Connect with us

Οικογένεια

Παιχνίδι – δώρο ζωής και ομαλής ανάπτυξης των παιδιών μας

Παιχνίδι! Τι σημάνει αυτή η λέξη; Ποια τα όρια στο παιχνίδι των μικρών μας πρωταγωνιστών ; Μπορούμε να ονομάσουμε παιχνίδι , κάποια οργανωμένη δραστηριότητα του παιδιού μας;

Σαν ενεργή παιδαγωγός & μητέρα δυο παιδιών νιώθω έντονη την ανάγκη να αφιερώσω ένα άρθρο μου στην πολύτιμη αξία του παιχνιδιού στις ζωές των παιδιών μας. Αν και επίσημος όρος για τη λέξη παιχνίδι δεν υπάρχει. Το παιχνίδι, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος κατάκτησης των γλωσσών , των αξιών & των πολιτισμών μας . Οι τελευταίες έρευνες μας αποδεικνύουν ότι παιδιά και μεγάλοι χρειαζόμαστε τη μαγεία του ελεύθερου παιχνιδιού για να αναπτύξουμε τις κοινωνικές , γνωστικές & άλλες δεξιότητες μας, αλλά & τη συναισθηματική μας ευτυχία.
Ορισμένοι γονείς μην έχοντας σαφή εικόνα για την πολύτιμη αξία του παιχνιδιού στη ζωή του παιδιού τους προσπαθούν να του το στερήσουν προσθέτοντας εξτρά υποχρεώσεις στο καθημερινό πρόγραμμα του πχ. Λέει ένας πατέρας στον 5 χρόνο γιο του: «Ας γραφτείς στο μπάσκετ, να μάθεις κάτι εποικοδομητικό από το να παίζεις με τις ώρες στην πιλοτή του σπιτιού μας»
Η γηραιά ήπειρος αντιμετωπίζει την τελευταία 15ετία πλήθος προκλήσεων σε κοινωνικό, περιβαλλοντολογικό αλλά & οικονομικό επίπεδο. Όλα αυτά συντελούν στο να δημιουργούνται πολύ συχνά στα οικογενειακά μας περιβάλλοντα στρεσογόνες καταστάσεις , ενώ παράλληλα τα εκπαιδευτικά μας συστήματα όλο και παροχούν τις ευκαιρίες μας. Αποτέλεσμα σε όλα αυτά είναι ότι το ελεύθερο παιχνίδι των παιδιών μας καθώς και η ομαλές συνθήκες της παιδικής ανάπτυξης τους να βρίσκονται πράγματι σε απειλή πολύ συχνά
Κάποιες δυτικές χώρες δίνουν έμφαση στο να δημιουργούν πλούσιο & διεγερτικό περιβάλλον με υποστήριξη και ενθάρρυνση , που ωθεί το παιδί να πειραματιστεί όλο και με περισσότερα πράγματα, να παίξει να αναγνωρίσει και να μάθει μέσα από τα λάθη του. Κάποιες άλλες, δίνουν έμφαση στην πρώιμη γνώση των μικρών παιδιών αυτή που θα τα φέρει από πολύ μικρά σε επαφή με τις οργανωμένες γνωστικές , αριθμητικές, γλωσσικές & άλλες δεξιότητες με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο περιορισμένος ο χρόνος των μικρών μας πρωταγωνιστών, για δημιουργικό παιχνίδι.
Σε μια μεγάλη έρευνα που έκανε το Πανεπιστημίο του Cambridge, με τον κορυφαίο καθηγητή D. Writebread καταλήγουν πως για να διασφαλίσουμε την υγιή, κοινωνική, νοητική & συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών μας, ειδικά των μικρών παιδιών της προσχολικής ηλικίας, θα πρέπει να τους διαμορφώνουμε ευκαιρίες & συνθήκες ελεύθερου παιχνιδιού μέσα στο καθημερινό τους πρόγραμμα.
Από τα πρώτα αρχαιολογικά ευρήματα της ιστορίας του ανθρωπίνου είδους , από ανασκαφές σε κομβικά ιστορικά σημεία καθώς και μέσα από μελέτες ανθρωπολόγων & κοινωνιολόγων βλέπουμε ξεκάθαρα ότι το παιχνίδι αποτελεί το σημαντικότερο το κοινό χαρακτηριστικό των παιδιών όλων των ανθρώπινων κοινωνιών. Τα είδη παιχνιδιών διαφέρουν ανάλογα με τις νοοτροπίες & τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες της κάθε εποχής & κοινωνίας.

