Connect with us

Υγεία

ΟΞΕΙΑ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Η οξεία γαστρεντερίτιδα είναι η λοίμωξη του ανώτερου ή /και κατώτερου πεπτικού συστήματος από λοιμώδεις παράγοντες όπως είναι διάφοροι ιοί και μικρόβια. Αποτελεί μία από τις συνηθέστερες λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας, καθώς υπολογίζεται ότι σε κάθε παιδί κάτω των 3 ετών αντιστοιχούν περίπου 3-5 επεισόδια γαστρεντερίτιδας τον χρόνο.

Στον αναπτυσσόμενο κόσμο η λοιμώδης γαστρεντερίτιδα είναι αίτιο σοβαρής παιδικής νοσηρότητας και θνητότητας. Αντίθετα στις ανεπτυγμένες χώρες συνήθως είναι μία ήπια νόσος, η οποία ωστόσο ευθύνεται για μεγάλο αριθμό εισαγωγών στο νοσοκομείο κυρίως σε παιδιά κάτω των 5 ετών. Συχνότεροι αιτιολογικοί μικροβιακοί παράγοντες είναι τα μικρόβια σαλμονέλλα, σιγκέλλα, υερσίνια και καμπυλοβακτηρίδιο, τα οποία αναπτύσσονται συνήθως σε τροφές που δεν έχουν μαγειρευτεί ή συντηρηθεί σωστά και μεταφέρονται μέσω αυτών ή από άνθρωπο σε άνθρωπο λόγω κακών συνθηκών υγιεινής. Η πλειονότητα όμως των περιστατικών οξείας γαστρεντερίτιδας είναι ιογενής και ως εκ τούτου αυτοπεριοριζόμενη. Μικροεπιδημίες ιογενούς γαστρεντερίτιδας εκδηλώνονται καθ όλη την διάρκεια του έτους, κυρίως σε παιδικούς σταθμούς και νηπιαγωγεία.

Τα συμπτώματα χαρακτηρίζονται συνήθως από αιφνίδια έναρξη εμετών, πυρετού, διαρροϊκών κενώσεων με ή χωρίς αίμα και αφυδάτωσης. Ο βαθμός αφυδάτωσης θεωρείται ήπιος όταν το παιδί βρίσκεται σε καλή γενική κατάσταση, με ήπιο αίσθημα δίψας και φυσιολογική σπαργή του δέρματος. Η μετρίου βαθμού αφυδάτωση χαρακτηρίζεται από ξηρότητα του στόματος και των χειλέων, έντονο αίσθημα δίψας, νωθρότητα ή ευερεθιστότητα, μέτρια ταχυπαλμία και ταχύπνοια και ελαφρά ελαττωμένη σπαργή του δέρματος. Στην σοβαρού βαθμού αφυδάτωση η γενική κατάσταση του παιδιού είναι πολύ επηρεασμένη, το παιδί μπορεί να βρίσκεται σε λήθαργο ή κώμα, με σοβαρού βαθμού ταχυπαλμία, ταχύπνοια και υπόταση, κλαίει χωρίς δάκρυα και έχει έντονο αίσθημα δίψας.

Η αντιμετώπιση της οξείας γαστρεντερίτιδας περιλαμβάνει την ενυδάτωση του μικρού ασθενούς, η οποία έχει στόχο την αναπλήρωση της απώλειας του νερού και των ηλεκτρολυτών και την αποφυγή της αφυδάτωσης. Στην ήπια και μετρίου βαθμού αφυδάτωση η ενυδάτωση γίνεται από το στόμα, ενώ όταν συνυπάρχουν διάρροιες και εμετός, είναι επιβεβλημένη η διακοπή σίτισης για 2 ώρες τουλάχιστον. Ακολούθως αρχίζει η σταδιακή χορήγηση υγρών με ρυθμό 5 ml (περίπου ένα κουταλάκι του γλυκού) ανά 5- 10 λεπτά για μία ώρα, με σταδιακή αύξηση στην συνέχεια της ποσότητας.

