Connect with us

Παιδί

Προσφορά της μητέρας στην υγιή ανάπτυξη του παιδιού

Αυτό που αποτελεί κοινό τόπο είναι ότι τίποτα δεν αντικαθιστά σωστά την οικογένεια στη ζωή ενός ανθρώπου και κυρίως τη συμβολή της μητέρας μέσα σ’ αυτή.

Ο ρόλος της οικογένειας και κυρίως της μητέρας είναι αδιαμφισβήτητος στα πρώτα 5-7 κρίσιμα χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου. Η μητέρα θεωρείται ως το πιο ζωντανό, το πιο φυσικό κέντρο αγωγής. Η μητέρα μέσα στην οικογένεια δίνει μορφή στο παιδί, όπως το στρείδι στο μαργαριτάρι μέσα στο όστρακο του. Δεν του δίνει απλά την ύπαρξη αλλά και τις βάσεις για την σωματική και ψυχοπνευματική ανάπτυξη του. Το βοηθάει στην πραγματοποίηση του προορισμού του. Το προπονεί και το ετοιμάζει για την ενηλικίωση για το πώς θ’ ανταποκριθεί στα υψηλότερα καθήκοντα και την αποστολή του μέσα στην κοινωνία. Ό,τι χτίζει η μητέρα στα πρώτα 5-7 χρόνια της ζωής ενός ανθρώπου, δεν μπορεί να το χτίσει ούτε το καλύτερο σχολείο, η καλύτερη οργάνωση.

Η μητέρα είναι κυρίως υπεύθυνη για την υγιή ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού της. Η μέριμνα της γι’ αυτό ξεκινά από τη στιγμή της σύλληψης του εμβρύου εντός της. Η αποδοχή της ή μη του εμβρύου από τη στιγμές της σύλληψης του καθορίζει την ομαλή βρεφική παιδική και εφηβική ζωή του. Μελέτες έχουν δείξει ότι ένα παιδί που συλλαμβάνεται και είναι ανεπιθύμητο από τη μητέρα του, πρωτίστως, αλλά και τον πατέρα, αντιλαμβάνεται πλήρως αυτή την πραγματικότητα προξενώντας δυσλειτουργίες στην ψυχοσωματική του οντότητα. Η αποδοχή, η αγάπη και η φροντίδα ενός εμβρύου εκ μέρους και των δύο γονέων είναι η τροφή που θα φέρει στο φως του ήλιου ένα οργανισμό με υγιείς βάσεις, όπου πάνω εκεί θα χτισθεί το οικοδόμημα μιας υγιούς ψυχοσωματικής εξέλιξης.

Η μητέρα φροντίζει όχι μόνο τη σωματική ανάπτυξη του παιδιού της αλλά συγχρόνως για την υγιή συναισθηματική του ζωή.

Γνωρίζουμε όλοι ότι το IQ ενός ανθρώπου δίνεται ως κληρονομιά σ’ έναν άνθρωπο, αλλά το EQ του, η συναισθηματική του νοημοσύνη είναι αυτή που διαμορφώνεται. Η μητέρα κατά κύριο λόγο είναι εκείνη που με την απροϋπόθετη αγάπη της και τη φροντίδα της θα βοηθήσει το παιδί της να αναπτυχθεί συναισθηματικά ώριμο. Η μητέρα είναι εκείνη που θα μάθει τα παιδιά της να διαχειρίζονται τα αισθήματα τους, όταν αυτή έχει μάθει να διαχειρίζεται πρώτα τα δικά της π.χ. το φόβο, το θυμό, την λύπη, το άγχος, την απόρριψη, τη ντροπή ακόμα και την αγάπη.

Η μητέρα είναι υπεύθυνη να σπείρει και να φυτρώσουν στην καρδιά του παιδιού της τα συναισθήματα συμπάθειας, συμπόνιας, αλληλεγγύης, ευθύνης, ευγνωμοσύνης, ανεκτικότητας και αγάπης. Αυτή μαθαίνει στο παιδί της να αγαπά και να σέβεται πρώτα τον εαυτό του και μετά όλο τον κόσμο. Μαθαίνει να συμμετέχει στον πόνο και τη χαρά των άλλων. Μαθαίνει στο παιδί να αισθάνεται αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση, που είναι οι θεμέλιοι λίθοι της επιτυχίας και ευτυχίας του στη ζωή. Μαθαίνει στο παιδί την υπομονή και επιμονή και το ήσυχο και ψύχραιμο αντίκρισμα των γεγονότων και αντίξοων περιστάσεων και την πρόθυμη ανάληψη της ευθύνης.