Οι Ευρωπαϊκές στρεσογόνες μεγαλουπόλεις μας, που αποχωρίζουν τον άνθρωπο από τη φύση, λόγο των πιεσμένων προγραμμάτων της καθημερινότητας των αστών κατοίκων τους, ξεχνούν να ψάξουν για εναλλακτικούς τρόπους παιχνιδιού των παιδιών μας . Οι πολίτες φοβούνται το χάσιμο χρόνου, ζουν καθημερινή ένταση,θέτουν άλλωστε όλοι αυξημένους στόχους ενώ η εκπαιδευτική κοινότητα ακολουθεί το μοτίβο & συναινεί στην πρώιμη οργανωμένη μάθηση των μικρών μας παιδιών δίνοντας δευτερεύοντα ρόλο στο παιχνίδι τους.
Σε όλα τα όντα του πλανήτη μας όμως , παρατηρούμε την ανάγκη για το παιχνίδι , στα πρωτεύοντα ζωντανά το φυσικό παιχνίδι συμβαίνει με αδρό τρόπο όπως το πάλεμα, στα θηλαστικά βλέπουμε να παίζουν με αντικείμενα & στους ανθρώπους να κάνουν συμβολικό ή σύνθετο παιχνίδι, να έχουνε καλλιτεχνικές εκφράσεις & να στήνουν παιχνίδια ρόλων με υποβολές, δοκιμές, υπερβολές .Σε αντίθεση με τις εργασίες μας , που πρέπει να χρησιμοποιούμε εργαλεία ή συγκεκριμένα μηχανήματα ή προγράμματα για να τις ολοκληρώσουμε, στο παιχνίδι είμαστε ελεύθεροι να δοκιμάζουμε νέες δράσεις, νέα υλικά & συμπεριφορές, να αλλάζουμε τη σειρά των κινήσεων μας, να βιώνουμε την υπερβολή, να συνδυάζουμε , να επαναλαμβάνουμε διαφοροποιώντας την δραστηριότητα του παιχνιδιού μας κλπ. Μέσα από το παιχνίδι μπορούμε να επιλύσουμε προβλήματα μας που αφορούν κοινωνικά, γνωστικά αλλά & συναισθηματικά ζητήματα της καθημερινότητας μας  Η σχέση των παιδιών μας με το συμβολικό παιχνίδι είναι δυναμική, Οι ερευνητές αποδεικνύουν ότι με παιχνίδια προσποίησης τα παιδιά βιώνουν συναισθηματική ευτυχία και ισορροπία καθώς εκτονώνονται με τον τρόπο αυτό.
Ο Ρώσος Vygotsky το 1970, έγραψε τις απόψεις του για τη διαδικασία της δημιουργικής μάθησης, που επηρέασαν πολύ τους άλλους ερευνητές πάνω στο θέμα. Πρώτος μίλησε για τον διπλό ρόλο του παιχνιδιού στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων του παιδιού. Το παιχνίδι & η συμβολική αναπαράσταση, αναπτύσσουν & αναβαθμίζουν τη δυνατότητα του παιδιού για γλωσσική επικοινωνία . Μέσα από γνωστικές & συναισθηματικές διαδικασίες που γίνονται καθώς παίζει ένα παιδί , αναπτύσσει & ξεδιπλώνει τις δεξιότητες του. Άλλωστε μέσα από το δημιουργικό παιχνίδι, αναπτύσσεται η εκφραστικότητα στο σώμα και στη γλώσσα , έτσι επέρχεται η αυτορρύθμιση του παιδιού που θα το ακολουθήσει στην μετέπειτα ζωή του χαρίζοντας του μια καλύτερη ακαδημαϊκή πορεία και μια ευτυχισμένη ενήλικη ζωή!!!
Παίζοντας μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε συμβολικές αναπαραστάσεις.
Ζωγραφίζουμε, χορεύουμε, σχεδιάζουμε με ευφάνταστη γλώσσα, με τη χρήση της μουσικής & του θεάτρου Το παιδικό παιχνίδι μας αποτελεί την πρώτη προσέγγιση στη χρήση των συμβόλων. ¨Όταν είμαστε βρεφάκια παίζουμε προσποιούμενα ήχους ενώ από 14-15 μηνών αρχίζουμε να – αναπτύσσουμε την ικανότητα της συμβολικής αναπαράστασης.
Το παιχνίδι ελεύθερο ή οργανωμένο είναι τρόπος έκφρασης, επικοινωνίας & δημιουργίας, το παιχνίδι μας φέρνει πιο κοντά .Ας ξεκινήσουμε να παίζουμε πότε πότε με τα παιδιά μας και ένας άλλος νέος μαγικός κόσμος θα δημιουργηθεί μπρός τα μάτια μας καθώς θα ανακαλύπτουμε μέσα από αυτό, τους μικρούς μας ήρωες!
Καλό μας παιχνίδι λοιπόν!