Η ενυδάτωση είναι προτιμότερο να γίνεται με ειδικά ηλεκτρολυτικά διαλύματα, ενώ ροφήματα όπως τσάι, χυμοί και αναψυκτικά τύπου κόλα πρέπει να τα αποφεύγουμε. Η ενδοφλέβια ενυδάτωση επιβάλλεται σε ασθενείς με σοβαρού βαθμού αφυδάτωση, επηρεασμένο επίπεδο συνείδησης και ακατάσχετους εμέτους. Η χορήγηση του ηλεκτρολυτικού διαλύματος συνεχίζεται μετά την επανασίτιση του παιδιού και μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της σύστασης των κενώσεών του, για να καλύπτει τις συνεχιζόμενες απώλειές του σε νερό και ηλεκτρολύτες. Τα αντιβιοτικά σπάνια ενδείκνυνται στη θεραπεία της οξείας γαστρεντερίτιδας, αφού στην πλειονότητα των περιπτώσεων η νόσος αποδράμει από μόνη της.

Φάρμακα που εμποδίζουν τον περισταλτισμό του εντέρου ή δρουν ως αντιεμετικά συνοδεύονται από σοβαρές παρενέργειες και δεν έχουν θέση στην αντιμετώπιση της οξείας γαστρεντερίτιδας στα παιδιά. Νεότερα σκευάσματα όπως προσροφητικά ή προβιοτικά προσφέρουν σε επιλεγμένες περιπτώσεις αλλά η χρήση τους πρέπει να γίνεται μετά από σύσταση του θεράποντος ιατρού.

Η αποκλειστική χορήγηση υγρών διαρκεί 4-6 ώρες, ανάλογα με το βαθμό αφυδάτωσης του παιδιού. Στη συνέχεια το παιδί σιτίζεται κανονικά με ελεύθερο διαιτολόγιο, ανάλογα με την ηλικία του. Κατά τα τελευταία χρόνια, έχει βρεθεί ότι η εφαρμογή περιορισμένου διαιτολογίου και νηστείας όχι μόνο δεν περιορίζει τη διάρροια αλλά την επιτείνει και οδηγεί σε μείωση της θρέψης του παιδιού. Στα βρέφη που θηλάζουν, ο μητρικός θηλασμός δεν διακόπτεται κατά την ενυδάτωση. Στα βρέφη που δεν θηλάζουν, μετά τη φάση της ενυδάτωσης δίδεται το βρεφικό γάλα που έπαιρναν πριν, χωρίς καμία αραίωση. Η χορήγηση αραιωμένου γάλακτος στα βρέφη κατά την επανασίτιση δεν συνιστάται, γιατί οδηγεί σε: υποσιτισμό χωρίς κλινικό όφελος. Για τα μεγαλύτερα παιδιά συνιστάται η έγκαιρη επανασίτιση με ισορροπημένη δίαιτα βασισμένη σε τροφές που περιέχουν σύνθετους υδατάνθρακες (ρύζι, δημητριακά, ψωμί, πατάτες), ψαχνό κρέας, γιαούρτι κ.ά.

Η πρόληψη μπορεί να επιτευχθεί με την τήρηση των κανόνων υγιεινής, κυρίως το πλύσιμο των χεριών, την επαρκή κατάψυξη των τροφών, τη βελτίωση των αποχετεύσεων, την εφαρμογή μητρικού θηλασμού στα βρέφη και, τέλος, την αποφυγή χορήγησης στα παιδιά μη παστεριωμένου γάλακτος, μη επαρκώς ψημένων κρεάτων και πουλερικών, καθώς και ατελώς βρασμένων (κάτω των 8 λεπτών) αυγών.

Continue Reading

Υγεία

Μελάνωμα: Απο πού προέρχεται?

Το μελάνωμα είναι μια μορφή καρκίνου που προέρχεται από τα  μελανοκύτταρα.Τα  μελανοκύτταρα είναι τα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη. Εμφανίζεται ως μελάνωμα του δέρματος αλλά και σε άλλους ιστούς βλενογόννοι, έντερο, μάτι.