Επιπλέον, η μητέρα εκτός από την καλλιέργεια του ψυχικού κόσμου του παιδιού της βοηθά και στην καλλιέργεια του νοητικού πεδίου, του παιδιού της. Παρακολουθεί άγρυπνα να ξυπνήσουν οι κλίσεις και τα ενδιαφέροντα του παιδιού. Κατόπιν το βοηθά να καλλιεργηθούν με διάφορους τρόπους.

Η μητέρα είναι επίσης υπεύθυνη να διασφαλίσει στο παιδί της ένα τόπο ησυχίας, ηρεμίας, ειρήνης, ανάπαυσης όπου εκεί θα παύει ο θόρυβος και η εξαντλητική νευρικότητα του έξω κόσμου. Μέσα σ’ αυτό το καταφύγιο το παιδί θα αισθάνεται και θα είναι ο εαυτός του.

Το παιδί στα χρόνια της ανάπτυξης του είναι ολοκληρωτικά αφημένο στην επιρροή του πνεύματος της οικογένειας. Το πνεύμα όπου κυριαρχεί το ήθος και η τιμιότητα. Το παιδί σιγά-σιγά αφομοιώνεται με το πνεύμα της οικογένειας, που μέρος της είναι η μητέρα, χωρίς αντίσταση.

Δέχεται χωρίς να εννοεί τις αξίες ή ότι άλλο πρεσβεύει η οικογένεια, τις σκέψεις της, τα ήθη της, τα έθιμα της και τη νοοτροπία της. Όλα αυτά έρχονται στο παιδί σαν κάτι το αυτονόητο και γι’ αυτό εντυπώνονται σταθερά και αξέχαστα μέχρι τα χρόνια της εφηβείας. Εκεί πλέον ψάχνεται για την αυτονομία και την εύρεση της ταυτότητας του, αποστασιοποιείται για λίγο μέχρι που πάλι ουσιαστικά καταλήγει λίγο πολύ σ’ εκείνες τις αρχές που πήρε στα πρώτα του χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, τα πορίσματα της ιατρικής ψυχολογίας, της ιατρικής υγιεινής και ιδιαίτερα οι πλούσιες παρατηρήσεις της κλινικής ψυχολογίας, μας διαβεβαιώνουν σήμερα, ότι πολλές αρρώστιες του νευρικού συστήματος, πολλές διαστροφές του χαρακτήρα και εγκληματικές τάσεις οφείλονται αποκλειστικά στην έλλειψη οικογενειακής θαλπωρής, γαλήνης και ενότητας.

Απλές παρατηρήσεις της καθημερινής μας πείρας διαπιστώνουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των παραστρατημένων παιδιών περίπου το 85% προέρχονται από οικογένειες, οι οποίες δεν έδειξαν ενδιαφέρον για την ανατροφή των παιδιών τους, από έλλειψη οικογενειακής ζεστασιάς, ιδιαίτερα από μια μητέρα που θα τα ζέσταινε στην αγκαλιά της και θα τα έτρεφε με τα πλούσια συναισθήματά της.

Θυμηθείτε τους προγόνους μας πόσο άγια και ιερή θεωρούσαν την οικογενειακή εστία, ώστε την τοποθετούσαν στο κέντρο του σπιτιού για να σκορπά το «θείο φως» και τη ζεστασιά της. Φύλακας της λογαριαζόταν μια γυναίκα, μια θεά η θεά Εστία. Η μάνα είναι η βάση της ατομικότητας του παιδιού.

Η δίχως όρους, απροϋπόθετη αγάπη της είναι το Α και Ω για την μετέπειτα ευτυχισμένη και επιτυχημένη, προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή των παιδιών της.