Υλικό από Cambridge, D. Writebread, για το Toy Industries of Europe.

Από: την στήλη Μαγικό κλειδί για το παιδί της Λήτως Τσακίρη Παπαθανασίου

Πηγή:Postlarissa.gr

 

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Ψυχολογία

Η ευτυχία και την επιτυχία ενός ανθρώπου είναι η επικοινωνία;

Όλοι γνωρίζουμε ότι η επικοινωνία ίσως είναι το πιο σημαντικό πράγμα στην ζωή. Από την ποιότητα της επικοινωνίας μας εξαρτάται η επιτυχία μας. Εξαρτάται η ευτυχία μας.

Για παράδειγμα: Εάν δεν μπορώ να επικοινωνήσω με τον κατάλληλο τρόπο με τον εαυτό μου τότε αυτό που προφανώς θα βιώσω θα είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης, έλλειψη αυτοεκτίμησης, παραπάνω κιλά, θυμό, λύπη, φόβο, ενοχή κ.ο.

Αν δεν μπορώ να επικοινωνήσω με τους άλλους ανθρώπους τότε προφανώς αυτό που θα βιώσω είναι να μην έχω καθόλου σχέση με φίλους ή συντροφική σχέση ή τα επαγγελματικά μου δεν θα είναι καλά, δηλαδή ούτε τα οικονομικά μου.

Άρα λοιπόν καταλαβαίνουμε πως ο Νο 1 παράγοντας για την ευτυχία και την επιτυχία ενός ανθρώπου είναι η επικοινωνία.

Και αν κάποιος δεν θέλει να επικοινωνήσει;

Τώρα όμως, τι γίνεται αν εμείς θέλουμε να επικοινωνήσουμε και κάποιος άλλος δεν θέλει; Από προσωπική εμπειρία θα σου πω, και με εμένα αλλά και με άλλους εισηγητές, αυτό που έχω παρατηρήσει είναι το εξής: Αν ο συνομιλητής δεν θέλει να επικοινωνήσει δεν θα επικοινωνήσουμε ποτέ.

Μου έχει τύχει να πηγαίνω με το αμάξι, μπροστά μου να είναι ένα άλλο αμάξι, δηλαδή να έχουμε στρίψει δεξιά από Λεωφόρο και να έρχεται αντίθετα ένα άλλο αμάξι και να έρχεται αντίθετα στο ρεύμα ένα άλλο αμάξι. Και του έλεγε ο μπροστινός “Πήγαινε λίγο πίσω να περάσουμε”. Και βγαίνει ο τύπος, κλείνει την πόρτα πίσω του, κάθεται στο καπό με σταυρωμένα τα χέρια και λέει“Εγώ δεν πάω πουθενά”.