Είναι συχνότερο στις γυναίκες, σε ανοιχτόχρωμα άτομα, σε χώρες όπως Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Σκανδιναβία και λιγότερο στις Μεσογειακές χώρες. Αποτελεί την πιο συχνή αιτία θανάτου από καρκίνο σε νεαρές γυναίκες 25-30 ετών στις ΗΠΑ.

Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος είναι:

  • Τύπος του δέρματος: Ανοιχτόχρωμο δέρμα. Άτομα με φακίδες και ανοιχτόχρωμα μάτια έχουν αυξημένο κίνδυνο. Στους Ασιάτες και στη μαύρη φυλή είναι σπάνιο.
  • Ύπαρξη σπίλου στο δέρμα. Η παρουσία πολλών σπίλων στο δέρμα αποτελεί επιβαρυντικό παράγοντα.
  • Έκθεση στον ήλιο. Η έκθεση σε παιδική-βρεφική ηλικία, η διαλείπουσα έκθεση, τα πολλά ηλιακά εγκαύματα ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία, η μη χρήση αντηλιακού και η έκθεση σε ώρες με 

έντονη ηλιοφάνεια, όπως επίσης και η έκθεση σε τεχνητή ακτινοβολία(solarium), αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος.

  • Κληρονομικότητα.
  • Γονίδια
  • Ιστορικό μελανώματος
  • Φύλο(πιο συχνό στις γυναίκες)
  • Ηλικία (ο κίνδυνος αυξάνεται αναλογικά με την ηλικία)
  • Ανοσοκαταστολή
  • Αποχρωματική ξηροδερμία

Η διάγνωση γίνεται σε πρώτη φάση με την κλινική εξέταση και την δερματοσκόπηση.

Με την κλινική εξέταση παρατηρούμε την όποια δερματική βλάβη υπάρχει ακολουθώντας ένα απλό κανόνα ABCDE και ελέγχουμε τα εξής:

Α   Ασυμμετρία     (Asymmetry)

B    Όρια                 (Border)

C    Χρώμα              (Colour)

D    Διάμετρος        (Diameter)

E     Εξέλιξη             (Evolution-Evolving)    

Τι σημαίνει αυτό; Μια ύποπτη ελιά έχει τα εξής χαρακτηριστικά(όλα ή μερικά): Ασυμμετρία σχήματος, ανώμαλο  ή ασαφές περίγραμμα, εναλλαγές χρώματος και αλλάζει με τον χρόνο.

Εφόσον υπάρχει κάποιο από αυτά τα χαρακτηριστικά η βλάβη θα πρέπει να εξαιρεθεί  χειρουργικά και να σταλεί για βιοψία.

Αν μιλάμε πλέον για μελάνωμα, η βιοψία θα μας δείξει τον τύπο του μελανώματος την έκταση και το βάθος της βλάβης. Θα πρέπει να τονίσουμε ότι το μελάνωμα είναι μια κακοήθεια που δίνει μεταστάσεις είτε στους λεμφαδένες είτε σε άλλους ιστούς και όργανα.

Σήμερα στην φαρέτρα των θεραπευτικών μέσων εκτός από την χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία υπάρχουν σύγχρονες ανοσοθεραπείες.

Από τους παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης μελανώματος, εκείνος ο οποίος μπορεί να προβλεφθεί είναι ο ήλιος και η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία.

Αποφεύγοντας λοιπόν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο κυρίως τις ώρες 11:00-16:00, τα ηλιακά εγκαύματα σε μικρή ηλικία, την χρήση solarium και εάν χρησιμοποιούμε πάντα αντηλιακό το οποίο και πρέπει να ανανεώνουμε συχνά, μειώνουμε τις πιθανότητες ανάπτυξης μελανώματος. 

Ο τακτικός έλεγχος των σπίλων και οποιασδήποτε δερματικής βλάβης που αλλάζει με τον χρόνο, το χρώμα του, το μέγεθός του ή αιμορραγεί, από τον πλαστικό χειρουργό ή τον δερματολόγο, είναι σημαντικός για την πρόληψη του μελανώματος ή άλλων καρκίνων του δέρματος(βασικοκυτταρικό ή ακανθοκυτταρικό επιθηλίωμα).

