Connect with us

Οικογένεια

Παιχνίδι – δώρο ζωής και ομαλής ανάπτυξης των παιδιών μας

Παιχνίδι! Τι σημάνει αυτή η λέξη; Ποια τα όρια στο παιχνίδι των μικρών μας πρωταγωνιστών ; Μπορούμε να ονομάσουμε παιχνίδι , κάποια οργανωμένη δραστηριότητα του παιδιού μας;

Σαν ενεργή παιδαγωγός & μητέρα δυο παιδιών νιώθω έντονη την ανάγκη να αφιερώσω ένα άρθρο μου στην πολύτιμη αξία του παιχνιδιού στις ζωές των παιδιών μας. Αν και επίσημος όρος για τη λέξη παιχνίδι δεν υπάρχει. Το παιχνίδι, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος κατάκτησης των γλωσσών , των αξιών & των πολιτισμών μας . Οι τελευταίες έρευνες μας αποδεικνύουν ότι παιδιά και μεγάλοι χρειαζόμαστε τη μαγεία του ελεύθερου παιχνιδιού για να αναπτύξουμε τις κοινωνικές , γνωστικές & άλλες δεξιότητες μας, αλλά & τη συναισθηματική μας ευτυχία.
Ορισμένοι γονείς μην έχοντας σαφή εικόνα για την πολύτιμη αξία του παιχνιδιού στη ζωή του παιδιού τους προσπαθούν να του το στερήσουν προσθέτοντας εξτρά υποχρεώσεις στο καθημερινό πρόγραμμα του πχ. Λέει ένας πατέρας στον 5 χρόνο γιο του: «Ας γραφτείς στο μπάσκετ, να μάθεις κάτι εποικοδομητικό από το να παίζεις με τις ώρες στην πιλοτή του σπιτιού μας»
Η γηραιά ήπειρος αντιμετωπίζει την τελευταία 15ετία πλήθος προκλήσεων σε κοινωνικό, περιβαλλοντολογικό αλλά & οικονομικό επίπεδο. Όλα αυτά συντελούν στο να δημιουργούνται πολύ συχνά στα οικογενειακά μας περιβάλλοντα στρεσογόνες καταστάσεις , ενώ παράλληλα τα εκπαιδευτικά μας συστήματα όλο και παροχούν τις ευκαιρίες μας. Αποτέλεσμα σε όλα αυτά είναι ότι το ελεύθερο παιχνίδι των παιδιών μας καθώς και η ομαλές συνθήκες της παιδικής ανάπτυξης τους να βρίσκονται πράγματι σε απειλή πολύ συχνά
Κάποιες δυτικές χώρες δίνουν έμφαση στο να δημιουργούν πλούσιο & διεγερτικό περιβάλλον με υποστήριξη και ενθάρρυνση , που ωθεί το παιδί να πειραματιστεί όλο και με περισσότερα πράγματα, να παίξει να αναγνωρίσει και να μάθει μέσα από τα λάθη του. Κάποιες άλλες, δίνουν έμφαση στην πρώιμη γνώση των μικρών παιδιών αυτή που θα τα φέρει από πολύ μικρά σε επαφή με τις οργανωμένες γνωστικές , αριθμητικές, γλωσσικές & άλλες δεξιότητες με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο περιορισμένος ο χρόνος των μικρών μας πρωταγωνιστών, για δημιουργικό παιχνίδι.
Σε μια μεγάλη έρευνα που έκανε το Πανεπιστημίο του Cambridge, με τον κορυφαίο καθηγητή D. Writebread καταλήγουν πως για να διασφαλίσουμε την υγιή, κοινωνική, νοητική & συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών μας, ειδικά των μικρών παιδιών της προσχολικής ηλικίας, θα πρέπει να τους διαμορφώνουμε ευκαιρίες & συνθήκες ελεύθερου παιχνιδιού μέσα στο καθημερινό τους πρόγραμμα.
Από τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα της ιστορίας του ανθρωπίνου είδους , από ανασκαφές σε κομβικά ιστορικά σημεία καθώς και μέσα από μελέτες ανθρωπολόγων & κοινωνιολόγων βλέπουμε ξεκάθαρα ότι το παιχνίδι αποτελεί το σημαντικότερο το κοινό χαρακτηριστικό των παιδιών όλων των ανθρώπινων κοινωνιών. Τα είδη παιχνιδιών διαφέρουν ανάλογα με τις νοοτροπίες & τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της κάθε εποχής & κοινωνίας.