Πιστεύεις με αυτόν τον άνθρωπο μπορείς να επικοινωνήσεις, τουλάχιστον σε ένα λεκτικό επίπεδο; Προφανώς και όχι. Οπότε επιλέγεις τι είναι το καλύτερο για εσένα σε σχέση με εκείνη την στιγμή και ανάλογα πράττεις. Προφανώς φεύγεις για να συνεχίσεις την δουλειά σου γιατί αυτό δεν έχει νόημα.

Πώς φιλτράρει ο εγκέφαλος την πληροφορία;

Καταρχήν προτού επικοινωνήσουμε πρέπει να μάθουμε πως δουλεύει ο εγκέφαλος. Πρέπει να μάθουμε πως φιλτράρει ο εγκέφαλος την πληροφορία. Πρέπει να μάθουμε τι τύποι ανθρώπων υπάρχουν. Γιατί συνήθως οι άνθρωποι τείνουμε να καταφέρνουμε να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους που είναι παρόμοιοι ή ίδιοι με εμάς. Δηλαδή που φιλτράρουν την πληροφορία πάνω κάτω σαν κι εμάς. Έχουν το ίδιο στιλ επικοινωνίας. Με όλους τους άλλους ανθρώπους είναι πολύ μεγάλη πρόκληση και συνήθως δεν υπάρχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Και έχει λογική αυτό.

Πώς μπορώ να επικοινωνήσω με έναν άνθρωπο ο οποίος διακόπτει;

Έτσι λοιπόν πώς μπορώ να επικοινωνήσω με έναν άνθρωπο ο οποίος διακόπτει; Καταρχήν οι άνθρωποι που συνήθως διακόπτουν είναι ένα συγκεκριμένο στιλ ανθρώπων.. Πολύ μεγάλη ανάλυση το οποίο μπορεί να το δούμε στο extending disc, σε κάποια επόμενα σεμινάρια.

Αρχικά θέλω να θυμάσαι πως όταν θέλεις να φέρεις ένα αποτέλεσμα ξεκινάς βαθμιδωτά τις δράσεις σου. Δηλαδή έστω ότι παίζεις μπάλα δεν θα εκτελέσεις από την αρχή το καλύτερο σου χαρτί. Θα περιμένεις να διαβάσεις. Θα περιμένεις να δεις. Θα κάνεις κάτι, θα δοκιμάσεις, θα κάνεις κάτι άλλο.. Θέλει στρατηγική.

Τι μπορείς να κάνεις όταν κάποιος διακόπτει και εσύ είσαι από αυτούς που δεν διακόπτεις ή σε ενοχλεί το να διακόπτεσαι;

Ένα από αυτά που μπορείς να κάνεις είναι να σπάσεις το μοτίβο του άλλου ανθρώπου που σε διακόπτει. Ένας τρόπος που μπορείς να το κάνεις αυτό είναι να κάνεις κάτι το οποίο δεν το περιμένει για να ξαφνιαστεί.

Ο δεύτερος τρόπος είναι ο εξής: Μπορείς να το επικοινωνήσεις. Να του πεις με πολύ ωραίο τρόπο “Μου επιτρέπεις; Μπορώ να έχω δύο λεπτά;” και αν σε διακόψει ξανά να του πεις “Συγνώμη αλλά τα δύο λεπτά δεν πέρασαν”.

Ένας άλλος πολύ ωραίος τρόπος είναι να έχεις ένα μαξιλάρι και να το κάνεις σαν παιχνίδι. Δηλαδή, κρατάω εγώ το μαξιλάρι, μιλάω και μόλις τελειώσει ο χρόνος (κλεψύδρα) δίνεις στον άλλον το μαξιλάρι και μιλάει. Ένα λεπτό ο καθένας. Το ορίζεις εσύ πως θα είναι. Αν αυτό το επαναλάβεις συνέχεια κάποια στιγμή δεν θα χρειάζεται το μαξιλάρι, δεν θα χρειάζεται τίποτα γιατί θα έχεις χτίσει μια καινούργια συνήθεια επικοινωνίας με αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο που είναι σημαντικό για εσένα να επικοινωνήσεις.