Η πρόληψη πάντοτε είναι η καλύτερη θεραπεία.

Continue Reading

Διατροφή

Ετσι θα ενεργοποιήσεις τον μπλοκαρισμένο μεταβολισμό σου

Έχει μπλοκάρει ο μεταβολισμός σας; Νιώθετε ότι δεν μπορείτε να χάσετε βάρος, όση προσπάθεια και να κάνετε; Ψάχνετε να βρείτε τον τρόπο που θα ξεμπλοκάρει ο μεταβολισμός σας;

Είστε στο σωστό μέρος για να βρείτε την απάντηση!

Γράφει η Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Πολλοί διαιτώμενοι θεωρούν ότι ο μεταβολισμός τους είναι πολύ αργός ή έχει «μπλοκάρει».

Τι είναι ο μεταβολισμός και  από ποιους παράγοντες επηρεάζεται

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός, όπως ονομάζεται, είναι η ενέργεια (θερμίδες) που χρειάζεται το σώμα για να μπορεί να εκτελέσει τις βασικές του ανάγκες, όπως την αναπνοή, τη διατήρηση της θερμοκρασίας του σώματος, την εγκεφαλική λειτουργία, τις κυτταρικές λειτουργίες και την μεταφορά του αίματος στους ιστούς.

Ο μεταβολισμός λοιπόν, δεν μπορεί να σταματήσει ή να μπλοκάρει!

Ο βασικός μεταβολισμός αποτελεί περί το 60-70% της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης και εξαρτάται από παράγοντες όπως, το φύλο, την ηλικία, το βάρος, το ύψος, τη σύσταση του σώματος (λίπος και μυϊκή μάζα), και τα γονίδια.

Η ημερήσια ενεργειακή δαπάνη περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση & τις καθημερινές κινήσεις, και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής.

Δηλαδή, άτομα με υψηλότερο βάρος έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερο βάρος, ενώ άτομα με υψηλότερη μυϊκή μάζα έχουν υψηλότερο μεταβολισμό, σε σχέση με άτομα με χαμηλότερη μυϊκή μάζα.

Νομίζω ότι έχω αργό μεταβολισμό και γι’ αυτό παχαίνω ή δεν μπορώ να χάσω βάρος

Αν και πολλές φορές ρίχνουμε το φταίξιμο στον μεταβολισμό, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε καλοί στο να εκτιμούμε πόσες θερμίδες προσλαμβάνουμε μέσω της τροφής και των ποτών και ροφημάτων.

Ακόμη και σε άτομα με υποθυρεοειδισμό, όπου οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι ρυθμισμένες, η απώλεια βάρους δεν επηρεάζεται.

Πώς μετράται ο μεταβολισμός;

Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός στην καθημερινή πρακτική μπορεί να εκτιμηθεί μέσω εξισώσεων που λαμβάνουν υπόψιν το βάρος, το ύψος, την ηλικία και το φύλο του ατόμου, καθώς και να μετρηθεί μέσω της έμμεσης θερμιδομετρίας, με την μέτρηση της χρήσης του οξυγόνου από τον οργανισμό, με τον αναλυτή βασικού μεταβολικού ρυθμού.

Έχοντας μετρήσει τον μεταβολισμό, μπορούμε να αξιολογήσουμε αν είναι φυσιολογικός, ή είναι «αργός» ή «γρήγορος», σε σχέση με τον εκτιμώμενο από τις εξισώσεις εκτίμησης βασικού μεταβολισμού.

Πώς μπορούμε να αυξήσουμε τον μεταβολισμό, αν ο μεταβολισμός είναι «αργός»;

Αν και κατά καιρούς ακούμε για τρόφιμα, σκευάσματα και ροφήματα που αυξάνουν τον μεταβολισμό, στην πραγματικότητα η άσκηση είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας για την αύξηση του βασικού μεταβολικού ρυθμού. Συγκεκριμένα η αερόβια άσκηση χρησιμοποιεί αρκετή ενέργεια (καίει θερμίδες) ενώ οι ασκήσεις ενδυνάμωσης αυξάνουν τον βασικό μεταβολισμό, μέσω της αύξησης της μυϊκής μάζας.

