεις αφρισμένων κυμάτων και συννεφιασμένων ουρανών προσπάθησα να σχολιάσω και να εκφράσω την αναστάτωση και την ταραχή που βιώνει η σημερινή ελληνική κοινωνία. Και στην αρχαία εποχή οι Λυρικοί Αρχίλοχος και Αλκαίος χρησιμοποιούσαν αλληγορικά τις τρικυμίες για να ιστορήσουν πολιτικές φουρτούνες της εποχής και του τόπου τους.


-Πόσο πιστεύετε ότι έχει επηρεάσει η σύγχρονη οικονομική κρίση την Τέχνη;
Σίγουρα η κρίση είναι παγκόσμια, αλλά σε κάποιες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, αποκτά τραγικές διαστάσεις, αυτό αφορά την αγορά της τέχνης και όχι καθαυτή την παραγωγή της τέχνης. Στην Ελλάδα μεγάλοι δημόσιοι οργανισμοί έχουν τεράστια οικονομική αδυναμία ως προς την διοργάνωση εκθέσεων και άλλων πολιτιστικών εκδηλώσεων. Όσον αφορά τους ιδιώτες, τους ρομαντικούς νεοσυλλέκτες της προηγούμενης 20ετίας, έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα.

-Προτιμάτε να βλέπετε το ποτήρι μισοάδειο ή μισογεμάτο;
Σαφώς μισογεμάτο!!!!

-Στις 5 Σεπτεμβρίου εγκαινιάζετε την έκθεσή ζωγραφικής σας «Χώμα και Νερό» στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης  στη Ρόδο.
Στο μουσείο στη Ρόδο εκθέτω τη δουλειά των τελευταίων 12 χρόνων. Το «Χώμα και Νερό». Εκθέτω αναδρομικά τις 2 τελευταίες ενότητες από τις 7 ενότητες που αφορούν το σύνολο του έργου μου. Στην πρώτη ενότητα ζωγραφίζω το χώμα τον ουρανό, το σανό, την αιωνόβια ελιά, την περικαλλή ροδιά, το πεύκο, την παραδεισένια μηλιά και άλλα δέντρα. Φυτεύω ζωγραφικά έργα για να με θυμούνται, για να ριζώσει το έργο μου.
Στην δεύτερη ενότητα απεικονίζω το νερό. Εστιάζω στο φυσικό φαινόμενο και στη συνεχή δυναμική του. Επικεντρώνομαι στις θυελλώδεις θάλασσες και στα τοπία, δηλαδή στην ευμετάβλητη και ρευστή θάλασσα, της οποίας η ακριβής διατύπωση σχεδόν μας διαφεύγει.

-Ποιο θεωρείτε πως είναι το μεγαλύτερο επαγγελματικό σας επίτευγμα μέχρι σήμερα;
Το πιο σημαντικό για εμένα είναι ότι το 2007 κυκλοφόρησε βιβλίο-ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ σχετικά με το έργο μου από τις εκδόσεις ΑΔΑΜ και το βρίσκεις στα βιβλιοπωλεία. Επίσης ότι πραγματοποίησα την πρώτη μου αναδρομική έκθεση στην Πινακοθήκη Κυκλάδων στη Σύρο, τον Ιούλιο του 2011.

-Ποιοι είναι οι στόχοι σας για το μέλλον;
Να διατηρήσω το κέφι μου για ζωγραφική και να μου δώσει η ζωή τη δυνατότητα να ζωγραφίζω κάθε μέρα. Διότι αναζητώ, αν και δεν είναι εύκολο, αυτό το μυστήριο που μου δίνει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνομαι τα φαινόμενα και να μπορώ να τα εκφράσω σαν μαρτυρίες της εποχής μου. Το δώρο της τέχνης προς τον καλλιτέχνη είναι η αμφιβολία.

-Ποιο είναι το μότο σας;
Να δουλεύεις με πάθος, γιατί το πάθος είναι μεταδοτικό και θεραπευτικό!!!!