Αλεξάνδρα Ευκαρπίδου

Παιδαγωγός, Εισηγήτρια Σεμιναρίων( Παιγαγωγικά-Σχέσεις-Επικοινωνία)

Continue Reading
Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Παιδί

Πως να βοηθήσετε τα παιδιά σας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις

Οι εξετάσεις αποτελούν ένα θεμελιώδες στάδιο στην ζωή των παιδιών αλλά κι εκείνη των γονιών. Υπάρχουν σημαντικά στάδια στην ζωή των παιδιών μας και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένα από αυτά. Η συναισθηματική ένταση που συνοδεύει αυτές τις εξετάσεις είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που πρέπει να λάβουμε υπόψη. Μια υπερβολική ένταση και άγχος μπορεί να προκαλέσει ανεπιθύμητα αποτελέσματα όπως παροδικές απώλειες μνήμης, δυσκολία συγκέντρωσης και δυσκολία στην ανάπτυξη του θέματος, τραύλισμα… καθώς και άλλα σωματικά συμπτώματα όπως τρέμουλο, ταχυκαρδίες, εφίδρωση, κρίσεις πανικού κ.α. Την ίδια στιγμή όμως, ένα γεγονός τόσο σημαντικό όπως οι εξετάσεις απαιτεί ένα βαθμό συναισθηματικής έντασης και άγχους την οποία θα ονομάζαμε “παραγωγική ένταση” γιατί πρόκειται για μια κατάσταση ενεργοποίησης του εγκεφάλου, και της μέγιστης ενέργειας σε ψυχικό και σωματικό επίπεδο που μας επιτρέπουν να είμαστε έτοιμοι για να συγκεντρωθούμε στο συγκεκριμένο στόχο.

Ως γονείς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας για να αντιμετωπίσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εξετάσεις:

Φροντίζουμε την διατροφή τους. Τα βοηθάμε να βλέπουν το θετικό και μέσα σε δύσκολες καταστάσεις. Τα ενθαρρύνουμε και δείχνουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους. Διατηρούμε γενικότερα μια θετική στάση. Αποφεύγουμε να αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα μ΄έναν τρόπο απόλυτο: οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι ένας σημαντικός σταθμός αλλά δεν αποτελούν ολόκληρο το ταξίδι. Αποφεύγουμε τις συγκρίσεις: με άλλους συμμαθητές, με τις δικές μας εξετάσεις, με άλλες χώρες, με άλλα σχολεία κλπ. Τα βοηθάμε να δώσουν την σωστή σημασία στην προετοιμασία και στην μελέτη, που είναι οι βάσεις για να αντιμετωπίσουν στο μέλλον το Πανεπιστήμιο και την εργασία. Προσπαθούμε να ελέγξουμε την δική μας ένταση, τις δικές μας προσδοκίες ή φιλοδοξίες για να αποφύγουμε να τα επιβαρύνουμε με την ευθύνη αυτή. Πρέπει να είμαστε ήρεμοι και σταθεροί: το άγχος που μπορεί να έχουμε εμείς, μερικές φορές είναι αναπόφευκτο. Το να το εκφράζουμε όμως στα παιδιά μας μπορεί να έχει πολύ αρνητικές επιδράσεις, κυρίως γιατί ενδεχομένως μπορεί να αυξήσει τον δικό τους φόβο. Προσπαθούμε να μην ελαχιστοποιούμε την σημασία του γεγονότος τως εξετάσεων: π.χ. Εκφράσεις του τύπου “είναι μόνο κάποιες εξετάσεις” , κ.α. Μπορεί να λέγονται από τους γονείς αλλά δεν έχουν καμία βαρύτητα, καθώς οι έφηβοι σε αυτή την περίοδο βρίσκονται σε μια κατάσταση συναισθηματικού αυτισμού.Το ξέρουν πως αυτό που ζουν τώρα το έχουν περάσει και χιλιάδες άλλοι, αλλά αυτό δεν έχει καμιά επίδραση πάνω τους. Μπορείτε να τους μιλήσετε για το προκαταβολικό άγχος. Συχνά οι έφηβοι σκέφτονται τον εαυτό τους την ημέρα των εξετάσεων και αυτό παράγει φοβίες και τους κυριεύει ο πανικός. Για να τους καθησυχάσουμε μπορούμε να τους εξηγήσουμε πως το να φαντάζονται την ημέρα των εξετάσεων είναι φυσικό να τους κάνει να νιώθουν άγχος, αφού ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η προετοιμασία τους. Δεν προσπαθούμε να τους επιβάλουμε τους δικούς μας τρόπους. Μια τυπική
φράση: “εγώ έτσι έκανα….” μπορεί να προκαλέσει ένταση στο μεγαλύτερο ποσοστό των εφήβων. Είναι καλύτερο να τους ενημερώσουμε πως υπάρχουν διαφορετικοί τρόποι μελέτης και προετοιμασίας και πως θα πρέπει να πειραματιστούν με διάφορους τρόπους για να καταλάβουν ποιός τρόπος τους ταιριάζει. Είναι προτιμότερο να μην μιλάμε για την ενδεχόμενη αποτυχία καθώς δεν είναι η κατάλληλη στιγμή και μπορεί να αποβεί πολύ αποκαρδιωτικό για τους εφήβους. Ελέγχουμε με διακριτικότητα να μην κάνουν κατάχρηση διεγερτικών, φαρμάκων, αλκοόλ, και καπνού. Καλή ξεκούραση και καλός ύπνος είναι επίσης σημαντικοί παράγοντες που βοηθούν στην συγκέντρωση και στην καλύτερη απόδοση. Δεν αναποδογυρίζουμε όλο το οικογενειακό πρόγραμμα. Επειδή μπορεί να υπάρχει ένα παιδί μέσα στην οικογένεια που δίνει εξετάσεις, δεν σημαίνει πως η υπόλοιπη οικογένεια πρέπει να σταματήσει να αναπνέει. Μπορούμε να κάνουμε το σπίτι ένα ευχάριστο περιβάλλον για μελέτη, χωρίς να κάνουμε μεγάλες αλλαγές. Το να του ετοιμάσουμε το αγαπημένο του φαγητό ή να ζητήσουμε από τα αδέλφια του να ακούσουν λίγο χαμηλότερα την μουσική, είναι αρκετό για να τους ζητήσουμε με αυτό τον τρόπο να δείξουν την συμπαράστασή τους και να αποφύγουμε τις εντάσεις.

Μέσα από τον γονεικό μας ρόλο συμβάλλουμε σημαντικά στην προετοιμασία των παιδιών μας για τις εξετάσεις. Πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε την σωστή στάση για να αποτελέσουμε τον καλύτερο προπονητή και να καθησυχάσουμε τις δικές τους φοβίες αντί να τις ενισχύουμε.

“Οι γονείς πρέπει να γεμίζουν τον κάδο αυτοεκτίμησης ενός παιδιού τόσο πολύ, ώστε ο υπόλοιπος κόσμος να μην μπορεί να τον τρυπήσει για να τον αποστραγγίσει”
Alvin Price

 

Αιμιλία Αξιωτίδου

Continue Reading

Παιδί

«ΜΑΓΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ» ΜΕ 3 ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΗ

«Το Μαγικό Κλειδί για το Παιδί» επιλέγεi να σας προτείνει τρία όμορφα παραμύθια για τον μήνα Απρίλιο του 2019 . Τα καλά παιδικά βιβλία είναι ιδανικά δώρα για τα παιδιά μας και ειδικά τις μέρες του Πάσχα είναι ευκαιρία να επικοινωνήσουμε, μέσα απο τις σελίδες τους που θα τις διαβάσουμε συντροφιά.Το πρώτο βιβλίο που επιλέξαμε το υπογράφει η νηπιαγωγός Νίνα Ζαφειρίου, μία εκπαιδευτικός που αγαπά πολύ τα παιδιά. Ποιήματά της έχουν διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, έχει γράψει βιβλία με τις εκδόσεις Βάρφης και σας παρουσιάζουμε σήμερα το τρίτο της παραμύθι, το οποίο έχει σαν τίτλο «Και εγώ σ’ αγαπώ». Το βιβλίο μιλάει για την αξία της αγάπης, μία αγάπη που τη βιώνουν παράλληλα οι τέσσερις υπέροχες ηρωίδες του παραμυθιού, μία πεντάχρονη η Ελένη, μία 15χρονη η Μαργαρίτα, η γιαγιά Σώσω και μία υπέροχη γάτα 8 χρόνων που τη λένε Φρόσω. Κοινό σημείο όλων αυτών των ξεχωριστών προσωπικοτήτων είναι ένα χαρτάκι που γράφει πάνω μία φράση.Είναι αυτό που θα τις κάνει να είναι ευτυχισμένες. Προτείνω να το διαβάσετε μαζί με τους μικρούς σας πρωταγωνιστές γιατί είναι ένα πολύ τρυφερό βιβλίο. Η εικονογράφηση της Λίας Φωτιάδου με την τρυφερή απόδοση της ιστορίας μας προκαλεί να το αποκτήσουμε. Η Νίνα Ζαφειρίου έχει μία γάργαρη γραφή που ταξιδεύει μικρούς και μεγάλους και αξίζει τον κόπο να τη γνωρίσε.

Μία υπέροχη δουλειά που μαθαίνει στα παιδιά τα δώρα που προσφέρει ο κάθε μήνας του χρόνου έχει την υπογραφή των Εκδόσεις Τζιαμπίρης Πυραμίδα με συγγραφέα τη δικηγόρο Ράνια Τζιαμπίρη. Το βιβλίο με τίτλο «Κάθε μήνας ξεχωρίζει, να έχει κάτι να θυμίζει» είναι ένα πολύ όμορφο παραμύθι που με πρωταγωνιστή ένα μικρό σκιουράκι μαθαίνουμε όλες τις ομορφιές που κρύβει ο κάθε μήνας του χρόνου. Δράσεις,  παραδόσεις, ιδιαιτερότητες του κάθε μήνα ξεχωριστά, δοσμένα με καταπληκτικά εικαστικά από τον αγαπημένο μας εικονογράφο Νίκο Γιαννόπουλο. Το βιβλίο είναι σκληρόδετο 36 σελίδων και είναι ένα ιδανικό εργαλείο στα χέρια των γονέων και των εκπαιδευτικών των πρώτοσχολικών παιδιών, που θέλουν και πρέπει, να μάθουν τους μήνες και τις εποχές του χρόνου. Όμορφα ευφάνταστα μικρά στιχάκια, το καθένα με στοιχεία απο τους 12 μήνες. Κάθε μήνας που περνά, μια άλλη εικόνα θα γεννάει, μας λέει η Ράνια Τζιαμπίρη  και είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε την όμορφη αυτή δουλειά της που μπορεί με ευκολία να μάθει στα παιδιά μας τους ρυθμούς των εποχών και τα δώρα των μηνών του κάθε έτους.

Η Σόφια Δάρτζαλη  έγραψε ένα όμορφο παραμύθι, με τίτλο «Το σύννεφο που κατάπινε τα ναι» το παραμύθι της έχει η εικονογράφηση από την προικισμένη Ρένια Μεταλληνού και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. Η συγγραφέας απεικονίζει το συναίσθημα του θυμού με ένα σύννεφο που έχει μπει στο δωμάτιο της μικρής Χλόης και της ρουφάει όλα τα Ναι. Οπότε η Χλόη είναι θυμωμένη, δεν θέλει να κάνει τις υποχρεώσεις της, δεν θέλει καν να αγκαλιάσει τον μπαμπά της, λέει σε όλα Όχι. Το παραμύθι μας δίνει την ευκαιρία να διαχειριστούμε τα συναισθήματά μας και ειδικά το συναίσθημα του θυμού και η λύση που προτείνει η  Σοφία Δάρτζαλη είναι μία:»Ας χαμογελάσουμε όσο περισσότερο μπορούμε και τότε όλα τα μαύρα σύννεφα θα τρομάξουν και θα φύγουν μακριά» Άλλωστε  όλες οι μέρες δεν είναι ίδιες Μπορούμε όμως να τις διαχειριστούμε σωστά και να βάλουμε στη ζωή μας το χρώμα, τη ζωντάνια και τη χαρά. Είναι στο χέρι μας αυτό μας λέει η συγγραφέας που αποτυπώνει με όμορφα και ζωηρά χρώματα τα συναισθήματα της μικρής της ηρωίδας.