Αναφορικά με την αύξηση της ημερήσιας ενεργειακής δαπάνης, η οποία περιλαμβάνει τον βασικό μεταβολικό ρυθμό, την ενεργειακή δαπάνη για την άσκηση και την ενεργειακή δαπάνη για την πέψη της τροφής, και πάλι η άσκηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Η άσκηση μπορεί να είναι οργανωμένη (πχ. περπάτημα, γυμναστήριο, χορός), ή μη οργανωμένη (πχ. χρήση σκάλας, δουλειές του σπιτιού, κηπουρική).

Δεν υπάρχει τρόπος μέσω της διατροφής να επηρεάσουμε το μεταβολισμό;

Η επίδραση της -πέψης της- τροφής στην ενεργειακή δαπάνη είναι σχετικά μικρή, με την πρωτεΐνη να οδηγεί σε υψηλότερη ενεργειακή δαπάνη για την πέψη σε σχέση με τα λιπαρά και τους υδατάνθρακες, ενώ και τα καυτερά τρόφιμα οδηγούν σε πολύ μικρή και παροδική αύξηση του μεταβολισμού.

Εν κατακλείδι, εάν πιστεύετε ότι ο μεταβολισμός σας έχει μπλοκάρει, εστιάστε στην ποιότητα & ποσότητα των γευμάτων, σνακ και ροφημάτων που καταναλώνετε, και στην άσκηση, ενώ μπορείτε να μετρήσετε τον μεταβολισμό σας σε ένα διαιτολογικό γραφείο!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Τι να προσέξεις στο πρωινό αν θέλεις να αδυνατίσεις

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Μαρία Μαντζώρου , Διαιτολόγος-Διατροφολόγος , Μυτιλήνη

Continue Reading

Ομορφιά

Εχω Φλεβίτιδα: Τι ασκήσεις να κάνω για να την αντιμετωπίσω;

Η φλεβίτιδα είναι μια πάθηση που εμφανίζεται συχνότερα σε μεγαλύτερη ηλικία (μετά τα 40) και η άσκηση μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Πρακτικά σημαίνει φλεγμονή της φλέβας. Μπορεί να προκύψει και επιφανειακά αλλά και πιο βαθιά.

Γράφει ο Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

  • Η θρομβοφλεβίτιδα ή εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση οφείλεται σε έναν ή περισσότερους θρόμβους σε μία φλέβα που μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή. Συχνά προκύπτει στα πόδια αλλά δεν αποκλείεται να εμφανιστεί και στα χέρια ή σε άλλα μέρη του σώματος. Ο θρόμβος στη φλέβα προκαλεί πόνο και ερεθισμό και μπορεί να εμποδίσει την ομαλή κυκλοφορία του αίματος. Επηρεάζει τα μεγαλύτερα αιμοφόρα αγγεία και μπορούν να σχηματιστούν μεγάλοι θρόμβοι, οι οποίοι μπορεί να σπάσουν και να ταξιδέψουν προς τους πνεύμονες. Αυτή είναι μία σοβαρή κατάσταση που ονομάζεται πνευμονική εμβολή.
  • Η επιφανειακή φλεβίτιδα από την άλλη επηρεάζει τις φλέβες στην επιφάνεια του δέρματος. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια επικίνδυνη και με κατάλληλη αντιμετώπιση συχνά αντιμετωπίζεται. Μερικές φορές άνθρωποι με επιφανειακή φλεβίτιδα έχουν επίσης και εν τω βάθει θρομβοφλεβίτιδα, οπότε είναι αναγκαία η ιατρική αξιολόγηση.