 

Η Μαρία Κτιστοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας με καθηγητές τους Τριαντάφυλλο Πατρασκίδη, Μαρτίνο Γαβαθά και Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα.
Τιμήθηκε με τρεις κρατικές υποτροφίες από το Ι.Κ.Υ.. Αποφοίτησε με άριστα το 1990. Επίσης, σπούδασε Γραφικές Τέχνες στο Αθηναϊκό Τεχνολογικό Ινστιτούτο (Α.Τ.Ι.).
Έργα της περιλαμβάνονται στις εξής συλλογές: Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα – Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, Κηφισιά – Μουσείο Βορρέ, Παιανία – Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Φλώρινας – Μουσείο Βιβλιοθήκη Στρατή Ελευθεριάδη (Teriade), Βαρειά Μυτιλήνης – Δημοτική Πινακοθήκη Ερμούπολης Σύρου – Πινακοθήκη Κομοτηνής – Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ, Μέτσοβο – Πινακοθήκη Σύγχρονης Τέχνης Αιτωλοακαρνανίας Χρήστου & Σοφίας Μοσχανδρέου, Μεσολόγγι – Συλλογή Βλάσση Φρυσίρα, Συλλογή Aντώνη και Άζιας Xατζηϊωάννου, Πινακοθήκη Αγρινίου, και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Διοργάνωσε δεκαεννέα (19) ατομικές εκθέσεις. Έλαβε μέρος σε περισσότερες από διακόσιες (200) ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Επίσης, εκπροσώπησε την Ελλάδα σε Διεθνείς Μπιενάλε. To 2007 κυκλοφόρησε βιβλίο – ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑ σχετικά με το έργο της από τις εκδόσεις ΑΔΑΜ. Παράλληλα με τη ζωγραφική, εργάστηκε ως creative art director στο διεθνές διαφημιστικό δίκτυο Lowe Alector (1988-1999).
Διακρίθηκε με το πρώτο βραβείο για καταχώρηση της διαφημιστικής καμπάνιας για τη SOYA, στο 4οΦεστιβάλ Ελληνικής Διαφήμισης στην Αθήνα.

Η συνέντευξη έγινε από την: Χαρά Αλεξανδροπούλου 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επίκαιρα Πρόσωπα

Βασίλης Σολιδάκης: Ζωγραφίζω αυτό που αγαπάω

…γιατί οι πράξεις μας είναι πολιτισμός.

Βασίλης Σολιδάκης

Πιστεύοντας στην αναγκαιότητα της έκφρασης και της εσωτερικής επικοινωνίας, προσπαθώ τα δεδομένα μου να είναι οι σύγχρονοι προβληματισμοί πάνω στην τέχνη χωρίς να γίνεται αυτοσκοπός η πρωτοτυπία της εικόνας, ούτε όμως και η επανάληψή της.

Ατελιέ

Γράφει ο Γιάννης Λιάκος

Η συνάντησή μας στο εργαστήριο του ζωγράφου, έγινε μεσημεράκι με δυό ρακές για να ξεκινήσει η κουβέντα. Καλλιτέχνης ανήσυχος, με έντονη την ανάγκη να ανατρέπει τα πάντα στην δουλειά του από την μια στιγμή στην άλλη.

Ξεκίνησε να μιλά για τα ταξίδια της ζωής του.

Βασίλης Σολιδάκης

Βασίλης Σολιδάκης: “Γεννήθηκα στην Κρήτη το 1948. Το 1973, βρέθηκα στην Ισπανία, μετά από παρότρυνση του δάσκαλου μου Θ.Δρόσου. Εκεί, με προβλημάτισε έντονα η διαφορά που ένιωσα να υπάρχει, ανάμεσα στην «κλασσική» τέχνη των μουσείων και στην «σύγχρονη» τέχνη.

Η γνωριμία μου με τον Δημήτρη Περδικίδη στην Μαδρίτη, ήταν καθοριστική και πολύτιμη. Ο σπουδαίος αυτός ζωγράφος, με βοήθησε να καλύψω τα κενά μου. Μελέτησα από κοντά την Ισπανική τέχνη σε όλο της το μεγαλείο!! Παράλληλα, αντέγραφα λεπτομέρειες από έργα των μεγάλων δασκάλων, για να κατανοήσω τεχνικές που μου ήταν απαραίτητες. Βέβαια, το πνεύμα του Βελάσκεθ ακόμα με κατατρέχει.”