Κάθε μήνα η Συγγραφέας &  Διευθύντρια του Βρεφονηπιακού Σταθμού -Νηπιαγωγείου ΛΗΤΩ  σας προσφέρει όμορφες  προτάσεις φιλαναγνωσίας Eπικοινωνία: email  [email protected]

Continue Reading

Παιδί

Σχολικός Εκφοβισμός (Bullying)

Οτιδήποτε αφορά στο παιδί είναι πάντα επίκαιρο και πολυσυζητημένο και αυτό το θέμα δεν αποτελεί εξαίρεση. Τα τελευταία χρόνια δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση παιδιών, γονιών και εκπαιδευτικών σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό και σε οποιοδήποτε περιστατικό εμφανίζεται, έστω και ως υποψία, γίνεται ειδική μεταχείριση.

Οποιαδήποτε σχολική κοινότητα αποτελεί μία μικρογραφία της κοινωνίας μας. Εκεί συναντάμε κάθε είδους χαρακτήρες που είναι «αναγκασμένοι» να αλληλεπιδρούν καθημερινά για ένα μεγάλο μέρος της ημέρας. Από την επαναλαμβανόμενη τριβή προκύπτουν όλων των ειδών τα περιστατικά ανάμεσα στους μαθητές.

Ο εκφοβισμός, ως έννοια, στηρίζεται στην εξουσιαστική τάση που έχουν από τη φύση τους οι άνθρωποι. Πιστεύω πως σε όλες τις εκφράσεις μας προσπαθούμε να κυριαρχήσουμε πάνω σε κάτι, είτε άψυχο, είτε έμψυχο. Γι αυτό, το φαινόμενο του εκφοβισμού δεν περιορίζεται μόνο στις σχολικές αίθουσες, αλλά είναι ένα σημείο όλων των καιρών. Υποβόσκει οπουδήποτε υπάρχει κάποια δηλωμένη ή αδήλωτη εξουσιαστική συσχέτιση.

Γιατί όμως έχει την ανάγκη ο άνθρωπος να φέρεται εξουσιαστικά; Έχω την εντύπωση πως κάθε συμπεριφορά που έχει ως στόχο να χειριστεί και να ελέγξει, προκύπτει από την απουσία ισχύος. Η ισχύς, είναι μία πολύ παρερμηνευμένη έννοια, δεν πηγάζει από εξωτερικά αποκτήματα, όπως πλούτο ή θέσεις εξουσίας, ηλικιακή διαφορά ή φύλο, ούτε εκδηλώνεται με τάσεις εγωιστικής υπεροχής. Είναι η έκφραση της απόκτησης μιας ακλόνητης θέσης ουσίας και σε καμία περίπτωση δε δηλώνεται βίαια και επιθετικά. Ένας ισχυρός άνθρωπος είναι κατασταλαγμένος, γαλήνιος, έχει λύσει βασικά ερωτηματικά της ύπαρξής του, γνωρίζει τον ρου των πραγμάτων, είναι ανεπηρέαστος από οποιαδήποτε μικρότητα και μίασμα. Δεν εξουσιάζει, βοηθά.

Εάν θέλουμε να εξαλείψουμε τον εκφοβισμό όχι μόνο σχολικά, αλλά και κοινωνικά, πρέπει να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να ισχυροποιηθούν. Στις νεαρές ηλικίες που είναι ακόμα όλα τόσο εύπλαστα, είναι πιο εύκολο να το καταφέρουμε. Να διδάξουμε ήθος και αρχές, να τα ωθήσουμε προς μία υγιή κοινωνικοποίηση. Το θέμα είναι κατά πόσο παραδομένοι είμαστε οι ενήλικες στην υπάρχουσα κατάσταση και αν είμαστε διατεθειμένοι να πράξουμε με αυτό ως γνώμονα.

 

Λαμπρινή Τζελέπη

Χημικός. M.S.Ed

Continue Reading

Trending