Να θυμάσαι πως για όλα υπάρχει τρόποςαυτό όμως που δεν υπάρχει πάντα είναι η διάθεση να τον ψάξουμε και να φέρουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε. Όπως και να έχει είναι υπέροχο. Να θυμάσαι πως αν υπάρχουν άνθρωποι στην ζωή σου που πραγματικά θέλεις να επικοινωνήσεις και θέλουν να επικοινωνήσεις κάνε την πρόθεση της θέλησης για σύνδεση και από εκεί και πέρα ψάχνε για τους τρόπους που θα γεφυρώσετε τον κόσμο σου με τον κόσμο του και να έχετε μια πάρα πολύ όμορφη σχέση.

Γιατί στο τέλος της ημέρας αυτό που μετράει τι είναι; Η ποιότητα των σχέσεων που έχουμε με τους άλλους ανθρώπους και με τον εαυτό μας.

Να θυμάσαι ότι είσαι υπέροχος!

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Η ψυχολογία του παχύσαρκου παιδιού

Η παχυσαρκία είναι μια ιδιαίτερα ορατή διαταραχή, γι’αυτό κι αποτελεί μια κατάσταση στιγματισμού. Τα παχύσαρκα άτομα, καθώς θεωρούνται ότι έχουν μεγάλη ευθύνη για την κατάστασή τους, αντιμετωπίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις σε πολλούς τομείς της ζωής τους.

Μάλιστα, η προκατάληψη κατά των παχύσαρκων ατόμων, και κυρίως των παιδιών, έχει αυξηθεί με το πέρας των χρόνων, κι εστιάζεται σε τρεις σημαντικούς τομείς της ζωής: την εκπαίδευση, την εργασία και την υγεία.

Ήδη από την ηλικία των 3-5 ετών που έχουν παχουλές σιλουέτες, τα παιδιά έχουν λιγότερους φίλους, τα πηγαίνουν λιγότερο καλά στο σχολείο και τους συμπαθούν λιγότερο οι γονείς τους.

Πιο συχνά τα πειράγματα στα παχύσαρκα παιδιά

Σε σύγκριση με παιδιά φυσιολογικού βάρους, τα παχύσαρκα παιδιά φαίνεται ότι δέχονται πειράγματα τουλάχιστον τρεις φορές πιο συχνά, σχετικά με το βάρος τους. Έχει φανεί μάλιστα ότι αναπτύσσουν αρνητική στάση προς τον αθλητισμό και αναφέρουν μειωμένα επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, ενώ αισθάνονται μεγαλύτερη ενόχληση με καθημερινές ασχολίες, όπως τα ψώνια, και με κοινωνικές δραστηριότητες, όπως η έξοδος για χορό ή το φαγητό έξω με φίλους. Κρατώντας την αρνητική κοινωνική εμπειρία στο μυαλό, τα παιδιά αυτά, κυρίως τα κορίτσια, έχουν περιορισμένες πιθανότητες να αναπτύξουν κοινωνικές ικανότητες και υποστηρικτικές κοινωνικές σχέσεις.

Η αυτοεκτίμηση των παχύσαρκων παιδιών

Ως αποτέλεσμα, έχει υποτεθεί ότι τα παχύσαρκα άτομα, ιδιαίτερα τα παιδιά και οι έφηβοι, πάσχουν από διαταραγμένη ψυχική υγεία, και πιο συγκεκριμένα προβλήματα με την εικόνα σώματος, την αυτοεκτίμησή τους και τη συναισθηματική τους ευεξία.

Φαίνεται ότι σε παχύσαρκα παιδιά, ιδιαίτερα σε κορίτσια, η αύξηση του δείκτη μάζας σώματος οδηγεί σε αύξηση της δυσαρέσκειας για την εικόνα σώματος. Ωστόσο, το γεγονός αυτό δεν αποτελεί «χρυσό» κανόνα, καθώς ακόμη και ελλιποβαρή άτομα εκφράζουν δυσαρέσκεια για το σώμα τους, ενώ πολλοί είναι οι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι που δεν το κάνουν.