Αιτίες φλεβίτιδας

Η επιφανειακή βλεφίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί φαρμακευτικά ή χειρουργικά. Κάποιοι από τους παράγοντες που μπορούν να την προκαλέσουν είναι οι παρακάτω:

  • Παρατεταμένη απραξία. Παραμονή στο κρεβάτι για πολλές ώρες, καθιστός σε αμάξι ή αεροπλάνο. Γενικά ότι δημιουργεί στασιμότητα ή αργή ροή αίματος στα πόδια
  • Καθιστική ζωή – Όχι αρκετή άσκηση
  • Παχυσαρκία
  • Κάπνισμα
  • Παθήσεις (π.χ. καρκίνος)
  • Τραυματισμός στα χέρια ή τα πόδια
  • Αντισυλληπτικά ή κάποια θεραπεία που επηρεάζει τις ορμόνες
  • Εγκυμοσύνη

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι η συχνή άσκηση κάνει καλό. Μπορεί να βοηθήσει στη διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους, να μειώσει τον κίνδυνο ασθένειας, ακόμα και να βελτιώσει τη νοητική λειτουργία. Ωστόσο λιγότεροι γνωρίζουν ότι μπορεί να βοηθήσει ακόμα και στην υγεία των φλεβών.

Η σωματική δραστηριότητα ευνοεί την καλή κυκλοφορία του αίματος. Η παχυσαρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση φλεβικής νόσου η φλεβικής ανεπάρκειας (στις οποίες η φλεβίτιδα είναι ένα σύμπτωμα).

Τι ασκήσεις να κάνω αν εχω φλεβίτιδα;

Όταν αναφερόμαστε σε προπόνηση που ευνοεί την υγεία των φλεβών, δεν είναι όλες οι δραστηριότητες εξίσου σημαντικές. Μερικές από αυτές που ευνοούν στην αντιμετώπιση της φλεβίτιδας είναι οι παρακάτω:

Περπάτημα

Το να καθόμαστε ή να στεκόμαστε όρθιοι για πολλές ώρες είναι ένας μεγάλος παράγοντας κινδύνου για φλεβική ανεπάρκεια. Αυτή η συνήθεια για παρατεταμένα διαστήματα οδηγεί σε κακή κυκλοφορία του αίματος στα πόδια και καθιστά δυσκολότερη την επιστροφή του στην καρδιά. Επομένως το αίμα λιμνάζει στα πόδια, αυξάνει την πίεση και στρεσάρει το φλεβικό τοίχωμα. Με τον καιρό αυτό τις κάνει πιο αδύναμες και προκαλεί ζημιά.

Αν έχεις μία από τις παραπάνω συνήθειες, προσπάθησε να κάνεις ένα διάλειμμα κάθε μισή ώρα για να περπατάς. Αυτό θα βοηθήσει στην κυκλοφορία του αίματος. Το περπάτημα είναι μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και συστήνεται για ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων φυσικής κατάστασης.

Η θετική επίδραση δε, δεν περιορίζεται μόνο στις φλέβες αλλά αφορά τη γενικότερη υγεία. 30 λεπτά περπάτημα την ημέρα δυναμώνει και διατείνει τους μύες των ποδιών και βοηθάει στη διατήρηση της πίεσης σε φυσιολογικά επίπεδα.

Ποδηλασία

Η ποδηλάτηση είναι ακόμα μία δραστηριότητα με μικρή καταπόνηση και ιδιαίτερα ωφέλιμη. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τις αρθρώσεις και βοηθώντας στην ενδυνάμωση των μυών των ποδιών (όπως οι γάμπες).

Η άσκηση στις γάμπες βοηθάει την επαναφορά του αίματος προς την καρδιά μέσω της μυϊκής αντλίας. Η σύσπαση δηλαδή που επιτυγχάνεται σε αυτές λειτουργεί σαν αντλία που σπρώχνει το αίμα προς τα πάνω.