Οι Ευρωπαϊκές στρεσογόνες μεγαλουπόλεις μας, που αποχωρίζουν τον άνθρωπο από τη φύση, λόγο των πιεσμένων προγραμμάτων της καθημερινότητας των αστών κατοίκων τους, ξεχνούν να ψάξουν για εναλλακτικούς τρόπους παιχνιδιού των παιδιών μας . Οι πολίτες φοβούνται το χάσιμο χρόνου, ζουν καθημερινή ένταση,θέτουν άλλωστε όλοι αυξημένους στόχους ενώ η εκπαιδευτική κοινότητα ακολουθεί το μοτίβο & συναινεί στην πρώιμη οργανωμένη μάθηση των μικρών μας παιδιών δίνοντας δευτερεύοντα ρόλο στο παιχνίδι τους.
Σε όλα τα όντα του πλανήτη μας όμως , παρατηρούμε την ανάγκη για το παιχνίδι , στα πρωτεύοντα ζωντανά το φυσικό παιχνίδι συμβαίνει με αδρό τρόπο όπως το πάλεμα, στα θηλαστικά βλέπουμε να παίζουν με αντικείμενα & στους ανθρώπους να κάνουν συμβολικό ή σύνθετο παιχνίδι, να έχουνε καλλιτεχνικές εκφράσεις & να στήνουν παιχνίδια ρόλων με υποβολές, δοκιμές, υπερβολές .Σε αντίθεση με τις εργασίες μας , που πρέπει να χρησιμοποιούμε εργαλεία ή συγκεκριμένα μηχανήματα ή προγράμματα για να τις ολοκληρώσουμε, στο παιχνίδι είμαστε ελεύθεροι να δοκιμάζουμε νέες δράσεις, νέα υλικά & συμπεριφορές, να αλλάζουμε τη σειρά των κινήσεων μας, να βιώνουμε την υπερβολή, να συνδυάζουμε , να επαναλαμβάνουμε διαφοροποιώντας την δραστηριότητα του παιχνιδιού μας κλπ. Μέσα από το παιχνίδι μπορούμε να επιλύσουμε προβλήματα μας που αφορούν κοινωνικά, γνωστικά αλλά & συναισθηματικά ζητήματα της καθημερινότητας μας  Η σχέση των παιδιών μας με το συμβολικό παιχνίδι είναι δυναμική, Οι ερευνητές αποδεικνύουν ότι με παιχνίδια προσποίησης τα παιδιά βιώνουν συναισθηματική ευτυχία και ισορροπία καθώς εκτονώνονται με τον τρόπο αυτό.
Ο Ρώσος Vygotsky το 1970, έγραψε τις απόψεις του για τη διαδικασία της δημιουργικής μάθησης, που επηρέασαν πολύ τους άλλους ερευνητές πάνω στο θέμα. Πρώτος μίλησε για τον διπλό ρόλο του παιχνιδιού στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων του παιδιού. Το παιχνίδι & η συμβολική αναπαράσταση, αναπτύσσουν & αναβαθμίζουν τη δυνατότητα του παιδιού για γλωσσική επικοινωνία . Μέσα από γνωστικές & συναισθηματικές διαδικασίες που γίνονται καθώς παίζει ένα παιδί , αναπτύσσει & ξεδιπλώνει τις δεξιότητες του. Άλλωστε μέσα από το δημιουργικό παιχνίδι, αναπτύσσεται η εκφραστικότητα στο σώμα και στη γλώσσα , έτσι επέρχεται η αυτορρύθμιση του παιδιού που θα το ακολουθήσει στην μετέπειτα ζωή του χαρίζοντας του μια καλύτερη ακαδημαϊκή πορεία και μια ευτυχισμένη ενήλικη ζωή!!!
Παίζοντας μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε συμβολικές αναπαραστάσεις.
Ζωγραφίζουμε, χορεύουμε, σχεδιάζουμε με ευφάνταστη γλώσσα, με τη χρήση της μουσικής & του θεάτρου Το παιδικό παιχνίδι μας αποτελεί την πρώτη προσέγγιση στη χρήση των συμβόλων. ¨Όταν είμαστε βρεφάκια παίζουμε προσποιούμενα ήχους ενώ από 14-15 μηνών αρχίζουμε να – αναπτύσσουμε την ικανότητα της συμβολικής αναπαράστασης.
Το παιχνίδι ελεύθερο ή οργανωμένο είναι τρόπος έκφρασης, επικοινωνίας & δημιουργίας, το παιχνίδι μας φέρνει πιο κοντά .Ας ξεκινήσουμε να παίζουμε πότε πότε με τα παιδιά μας και ένας άλλος νέος μαγικός κόσμος θα δημιουργηθεί μπρός τα μάτια μας καθώς θα ανακαλύπτουμε μέσα από αυτό, τους μικρούς μας ήρωες!
Καλό μας παιχνίδι λοιπόν!