Ατελιέ

Από την πρώτη ατομική έκθεση στην αίθουσα τέχνης «Συλλογή» η θεματική των έργων μου προερχόταν από ό,τι με συγκινούσε, εντυπωσίαζε ή με προβλημάτιζε και προσπάθησα να αποδώσω με ρεαλισμό τα κοινωνικά προβλήματα της εποχής, μέχρι και το 1985.

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

 

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

«Νίκη»: H «μορφική» γλώσσα του Νίκου Καρόκη

Γράφει η Μαράη Γεωργούση *

Η καλλιτεχνική δημιουργία αποτελεί μια επίπονη διαδικασία μέσα από τον στοχασμό, την επιλογή, την σύνθεση και την σχηματοποίηση των υλικών. Ο γλύπτης Νίκος Καρόκης ακολουθεί ένα σύνολο  διαδικασιών δημιουργώντας μια δίοδο έκφρασης. Φιλοτεχνεί μια σειρά γλυπτών που, επικοινωνούν με τον θεατή μέσω της «μορφικής» τους γλώσσας. Μια γλώσσα μορφών και συμβόλων ευρύτερα κατανοητή.

Οι όποιες δυσκολίες προκύψουν από τον διάλογο με το υλικό, το σχήμα, τον όγκο, το μέγεθος, το χρώμα, επιλύονται από τον γλύπτη με φροντίδα και σεβασμό στην οντότητα του αρχικού σχήματος. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης αναφέρει πως η «Νίκη», «Niki» ως όνομα του γλυπτού προήλθε από την μελέτη της κίνησης και της στάσης του σώματος, αυτής της συχνής κοινής αντίδρασης των ανθρώπων, όταν επιτυγχάνουν τον απόλυτο στόχο τους και εκδηλώνουν τον ενθουσιασμό τους.

H αρμονία και η ομορφιά είναι έννοιες σύνθρονες της γλυπτικής τέχνης. Ο καλλιτέχνης μετατρέπει το όραμά του σε επιθυμία, ενώ  δημιουργώντας το προχωρά συγχρόνως καλλιτεχνικά και ψυχικά. Το συγκεκριμένο γλυπτό είναι φορτισμένο με έναν έντονο συμβολικό χαρακτήρα. Η γραμμικότητα της μορφής, οι μεγάλες και μικρές καμπύλες, οι ευθείες, η ώσμωση  τους αποτέλεσαν γεωμετρικό παιχνίδι στα χέρια του γλύπτη. Απέδωσε με την χρήση του υλικού του ένα κολάζ συναισθημάτων, γεγονότων και μνήμης. Ένα κολάζ βιωματικό με εγκιβωτισμένες αφηγήσεις.

Η επιλογή του θέματος έμπνευσης ενός γλυπτού δεν έχει πάντα την ίδια αφετηρία. Έχει μεγάλη σημασία τι αφηγείται το γλυπτό και πως έχει εκφραστεί από τον καλλιτέχνη. Ένα οπτικό ερέθισμα, ένα συναίσθημα, οδηγούν στην  αφορμή για πράξη. Η κάθε προσωπική μας νίκη, «Niki», όπως ονόμασε ο Νίκος Καρόκης το γλυπτό του, προϋποθέτει σωστή προετοιμασία, σκληρή δουλειά, συνεχή προσπάθεια και νίκη επί του εγκλωβισμού του φόβου.

 

 

 

Τη συνέχεια του άρθρου θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Επίκαιρα Πρόσωπα

Διονύσιος Φραγκιάς: Ο τολμηρός και ταλαντούχος Έλληνας καλλιτέχνης στη Νέα Υόρκη

Τον Διονύσιο Φραγκιά είναι δύσκολο να τον βρεις διαθέσιμο, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Πολίτης του κόσμου, ζει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά κυρίως στη Νέα Υόρκη. Συνεργάτης του καλλιτέχνη Jeff Koons, ετοιμάζει στη Νέα Υόρκη την παρουσίαση της νέας του δουλειάς στην καινούργια γκαλερί Emmanuel Fremin, στο Τσέλσι.