Αναλύοντας τη σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της χαμηλής αυτοεκτίμησης σε παχύσαρκα παιδιά θα μπορούσε κανείς να τη χαρακτηρίσει στο σύνολό της μέτρια. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι έφηβοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από ό,τι τα μικρότερα παιδιά, τα κορίτσια επηρεάζονται περισσότερο από τα αγόρια, και οι λευκοί είναι πιο ευάλωτοι σε σχέση με τους έγχρωμους.

Παχυσαρκία και κατάθλιψη

Τα παχύσαρκα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση εμφανίζουν σημαντικά αυξημένα επίπεδα μοναξιάς, θλίψης και νευρικότητας κι είναι επίσης πιο πιθανό να εμπλακούν σε συμπεριφορές υψηλού κινδύνου, όπως το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ.

Μέτρια επίσης εμφανίζεται, στην καλύτερη περίπτωση, και η σχέση μεταξύ της παχυσαρκίας και της κατάθλιψης. Μπορεί να είναι αμελητέας σημασίας σε πολλές περιπτώσεις η έκταση των ψυχοκοινωνικών προβλημάτων, όμως πληροί τα κριτήρια για μια ψυχιατρική διαταραχή σε ένα περιορισμένο ποσοστό της τάξης του 10-20% των παιδιών / εφήβων.

Το αυξημένο βάρος ωστόσο προκαλεί διαπιστωμένα ψυχολογικά προβλήματα, όπως ανησυχία, αίσθημα θλίψης και άγχος, κυρίως στα κορίτσια, αλλά και προβλήματα συμπεριφοράς, όπως επιθετικότητα, στα αγόρια. Το μέγεθος της σχέσης μεταξύ της κατάστασης του βάρους και της εμφάνισης ψυχολογικών προβλημάτων ποικίλλει και δείχνει ότι η παχυσαρκία δεν οδηγεί αναπόφευκτα σε ψυχοκοινωνική πίεση.

Πηγή

Continue Reading

Ψυχολογία

Ότι κι αν θέλεις να κάνεις χρειάζεται να βγαίνει από μέσα σου

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, προσωπικά με απασχόλησε πάρα πολλά χρόνια, και βλέπω ότι στην καθημερινότητα απασχολεί πάρα μα πάρα πολλούς ανθρώπους. Ίσως κι εσένα.

Ακούμε λοιπόν, βλέπουμε, διαβάζουμε, συμμετέχουμε, παρατηρούμε άλλους ανθρώπους, που λένε “Πρέπει να ξυπνάς 5 το πρωί”, “Πρέπει να τρως τέλεια. Να έχεις μια εξαιρετική διατροφή”, “Πρέπει να κάνεις γυμναστική”, “Πρέπει να συμπεριφέρεσαι έτσι..”, πρέπει το ένα.. πρέπει το άλλο.. πρέπει το παράλλο..

Και οι άνθρωποι μπαίνουμε σε μία καθημερινότητα να πιέζουμε τον εαυτό μας ώστε να κάνουμε το ένα, να κάνουμε το άλλο, αλλά αυτό δεν μας δίνει την χαρά και τα επίπεδα ευτυχίας που θέλουμε στην καθημερινότητα μας.

Η ερώτηση μου λοιπόν είναι η εξής: Πόσο υγιεινό είναι για την ευτυχία μας το να κάνουμε πράγματα τα οποία δεν μπορούμε να τα υποστηρίξουμε, όσο καλά κι αν είναι;

Η απάντηση είναι: Καθόλου

Έρευνες λοιπόν έχουν δείξει πως το να βγαίνεις και να τρέχεις τρεις φορές την εβδομάδα από μία ώρα, να κάνεις τζόκινγκ ή οτιδήποτε, εάν δεν νιώθεις καλά σε αυτό που κάνεις τότε δεν έχει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Και δεν εννοώ στο σώμα σου, γιατί το σώμα αντικειμενικά άμα το γυμνάσεις θα αποκτήσει τα κιλά, τον μεταβολισμό που θα ενισχυθεί κ.ο. Μιλάω σε ένα ευρύτερο πεδίο.