Υλικό από Cambridge, D. Writebread, για το Toy Industries of Europe.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

 

Continue Reading

Ψυχολογία

Πώς μπορείς να βγεις πιο δυνατή μέσα από ένα διαζύγιο;

Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια παρατηρείται στις στατιστικές μια γεωμετρική αύξηση στα διαζύγια, ξεπερνώντας πλέον το ιλιγγιώδες ποσοστό του 50% για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι, άραγε, αυτό ένας ικανός παράγοντας να σε τρομάξει όταν αναζητάς τον ιδανικό σύντροφο για να δεσμευτείς ή να σε κλονίσει στο να πιστέψεις και να βιώσεις την αληθινή αγάπη;

Και όμως, η διαδικασία ενός διαζυγίου, όχι μόνο δε σε καθιστά ανάπηρη ερωτικά, αλλά σου δίνει και μεγαλύτερη εμπειρία, «τεχνογνωσία» και αποφασιστικότητα ώστε να ανακαλύψεις την αληθινή αγάπη. Πολλοί που έχουν περάσει από αυτή τη φάση, ισχυρίζονται πως όσα διαδραματίζονται τις μέρες του χωρισμού και τους μήνες του διαζυγίου ισοδυναμούν με θάνατο. Και από ιδία πείρα κρίνοντας, θα συμφωνήσω μαζί τους.

Ναι, σε καταλαβαίνω, το έχω περάσει και εγώ. Είσαι πεσμένη στο «κανναβάτσο», χτυπημένη, ιδρωμένη, πονεμένη από φωνές, λόγια, απειλές του «αντιπάλου», με τον οποίο πριν από λίγο καιρό είχατε πιστέψει πως μπορούσατε να μοιραστείτε την υπόλοιπη ζωή σας. Βρίσκεσαι σε τραγική κατάσταση και αισθάνεσαι απαίσια,, όχι μόνο επειδή «αλλάζεις δέρμα» χωρίζοντας, αλλά κυρίως επειδή έχεις φορτωθεί τη στάμπα της αποτυχίας. «Πώς κάτι που “αγάπησα” τόσο πολύ μπόρεσε και με “πλήγωσε” τόσο πολύ;» Αυτό το ερώτημα βασανίζει διαρκώς στο μυαλό σου.

Τι έφταιξε άραγε και καταλήξατε σε αυτό το σημείο; Ίσως, επειδή έως τώρα επιλέγατε να χρησιμοποιείτε στη ζωή σας πράγματα που σας πρόσφεραν ψήγματα κατασκευασμένης και προσωρινής «ευτυχίας». Δεν είχες καλή διάθεση; Πήγαινες για ένα all day shopping. Τσακώθηκες με τον σύζυγό; Ας του πάρω ένα δώρο ή ας πάμε ένα έξτρα τριήμερο διακοπές κάπου για να συμφιλιωθούμε. Δε έδινες προσοχή και δεν περνούσες χρόνο με τον άνθρωπό σου επειδή αφιέρωνες περισσότερο χρόνο στη δουλειά σου; Ας του χαρίσω χρήματα να τα ξοδέψει όπου θέλει.

Με συνοπτικές διαδικασίες καταδικάζω τον «απέναντι» και «πάω για άλλα». Πόσες φορές χρειάζεται να κάνω τα ίδια λάθη για να καταλάβω πως αλλού βρίσκεται η λύση και η λύτρωση;

Όταν αποφασίζεις να παντρευτείς, δηλαδή να δεσμευτείς νομικά και συναισθηματικά ενώπιον Θεού και ανθρώπων, κουβαλάς μαζί σου άπειρες πεποιθήσεις και στερεότυπα που έχεις αρχίσει να σχηματίζεις από τη νηπιακή σου κιόλας ηλικία, όπως όλοι μας. Βασίζεσαι, λοιπόν, στα χαρίσματα που έχει ο σύντροφός σου και που φαίνεται να ικανοποιούν όλα εκείνα τα στερεότυπα που σου έχουν γίνει βίωμα. Πιστεύεις ότι είναι ικανά να κάνουν έναν γάμο να κρατήσει. Με αυτόν τον τρόπο και χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε, στην πραγματικότητα σταματάμε να «δουλεύουμε» πραγματικά για τη σχέση.