Εμείς καταφέραμε και μιλήσαμε με τον Διονύσιο για τη ζωή του, την τέχνη και τις συνεργασίες του.

Αποκλειστική συνέντευξη στη Ζέτα Τζιώτη

– Διονύσιε, πώς εμπνέεσαι;

– Η έμπνευση προέρχεται πάντα από τα ενδιαφέροντα του καλλιτέχνη. Για μένα αυτό περιλαμβάνει τις επιστήμες, όπως η ψυχολογία και η φυσική, και η περιέργειά μου για το πώς σκέφτεται ο ανθρώπινος νους και πώς η ανθρώπινη φύση εκτυλίσσεται καθημερινά στη σύγχρονη κοινωνία μας.

Ενδιαφέρομαι επίσης για την ιστορία, ιδιαίτερα τις ιστορικές κρίσεις και τις εποχές πολέμων. Αυτά τροφοδοτούν την πρακτική προσέγγιση της τέχνης μου και μου δίνουν ένα πλαίσιο για τη δημιουργία ιδεών προς υλοποίηση.

ΚΑΝΩ ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΓΚΡΑΦΙΤΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ

– Τι τεχνικές χρησιμοποιείς;

– Μου αρέσει πραγματικά να χρησιμοποιώ ένα ευρύ φάσμα μέσων – γλυπτική, ζωγραφική, σχέδιο, performance art και μικτές εγκαταστάσεις μέσων (mixed media installations) που περιλαμβάνουν επίσης και ταινία (film).

Συχνά ένα συγκεκριμένο μέσο «φωνάζει» ότι είναι το κατάλληλο για να χρησιμοποιηθεί για ένα συγκεκριμένο έργο. Όπως ο συγγραφέας Mark Twain είπε: «Η διαφορά μεταξύ της χρήσης της σωστής λέξης και της χρήσης σχεδόν της σωστής λέξης είναι σαν τη διαφορά μεταξύ αστραπής και πυγολαμπίδας».

– Αναφέρεται ότι στα projects σου κάνεις γλυπτά με υβριδική ζωγραφική. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για αυτό;

– Συχνά συγχωνεύω εικόνες. Μερικές φορές η εικόνα προέρχεται από δύο μακρινές χρονικές περιόδους. Για παράδειγμα: Ένωσα μια εικόνα αρχαίου ελληνικού ναού με μια εικόνα ενός διεθνούς διαστημικού σταθμού. Ιδιαίτερα απολαμβάνω την ερμηνεία των εικόνων με υλικά ή τεχνικές που είναι απροσδόκητες.

Κάνω σχέδια που βασίζονται σε γκράφιτι που βλέπω στον δρόμο καθημερινά στο Μπρούκλιν και σε άλλες γειτονιές της Νέας Υόρκης, και στη συνέχεια «στέλνω» τον θεατή σε απομακρυσμένα μέρη όπως το Κατμαντού, το Νεπάλ. Τα σχέδια αυτά φαίνονται σαν λεπτή μεταξωτή και υφασμάτινη ταπετσαρία.

Έτσι, το έργο τέχνης που προκύπτει είναι ένα είδος εννοιολογικά οδηγούμενου υβριδίου που συρρικνώνει τον κόσμο, συγχωνεύει τις αρχαίες τέχνες με τη σύγχρονη υποπολιτισμική ή αντιπολιτισμική εικονογραφία και το παρουσιάζει στον θεατή.

– Πήγες στη Νέα Υόρκη και έμεινες για πάντα εκεί. Πόσο δύσκολη ήταν για σένα η προσαρμογή σου σε μια τέτοια πόλη;

Τη συνέχεια της συνέντευξης θα τη βρείτε εδώ

Πηγή

Continue Reading

Trending