Άρα λοιπόν σημείωσε πως ότι και να κάνεις για να έχει τα αποτελέσματα τα οποία θέλεις πρέπει να το ευχαριστιέσαι.

Τώρα εδώ γεννιέται μια άλλη ερώτηση:  “Βρε Μάνο, ok, καλά τα λες κι έτσι είναι γιατί το βλέπω στην καθημερινότητα μου αλλά αν κάνω αυτά που μου αρέσουν θα τρώω φαγητά ότι να΄ναι, θα συμπεριφέρομαι όπως να’ ναι, δεν θα πηγαίνω δουλειά, δεν θα κάνω το ένα, δεν θα κάνω το άλλο.” 

Υπέροχα! Και τώρα το επόμενο βήμα: Ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν έρθει που πηγαίνουν χρόνια στους διατροφολόγους και κάνουν την χ, την ψ, την ω, όλες τις διατροφές.. και δεν κατάφεραν να χάσουν κιλά; Ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν έρθει κι έχουν προσπαθήσει να αυξήσουν τα οικονομικά τους κάνοντας χίλιες δύό προσπάθειες και δεν τα έχουν καταφέρει; Ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν έρθει προσπαθώντας να φτιάξουν την σχέση τους και έχουν προσπαθήσει σε σημείο που δεν φαντάζεσαι, βιβλία, σεμινάρια, και δεν τα έχουν καταφέρει; Ποιος είναι ο λόγος;

Κι εδώ είναι το μεγάλο μυστικό που μπορεί να μεταμορφώσει την ζωή όλων των ανθρώπων:

Το πρώτο δεδομένο λοιπόν είναι ότι πρέπει να κάνουμε τα πράγματα που ευχαριστιόμαστε. Αν τώρα ένα πράγμα χρειάζεται να το κάνουμε γιατί είναι για το καλό μας αλλά δεν το ευχαριστιόμαστε, προτού πάμε να το κάνουμε τι χρειάζεται να συμβεί; Πρέπει να αλλάξουμε την συναισθηματική κατάσταση μέσα μας, έτσι ώστε να μπορέσουμε να το υποστηρίξουμε.

Δηλαδή, για ποιον λόγο οι άνθρωποι χάνουν κιλά και ξαναγυρνούν εκεί που ήταν και πολλές φορές γίνονται ακόμα περισσότερα; Για τον εξής λόγο: Έβαλαν την δύναμη της θέλησης, έβαλαν τα δυνατά τους, ακολούθησαν μια διατροφή, το σώμα τους ανταποκρίθηκε και πέτυχαν τον στόχο. Αν όμως αυτό δεν βγαίνει από μέσα μας και είναι μια εξωτερική πίεση τότε είναι θέμα χρόνου να αντιδράσει το μυαλό μου, να αντιδράσει το σώμα μου, να αντιδράσει η καρδιά μου, να αντιδράσει όλο μου το είναι.

Άρα λοιπόν το μυστικό ποιο είναι; Ότι κι αν θέλεις να κάνεις χρειάζεται να βγαίνει από μέσα σου. Να δουλεύεις με το μέσα σου.

“Και πώς μπορώ Μάνο να αλλάξω τον συναισθηματικό μου κόσμο;” Κι εδώ έρχεται η δουλειά με τον εαυτό μου που σχετίζεται άμεσα με την συνειδητότητα μου, την επίγνωση μου και τις γνώσεις που έχω να μπορώ να κάνω αλλαγές σε ένα πολύ βαθύτερο επίπεδο που θα μπορούν να υποστηρίξουν τις συμπεριφορές που θέλω και να έχω εξαιρετικά αποτελέσματα, δηλαδή ισορροπία και σε προσωπικό και σε συναισθηματικό και σε οικονομικό επίπεδο.

Να Αγαπάς τον Εαυτό σου και να Ζεις με Πάθος!

 

Πηγή: www.manolisischakis.gr

Continue Reading

Trending