Το να είναι ο σύντροφος μου ιδανικός πατέρας για την ανατροφή των παιδιών μας είναι αρκετό, όταν δεν προσπαθεί στους άλλους τομείς της σχέσης μας να εξελίσσεται; Για παράδειγμα μπορεί να ελέγχει τις αντιδράσεις που προέρχονται από τα συναισθήματά του; Ωστόσο, αν έχεις αντιμετωπίσει και ξεπεράσει το σοκ του διαζυγίου, είσαι πιο έτοιμη να «ακούσεις» και πιο ανοιχτή να «εφαρμόσεις». Επίσης, είναι πολύ βασικό να κλείσεις το συντομότερο δυνατόν όλες τις εκκρεμότητες, όχι μόνο τις συναισθηματικές, αλλά και αυτές που έχεις μαζί με τον τέως σχετικά με χαρτιά, συμβόλαια, οικονομικά, συμφωνίες.

Αφού κλείσεις οριστικά την πόρτα στο παλιό και ξεκινήσεις να αποτοξινώνεσαι για να φέρεις το καινούριο, είσαι πραγματικά έτοιμη να αναζητήσεις, να αμφισβητήσεις, να μάθεις. Να εισπράξεις γνώση από τους καλύτερους και με τον καιρό να την προσαρμόσεις  στα μέτρα σου, να την εφαρμόσεις και, με την ανάλογη πειθαρχία που θα επιδείξεις, να την κάνεις κτήμα σου. Καταλαβαίνεις πως η αποστειρωμένη συναισθηματική γυάλα όπου μέχρι τότε ζούσες, ναι μεν έσπασε, αλλά απελευθέρωσε ενέργεια για ένα νέο, πιο καθαρό και συνειδητό ξεκίνημα, αρχικά σε σχέση με τον εαυτό σου και έπειτα με το άλλο φύλο. 

Όλος αυτός ο πόνος που βίωσες και η ανώμαλη προσγείωση σου ότι ο πόνος δεν είναι ένας αληθινός εχθρός, αλλά ένας εφήμερος σύμμαχος. Τώρα πια, δε βολεύεσαι με το μέτριο, το σχετικό, βάζεις νέους στόχους και νέα όρια

Ήρθε η ώρα να συμφιλιωθείς και να γνωρίσεις καλύτερα τον εαυτό σου, την πηγή, τη βάση και την αφετηρία μιας επιτυχημένης σχέσης. Τελικά, μπορεί να βγήκες από έναν γάμο, αλλά δεν είσαι σε μειονεκτική θέση. Ίσως να πλήρωσες ένα μεγάλο τίμημα για όλα αυτά που βίωσες, αλλά τα κέρδη σου είναι σημαντικά. Έμαθες να παρατηρείς και να αξιολογείς καλύτερα τα σημάδια. Δεν ωραιοποιείς πια καταστάσεις. Δε θέλεις να εκπέμπεις μια αύρα απελπισμένης για σχέση. Από την εμπειρία σου έχεις γίνει ρεαλίστρια και έμαθες καλά πως δεν αρκεί απλώς να βρίσκεσαι σε μια σχέση για να αισθάνεσαι την αγάπη.

Και φυσικά μπορείς να εξελιχθείς σε «πόλο έλξης». Θα βρεθούν πάρα πολλοί που θα θέλουν να μοιραστούν τη ζωή τους μαζί σου, αφού εσύ ξέρεις πραγματικά και όχι επιφανειακά, πώς να κάνεις την κατάρα του διαζυγίου ευλογία της ερωτικής και συναισθηματικής σου κατάρτισης.