Ασκήσεις για γάμπες

Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, η σύσπαση της γάμπας βοηθά στη φλεβική επαναφορά του αίματος. Οι ασκήσεις που επιφέρουν κινητικότητα στην ποδοκνημική λοιπόν είναι ιδανικές για να επιτευχθεί αυτό. Και οι πρώτες που έρχονται στο μυαλό είναι συγκεκριμένα εκείνες που στοχεύουν στο γαστροκνήμιο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Ασκήσεις για γάμπες στο σπίτι με το βάρος του σώματος

Κολύμβηση

Αν κάποιος θέλει να βελτιώσει συνολικά όσο περισσότερους παράγοντες της φυσικής κατάστασης γίνεται, χωρίς να κάνει πολλά είδη διαφορετικών ασκήσεων, τότε η κολύμβηση είναι ιδανική επιλογή. Είναι ιδιαίτερα ωφέλιμη και σε ανθρώπους που πάσχουν από αρθρίτιδα (καθώς λείπουν οι κραδασμοί).

Η χαμηλή καταπόνηση δεν επιβαρύνει τις αρθρώσεις, τους μύες και τις φλέβες. Πολλές και μεγάλες μυϊκές ομάδες ενεργοποιούνται ταυτόχρονα βοηθώντας στη συνολική ενδυνάμωση χωρίς εκτεταμένη επιβάρυνση. Βελτιώνει επίσης την κυκλοφορία του αίματος και συνεισφέρει στη διατήρηση υγειών φλεβών.

Άρσεις ποδιών

Οι άρσεις ποδιών (άσκηση για κοιλιακούς), όπως και οι διατάσεις, βοηθούν στην επαναφορά του αίματος προς την καρδιά και μειώνουν το ενδεχόμενο πρήξιμο που προκύπτει από τη φλεβίτιδα. Στα συν ότι δεν χρειάζεται κάποιος ιδιαίτερος εξοπλισμός και μπορεί να γίνει οπουδήποτε. Απλά ξάπλωσε στο έδαφος και σήκωσε ένα ένα τα πόδια ή και τα δύο μαζί και κατέβασε τα ελεγχόμενα προς τα κάτω για μερικές φορές.

Ποιες ασκήσεις να αποφύγεις

Υπάρχουν μερικές ασκήσεις και δραστηριότητες που θα πρέπει να γίνονται περιορισμένα ή και να αποφεύγονται αν υπάρχει φλεβίτιδα. Αν είναι πολύ επιβαρυντικές μπορεί να έχουν αντίθετη επίδραση από την επιθυμητή και να χειροτερέψουν τα συμπτώματα.

Τρέξιμο

Παρότι το τρέξιμο δυναμώνει τις γάμπες, είναι επιβαρυντικό για τις αρθρώσεις και τους μύες. Οι κρούσεις και η μεγάλη καταπόνηση από αυτές δε βοηθούν τη φλεβίτιδα. Οι ασθενείς με αυτό το πρόβλημα μπορεί να δουν χειροτέρευση των συμπτωμάτων. Ωστόσο το τρέξιμο σε πιο μαλακό έδαφος ή/και φορώντας κάλτσες συμπίεσης μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση.

Άρση βαρών

Άρση μεγάλων φορτίων αυξάνει την ενδοκοιλιακή πίεση και την πίεση στις φλέβες. Κάτι που δεν θέλουμε στην περίπτωση της φλεβικής ανεπάρκειας. Η σωστή τεχνική και η εξάσκηση με λιγότερα βάρη μπορούν να μειώσουν την αρνητική επίδραση. Σε κάθε περίπτωση οι ασθενείς με φλεβίτιδα θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν κάνουν αυτή τη δραστηριότητα. Η άσκηση αντιστάσεων σε όργανα είναι μια καλή εναλλακτική.

Συμπέρασμα

Παρότι η άσκηση δεν μπορεί να θεραπεύσει ή να αποτρέψει πλήρως τις φλεβικές παθήσεις, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των δυσάρεστων συμπτωμάτων και στη βελτίωση της υγείας των φλεβών. Αυτό που είναι σημαντικό είναι να μη γίνονται δραστηριότητες που αυξάνουν πολύ την πίεση καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο η δυσφορία.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΑΚΟΜΑ : Έχω Πλατυποδία: Τι να προσέχω και τι ασκήσεις να κάνω

Ακολούθησε το fmh.gr στο Google News, στο Twitter, στο Facebook στο Υoutube και στο Instagram

Στέλιος Κωστάκης , Γυμναστής , Καλλιθέα

Continue Reading

Trending