Νικόλας Ουρανός, PCC

Professional Certified Life & Relationship Coach by International Coaching Federation

Βραβευμένος συγγραφέας παγκόσμιου bestseller Αγάπη Τώρα, Ευ Ζην Τώρα και Ξαφνικά Τώρα, Ομιλητής

Continue Reading

Ψυχολογία

Η Κρίση σαν ευκαιρία

Κρίση, κοινωνική και οικονομική, υπερθέρμανση του πλανήτη, πανδημία, θάνατοι, έχουν δημιουργήσει στο μυαλό μας σύγχυση, αβεβαιότητα και φόβο. Αναμφισβήτητα διανύουμε μία εποχή μεγάλων αλλαγών. Κάποιοι μένουμε παθητικοί σε αυτές, ενώ άλλοι δρούμε πολύ παρορμητικά, παίρνοντας λάθος αποφάσεις.

Όταν τα πράγματα ερμηνεύονται ή βιώνονται καθημερινά και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα από αρνητικά συναισθήματα, επηρεάζεται η σκέψη, η συμπεριφορά, ο τρόπος που μιλάμε και ενεργούμε. Φράσεις όπως «όλα καταρρέουν, δεν μπορώ να κάνω τίποτα, το σύστημα φταίει για αυτό που ζούμε», είναι περιοριστικές πεποιθήσεις που βάζουν ακόμα περισσότερα εμπόδια στη ζωή μας. Βιώνοντας διαρκώς την ίδια κατάσταση, μένουμε στάσιμοι. Φοβόμαστε να αλλάξουμε οτιδήποτε απλό στη ζωή μας, με αποτέλεσμα να χτίζουμε χαμηλή αυτοπεποίθηση και να χάνουμε την ελπίδα μας.

Είναι μία καλή στιγμή να κατανοήσουμε ότι ξεκινώντας από τον ίδιο μας τον εαυτό, τώρα μπορούμε να γίνουμε υπεύθυνοι και να αναλάβουμε δράση. Αυτό που χρειάζεται να ξεκινήσουμε να κάνουμε σήμερα, είναι αυτό που θα διαμορφώσει το μέλλον μας. Το παρελθόν δεν έχει σημασία. Οι περισσότεροι από εμάς θέλουμε ή  α) να αλλάξουμε τον τρόπο που νιώθουμε όπως, να νικήσουμε τους φόβους μας, να απαλλαγούμε από το άγχος, να έχουμε αυτοπεποίθηση,  ή  β) να αλλάξουμε τις πράξεις μας, όπως να κόψουμε το φαγητό ή το ποτό, την αναβλητικότητά μας κ.λ.π. Το βασικό είναι ότι θέλουμε να πετύχουμε μία αλλαγή, αλλά δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να την υλοποιήσουμε.

Ο στόχος μου είναι να κινητοποιώ τους ανθρώπους να βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής τους. Να τους υπενθυμίζω πως η δύναμη να αλλάξουμε καθετί, βρίσκεται μέσα μας και ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσουμε αυτό που επιθυμούμε. 

Το πρώτο βήμα μας είναι να αποβάλουμε σήμερα, κάθε αρνητική σκέψη και να εστιάσουμε στο τι ακριβώς είναι σημαντικό για εμάς. Το δεύτερο βήμα είναι η επιμονή μας σε αυτό το σημαντικό που θέλουμε να κάνουμε. Tο τρίτο μας βήμα είναι να αποφασίσουμε το πότε ξεκινάμε. 

Πολλές φορές η συμμετοχή μας σε ένα κατάλληλο περιβάλλον- ομάδα συνεργασίας, αγάπης και ενδυνάμωσης, μας προσφέρει θετική ενέργεια από την ανθρώπινη αλληλεπίδραση και είναι κάτι που χρειαζόμαστε αυτή τη στιγμή. Επενδύοντας στον εαυτό μας, νιώθουμε ηρεμία και γαλήνη. Η γυμναστική, βελτιώνει την υγεία και τη συναισθηματική μας ευεξία. Διαβάζοντας βιβλία αυτοβελτίωσης, αισθανόμαστε τη θετική παρακίνηση. Εκφράζοντας ελεύθερα στο ημερολόγιό μας σκέψεις, συναισθήματα και στόχους μας, μπορούμε να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθησή μας. Αναγνωρίζοντας, για κάθε τομέα της ζωής μας, τι ακριβώς είναι αυτό που επιθυμούμε, βελτιώνουμε την υγεία, τα οικονομικά, τα επαγγελματικά, τις σχέσεις, τη νοοτροπία μας. 

Η προσωπική μας εξέλιξη είναι πολύ σημαντική, ώστε να θωρακίσουμε τον εαυτό μας από τους περιορισμούς που επιβάλουν οι απαιτήσεις των εξωτερικών συνθηκών. 

΄Εχοντας δημιουργήσει το Βιωματικό ταξίδι ενδυνάμωσης των 12 ημερών, που εμπνεύστηκα στην πανδημία, πιστεύω πως τώρα είναι η ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τις ανάγκες του, να χτίσουμε νέες συνήθειες και να εστιάσουμε στους στόχους μας. Με αυτό τον τρόπο γινόμαστε πιο παραγωγικοί, πιο οργανωτικοί, πιο έτοιμοι να ελέγχουμε το άγχος και να αντιμετωπίζουμε με ψυχραιμία οτιδήποτε μας συμβεί. 

Όπως γράφει η Νieves Rut, «Όταν επιλέγεις να μαθαίνεις απολαμβάνοντας, τότε το δράμα θα αρχίσει να εξαφανίζεται από τη ζωή σου, κι εσύ θα έχεις επίγνωση ότι όλα όσα συμβαίνουν γίνονται πάντα για το καλό σου», 

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Ψυχολογία

Η σχέση με τον εαυτό μας

Σύμφωνα με τις κοινωνικές πεποιθήσεις, η γυναίκα «πρέπει» να είναι καλή κόρη, νοικοκυρά, σύντροφος, εργαζόμενη κ.λ.π. Αποκτώντας οικογένεια και παιδιά έχει ακόμα ένα ρόλο, αυτόν της μητέρας. Αναρωτιέμαι, κατά πόσο μια γυναίκα σήμερα μπορεί ταυτόχρονα να ανταποκριθεί εξίσου καλά και στους πέντε ρόλους της και να νιώθει ο εαυτός της; 

Όταν άρχισα να αποκτώ ένα ένα ρόλο, ενώ το απολάμβανα, ένιωθα σαν τη «spider woman». Έτρεχα όλη την ημέρα για να είμαι συνεπής και καλή σε όλα. Συνειδητοποιώντας ότι το άγχος και η αυπνία έγιναν στενοί φίλοι μου, αποφάσισα να αλλάξω, δηλαδή να δράσω. ‘Αλλαξα τα «πρέπει» που μου υπαγόρευαν οι περιοριστικές πεποιθήσεις και οι ενοχές μου. Απλοποίησα τη ζωή μου και αποφάσισα να βάλω προτεραιότητες, σύμφωνα με τις δικές μου ανάγκες. Μέχρι σήμερα εξακολουθώ να εστιάζω σε όσα μου δίνουν ηρεμία, χαρά και προσωπική ανάπτυξη. Πόσες από εσάς αναλαμβάνετε καθημερινά υπερβολικές υποχρεώσεις και σχεδόν «σας έχετε ξεχάσει»; Πόσες επιθυμείτε να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας, αλλά δεν μπορείτε να βρείτε το χώρο και το χρόνο; Η σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας είναι το Α και το Ω και είναι αυτή που μας καθορίζει. Για να δημιουργήσουμε καλή σχέση με εμάς, χρειάζεται να: 

  • Μας κατανοήσουμε.
  • Έλθουμε σε επαφή με τα συναισθήματά και το σώμα μας.
  • Αναγνωρίσουμε τις ανάγκες μας.
  • Μας αποδεχτούμε και μας αγαπήσουμε όπως ακριβώς είμαστε.
  • Υιοθετήσουμε ένα νέο σύστημα πεποιθήσεων και συμπεριφορών.

Φροντίζοντας εμάς και εφαρμόζοντας τα πιο πάνω, αρχίζουμε να πραγματοποιούμε βήμα-βήμα όσα μας ικανοποιούν και μας εξελίσσουν. Με αυτό τον τρόπο ενισχύεται η αυτοπεποίθησή μας. Ο ρόλος του «πολύ-εργαλείου» που είμασταν ξεθωριάζει και τη θέση του παίρνει ο ρόλος μιας ήρεμης, δυναμικής, γεμάτης αυτοπεποίθηση γυναίκας. Μιας γυναίκας που της αξίζει να ονειρευτεί, να διεκδικήσει και να ζήσει όπως πραγματικά επιθυμεί.

Μαρούλα Κουνινιώτη

Σύμβουλος προσωπικής και επαγγελματικής ενδυνάμωσης

-Life & Business coach-facebook/Linkendln

mail: [email protected]

Continue Reading

Trending